السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2026-11-11

Dergah, Akbaba, İstanbul
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبَابُ (2:166) Allah Azze ve Celle bildiriyor: Kıyamet günü insanlar, "Biz bu kimselerin peşinden gittik, bizi bu kötü vaziyete soktular!" diye şikâyet ederler. Kendilerine bu yolu açan ve kötülüğü gösterenler için "Bunlar bizi saptırdı, asıl onlar daha fazla ceza çeksin!" diye talepte bulunurlar. Ötekiler ise "Bize ne? Gelmeseydiniz arkamızdan!" diye karşılık verirler. İşte böyle bir pişmanlık yaşanacak; bu sebeple insanın henüz dünyadayken uyanık olması lazım. İnsanlar bir şeyin peşine takıldı diye herkesin uçurumdan aşağı sürüklenmesi gerekmez; insanda akıl vardır. Koyunlar öyledir: Bir koyun uçurumdan atlayınca hepsi peşinden atlar; fakat Allah insana akıl bahşetmiştir. Akıl ve muhakeme vermiştir ki insan uçurumu görüp "O atladıysa atlasın, bana ne! Allah bana akıl vermiş," diyebilsin. "Ben de orada helak olmayayım," diyerek geri döner; doğru yolu araması gerekir ve arayan mutlaka bulur. Doğru yol apaçık ortadadır; diğer yolların tamamı insanı helake sürükleyen, mahveden yollardır. Bu yüzden insanın kimin arkasından gittiğine çok dikkat etmesi gerekir. Herkesin ileri sürdüğü fikir mutlak doğru sayılmaz. Akıl var, mantık var, ölçü ve muhasebe var; bunların hepsini yerli yerince kullanmak lazımdır. Hem maddi bakımdan hem de manevi bakımdan. Maddi hayatımızda bunu görüyoruz; manevi açıdan da insanı mahvedebilecek pek çok tehlike vardır, ona göre uyanık olmak gerekir. Eskiden beri şeytan ve avenesi boş durmaz; insanları cehenneme sürüklemek için elinden gelen her şeyi yapar. Allah muhafaza eylesin. Allah hepimize akıl fikir versin, aklımızı kullanmayı nasip etsin; zira aklını kullanan selamete erer.

2026-11-10

Bedevi Tekkesi, Beylerbeyi, İstanbul
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ليس المسكين الذي يطوف على الناس ترده اللقمة واللقمتان والتمرة والتمرتان، ولكن المسكين الذي لا يجد غنى يغنيه، ولا يفطن له فيتصدق عليه، ولا يقوم فيسأل الناس» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Miskin, bir iki hurma ya da bir iki lokma verilerek geri çevrilen kişi değildir.” Miskin kişi, yani "miskin" dediği fakir kimsedir. “Miskin kişi; ihtiyacı olduğu hâlde insanlardan bir şey istemeyen ve onlar tarafından durumu bilinmediği için kendisine bir şey verilmeyen kimsedir.” Yani bizim Türkçede “miskin” demek kötü bir anlamdadır ama burada “miskin” demek, gariban demektir. O miskin; para, hurma veyahut bir şey isteyip de alan kişi değildir. İhtiyacı olduğu hâlde insanlardan istemeyen, kimsenin fakir olduğunu bilmediği, kendini gizleyen insandır "miskin" dediği. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من استعف أعفه الله، ومن استغنى أغناه الله، ومن سأل الناس وله عدل خمس أواق فقد سأل إلحافا» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Kim iffet sahibi olmayı isterse, Allah onu iffetli kılar.” Yani iffetli, temiz, kötülükten ve haram şeylerden uzak olmak isterse, Allah onu iffetli yapar. Kimse ona bir şey yapamaz. “Kim dilenmez, müstağni olursa Allah onu zengin kılar.” Yani insanlardan dilencilik yapmazsa, Allah onu zengin yapar. “Kim de yanında beş ukiyye değerinde malı olduğu hâlde dilenirse, ısrarla istemiş konumda olur.” Yani parası var da gene dilenirse, dilenci sıfatına girmiş olur. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ما فتح رجل باب عطية بصدقة أو صلة إلا زاده الله تعالى بها كثرة، وما فتح رجل باب مسألة يريد بها كثرة إلا زاده الله تعالى بها قلة» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Sadaka vermek veya sıla-i rahim (akrabayı gözetmek) için kapı açan her kişinin, mutlaka Allah o sayede malını daha da artırır.” Yani sadaka veren, akrabalara riayet eden, onları gözeten insanın Allah malını artırır, bereket verir. “Mal biriktirmek için kendisine dilenme kapısı açan her kişinin de mutlaka Allah o sayede malını daha da azaltır.” Yani mal biriktirmeyi alışkanlık etmiş; ihtiyacı olmadığı hâlde insanlardan para veyahut mal ister. Allah da onun malını daha da azaltır, bereketi kalmaz. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ملعون من سأل بوجه الله، وملعون من سئل بوجه الله ثم منع سائله ما لم يسأل هجرا» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Allah adını anarak dilenen kişi lanetlenmiştir.” Yani “Allah rızası için verin” diyerek dilenen kişi lanetlenmiştir. Yani bir şey isteyeceksen Allah’ın adını ortaya koyma. “Allah rızası için kendisinden masiyet (günah) olmayan bir şey istenen ve vermeyen kişi de lanetlenmiştir.” Yani günah olmayan bir şeyde, Allah rızası için istendiğinde, verebileceği hâlde vermeyen kişi de lanetlenmiştir. Ama masiyet (günah) olan bir şey istenmez ve yapılmaz. Onu yapmaması lazım. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من استعاذ بالله فأعيذوه، ومن سألكم بوجه الله فأعطوه» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Allah’a sığınan kişiyi koruyup himaye ediniz.” Yani Allah rızası için korunmak isteyen insanı elinizden geldiği kadar koruyun diyor. “Sizden Allah için isteyene de veriniz.” قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من استعاذكم بالله فأعيذوه، ومن سألكم بالله فأعطوه، ومن دعاكم فأجيبوه، ومن صنع إليكم معروفا فكافئوه، فإن لم تجدوا ما تكافئونه فادعوا له حتى تروا أنكم قد كافأتموه» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Allah rızası için size sığınan kişiyi koruyup himaye ediniz.” Yani bir şey olursa, elinizden geldiği kadar onu korumaya çalışınız. “Sizden Allah için isteyene de veriniz.” Allah rızası için isteyene, az bir şey de olsa, Allah rızası için istendiği vakit veriniz diyor. “Sizi davet eden kişinin davetine icabet ediniz. Size güzellik, iyilik eden kişiye aynı şekilde karşılık veriniz.” Yani bir hediye verdi veya bir iyilik yaptıysa onu mükâfatlandırınız, ona karşılık veriniz; karşılıksız kalmasın. Hediye vererek karşılık vermek güzel bir şeydir. “Eğer buna gücünüz yetmiyorsa” —hani o size hediye vermiş ama sizin o kadar imkânınız yok, buna gücünüz yetmiyorsa— “ona ödediğiniz kanaatine varıncaya kadar ona dua ediniz.” Yani ona hayır dua ediniz. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من أصابته فاقة فأنزلها بالناس لم تسد فاقته، ومن أنزلها بالله أوشك الله له بالغنى، إما بموت عاجل أو غنى عاجل» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Kime yokluk isabet eder de onu halka arz ederse (onlardan bir şey isterse), yokluğu giderilmez.” Yani bir sıkıntı olduğunda insanlardan isterse, o sıkıntısı giderilmez diyor. İnsanlardan istemeyin diyor. “Kim de hâlini Allah’a arz ederse, Allah onu yakın zamanda çabuk ölümle yahut çabuk zenginlikle müstağni kılar.” Yani hâlini Allah'a arz ederse, Allah muhakkak onun o sıkıntısını giderir. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من سأل الناس أموالهم تكنزا فإنما يسأل جمر جهنم، فليستقل منه أو ليستكثر» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Malını biriktirmek için halktan mallarını isteyen bir kimse” —yani malı var, gene de daha fazla mal ve para çoğalsın diye milletten isteyen— “şüphesiz ki cehennem ateşinin korlarını istemiş olur.” Yani öyle yaparsa, muhakkak cehennemin korlarından istiyor demektir. “O hâlde artık onu ya azaltsın ya da çoğaltsın.” Yani o kordan ne kadar isterse; ister insanlardan az istesin, yahut daha fazla kor isterse daha fazla istesin. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من سأل من غير فقر فكأنما يأكل الجمر» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “İhtiyacı olmadan dilenen kişi, kor ateşi yiyen kişi gibidir.” Yani insanlar bu kötü âdete alışmasın diye; ihtiyacı olunca verilir ama ihtiyaç olmayınca istemek dünyada da ahirette de kötüdür. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من سئل بالله فأعطى كتب له سبعون حسنة» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Kimden Allah adına bir şey istenir de verirse, ona yetmiş sevap yazılır.” Yani birisi “Allah rızası için ver” deyince, onu verirseniz yetmiş sevap almış olursunuz. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من يتكفل لي أن لا يسأل الناس شيئا أتكفل له بالجنة» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Kim insanlardan bir şey istemeyeceğine dair garanti (söz) verirse, ben de ona cennete kefil olurum.” Hiçbir kimseden bir şey istemezse, Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) ona cennet için garanti verir. İstemek zordur; Allah kimseye muhtaç etmesin inşallah. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «هدية الله تعالى إلى المؤمن السائل على بابه» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Yüce Allah’ın mümin kişiye hediyesi; kapısında malından bir şeyler isteyen, ihtiyaç sahibi olan dilencidir.” Yani bu da Allah’ın bir lütfudur ki o senden istiyor; Allah seni o hâle düşürmemiştir. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «لا تسأل الناس شيئا ولا سوطك، وإن سقط منك حتى تنزل فتأخذه» Bu da çok güzel bir hadistir: “İnsanlardan bir şey isteme.” Yani bırak dilenmeyi; “Hatta kırbacın yere düşecek olursa, bindiğin bineğinden in ve onu kendin al.” Yani o yere düşen sopayı, asayı, kırbacı bile kimseden isteme. Kimseye muhtaç olmamak en güzel şeydir. Allah kimseye muhtaç etmesin inşallah. Yani dilenmekten başka şeyleri de, sana hizmet etsinler diye hiçbir kimseden isteme. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «لا يسأل بوجه الله إلا الجنة» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Allah’ın zatı (rızası) için ancak cennet istenir.” Yani Allah adına para istenmez; "Allah rızası için bize cennet nasip et" diye dua etmek lazım. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «إن المسألة لا تحل إلا لأحد ثلاثة: لذي دم موجع، أو لذي غرم مفظع، أو لذي فقر مدقع» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Dilenme ancak şu üç kişi için caizdir:” Yani istemenin caiz olduğu kimseler vardır: “Bunlar; ağır kan diyetini ödemeyi yüklenen,” —bir hadise olmuş, bir adam öldürülmüş ve yüz bin, bir milyon, yüz milyon ne kadarsa onun diyeti var— onu ödemek için isteyebilir. Çünkü o diyeti vermezse, karşılığında kısas olarak öldürülmesi lazım. Onun diyetini ödemek için para isteyebilirler. İkincisi: “Büyük bir borç altında kalan; ve üçüncüsü: Şiddetli bir şekilde fakirlik çekendir.” Yani çok büyük bir borç altında kalmış yahut çok kötü bir fakirlik içinde, bir lokma ekmeği bile olmayan insan; işte bu üç kişiye para istemek caizdir. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ما الذي يعطي من سعة بأعظم أجرا من الذي يقبل إذا كان محتاجا» Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki: “Durumu iyi olup da veren kişi, sevapta, muhtaç olup da verileni kabul edip alan kişiden daha üstün değildir.” Yani çok fakir olan bir insan, kendisine para verilince onu kabul ederse, o da veren kadar sevap kazanmış olur. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ما المعطي من سعة بأفضل من الآخذ إذا كان محتاجا» “Durumu iyi olup da muhtaç olana veren kişi, muhtaç olup da alan kişiden daha üstün değildir.” Yani bu da Allah’ın bir takdiridir ki; çok zor durumda olan o muhtaç insan da, ona yardım veren insan da ikisi de aynı sevabı kazanmış olurlar. Sadaka Resûlullah fîmâ kâl ev kemâ kâl.

2026-11-10

Dergah, Akbaba, İstanbul
"Ve'f'alü'l-hayr" [Hac 22:77] diyor Allah Azze ve Celle. Kur'ân-ı Azîmüşşân'da "Hayır yapın, iyilik yapın" diye emir var. Mümin olan, Müslüman olan için bu bir emirdir. Hayır yapan kazanır. Şer yapan da kendi yaptığının cezasını bulur. Onun için devamlı hayır yapmaya uğraşmak lazım. Hayır dediğimiz, ufak tefek bir şey de olsa insanın niyetine göre o da hayır olur. İnsan hayır yapa yapa devamlı hayır yapmaya alışır. Şerden, kötülük yapmaktan uzaklaşır. Bu zamanın insanları hayır yapmaya yanaşmıyor maalesef. Ne kötülük varsa nefisleri daha çok ona yatıyor, ona yatkın oluyor. Onun için bakıyoruz bu kötü âdetlere; içkisinden, kumarından... ...maalesef uyuşturucusuna kadar; her gün şikâyet geliyor, "Oğlu, kocası bu işleri yapıyor" diye. Bunlar hep şerdir; yani kesinlikle hayır değildir. Yapılan bu kötülük ilk başta insanın kendisine zarar verir. Ondan sonra etrafına zarar verir. Ondan sonra da bütün ümmete zarar verir. Onun için şerden uzak durun. Şerden uzak durdun mu zaten hayır yapmış olursun. Yani o da bir hayırdır. Hayır işlemiş olur, sevap kazanırsın. Ona yaklaşırsan hem sana zarar verir hem vebali vardır, ahirette de cezası vardır. Dünyada da zaten herkes cezasını çekiyor. Allah ıslah eylesin. Allah hepimizi hayır yapanlardan eylesin inşaAllah.

2026-11-09

Dergah, Akbaba, İstanbul
Allah Azze ve Celle'ye şükürler olsun; nimetleri üzerimizde dâim olsun inşaAllah. En büyük nimet, iman nimeti. Allah herkese iman nasip etsin. Dediğimiz gibi, Allah'a şükrediyoruz. Bu yolculuk, uzun bir yolculuktu. Allah'a şükür, selametle gidip geldik. Oradaki ihvanlar da bizi gördü. Bu defa ara biraz uzun oldu; çünkü iki senedir gidilmemişti o taraflara. Onların da çok ihtiyacı vardı. Onlar da özlemişti, biz de onları özledik. Allah onlardan razı olsun, çok ikramda bulundular. Her türlü muhabbeti ve ikramı gösterdiler. Bütün bunları Allah rızası için yaptılar. Allah, hepimizin yaptıklarını Kendi rızası için halisane kabul etsin inşaAllah. Her şeyi Allah rızası için yapmak lazım. Allah için vereceksin, Allah için alacaksın, Allah için yürüyeceksin... Her işte niyetin Allah rızası olması lazım ki bu dünyada yaşamanın bir manası ve faydası olsun. Gidip de sadece gezmek için gezilirse, o yolculuk yalnızca gezmekten ibaret kalır. Oysa insan hem gezip hem de Allah rızası için insanların hizmetinde bulunabilir. Pek çok insan Allah rızası için böyle seferlere çıkıyor, insanlara yardım etmek için yola çıkıyor. Onların ziyaretleri de makbuldür. Sırf dünyalık ve nefsi için yaşayan insanları ise görüyorsunuz; boş yere dolaşıp duruyorlar. Üstelik günah işlerlerse, bu durum onlar için daha da beter bir cezaya dönüşür. Hiçbir şey yapmasalar bile, hayatlarını boşu boşuna tüketmiş olurlar. Onun için her şeyi Allah rızası gözeterek yapın; helal dairesinde olduktan sonra her şeyi yapabilirsiniz. Dediğimiz gibi; her adımı, her dakikayı ve her saniyeyi Allah rızası doğrultusunda yaşamamız lazım inşaAllah. Allah kabul etsin. Oradaki ihvanlardan da Allah razı olsun; çok ikram ettiler, çok sevindiler. Allah hepimizi sevindirsin inşaAllah.

2026-11-08

Other
Elhamdülillah, biz tarikat ehliyiz. Nakşibendîsi var, Kādirîsi var, Rifâîsi var... Bütün tarikatlar birdir. Tarikat vardır ama şeriat ilmini bilmek de şarttır. Şeriat mezheple olur. Mezhepsiz tarikat olmaz. Tarikat olacaksa, mezhep de mutlaka olmalı. Dört hak mezhep vardır: Hanefî, Şâfiî, Mâlikî, Hanbelî. Bu dört mezhepten hangisine uyarsanız uyun, doğru yoldasınız demektir. Bunu özellikle belirtmek lazım. Buradaki insanlar bazen hoca Besmele'yi açıktan çekmeyince, bunu hemen İslâm dışı, şeriata aykırı bir şey sanıyorlar. O yüzden işin aslını bilmek lazım. Böyle bir şey gördüğünüzde hemen, "Bu nedir, hükmü nedir?" diye sormalısınız; Peşin hüküm vermeden dinlemelisiniz. Bilip bilmeden hüküm vermek çok büyük bir yanlıştır, hiç doğru değildir. Üstelik günahtır da; çünkü o ameli şeriata aykırı sayıp bilmeden ahkâm keserseniz, bunun vebalini çekersiniz. Hem fitne çıkarmış olursunuz hem de farkında olmadan insanların aklına şüphe düşürürsünüz. Dört hak mezhep var. Açıp bakarsınız: "Bu mesele nedir? Bu durumda ne yapılır? Kaidesi nedir, hükmü nasıldır?" diye sorarsınız. Ondan sonra doğrusunu öğrenirsiniz. Bu hususta çok dikkatli olmak lazım. Bizim insanlarımız bile ufak bir şey görünce hemen parlayıveriyorlar. Öyle yapmayın, sadece sorun öğrenin. Çünkü sormak, ilmin yarısıdır. Bilip bilmeden öfkelenmeye hiç lüzum yok. Çünkü özellikle dört mezhebin dışındakiler kalkıp, "Mezhebe ne gerek var!" diyorlar. Tarikata gelince de hemen, "Bu bidattir, bu şirktir" deyip çıkıyorlar. Hatta mezhepler için bile, "Mezhebe lüzum yok, kendi kafana göre amel edebilirsin" diyorlar. Bunun aslı astarı yoktur, kesinlikle yanlıştır. Bu yola sapan nice insan dinden, imandan oluyor. Onun için hiçbir konuda acele hüküm vermeyin. Önce bir sorun bakalım, hakikaten dine aykırı bir şey miymiş? O zaman, "Meğer bu yaptığımız hiç de doğru değilmiş" dersiniz. Şüpheye düşüp de haksız çıktığınızda ise, "Elhamdülillah ki kötü bir söz söylemedik de mesul olmadık" dersiniz. Allah bizi Kendi yolundan ayırmasın. Allah kalplerimizi imanla, imanın nuruyla doldursun inşaAllah. Mümin, kalbine Allah'ın bahşettiği nur ile bakar ve görür. İnşaAllah Cenâb-ı Hak hepimizi böyle eylesin. Herkesi kastetmiyoruz elbette ama maalesef böyle yapanlar var. Böyle bir durumla karşılaşınca hemen "bilmiyorum" deyin ve ehline danışın. Allah hepimizi şeytandan ve ona uyanların şerrinden muhafaza eylesin. Bizi başkalarına da hayırlı bir rehber, bu güzel memlekete hidayet vesilesi kılsın. Allah Azze ve Celle, Âdem aleyhisselâm'ın ilk adımını bu topraklara, bu adaya nasip etmiştir. Allah sizlerden razı olsun. Ebediyen bir ve beraber olalım inşaAllah.

2026-11-07

Other
Malezya, Endonezya ve Singapur’dan başlayıp şimdi de Sri Lanka’ya geldik; Elhamdülillah ilk günden beri hep mümin ve mümine kardeşlerimizle buluşuyoruz. Onlar bizlerle olmaktan memnun, biz de onlardan çok memnunuz. İnşaAllah Allah bereket ve ecir ihsan eder. Çünkü Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem buyuruyor ki: Bir mümin bir mümini ziyarete gittiğinde, Allah attığı her adım için ona bir sevap yazar, bir günahını siler ve derecesini bir basamak yükseltir. Elhamdülillah, bizim halimiz de böyledir. Gittiğimiz her yerde, Allah kime takdir ettiyse, kimin için ve bizim için hayır dilediyse o güzel insanlarla buluşuyoruz. Bu nasibi, bu hayrı elde edemeyenlere ise Allah başka bir şey verir. Çünkü kimseyi sizi sevmeye yahut Allah’ın yoluna girmeye zorlayamazsınız. Allah Azze ve Celle Kur’an-ı Kerim'de bilhassa Peygamber Efendimiz’e sallAllahu aleyhi ve sellem -ki bu hepimiz içindir- şöyle buyuruyor: "İnneke lâ tehdî men ahbebte ve lâkinnallâhe yehdî men yeşâ’" (28:56). Sadakallahul’azim. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem kendi kabilesi ve akrabaları Müslüman olsun çok istemiş, onlar İslam’a girmeyince de pek mahzun olmuştu. Bunun üzerine Allah Azze ve Celle, "Sen dilediğine hidayet veremezsin" buyuruyor. Ancak Allah dilediğine hidayet nasip eder; siz isteseniz de istemeseniz de. Hidayet yolunda, insanları Kendi yolunda olsunlar diye bizzat Allah seçer. Bir kimseye hayırlı insanlarla, kâmil bir mürşidle, doğru kimselerle beraber olmayı nasip etmesi, Allah Azze ve Celle’nin çok büyük bir lütfudur. Bu, Allah’ın bir kuluna verebileceği en güzel hediyedir. O yüzden, dünyanın neresine gitsek böyle samimi, ihlaslı insanları görünce gönlümüz ferahlıyor. Nereye varsak cemaat akın akın geliyor. Biz de hem seviniyor hem de Allah Azze ve Celle’ye şükrediyoruz; zira bu güzel insanları bir araya getirdi ki bu meclisin bereketinden istifade etsinler. Bu, çok hayırlı bir meclistir. Allah Azze ve Celle böyle meclisleri sever ve meleklere kanatlarını ayaklarınızın altına sermelerini emreder. Çünkü siz buraya Peygamber Efendimiz’in sallAllahu aleyhi ve sellem kelamını, Allah Azze ve Celle’nin sözlerini, Salih zâtların nasihatlerini dinlemeye geldiniz. İnşaAllah hepimiz için en kıymetli hazine de budur. Allah daha nice kullarına hidayet nasip eylesin. Bu yola muhalif olanlara, aldatılanlara da Allah hidayet versin ki hak yola, Allah’ın ve Peygamber’in sallAllahu aleyhi ve sellem sevip razı olduğu yola dönsünler. Bütün gayemiz budur. Elhamdülillah, bizi böylesine güzel ağırladığınız için hepinize gönülden teşekkür ederiz. Muhabbetinizi gösterdiniz, elinizden gelen hiçbir ikramı esirgemediniz. Hepinizden son derece memnunuz, razıyız. Bazen celalleniyorum, öfkeleniyorum... Hiç aldırmayın, bu bizim mizacımızdır, sıkıntı yok. Gönlünüze takmayın sakın. Kalbimizde kimseye karşı zerre kadar kin, nefret yoktur. Söz bir an ağızdan çıkar o kadar, arkasından onu asla içimize atmayız. Bizde sadece sevgi ve muhabbet vardır Elhamdülillah; Allah aşkı, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem muhabbeti ve mümin kardeşlerimizin sevgisi vardır inşaAllah. Bizim yolumuz, usulümüz budur. Aslında herkes için de böyle olması gerekir. Biri kızgınlıkla bir laf ettiğinde, o laf uçar gider, geriye takılıp kalınmaz; inşaAllah hiçbir sıkıntı olmaz. Allah cümlenizden razı olsun, bereket ihsan eylesin. İnşaAllah tekrar tekrar kavuşmak nasip olur. Şeyh Mevlana Hazretleri'nin buyurduğu gibi ümit ediyoruz; derdi ki: "Ben hep Mehdi’yi aleyhisselam beklerdim. Gece yatarken 'Belki Mehdi aleyhisselam sabaha teşrif eder' diye beklerdim. Sabah olup da gelmediğini görünce, bu sefer 'Belki akşama zuhur eder' diye beklerdim." Şeyh Mevlana Hazretleri, 60 küsur sene boyunca hiç bıkmadan, hep ilk günkü heyecanla beklediğini söylerdi. Biz ise bekliyoruz, gelmeyince de unutup gidiveriyoruz. Şeyh Mevlana Hazretleri bunu hiç aklından çıkarmadı; inşaAllah biz de şimdi aynı ümitle bekliyoruz. Çünkü dünya hakikaten çok perişan, fitne içinde. İnşaAllah bütün bu ahvali düzeltmek için Seyyidina Mehdi’nin aleyhisselam zuhur etmesi şart. Dünyadaki bu derdi sonlandıracak başka hiçbir çare, hiçbir kuvvet yok; bu iş ancak Mehdi aleyhisselam ile, İslam ile çözülecektir inşaAllah. Allah onun zuhurunu tez zamanda göstersin ve cümlemizi ona yoldaş eylesin inşaAllah.

2026-11-05

Other
İnsanlar birbiri ardınca bu dünyadan göçüp gidiyor; sonra onların yerini, bir başkasının yerini başkaları alıyor. Tıpkı belki yüz yıllık, belki daha eski ya da daha yeni olan bu evde olduğu gibi, herkes peş peşe gelip geçiyor. Nice nesiller, nice insanlar burada yaşayıp göçtü; hiçbir şeyi yanlarında götüremediler. Bir zamanlar buradaydılar. Asıl mühim olan, arkanda insanların seni hayırla yâd etmesine vesile olacak güzel ameller, hayırlı izler bırakmaktır; yoksa insan arkasından lanet de ettirebilir. Burada neler yaşandı neler... Nice insanlar lanetle anıldı. Elhamdülillah, Müslümanlar ise kimseye zulmetmedikleri için her zaman hayırla ve övgüyle anıldılar. Zira zulüm, Müslümana haram kılınmıştır. "Lâ darara ve lâ dırâr" (Zarar vermek de yoktur, zarara zararla karşılık vermek de). "Lâ yazlim ve lâ yuzlem" (Zulmetmeyin, zulme de rıza göstermeyin). Bir mümin asla kimseye zulmedemez. Ölüye bile dokunamazsınız; savaşta öldürülmüş bir insanın cesedine dahi eziyet edemez, bedenini tahrif edemezsiniz. Ona hiçbir surette zarar veremezsiniz. Kesemezsiniz, oraya buraya atamazsınız, yakamazsınız. Bu onlara kesinlikle haram kılınmıştır. İnanmayanlara gelince, onlar her şeyi yapıyorlar. İşte bu yüzden; hem insanların hem de Allah Azze ve Celle'nin rızasını kazanıp hayırla anılanların Müslümanlar olduğunu söylüyoruz, elhamdülillah. Burada, bütün Seylan'da, Sri Lanka genelinde pek çok mübarek makam ve ziyaretgâh bulunuyor. Binlerce evliya makamı var. Elbette çoğunun kim olduğu bilinmiyor. Bilinenleri ise Allah Teâlâ aşikâr etmiştir ki, insanlar gelip feyizlensin, bereket bulsun. Zira bir veliyullah irtihal ettiğinde, manevi tasarrufu dünyadaki halinden en az yedi kat daha kuvvetli olur. Biz de bu vesileyle elhamdülillah, bugün havalimanının yakınındaki bu zatı ziyarete niyetlendik. Kim olduğunu bilmediklerini söylediler; fakat zuhur eden bir kerametle açığa çıkmış, kabrini yapmışlar ve insanlar ziyaretine gidiyor. Bir kerameti de şu ki; normalde sahil kenarında tatlı su bulunmazken, denize sadece birkaç metre mesafede tatlı bir su kaynağı var. Normalde imkânsız bir şey, ama evliyaullahın bir kerameti işte. Oraya onu Allah lütfetmiş. Nice insan sırf Allah rızası için, feyiz ve bereket bulmak niyetiyle ziyarete geliyor. Bu zat Allah'ın bir sevgilisidir; biz de sırf bu yüzden onu ziyaret ediyor ve hürmet gösteriyoruz. Çünkü Allah Azze ve Celle Hadis-i Kudsî'de buyuruyor: "Ben salih kullarımı severim; kim Benim veli kuluma düşmanlık ederse, Ben ona harp ilan ederim." Şimdilerde ise birçok kimse kendini iyi bir Müslüman sanıp doğru bir iş yaptığını zannediyor. Bu insanları o zatlara tapmakla, türbelere, kabirlere tapmakla suçluyorlar. Hâşâ, biz onlara tapmıyoruz! Biz yalnız Allah Azze ve Celle'ye kulluk ediyoruz. Allah bu kullarını seviyor, biz de bu yüzden onları seviyoruz. İsteyeceğimizi onlardan değil, onların hürmetine Allah'tan istiyoruz. Gerçi onlardan istemek de yanlış değildir, çünkü onlar da Allah'tan isterler. Doğrudan Allah'tan isteseniz de kabul olur; bunda hiçbir beis yoktur. Aracı koymadan doğrudan Allah'tan isteyin. Ancak onlardan dua istemek daha evlâdır; zira onlar Allah Azze ve Celle'nin dergâhında çok daha makbuldürler. Allah Teâlâ evliyasını geri çevirmez. Bizler günahkâr kullarız, nasıl layıkıyla yalvarıp dua edeceğimizi bilemeyiz. İstediğimiz her hayrı, bilhassa kavi bir imanı, Allah yolunda sebat etmeyi ve ebediyen Allah Azze ve Celle ile beraber olmayı bizim adımıza Allah'tan istemelerini niyaz ederiz. Bütün gayemiz budur. Ne yazık ki Sri Lanka'daki Müslümanlar samimi ve temiz kalpli insanlar olsa da, bahsettiğimiz bu manevi illet tıpkı Kovid gibi yayılıyor. Çünkü kanser korkunç bir hastalıktır ama bulaşıcı değildir. Elbette çok tehlikelidir, lakin bir başkasına sirayet etmez. Bulaşıcı hastalık ise Kovid yahut nezle gibidir; çarçabuk herkesin arasına yayılıverir. Çok az insan kendini bundan koruyabilir. İnsanlar kandırıldığı için bu fitne de bu şekilde yayılıyor. İnsanoğlu ne gariptir ki, kendini aldatanı ve canını yakanı sever. Meşhur Türk atasözünde dendiği gibi: "Deveye diken yarar." Devenin yediği o dikene siz elinizi bile süremezsiniz, her yanı batar. Ama deve ona bayılır. İnsanoğlu da tıpkı böyledir; kendini kandıranın peşinden gider. Bu bizim güzel bir sözümüzdür. Ve hakikaten de çok doğrudur. Doğru sözlü birini bulsalar inanmazlar; ama bir sahtekâr çıksa, koyun sürüsü gibi hepsi peşinden koşar. Ne yazık ki buradaki durum da insanların cehaletinden kaynaklanıyor. Allah yolunun edebini bilmiyorlar. Biri çıkıp avazı çıktığı kadar bağırıp çağırınca hemen arkasına takılıyorlar: "Aman ne büyük âlim, baksanıza nasıl da haykırıyor!" diyerek... Geçen cuma bir camideydik; hatip öyle bir bağırıyordu ki kulaklarımızı tıkamak zorunda kaldık. Biri öyle bağırınca insanın resmen beyni zonkluyor. Bir şey duymayalım diye kulaklarımızı kapattık. İşte bu insanlar maalesef böyle; Allah'ın sevgili kullarının kadrini kıymetini takdir edemiyorlar. Hâlbuki onlara hürmet gösterdiğinizde Allah sizden hoşnut olur. Cenâb-ı Hak: "Ben sizden razıyım; Benim sevdiğime muhabbet beslediğiniz için Ben de sizden razıyım" buyurur. Çünkü insan birini gerçekten severse, onun ailesini de, etrafındakileri de sever; hepsine hürmet ve sevgi besler. Onlara hürmet etmezseniz, siz de Allah Azze ve Celle'nin katında sevilmez, kıymet görmezsiniz. Allah size gazap eder, sizden razı olmaz. Bizim anlatmaya çalıştığımız, bütün peygamberlerin de insanlığa öğrettiği hakikat budur: Allah'ı seveceksiniz ve Allah'ın sevdiklerini seveceksiniz. "Hubbu fillâh ve buğdu fillâh", yani Allah için sevmek ve Allah için buğzetmektir. Bir kimse Resûlullah'ı sevmiyor, Allah'ı sevmiyorsa; biz onu sevmek mecburiyetinde değiliz. Şimdi birileri çıkıp "Bu insanlığa sığmaz" diyebilir. "Hümanizm" falan bizi ilgilendirmez; bizim tek derdimiz Allah'ın rızasıdır. İman etmiyorlarsa bu hali tabii ki sevmeyiz; Allah'a dil uzatıp haddi aşarsanız da sizden razı olmayız, çünkü Allah sizden razı değildir. Allah bizleri de sizleri de bu marazdan ve bu zihniyetteki insanlardan muhafaza eylesin inşaAllah. Yine de arkalarından kötü konuşmuyoruz; Cenâb-ı Hak'tan sadece onlara hidayet nasip etmesini diliyoruz. Buradaki mümin kardeşlerimiz azınlıkta olduğu için saflarını sıkı tutmalı, aynı zamanda diğer insanlarla da güzel geçinmelidir. Tarikat ehli herkese hayırhah davranır; inanan-inanmayan, Budist, Hindu, Hristiyan, Yahudi kim olursa olsun hiçbiriyle bir kavgamız yoktur. Kimseyle didişmeden, sulh içinde yaşarlar; çünkü bizim kimseyi zorlamak gibi bir vazifemiz yoktur. Kimseyi zorla Müslüman yapamazsınız; gönlü razı olup gelirse başımızın üstünde yeri var, hoş gelir safa gelir. Gelmezse de zorlayamazsınız. Dinde baskı olmaz; zira kendi nefsinize göre hüküm veremezsiniz. Böyle haddi aşan işler yaparsanız, ahirette Allah Azze ve Celle'nin huzurunda hesaba çekilir, azap görürsünüz. Allah hepimizi selamet üzere eylesin inşaAllah. Elhamdülillah, burada sizlerle yeniden buluştuğumuz için çok sevinçliyiz. Geçen sefer burada gördüğümüz nice can kardeşimiz bu defa aramızda yok. Allah onlara gani gani rahmet eylesin, makamlarını âli kılsın; zira onlar Allah'ın has kullarıydı. Allah Azze ve Celle'ye hizmet ettiler; meşâyihi sevdiler, evliyaullahı candan sevdiler. Kalbinde bu muhabbeti taşıyanlar için Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem şöyle buyurur: "El-mer'u me'a men ehabbe" (Kişi sevdiğiyle beraberdir). İnsan kimi seviyorsa onunla haşrolacaktır. Hani Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem gözyaşı döken bir sahabisine, "Neden ağlıyorsun?" diye sormuştu ya... O da: "Yâ Resûlallah! Cennette siz en yüce makamda olacaksınız, biz ise o mertebeye erişemeyiz; cennette sizi görememekten korkarım" demişti. Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem de buyurdu ki: "El-mer'u me'a men ehabbe" (Kişi sevdiğiyle beraberdir). Bunu söyleyen Fahr-i Kâinattır ve o, sözün en doğrusunu söyler. O yüzden elhamdülillah, geçen gelişte aramızda olup da göçen kardeşlerimiz cennette Mevlânâ Şeyh'le ve evliyaullahla yan yana olacaklar inşaAllah. Bundan zerre kadar şüpheniz olmasın. "Yandık bittik, hepimiz cehennemliğiz" dedirtip insanı yeise düşürmez. Yok öyle bir şey, elhamdülillah biz cehenneme gitmeyeceğiz. Cehenneme gitmeye pek hevesli olan buyursun gitsin; bizim öyle bir niyetimiz yok! Elhamdülillah, Allah Azze ve Celle bir Hadis-i Kudsî'de şöyle buyuruyor: "Ben kulumun hakkımdaki zannı üzereyim." Mademki O merhametlilerin en merhametlisiyim buyuruyor, biz de O'na hüsn-ü zan besliyor ve cennetine nail olacağımıza inanıyoruz. Rabbimizden recâmız, ümidimiz budur; inşaAllah bunda hiçbir şüphe yoktur. Allah sizlerden razı olsun, birliğimizi daim eylesin ve diğer kardeşlerimize de hayırlı hidayetler nasip etsin inşaAllah.

2026-11-06

Other
Denizler, okyanuslar hakkında... Hatırlıyorum da Mevlânâ Şeyh son günlerinde hep deniz kenarına gider, "Medet yâ Seyyidinâ İlyas" derdi. İki peygamber vardır: Hızır aleyhisselâm ve İlyas aleyhisselâm. Allah onlara öyle bir ömür vermiştir ki bu dünyada en son onlar vefat edecektir. Seyyidinâ Hızır aleyhisselâm karadakilerden sorumludur. Seyyidinâ İlyas aleyhisselâm ise denizlerden, okyanuslardan... Biri darda kaldı mı, hemen imdadına yetişirler. İlyas aleyhisselâm denizde, okyanusta olanlara yardım eder. Seyyidinâ Hızır aleyhisselâm da karadakilerin yardımına koşar. Onların bir vazifesi var. Bir görevleri var. Onların işi bu. Ben de sadece bunu hatırlatmak, Mevlânâ'nın bu sohbetini aktarmak istedim.

2026-11-05

Other
İşte asıl mesele/direk budur. Hadîs-i şerîfte şöyle buyrulmuştur: "İnnel-‘ilme bi’t-te‘allüm ve innel-hilme bi’t-tehallüm." İnsan kendi kendine öğrenemez. Öğrenmek için bir öğretene muhtaçtır. Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) bizim için en güzel muallimdir. Bize öğrettikleri, bütün insanlık için en büyük, en kıymetli derstir. Aradan 1400 sene geçmiş, kalkmış insan haklarından, hayvan haklarından dem vuruyorlar. Oysa Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) bunların hepsini zaten insanlara ta o zaman öğretiyordu. O devirler bugünkü gibi değildi. Kütük gibi, odundan farksız insanlar vardı. Kütüğe laf anlatmak, "Şunu yap, bunu yapma" demek kolay mı? Elhamdülillah, Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) en kâmil muallimdi. Allah'ın ilmiyle talim eyledi. İnsanoğlunun neye ihtiyacı varsa, iki cihan saadeti neredeyse, Peygamber Efendimiz (sallAllahu aleyhi ve sellem) hepsini öğretti. Şimdi ise Peygamber Efendimiz'e (sallAllahu aleyhi ve sellem) tabi olmayıp bocalıyorlar; bir de daha iyisini yapabileceklerini sanıyorlar. Türlü türlü yollar denediler ama yaptıkları her şey hüsranla, felaketle bitti. Sosyalizmi çıkardılar, kapitalizmi, hümanizmi çıkardılar. Hepsi boş, hepsi heba. Çünkü hiçbirinde ilahî bir terbiye yok. O yüzden yaptıkları hiçbir şeyin kimseye bir hayrı dokunmuyor. Hele şimdilerde tutturmuşlar, "Herkes canı ne isterse onu yapsın" diyorlar. Buna karşı iki kelam etsen, hemen sana düşman kesiliyorlar. İnsanlara güzeli değil, kötülüğü aşılıyorlar. Böyle bilgiye, böyle ilme ilim denmez. Faydalı ilim, Allah’ın ilmidir. Çoğu insan sadece ticarete atılmak, iş güç, meslek edinmek için tahsil görüyor. Elbette okuyun ama asıl hayırlı ilmin bu olduğunu da zannetmeyin. İyiyi kötüden ayırt edebilmek lazım. İyi olan; Peygamber Efendimiz'in (sallAllahu aleyhi ve sellem) bize öğrettiğidir. Kötü olan ise onun razı gelmediği şeylerdir. Bu kısa nasihati herkes cankulağıyla dinler ve kulağına küpe eder, inşaAllah

2026-11-04

Other
Elhamdülillah, Ehl-i Beyt ile bu buluşmayı nasip ettiği için Allah'a şükrediyoruz. Onlar bulundukları her yer için bir bereket vesilesidir. Ve elhamdülillah, burası bir İslam beldesi olmasa da, Müslümanların İslami işlerini gayet rahatça yapmalarına imkân tanıyorlar. Bilhassa buna: Nakâbetü’l-Eşrâf’a; yani Ehl-i Beyt’in kaydını tutan bu müesseseye. Pek çok İslam ülkesinde bile artık bu kalmadı. Ya da birçoğu bunu lağvetti. Böyle bir kurumu kolay kolay bulamazsınız. Bu çok mühim bir meseledir. Son İslam devleti olan Osmanlılar için bu Nakîbüleşraflık çok büyük ehemmiyet taşıyordu. Bunun başındaki zat Nakîbüleşrâf'tır; yani Eşrâf'ın, Ehl-i Beyt'in reisidir. Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem’in hatırına, O’nun sevgisi ve hürmetine bu devlette onların çok hususi bir mevkii vardı. Büyük bir hürmet gösterilirdi; Ehl-i Beyt'e karşı son derece saygılıydılar. Bu hürmet vesilesiyle de Allah onlara her daim yardım etti. Allah onlardan razıdır, Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem de onlardan razıdır; zira O’nun hatırına bu hürmeti gösteriyorlar. Cenâb-ı Hak, Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem hakkında şöyle buyurur: "Ve mâ erselnâke illâ rahmeten lil-'âlemîn." (Enbiyâ, 107) Allah, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'i insanları kurtarmak üzere, âlemlere bir rahmet olarak gönderdi. Dolayısıyla hakiki ilim ve idrak sahibi olan herkes, Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'in soyuna hürmet eder. İşte bu hürmetleri sebebiyle Osmanlı, son İslam devleti oldu. Onlardan sonra artık bir İslam devleti kalmadı. Bugün hiçbiri öyle değildir. Bunu kesip attık ve ortada artık bir İslam devleti olmadığını söyledik. O ancak yüz küsur sene evvel, o kutlu devirdeydi. Ondan sonra kimse hürmet göstermez oldu. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'e bile saygı duymaz hale geldiler. İşte Osmanlı vaktinde onların apayrı bir yeri, özel bir statüsü vardı. Hatta kendilerine mahsus mahkemeleri bulunurdu. Kendi tevkifhaneleri vardı; Ehl-i Beyt'e dışarıdan karışılmazdı, zira bir kusur vaki olsa icabını kendi aralarında hallederlerdi. Yani hâkimleri, kadıları kendi içlerindendi. Kendileri muhakeme eder, gereken neyse yerine getirirlerdi. Sıradan halkla bir tutulmaz, her zaman ayrı tutulurlardı. Bütün bunlar Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'e duyulan hürmettendi. Çünkü Osmanlılar; Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem’in getirdiği hakiki İslam’ın bayraktarı ve hâmisiydiler. Peki hakiki İslam nedir? Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem'e tabi olmak, O'na hürmet etmek; Dört Halifesine, Sahabesine ve Ehl-i Beyt'ine hürmet göstermektir. Elbette Ashab-ı Kiram'a ve Ehl-i Beyt'e. Sahabenin de kendi içinde dereceleri vardır: Başta Aşere-i Mübeşşere (Cennetle müjdelenen on sahabe), sonra Bedir ve Uhud Ashabı gelir. Bütün bunların mertebesi diğerlerinden çok daha yücedir. Ve bunlardan sonraki en yüksek mertebe Ehl-i Beyt'indir. En yüce makam onlarındır. Bu sebeple, yeni bir evlat doğduğunda Ehl-i Beyt neslinden mi geliyor diye kılı kırk yararcasına bakarlardı. Soyları başkalarıyla karışmasın diye onları tek tek kayda geçirirlerdi. Çünkü birçok insan asılsız yere Ehl-i Beyt olduğunu iddia eder. Eğer ellerinde bir hüccet yoksa, bu kimseler lanetlenmiştir. Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, "Ben falan soydanım, falan sülaledenim" deyip de doğru söylemeyenlerin lanetlendiğini beyan buyurur. İşte bu yüzden hepsi özenle kaydedilir ve bilinirdi. Ve şimdi, Allah'ın hikmetiyle vaziyet böyledir. Mehdi aleyhisselam geldiğinde pek çok hakikat zuhur edecek: Neyin hak, neyin batıl olduğu görülecektir. İnsanların doğru zannettiği pek çok şeyin yanlış olduğu... İnsanların doğru dediği pek çok şeyin aslında yanlış olduğu ortaya çıkacak. Bu hem din hususunda, hem de gündelik işlerde böyledir. İnsanlar tarihte cereyan eden hadiseleri pek bilmezler; işte o vakit Seyyidina Âdem aleyhisselam'dan bu yana kaç millet geldi, kaç peygamber geldi, nerelerde kimler yaşadı, hangi nebiler, hangi evliyalar geldi, hepsi ayan beyan olacaktır. Mehdi aleyhisselam devrinde her şey gün gibi aşikâr olacaktır. Mevlânâ Şeyh bu yüzden buyuruyor ki: Mehdi aleyhisselam geldiğinde sadece onun içtihadı zuhur edecek; yalnız onun içtihadı geçerli olacak. Ve hepimiz ona tabi olacağız. O vakit artık "Ben Hanefiyim, ben Şafiiyim" demek kalmayacak. Mehdi aleyhisselam ne buyurursa ona uyulacak. Bütün tarikatlar da istisnasız ona tabi olacak. Tıpkı Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem devrindeki gibi, herkes tek bir zatta, Mehdi aleyhisselam'da birleşecek. Peygamber Efendimiz sallAllahu aleyhi ve sellem vaktinde herkes nasıl O'na tabi olduysa... Aynen öyle olacak: Her şey apaçık, başka hiçbir şey yok. Dinde başka hiçbir ayrılık gayrılık kalmayacak: Yalnızca İslam, yalnızca Mehdi aleyhisselam olacak. İşte o gün inşaAllah, kimin hakiki kimin sahte olduğu meydana çıkacaktır. Allah bizleri hakiki olanlardan ayırmasın inşaAllah. Allah sizleri mübarek kılsın. Allah buradaki ve her yerdeki Ehl-i Beyt'i aziz eylesin ve onları muhafaza buyursun inşaAllah. Ehl-i Beyt öteden beri 'Ehl-i İbtilâ'dır; makamları daha da yücelsin diye büyük çilelerden geçmişlerdir. Nitekim Seyyidina Hasan ve Hüseyin dahi şehit edildiler. O günden bu yana hep çile çekmektedirler. Allah bizleri muhafaza eylesin, Seyyidina Mehdi aleyhisselam'a kavuşabilmeleri için onları da koruyup gözetsin inşaAllah.