السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2025-05-21

Dergah, Akbaba, İstanbul
Tarikat, Allah'a şükür, ahiret içindir. Ahireti mamur etmek içindir. Dünyadan uzak durmak, dünyayı kalbinize koymamak içindir. Kalpten çıkarmak içindir, kalbe koymak için değil. Bu nasihatlar, müminlerin amellerinin dünyadan ziyade yalnız ahiret için olması gayesiyledir. Ahireti mamur olanın dünyası da rahat geçer. Geçmese de mühim değil. Mühim olan, ahiretinin mamur olmasıdır. Tarikatta pek çok nasihat vardır; Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem "Ed-dînu nasîha" (Din nasihattir) buyurmuştur. Nasihat nedir? İyi şeyleri göstermektir. Onları yapan yapar, yapmayan kendi bilir. Bu nasihatlardan biri de uzak durulması gereken işte bu politika, yani siyasettir. Bizim bu gibi şeylerle işimiz olmaz. Politika, siyaset... Bunların siyaset ve politika adamları vardır. Onlar bu işi, bu ilmi bilirler; bu, ayrı bir ilimdir. Bize, tarikat ehline gerekmez. Tarikat ehli, Allah ne takdir ettiyse onun olacağını bilir. Bu sebeple dünya işlerine fazla girilmez, zira siyaset de bir dünya işidir. Allah bu işler için özel insanlar yaratmıştır, onlar yapar. Fakat şimdiki zamanda insanlar, her şeyi en iyi kendilerinin bildiğini, en iyi kendilerinin yaptığını sanarak, dağdaki çoban bile siyaset ve politika yapmaya yeltenir olmuş. Bizim için ise bunu yapanınki boş bir iştir. Dediğimiz gibi, yapacak olan özel insanlar var. Allah herkesi farklı kabiliyetlerle, ona göre yaratmıştır. Bunu bilmek lazım. Mürid için en tehlikeli şey, siyasete girdi mi veya bulaştı mı, pek çok insanın yaptığı gibi ahireti, Allah Azze ve Celle'yi ve O'nun emirlerini unutmasıdır. Siyaset dediğimiz, politika dediğimiz şeyle meşgul olur. Aklı fikri, kalbi hep onda olur. Bu yüzden ondan uzak durulur. Pek çok meşayih, müridlerine bu tür şeylerle uğraşmayı yasaklamıştır. Çünkü bu siyaset sevdası insanın kalbine girince, başkanlık sevdası, riyaset tutkusu -ki buna 'hubb-u riyâse' denir- kalpten en son çıkan nefsanî hastalıktır derler. Ta son nefesine kadar insan bu hastalıkla uğraşır. İnsanlar bunu hastalık değil, büyük bir iş, yapılması gereken mühim bir vazife zanneder. Halbuki yapacağın iş belli, olacak şey belli. Tarikat ehlinin bilmesi gerekir ki, Allah Azze ve Celle ne dilerse o olur, başka bir şey olmaz. Bu yüzden kalkıp "ben şunu yapacağım, bunu yapacağım" demeye gerek yoktur. Sen işine bak, gücüne bak, ibadetine bak, ahiretine bak. Dünyana, çoluk çocuğuna bak; sana yeterse onları ıslah etmeye çalış. Allah yardım etsin. İnsanlara Allah akıl fikir versin ki herkes kendi bildiğini yapsın, bilmediğine karışmasın inşaAllah.

2025-04-25

Dergah, Akbaba, İstanbul
لَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ (10:62) İman edenlere korku, üzüntü olmaz Allah'ın izniyle. Allah'a sığınmak, mümin insan için en büyük iyiliktir. Allah Azze ve Celle tarafından verilmiş ikramdır. Bu ikramdır, mühim olan. İnsanın hayatı dünya için değil, ahiret içindir. Dünya geçicidir, ahiret bakidir. Onun için Allah'la beraber olan, Allah yolunda olanlarda üzüntü, keder, hüzün olmaz. Hakiki Allah'a tevekkül eden Müslümanlar da tabii gayrimüslimlere göre daha iyi olur. Onun faydasını Allah Azze ve Celle iman edenlere vermiştir. Allah herkesi selamete, cennete davet ediyor. Hiç kimse mahrum değildir. İsteyen herkes gelebilir. Cennete herkes gelebilir, davetlidir. Ama tabii insanın inadı, nefsi, küfrü onu uzak tutuyor, ters tarafa koşturuyor. Çoğu insanın istikameti kötü tarafa götürüyor. İnsanlar nefislerine, hevalarına, şeytana tabi oluyorlar. Doğru yoldan uzaklaşıyor, kaçıyorlar. Halbuki selamet ondadır. İyilik ondadır, kazanç ondadır. İnsanın hayatını kazanması Allah yolunda olanlardadır. Allah yolunda olmayanlar hayatlarını kaybetmişlerdir. Hayatını kaybeden onlardır. İmanlı olmayanlar ölünce hayatları kaybetmiş oluyorlar. Fırsatları kaybetmiş oluyorlar. İman edenler kazanmış oluyor. Hayatlarını kazanmış oluyorlar. Şimdi devamlı derler, "hayatını kaybetti." Geçen gün, işte birkaç gün önce, "küfrün başı hayatını kaybetti" dediler. O zaten kaybetmiştir. Onun yolunda olanlar kaybeder. Çünkü Allah'ın yolundan çıkmışlar, kendi kafalarına göre bir yol tutmuşlar. Halbuki hakikati bilirler. Bildikleri halde nefislerine uyup o yolda giden hayatını kaybeder. Hiçbir faydası olmaz. Ahirette hiçbir iyi hayır görmez. Onun için Allah yolunda olanlar kazanmıştır. O yolda sabit kadem olmak lazım. Şimdi bir hayli saçma sapan şeyler çıkmış. "Buna inanırım, buna inanmam, bunu severim, bunu sevmem." Senin kendi kafana göre olmaz. Din neyse onu takip edeceksin. O din de Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in yolundan gelmiştir. O yolu takip edeceksin. Şimdi "Yok biz hadis istemeyiz, Kur'an yeter bize" derler. Bunu diyen sapıtmıştır. İnsanları da sapıtıyorlar. Bunu kabul eden akıldan noksandır. Aklı yoktur. Ahmaktır, delidir. Çünkü Kur'an kimin yolundan gelmiş? Peygamber Efendimiz'in - sallAllahu aleyhi vesellem. Sen nasıl hadisi kabul etmiyorsun, Kur'an'ı kabul ediyorsun. Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu! İnsana Allah akıl, mantık vermiş. Şeytan, heva ve nefis aklı bertaraf edip aklı kalmayan insanları kendilerine tabi ettiriyorlar. Allah aklımızı muhafaza etsin. Allah bizi doğru yoldan ayırmasın. Allah bu cumamızı mübarek eylesin inşaAllah.

2025-04-26

Dergah, Akbaba, İstanbul

وَخُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ ضَعِيفٗا
(4:28)

Allah insanoğlunu zayıf yaratmış.

Kimse "ben şöyleyim, ben böyleyim" diye övünmesin.

Allah isterse zayıfı kuvvetli yapar.

Kuvvetliyi de zayıf yapar.

Allah Azze ve Celle'nin emrinde olalım.

Subhanallah, bugün de işte bu mesele oldu.

O da insanların ne kadar zayıf olduğunu gösteriyor.

Allah razı olsun, kaldırdılar.

Uykuya dalmışız şimdiye kadar.

Allah'a şükür sabah namazını bari kaçırmadık.

Gece namazlarının hepsini kaçırdık.

Sabah namazı için kapıyı çaldılar, uyandırdılar.

İnsan gaflete düşüyor.

İnsan zayıftır. Allah Azze ve Celle'nin istediği oluyor.

Onun fazlı keremiyle bütün ibadetleri, bütün taatları yaparız.

Ona şükretmek lazım.

İnsanların kendilerini başkalarıyla kıyaslayıp üstün görmemeleri gerekir.

Gaflet dediğimiz şey de Allah'ın iradesidir.

Yaptığımız her şey Allah'ın fazlı keremiyle oluyor.

"Ben yaptım, ben şunu yaptım" diye böbürlenmek olmaz.

Galiba evliyalardan, büyüklerden biridir.

Ama hatırlamıyorum kim olduğunu.

Bağdat'ta babasıyla sabahtan önce teheccüde kalkmış.

Demiş: "Allah'a şükür biz kalktık."

"Bak bütün insanlar gaflette yatıyor, uyuyor."

"Biz Allah'a şükür olsun teheccüde kalktık, onlar uyuyor."

Babası dedi: "Keşke sen de uyusaydın da bu lafı söylemeseydin."

Bu böbürlenmek olmaz.

Allah'ın fazlı keremiyle her şey oluyor.

Kalkarsan da yatarsan da seni gaflete düşüren de Allah Azze ve Celle'dir.

Tarikat edeptir.

O edep de Allah'a şükretmektir.

Hiçbir şeyini üstün görmeyeceksin.

Yaptığın hiçbir şeye kıymet vermeyeceksin.

İbadetlerimizin, taatlarımızın hiçbirinin kıymeti yoktur.

Allah Azze ve Celle istemedikçe hiçbir şey yapamazsın. Nefsine ilk başta bunu hatırlatacaksın.

Başkalarını "şu böyledir, bu böyledir" diye mukayese yapmak olmaz.

Bu nefsine şeytanın bir oyunudur.

Şeytan, nefsini büyütmek için "sen teheccüdlere kalkıyorsun, kıyam el-leylller yapıyorsun, gece uyumuyorsun" diyerek sana tuzak kurup kazandığın şeyleri kaybettirmek ister.

Tarikata giren bazı insanlar "benim derecem ne kadar oldu" diye soruyor.

O da usulden, adaptan değildir.

Sen tarikata girdin, tarikat dediğin zaten Allah Azze ve Celle'nin yoludur. Nefsini terbiye için girmişsin.

Bunu sormak da usulden, adaptan değildir.

Ne yapacaksın? Yola devam edeceksin.

En büyük keramet: "Ecel-ül kerâmât devâmü't-tevfîk."

Yola devam etmek en büyük keramettir.

Allah'a hamd edeceksin, şükredeceksin.

Başkalarıyla mukayese yapmayacaksın.

Allah bilir sonumuz ne olur.

Sabit kadem olmamızdır mühim olan.

Sabit kadem olmadıktan sonra istersen bütün ibadetleri yap.

Şeytan da öyle. Allah muhafaza etsin.

Yeryüzünde, gökyüzünde namaz kılmadığı hiçbir yer kalmamış.

En sonunda da en rezil, en kötü mahlukat olmuş.

Onun için ona benzememek için Allah yolunda devam edeceksin.

Ona buna bakmadan, "ne kadar yaptım, ne derecem var" diye sormadan devam edeceksin bu yolda.

Allah muhafaza etsin.

Bazen istemeyerek olsa da devam ettiğin vakit bir hal olursa, ibadetin yine aynı şekilde mükâfatlandırılır.

Allah Azze ve Celle'nin lütfu keremiyle bununla ilgili yine bir kıssa var.

Beyazıd-ı Bistami Hazretleri, bizim olduğumuz gibi, bir gece namazlarına uyuyakalmış, kalkamamış.

Sabah namazının galiba yakınmış, zor yetişmiş.

Şeytan çok sevinmiş.

Ondan sonra Beyazıd-ı Bistami Hazretleri üzülmüş, ağlamış.

Çok üzülmüş, ağlamış.

Allah Azze ve Celle onun yapamadığı ibadetlerin sevabını bin kat daha fazla yazmış.

Bu olayı şeytan da görüyor.

İkinci defa, bir kaç zaman sonra yine uykuya dalmış.

Bakmış biri onu uyandırıyor, dürtüyor.

Bakmış bu şeytan, uyanmış.

"Kalk kalk namaz kıl" demiş.

"Kalk, sen sabahı kaçırıyorsun."

"Nasıl sen böyle yapıyorsun?" demiş.

"Sen beni uyutturman lazım normalde."

"Geçen defa uyuttun."

Bunun üzerine şeytan demiş ki: "Bin defa daha fazla sevap kazandın."

"Onun için şimdi kalk, bir tane sevap ile idare edelim" demiş.

İbadet eden insan, istemeden gaflete düşünce, hastalanınca veya bir mazereti olunca, Allah Azze ve Celle, özüründen dolayı yapamadığı ibadetinin ecr-i sevabı yine aynen yazıyor.

Allah affetsin hepimizi.

Allah sizden de razı olsun.

Bu kadar sabredip beklediniz.

2025-04-29

Dergah, Akbaba, İstanbul
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ (79:37) وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا (79:38) فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ (79:39) Allah Azze ve Celle buyuruyor ki, dünyayı tercih eden, dünya için çalışan, isyan eden, tuğyan eden insanın sonu kötüdür. Cehennemdir. Ama Allah rızası için olan insanın, bütün dünya onun olsa, yine de sonu cennettir. Allah rızası için olduktan sonra her şey iyi olur. Allah rızasını gözetmeyen insanın her şeyi kötü olur. Yani bir zerre kadar dünya için bile olsa, dünyayı ahirete tercih eden kişi ahiretini kaybeder. Ahiret ebedi olandır. Ebedi hayat, hakiki hayat ahiret hayatıdır. Dünya ise göz açıp kapayıncaya kadar geçer. Onun için akıllı insan ahireti tercih eder. Allah Azze ve Celle buyuruyor ki: Siz bana itaat ettikten, ibadetinizi yaptıktan sonra helal hudutları içinde size her şey helaldir. Helal hududunun dışına çıkınca, Harama girince, o vakit insan dünya için çalışmış olur. Onun da vebali vardır, cezası vardır. Onun için yaşarken, yürürken, yatarken, kalkarken Allah Azze ve Celle'yi hatırlamak lazımdır. Onun istediği gibi amel etmek lazımdır. Niyet öyle olursa akıbet hayır olur. Yok, her şeyi dünya için yapan insan o vakit helal haram gözetmez. Her şeyi alacağım, benim olsun diyenin hiç bir faydası olmaz. Kazandıkları ona iyilik değil, bela olur. Kazandıkları, yaptıkları yanına kâr kalmaz. Çünkü her şey anidir. İnsanoğlunun dünyadaki yaşantısı anidir. Yani bu an içindir. Daha önceki bitmiştir, geleceği ise belli değildir. Onun için daima Allah rızası için çalışmak, Allah'ı hatırlamak lazımdır. Allah bizi sabit kadem kılsın. O'nun istediği gibi yaşamak nasip olsun inşallah. Önceliğimiz Dünya değil, Mevla olsun, inşaAllah.

2025-05-02

Dergah, Akbaba, İstanbul
Allah Azze ve Celle insanoğluna özellikler vermiştir. İnsanın mesuliyetleri vardır. Onları yapınca kendisine faydası dokunur. Kendisi için büyük bir fayda elde etmiş olur. Eğer yapmazsa, yine zararı kendisine dokunur. Allah Azze ve Celle'nin bizim yaptıklarımıza ihtiyacı yoktur. Allah Azze ve Celle'nin kimsenin hiçbir şeyine ihtiyacı yoktur. Ne ibadetine, ne sadakasına, ne zekatına, kulun yaptığı hiçbir ameline Allah'ın ihtiyacı yoktur. Asıl muhtaç olan bizleriz. İhtiyaçlarımızı veren Allah Azze ve Celle'dir. Allah bize iyilik ediyor ve yol gösteriyor: "Bunu yapın, bu sizin için iyidir." "Size lazım olan, faydalı olan budur." diyor. Sizin maneviyatınız yükseldikçe huzur bulursunuz. Ahiretiniz hayırlı ve güzel olur. Allah hiçbir zorluk çıkarmamıştır. Allah, insanoğlunun kolayca yapabileceği şeyleri emretmiştir. O emirleri yerine getiren kazanır. Yerine getirmeyen kaybeder. Hatta büsbütün kaybeder. Ebediyen kaybeder. Allah muhafaza etsin. Bazıları ise eziyet çektikten sonra rahata kavuşur. Ama ahirette o eziyetleri çekmeye hiç gerek yoktur. Dünyadayken Allah'ın emirlerini yaparak ahireti kazanmak gerekir. Ahireti kaybetmek akılsızların işidir. Allah Azze ve Celle hazinelerini açmış, "Gelin, alın" diyor. İnsan ise "Hayır, ben istemem." diyor. "Hazine istemiyorum. Bana lazım olan gübredir, kanalizasyondan çıkan pisliktir." diyor insanoğlu. Allah Azze ve Celle ise, "Sen onu bırak." diyor. "Temiz ve güzel şeylere, mücevherlere, hazinelere gel." diyor. İnsan yine, "Yok, yok, ben onu istemiyorum." diyor. "Bak bütün arkadaşlarım, insanların çoğu bu gübreyi seviyor." "Gübreyi ve kanalizasyondan çıkan şeyleri seviyorlar." "Biz de onları tercih ederiz, onlarla memnun oluruz." diyorlar. Memnun olurlar sanırlar ama gerçekte memnun olamazlar. İnsan bu şekilde gerçekten memnun olamaz. İnsan ancak ruhaniyeti memnun olunca gerçekten memnun olur. Öteki türlü dünyalıklarla hiçbir şey insanı memnun edemez. Ne kadar dünyalık elde etse de yetinmez, tatmin olmaz. Tuzlu su içenin susuzluğu gitmez. Susuzluğu giderecek olan tatlı, iyi, güzel ve temiz şeylerdir. İşte bunun için Allah Azze ve Celle bize iyi ve temiz olanı emretmiştir. Allah Azze ve Celle, "Kötüyü bırakın, iyiye gelin." diyor. "Cehennemi bırakın, cennete gelin." diyor. Bundan daha güzel nasihat var mıdır? Yoktur. Ama insanoğlu nefsinin ve şeytanın peşinden koşarsa, ondan başkasını bulmaz. Onun için nefsini terbiye edeceksin, şeytandan uzak duracaksın. Allah hepimize yardım etsin inşaAllah.

2025-05-15

Dergah, Akbaba, İstanbul
Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem şöyle buyuruyor: Hastalık gelmeden önce tedavi olmalı, hastalık geldiğinde de tedavisi vardır. Fakat en mühim şey, insanın yediğine içtiğine ve nasıl yaşadığına dikkat etmesidir ki tedavi mümkün olsun. Tedavinin iki yolu vardır. Bu yollardan birini artık sanırım nadir kişi uyguluyor. El hicame ve'l key. Hacamat yapmak ve dağlama yapmak. Yani demiri kızdırıp vücudun belli bölgelerine uygulamak, ama bunu yapacak kişinin işin erbabı olması gerekir. Hacamat işini herkes yapabilir, zaten yapıyor da. Onunla ilgili bir sorun yok. Diğer yöntem maalesef artık pek görülmuyor. Özellikle ameliyatlık hastalar ve durumu ümitsiz hastalar için o da çok faydalı bir yöntemdi. Ama şimdi biliyorum deyip ortaya çıkan çok olabilir. Herkesi yakıp zarar verebilirler. Bu nedenle şimdi pek gerekmiyor. mühim olan hacamattır. Hem sünnettir, hem de şifadır. Vakti de şu andır. Nar ağacı çiçek açtığında hacamat vakti girmiş olur. En faydalı zaman bu zamandır. Başka zamanlarda da elbette hacamat yapılabilir, ihtiyaç olduğunda. Ama asıl faydalı olan zaman bu dönemdir. Nar çiçeğinin açtığı dönemdir. Allah'ın izniyle büyük bir faydası vardır. En büyük faydası da tansiyon konusunda görülür. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem o zamanlar bile söylemiş. İnsanlar o zamanlar bunu bilmezlerdi. "Kanın hücum etmesi" diyor. Kanın hücum etmesi aslında tansiyon demektir. Buna çok faydalıdır. Başka birçok rahatsızlığa da faydalıdır. Ama şimdi bu işi ticarete dönüştürmüş kişiler var. Para kazanmak için neredeyse her gün bile hacamat yaptırmak isteyen, yaptırmak isteyen veya insanlara tavsiye eden bazı kişiler var. O kanın alınması kolay bir şey değildir. Bu nedenle bunun vakti var, zamanı var. Her gün, her ay yapılmaz. Senede bir defa yaptırmak aslında yeterlidir. Ama ihtiyaç olduğunda iki defa da olabilir. İlkbaharda bir kez yaparsın, ikinci kez yapacaksan sonbaharda yaparsın. Şimdi bazıları diyor ki, "Git bir de pompayla yaptır." O pompayla olmaz. Pompa normal kanı çekiyor. Isıtmayla, bardakla alındığında kirli kanı almış olursun. Bu nedenle buna da dikkat etmek gerekir. Günlerine de dikkat etmek gerekir. En mühim şey de hijyen, temizliktir. Bu çok mühimdir. Kan, Allah muhafaza etsin, şifa yerine hastalık getirebilir. İşin ehli olmayan, bilmeyen kişiler yaptığında böyle olur. Şimdi de kolayını bulmuşlar. Pompayı vuruyor, kanı alıyor, çekiyor, kanı boşaltıyor. Dediğimiz gibi normal kanı almış oluyor. Bir faydası olmuyor. bilakis vücudu zayıflatabilir bile. Allah, Allah'ın hikmeti her şeye bir usul vermiş, gününü vermiş, saatini vermiş. Ne zaman yapacağını, nasıl yapacağını bilen insanlarla yaptırmak gerekir. Allah şifa versin. Allah hem kabul etsin, sünnet olarak da yapmış olursunuz. İhtiyacı olan insanlar hem şifa bulur. Bu yüzden bu mühimdir. Vakti de işte şimdi güzel bir zamandır. Arabi ayın 15'inden sonra yapılması daha faydalıdır. Ama yine de ihtiyaç olduğunda ayın başlarında da yapılabilir. Gün olarak da işte Çarşamba ve Cumartesi hariç her gün yapılabilir. Allah razı olsun. İnşallah şifa olsun.

2025-04-18

Dergah, Akbaba, İstanbul
لَاهِيَةٗ قُلُوبُهُمۡۗ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَى (21:3) İnsanın kalbi bir yerde, düşüncesi başka yerde olur. İnsan çoğu zaman gaflet içinde yaşar. Günümüzde gaflet daha da fazla; eskiden insanların zamanlarını böyle oyalacak bu kadar çok şey yoktu. Herkes işiyle gücüyle ilgilenirdi. Okuyan okurdu. Okumayan çalışırdı. Allah Azze ve Celle herkesi farklı yaratmışken, insanlar diğerlerini tek tip hale getirmeye çalışıyor. Herkesi bir kalıba sokmak istiyorlar. Kalıba sokuyorlar. Sonra bakıyorlar ki kalıp işe yaramıyor. Peki bu kadar insan ne olacak? Kalıba girmeyen herkesi de zorla kalıba sokmaya çalışıyorlar. Hiçbirinden hayır gelmesin diye. İnsanlar artık ne zeka kaldı, ne de akıl. İnsanlar her şeyi makinelere devrettiler. "Yapay zeka" diyorlar. "Bizim işimizi o halledecek." "Biz sadece eğlenelim, oyun oynayalım, yeter." "Keyfimize bakalım." "Başka bir şey istemiyoruz." "Varsın makineler bizim yerimize çalışsın." "Aklımızı kullanmaya bile gerek yok artık." "Makine her şeye bakıyor zaten." Büyük küçük, çoluk çocuk herkesin eline tutuşturmuşlar bu aleti. Onunla vakit geçirmekten başka hiçbir şeye bakmıyor kimse. Okuyanlar da aynı durumda. Okurken ne anlıyor ne öğreniyor. Yıllar boşu boşuna geçip gidiyor. Sonra da hayır bekliyorlar. Mesele şu ki, öğrenci olan kişi kendi dersine odaklanmalı. Bu makine senin yerine düşünmemeli. Eğer makine düşünürse senin bir faydanı görmez. Sen de hiçbir işe yaramazsın. Çocuklar bu aletlere bağımlı hale gelmiş. Bu aletler onları esir almış. Bu makineye hiçbir sınır koyulmamış. Oysa her şeyin bir sınırı vardır. Bir haddi vardır. O sınırı aşmamak gerekir. Bir şeyden faydalanacaksan bunun bir ölçüsü olmalı. Sürekli o sınırı aşarsan sonunda ona köle olursun. Ya nefsine köle olursun ya da alet edevata. Bu yüzden dikkatli olmak lazım. Eskiden insanlar çok farklıydı. Talebe okumaya gittiğinde ailesinden uzakta olurdu. Şimdiki gibi değildi durum. Şimdi her dakika annesi arıyor. Her dakika kardeşi, arkadaşı arıyor. "Ne oldu, ne bitti?" O zamanlar ne araba vardı ne uçak. Bir mektubun gelmesi altı ay sürerdi. En büyük alimlerden ve velilerden biri olan İmam Gazali Hazretleri diyor ki: "Ben ilim tahsiline gittim." "Altı ay sonra ailemden bir mektup geldi." "Mektubu açmadım" diyor. Daha sonra başka mektuplar da geldi. Hepsini üst üste biriktirdi. Yedi sene sonra ilk gelen mektubu açtı. Mektupta "annen vefat etti" yazıyormuş. "Eğer o mektubu açsaydım, bu ilimleri öğrenemezdim" diyor. "Aklım karışırdı." "Hiçbir şeyden fayda göremezdim." Düşünün, altı ayda bir gelen mektubu bile açmamış. Bir de şimdiki insanların haline bakın. Bunlar nasıl okuyacak, nasıl faydalı olacak? Allah muhafaza etsin. İnsanlar tamamen esir olmuş, bu aletlerden kopamıyorlar. Çocuklar da aynı durumda. Bunlara mutlaka bir sınır getirmek gerekiyor. Özellikle medresede okuyan talebelere sormak lazım: "Telefon mu istiyorsun, medrese mi?" "Telefonu mu istiyorsun? Hadi Kardeşim, telefonunu al, evine git, istediğin kadar oyna, bak" "Ama medrese istiyorsan, telefonunu bırakacaksın." "Artık telefon yok." Telefon haftada bir, on beş yirmi dakika, sadece ailenle görüşmek için kullanılabilir. Bu şartı koymak lazım. Bu kural medreseler için de diğer öğrenciler için de geçerli olmalı. Onlara da "haftada bir" deyin, günde on dakika yirmi dakika yeter. Acımak yok. Acıyorum diyorsan, bu senin acınası durumundur sonra. Buna dikkat etmek gerekir. Ailelerin muhakkak çocuklarına bu kuralları uygulaması lazım. Bu sınır çok mühimdir. Sınırsız hürriyet olmaz. Sınırsız hürriyet olduğunda her şey kötüye gider. Başkasının hakkına girersin, başkasının sınırlarını ihlal edersin. Bu yüzden nefsini kontrol etmek için her şeye sınır koyman gerekir. Nefsine de sınır koymak lazım. Nefsinin hakkı olan şeyler var. Hakkı olmayan şeyler de var. Buna dikkat etmek lazım. Allah yardımcımız olsun. Gerçekten çok zor bir dönemde yaşıyoruz. Her taraf tehlike dolu, her taraf kötülük içinde. Özellikle bu aletlerin içinden bir sürü kötü şey çıkıp çocukların karşısına geliyor. Eskiden insanlar evlenecekleri zaman ancak o tür şeyleri öğrenirdi. Şimdi 2-3 yaşındaki çocuklara bile gösteriyorlar. Allah yardımcımız olsun. Allah muhafaza etsin. Allah sahip göndersin inşaAllah.

2025-04-19

Dergah, Akbaba, İstanbul
Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki: المعدة بيت الداء والحمية رأس الدواء Mide, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in dediği gibi, hastalıkların evidir. Perhiz de, ilaçların başıdır. Yemek yerken ne yediğine dikkat edeceksin, faydalı olanı yiyeceksin, sana dokunacak şeylerden uzak duracak ya da az yiyeceksin. Senin için fazlası, her şeyin fazlası zarardır. "Azı karar, çoğu zarar" derler ya. Eskiden bu kadar çok yemek imkanı yoktu. İnsanlar bu kadar fazla yiyecek bulamıyordu. Şimdi bulunca da sınır tanımıyor kimse. Nefsi istedikçe yiyor insan. Günde normalde bir öğün yeterli olsa da, iki öğün meşayihlerin sünnetidir. Üç öğün normal insanlar için yeterliyken, üçle yetinmiyor insanlar, sürekli bir şeyler atıştırıyorlar. Yediklerine de dikkat etmiyorlar. Şimdi "et çok pahalı oldu" diye şikayet ediyorlar. Her zaman et yemek gerekmez ki. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki: سيد الطعام اللحم Yemeklerin en kıymetlisi, en iyisi ettir diyor, ama insan sürekli et yiyemez, bulamaz da zaten. Sebze yemeli. Allah Azze ve Celle'nin bize helal kıldığı her şeyde şifa vardır. Her şeyden yemek gerekir. Günümüzde insanlar alıştıkları tek tip gıdayla besleniyorlar, başka bir şey yemek istemiyorlar. Sebze desen, pek rağbet eden yok. İlla et olacak diyorlar. Oysa vücudu dengeleyecek çeşitli besinler tüketmek lazım. Et yenecekse bile fazla yemeye gerek yok. Sebzesinden, her şeyden yemeli insan. Eski insanlar her şeyden yemek yaparlardı, sofralarda çeşitlilik vardı. Osmanlı sofrasında, sultanların sofralarında en az elli çeşit yemek olurmuş. Daha fazla da olurmuş, en azından elli çeşit. Hem de hepsi birbirinden farklı. Tabii şimdi o kadar çeşidi herkes yapamaz, ama günümüzde insanlar evde yemek yapmaya bile üşeniyorlar, dışarıdan söylüyorlar. Dışarıdan alınan yemeklere ne konulduğu belli değil, ne yediğimiz belli değil. Üstelik bir hayli acayip şeyler de çıkmış piyasaya. Tadını güzelleştirmek adına çeşitli katkı maddeleri koyuyorlar. O maddeler insan vücudunu zehirliyor. İç organları mahvediyor. İçecekler ise daha da kötü. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in buyurduğu gibi, hastalığın yeri midedir. Oraya ne koyduğuna, ne yediğine dikkat et. Tadı güzel diye her şeyi yememeli, her şeyi ölçülü ve dengeli tüketmek lazım. Elinizden geldiği kadar çoluk çocuğunuza evde yapılan yemekler yedirin. Bu onlara hem fayda sağlar, hem sıhhat verir. Allah bize nice nimetler vermiş. Her şeyin bir şifası var, her yiyecek bir şifa kaynağıdır. Bunların vücuda ve ruha sağladığı faydalar vardır. Sadece beden için değil, ruh sağlığı için de mühimdir beslenme. Bu yüzden dikkat edin. Yediğinize dikkat edin. Çoluk çocuğunuza ne yedirdiğinize dikkat edin ve çocuklarınızı küçüklükten her şeyi yemeye alıştırın. Bugünün çocukları dört ayaklı mahluklar gibi olmuş. Hayvanlar bile sürekli aynı şeyi yemez. Onlara saman verdiğinde samanı yer, arpa verdiğinde arpayı yer, ama dışarı çıktıklarında otları, yaprakları daha çok severek yerler. Allah Azze ve Celle hayvanlara bile bu özelliği verdiyse, insanoğlu daha mühimdir, daha akıllıdır. İnsanı çeşitli besinlere alıştırmak lazım. Her şeyi yesinler, şifa olsun, nur ve iman olsun diye niyet etsinler. Yemek yerken ellerini yıkayıp besmele çeksinler. Günümüzde çoğu insanda el yıkama alışkanlığı bile yok. Besmeleyi zaten çoğu bilmez. Sonra da hastalıklar neden çoğaldı diye soruyorlar. Allah yardım etsin. Yediğimiz şifa olsun, nur ve iman olsun inşaAllah.

2025-04-22

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ (17:70) Allah Azze ve Celle buyuruyor, insanoğluna en yüksek mertebeyi vermiştir mahlûkatın arasında. Takva sahibi olan insanoğlu Allah indinde mertebelerin en yükseğidir. Allah Azze ve Celle'nin yarattığı haddi hesapsız mahlûkat var. Bildiğimiz melekler var, cinler var, insan var. İnsanoğlu Allah Azze ve Celle'nin yolunda olursa hepsinin en yükseği olur. Hatta meleklerden de yüksek olur. Hazreti Cibril Aleyhisselam, Peygamber Efendimiz'in miraca çıktığı vakit bir yere kadar geldi. Oradan ilerisi ancak Peygamber Efendimiz'e nasip oldu. Çünkü mertebesi bütün mahlûkattan yüksektir. O yolda giden insanın mertebesi hepsinden yüksek olur. Allah'ın yolundan gitmeyen kişi ise mahlûkatın en aşağısı olur ve Allah indinde sevilmeyen bir varlık haline gelir. En aşağı mertebede olur. Doğru yol insana ikram olarak nasip olur. Gitmeyen olunca mahlûkatın en düşüğü, Allah indinde sevilmeyen bir varlık olur. Allah Azze ve Celle sevmez. Kâfirleri sevmez, müşrikleri sevmez. İnsanlara zarar verenleri sevmez. Mertebeleri ne kadar yükselirse insan o kadar Allah indinde sevilen birisi olur. Sevilen birisi için büyük bir fayda olur. Sonsuz bir saadet faydası olur. Allah muhafaza etsin, doğru yoldan gitmeyenlerin bazıları sonsuza dek, bazıları ise günahlarının ve kötülüklerinin cezasını çektikten sonra temizlenip kurtulur. Allah'ı hiç tanımayan kişinin vay haline; o kişi sonsuza dek şekavette kalır, ilelebet bedbaht olur ve cehennemde olur. Allah Azze ve Celle'nin yolunu tutmayanın sonu kötü olur. Şimdi insanları kandıran çok var. "Yok şöyledir, yok böyledir, iman nedir, İslam nedir, bir şey yok" diye insanları kandırırlar. İnsanlar da kanar. Kanınca da cezasını çeker. Allah Azze ve Celle akıl vermiş. Aklını kullanan insan muhakkak hakikati görür. Kullanmayan o vakit cezasını çeker. Allah muhafaza etsin. Allah iman versin insanlara, imanımızı muhafaza etsin inşaAllah.

2025-04-23

Dergah, Akbaba, İstanbul
Allah Azze ve Celle, Kur'an-ı Azim'da çoğu yerde "Cahillerle beraber olmayın, cahillerin peşinden gitmeyin" diye müminleri ikaz etmiştir. Çünkü cehalet kötü bir şeydir. Cahillik, insana verilebilecek en kötü şeydir. Eskiden okuma yazma bilmeyen insanlara cahil denirdi. Peygamber Efendimiz'in zamanında cahiliyet dünyanın her tarafındaydı. Buna ""Cahiliyyet-ül Ula" denir. Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, bu dönemi "birinci cahillik dönemi" olarak adlandırdı. Şimdiki yaşadığımız zaman ise ikinci cahillik zamanıdır. İkincisi birincisinden çok daha beterdir. Birincisinde insanlar yine bir şeyleri kabul ediyorlardı. Şimdikiler hiçbir şey kabul etmiyor. Hakikati kabul etmiyorlar. Kendi kafalarına göre bir şeyler düşünüp, "Bu doğrudur" diyorlar. Bunun peşinden koşturuyorlar. İşte bu hakikat olmayan, faydası olmayan şeyler onları hakikatten uzak tutuyor. Cahillik işte budur. Cahillik, okuyup da anlamamaktır. Okuyup da faydalanmamaktır. Bütün ilimleri bilirler. Ama hakikati bilmezler. Hakikat nedir? Onun dışındadırlar hepsi. Onun için hakikati kabul etmeyen, bilmeyen cahildir. Okuduğunun da faydası yoktur. Senelerce okuyup kendini bir şey zanneden insanın cahilliği günden güne artıyor. Ta ki hakikati bulsa, o vakit bu cahillikten kurtulmuş olur, kendini de kurtarmış olur. Yoksa cahillik, onun ilelebet en kötü yerde kalmasına sebep olur. Bir türlü düşünse, çünkü düşünce mühimdir. Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem: "Bir saat düşünmek, yetmiş sene ibadet etmekten daha hayırlıdır" buyurmuştur. Çünkü hakikati görüp, iman edip, doğru yola gidince dünya ve ahiret saadeti olur insana. Öteki türlü dünyada da bir işe yaramaz. Ahirette ise büsbütün beterdir. Allah muhafaza etsin. Hakikaten cahillik döneminde yaşıyoruz. Cahillik, pis bir hastalık gibidir. Ondan ona, ondan ona bulaşan bir hastalıktır. Allah muhafaza etsin, imanımızı muhafaza etsin inşaAllah. Cahillerden olmayalım inşaAllah. فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ (6:35) Ne cahillerden olalım ne de onlarla beraber olalım. Allah muhafaza etsin.