Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem buyuruyor: Min husni islami'l-mer'i, terkuhu ma la ya'nih. Bu ne demek? İnsanın, Müslümanın güzel Müslüman olması nedir, nasıl olur? Kendisini ilgilendirmeyen işlere karışmaması. Karışmayacak. Çünkü sen ilgin olmayan şeylere karıştığında zaten anlamadığın işler olur. Anladığın bir iş olsa bile, bazı insanlar senin karışmandan hoşlanmaz. Sonra karışıp fikir vereceksin, insanların kafasını karıştıracaksın. Senin kendi kafan karışacak. Onun için kendini ilgilendirmeyen işlere karışmamak insan için iyidir. Müslüman için de daha iyidir diye buyuruyor Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem. Şimdiki zamanda tam tersi, her işe herkes karışacak. Her şeyi o bilir. Siyaseti bilir, ekonomiyi bilir, işi bilir, eğitimi bilir, ekmeyi bilir, biçmeyi bilir. Hiçbir konuda bilgisi yok aslında. Her şeyi bildiğini sanan kişi, hiçbir şey bilmiyordur. Bir şeyi bileceksin ki, sana o işi hakkıyla sorsalar sen o işi yapabilirsin. Faydalı olursun. Öyle her konuya atlayıp da hiçbir şeyi doğru düzgün yapmayan insan çok şimdi bu zamanda. Makbul değil yani. İyi bir şey de değil. Onun için dünya kaos içinde. İnsanlar kendileri daha iyi bir dünya kuracaklarını sanıyor. Hatta bazı akılsızlar Allah Azze ve Celle'nin işine bile karışmak istiyor. "Neden böyle insanlar yarattı, neden böyle yaptı" diye. O seviyeye çıkar ahmaklıkları. Bu yüzden insan, Müslüman kendi işine bakacak. Kendi haline bakacak. Kendi nefsine bakacak. Kendini terbiye edecek. Başkasının işi ona vazife değil. Vazife verilirse onu yapar. Vazife verilmediği sürece sen kendi haline, ailene, çoluk çocuğuna, anne babana bak. Onlara nasihat et, yol göster. Onların işlerine karış. O sorun değil. Ama hiç senin ilgilenmediğin konularla dünyayı yönetmeye kalkma. Bırak memleketi. Dünyayı bile yönetmeye kalkar bazı akıl evveller. Sonra hiçbir şey beceremeden, hiçbir şey yapmadan insanlar onlardan fayda değil, zarar görür. Yani hiçbir zaman faydalı insan, kendi işine bakan insandır. İşini tam yapan insandır. Bu Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in sözleri çok kıymetli, mücevher gibidir. Onu tutan hem rahat eder hem başarılı olur. Tutmayan hem başarısız olur hem Allah korusun, imanından da olur. Allah yardım etsin. Dünyayı berbat ettiler. İşte bu demokrasi denen şey, Şeyh Baba sürekli onu söylerdi. Her şey, herkes fikrini söyleyecek. Herkes fikrini söylerse, o fikirler arasında kıymetli fikir kaybolup gider. Kötü fikirler kalır. Onlar da zarardan başka bir şey değildir. Allah insanlara akıl fikir versin inşaAllah.

إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ إِخۡوَةٞ فَأَصۡلِحُواْ بَيۡنَ أَخَوَيۡكُمۡۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ (49:10) Allah Azze ve Celle buyuruyor. Bu bayram münasebetiyle bugün bayramın ikinci günüdür. Şeker bayramı, Ramazan bayramı, oruç bayramı - bugün ikinci günüdür. Bayramda yapılan şeyler Allah indinde makbul olan şeylerdir. Bunlardan akraba ziyareti mühimdir. Akrabaya sıla-i rahim yapmak Müslümanın hayatına büyük fayda sağlar. Bunu yapmayan, yani akrabasına küsen kişi, sıla-i rahimi kesmiş olur diyor. Bunun da vebali vardır. Yani günahtır. Mekruh filan değil de günah olur yani. İnsan bilerek ve isteyerek akrabasına gitmezse, onunla konuşmazsa - tabii bazı şartlar var. Eğer dinden çıkmışsa, o vakit gitmek gerekmez. Ama hala Müslümansa, bu bayramlar barışmak için vesile olur. Müslümanların birbiriyle barışması için, bahusus ailede küskünlük ve dargınlık varsa, bu lazımdır. Böyle küskünlük olmaz. İnsanlar kendi kafalarına göre yorum yapar. Bu yorumlar İslam'da geçersizdir. Küskünlük olmaz. Sen Müslüman kardeşin, bir şey olmasa bile, akraba olmasa bile ona da küskün olmazsın. Selam vermek yeterlidir, fazla teşrik-i mesai gerekmez. Selam verirsen olur. Ama bazı insanlar var ki, selam veriyorsun fakat almıyor. Buna şahit olduk. Bir yere gitmiştik. Rusya tarafında bir medrese, bir okul şeyde ziyaret ettik. Selam verdik. Acaba selamımı duymadı mı diye düşündüm. Bu adam duymadı mı acaba? Sonra anladık ki, Selefi'ymiş. Selefi bize selam verse biz alırız. Şii verse, onu da alırız. Kim olursa olsun, selamını almak farzdır. Selam vermek sünnettir, almak farzdır. Onun için bu bayram münasebetiyle, bunlar mühimdir. Aradaki küskünlüğü, dargınlığı unutmak lazım. Çok yakın olmasanız bile en azından bir selam verirsin. O kadar yani. Dargınlık sana iyi değil. Hem madden de iyi değil, manen de iyi değil. Çünkü iki insan birbirine küs olup aynı yerde durursa güzel bir ortam olmaz. Kötü bir elektrik derler, enerji derler, biri burada küsmüş oturuyor, diğeri öbür tarafta. Birbirlerine kötü kötü bakışlar atıyorlar. Bu durum, ortamı kötü bir şey haline getirir. Onun için Allah Azze ve Celle bizi bildiği, bizi yarattığı için en güzel şeyleri bize öğretiyor. Peygamber Efendimiz'in sallAllahu aleyhi vesellem vasıtasıyla bunları yapsak rahat oluruz. Bunu bir misal olarak söylüyoruz. Daha çok şeyler var. Bu bayram münasebetiyle inşallah küskünlük gitsin. Onun yerine iyilik gelsin. Çünkü sıla-i rahim de mühimdir. Hem rızık bakımından, sıla-i rahim yapmayan insanın rızkı azalır. Fakirliğe sebep olur. Onun için bu bayram münasebetiyle inşallah küskünler birbiriyle barışır. En azından selam verir. Haber gönderir. Telefonla olmazsa, bir buluşamazsa o da olur inşallah. Allah bizi bu güzel yolda, Allah Azze ve Celle'nin gösterdiği yolda yürümeye muvaffak eylesin, müsaade versin inşallah. Her şey O'nun izniyle. Allah razı olsun.

İnşallah bu bayramımız mübarek olsun, hayırlara vesile olsun. Allah yaptığınız ibadetleri, taatları kabul etsin. Bu günlerde Allah rızası için, Allah'ın bize verdiği nimetlere şükür olsun diye seviniyoruz. Allah yardımcımız olsun. Müslümanlar her yerde ne kadar zorluk çekseler bile, darda olsalar bile bu bayram onlar için bir berekettir. Allah'ın bir lütfudur. Allah hepsine rahmet nazarıyla bakar, inayet nazarıyla bakar. Onların hepsine ecrini verir. Sıkıntısı olup da sabreden insanların mükâfatları elbette çok daha fazladır. Bugün insanlar birçok yerde zulüm görüyor, sıkıntı çekiyor. Evleri yok, yurtları yok. Ama bayramdır diye yine Allah Azze ve Celle'nin verdiği bu nimete seviniyorlar. Durumları iyi olmasa bile yine Allah'ın lütfuna, verdiği nimetlere şükrediyorlar. En büyük nimet de iman nimetidir. Yani dünya yıkılsa bile imanın olduktan sonra o mühim değil. Bütün dünya senin olsa, imanın olmadıktan sonra hiçbir kıymeti yok. Onun için inşaAllah bu bayram herkese mübarek olsun. Allah hayırları artırsın, hayırlara vesile olsun, sahip göndersin. İnşallah daha büyük bayram olsun. Eskiden müezzinler sela verirdi, bayram selası. Onlar da güzel sözler söylerdi. Birtakım güzel kasideler var: Leysel 'îdu men lebise cedîd, innemel 'îdu men hâfel va'îd. Yani bayram, yeni elbise giyinen kişi değildir. Bayram, Allah'tan korkan kişidir. Allah'tan korkan insana bayram ona aittir. Çünkü gerçek bayram odur. Allah ona lütuf nazarıyla bakar. Merhamet nazarıyla bakar. Rıza nazarıyla bakar o insanlara. Zaten eskiden bayramlarda yeni elbiseler giyilirdi. Şimdi çoluk çocuk bir elbiseyi beğenmiyor bile. Bir başkasını istiyor. Eskiden bayramdan bayrama elbise, ayakkabı falan alınırdı. Delik deşik olana kadar giyilirdi. Onun için bayram gelince bu yeni elbiselere insanlar sevinirdi. O açıdan söylüyor. Ama o da mühim değil. Mühim olan Allah'tan korkup Allah'ın yolunda olmaktır. Bayram odur. Bayramlar manevi mevsimlerdir. Allah Azze ve Celle'nin ikramıdır. Bu bayramlarda hem akrabaları ziyaret etmek hem de geçmişlerimizin mezarlarını ziyaret edip, onlara dua okumak gerekir. Bayram günü sabahtan inşaAllah, hikmeti büyük bir bayram namazı var. Hiç namaz kılmayan çok insan var. Hiç olmazsa bayramdan bayrama bir namaz kılıyorlar. O da bir faydadır. Bu bayram her açıdan Müslümanlara tam bir iyilik, tam bir güzelliktir. Her şey bu bayramda vardır. Eskiden çocuklar için bayram yerleri vardı. Bayram geldiğinde, oraya gider, oynarlardı. Çocuklara her türlü eğlence imkanı sunarlardı. Şimdi o kadar fazla kalmadı. Çünkü çocuklar her gün oynasın diye binbir türlü şey yapılmış. Artık eski zamandaki bayramların o neşesi olmasa bile Allah Azze ve Celle'nin katında neşesi var. Oyuncak olmasa bile insanın içine Allah o güzelliği veriyor bayramlarda. Başka hiçbir bayramda olmaz. Ne doğum bayramı, kütük bayramı, ateş bayramı, şu bayramı bu bayramı - hiçbiri mühim değil. Allah Azze ve Celle'nin bu güzel bayramları insanlara maddi manevi ferahlık verir, iyilik verir. Allah mübarek eylesin. İnsanlara hidayete vesile olsun inşaAllah.

Allah Azze ve Celle âyet-i kerimede buyuruyor: وَلِتُکۡمِلُوا الۡعِدَّةَ وَلِتُکَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰٮكُمۡ (2:185) Yani bu Ramazan ayının bir vakti var. Allah Azze ve Celle "Onu tamamlayın" diyor. Tamamladıktan sonra da bayram olur. Bayramda tekbir ve tehlil getirin. Müslümanın iki bayramı vardır. Yani bu dünyadaki bayram iki tanedir. Birincisi Ramazan bayramı, ikincisi Kurban bayramı. Bunların dışındakiler, bu bayramların kıymeti bilinmesin diye uydurulmuş şeylerdir. Başka bir sürü bayram var ortalıkta. Aslında atalarımız çok güzel söylemiş. Atalarımızın sözü ne güzel: "Deliye her gün bayram" demişler. Yani akılsız insanın her günü bayram gibidir, bayramın kıymetini bilmez. Bayram olarak bilinecek bayramlar, Allah Azze ve Celle'nin bize ikram ettiği bayramlardır. Onlar da işte bu Ramazan bayramı ve Kurban bayramıdır. Bunlara hürmet etmek, Allah'ın rızasına mazhar olmak demektir. Bunlara itibar etmemek insana zarar verir. Yani maddi zarar olmasa da manevi bir zarar vardır ki, o da Allah Azze ve Celle'nin ikram ettiği şeye itibar etmeyip ona kıymet vermemektir. Halbuki kıymet verilecek şey, ancak Allah Azze ve Celle'nin istediği ve sevdiği şeydir. Kıymet verilmesi gereken şey odur. Onun kıymeti büyüktür. Hem dünyada hem de ahirette bu bayramın kıymeti daha fazla bilinir. Tabii şimdiki insanlarda hiçbir şeyin kıymeti kalmadı. Hiçbir şeyin değeri kalmadı. Ne paranın, ne altının, ne sözün, ne namusun, ne iyiliğin... Bu insanların gözünde hiçbir şeyin kıymeti kalmadı. "Enflasyon" diyorlar. Her şey enflasyona uğradı, değersizleşti. Hiçbir kıymet kalmadı. Bundan sadece otuz yıl önce bile bir altınla insan bir ay rahatça geçinebilirdi. Şimdi ise bir hafta bile geçinilmez. Günü zor çıkarır insan. Onun için dünyanın hiçbir şeyinin kıymeti kalmamış, ama ahiretin kıymetinin bilinmesi gerekir ki insan onun faydasını görsün. Allah'a şükür, herkes bu güzel günleri geçirdi. Müminler güzel günler yaşadı. İman eden, Müslüman olup da ibadetini yapan insanlar için çok güzel oldu. Ne kadar sıkıntı varsa onların hiç etkisi olmadı. Ramazan'ın fazileti ve güzelliği sayesinde Allah hepsinin üstünü örter. Ama bir şartı var. İslam'a düşman olanlara hiçbir zaman rahatlık ve iyilik yoktur. Allah'a düşman olan, Allah'a karşı savaş açan insanlar asla mutluluğu bulamazlar. İslam'da huzur var, mutluluk var, güzellik var. Her türlü iyilik İslam'da mevcuttur. İslam, insanlığa Allah Azze ve Celle'nin hediyesidir. Hidayet ve hediyedir İslam. Bu yüzden İslam'ı takip eden, İslam'a değer veren insanlar kıymet bulur. Dediğimiz gibi bu Ramazan, Allah'a şükür, sonunda bayramla taçlanıyor. Zaten her gün bayram gibiydi maşallah. Allah'ın ikramlarını, tecellilerini, güzelliklerini herkes kalbinde hisseder. Gündüz boyunca insan bazen zorlansa bile içinde bir huzur ve güzellik olur. İnsanın içinde ferahlık olur, rahatlık hisseder. Hiçbir kötülük hissetmez. İçinde hiç kötü bir şey hissetmez. Akşam da, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in dediği gibi, müminin o sevincini ve mutluluğunu hiçbir insan yaşayamaz. Bu orucu tutmayan insanlar bunu asla bulamazlar. Allah mübarek eylesin. Bu günler de geçip gitti. Allah inşallah seneye de nasip etsin. Hem de bütün dünya Müslüman olarak Mehdi aleyhisselam ile birlikte inşaAllah. Ümidimiz vardır. Çünkü dünya iyiye değil, kötüye gidiyor. Dünyayı kurtaracak olan, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in müjdelediği zat Mehdi aleyhisselamdır. İnşallah onu bekliyoruz. Allah onu tez zamanda göndersin inşaAllah.

كُلُّ ٱمۡرِيِٕۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينٞ (52:21) Allah bu ayette şöyle buyurmuştur: herkes kendi yaptığından sorumludur. Bu yüzden İslam dini bir hoşgörü dinidir. Müslüman hoşgörülü olur. Allah'ın emirlerini yerine getirmeye çalışır. Başkasından değil, kendi nefsinden sorumludur. Kendisi doğru yolda olacak. Başkasına da nasihat eder. İsteyen, kabul eden kabul eder. Etmeyen etmez. İslam dini dediğimiz gibi bir hoşgörü dinidir. Kimseye eziyet vermez. Gördüğü şeylere "dünya bu" diye tahammül eder. İyi bir şey olursa Allah'a şükreder. İyi değilse onu da hoşgörüyle geçiştirir. Kalkıp da insanlara zorla bir şey yaptırmak olmaz. Zorla kendi kafana göre yaparsan bu sefer kavga çıkar, daha büyük sorunlar yaparsın. Onun için "ne yapalım, akılları bu kadar kesiyor" diyeceksin. "Bu adam şöyle yaptı, o bundan bu kadar anlıyor, daha fazla anlamadığı için elden bir şey gelmez." Bizim yapacağımız bir şey yok. Ona nasihat verdik. Bir şey öğrenmek isterse öğretmek mümkün. Ama istemiyorsa, önemli değil. Bu nedenle kafanı ona takma, kendini yorma. O kendi halinde, sen kendi halinde. Yoluna devam et, hiç durma. Durup da... zaten dünyada yeteri kadar sorun var, yeteri kadar sorumluluk var, yeteri kadar sıkıntı ve aksilik var. Kafana bir tane daha yük ekleme. Kim ne yaparsa yapsın, o yaptı, bu yaptı... Bunlara önem verme. Hoşgörüyle karşıla. "Bunlar bu kadar, Allah bunlara bu anlayışı vermiş" de. Onlar yapmıyorsa sen de onlar gibi cahil olma. Onların düşündüğü gibi düşünme. Onların anladığı gibi anlama. Senin anlayacağın şey Allah Azze ve Celle'nin anlattığı, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in anlattığı şey olsun. Bütün 124 bin Peygamber bu gerçekleri anlatmak için gönderilmiş. Onları bırakıp da cahil insanların yaptıklarına takılma. Uzak dur. Görürsen de hoşgörülü ol. Yani hiç önem verme. Onu kendine sorun etme. Önemsiz şeylerdir onlar. Senin Allah Azze ve Celle ile olan bağlantını kessin diye onlar var. Onlara önem vermezsen sen daha fazla Allah'a yaklaşmış olursun. Allah... tabii kolay değil bu şeyleri yapmak ama yavaş yavaş - bir defasında biraz tahammül edersin, sonraki seferde daha fazla, daha sonra daha fazla. İnsan öğrenerek eğitilir. Tecrübeyle her defasında daha fazla tahammül edersin. Karşılaştığın zorlukları daha kolay aşarsın. Bu yüzden bu birden olmuyor. Yavaş yavaş olur inşallah. Bu nedenle dikkatli olmak lazım. Mümin olan kişinin bu konuya daha fazla dikkat etmesi gerekir. Mümin dediğimiz, tarikat ehli olan, nefsini terbiye etmek için tarikata girmiş kişidir. Bu nefis terbiyesi de hoşgörüdür. İnsanları hoşgörmektir. Her kişinin anlayışına göre konuşacaksın, her kişinin seviyesine göre hitap edeceksin. Allah kolaylık versin inşaAlah. Bu hoşgörüyü içimize koysun.

قُلۡ اِنۡ كُنۡتُمۡ تُحِبُّوۡنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوۡنِىۡ يُحۡبِبۡكُمُ اللّٰهُ وَيَغۡفِرۡ لَـكُمۡ ذُنُوۡبَكُمۡؕ​ وَاللّٰهُ غَفُوۡرٌ رَّحِيۡمٌ (3:31) Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in makamı, Allah indinde en yüksek makamdır. Allah Azze ve Celle'yi seviyorsanız diye buyuruyor Kur'an-ı Kerim, o zaman Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'e tabi olun. O'nun yolunda yürüyün. O'nun yolundan giderseniz Allah sizi sever. Hayatımızdaki en önemli gaye, Allah'ın bizi sevmesi olmalıdır. Allah bizi sevince her şey kolaydır, her şey iyidir. Bundan daha güzel bir şey olamaz. Allah'ın sizi sevmesi için Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in yolundan gidip O'nu sevmek, O'na tazim etmek, O'na hürmet etmet insanlara fayda sağlar. Zaten en çok sevilen insan Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'dir. Gayrimüslimlere bakarsanız şunu severiz, bunu severiz diyorlar ama İslam'daki gibi bir sevgi ve muhabbetleri yok. Onlarda sadece nefislerine hitap eden bir sevgi var. İslam'daki sevgi ise nefsini yenerek, nefisten arınarak olan bir sevgidir. Bu yüzden Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, selâtü selâm getirene ben de selam veririm diyor Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem. Yani bu büyük bir lütuftur. Sen selâtü selâm getiriyorsun, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem sana cevap veriyor, sana selam gönderiyor. Bundan daha güzel bir şey olabilir mi? Bu yüzden dünyada en çok sevilen insan Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'dir. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'den başka gerçekten sevilecek insan yoktur. Çünkü onun yolunda gidenler sevilir, onun yolunda olmayanlar sevilmez. Bu, Allah'ın insanların ruhlarına bahşettiği bir şeydir. Ruhani ve manevi bir sevgidir ki, hakiki sevgi de budur. Diğer sevgiler ise menfaat sevgisidir. Onlar bir işe yaramaz. Onların gerçek bir değeri yoktur. Değerli olan, baki olan sevgidir. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in sevgisidir Allah'ın izniyle. Bu mübarek aylarda da her şeyi daha fazla Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in hürmetine, onun rızası için, Allah rızası için yapıyoruz. Allah hepimizden kabul etsin. Muhabbetimizi ziyade eylesin. Nefsimizi değil, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'i sevmek bize farzdır. Vaciptir. İyiliktir. Bunu bilmek lazım. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki: "Beni kendi nefsinden, annenden, babandan, çoluğundan çocuğundan, dünyadan daha fazla sevmedikçe hakiki iman sahibi değilsin." Müslüman olabilirsin. Şimdi şeytanın kandırdığı bazı insanlar var ki, Müslümanız diyorlar ama Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'e fazla hürmet göstermiyorlar. Bu fazla hürmeti kötü bir şey zannediyorlar. O fazla hürmete şirk diyorlar. Böyle bilmem ne diyorlar. İnsanları korkutuyorlar. O faziletleri almaktan men ediyorlar. İnsanların sevap kazanmasına, Allah'a yaklaşmasına, Allah'ın sevgili kullarından olmasına mani oluyorlar. Bu hileyle insanları men ediyorlar. Allah muhafaza etsin. Müslümanlar onlara uymasın inşaAllah. Doğru olan, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'e ne kadar tazim gösterirsen mertebenin o kadar yükseleceği, o kadar sevap kazanacağındır. Allah muhabbetimizi daha da ziyade eylesin, O'na olan hürmetimizi daha da çoğaltsın inşaAllah.

İnşallah, bugün Kadir Gecesi niyetine yapıyoruz, niyetimiz odur inşallah. Allah, bu gece olmasa bile başka geceyse kabul etsin. Ama bu geceyi tazim ederek ihya etmek demek; Allah rızası için namazları kılıp kıyam el-leyl yapmak, sonra teheccüde kalkmak, sahura kalkmak ve ibadetlere devam etmek demektir. O önemli olan budur. İşte bu hürmeten, yani hangi gece olduğu tam bilinmediği için ona tazim etmektir. Allah Azze ve Celle tazim etmiştir. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'e hususi olarak, O'nun ümmetine bu geceyi vermiş ki, başka yüz binden fazla, yüz yirmi dört bin peygamber gelmiş. Hiçbirine bu kadar ikram, bu kadar fazilet verilmemiştir. Bir gece bin aydan daha faziletli, daha hayırlıdır. Yani bir gecede bir ömür kadar fazilet vermiş Allah Azze ve Celle. Bu gecenin kıymetini bilen muhakkak nasibini almıştır. Alır. Yani o geceyi görse de görmese de her gece aynı şeyi yaptıktan sonra o gecenin hürmetini almış olur. Her sene Allah'ın izniyle bin senelik fazilet kazanmış olur insan, müslüman. Bu büyük bir ikramdır. İnsanlar bunu bırakıp üç beş kendini bilmez kişinin peşine düşüp dinden çıkıyorlar, dini beğenmiyorlar. Kendilerine bir şey kazandıracaklarını sanıyorlar, peşine düştükleri şeytanlar. Onlar hiçbir şeye fayda etmez. Allah Azze ve Celle'nin bize verdiği bu ikram, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in ümmetinden olmak en büyük şereftir, en büyük fazilettir. Onu kabul eden en yüksek mertebelere ulaşır. Şanslı insandır. Kıymet bilen insandır. Cevheri bilen, cevheri gübreden ayırt eden insandır; bazıları gübreyi daha kıymetli buluyor. Gübrenin peşinden koşuyor. Gübrenin peşinden koşuyor da o bir şeye yaramıyor. Allah Azze ve Celle'nin verdiği bu ikramın değerini bilmek lazım. Ondan istifade etmek lazım. Allah'a şükür, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in ümmeti kimdir? Ona tabi olan, O'na saygı gösteren. Ümmeti olmayan, akrabası bile olsa Allah Azze ve Celle'nin düşmanıdır. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in amcası Ebu Leheb, öz amcası cehennemliktir. Neden? Çünkü şanssız insandır. Şansı olsa Allah ona ikram ederdi. O şanssızdır ki cehennemlik olmuştur. Şanslı insan bu şansı değerlendirir. Allah'a gece gündüz şükreder. Başkalarının peşinde koşup ahiretini mahvetmez. Ahiret daimdir, ebedidir. Dünya geçicidir. Dünya için ahireti satan insan zavallı insandır. Onun için bu gece mübarek bir gecedir. Allah hepimize mübarek etsin. O niyet, niyetimiz Kadir Gecesi olarak o ikramları Allah bize versin. Herhangi bir gecede versin inşallah. Nasip etsin o mübarek geceyi. Allah'a şükür, gece kıyamı, gece ihyası nedir? Bazıları sabaha kadar arabalarla dolaşır, oradan oraya, camiden camiye gider. O kadar da gerekmez. Ya da evde sabaha kadar uyumadan ibadet eder. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki: Yatsıyı kılıp, gece namazını kıldıktan sonra sabah teheccüde kalktığın zaman, o geceyi ihya etmiş gibisin. Yani o kadar zor bir şey değil. Zorluk çıkarmayın. İslam dini kolaylıktır. O kolaylıktan istifade edin. Çünkü zor olunca insan yapmaz. "Bütün gece ayakta mı kalacağım?" der. "Tamam kalırım, bir gün, iki gün dayanırım." Ondan sonra dayanamaz insan. Onun için kolaylık; uyumadan önce kıyam ile iki rekat namaz var. Sabah sahura kalktığınız vakit teheccüd namazı kılarsanız, geceyi ihya etmiş olursunuz. Allah mübarek eylesin. Allah herkese nasip etsin. O şansları, o imanı Allah onlara da hidayet versin. Bu Ramazan ayında kötülük, Allah'a karşı yapılan saygısızlık... istiğfar etmezlerse çok büyük ceza var onlara. Bu Allah'a karşı saygısızlık, Allah'a karşı savaş açanlar muhakkak cezalarını çekecekler. Eğer istiğfar ederlerse, tövbe ederlerse o başka. Ama etmezlerse onların da muhakkak çekecekleri var. Her şeyin kaydı var Allah katında. Melekler var sağda solda. İyiliği yazar, kötülüğü yazar. Kötülük meleği bekler ki istiğfar etsin ve silsin. Ederse o yaptığı kötülükleri siler. Yapmazsa bekler, en sonunda yazılır. O da hayatın sonuna kadar istiğfar etmezse ahirette cezasını bulur. Dünyada da zaten bir faydası olmaz ona. Allah hidayet eylesin inşaAllah.

Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem buyuruyor: المؤمن مرآة المؤمن Peygamber Efendimiz, "Mümin, mümin kardeşinin aynasıdır" diye buyuruyor sallallahu aleyhi ve sellem. Mümin başka, Müslüman başka. Müslüman olmak yeterli değil yani. Aynası olmak demek, mümin olan insan karşısındaki mümin insanı kendisi gibi bilir. Kendine istediğini ona da ister. Aynısını ona da olsun ister. Ona daha azını layık görmez. Her hayrı kendine istediği gibi karşısındaki mümin kardeşine de ister. Onu da kendisi gibi bilir, kendisi gibi muamele eder. Bu iman sahibi mümin, hakiki mümin dediğimiz Peygamber Efendimiz'in sallallahu aleyhi ve sellem sevdiği insanlar, Peygamber Efendimiz'in tarikatına ve şeriatına tabi olanlardır. Çünkü doğru yolu gösteren şeriat ve tarikattır. Bunlara uyanlar hakiki mümindir. Müminde ne kadar hayır varsa, o hayır ondadır. Müminden zarar gelmez. Peygamber Efendimiz "Zarar vermeyin, zarar görmeyin" diye emir vermiş. Müminin şanı güzeldir. Mümin, herkese fayda isteyen insandır. İnsanlar doğru yola girsin, cennete girsin diye isteyen insandır. Bu yüzden çoğu meşayih, kendinden sonra gelecek olan meşayihe kendi aynası olarak bakar, ona kendi yolunu gösterir. Büyük evliyaların en meşhurlarından Mevlana Celaleddin Rumi Hazretleri de Şems-i Tebrizi Hazretlerine "Aynamdır" diyor. Bu ayna sayesinde, ona bakıp onun feyzinden aldı. Beraber sohbetler ettiler. İlim ve hakikat öğretti. Şeyh Tebrizi Hazretleri sırf Mevlana için ayna oldu. Başkalarına olmadı. Çünkü onun manevi makamını ancak Mevlana Celaleddin Hazretleri kaldırabilirdi. Ondan başkasına ayna olmadı, diğerleri de onu anlayamadı. O da herkesin anlayabileceği bir vazifede olmadığı için sadece Mevlana Hazretlerine ayna oldu. O hakikatler karşılıklı olarak kalpten kalbe geçti. Büyük hidayete vesile oldular. Şimdiye kadar milyonlarca insan onların vasıtasıyla imana gelip hakikati buldu. Bu sayede hakikat meydana çıktı. İşte ayna dediğimiz budur. Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in dediği gibi, insan karşısındakini nasıl bilir? Bazı atasözlerinde de söylenir, kendisi gibi bilir. Ama çoğu insan tabii ki öyle olmaz. Mümin olmayan mümin gibi olmaz. Sen onu kendin gibi zannedip öyle davranırsın. Fakat kalbi temiz olmayan insan senden nasıl menfaat sağlayacak, nasıl kendisi öne geçecek diye düşündüğünde, bazen hayal kırıklığına uğrarsın. O önemli değil. Önemli olan mümin bulup onunla birbirinize ayna olmak, eksiklerinizin neler olduğunu görmek ve onu örnek alarak yaşamaktır. Bu, inşallah güzel bir şey olur ve Peygamber Efendimiz'in emri de yerine gelmiş olur.

Şeyh Baba, Allah makamını âli eylesin. İslam büyüklerinden bize ulaşan çok güzel kasideler, şiirler ve sözler var. Binlerce şey var. Bunlar Allah'ın azametini, Peygamber Efendimiz'in üstün makamını ve O'nun tecellilerini anlatan nice kasideler ve sözler. Şeyh Baba da zaman zaman bunları dile getirirdi. İnsanların durumuna göre söylediği bir söz vardı. Lâ tüksir li-hammik, mâ kuddir yekûn, fa-llâhü'l-mukaddir, ve'l-âlem şuûn. Bu "fazla dert etme" demektir. Üzülüp tasalanmayın. Dertlenmeyin. Her şeye eyvallah deyin, geçin. Özellikle dünya için, dünya meseleleri için hiç kafanızı yormayın. Çünkü Allah Azze ve Celle dilediğini yapar. Sen ister kafanı yor, ister kafanı ağrıt, ister kafanı patlat. Hiçbir faydası yok. En güzeli, bu kaside ve şiirin söylediği gibidir. Tasalanma. Allah var. Her şeyi yapan Allah'tır. Kendini yorma. Allah'a teslim ol. Allah Azze ve Celle'ye teslim ol. Her şey rahat olur. Senin tasalanmanla dünya değişecek değil. Kendini üzmekle, kafanı yormakla hiçbir şey değişmez. Sadece kendi başını ağrıtırsın. Bazen imanına bile zarar verebilirsin. Allah korusun, bazı insanlar dünya meselesi yüzünden imandan bile çıkabiliyorlar. Oysa hiç değmez. Allah Azze ve Celle dünyayı yaratıldığından beri aynı şekilde devam ediyor. Zorluk ve sıkıntı olmayan zaman yoktur. Elbette güzel, çok güzel vakitler de vardı. En güzel vakitler de yaşandı. O da kiminle? Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem ile. Ama vakit de tabii en eziyetli vakitti. Ama onlar Allah Azze ve Celle'ye teslim oldukları için en güzel vakit oydu. Dünya için aç kalıp karınlarına taş bağladıkları, bir lokma ekmek bulamadıkları halde, yine de en güzel zamanlar o zamanlardı. Yani dünyada her şey Allah'a teslim olunca güzelleşir. İyi insanlarla birlikteyken dünya cennet gibi olur. Kötülerle beraberken bütün dünya senin olsa bile. Yine de tatmin olmaz, huzur bulamazsın. Kafan yani rahat etmez. Bu yüzden bu güzel nasihatler, Mevlâna'nın sözleri, kasideleri ve binlerce evliyanın söylediği güzel sözler var. Bunların hepsi Allah'a tevekkül etmek, O'na dayanmak içindir. İnsanlara güzel sözleri ve düşünceleri anlatmak için bu değerli ifadeleri dile getirmişler. Kimi insan anlar, kimi anlamaz, kimi kulak ardı eder. Ama önemli olan şudur: Dünyada şu böyle oldu, bu şöyle oldu demek yerine, dünyayı dert etme. Onun Rabbi var, Allah Azze ve Celle var. O'nun istediği olur, istemediği olmaz. Bu yüzden "şöyle oldu, böyle oldu" diye üzülmeye gerek yok. Sen Allah yolunda ol, yeter. Allah hepimize doğru yolu göstersin. Bizi başka şeylerle sıkıntıya sokmasın inşallah.

وَلَا يَخَافُونَ لَوۡمَةَ لَآئِمٖۚ (5:54) Allah Azze ve Celle Kur'an-ı Azimüşşan'da buyuruyor: Bazı insanlar vardır ki Müslümanları hoş görmezler. Müslüman olanlara kötü sözler söylerler. Allah Azze ve Celle buyuruyor ki: "Onlar kötü söz söyleyecek diye korkmazlar." Çünkü onlar müminlerdir ve onların yolu doğru yoldur, doğru olan onlardır. Doğru olmayanlar onlara kızar, sitem eder, kavga eder, söver, sayar. Allah Azze ve Celle buyuruyor ki: "Onların bundan hiç endişeleri yoktur, umurlarında bile olmaz." Yani sen doğru yoldaysan, başkaları ne söylerse söylesin. Sen cahillerle cahil olma. Bırak onlar istedikleri kadar söylesinler. Anlayacak biri varsa, meramını anlayabilecek insan varsa onunla konuşursun. Eğer sana "Neyi beğenmedin? Neden böyle davrandın?" diye sorarsa, ona cevap verip onunla konuşabilirsin. Ama öte yandan, sırf kötülük olsun diye üzerine gelenler olursa, onlar umurunda olmasın. Onlardan korkma. Onların söylediklerinin hiçbir kıymeti yoktur. Kötülük size değil, onlara dokunur. Kötülük onlara olur. Bu yüzden sen doğru yolda olduğun zaman Allah'a şükret ki: "Ben bu yoldayım." "Bana şeytanlar musallat oldu." "Şeytanların hücumuna uğruyorum." Allah yolunda olanlara karşı onların hıncı vardır, kini vardır, nefreti vardır. Sen Allah yolunda olduğun için sevinmelisin. Bu da senin için boşa gitmeyen bir şeydir. Allah onun ecrini sana verir. Bu insanlar sana saldırdı, kötülük yaptı, kötü sözler söyledi; sen sabrettiysen, o sabrın karşılığını da Allah Azze ve Celle verir. Bu bir nimettir ve her nimetin bir karşılığı vardır. Onun karşılığı en azından şudur: Bazen insanlar bir şey söylemese bile tuhaf bakarlar. O bakış bile sana fayda sağlar. Sana ecir ve sevap kazandırır. Bu yüzden Allah yolunda olan kişi şükretmelidir. Allah'ın lütfuna, inayetine şükretmelisin; başkaları gibi olup da O'na karşı gelip, O'nunla beraber olanlara kötü söz söyleyenlerden olmadığın için şükretmelisin. Onlara da dua etmek gerekir. Çünkü kötü yolda olan birçok insan, daha sonra hak yoluna döner, pişman olur. Bu yol güzel bir yoldur. Onların hidayeti için de dua etmek gerekir. Elbette birçok sahabe var, büyük sahabeler var ki önceleri İslam'ın baş düşmanlarıydı. Sonra İslam'ın en baş müdafileri oldular. O insanlar müminlerin başları oldular. Önce İslam'a karşı savaşlar yaptılar. Peygamber Efendimiz'e karşı savaşanlar çoktur. Fakat sonra hidayete erip en yüksek sahabe makamlarına ulaştılar. Bu sebeple Allah onlara hidayet versin. İslam'a karşı olanlara, İslam'ı beğenmeyenlere, bilmeden cahillik yapıp da İslam'a saldıranlara Allah hidayet versin. Onlar sizi beğenmedi ve bu sözleri söyledikleri için üzülmeyin. Onlar ya pişman olur ya da hidayete erer inşallah.