Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

Allah Azze ve Celle Kur'an-ı Azimuşşan'da buyuruyor ki, kazanç muhakkak iman edenlere nasip olacaktır. Bu O'nun vaadidir, sözüdür. Bu yer Allah Azze ve Celle'nindir, bütün kâinat Allah Azze ve Celle'nindir. Burası bizim, insanoğlunun yaşadığı yerdir. Burada her türlü insan var; kâfir var, Müslüman var, iman eden var, iman etmeyen var. Onların arasında Allah Azze ve Celle iman edenlere söz vermiştir. Onlara demiştir ki, yeryüzü onların olacaktır. Bu yeryüzü Allah'ın izniyle tamamen onların olacaktır. Azze ve Celle'nin vaadi haktır. İşte bu yüzden müminlerde ümitsizlik olmaz. Bu yer, adı üstünde, "yer" demek, "yemek" demektir. O da insanları yer. Bu nedenle hiç kimse zannetmesin ki burası kendisine kalacak, kendisinin olacak. Kalıcı olan sadece Allah Azze ve Celle'nin istediği kimselerdir. Ve onlar gerçekten kazançlı olacaklar. Bu yer, bu toprak her şeyi temizler. Bu yüzden üzerindeki kirli, pis şeyler önemli değildir. Önemli olan Allah Azze ve Celle ile beraber olmaktır. Gerçekten kazançlı olanlar işte onlardır. Diğerleri ise yiyip içip hiçbir şey kazanmadan giderler. Dün yediğin bugün içinde kalmaz, geçer gider. Ve insan yine ister. Dün dünya kadar, patlayana kadar yedin. Peki nerede şimdi? Yok. Her türlü kötülüğü yaptın. Onlar nerede? Keyif yaptın, kötülük yaptın, her şeyi yaptın. Bugün yine hiçbir şey kalmadı. Bu yüzden var olana bakmak gerekir. Var olan, Allah Azze ve Celle ile beraber olmaktır; gerçek varlık budur. Bunun dışındakiler hiçliktir. Hiçbir şey fayda vermez. Yaptığın işler sana fayda getirecek işler olsun. Fayda getirmeyen, zarar verecek şeylerden uzak dur. Bunlar sana yalnızca pişmanlık getirir. Ve o pişmanlığın da faydası olmaz. Aklı olan, baki olana tabi bakacak, baki olana bakacaktır. Baki olan Allah Azze ve Celle'dir, O'nun yoludur. Bütün dünya senin olsa bile yiyeceğin yine de az bir şeydir. O da vakti geçince hiçbir değeri kalmaz, lezzeti kalmaz. Dün yediğinin bugün lezzetini alamazsın. Yaptığın kötülüklerin lezzetini alamazsın. Baki olan yalnızca Allah Azze ve Celle'nin yoludur. Buna bakmak lazım. Allah Azze ve Celle şöyle buyuruyor: وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَيَسۡتَخۡلِفَنَّهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ (24:55) Allah Azze ve Celle vaat etmiştir ki iman edip sabredenler, doğru yolda olup güzel işler yapanların mertebesi bakidir, yüksektir. Onların yaptıkları asla boşa gitmez. Allah bizi de onlardan eylesin, bu yolda sabit kadem kılsın inşaAllah.

عَسٰۤى اَنۡ تَكۡرَهُوۡا شَيۡـئًا وَّهُوَ خَيۡرٌ لَّـکُمۡ (2:216) Allah Azze ve Celle buyuruyor ki: Bazen sevmediğiniz şeyler başınıza gelir. Şer zannedersiniz ama hayırlı olur. Yani bu dünyada Allah'ın izniyle mümin için her şey hayırdır. Şer görünen de aslında hayırdır. İyisi de kötüsü de inşallah hayra vesile olur. Çünkü bu dünya cennet olmadığı için sıkıntılar da olur, zorluklar da olur. Her türlü durumla karşılaşabilirsiniz. Size düşmanlık eden insanlar da olabilir. Size kötü söz söyleyenler de çıkabilir. Bunların hepsini hayır vesilesi olarak göreceksin. Sana itibar etmeyen, aleyhinde konuşan biri olduğunda, o aslında senin nefsine konuşmuş oluyor. Sen de "doğrudur" diyeceksin. "Benim nefsim daha da kötüdür." "Bu adam ne söylüyorsa doğrudur." İşte o zaman Allah Azze ve Celle seni savunur. إِنَّ ٱللَّهَ يُدَٰفِعُ عَنِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓ (22:38) Allah Azze ve Celle müminleri koruyandır. Böyle bir durumda kendini müdafaa etmeye gerek yoktur. Nasıl olsa Allah Azze ve Celle seni müdafaa ediyor. Daha ne istersin? İstediğin kadar konuş. Durum daha da kötüleşir. Sana hiçbir faydası olmaz. Bir taraftan Allah Azze ve Celle sizi müdafaa etmiş oluyor, diğer taraftan sevap kazanıyorsunuz. Sabrettiğiniz için, karşılık vermediğiniz için sevap kazanıyorsunuz. Günümüzde insanlar bir şey yaptıklarını sanıp konuşuyorlar. Birilerinin hakkını müdafaa ettiklerini düşünüyorlar. Hakkı cahillerle konuşarak müdafaa edemezsin. Cahille konuştuğunda onu daha büyük günaha sokarsın. Sen de günaha girersin, bir faydası da olmaz. Onun için demişler ki: "Cahile verilecek en iyi cevap susmaktır." Cahile en güzel cevap susmaktır. Şimdilerde bir hayli şeyler çıkmış, "şu bana böyle dedi, bu böyle dedi" diye hemen yazıyorlar. Allah'tan biz o şeyi yazamıyoruz,cevap veremiyoruz. Görmüyoruz ki zaten Allah'tan. Hiç görmeyin, bakmayın. Görseniz bile cevap vermeyin. Cahile verilecek cevap budur. Onun cevabını da Allah Azze ve Celle verir. Bu yüzden üzülmeye gerek yok. Müslüman Allah'a hamd edecek, şükredecek ki bu insanlar bize değil kendilerine zarar veriyorlar. Eğer sen karşılık verirsen, zarar sana da gelir. Bu yüzden onlara cevap vermeye gerek yok. Hakikati öğrenmek isteyen varsa onunla konuşursun. Ama sadece sana saldırmak isteyenlerle uğraşma, onları Allah'a havale et. Allah hepsinin hakkından gelir. Her şey Allah Azze ve Celle'nin elindedir. Allah muhafaza etsin. Cahillerden çok var, tam ikinci cahiliyet zamanı şimdi. Cahiliye, cehalet: bir şeyi bilmemek demektir. Şimdi okumuş cahiller var. Gerçekten okuduğunu bile anlamıyor. Emek harcamadan, beleşten elde ettiği bilgilerle dolaşıyor, her yer cahillerle dolmuş, hem de okumuş cahiller. Eskiden ilkokul mezunu bir insan daha akıllıydı, daha fazla ilmi vardı. Şimdi üniversite bitiriyorlar. İki lafa kanıyorlar, sonra da övünüp duruyorlar. Bu devir Peygamber Efendimiz'in mucizesidir. "İkinci cahiliyet olacak" buyurmuştu. İşte tam bu zamanın ortasındayız. Allah, o cahillerle muhatap olmaktan muhafaza etsin. Bırakın, istedikleri kadar konuşsun. Allah onlara gereken cevabı verir. Allah muhafaza etsin.

Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, Allah Azze ve Celle'nin en çok sevdiği kullar, genç olup da ibadet eden insanlardır. Onları çok sever. Yaşlılardan daha fazla sever çünkü yaşlıların geçmişi artık netleşmiş, gençliklerinde ne yaptıkları belli değil. Ama gençlerin ibadet etmeleri Allah Azze ve Celle'nin en sevdiği şeylerdendir, bu sebeple onları çok sever. Gençlerin nefislerini zapt etmeleri, kontrol altında tutmaları zordur ama bunu yapabilen kişi çok büyük bir mertebeye erişmiş olur. Allah'ın en sevdiği kullarından olur. Allah Azze ve Celle'nin sevmediği kullar ise yaşlı olup da kötülük yapanlardır, özellikle de zina yapanlardır. Maalesef şimdilerde her yerde bu tür insanlar çoğaldı. Çünkü her yer ahlaksızlığa, rezalete bulaştı. İnsanlar istediklerini kolayca yapabiliyorlar. Bu nedenle Allah Azze ve Celle'nin en sevmediği insanlar da işte bunlardır. Yani hem yaşlı olup hem de bu rezilliği yapanlardır. Bundan dolayı Allah Azze ve Celle'nin gazabına, öfkesine maruz kalırlar. Hiçbir işleri yarar getirmez, kötülükten başka bir şey kazanamazlar. Onların sonu dünyada fakirliktir. Ahirette de azaptır. Bu yüzden yaşlı insanların dikkat etmesi gerekir. Kolayca işlenen günahlar fayda değil, kazanç değil, menfaat değildir. Bunlar kişiye sadece azap getirir. Kötülük getirir. Allah muhafaza etsin. İnsanın nefsini terbiye etmesi şarttır. Eğer gençliğinde nefsini terbiye ederse, yaşlandığında da aynı doğru yolda devam eder. Ama gençliğinde nefsine her şeyi mübah görürse, ömrünün sonuna kadar böyle gider. Bu da büyük bir kayıp olur. "Hayatını kaybetti" derler ya. İşte hayatını gerçekten kaybedenler bunlardır. Ölenler, "Allah yolunda ölenler hayatını kaybetti" diyorlar. Hayır, Allah yolunda ölenler hayatını kaybetmez, yeni ve güzel bir hayata kavuşmuş olurlar. Ötekiler ise hayatlarını kaybetmiş olurlar. Hem dünyalarını hem de ahiretlerini kaybederler. Allah muhafaza etsin. "Yaşlıyım artık" diyerek nefsine yenik düşme. "Bir şey olmaz" deme. Allah muhafaza etsin. Nefsimize hiç fırsat vermeyelim inşallah.

Tarikat, İslam edebi üzerine kurulmuştur. أَدَّبَنِي رَبِّي فَأَحْسَنَ تَأْدِيبِي Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki, İslam'da en önemli şey edeptir. İnsan için de edep en önemli şeydir. İnsanı hayvandan ayıran şey edeptir. Hayvan, adı üstünde, ondan edep beklenmez. Nereye isterse gider, her şeyi yapabilir. Onun sorumluluğu yok, mükellef değildir o. Yani mükellef demek ibadetle mükellef, temizlikle mükellef, yapması gereken şeylerle mükellef demektir. Hayvan her türlü şeyi yapabilir, onun mazereti vardır. Allah ona akıl vermemiştir. Ona bir teklif yoktur. Deli de aynı şekildedir. Deli, aklı olmayan insandır, o da mükellef değildir. إِذَا أُخِذَ مَا وَهَبَ، أَسْقَطَ مَا أَوْجَبَ Bu, İslam fıkhının bir kuralıdır. Yani insanı ibadet ettiren şey akıldır. Allah akıl verdiyse, o aklı kullanmak lazım. En önemli şey de işte edeptir. Edep her türlü şeyi kapsar. Sadece utanmak değil, her türlü iyiliği, güzelliği, insanlığı kapsayan şeydir edep. Edebi kim öğretiyordu? İslam devleti. En son Osmanlı'da kaldı. Ondan sonra gördüğümüz gibi dünyada ne edep kaldı, ne saygı kaldı, ne hürmet kaldı. Herkes sanki mükellef değilmiş gibi dolaşıyor ortalıkta, canının istediğini yapmaya çalışıyor. Başkasını dinlemiyor, başkasına saygı göstermiyor. Sadece kendisinin, nefsinin istediğini yapmaya çalışıyor. Karşı taraf da ona öğretmek için bir şeyler yapıyor. O öğrettikleri de insanları insanlıktan daha da uzaklaştırıyor. İşin özeti şu: İnsanlığın özü, Allah Azze ve Celle'nin verdiği aklı kullanarak insan olmaktır, edepli olmaktır. Edep ve saygıyla. Sadece kendi nefsine değil, başkalarına da saygı göstererek güzel yaşanır. Ancak bu, şeytanın istemediği bir şeydir. Onun için dünya her taraftan kaynıyor, her yerden kötülük akıyor. Allah muhafaza etsin. Ama tabii her şeyin bir sonu vardır. Allah Azze ve Celle muhakkak kurtaracak insanı gönderecektir. Bu, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in müjdesidir. İnşaAllah Mehdi aleyhisselam geldiğinde bütün sorunlar, sıkıntılar hepsi bitecek Allah'ın izniyle. Başka türlü bu insanların öğrendikleriyle durum daha da kötüleşir. Allah yardım etsin. Ümidi kesmemek lazım. Ümitsiz olan insanlar hüzün ve kaygı içindedir. İmanı olan ümitsiz olmaz. Allah Azze ve Celle ümitsizliğe düşmeyin diye buyuruyor. Muhakkak o gün gelecektir. Allah'ın dediği her zaman gerçekleşiyor, vaad ettiği de gerçekleşecektir inşaAllah. En kısa zamanda inşaAllah, bu cuma hürmetine. Çünkü dünyanın iyiye giden hiçbir yönü kalmadı. Allah bizi korusun, selamete kavuşalım inşaAllah.

Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem buyuruyor: Beş vakit namaz kılın, oruç tutun, cennete girin. Namaz, oruç, bunlar İslam'ın rükünlerindendir. Bunları yerine getiren kazanır. Aslında zor bir şey de değil. İnsanlara zor gelir. İnsanın nefsine ağır gelir. Müslümanlar arasında çok çeşitli insanlar var. Türlü türlü insanlar var. Bazıları namaz kılmayıp "Ben zikir çekiyorum" diyor. "Zikir yapıyorum, şunu yapıyorum, bunu yapıyorum" diye kendi kafasına göre hareket ediyor. Ama namazı yok. Niçin yok? "Bu şey yeterli" diyor işte. Sen 24 saat hiç durmadan zikir çeksen bile, bir namazın tek bir tekbirinin sevabını, faziletini alamazsın. 24 saati bırak, bir ay, hatta 24 yıl yapsan bile yine bir tekbirin sevabını alamazsın. O namaz senin boynunda borç olarak kalır. Bu yüzden sürekli hatırlatıyoruz. Çünkü çoğu insan kendi kafasına göre davranıyor, bu olmaz. Din, Allah Azze ve Celle'nin dinidir. Nasıl emretmişse öyle yapmak lazım. "Ben bunu yaparım" demekle olmaz. Sen dünya işlerini bile kendi kafana göre yaparsan hiçbir şey elde edemezsin. Ya da boşuna uğraşmış olursun; kolayı varken çok daha zor şeyler yapmışsın ama hiç faydası olmamış. Dünya işlerinde bir dereceye kadar olabilir. Bir şeyler yapabilirsin. O da çok zor. Ama ahiret için hiçbir şey olmaz. Allah Azze ve Celle'nin emrettiği, Peygamber Efendimiz'in gösterdiği şeyleri yapmazsan sana bir faydası olmaz. O ibadet boynunda kalır, borçtur. Namaz kılmayan, borcunu ahirette öder. Her namaz için 80 sene, tam 80 sene. Onun ahiretteki kazası 80 sene sürer. Sen bütün hayatında belki 80 sene yaşarsın ya da yaşamazsın, ama her namaz için ahirette 80 sene kaza yapacaksın. Onun için dünyadayken kılalım inşaAllah. Allah yardımcımız olsun. Nefsimize uymayalım. Nefsimize kapılıp da kendimize güvenip namazı, orucu bırakıp "Ben Müslümanım, ben şu tarikattanım, ben şöyleyim böyleyim" diyen kişinin hiçbir kazancı olmaz. Üstelik bu tür insanlar çoğu zaman etrafındakilere de zarar verirler, onlar da namaz, oruç gibi ibadetleri önemsemez olurlar. Halbuki kolaydır, çok kolay. Hem insana maddi olarak da, bedeni için de çok faydalıdır. Allah Azze ve Celle'nin emrettiği, sadece ruhani değil, bedenin için de hayırlı, sağlıklı, güzellik ve nurdur. Allah hepimize nasip etsin. Nefsimize uymayalım inşaAllah.

Allah'a şükürler olsun, Ramazan da geçti, bayram da geçti, mübarek olsun. Ahiret için hayırlı olan şeylerdir bunlar. وَلَلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ (6:32) Ahiret dünyadan daha hayırlıdır. Bu muhakkaktır. İnsanlar bunu anlayamıyor. Dünya için birbirlerini telef ediyorlar, birbirlerine eziyet çektiriyorlar, zarar veriyorlar. Halbuki dünya ne sana kalır ne de bana kalır. Baki olan ahirettir. Ahiret için çalışmak lazım, onun için gayret etmek lazım. Dünyaya harcanan gayretin yüzde biri bile yapılsa yeterli olur, hatta fazla bile gelir insana. Ama onu da yapmıyorlar. Ona da şeytan engel oluyor. Yolları kötü olarak insanları yanlış yöne sürüklüyorlar. Ahiret için Allah Azze ve Celle insana her türlü imkanı vermiş. Şimdi Allah'a şükür Ramazan geçti, ibadetle geçti, bayram da geçti. Şimdi bundan sonra Şevval ayı var, bu ay. Bu ayda altı gün oruç tutan kişi, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin buyurduğu gibi, bir sene oruç tutmuş gibi olur. Her gün on güne bedel, üç yüz altmış gün oruç tutmuş, yani bir sene boyunca hiç ara vermeden oruçlu gibi sayılır. Hatta bazı hadislerde Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, ömür boyu oruç tutmuş gibi olur diye buyuruyor. Onun için bu ahiret meselelerine önem vermek lazım. Dünya yıkılsa umurumuzda olmasın. Hiç. Dünya kelimesinin kendisi aşağılık demektir. Adı üstünde, manası budur. Deni demek, alçak demek. Alçaklık, dünya alçaklık demektir. Siz yüksek şeylere bakın. Yüksek şeyler ahirettedir, ahirete dair olan şeylerdir. Dünyaya üzülen hiçbir fayda görmez. Ahiret için üzüleceksin, yapamadıysan ona üzülürsün. O zaman Allah Azze ve Celle senin üzüntüne karşılık, sana ihsanda bulunur. Sevabından ihsan eder. Yapamadığın şeyi sana ikram eder Allah Azze ve Celle. Dünya için böyle değildir. Dünya için ne kadar üzülsen de bir şey kazanamazsın. Onun için dünya karmakarışıktır. Müminlere, Müslümanlara diyoruz ki dünya için üzülmeyin. Allah'ın dediği oluyor, başka bir şey değil. Bu yüzden ahirete bakın. Boş yere kendinize eziyet etmeyin. Allah hayırlısını versin. Allah bizi sabit imanla, sabit kadem kılsın, mühim olan budur.

Bu yaşadığımız zaman ahir zamandır. Allah'a şükür ki bizi bu zamanda yaratmış. Allah'ın istediği gerçekleşiyor. Hiçbir şey senin istediğin gibi olmuyor. Bu yüzden teslim olman gerekiyor. Allah Azze ve Celle'nin iradesine teslim ol. "Şu zamanda olsaydık, bu zamanda olsaydık" demekle bir şey değişmiyor. Sen bu zamanda yaşıyorsun. Bu zamanın tecellisi sana geliyor. O tecelli ahir zaman tecellisi, biraz karmakarışık. Bu bir fitne zamanı tecellisidir. İnsanoğlu her gün yeni bir şeyler çıkarıyor. Her taraftan bir şey çıkıyor, ne yapacağını şaşırırsan yapman gereken şey belli. Teslim olacaksın. Allah Azze ve Celle'nin bize emrettiğini yapacaksın. Geri kalanına karışmayacaksın. Şu oldu, bu oldu deme. Olan her şeyde Allah Azze ve Celle'nin isteği gerçekleşiyor. Başka bir şey değil. Bu yüzden Şeyh Baba ahir zaman için derdi ki: "Evden dışarı çıkmamak daha iyidir." Çünkü dışarı çıkınca bir fitne oluyor, bir şey oluyor, tehlikeler var. Bu nedenle evinde otur, ihtiyaç olursa işe güce gidersin ama "Acaba ne oldu?" diye dışarı bakmaya kalkma diyor. Meşayihler bunu söylerdi. Başını çıkarıp "Ne var acaba?" diye bakan tehlikeye davetiye çıkarıyor. Şeyh Baba, Şeyh Abdullah Dağıstani Hazretleri'nin zamanında bile şimdiki gibi değildi. Şimdi her şey çok daha fazla oldu. Fitneler, karışıklıklar arttı. Bu nedenle hikmet sahibi insan, bir şey yapacağı zaman sonunu düşünür. Hikmetsiz olanlar ise düşünmeden her şeyi yapabilirler. Sonra da pişman olurlar. En çok pişmanlık getiren şey Allah Azze ve Celle'ye karşı gelmektir. O pişmanlığın sonradan telafisi olmaz. Sadece hayattayken telafi edilebilir. Hayattayken yaptığın her şeyin Allah Azze ve Celle'nin karşısında bir çaresi var. Tövbe edersin. Hakkını yediğin insanın hakkını geri verirsin. Kavga ettiğin insanla barışırsın. Zulmettiğin insandan helallik dilersin. Bunların hepsi mümkün. Ama ahirete gittiğinde, işler zorlaşır. Bu nedenle içinde bulunduğumuz zaman, şeytanların ortalıkta dolaştığı bir zamandır. Ufacık bir şeyle insanları birbirlerine düşürürler. Bir şeyleri bozarlar. Şöyle bir hikâye var: Şeytan bir yerde oturuyormuş. Demiş ki: "Burada artık yapacak fazla bir işimiz kalmadı." Oğluyla berabermiş. "Buradan gidelim, başka bir yere gidelim. Orada da insanları birbirlerine düşürüp fitne çıkaralım" demiş. "Oğlum" demiş, "Tamam, orada bir iki dakikalık bir iş var, bunu yapıp geleyim" demiş. Bir kadın ineğini sağıyormuş. Şeytan ineğin kuyruğunu çekmiş. Kuyruğunu çekince... İnek, sütü sağılırken tepmiş. Süt yere dökülmüş. Kocası gelip: "Sütü neden döktün?" diye kadını dövmüş. Kadın kabilesine gitmiş. Kabilesi de adama saldırmış. Dövdü diye adamı öldürmüşler. Öldürünce iki kabile birbirine düşmüş. Ölüler, yaralılar ortalığa saçılmış. Her yer karmakarışık olmuş. Şeytanın oğlu, baba şeytana sormuş: "Ne yaptın sen?" O da: "Bir şey yapmadım. Sadece ufacık bir hareket yaptım. Başka hiçbir şeye karışmadım. Bunların hepsini onlar kendileri yaptı." İşte böyle bir şey oluyor. Bu yüzden dikkatli olmak lazım. İnsanlar her yaptıklarına, her hareketlerine çok dikkat etmeli ki bir musibet veya bela çıkmasın. Allah yolunda olan insanlar zaten dünya işine karışmaz. Dünyanın halini dünya ehline bırakmışlar. Dünya işlerini dünya ehline bırakmışlar. Onlar da zaten her şeyi karmakarışık etmişler. Şu anda bütün dünya alt üst olmuş durumda. Ne yapacaklarını bilmiyorlar. Sen otur ve seyret, başka bir şey yapma. Senin harekete geçmene gerek yok. Allah'ın yapacaklarını seyret. Sen sonucu biliyorsun. Bu durumun sonunda, Allah'a şükür, dünyanın sonunda kim kazanacak? وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ (28:83) Akıbet takva sahiplerinindir. Kazanan onlar olacaktır. Bu yüzden hiçbir şeye üzülme. Allah Azze ve Celle ile beraber olduktan sonra kimsenin peşinden koşturma, kimseyle çekişme. Çünkü her şeyin bir vakti var. Susma vakti var, konuşma vakti var. Bu nedenle şimdi en iyisi susmaktır. Bin sene önce bir mübarek demiş ki: Hâzâ zemânu's-sükûti ve mülâzemetü'l-büyût. Yani bu zaman susmak zamanıdır, evde oturmak zamanıdır. Bu bin sene önce söylendiyse, şimdi o hesaba göre hiç evden çıkmamak lazım. Bu nedenle Müslümanların yapması gereken şey: kötü bir şey gördüğünde kalbinde buğz ederek "Bu, Allah'ın sevmediği bir şeydir" demek. "Bunu Allah'a havale ediyorum." Allah Ahkamül Hakimin'dir, O en adaletli olandır. O'nun hükmü kesindir. Allah'a şükür.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ (2:277) Allah Azze ve Celle buyuruyor ki: İman eden ve Allah'a inanan insanlar için korku yoktur, üzüntü yoktur, keder yoktur. Doğru yolda olmamız lazım. Doğru yol, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in yoludur. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'ın zamanından bugüne kadar tek bir yol vardır. Daim olan sadece O'nun sallAllahu aleyhi ve sellem yoludur. O'na sallAllahu aleyhi ve sellem karşı veya O'nun sallAllahu aleyhi ve sellem yoluna uymayan birçok uydurma şey ortaya çıktı. Hepsi tükendi gitti. Sadece isimleri kalan, ama cisimleri olmayan, etkileri kalmamış şeyler var. Böyle şeyler var ama tabii şeytan hiç yorulmaz. Sürekli "işte doğru yol budur" diye yeni şeyler çıkarılır. Oysa Peygamber Efendimiz'in sallAllahu aleyhi ve sellem yolu sabittir, sağlam yol O'nun sallAllahu aleyhi ve sellem yoludur. O yol devam ediyor. Peygamber Efendimiz'in sallAllahu aleyhi ve sellem yolu kıyamete kadar devam edecek. O yola giren insan selamete erer. Yoldan çıkan insan geri dönmezse helak olur. Böyle bir insanın yaşamasının, hayatının hiçbir kıymeti yoktur. Zarardan başka bir şey getirmez. Kıyamette de derler ki: يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا (78:40) "Keşke toprak olsaydım da bu yaptıklarımı yapmasaydım." Ama orada artık toprak olmak bir defaya mahsustur. Ondan sonrası ilel ebed hüsrandır. Bu yüzden Peygamber Efendimiz'in sallAllahu aleyhi ve sellem yolunu sıkıca tutun. وَٱعۡتَصِمُواْ بِحَبۡلِ ٱللَّهِ جَمِيعٗا وَلَا تَفَرَّقُو (3:103) Bu, Allah Azze ve Celle'nin emridir. "Bu kurtuluş ipine sıkıca sarılın" diye buyuruyor. Öyle sıkı tutun ki, sular sizi alıp götürmesin, seller sizi sürüklemesin. Onu sağlam tutarsanız kurtulursunuz. Tutmazsanız nefsimiz, heveslerimiz, şeytan ve dünyanın her türlü cazibesi sizi yoldan çıkarır. O zaman helak olursunuz. Allah Azze ve Celle muhafaza etsin. Daima bu yol; şeyhlerin, evliyaların, sahabelerin, ehli beytin ve Peygamber Efendimiz'in sallAllahu aleyhi ve sellem yoludur. Bunların hiçbiri bu yoldan dışarı çıkmamıştır. Hepsi bu yol üzerinde yürümüşlerdir. Bu yoldan çıkanlar ise hüsrana uğramıştır. Onların yolu bitmiş, tükenmiştir. Bu yüzden Allah Azze ve Celle, bize bu yola girmemizi nasip ettiği için bize büyük bir ikramda bulunmuştur. Allah Azze ve Celle, iradesiyle bu nimeti daim etsin. Yolumuz inşaAllah güzel bir yoldur. Nur yoludur. Allah Azze ve Celle'nin, Peygamber'in ve evliyaların yoludur. İnşaAllah bu yolda sabit kadım kalırız. Öyle ki Mehdi aleyhisselam geldiğinde ona kavuşalım inşaAllah. Bunun için dua ediyoruz. Bu da bizim yolumuzun itikadıdır. Ehli sünnet, Peygamber Efendimiz'in sallAllahu aleyhi ve sellem yoluna tabi olan, ona inanan insanlardır. Onu kabul etmeyenler ise yoldan çıkmış olurlar.

Tarikatımız Allah'a şükür Nakşibendi tarikatıdır ki o şeriatın özüdür, İslam'ın özüdür Allah'a şükür. Tarikat deyince şimdi insanlar yanlış anlıyor, başka bir şey zannediyorlar, öyle kandırılıyorlar. Oysa tarikat Müslümanı İslam'a daha fazla bağlar, tarikat İslam'ın özüdür. Tarikat ve şeriat ikisi bir arada olmayınca insan, Müslüman noksan kalıyor. Müslüman, Allah'a nasıl yaklaşır? Allah Azze ve Celle buyuruyor ki: İbadetlerle, nafilelerle! Ne kadar çok ibadet ederse, Bana o kadar yaklaşmış olur. O zaman ben onun vurduğu eli olurum, yürüdüğü ayağı olurum, gözü benim nurumla görür diye buyuruyor Allah Azze ve Celle. Buna ulaşmak için de nefsi terbiye etmek, nefsi tezkiye etmek, arındırmak gerekir. Kötülüklerden, kötü huylardan, kötü sözlerden, kötü işlerden temizlemek lazım. İşte tarikatımızın amacı budur. Öncelikle, 41 tarikat vardır. Her birinin yöntemi, usulü farklıdır. Hepsi hak tarikattır. Onların pirleri, kutupları vardır. En yüksek mertebelere ulaşan bu insanlara Allah Azze ve Celle özel hususiyetler vermiştir. Allah Azze ve Celle onları kaynak kıldığı için, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in yolunda insanlara hidayet vesilesi olmaları sebebiyle, onların manevi kuvvetleri de çok büyüktür." Bu yüzden onları ziyaret edip faydalanılır. Şeytanın milleti kandırdığı gibi değildir bu. Onlara "ölü" denmez. Ölü olan, onlara ölü diyendir, kendisi ölüdür. Onun hayatı yoktur. Hayat onlardadır. Çünkü Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in yolundadır. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in yolunu gösteren zatlardır, mübareklerdir. Yüzlercesi vardır. En büyüklerinden yüzlerce şeyh, meşayih vardır. Bu tarikatların şeyhleridir onlar. Her birinin kerametleri meşhurdur. Sözleri meşhurdur. Onların yolu Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'e giden yoldur. İşte insanlar da herkes kendi meşrebine göre bir yol tutar. O yol gereklidir. Her Müslümanın o yolda gitmesi lazımdır. Ama gitmeyenler de olur. Onlar da kendi hallerine göre idare ederler. Ama onlara karşı gelmek doğru değildir. Çünkü Allah'ın, Allah Azze ve Celle'nin dostlarına düşmanlık etmek, Allah Azze ve Celle'ye düşmanlık etmektir. Hadis-i Kudsi buyuruyor ki: Men âdâ lî veliyyen fekad âdeytüh Kim benim sevdiğim bir kuluma düşmanlık ederse, ben ona düşman olurum diye buyuruyor Allah Azze ve Celle. Allah Azze ve Celle'nin düşman olduğu kimse iflah etmez. Bu yüzden şeytan çoğunlukla Müslümanları dinden çıkarmak için uğraşır. Bunu yapamadığında, dindar olanları faziletlerden uzaklaştırır. Birbirlerine düşman etmeye çalışır. Bu düşmanlığı yapanlar da genelde tarikat dışındaki insanlardır. Tarikat içindeki insanlar herkes için merhamet eder, dua eder ki Allah ıslah eylesin. Onlar doğru yolu bulsunlar. Başkalarına da zarar vermesinler. Kandırılmış insanlar, zavallı insanlardır onlar, tuttukları yol doğru değildir. Ne kadar yoldan çıkmış olsalar bile, yani şer'i hüküm olsa çoğunun imanından, İslam'dan şüphe doğacak olsa bile, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in buyurduğu mübarek söz: La ilahe illAllah Muhammedun Resulullah diyen Müslümandır. Ona kâfir diyemezsin. Ama bazen, maazAllah, küfre varan sözler söylenebiliyor. Öyle olsa bile, biz "La ilahe illAllah" dedikten sonra ona ne müşrik deriz ne kâfir deriz. Fakat maalesef onlar en ufak bir şeyde insanlara müşrik der, kâfir der, küfre itham eder. Bu nedenle tarikat, herkesin nefsini terbiye etmesi için muhakkak gereklidir. Kendi halini düzeltmesi için lazımdır. İnsanlara, insanlığa, bahusus Müslümanlara faydalıdır. Tarikatta olan kişi kendini daha fazla terbiye etmelidir. Kendine dikkat etmesi lazım ki, "ben tarikattayım" diyerek başkaları "bu ne biçim tarikat" demesin sonradan. Bu değişim yavaş yavaş olur, birden olmaz. Birden kalkıp da, boya küpü değil ki batırıp çıkarasın da başka türlü olasın. Yavaş yavaş olur inşaAllah. Elimizden geldiği kadar bu yolda ilerliyoruz. Nefsimizi terbiye etmek için çalışıyoruz. Allah niyetimize göre verir inşaAllah. Tarikatın güzel taraflarından biri de her şeyi iyi olarak görmektir. Her şeyi güzel olarak değerlendirmektir inşaAllah.

Allah Azze ve Celle buyuruyor ki: Unutmayın, herkes geldiği yere geri dönüp Allah Azze ve Celle'nin huzuruna çıkacak. Orada dünyada yaptıklarının hesabını verecek. Her insan ne yaptıysa karşılığını görecek; iyilik yaptıysa iyilik bulacak. Kötülük yaptıysa bunun hesabını verecek. "Sen neden kötülük yaptın?" "Neden insanlara eziyet ettin?" "Neden kendine zulmettın? Neden?" Yani gideceğimiz yer, Allah Azze ve Celle'nin huzurunda hesap verme yeridir. İşte bu yüzden dünya kalıcı değildir. Peygamber Efendimiz sallallâhu aleyhi ve sellem bir Hadis-i Şerif'te şöyle buyuruyor: "Dünyada bir garip, yani kimsesiz bir insan gibi yaşa." "Yolcu gibi ol" diyor. Çünkü bu dünya bizim vatanımız değil, asıl vatanımız ahirettir. Dünya sadece ahiretimiz için iyi işler yapacağımız bir yerdir. Burası ahiret için hazırlık yapacağın yerdir. Ahiret için toplayacağın hayırlar, hasenatlar ve iyilikler bu dünyadır. Ahirete gittiğinde artık hiçbir şeyin kalmaz. Eğer ardında hayırlı evlat, hayır hasenat veya sadaka-i cariye bırakmazsan sana hiçbir sevap gelmez. Bu yüzden dünyadayken her şeyi düşünüp ahiretini planlamalı ve ona göre işlerini düzenlemelisin. Dünya işleri ahiret için olmalıdır. Dünya işi sadece dünya için olursa, her şeyi bırakıp gidersin. Ama ahiret için olursa karşılığını bulursun. Bu karşılığı ahirette bulursun. Orada faydasını görürsün. Ama sadece dünya için çalışanın ahirette hiçbir faydası olmaz. Özellikle küfür yoluna giden insanın pişmanlığı cehennemden bile beter olur. Cehennemde yanması bile o pişmanlığın yanında sıfır kalır. Ahiret hedefimiz olmalıdır. Peygamber Efendimiz sallallâhu aleyhi ve sellem kendini ölü gibi say diye buyuruyor. Hakikaten de insan Allah Azze ve Celle'nin kudretiyle yaşıyor ve hareket ediyor. Allah Azze ve Celle o emaneti aldığında insan hiçbir şey yapamaz. Bütün dünya onun olsa bile, bir nefesi satın alamaz. Artık her şey bitmiştir. Bu yüzden Müslüman daima ahireti düşünerek dünyadaki işlerini ona göre yapmalıdır. Dünya için de çalışabilirsin. Bunda mani yok. Ama niyetin Allah Azze ve Celle'nin rızasını kazanmak olmalıdır. O'nun yolunda olmalısın. O'nun bereketine nail olmalısın. Bu, Müslümanlar için bir haktır. Bunun sonucu ya fayda ya da zarar olur. Fayda, Allah yolunda olmaktır. Zarar yolu ise şeytanın yoludur. Allah Azze ve Celle'nin yolunu bırakıp değer vermemek büyük bir yanlıştır ve pişmanlık getirir. Allah bizi muhafaza etsin. Allah bizi doğru yolundan ayırmasın. O ne güzel bir yoldur. Çünkü yaşadığımız zamanda insanı kandıran çok kişi var. İnsan şeytanları şeytandan daha beter olmuşlar. İnsanlar şeytana kolayca kanmaz. Ama diğer insanlar tarafından kandırılır. İnsanlar insanı kandırır. Şeytandan daha beter. Hiç olmayan şeyleri hakikatmış gibi gösterir. Gerçeği de yok sayarlar. Allah insanları şerlerden korusun.