السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2026-10-16

Other
Tarîkatünâ es-sohbetü ve’l-hayru fi’l-cem‘iyyeh. Mevlânâ Şeyh Bahâeddin Nakşibend Hazretleri her sohbetinde böyle buyururdu. Kendisi on iki bin sohbet yaptı. Allah Azze ve Celle'nin bereketine ermek ve onun gibi olabilmek için biz de ona uyuyoruz inşaAllah. Elimizden geldiğince onun izinden gitmeye gayret ediyoruz. Sünnet demek, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'e tabi olmak, onu örnek almak demektir. O ne yaptıysa biz de aynısını yapmaya çalışırız. Sünneti ve Peygamber aleyhisselam'ın yaptığı her şeyi hayatımıza geçirmeye gayret ederiz. Allah, işlenen her bir sünnete karşılık kuluna on sevap, on hasene ihsan eder. Ahir zamanda ise Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem, bir sünnetini ihya edene yetmiş veya yüz şehit sevabı verileceğini müjdeliyor. Biz meşâyihimize tabi oluruz. Meşâyihimiz de Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in izindedir. Bütün niyetimiz, Resûlullah aleyhisselam'ın yolundan gitmek ve onu sevmeyenlerin yaptıklarından, dediklerinden ve insanlara telkin ettiklerinden uzak durmaktır. Böyle insanlardan uzak dururuz. Biz Ehl-i Sünnet ve'l-Cemaatiz; tarikat ehliyiz, şeriat ehliyiz. Mezhebimiz var, tarikatımız var. Bunlar insan için adeta bir sığınak, muhkem bir kaledir. O kaleye ne kadar sığınırsanız, şeytanın ve avanesinin şerrinden o kadar korunursunuz. O sığınağın içindeyken size ilişemezler. O çatının altında daima daha çok güvende ve emniyette olursunuz. Elhamdülillah, burada sadece Allah rızası ve Peygamber sevgisi için toplanıyoruz. Bu meclisimiz bir ilim meclisidir; Talebü'l-İlimdir, yani ilim talep etmektir. Hepiniz buraya ilim öğrenmek arzusuyla geldiniz. Sizler birer talebesiniz. Cenâb-ı Hak ilim talibini sever; meleklere kanatlarını onların ayakları altına sermelerini emreder ve o talip meleklerin kanatları üstünde yükselir. İşte bizim de yapmaya çalıştığımız tam olarak budur. Anlasak da anlamasak da, burada bulunduğumuz müddetçe Allah bu meclise rahmet ve bereketini indirir. Nitekim Peygamber aleyhisselam şöyle buyurur: "Cennet bahçelerinden birine rastlarsanız, alabildiğiniz kadar istifade edin." Ashâb-ı kiram, "Dünyadayız yâ Resûlallah; bu cennet bahçeleri nedir?" diye sordu. Buyurdu ki: "İlim meclisleridir, cennet orasıdır." Ve oraya adım attığınızda Allah size cennetin bereketinden nasip eder. Cennet öyle kıymetlidir ki... Onu ne hayal edebilirsiniz ne de başka bir şeyle kıyaslayabilirsiniz. Bu sebeple elhamdülillah, buraya gelen herkes sağanak gibi inen bu bereketten nasibini alır. Tıpkı şu an dışarıda şırıl şırıl yağan yağmuru işittiğimiz gibi. Bize ihsan ettiği her şey için Allah’a şükrediyoruz. İnsanlar, bilhassa müminler, Allah’ın verdiklerinin kadrini bilip O'na hamdetmelidir. Başkalarına gelince, biz onlardan mesul değiliz. Onların da bunu bilmesi lazım. Zira Allah onlara neyin iyi neyin kötü olduğunu ayırt edecek aklı ve idraki vermiştir. Fakat ne yazık ki bu zamanda kendini akıllı sanıp insanları peşinden sürüklemek isteyenler, doğru olanı ve sizin iyi bildiğiniz şeyleri yanlış göstermeye çalışıyorlar. En başından beri yanlış olduğunu bildiğimiz, insan fıtratına aykırı şeylere biz "Bu yanlıştır" der ve bundan uzak durmamız gerektiğini biliriz. Onlar ise "Bizim dediğimize uyacaksınız" diye dayatıyorlar. Oysa bu külliyen yanlıştır. Biz onların ardına düşemeyiz. Peygamberler bize doğru yolu göstermiştir. Ve son peygamber, Peygamberimiz Hazreti Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem, insanoğlunun muhtaç olduğu her şeyi tamamlamıştır. İnsana dair ne varsa bizzat Kur'ân-ı Kerîm ve Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem tarafından beyan edilmiştir. Dünyaya gözünüzü açtığınız günden ömrünüzün sonuna dek yapacağınız her şeyin bir ölçüsü, uyulması gereken bir rehberi vardır. Elbette Allah bebeklikten itibaren fıtratı yerleştirmiştir; insan büyüdükçe mesuliyetleri de artar. Dolayısıyla "Ben bundan hoşlanıyorum, canım bunu istiyor, ben özgürüm, kafama eseni yaparım" diyemezsiniz. Bundan size hiçbir hayır gelmez. Size hayrı olmayan şeyin içinde yaşadığınız topluma da, memlekete de, bütün dünyaya da hayrı olmaz; sonu felaket olur. Her yerde her şeyi kendi heveslerine ve kafalarına göre bozduklarını görüyoruz. Güya iyi bir şey yaptıklarını zannediyorlar ama ortaya koydukları her şeyle durum daha da kötüleşiyor, battıkça batıyorlar. İşte bu yüzden neyin kıymetli olduğunu, neyin şer getirdiğini bilmek için burada toplanıyoruz. Bize Allah Azze ve Celle öğretti. "Alleme'l-insâne mâ lem ya'lem" (Alak Sûresi, 96:5). Allah, insanoğluna bilmediklerini öğretmiştir. Pek çok sahabe efendimiz insanlara hakikati ulaştırmak için diyar diyar dolaştı. Gittikleri yerdekiler hayretler içinde kaldı: "Siz bunları nereden biliyorsunuz? Biz biliyorduk ama siz çölde yaşıyorsunuz, nereden öğrendiniz?" dediler. Onlar da "Bu Allah'ın ilmidir; dilediğine lütfeder" dediler. Bugün pek çok insan her şeyi bildiğini sanıyor. Oysa bildikleri, Allah'ın ilim deryasından bir zerre, bir damla bile değildir. Bir toz zerresi kadar bile sayılamaz; tozdan da önemsizdir ama yine de gururlanıp kibirlenirler. "Yapay zeka var, bilgisayarlar var, elimizde neler neler var" diyorlar. Fakat bunların hepsi bir hiçtir—"Allah'ın ilmiyle kıyaslanınca" bile diyemeyiz. O'nun ilmiyle hiçbir şey kıyas dahi kabul etmez. "Allah'ın ilmine nispetle" demek bile yanlıştır; bu son derece hatalı bir sözdür. Bir toz zerresini koca bir kainatla kıyaslayabilir misiniz? O yüzden böbürlendikleri bu şeyler koca bir hiçten ibarettir. Hem kendileri kibirleniyor hem de insanları kendileri gibi olmaya heveslendiriyorlar. Bunun kimseye zerre kadar faydası olmaz. Zira gözlerini yumdukları an nefes biter, geriye hiçbir şey kalmaz; her şey tükenir, biter. Hani, nerede kaldı bunun faydası? Asıl kazanç; her şeyin makinelerden veya insanlardan değil, Allah Azze ve Celle'den geldiğini bilen mümindedir. Bugün insanlar birbirine kötülük yapıyor, fıtrata aykırı yaşamayı öğütleyip insanlığa zarar veriyorlar; bundan kimseye hayır gelmez. Gerçek hayır ve güzellik, elhamdülillah, sadece Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in izinden gidenlerindir. Ve kim Resûlullah aleyhisselam'a tabi olursa, Allah da onu sever. Âyet-i kerîmede buyurulur (Âl-i İmrân, 3:31): "Kul in küntüm tühibbûnallâhe fettebiûnî yühbibkümullâh." "De ki: Eğer Allah'ı seviyorsanız bana tabi olun ki, Allah da sizi sevsin." Bizim için de, herkes için de en mühim gaye budur: Allah'ın muhabbetine mazhar olmak. Eğer kul Allah'ın lanetine uğrarsa, başına gelebilecek en korkunç felaket budur. Allah Azze ve Celle'nin gazabına uğramış pek çok insan vardır. Şu an bunun farkında değiller ama dergâhtan kovulacaklar ve hiçbir şey onları kurtaramayacak. Ahirette müminler bu gafillerin halini görecek ve onların ardına düşmedikleri için şükredecekler. Bu dünyada insanlar her şeyi görüyor, izliyor, takip ediyor. Ve bu bozguncular hayrı gizleyip daima şerri ve kötülüğü allayıp pulluyorlar. O yüzden onların söylediklerine bakıp da endişeye kapılmayın. Elhamdülillah, biz Rabbimizden razıyız. Allah bize her türlü nimeti ihsan etmiştir. Ve bir kulunu sevdiğinde ona en büyük nimet olan imanı nasip eder. En kıymetli hazine işte budur. Elhamdülillah, Rabbimiz bütün insanlara bu imanı lütfeylesin. Fakat bütün dünyanın İslam ile müşerref olması ahir zamanda gerçekleşecektir. Çünkü bu, Allah Teâlâ’nın Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'e olan vaadidir. İnşallah mutlaka tahakkuk edecektir. Ümidimiz pek yakında olmasıdır. Dünyanın nasıl kıvrandığını görüyorsunuz; insanoğlu her şeyi tüketip heba ediyor. Her tarafı yerle bir ettiler. Bu yüzden bütün bu yıkımı tamir edecek, dünyayı yeniden insanlığa huzur yurdu kılacak bir zata muhtacız. Mehdî aleyhisselam geldiğinde, Mevlânâ Şeyh’in buyurduğu gibi her şey güzelleşecek; yağmur geceleri yağacak, gündüzleri pırıl pırıl, lâtif bir hava olacak. Her yer bereketle dolup taşacak. Ne kriz kalacak, ne geçim sıkıntısı, ne de fakirlik... Bütün bunlar Seyyidina Mehdî aleyhisselam ile birlikte vücut bulacak inşaAllah. Niyazımız bir an evvel zuhur etmesidir inşaAllah. Yine de biz bugünkü halimize, bize bahşedilenlere hamdediyoruz. Halimizden şikayet etmeyiz ama inkarcıların dediklerini de asla kabullenmeyiz. Şunun da iyi bilinmesi gerekir: Ortada bir fenalık gördüğünüzde "Bu devirde normaldir" deyip geçmeyin. Biz, "Bu normal değildir. Biz bundan razı değiliz" deriz. Bunu hiç olmazsa kalbinizle söylemeli, buğzetmelisiniz. Çünkü nefsinizi kötülüğü kanıksamaya ve haramı normal görmeye alıştırırsanız, bu sizin maneviyatınız için felaket olur. Cenâb-ı Hak bizi, sevdiklerimizi ve gerek burada gerek diğer memleketlerdeki bütün Müslümanları muhafaza eylesin. Allah cümlemizi Kendi dosdoğru yolunda ve zikrinde daim kılsın. Kul Rabbinden razı olursa, Allah da kulundan razı olur inşaAllah.

2026-10-20

Other
"Ellezî yüvesvisü fî sudûrin-nâs, minel-cinneti ven-nâs." [Nâs Suresi, 114:5–6] Allah Azze ve Celle'nin buyurduğu üzere, vesvese şeytandandır. Vesvese nedir? İnsanın yaptığı işten bir türlü emin olamaması, içine kurt düşmesidir. Allah Azze ve Celle ve Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem), "Yessirû ve lâ tu'assirû" buyuruyor; yani işleri insanlar için kolaylaştırın, zorlaştırmayın. Ama şeytan, insanlar hayır işleyemesin diye her şeyi yokuşa sürmek, zorlaştırmak ister. Vesvese; "Acaba oldu mu? Namazım kabul oldu mu? Şunu tam yaptım mı?" diye kuruntu etmektir. Hele bu taraflarda insanlar tekbir alırken bile bu işe biraz fazla takılıyorlar; bir de bazıları çıkıp bu insanları daha çok vesveseye sürüklüyor. Namaza duracaklar, bir "Allahu Ekber" demek için neredeyse bir saat uğraşıyorlar. Onlar "Allahu Ekber" diyene kadar imam çoktan rükûya varmış oluyor. İşte bu, vesveseye bir örnektir. Bir de birtakım güruhlar var —elhamdülillah buralarda pek yoklar— şeytan, tarikatın dışında kalan ve kolayca parmağında oynatabildiği bir sürü grup çıkarmıştır. Tarikatta olmayanlar, şeytanın elinde kolayca oyuncak olurlar. Bunların en tehlikeli yanı da şudur: Karşılarındaki kişi tertemiz, dört dörtlük bir Müslüman olduğu halde, gelip kalbine şu vesveseyi atarlar: "Şunu yaparsan kâfir olursun, bunu yaparsan müşrik olursun, şöyle edersen dinden çıkarsın!" İslam, hele ki tarikat, buna kesinlikle karşıdır. Tarikatta ölçü şudur: Kulun Allah rızası için yaptığı her ameli Allah kabul eder; niyetin Allah Azze ve Celle için olması kâfidir. "Bismillah" de, namaza niyet et, "Allahu Ekber" deyip bağla; bitti gitti. "Acaba oldu mu, olmadı mı; güzel mi oldu, eksik mi kaldı?" diye kuruntu yapmaya hiç lüzum yok. Onun hesabını sen görmeyeceksin. Sen sadece Allah Azze ve Celle'nin emrine uy ve vazifeni yap; vesveseye kulak asma. Çünkü vesvese zamanla daha da azıtarak büyür, sonunda da o vesveseye tutulan kadının yahut erkeğin hayatını zindana çevirir. Adam abdest almaya gidiyor, bir saatte abdest alamıyor; yıkanmak için banyoya giriyor, iki saat dışarı çıkamıyor. Bu hâl insanların hayatını mahvediyor. Ve bilin ki bu yüzde yüz şeytandandır. Sakın böyle yapmayın; Allah size böyle bir şey emretmedi. Niyetinizi alın, abdestinizi çabucak alıp çıkın. Baktınız ki içinize vesvese geliyor, abdestinizi bir dakikada bitirin, asla uzatmayın. Namazı da öyle; çabucak kılın. Onların "huşu" dediği şeye takılmanıza gerek yok. Geçenlerde biri bana, "Nasıl huşu yakalayabilirim?" diye sordu. Huşun olmayıversin; bizim huşu peşinde koşmamıza gerek yok. Sen namazını kıl yeter. Bu farzdır, Allah'ın emridir; borcunu öde ve geç git. Şeytanı kendine musallat etmeye hiç gerek yok. Çünkü şeytan insana sağdan yaklaşır; daha iyisini yapacağım derken, işi daha beter hâle getirirsin; sonunda namazı büsbütün terk edecek raddeye gelirsin. Bu vesveseye kapılan nice insan sonunda namazından da oluyor, aklını da yitiriyor, sağlığını da, her şeyini de kaybediyor. Allah bizi böyle kimselerin şerrinden muhafaza eylesin. Tarikat kolaylıktır, İslam kolaylıktır: "Yessirû ve lâ tu'assirû" — kolaylaştırınız, zorlaştırmayınız. Allah cümlemize kolaylık ihsan eylesin.

2026-10-17

Other
Şeyh Baba, Allah ‘Azze ve Celle rızası için güne sohbetle, nasihatle başlamamızı buyururdu. Eski insanların, kendilerini oyalayacak pek fazla meşguliyeti yoktu. Şimdi ise herkesin evinde bir televizyon var. Hatta artık elimizde televizyondan çok daha beter şeyler var. Eskiden, biz çocukken, elhamdülillah evimizde televizyon yoktu. Sonraları televizyon çıktı ama yayın gece yarısına kalmadan, saat on birde biterdi. Şimdi ise insanların elinde bu cihazlar, internet ve bilgisayarlar var; sabah ezanına kadar başından kalkmıyorlar. Ondan sonra da –gerçi çoğu namaz kılmıyor ya– kılanlar gelip bize, "Şeyhim, ne olur dua et, sabah namazına kalkamıyoruz!" diye dert yanıyorlar. Tabii ki kalkamazsınız. Gece 12'de, 1'de, 2'de yatarsanız sabah namazına nasıl uyanacaksınız? Mümkün değil, uyanamazsınız. O yüzden her şeye bir sınır koymanız şart. Başıboş bir özgürlük hiç iyi değildir. Bunu böyle bilmelisiniz. Nefsinizin her istediğine boyun eğmeyin. Sabah namazına kalkmak istiyorsanız akşam erken yatın. Şeyh Baba'ya, uyumak için en uygun vaktin hangisi olduğu sorulmuştu. O da gece 11 ile 3 arası olduğunu söylemişti. Şimdilerde ise çoğu insan gece 12'yi, 1'i geçene kadar ayakta. Kimi saat 3'e kadar oturuyor. Ancak 3'ten sonra yatıyorlar. Bu uyku vücudumuza yetmez. Bedenimizi olduğu kadar zihnimizi de dinlendirmeye ihtiyacımız var. Allah o vakti teheccüde, sabah namazına kalkıp ibadet etmeniz için yarattı ama siz tam o vakitte uyuyorsunuz. İşte bu yüzden her şeye bir ölçü, bir sınır koymak zorundasınız. Nefsinizin arzularına gem vurun, dizginleri eline vermeyin. Elbette nefsi yüzde yüz engellemek mümkün değil, bu çok zor. Ama en azından nefsinizin her istediğine teslim olup da önünü açmayın. Buna dikkat ederseniz hem bedeniniz hem de ruhunuz huzur bulur. Beden ve ruh huzur bulduğunda ise iradenize hâkim olacak güce kavuşursunuz ve sağlığınız da yerinde olur, inşaAllah. Allah hepimizi bunu başarmaya muvaffak kılsın ve cümlemize kolaylık versin, inşaAllah.

2026-10-16

Other
Sabahleyin güne başlamak için uyandığımızda, sanırım bir Hadis-i Şerif'tir, yeni güne nasıl sabahladığınızı sorarlar: "Keyfe asbahtüm?" "Asbahnâ ve asbaha'l-mülkü lillâh" diye cevap verirsiniz. Yani geceniz nasıl geçti ve yeni güne nasıl başlıyorsunuz? Dersiniz ki: "Elhamdülillah, günümüze Allah ile başlıyoruz." Her şey Allah içindir. "El-mülkü lillâh", yani mülk ve her şey Allah'ındır. Ve kazanan kimdir: "Eflaha men kâle Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah." Her zamanın kazananı, "Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah" diyendir. İnsanoğlunun, bilhassa Müslümanların bunu bilmesi gerekir. Her şey Allah içindir. O, bu dünyayı ve Seyyidinâ Âdem aleyhisselâm'ı yarattığından beri her gün aynıdır. Allah'ın mülkünden hiçbir şey eksilmez. Her şey aynıdır. Hayat için, dünya işleri için endişelenmeyin. Sadece şundan emin olun ki, "Lâ ilâhe illallah" dediğinizde ve Allah Azze ve Celle'ye itaatkâr bir kul olduğunuzda kazanan siz olacaksınız. Şimdi, bu dünyada her zaman insanların dert ettiği birçok mesele, birçok şey vardır. Elbette bizim zamanımızda geçmişe göre daha da çok var; ama yine de ne Allah katında ne de bizim için değişen bir şey yok. O yüzden Elhamdülillah mutlu olacağız ve "Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah" sallallâhu aleyhi ve sellem dediğimiz için mutluyuz. Allah sizden razı olsun.

2026-10-14

Dergah, Akbaba, İstanbul
"Ve hüvellezî yünezzilü'l-ğayse min ba'di mâ kanatû ve yenşuru rahmetehû ve hüve'l-veliyyü'l-hamîd." MaşaAllah bu yağışlar, her şey Allah Azze ve Celle'nin elinde olduğu için yağmur da her şey de O'nundur. Hepsi büyük Allah Azze ve Celle'nin kudretinin izhar ve zahir olduğu şeylerdir. Yağmur... Yağmur, maşaAllah, sabahtan beri hızlı yağıyor. Bu iman etmeyen insanlar mucize isterlerse, en büyük mucize budur. Deryalar havada uçuyor. İstediği vakit, istediği yerde onlardan rahmet indiriyor. Ya rahmet indiriyor yahut gazap indiriyor. Allah rahmetiyle muamele etsin, bu yağmurlar rahmet olsun. Bela olmasın. Bereketiyle indirsin. Ama Allah'ın kudretini de bilmek... Allah'ın kudretinden korkmak lazım. İstediğini yapar, dilediğini işler. Bulutlar dolaşır. Havada milyonlarca deniz var. Denizler havada uçuyor. Allah "İn!" dediği yere indiriyor. "İndirme!" dediği yeri geçer. Yine aynı bulut havada bir damla akıtmadan geçer gider. Yani Allah Azze ve Celle'nin her şeyi mucizedir. Mucize dedikleri şey... İmkânı olmayan şeyi yapmaktır. Allah Azze ve Celle'nin kudretinde imkânsız diye bir şey yoktur. Onun için insanlar ibret alsın ve Allah'a şükretsinler. Allah'tan umutlarını kesmesinler. "Ve yünezzilü'l-ğayse min ba'di mâ kanatû" ayetindeki "kanatû" kelimesi ümit kesmek demektir. Ne olursa olsun, Allah'tan ümit kesilmez. Hangi hâlde olursa olsun, "Allah'ın yardımı yetişecek." diye imanın olması lazım. Allah'tan ümidini kesen insanın imanı zayıftır yahut o kişi imansızdır. Zaten imansız olanlar her şeyden korkarlar, çünkü dayanacakları bir yer yoktur. Mümin olan ise Allah Azze ve Celle'ye dayanır. Her şey O'nun elindedir diye O'nun rahmetine sığınır. O'nun yolunda olur. O rahmetin içine girer, Allah da onu muhafaza eder. Allah hepimizi muhafaza etsin. Bu yağmurlar da bereketli olsun. Bütün ümmete faydalı olsun inşaAllah. Bu rahmetle beraber iman ve bereket de insin inşaAllah. Allah hepinizden razı olsun.

2026-10-13

Bedevi Tekkesi, Beylerbeyi, İstanbul
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ردوا السائل ولو بظلف محرق Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "Dilenciyi, yanmış bir hayvan tırnağı veya paça ile olsa bile bir şeyler vererek geri çeviriniz." Yani ona muhakkak ufak tefek bir şey verin. Fazla kıymeti olmasa bile, gelip sizden bir şey isteyen dilenciyi boş çevirmeyin. Meşayihin de, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'ın usulü üzere, hiçbirini boş çevirmemek âdetiydi. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ردوا مذمة السائل ولو بمثل رأس الذباب Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem yine buyuruyor ki, "Dilenciye, sineğin başı kadar bir nesne olsa dahi bir şey verip öyle çevirin." Yani, "Boş çevirmeyin," diyor Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem, çok ufak veya kıymetsiz bir şey olsa bile onu verin. Beğenirse beğensin, beğenmezse kendi bilir. Sen vazifeni yapmış olursun. Şimdi bugünkü dilenciler... Adam emek verip ekmek yapıyor, simit satıyor; simit parasını versen şimdi dilenciye, beğenmiyor. O kendi bilir artık. Onun için, az bir şey olsa da verin; beğenirse beğensin, beğenmezse kendi bilir. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم جهد البلاء أن تحتاج إلى ما في أيدي الناس فتمنعه Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "Belanın en zoru, insanın başına gelecek belanın en zoru, insanların elindekine muhtaç olup ondan menedilmenizdir." Yani birine muhtaçsın ama onda var olduğu hâlde sana vermiyor, seni menediyor. Bu da çok büyük bir beladır, Allah muhafaza etsin. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم شر الناس الذي يسأل بالله ثم لا يعطي Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "İnsanların en şerlisi, kendisinden Allah rızası için bir şey istenip de vermeyenlerdir." Yani Allah'ın adını anıyor, "Bana Allah rızası için ver," diyor, ama sen bir şey vermiyorsun. İşte onlar insanların en şerlileridir. Çünkü Allah'ın adı anılmış ama sen buna itibar etmiyorsun. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'ın buyurduğu gibi, az bir şey olsa bile orada Allah'ın ismi anıldığı için muhakkak verin. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ضع في يد المسكين ولو ظلفا محرقا Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki: "Dilencinin eline yanmış bir hayvan tırnağı, paçası dahi olsa ver." قال داود إدخالك يدك في فم تنين إلى أن تبلغ المرفق فيقضمها خير لك من أن تسأل من لم يكن له شيء ثم كان Bu da çok mühimdir. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem şöyle buyuruyor, bunu Hazreti Davut Aleyhisselam'dan naklediyor. Hazreti Davut şöyle buyurmuş: "Elini dirseğine kadar büyük bir ejderhanın ağzına sokman ve kolunu ısırması, önceden fakir olup da sonradan zenginliğe kavuşan birinden bir şey dilenmenden daha hayırlıdır." Yani "sonradan görme" derler ya, işte o sonradan görme insanlar çok kötü oluyor; Hazreti Davut'un buyurduğu budur. Allah kimseyi onlara muhtaç etmesin. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم مسألة الغني شين في وجهه يوم القيامة Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "Zengin kişinin dilenmesi, kıyamet gününde yüzünde bir utanç lekesi olarak belirir." Yani kişi zengindir ama ondan bundan dilenmeyi âdet edinmiştir; işte o kişi kıyamet gününde rezil olur. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لأن يأخذ أحدكم حبله ثم يغدو إلى الجبل فيحتطب فيبيع فيأكل ويتصدق خير له من أن يسأل الناس Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "Sizden birinin ipi alıp dağa çıkması, odun toplayıp satması, ondan yiyip tasadduk etmesi, insanlardan dilenmesinden daha hayırlıdır." Yani kendi emeğinle dağa çıkıp odun toplayarak satman ve ondan tasadduk etmen, insanlardan dilenmenden çok daha hayırlıdır. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم للسائل حق وإن جاء على فرس Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "Atın üzerinde gelmiş olsa bile dilenci için bir hak vardır." Yani o kişi dilenci ise, arabayla ya da atla gelip sizden bir şey istemişse, ona yine de bir şey vermek lazımdır. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لو تعلمون في المسألة ما مشى أحد إلى أحد يسأله شيئا Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "Eğer dilenciliğin uhrevi, yani ahirete dair ne gibi veballeri olduğunu bilseydiniz, hiç kimse dilenmek için başka birine gitmezdi." Yani bırakın dilenmeyi, kimseden hiçbir şey istemezdiniz diyor Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem; dilenmek işte bu kadar ağır bir vebaldir. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لو يعلم صاحب المسألة ما له فيها لم يسأل Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "Dilenen kişi, dilenmesinden dolayı başına neler geleceğini bilseydi, asla dilenmezdi." Bunun ne kadar büyük bir utanç ve vebal olduğunu bilseydi, aç kalsa bile dilenmezdi. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لولا أن المساكين يكذبون ما أفلح من ردهم Bu da çok mühim; Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem hem verene hem alana hitap ediyor ve insanlara Allah Azze ve Celle'nin kendisine bildirdiklerini söylüyor. "Eğer yoksullar yani fakirler yalan söylemeseydi, onları geri çeviren iflah olmazdı." Çünkü bazı fakirler çok yalan söyler; "Hiçbir şeyim yok, şuna ihtiyacım var" diyerek. "İyi ki yalan söylüyorlar," diyor Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem, "Yoksa onları boş çeviren iflah olmazdı." قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ليجيئن أقوام يوم القيامة ليس في وجوههم مزعة من لحم قد أخلقوها Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "Kıyamet gününde öyle topluluklar gelecek ki, dilenmelerinden dolayı yüzlerinde bir parça et kalmayacaktır." Yani dilenmek, insanın yüzünde et bırakmayacak kadar utanç verici bir şeydir. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم من استغنى أغناه الله ومن استعف أعفه الله ومن استكفى كفاه الله ومن سأل وله قيمة أوقية فقد ألحف Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, "Kim dilenmekten sakınıp müstağni olursa, Allah onu zengin kılar." Yani kim kimseden dilenmezse, Allah onu zengin eder, ele güne muhtaç etmez. "Kim iffet sahibi olmayı isterse, Allah onu iffetli kılar." Yani iffetli olmak isteyen kişinin namusunu ve iffetini Allah muhafaza eder. "Kim Allah'ın kendisine yetmesini isterse, Allah ona yeterli gelir." "Kim yanında bir ukiyye değerinde malı olduğu hâlde dilenirse, yüzsüzce ve ısrarla dilenmiş konumuna düşer." Yani az da olsa parası olduğu hâlde yine de isterse, o vakit ısrarla kendi zararını istemiş olur. Sadaka Resulullah fî mâ kâl ev kemâ kâl.

2026-10-13

Dergah, Akbaba, İstanbul
Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'e bir sahabi sormuş: "Bana bir vasiyet, bir şey söyle ki onu tutayım." Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem, "Lâ tağdab." yani, "Sinirlenme, öfkelenme." demiş. İkinci defa yine sormuş, yine aynı şekilde cevabını vermiş, yine "Öfkelenme." demiş. Üçüncü defasında sahabi diyor ki: "Ben sabaha kadar sorsaydım da Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem aynı şeyi söyleyecekti." Yani bu, çok mühim bir şeydir. "Öfkelenme, peki nasıl öfkelenmeyeyim, bunu nasıl öğrenelim?" diyor. Onu da şöyle söylemiş: Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem, "İnneme'l-ilmu bi't-teallumi ve inneme'l-hılmu bi't-tehallum." diye buyurmuş. İlim öğrenmekle olur; yavaş yavaş, bir günde ilmin hepsini alamazsın. Hilm de yani öfkelenmeme de yavaş yavaş öğrenilir. Yani Türklerin dediği gibi; boya küpüne sokup çıkarmakla bir anda değişecek değil, yavaş yavaş olur. Her defasında öfkelenilecek ufak tefek şeyler gördüğünde onları büyütmeye gerek yok. Aklına şu gelsin: "Ben buna öfkelenmeyeyim. Lüzumsuzdur, boştur, gerekmez. Öfkelenip de ne yapacaksın? O hatayı ben de yapabilirim. Onun için öfkelenmeye gerek yok." Bir defa daha yine aynı şekilde aklına gelir. "E, bu hatayı yaptı, hatasız kul olmaz." der, yine öfkelenmezsin. Üç beş derken kendini alıştırmış olursun, lüzumsuz şeylere öfkelenmezsin. Ha, öfkelenilecek şeyler var tabii; Allah Azze ve Celle'ye karşı yapılan şeylerde. Öfkenin yeri de var, yeri olmadığı zaman da var. Yersiz yere öfkelenirsen bütün hayatını öfkeyle, huzursuz olarak geçirirsin. Yok, eğer öfkeni tutarsan sakin olursun, rahat edersin; sen rahat olursun. Yine derler ya, "Keskin sirke küpüne zarar." Sirke keskin olunca içindeki o küpü de eritir. Öfke de aynı şekildedir. Sen öfkelenirsen, karşı taraftan geleceğinden daha fazla zarar sana gelir. Allah hepimize hilm versin, ilim versin inşaAllah. Allah yolunda olalım inşaAllah.

2026-10-12

Dergah, Akbaba, İstanbul
"Elâ inne evliyâallâhi lâ havfün aleyhim ve lâ hüm yahzenûn." (10:62) Allah'a şükür, dün mübarek zatların ziyaretlerini, İstanbul'daki ziyaretlerimizi yaptık. Çoktandır yapmamıştık. Önümüzde bir yolculuk var diye bize manevi bir kuvvet olsun, maneviyatlarından faydalanalım diye o ziyaretler nasip oldu. Bu mübareklerin başında İstanbul'un manevi sultanı olan, Türklerin "Eyüp Sultan" dedikleri Ebu Eyyub el-Ensari Hazretleri gelir. Onlar sultandır. Maneviyat ve ahiret sultanlarıdır. Hala Sultan, Eyüp Sultan... Bütün bu sahabelerin bulunduğu yerler, onlar ahiret sultanları olduğu için; faydaları ve hayırları daimdir. Onlara giden boş dönmez, eli boş çıkmaz. Onların feyzinden muhakkak nasiplenir. Allah Azze ve Celle, onlara dünyada da ahirette de rahmetini yağdırıyor. Onların bulundukları makamlara, oldukları yerlere... Onlar bu yeryüzünde İslam'ın tapularıdır. Neresi olursa olsun, bilhassa İstanbul hilafetin son merkezidir. Mehdi Aleyhisselam gelince hilafeti buradan alacaktır. İslam alemi halifesiz olamaz. Onun için o geldiği vakit, o emanetler, mukaddes emanetler muhakkak ki buradadır. Onları alıp da İslam'ı bütün dünyaya yayacaktır. Onun için bu mübareklerin bulunduğu yerler bereketli ve huzurlu yerlerdir. Onların bir cezbesi vardır; insanları nerede olurlarsa olsunlar çekerler. İster namaz kılsın ister kılmasın, ister açık ister kapalı olsun, herkes muhakkak onların cezbesiyle oraya gider ve onların vasıtasıyla Allah Azze ve Celle'ye yalvarır. Bazıları, "Dua vasıta istemez." derler. Vasıta olsun diye değil de, bize yardımları dokunsun diyedir; çünkü bizim dualarımız onların dualarının yanında kıymetsizdir. Allah Azze ve Celle'nin katında kıymetli olan onlardır. Dualarımız kabul olsun diye, duamızın onların dualarına ilhak olması için niyaz ederiz. Bazıları işte "Yok, mezara gitmeyin, türbelere gelmeyin." falan derler; onları dinlemeye gerek yoktur. Çünkü İslam itikadında ahiret inancı vardır. Bu zatlar Allah'ın evliyalarıdır. "Peygamberler ve şehitler ölümsüzdür" inancınca onlar da haydır (diridir). Onların manevi kuvvetleri daha fazladır. Vefat ettiklerinde, kuvvetleri yaşadıkları döneme kıyasla daha da artar. Çünkü insanların ihtiyacı olur ve onlara gelince muhakkak faydalanmaları gerekir. O bakımdan manevi kuvvetleri daha büyük, sağladıkları fayda daha fazla olur. Himmetleri ve bereketleri üzerimize olsun. Bizi muhafaza etsinler. İslam'ın düşmanları çoktur. Bu evliyalar o düşmanların kuvvetlerini kırar, onlar hiçbir şey yapamazlar. Çünkü şeytanlar çok çoğaldı. Ümmet-i Muhammed'i yoldan çıkarmaya uğraşıyorlar. Allah'ın izniyle bu mübarekler İslam'ın kaleleridir. İnşaAllah o düşmanlar defolup perişan olurlar. Allah'ın izniyle hiçbir şey yapamazlar. Allah mübarek eylesin. Himmetleri üzerimizde daim olsun inşaAllah. Bereketleri üzerimizde daim olsun. Bereketleri vardır; bereketi olmasa insanlar bu kadar çok şeyi başaramazdı. Bu insanların dünyaya çok büyük faydası dokunuyor. Bunların bereketi her tarafa ulaşıyor. Allah bereketlerini üzerimizde daim etsin inşaAllah. Himmetleri her an hazır olsun. İnşaAllah onların manevi kuvvetinden bize de nasip etsinler. Seferimiz, gidip gelmemiz de onların bereketiyle hidayete vesile olsun inşaAllah.

2026-10-11

Dergah, Akbaba, İstanbul
Ve izâ meridtü fe hüve yeşfîn. (26:80) Allah Azze ve Celle hastalık da vermiş, şifa da vermiştir. Hepsi Allah Azze ve Celle'dendir. Hastalık, müminin derecesi yükselsin ve günahları affolsun diye Allah'ın bir takdiri olarak veriliyorsa da, bu bazen herkeste olmuyor. Bazı insanlarda daha fazla, bazılarında ise daha az oluyor. Bu da Allah'ın hikmetidir. Allah her şeyi insanlara imtihan olarak verir. Kiminin derecesi yükselsin, kiminin günahları affolsun diye. O hastalık Allah'tandır. Hasta olan kişinin şifa bulması için vesile olarak doktora gitmesi gerekir; yani hastalığı öylece kendi haline bırakmak olmaz. Fakat bazı insanlar sürekli vesvese yaparlar. "Hasta mıyım, değil miyim? Bu nasıl bir durum?" diyerek lüzumsuz yere sürekli doktora gidebilirler. Bazıları ise gerçekten hasta olur. Bu yüzden insanın, başına bir şey geldiğinde ona göre davranması lazımdır. Günümüzde insanlar, hastaneler ve tedaviler ücretsiz olduğu için sürekli hastaneye gidiyorlar. Bunun sonucunda da bazı lüzumsuz işlemler yapılabiliyor. Sünnet olan tedaviler de uygulanabilir ancak onların da bir usulü ve erkanı vardır. Her dakika gidip hacamat veya başka bir işlem yaptıramazsınız. Alacağın ilaçları da usulüne göre alacaksın. Verilen tavsiyelere göre davranacaksın ki hastalığa şifa olsun. Eğer tam şifa olmayacaksa bile, Allah yine de hafifletir. Allah'ın takdiridir; ilacı alırken şifa olması niyetiyle, besmeleyle alırsın. Çünkü şifa ilaçtan değil, Allah'tandır. İlaç yalnızca bir vesiledir. "Sırf o ilaç sayesinde iyileştim" demeyeceksin. Allah'ın takdiridir; şifa Allah'tandır, o ilaç ise sadece vesile olmuştur. Bu, insanoğlu için bir imtihandır. Daha önce de dediğimiz gibi, bu hem bir imtihandır hem de bazen insan kibre kapılıp "Ben yaptım, ben ettim" diyerek aşırıya kaçabiliyor. İşte bazen Allah, onun bu gururunu kırmak için bu hastalığı verebiliyor. Hastalık, Allah'ın bir hikmetidir. Bazıları "Niçin benim başıma geldi?" diyerek isyan eder. Eğer isyan edersen, çektiklerinin sevabı gitmiş olur. Yani boşuna acı ve eziyet çekmiş olursun. "Allah'tan geldi, Allah şifa versin" diyerek hiçbir zaman Allah'tan ümidini kesmeyeceksin. Son nefesine kadar bile olsa, yine de Allah'tan ümit kesilmez. Şifa bulmak için herkesten dua istersin. "Derecemiz yükselsin diye bize bu hastalığı verdi" diyerek Allah'a hamdedersin. O bakımdan insanların isyan etmemesi gerekir; gidecek başka kapı, başka yol yoktur. Sana hastalık verdi diye Allah'a isyan ediyorsun. Fakat Allah'tan kaçacak hiçbir yerin yoktur. Geldiğimiz yer de Allah'tandır, eninde sonunda gideceğimiz yer de yine Allah'tır. Kaçacak hiçbir yer yoktur. Onun için Allah muhafaza etsin. Allah sağlıklı bir ömür versin, zira sağlık çok büyük bir nimettir. Gerçekten çok büyük bir nimettir. Peygamberimiz (s.a.v.) buyuruyor ki; insanların aldandığı ve kıymetini bilemediği iki nimet vardır. Hayatları geçip giderken bunun farkında olmazlar, sıhhatlerinin de kıymetini bilmezler. Ancak hasta olduklarında sağlığın ne kadar büyük bir nimet olduğunun farkına varırlar. Allah muhafaza etsin, tüm hastalara şifa versin. Cümlemizi inşaAllah Allah muhafaza etsin. İnşaAllah hastalıkla imtihan olmayalım. Allah sıhhat ve afiyetle yaşamayı nasip etsin, imanımıza zarar gelmesin inşaAllah.

2026-10-10

Dergah, Akbaba, İstanbul
Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) bir hadis-i şerifinde şöyle buyuruyor: "İstevu vela tahtelifu fatahtelifu kulubukum" ev kema kal. "Beraber doğru durun, saflarınızı düzgün tutun." diyor Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem. "İhtilaf yapmayın, aranızda ayrılık çıkarmayın." Çünkü ihtilaf çıkarırsanız kalpleriniz bozulur. Kalp bozulduğu vakit, kişinin yaptığı ameller sadece nefsine hizmet eder. Allah'ın rızası için olmaz. Nefsini kırmayan insanın tarikatta yeri olmaz, Müslümanlıkta da olmaz." diyor Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem. Yani kalplerin beraber olması, bir olması lazım. Aynı yolda, Allah yolunda olduktan sonra kalplerin bir olması lazım. "Sen şusun, sen busun' diyerek ayrım yapmayın." diyor Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem. Kalpleriniz bozulmasın. Beraber olun, düzgün durun. Bunu çoğu zaman namaz kılarken söylerler. En çok da Kâbe'deki, Medine-i Münevvere'deki imamlar söylerler ama onlar adet yerini bulsun diye söylerler hani. Normalde bizim mezhebimize göre kamet getirilince hemen tekbir getirilmesi gerekir. Yani Hanefi mezhebine göre böyledir, öteki mezheplerde farklı olabilir ama Hanefi mezhebinde 'kad kameti's-salah' denilince tekbir getirilir. İmam tekbir getirir ama cemaatin bunu sesli söylemesine bizim mezhebimizde gerek yoktur, başka mezheplerde olabilir. Ama bu durum esas olarak namaz dışında da geçerlidir. Beraber olun, düzgün olun, yoldan çıkmayın. Nefsinize uymayın. Buraya kadar gelmişseniz şeytan sizi o faziletten mahrum etmesin, sevaptan mahrum kalmayın. Yok eğer niyetiniz bozmaksa uzak durun, o vakit ortalığı karıştırmayın. Yoldan çıkacaksanız, içinizde böyle bir sıkıntı varsa ihtilaf çıkarmaya ve kalpleri bozmaya hiç gerek yoktur. İhtilaf olunca kalpler bozulur. En mühim şey kalptir. Kalbin sağlam olması, temiz olması, Müslüman kardeşine kin beslememesi ve buğzetmemesi gerekir. Yani dinin esası budur. Tarikat da Allah yolunda işte bu esası öğretmek içindir. Başka bir şey için değil, kavga için hiç değildir. Allah muhafaza etsin, şeytan bütün Müslümanların arasına girmiş. Güzel olan yollar var; şeytan o yollarda, her tarafta ihtilaf çıkarmaya uğraşıyor. Allah ıslah etsin. Çoğu zaman da muvaffak oluyor. Müslüman Müslümana düşman oluyor, tarikat ehli tarikat ehline düşman oluyor. Allah yardım etsin, Allah uyanıklık versin. Tarikata girmiş olan kişi kalbini temiz tutacak. Başkasına buğzetmeyecek, her şeyi iyiye yoracak. Nefsi, "Şu şöyle yaptı, bu böyle etti." deyince; kişi nefsine, "Sen daha beterine müstahaksın." diyecek. Bize bir şey söylenmişse haktır. Karşımızdakinin dediği doğrudur, onun için biz kendimizi düzeltmeye bakalım. Nefsimizi kabartmaya değil, nefsimizi ezmeye bakmamız lazım. Allah yardım etsin. Bu güzel topluluklar çoğalsın inşallah; muhabbetler çoğalsın, kalpler temizlensin inşaAllah.