2026-04-16 - Dergah, Akbaba, İstanbul
ما باید همیشه شکرگزار الله باشیم.
کسی که در راهی قدم برمیدارد که الله آن را دوست دارد، باید سرشار از شکرگزاری مداوم باشد. زیرا الله هر که را بخواهد هدایت میکند و هر که را بخواهد گمراه میسازد.
کارهای او قابل بازخواست نیست، حکمتش غیرقابل درک است.
هیچکس دیگری نمیتواند آنچه را او به ما میبخشد، عطا کند.
بنابراین، انسانی که در این راه قدم برمیدارد باید عمیقاً شکرگزار باشد.
علاوه بر این، نعمتهای او با شکرگزاری پایدار میمانند؛ و دقیقاً همین بزرگترین موهبت است.
لَئِن شَكَرۡتُمۡ لَأَزِيدَنَّكُمۡۖ (14:7)
با شکرگزاری، نعمتها برای همیشه ماندگار میشوند.
نعمت ایمان، طریقت و شریعت... بودن در این راه، نعمت عظیمی از جانب الله عزوجل برای ماست.
با این نعمت، انسان به سعادت ابدی در آخرت دست مییابد و، انشاءالله، در همین دنیا نیز میتواند طعم این نیکی و زیبایی را بچشد.
وقتی الله عزوجل یک بار این طعم را به انسان بچشاند، دیگر هیچ چیز برایش جذاب نخواهد بود.
آنها از گناهان و هرگونه بدی بیزار میشوند.
حتی اگر زمانی بلغزند، در آن حالت باقی نمیمانند، بلکه میخواهند به سرعت دوباره خود را از آن رها کنند.
با این حال، بیشتر مردم امروزی – الله ما را حفظ کند – به چیزهای بد عادت میکنند.
و وقتی انسان به چیزی عادت کند، رهایی دوباره از آن دشوار میشود.
این امر به نوبه خود از کمبود ایمان نشأت میگیرد. انسان خیال میکند که لذت واقعی را در آن مییابد.
در حالی که اصلاً اینطور نیست؛ بلکه بیشتر شبیه به آب دریاست.
کسی که از روی تشنگی آب دریا مینوشد، تشنهتر میشود و بیشتر و بیشتر طلب میکند.
در نهایت، این او را نابود میکند. هیچ سودی ندارد و به هیچ چیز خوبی منجر نمیشود.
بنابراین، الله ما را از آن حفظ کند.
بیایید برای همه این نعمتها شکرگزار باشیم.
انشاءالله که الله این نعمت را برای همیشه برای ما حفظ کند.
و انشاءالله آن را به کسانی که هنوز از آن بیبهرهاند نیز عطا فرماید.
انشاءالله که الله همه ما را از نفس خودمان و نفس دیگران حفظ کند.
