Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

Elhamdülillah, bugün bu mübarek günde bir araya geldik. Allah dualarımızı ve imanımızı kabul eylesin. Biz iyilik yaptığımızı söylemiyoruz - sadece Allah Azze ve Celle'nin yolundan gitmeye gayret ediyoruz. O bize namazı, orucu, zekatı ve bütün emirlerini farz kıldı. Mükemmel olduğumuzu iddia etmediğimiz için Allah bu amellerimizi kabul ediyor. Hayır, yaptığımız her şey sadece Allah'ın bize emrettiğini yerine getirmekten ibaret. İnsana yakışan edep budur işte - amellerinin kendi başına bir değeri olmadığını bilerek, vakarla hareket etmeli ve itaat etmelidir. Hakiki değer sadece Allah Azze ve Celle'nin emirlerine uymaktadır. هَٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّي (27:40) Bu Allah'ın bir ihsanıdır. Bize namaz kılmayı ve O'nun muhabbetinde birleşmeyi nasip eden O'dur. Sadaka vermeyi, zekat ödemeyi ve O'nun yolunda yürümeyi nasip eden de O'dur. Bütün bunlar ancak Allah'ın lütfuyla olur. Bunları kendi gücünüzle yaptığınızı zannetmeyin. Allah'tan af diliyor, kendimiz ve bütün Müslümanlar için hidayetini ve lütfunu niyaz ediyoruz. Bir kimse "Ben tarikatçıyım" yahut "Ben şu veya bu ailedenim" deyip de Allah'ın emirlerini göz ardı ediyorsa, onun amelleri boşa gider. Özellikle bazıları "Biz namaz kılmıyoruz ama sabahtan gece yarısına kadar hiç durmadan zikir çekiyoruz" diyorlar. Bin sene böyle yapsa, namazdaki tek bir tekbirin yerini tutmaz. Hiçbir şey yapmadan sadece soyumuzla ya da tarikata mensubiyetimizle övünmemeliyiz. Bunun yerine güzel ahlak ve edep sahibi olmaya çalışmalı, Allah Azze ve Celle'nin emirlerine uymalı ve inşallah Allah'ın bizden razı olacağına inanmalıyız. Allah eksik amellerimizi kabul eylesin ve bizden razı olsun, elhamdülillah. Bu, bütün tarikat ehli için, özellikle de diğer tarikatları bir arada tutan ve şeriattan sapmalarını engelleyen Nakşibendi tarikatı için bir müjdedir. Mıknatıs gibi hepsini bir araya getirir. Bu yol gösterme olmasa, tarikat olsalar bile, çoğu zaman doğru yoldan saparlar. Kimileri "Biz bu tarikattanız, yolumuz budur" der ama bu yol Allah'ın emirleriyle örtüşmüyorsa hiçbir faydası olmaz. Kötü niyetlerden ve şeriat dışı her şeyden uzak durmak gerekir. Nakşibendi tarikatı, Allah Azze ve Celle'nin emirlerine uymada sağlam bir yoldur. Bunun için Allah'a şükürler olsun. Bugün inşallah birçoğumuz Kur'an-ı Kerim hatmetti, salavatlar getirdi ve evradını okudu. Allah hepsini kabul eylesin. Bu okumaların sevabı Efendimiz Hazreti Muhammed'e (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaşsın.

Elhamdülillah, bugün bu mübarek günde bir araya geldik. Allah dualarımızı ve imanımızı kabul eylesin. Biz iyilik yaptığımızı söylemiyoruz - sadece Allah Azze ve Celle'nin yolundan gitmeye gayret ediyoruz. O bize namazı, orucu, zekatı ve bütün emirlerini farz kıldı. Mükemmel olduğumuzu iddia etmediğimiz için Allah bu amellerimizi kabul ediyor. Hayır, yaptığımız her şey sadece Allah'ın bize emrettiğini yerine getirmekten ibaret. İnsana yakışan edep budur işte - amellerinin kendi başına bir değeri olmadığını bilerek, vakarla hareket etmeli ve itaat etmelidir. Hakiki değer sadece Allah Azze ve Celle'nin emirlerine uymaktadır. هَٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّي (27:40) Bu Allah'ın bir ihsanıdır. Bize namaz kılmayı ve O'nun muhabbetinde birleşmeyi nasip eden O'dur. Sadaka vermeyi, zekat ödemeyi ve O'nun yolunda yürümeyi nasip eden de O'dur. Bütün bunlar ancak Allah'ın lütfuyla olur. Bunları kendi gücünüzle yaptığınızı zannetmeyin. Allah'tan af diliyor, kendimiz ve bütün Müslümanlar için hidayetini ve lütfunu niyaz ediyoruz. Bir kimse "Ben tarikatçıyım" yahut "Ben şu veya bu ailedenim" deyip de Allah'ın emirlerini göz ardı ediyorsa, onun amelleri boşa gider. Özellikle bazıları "Biz namaz kılmıyoruz ama sabahtan gece yarısına kadar hiç durmadan zikir çekiyoruz" diyorlar. Bin sene böyle yapsa, namazdaki tek bir tekbirin yerini tutmaz. Hiçbir şey yapmadan sadece soyumuzla ya da tarikata mensubiyetimizle övünmemeliyiz. Bunun yerine güzel ahlak ve edep sahibi olmaya çalışmalı, Allah Azze ve Celle'nin emirlerine uymalı ve inşallah Allah'ın bizden razı olacağına inanmalıyız. Allah eksik amellerimizi kabul eylesin ve bizden razı olsun, elhamdülillah. Bu, bütün tarikat ehli için, özellikle de diğer tarikatları bir arada tutan ve şeriattan sapmalarını engelleyen Nakşibendi tarikatı için bir müjdedir. Mıknatıs gibi hepsini bir araya getirir. Bu yol gösterme olmasa, tarikat olsalar bile, çoğu zaman doğru yoldan saparlar. Kimileri "Biz bu tarikattanız, yolumuz budur" der ama bu yol Allah'ın emirleriyle örtüşmüyorsa hiçbir faydası olmaz. Kötü niyetlerden ve şeriat dışı her şeyden uzak durmak gerekir. Nakşibendi tarikatı, Allah Azze ve Celle'nin emirlerine uymada sağlam bir yoldur. Bunun için Allah'a şükürler olsun. Bugün inşallah birçoğumuz Kur'an-ı Kerim hatmetti, salavatlar getirdi ve evradını okudu. Allah hepsini kabul eylesin. Bu okumaların sevabı Efendimiz Hazreti Muhammed'e (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaşsın.

Tarikatımız bize bir arada olmamızı emreder. Bu emir, Müslümanların hem iyi insan olmaları hem de birlik içinde yaşamaları içindir. Çünkü onlar ahirette de bir arada olacaklar. Yüce Kuran-ı Kerim'in buyurduğu gibi, kişi cennette sevdikleriyle beraber olacaktır. Birbirlerini Allah için sevenler, orada da bir arada olacaklar. Cennette olan bir kul, dünya hayatındaki bir arkadaşını hatırladı. Bu arkadaşı ona hep şöyle derdi: "Sen gerçekten, öldükten sonra toprak ve toz olduktan sonra yeniden dirileceğine inanıyor musun?" "Bunun nasıl mümkün olacağını bir düşünsene!" O kul cennette bu arkadaşını düşünürken, Allah ona arkadaşının durumunu gösterdi. Arkadaşını cehennem ateşinin tam ortasında gördü. Onu görünce şöyle seslendi: "Az kalsın beni de kendine benzetecektin. Dünyada iken bana sürekli şunları söylerdin: 'Bu söylediklerin gerçek olamaz, böyle şeylere nasıl inanırsın?' 'Bu kesinlikle imkansız.' 'Ben asla inanmam bunlara.' 'Ben kendi bildiğim gibi yaşar, kendi yolumda giderim.' 'Ben dünya hayatının keyfini çıkarırım.' 'Sonunda nasılsa toprak olup gideceğiz.' 'İnsan bir kez öldükten sonra tekrar dirilmesi imkansız.' Böyle diyerek imanla alay ederdin. Az kalsın beni de doğru yoldan saptıracaktın. Neredeyse beni de kendin gibi yapacaktın. Ama şimdi cehennem azabını tadıyorsun." İşte bu, sadece dünya hayatı için yaşayanlarla fazla vakit geçirmenin sonucudur. Onlar kalplerinize şüphe tohumları ekebilirler. Bu sebeple Allah Azze ve Celle'ye ve Peygamber Efendimiz'e (sallallahu aleyhi ve sellem) karşı gelenlerden uzak durmalısınız. Bizler salih kullarla beraber olmalıyız. Bu yüzden deriz ki: "Tarikatuna es-Sohbe, vel-Hayru fil-Cemiyye." Cemiyye, yani cemaat halinde olmak, inşa'Allah. Allah cemiyetimizi, bu güzel birlikteliğimizi daim eylesin, inşa'Allah. Ebediyen, inşa'Allah. Allah sizleri mübarek kılsın, ömürlerinizi bereketli eylesin, inşa'Allah. İman, İslam ve saadet içinde, ailenizle birlikte, inşa'Allah. Bu çok mühimdir, Elhamdülillah. Allah bizlere bu nimeti ihsan eylesin. Ve diğer kullarına da nasip eylesin, inşa'Allah.

Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki: Kelimetün hafifetün alel lisan, sekiletün fil mizan. Sübhanallahi bihamdihi. Sübhanallahil azim. Estağfirullah. Bu, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin buyurduğu gibi, bazı insanlar farklı düşünüyor, Allah azze ve celle cömertliğinden tüm insanlığa veriyor. Onları kendi huzuruna, Barış Evine, Darüsselam'a davet ediyor. Bu iki kelime, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin buyurduğu gibi, dilinizde hafif: Sübhanallahi bihamdihi. Sübhanallahil azim. Estağfirullah. Çok hafif. Fakat kıyamet gününde mizanda çok ağır gelecek. İyilik ve kötülüklerin tartıldığı bir mizan vardır. Bu, sizin mizanınızın iyilik tarafını çok ağırlaştırır. Çok ağır. Bu sayede mükafatlandırılacak ve çok zor olan o bekleme yerinden kurtulacaksınız. Burada insanlar bir gün, iki gün, hatta bir saat bile bekleyemezler. Orada yıllarca, belki yüz yıl, belki bin yıl bekleyecekler. Fakat dünyada iken Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin buyurduğu bu zikri yapanlar için şimdi söylemesi çok kolay. Ve kıyamet gününde hiç beklemeyeceksiniz. İnşallah doğrudan cennete gideceksiniz. Bu bizim inancımızdır. Hadisi ve Kuran'ı kabul etmeyen insanlara aldanmayın. Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin buyurduklarına uyun. O bizim için daima beşirdir, müjdeleyicidir, inşaAllah. Kötü insanlar için nezirdir. Nezir demek, onları uyarıyor, "Bunu yapmayın. Huzura gelin. Cennete, firdevse gelin." İşte Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin buyurduğu bu, ve yıllarca, yüz yıl, bin yıl beklemekten kurtulmak çok kolay. Sadece Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve selleme uyun ve inşaAllah selamette olun. Dünyada da selamette olursunuz, ve en önemlisi ahirette. Elhamdülillah, tarikat meşayihine uyduğunuzda selamette olursunuz. Fakat cennete daha çabuk gitmek için, inşaAllah, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin bize tavsiye ettiğini yapın. Zor değil. Allah yardımcımız olsun. Allah bizi bekletmeden doğrudan cennete kavuştursun, inşaAllah.

أَلَا بِذِكۡرِ ٱللَّهِ تَطۡمَئِنُّ ٱلۡقُلُوبُ (13:28) Yani kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur. Allah'ı kalbinde tutmak. Ve başka hiçbir şey. Bu sana huzur verir ve başka hiçbir şey için endişelenmekten kurtarır. Allah, O Bir'dir. O'nun ortağı yoktur. Allah Azze ve Celle ortak kabul etmez. Ve O'nun sıfatlarındandır ki, Allah Azze ve Celle'nin ortağı olması imkansızdır. Allah Azze ve Celle'yi kalbinde tuttuğunda bil ki, Allah buyuruyor ki: "Ne göklerde, ne yerde, ne de başka bir yerde, çünkü Allah mekanla sınırlı değildir, O'nun için bir mekan yoktur." Buyurdu ki: "Sadece mümin kulumun kalbinde, Mumin'imin kalbinde bulunabilirim." Başka hiçbir yerde değil. Bu yüzden kalbine Allah sevgisinden başka hiçbir şey koymamalısın. Allah sevgisiyle kalbinde mutluluğu bulacaksın. Kalbini dünyevi şeylerle, parayla, kadınlarla veya başka bir şeyle doldurma - sadece Allah Azze ve Celle. Allah için sevmek ve Allah için buğzetmek. Allah için sevmek ve Allah'ın sevdiğini sevmek. İşte kalbinde olması gereken budur. Ama kalbine başka şeyler koyduğunda, tüm hayatın sefil ve mutsuz olacak. Bu basit bir mesajdır, ama insanlığın mutluluğu için yeterlidir. Çünkü insanlar Allah Azze ve Celle dışında her şeyi kalplerine koyuyorlar. Kalplerini para, kadın ve birçok zararlı şeyle dolduruyorlar, ama Allah için kalplerinde yer bırakmıyorlar. Bu yüzden mutsuz ve sefillerdir. Allah kalplerimizi yalnız kendisi için açsın, inşaAllah.

Elhamdülillah, bir yıl sonra tekrar buluşmamıza vesile olan Allah'a şükürler olsun. Elhamdülillah, Allah bize hayat bahşetti. Elhamdülillah, işte buradayız. Elhamdülillah, hepiniz Allah'ın yolunda ve Peygamber Efendimizin, sallallahu aleyhi ve sellem, izindesiniz. Bu, bizim için - bir mümin için, inananlar için, tüm insanlık için - en büyük nimet, Allah yolunda olmaktır. Allah bize hayat verdi. Bu yolda, Allah'ın yolunda, sebat edelim. Çünkü milyarlarca insan nefsinin yolunu, şeytanın yolunu, yanlış yolu takip ediyor. Ahir zamanda, insanlara hem iyilik hem de kötülük kapıları aynı derecede açıktır. İnsanların çoğu iyiliği aramıyor, sadece kötülüğün peşinde koşuyor. Bu sebeple, eğer bu yoldaysanız, her gün Allah'a şükretmelisiniz ki bizi bu yolda tutuyor - Peygamber Efendimizin, sallallahu aleyhi ve sellem, yolunda, Evliyaullah'ın yolunda, Meşayihin yolunda. Allah'a dua edin ki size nefsinizi yenme ve sabah namazına kalkma gücü versin. Camiye gidebiliyorsanız, bu daha hayırlı olur. En azından sabah namazını vaktinde kılın. Bütün namazları vaktinde eda edin. Bazı ülkelerde bu kolay değil. Müslüman ülkelerde bile birçok insan namazları vaktinde kılmakta zorlanıyor. Ama Allah'ın izniyle, namazları ertelememeye gayret etmelisiniz. Bu bir nimettir ki, bunun için Allah'a gönülden şükrediyoruz. Allah hepimizi doğru yolda tutsun ve yorulduğumuzu hissetmeyelim ya da yapamayız diye düşünüp sonraya bırakmayalım. Hayır, inşaAllah., O'nun dilediği gibi, yolumuz Peygamber Efendimizin, sallallahu aleyhi ve sellem, yolu ve sevgisiyle birleşsin. Sadece ibadet değil - Peygamber Efendimizi, sallallahu aleyhi ve sellem, gerçekten tanımak da aynı derecede önemlidir. Peygamber Efendimiz sizden razı olursa, mutlu olursunuz, inşaAllah. Allah sizleri mübarek eylesin, inşaAllah. Allah bize yakında, inşaAllah, Mehdi aleyhisselam ile buluşmayı nasip eylesin.

قُلۡ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحۡيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ (6:162) Bu ayet-i kerime insanların ne yapacaklarını söylüyor. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor: "Her şeyim, namazım, niyazım, her türlü şeyim Allah için, Allah rızası içindir ki O'na ortak yoktur." Budur. İnsanların bunu bilmesi lazım ki "Allah bizi ne için yarattı?" diye soranlar var. İnsanları, işte onun için yarattı. Her şey Allah rızası için olacak ki Allah sizden razı olsun. Cennetine koysun, yüksek makamlara eriştirsin. Başka türlü, hayatı oyun ve eğlence için yaşayanlar, dünyada eğlenseler bile ahirette eğlenemeyecekler. Onun için Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in yolu, hak yoldur. Kurtuluş yoludur. Her iyiliğin yoludur. Peygamberimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in yolu. Onu bilmek lazım. Ona inanmak lazım, yoksa insan boşa yaşar. Hayatını boşuna harcar. Ahirette de pişman olur. Bu yolda olan, her şeyini, her saniyesini, her dakikasını Allah'ı hatırlayıp, O'nun istediği gibi olmak için niyet etmelidir. Başka türlü, işimize yaramaz. Hiçbir şey, bu yoldan başka hiçbir yol işe yaramaz. Fayda vermez. Zarar verir. Fayda vermez. İşte bu yolu, Allah Azze ve Celle insanların gözünün önüne koymuş ama insanlar onu bırakıp yanlış yollara gidiyorlar. Allah muhafaza etsin. İnşallah her türlü yaptığımız, yediğimiz, içtiğimiz, yürüdüğümüz, gittiğimiz, geldiğimiz, her şey Allah rızası için olsun inşaAllah. Allah kabul etsin. Bizi doğru yoldan ayırmasın.

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِ (89:24) Keşke hayatımı değerlendirebilseydim, diyecek. Keşke hayatım boşuna gitmeseydi. Peki, ne zaman? Öleceği zaman. İşte o vakit Allah, insana bütün yapıp ettiklerini bir bir gösterecek. O zaman da, keşke bu hayatımı boşuna harcamasaydım, diyecek. Hayat, Allah rızası için olmalıdır. Hayat Allah rızası için olduğunda, kıymetli olur. Eğer öyle olmazsa, hayat boşuna geçmiş sayılır. Hiçbir şey kazanmaz. Kazanmak bir yana, üstelik bir de günahlarıyla gider. Hayatın kıymeti ne? Allah yolunda olmaktır. Allah yolunda olan, hayatını kazanmıştır. Bu zamanın insanlarının çoğu, genellikle saçma sapan konuşur. Bu zamanın insanları, hiçbir şeyi doğru dürüst yapmazlar. Nasıl olsa hayata bir defa geliyoruz, bu hayatımızda eğlenelim, kendimizi sevindirelim, böylece boşuna geçmesin diye düşünüyorlar. "Ölen ölüyor, giden gidiyor" diyorlar. "Hayat kısadır" diyorlar. "Hayatımızı oyun, eğlenceyle geçirelim" diyorlar. Bir şey kazandıklarını zannederler. En sonunda da bir bakarlar ki hayatlarını boşuna harcamışlar. Hattâ onların güzel ve iyi olmasa da doğru dedikleri bir söz var: "Hayatını kaybetti" derler. En sonunda hakikaten hayatını kaybetmiş olur. Hayat bir defa veriliyor ve onu da kaybetmiş oluyor. Boşuna harcamış oluyor. Üstüne bir de bir hayli günahla öteki tarafa gidiyor. Ondan sonra da orada "keşke ben bunu yapmasaydım" diye pişman olur. Artık o "keşke" demesi faydasız. Geçmiş olsun! Hayat, Allah yolunda olanın hayatıdır. Hayat odur. Onun dışındaki yaşam, gerçek hayat sayılmaz. O, hiçbir şey değildir. Hakiki hayat, Allah yolunda yürüyen insanın, bu yola başladığı andan itibaren başlar. Tarikata girenler için de durum aynı. Tarikat yolunda da yükselmek var, daha yükseğe gitmek var. Kişi ne kadar nefsiyle mücadele eder, nefsine ne zaman uymayı bırakırsa, gerçek hayatı o kadar erken başlamış sayılır. İşte o, hakiki hayat olarak kabul edilir. Hayatında ibadet ettiğinde de elbette hayatı olur; ancak nefsini yenen insan, daha farklı ve yüksek bir mertebeye erişir. Mübarek meşayihlerden birinin yanına bir kimse gelmiş. O da işte, "Senin müritlerin kaç yaşındadır?" diye sormuş. O da, "Müritlerim mezarlardır" demiş. "Gidip bakalım" demiş. Gidip bakmışlar. Bir mezar taşında 6 aylık yazıyor, birinde 1 sene, birinde 2 sene, birinde 5 sene, en fazla 10 sene. "Sizin müritlerinizin hepsi çocuk mu, bebek miydi?" diye sormuş. "Yok" demiş. Bunlar, nefislerini yendikleri andan itibaren geçen süre onların ömrüdür, yaşlarıdır. Yoksa bunların her biri 50, 60, 70, 80 yaşlarında insanlar ama nefislerini ancak bu kadar süreden beri yenebildiler. Onların tarikat yolundaki ömürleri bu kadar kabul edilir. Allah katında, Allah yolunda olanların ömrü elbette makbuldür; Fakat tarikatta nefsini yenenlerin mertebesi daha yüksektir. Tarikata girmek, nefsini öldürmek demektir. Nefsi yenmektir. Bu hayatta nefsini yenen, hakiki insan, adam, rical denilen seviyeye ulaşmış olur. İşte nefislerini yendikleri andan itibaren geçen süreleri taşlarında yazıyor. Hayat kaybedilecek değil, kazanılacak bir şeydir. Hayatını çok kaybedenler var. Hayatını kaybedenler... İşte, bazen onlar da farkında olmadan doğruyu söylüyor. Aslında doğruyu söylemek hoşlarına gitmez. Kötüyü söylemek isterler ama bilmeden "Hayatını kaybetmiş" diye doğruyu söylüyorlar. Allah, bizi hayatını kaybedenlerden eylemesin. Hayatımızı kazananlardan eylesin inşaAllah. Hayatımız boşuna gitmesin.

Peygamber Efendimiz (sav) buyuruyor ki; Müslümanlar tek vücut gibidir. Eğer insanın vücudunun bir yeri ağrırsa, diğer yerleri de rahatsız olur. O ağrıyı, acıyı sezer diyor Peygamberimiz (sav). Müslümanlar da aynı şekildedir. Nerede olurlarsa olsunlar, hangi memlekette olurlarsa olsunlar, bir şey olduğunda o üzüntüyü hissederler. Sevinçli bir şey olunca da ona sevinirler. Allah'a şükür, bu günlerde Müslümanlar biraz rahata kavuştu, bazı yerlerde o zulümden kurtuldular diye bütün Müslümanlar sevindi. Çünkü büyük bir sıkıntı, büyük bir zulüm vardı. Onlardan kurtulunca bütün Müslümanlar seviniyor. Müslüman dediğin, başka hiçbir şeye benzemez. Müslüman olmayanlar bir yerde bir şey olduğunda, "Eh, bizden değil nasılsa, kurtulduk ya, iyi oldu" diye düşünür. Ama Müslümanlar öyle değil. Dünyanın neresinde olursa olsun, bir ferahlık olunca hepsi sevinir. Bir zulüm olunca da üzülürler. İşte bu, İslam'ın insanlığa verdiği en güzel işaretlerden biridir, en büyük delillerden biridir ki hak din İslam'dır. Öteki dinler, hak olmayan ya da bozulmuş dinler, insanlığa kötülük olunca bunu kendilerine fayda sanırlar. Buna sevinirler. Halbuki bir yerde kötülük olunca, aslında bütün insanlığa kötülük oluyor. Bu sadece Müslümanlara yapılan bir kötülük değil. İslam herkese merhamet eder, herkese iyilik ister. İşte bunun için Allah Azze ve Celle bu dini insanlığa bahşetti ki insanlar hem dünyada huzur bulsun, hem de ahirette rahat etsin. Ama şeytan bunu istemez. إِنَّمَا يُرِيدُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَن يُوقِعَ بَيۡنَكُمُ ٱلۡعَدَٰوَةَ وَٱلۡبَغۡضَآءَ (5:91) Hep düşmanlık, kin, nefret yaymak ister. Onun yolundan gidenler de aynısını yapar. Allah yolunda olanlar ise iyiliği yayar. Bazıları çıkıp "İslam savaşarak yayıldı" diye insanları kandırmaya çalışır. "İslam savaştı" derler. Evet, İslam savaştı, ama insanları kötülükten kurtarmak için savaştı. İnsanlar kötülük yapmasın diye savaştı. Kötülük yapanların elinden insanları kurtarmak için, Peygamber Efendimiz (sav) Allah'ın emriyle adaleti ve güzelliği yaymak için savaştı. Onun yaydığı İslam nur oldu. İnsanlara iyilik oldu. Her türlü güzellik oldu insanlara. İşte bunu iyi bilmek lazım. Allah'a şükretmek lazım bizi bu güzel dinde yarattı diye. Allah'a binlerce, milyonlarca şükürler olsun.

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ (83:1) Allah Azze ve Celle alışverişte hile yapanlara şöyle buyuruyor: Cehennemde Veyl adında bir vadi vardır. Alışverişte sahtekârlık yaparak insanları kandıranlara cehennemdeki o vadi mahsustur. Dünyada insanlara merhamet etmeyip kazanç uğruna hile yapan, insanları kandıran ve tartıda aldığı-verdiği şeyde hile yapanlar için ahirette cehennem olacaktır. Kazandıkları da onlara hiçbir fayda sağlamayacaktır. Bunu söylüyoruz çünkü son iki-üç senedir insanlar iyice pusulayı şaşırdı. Kazançtan başka bir şey düşünmüyorlar, helal mı haram mı diye de bakmıyorlar. Fakir fukara yer mi, yemez mi, umurlarında değil. Yeter ki ben kazanayım. Devlet üç kuruş zam yapıyor, onlar otuz kuruş zam yapıyor. Devlet denetim yapıyor, sahtekârlık var mı diye bakıyor; yine de görüyoruz ki aynı hileler sürüyor. Eti bilmem neyle karıştırıyor, yağa başka şey katıyor. Artık her şey sapıtmış. İnsanlar iyice sapıtmış artık. Umurlarında değil; ne Allahtan korkuyorlar, ne insandan utanıyorlar, ne devletten çekiniyorlar. Nefislerinin peşinde gidiyorlar. Zannediyorlar ki kazanıyorlar. "Yok!" diye buyuruyor Allah Azze ve Celle. O kazandığın şeyler burnundan çıkacak. Az kazan, bereketli olsun. Çok kazanırsan, helal olmayan kazanç sana fayda vermez. Burnundan çıkar. Üç kuruş kazanırsın, hasta olursun. Onun yüz mislisini, bin mislisini harcasan da iyileşmezsin, bir faydasını göremezsin. Onun için dikkat etmek lazım. Nefsinize uymayın. Milleti perişan ettiler. Bütün dünya perişan oldu. Bu, şeytanın işidir. Bu şeyleri yapanlar, şeytanla beraber olanlardır. Dünyanın her tarafında insanlarda vicdan diye bir şey kalmamış. Allah yardım etsin fakir fukaraya, insanlara. Helalinden yesinler ki, hem imanlarına hem de vücutlarına kuvvet olur. Öteki türlü iman da gider, sıhhat de gider, bereket de gider, huzur da gider. Yani çok kazandım deyip milleti kandırarak bir şey elde ettiğini sanan insan, tam ahmağın kendisidir. Akılsızın ta kendisidir. Aptalın kendisidir. Böyle söylemek lazım ki, başka türlü insanlar anlamıyor. Bir yerde aynı malı üç kuruşa satıyor, ötekisi beş kuruşa satıyor. Aynı ürün, eskiden markasızdı; şimdi ise yalnızca markası yüzünden on kuruşa satıyorlar. Artık insaf! Allah yardım etsin, Allah akıl fikir versin bu insanlara ki bilsinler: Az kazansan da bereket olduktan sonra o sana yeter, ailene ve çoluk çocuğuna yeter. Öteki türlü sıhhatinden de olursun, dahası evlatların sana asi olur. Evlatlar haram parayla hayır görmüyor. İşte bu nedenle bu tür şeyler çoğaldı: hap, içki, sigara, uyuşturucu... Bunlar nereden geliyor? İşte bu haram yemekten, bereketsizlikten geliyor. Allah muhafaza etsin. Allah yardım etsin Müslümanlara. Evlatlarına da Allah yardım etsin inşaAllah.