Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

به نام خداوند مهربان آمرزگار وَلِلَّهِ الْعَاقِبَةُ الْأُمُورِ در پایان همه چیز، با اجازه خدا، به سوی او بازخواهد گشت. هر کسی بر اساس تقدیر الله، در نهایت در برابر خدای بزرگ و قدرتمند خواهد ایستاد، هم کسانی که با او هستند و هم کسانی که علیه او هستند. اما انسان ها هرگز به این فکر نمی کنند. ما برای پایان خوبی برای همه چیز دعا می کنیم. در یک پایان بد، انسان جزا برای همه چیزی که در دنیا ایجاد کرده است را دریافت خواهد کرد و برای آن قیمت بالایی پرداخت خواهد کرد. انسان ها بی صبر هستند و به چیزها با خرد نمی نگرند. باید همه چیزهایی که اتفاق می افتد را با خرد بررسی کرد، چراکه در حقیقت هم در زندگی سختی ها و هم آسانی ها وجود دارد. اما سختی های زندگی ارزش آن را ندارند که موجب اندوه شوند. بر روی آنچه در پایان خواهد بود، تمرکز کن. امیدواریم پایان خوب باشد. این مهمترین چیز است. همه چیزی که ما تجربه می کنیم، همراه با زندگی ما در این دنیا به پایان خواهد رسید. زندگی ای که پایان خوبی دارد، زندگی ای است که رستگاری یافته است. این یک زندگی خوشبخت است. به هر سختی که انسان در دنیا می کشد، برای کسی که راه خدا را می پیماید، پاداشی وجود دارد. برای کسی که راه خدا را نمی پیماید، هیچ برکتی در سختی های زندگی وجود ندارد. برای کسی که راه خدا را نمی پیماید، در همه حالات فقط زیان و خسارت وجود دارد. در زندگی گاهی اوقات سختی ها وجود دارد. در پایان، تنها چیزی که مهم است این است که آیا شما ایمان خود را حفظ کرده اید و رستگاری یافته اید یا نه. اگر این مورد رخ دهد، باید خدا را تشکر کنیم. اگر در پایان چیزها، توانستی ایمان خود را حفظ کنی و رستگاری یابی، پس خدا را بستایید. با سپاسگزاری، تحسین و تقدیم، ایمان و اعتقاد خود را به خدا نشان می دهی. کسی که علیه خدا شورش می کند، نه از سختی های زندگی بهره ای بردارد و نه در آخرت برکتی کسب کند. بنابراین به پایان و نتیجه کارها تمرکز کن. امیدواریم پایان تمام مسائل ما یک پایان خوب باشد، ان شاء الله.

بیشتر مردم امروزه از اینکه احساس فشار و محدودیت می کنند، شکایت دارند. مردم خود را با هر چیزی بار می گذارند. همین بار موجب ایجاد احساس فشار و محدودیت می شود. مردم با خود بار می گذارند، زیرا خیلی مشغول دنیا هستند. هر چه بیشتر به دنیا فکر کنید، بیشتر شما را بار می گذارد. با هر فکر بیشتر به دنیا، شرایط شما بدتر و بدتر می شود. مردم همیشه نگران هستند: "باید این کار را انجام دهم؛ باید آن کار را تمام کنم." یا اینکه مردم خود را تحت فشار عملکرد قرار می دهند: "باید بیشتر بکوشم تا بتوانم بیشتر پیشرفت کنم." حتی اگر مردم فرصت استراحت پیدا کنند و با هم بنشینند، فقط در مورد مسائل دنیوی صحبت می کنند. اما هر چه بیشتر در مورد مسائل دنیوی صحبت کنید، بیشتر خود را با بار می گذارید. شیخ ناظم بنابراین پیشنهاد کرد که نباید خیلی به چیزهای جهانی گوش داد. حرف زدن در مورد دنیا فقط موجب بار بیشتر می شود. اگر می خواهید از بار و فشار خود رها شوید، پس وارد جمعیت افرادی شوید که برای زندگی در آخرت هستند. سعی کنید با افرادی باشید که برای زندگی در آخرت هستند. مسائل دنیوی فقط تاریکی به زندگی شما می آورد. دنیایی تاریکی و اندوه به بار می آورد از سوی دیگر، روح انسان وقتی به آخرت می اندیشد، شاد می شود. وقتی انسان به آخرت متمایل می شود، روح او راضی و خوشحال می شود. صحبت های دنیوی هرگز شما را راضی نخواهد کرد. صحبت های دنیوی عموما به این ختم می شود که مردم از دیگران شکایت می کنند و مشکلات خود را به دیگران می اندازند. این گفتگوهای منفی مردم را سنگین و به خصوص کسانی که با آنها مقابله نمی کنند، ناراحت می کند. حرف زدن در مورد دنیا به هیچ چیز خوبی منتهی نمی شود. اگر آرامش و صلح را می جویید، پس به سوی آخرت روی بپیچید. راه الله را دنبال کنید. دنبال راه پیامبر، علیه السلام، باشید. بخوانید و شنوای زندگی نامه های پیامبران، یاران آنها و اولیاء الهی باشید. از زندگی آنها الگو بگیرید. وقتی نام پیامبران، یاران و اولیاء الهی ذکر می شوند، الله رحمت خود را فرود می آورد، بنابراین شما آرامش درونی حس می کنید. اما اگر به کسانی که به دنیا چسبیده اند، نگاه کنید و فقط با سوال پردازش می کنید که چه مقدار پول در می آورند، چه کاری انجام می دهند، چگونه موفق شدند که ثروتمند شوند، شما خود را در تاریکی فرو می برید و بار می گذارید. بنابراین به الله شکر کنید، چون برای انسان چیزی خوشحالتر از اینکه مسلمان باشد، وجود ندارد. از کسانی که دین را برای سود خود استفاده می کنند و شما را به راه راست هدایت نمی کنند، دوری کنید. چنین افراد گمراه کننده و گمراهی همیشه وجود داشته است. در اسلام هیچ اجباری وجود ندارد. اسلام برای نجات بخشیدن به مردم آمده است. این [اسلام] وظیفه دارد خوشبختی را برای مردم هم در این دنیا و هم در آخرت به ارمغان آورد. اسلام زیبایی و شادی را به مکان‌هایی می‌برد که در آنجا تمرین می‌شود. اسلام هم زندگی دنیوی و هم زندگی اخروی را زیبا می‌کند. همه مردم امروزه در این دنیا به یک شکلی محدود شده‌اند. مردم فقط به این دنیا روی آورده‌اند. مردم به آخرت خود نگاه نمی‌کنند. بنابراین، تمام دنیا در غم و اندوه قرار دارد. به امید خدا که مردم را هدایت کند تا بتوانند زیبایی ایمان را ببینند، ان‌شاءالله.

بسم الله الرحمن الرحيم وَعَلَّمَ ءَادَمَ ٱلْأَسْمَآءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى ٱ لْمَلَـٰٓ ئِكَةِ صدق الله العظيم خداوند متعال و قادر ، همه چیز را به آدم ، علیه السلام ، آموخت. دانش فرزندان آدم از آدم ، علیه السلام ، می آید. خداوند متعال و قادر ، همه چیز را به او آموخت. با او، انسان ها همه انواع دانش را آموختند، هم دانش بیرونی و هم دانش درونی. همه انواع دانش، به جد بزرگ ما آدم، پیامبر و انسان اول، برمی گردد. او همه اشکال دانش را آموخت، چه ریاضی باشد یا هر علم دیگری. ادعا می شود که انسان ها این چیز ها را تصادفی آموختند. مردم امروزی فکر می کنند که آنها خود علوم را اختراع کردند. نه، دانش از زمان آدم وجود داشت. خدای قادر بر همه چیز، به هر چیزی زمان و مکان خود را داده است ، همانطور به دانش. آدم، علیه السلام ، اولین انسان را مبانی دانش آموخت. با گذر زمان، درهای جدید دانش برای انسان ها باز شد و باز می شود. انسان به طور مستمر چیزهای جدید می آموزد. همیشه یک آگاهی جدید وجود دارد که منجر به دانش جدید می شود. دانش در برابر خدا پایان ندارد. پایانی برای دانش وجود ندارد. خداوند متعال و قادر به ما هدیه دانش داده است. برای مثال، یک دانش است که انسان ها در آتش می سوزند و در آب غرق می شوند. 22 00:02:53 دانش فقط زمانی آشکار می شود که اجازه داشته باشد. دانش قوانین خود را دارد. برای هر دانش، مکان و زمان مناسبی وجود دارد. دانش در حضور الله قرار دارد. منبع دانش، الله بزرگ و قدرتمند است. دانشی که الله برتر و قدرتمند، به انسان ها داده است فقط یک ذره کوچک است. این ذره کوچک دانش باعث غرور می شود، بنابراین مردم خود را با آن چیزی می دانند. به دنبال دانشی برید که شما را به سمت الله بزرگ و قدرتمند هدایت کند؛ این در واقع دانش است! دانشی که قدرت و جلال الله را به شما آشکار می کند، دانش است. دانش کسانی که نمی دانند چه می کنند، اما باز هم چیزی را انجام می دهند و سپس آن را برای خود می گیرند و مردم را راهنمایی می کنند با گفتن: "این کار را انجام ده، آن کار را انجام ده"، دانش نیست. این دانش نیست، بلکه فریب است. دانش از پیامبران منشأ می گیرد. همه انواع دانش از پیامبران منشأ می گیرد. هر چیزی که می توانید تصور کنید، از بافندگی گرفته تا کشاورزی و تا پزشکی، همه از پیامبران منشأ می گیرد. اولین پیامبر آدم بود، علیه السلام، سپس سیث، ادریس، علیه السلام و بنابراین دانش با هر پیامبر پس از آن ادامه یافت. پیامبران دانش را به انسان ها آموختند. دانش چیزی است که بسته به زمان است و به تدریج آشکار می شود. اکنون ما در اواخر زمان هستیم و حضور فزایش سریع دانش را تجربه می کنیم. آنچه انسان پیش از این در هزار سال یاد می گرفت، اکنون در یک سال یاد می گیرد. این حکمتی از الله است. افزایش سریع دانش نشانه ای از پایان زمان است؛ پایان دنیا نزدیک است. زمانی رسیده است که تمام این دانش آشکار شود. سطح دانش امروز برای عصر امروز تعیین شده است. به امید اینکه الله ما را گمراه نکند. به امید اینکه الله به ما دانشی ندهد که ما را از راه بیرون بیاورد. خداوند به ما دانش واقعی ببخشد.

خداوند متعال بندگان محبوبی دارد. بسم الله الرحمن الرحيم أَلَآ إِنَّ أَوْلیَآءَ ٱلَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ. ٱلَّذِینَ ءامَنُوا۟ وَکانُوا۟ یَتَّقُونَ صدق الله العظيم آنها بندگان محبوب خدا هستند. برای آنها نه ترس و نه غم وجود دارد. به همین ترتیب، هیچ ترس و اندوهی برای کسانی که با آنها هستند وجود ندارد. آنها مؤمنان هستند. مؤمن کسی است که هرگز با مردم خائنانه و بد رفتار نمی کند. آنها افرادی هستند که به وعده های خود توجه می کنند و به آنها عمل می کنند. مولای آنها پیامبر ما صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم است. راه او را دنبال می کنند. این مسیر انسان شدن را به مردم می آموزد. انسان چیست؟ انسان موجودی است که خداوند متعال او را آفریده و توانایی کسب بالاترین افتخارات را داده است. اگر این راه را بروند، مردم مورد قبول خداوند خواهند بود. راه آنها راه نجات است، راه سعادت. برای دنیا عزادار نیستند. آنها مردم را به راه درست هدایت می کنند. آنها برای کسانی که با آنها هستند نعمت بزرگی هستند. برکت آنها هم در دنیا و هم در آخرت است. راه انبیا و اصحاب انبیاء شامل انتشار نور به سراسر جهان است. برای مردم آسانی و آسایش می آورند و آنها را از تاریکی ها به سوی نور هدایت می کنند. مسیر آنها همین است. کسانی که به آنها خدمت می کنند باید بدانند که از کسی کمک نمی خواهند. ادعای آنها این است که خودشان به مردم خدمت می کنند. خدمات آنها شامل نشان دادن مسیر صحیح به مردم است. برای کسانی که با آنها هستند و به نام خدا آنها را یاری می کنند، برکات بزرگی به همراه دارد. این نعمت هم به آنها و هم به اجداد و خانواده و نزدیکانشان خواهد رسید. این روش اولیای الهی است. راه خدا راه رحمت است: مهربانی با مردم و خدمت به آنها. در عوض به کسانی که خدمت می کنند خدمات داده می شود. اگر کسى براى خدا یک عبادت کند، خداوند در ازای آن صد هزار به او عطا خواهد کرد. برکت این برای کسانی است که آن را درک می کنند. کسانی که درک می کنند و با آنها هستند خوشحال می شوند. راه همه اولیا یکی است. "این یکی اینطور است، آن یکی متفاوت است." خیر، چنین تبعیضی وجود ندارد. همانا آنها بندگان محبوب خدا هستند. فواید آنها به نفع نوع بشر است. برکات آنها برای همه بشریت است. پیامبر ما صلی الله علیه و آله می فرماید: بهم تمترون ویهم تنسرون باران به خاطر او به سراغ شما می آید. پیروزی به خاطر آنها از آن شما خواهد بود. امرار معاش شما در این دنیا به خاطر آنهاست. خداوند متعال به خاطر آنها همه غذاها، پیروزی ها، باران ها و همه خوبی ها را به دنیا می فرستد. از طریق آنها می آید. آنها نعمتی برای همه بشریت هستند. هدایای خداوند صرفاً محصول این دنیا نیست، بلکه همه هدایایی است که به احترام معشوقش برای ما نازل شده است. خداوند متعال از روی محبت به آنها به ما هدیه می دهد. خداوند به خدمات ایشان ادامه دهد. خداوند از ایشان راضی باشد. حتی اگر به آخرت هم رفته باشند، خدماتشان بیشتر خواهد بود.

خداوند متعال در قرآن (99:7 و 8) به زیبایی می فرماید: هر قدر هم که انسان نیکی کند، خیر و ثواب آن را خواهد دید. حتی کوچکترین اقدامات نادیده گرفته نمی شود. خداوند عز و جل می فرماید: بی تردید به سوی تو باز خواهند گشت. با این حال، کسانی که مرتکب بی عدالتی شوند، مجازات خواهند شد. بدون توجه به میزان تجاوزاتشان، قطعاً عذاب عادلانه خود را خواهند دید. خداوند متعال نیز ما را راهنمایی می کند که چگونه از چنین مجازات هایی دوری کنیم. تا زنده ای و بدنت نفس می کشد، استغفار می کنی، آنگاه خداوند توبه ات را می پذیرد. اما وقتی روح از بدن خارج شد، دیگر نفسی نداری و کاری از دستت برنمی آید، دیگر توبه ممکن نیست و عذاب حتمی است. بنابراین، تا زمانی که در این دنیا هستیم، تأمل در اعمال و گناهانی که در این دنیا انجام داده ایم، مهم است. پیامبر ما صلی الله علیه و آله وسلم سفارش کرده است که روزی هفتاد یا صد مرتبه «استغفرالله» بگوییم و از خداوند آمرزش بخواهیم. پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «استغفیرالله» را هم می‌خوانم. با اینکه خودش از گناه و گناه پاک بود، روزی هفتاد بار «استغفیرالله» می گفت! با استغفار 70 بار، 100 بار یا بیشتر از خداوند در هر روز، خود را از گناهان پاک می کنیم و خود را از این بار رها می کنیم. خداوند در قرآن کریم می فرماید: کوچکترین گناهی که به آخرت وارد شود، به اندازه یک ذره، عذابش را خواهد داشت. به همین ترتیب، هیچ کار خیری هدر نمی رود. اگر عملت به اندازه ذره ای باشد، خداوند متعال ثواب آن را می دهد. او اعمال شما را نادیده نخواهد گرفت. امروز، یک حالت عمومی از بی فکری و هدایت نادرست، دنیای ما را تحت الشعاع قرار داده است. بسیاری از مردم توانایی تفکر و درک ندارند. در نتیجه، آنها به راحتی به سمت سرمایه گذاری های بیهوده و خطرناک کشیده می شوند. خداوند هشدار می دهد: «خودتان را در معرض خطر قرار ندهید!» اما مردم سرکش سخنان او را تضعیف می کنند. مردم از حماقت خود کور می شوند و مخالفت با خدا، انکار او، مبارزه با دین و ترک آن را نشانه برتری می دانند. خداوند از این امر محفوظ بدارد، اما کسانی که از این کارها روی گردان نشوند و توبه کنند، در جهنم عذاب ابدی خواهند داشت. حتی اگر از فرایض دینی خود غافل شوید، باز هم امید به چاره ای وجود دارد. با این حال، اگر مردم این اشتباه را مرتکب شوند که ایمان خود را کاملاً ترک کنند، بدون شک عواقب آن را در زندگی پس از مرگ تجربه خواهند کرد.

Bir mübarek söz vardır, ister hadis olsun, ister salih bir salih kişinin sözü olsun, kesin olarak söyleyemem. Ancak çoğu zaman hadis olarak da anılır. Diyor ki: "Herkes ne için yaratıldığını kolaylıkla bulacaktır." Bu mübarek bir sözdür. Çünkü Allah'ın her eserinde bir hikmet vardır. Her şeyin, her görevin bir amacı vardır. Bu görev her zaman Allah'ın dilemesi doğrultusunda yerine getirilmeli ve tamamlanmalıdır. Velilerin çoğu bu hikmeti sormazlar; nedenini, nasılını, onun iyi mi kötü mü olduğunu sorgulamazlar. Herşeyin Allahﷻ'dan geldiğini bilir ve olaylara hikmetle bakmaya çalışırlar. Eğer bu hikmeti tanıyamazlarsa, "Allah hikmeti bilir" derler ve bu konu üzerinde artık düşünmezler. Dünya çapındaki mevcut duruma bakalım: O kadar çok kötülük var ki, o kadar çok kötü insan var ki. İyiden çok kötü, iyiden çok kötü. Oysa her şey yalnızca Allahﷻ'ın bildiği bir hikmetle yaratılmıştır. Hem iyilik hem de kötülük bir sınav görevi görür. Elbette biz insanlar olarak Allah'aﷻ karşı, biz insanlara, Müslümanlara, müminlere ve her canlıya karşı olduğu için reddettiğimiz bazı şeyler var. Müslümanlar olarak acının ne zaman çekileceğini kabul etmiyoruz. Ama yine biliyoruz ki, bunun altında sadece Allahﷻ'ın bildiği bir hikmet vardır. Müdahale etmemeyi öğrenmeli ve dünyayı iyisiyle kötüsüyle olduğu gibi kabul etmeliyiz. Kötüyü değiştiremiyorsak en azından kalbimizde kınamalı, tasvip etmemeliyiz. Bu özellikle genel olarak insanlar için olduğu kadar tarikat mensupları ve kendisini Müslüman olarak tanımlayan herkes için de önemlidir. Çünkü bunu bilmek bizi Allahﷻ katında makbul kılar. Bunu anlamayan, itiraz eden, mükâfatını da, yolunu da kaybetmiş olur. Dünyada olup bitenlerin çoğu doğası gereği kötüdür. Bazen arkasındaki hikmeti anlamadan onun hakkında konuşmak iyi olabilir, bazen de iyi değildir. Çünkü çoğu zaman her şey gördüğümüz gibi değildir: İnsanların çoğu zaman iyi sandıkları şeyler kötü olabilir, kötü sandıkları şeyler de iyi olabilir; bu Allah'ın hikmetidir. Müminin her zaman bu tür şeylerden, ayartmalardan uzak durmaya çalışması, dikkatsizce hareket etmemesi gerekir. Şeyh Nazım'ın dediği gibi evde kalan güvendedir inşaAllah. Allahﷻ bizi korusun. Daha önce de belirtildiği gibi bilgeliğin birçok farklı biçimi vardır. Hiçbir zaman Allahﷻ'ın bir şeyi bir sebeple yarattığı iddia edilmemelidir. Allah ﷻ hikmeti ile yaratmıştır. Allah'ın işine karışmamalıyız. Her şeyin bir düzeni ve kuralları vardır. Her şey olabilir ve her şey olması gerekir. İyiliğin yanında kötülüğün de olması gerekir. Bazen kötülük hakim olur, sonra tekrar ortadan kaybolur ve iyiliğe yer açılır. Bu Allah'ın emridir, O'nun kuralıdır. Eğer müdahale etmezsek bizim için daha iyi olur. Daha önce de söylediğimiz gibi insanlar çoğu zaman bilgisizce hareket eder ve kötüyü iyi, iyiyi de kötü görürler. Allahﷻ bizi bundan korusun.

همانطور که دیروز گفته بودیم، اسلام دستورات مختلفی را تعیین می کند. بعضی از آنها ممکن است بسته به شرایط تغییر کنند یا به شرایط خاصی وابسته باشند. یکی از این دستورات، که در زمان پیامبر محمد ﷺ صادر شد، فرمان مهاجرت از مکه به مدینه بود. همه باید این فرمان را اجرا کنند. البته، بت‌پرستان مکه، آنها را به آسانی رفتن نمی گذاشتند. آنها مهاجرت شان را مجاز نمی‌دانستند. کسانی که موفق به مهاجرت شدند، یا به طور مخفیانه این کار را انجام دادند یا به اندازه کافی قوی بودند که اجازه نمی دادند جلوی آن را بگیرند. آنها توانستند خارج شوند. اما فقرا یا ضعیف ترین ها مجبور بودند بمانند. اما مهاجرت، فرمان الله ﷻ بود. این فرمان تا زمانی که مکه تسخیر شد، در جریان بود. با تسخیر مکه المکرمه، این فرمان لغو شد. مهاجرت دیگر اجباری نبود. مهاجرت کی دوباره مجاز خواهد بود. وقتی مردم مجبور به مهاجرت می شوند، یعنی: وقتی توسط دشمن بیرون رانده می شوند یا ایمانشان در خطر است. در این شرایط، مهاجرت سپس مجاز است و آنها پاداش آن را در آخرت خواهند گرفت. مهاجرت نباید برای فرار از سختی های این دنیا باشد، بلکه باید برای حفظ ایمان و حفاظت از زندگی آخرت خود باشد. دلایل مهاجرت بنابراین عبارتند از: حفاظت از ایمان، زبان، و افتخار. الله ﷻ آنها را برای این کار پاداش می دهد. اگر شما مجبور به ترک ایمان خود شوید، پس مهاجرت برای فرار از این شرایط به منظور حفاظت از ایمانتان مجاز است. تا زمانی که ایمان شما در خطر نیست و شما می توانید آن را حفظ کنید، می توانید بمانید. اما اکثر مردم اغلب بسیار بی رحم می شوند. آنها به انسانیت احترام نمی گذارند، نه می توانند مهربان یا مرهم باشند. به همین دلیل، مهاجرت در برخی شرایط می تواند مناسب باشد. مهاجرت واقعی مسلمانان، آن بود که در زمان پیامبر ﷺ صورت گرفت. این یک فرمان بود. همه باید می رفتند. با تشکر از الله، آنها توانستند ده سال بعد به زادگاه خود بازگردند. امروزه که مسلمانان در سراسر جهان مورد فشار قرار گرفته اند، همیشه باید به یاد داشت: در انتها، الله ﷻ برنده است. شیطان و پیروانش همیشه در آخر بازنده‌اند. همانطور که شیخ نظیم گفت، شیطان و پیروانش فکر می‌کنند که پیروز شده‌اند. اما در آخر، آنها خواهند دید که هیچ چیزی به دست نیاورده‌اند. آنها همه چیز را از دست دادند. آنها در خیری سهمی ندارند، نه در این دنیا و نه در آخرت. ستمگران مجازات خواهند شد. ستم از سوی الله ﷻ نمی‌آید. مردم خود را ستم می‌کنند و کس دیگری را نه. اگر آنها دیگران را ستم کنند، الله ﷻ آنها را مجازات می‌کند. آنها باید عواقب اقدامات خود را بپذیرند. ما الله همراه ما باشد ﷻ، انشاالله. به یاد خداوند ﷻ، او باید مسلمانان را محافظت کند. وقتی به دنیا نگاه میکنیم، می بینیم که ظلم در همه جا وجود دارد. الان، در پایان زمان، وضعیت به گونه ای است که چیزی جز ظلم وجود ندارد. هیچ عدالتی باقی نمانده است. مردم قبلا گول می خوردند. اما حالا دیگر این کار را نمی کنند. کاملا بی رحم شده اند: "ما به هیچ دلیل مسخره ای نیاز نداریم. ما فقط آنها را ظلم می کنیم. اگر مردم می توانند چیزی بکنند، بگذارید بکنند.” همه چیز در نهایت در دست خداوند ﷻ است. او ﷻ قطعا آنها را مسئول می داند.

دستورات الله ﷻ برای مسلمانان بسیار مهم هستند. پنج ستون اسلام: اعتراف به وحدت الهی و نماز، روزه، زکات، و حج. اینها چیزهایی هستند که الله ﷻ از مسلمانان می خواهد. این دستورات باید اجرا شوند. هر مسلمان باید روزه بگیرد و نماز بخواند. همه موظفند که وظیفه نماز و روزه را انجام دهند. این یک دستور ضروری است. هر کسی که این وظیفه را انجام ندهد، در آخرت مجازات خواهد شد. کسانی که این وظایف را انجام نداده اند در آخرت محاسبه می شوند و آنها باید آنچه را که در این دنیا نادیده گرفته اند در آخرت جبران کنند. روزه و نماز وظایف اصلی تغییر ناپذیر هر مسلمانی هستند. برای زکات و حج پیش نیازهایی وجود دارد. برای انجام زکات یا انجام حج، می بایستی وسایل مالی لازم را داشته باشید. کسانی که هیچ پولی ندارند، اعتراف به وحدت الهی، نماز، و روزه وظایف غیرقابل اجتناب آنها هستند. هر کسی که پول کافی دارد، البته موظف است زکات خود را بپردازد. هر کسی که پول بیشتری دارد، موظف است حج انجام دهد. اینها دستورات اسلام با اولویت های آنها هستند. دستورات دیگری نیز وجود دارد. با این حال، اجرای این دستورات، بستگی به برآورده شدن بعضی شرایط دارد. قبل از اینکه بتوانید این نوع دستورات را اجرا کنید، باید ابتدا شرایط اولیه برآورده شوند. ابتدا این شرایط باید برآورده شوند. پس بعضی از دستوراتی هستند که نمی توانید به دلخواه خود اجرا کنید. در این موارد، نباید بر اساس تصمیم خود عمل کنید. در این موارد، اگر به تصمیم خود عمل کنید، خودتان زیان خواهید برد و همچنین به مسلمانان عمومی. ما در اواخر زمان زندگی می کنیم و اتفاقاتی می افتد که به شدت افراد را مضطرب می کند. بی عدالتی در همه جا وجود دارد. اسلام در همه جا حمله می شود. ما باید چه کار کنیم؟ بعضی از مردم برای جهاد فراخوانده شده اند. جهاد واقعا یک دستور است، اما شرایط اولیه ای وجود دارد که باید قبل از اعلام جهاد برآورده شوند. اگر بگویید، من به تنهایی جهاد خواهم کرد، یا پیش از موعد دستگیر خواهید شد، یا تیر خواهند خورد، و از بین خواهید رفت. در نهایت، شما فقط دیگران را درگیر خواهید کرد. شما فکر می کنید که مفید هستید، اما زیان برده می شود. جهاد یکی از زیباترین دستورات الله ﷻ است. اما همانطور که گفتیم، نمی توانید به تنهایی جهاد کنید. جهاد به سلطان و فراخوان او برای جهاد نیاز دارد. فقط با دستور سلطان می‌توان جهاد اعلام کرد. راه دیگری وجود ندارد. رفتار کردن بر اساس خودخواهی در این موضوع هیچ منفعتی ندارد. الله ﷻ دستور می‌دهد خودتان را در خطر نیندازید. اگر خودتان را در خطر بیاندازید، شما دستور الله ﷻ را نقض می‌کنید. دستور الله ﷻ واضح است. یک جهاد وجود دارد که شما می‌توانید انجام دهید. بزرگترین جهاد با خود نفس خود مبارزه کردن است. با نفس خود مقابله کنید. خودتان را اصلاح کنید. مبارزه با خودتان نیز جهاد است. در غیر این صورت، تنها می‌توانیم با دعاهایمان کمک کنیم. دعا، سلاح مؤمن است. با اجازه الله ﷻ، دعا چیزهایی را که توپ و تفنگ نمی‌توانند برآورده کنند، برآورده می‌کند. دعاها بمب‌های آنها را متوقف می‌کند. دعاها اسلحه‌های آنها را بی‌فعال می‌کند. الله ﷻ اسلام را به طور کامل آفریده است. اگر مسلمانان واقعاً از اسلام پیروی کنند، هیچ اتفاقی برای آنها نمی‌افتد. آنها خود در آرامش خواهند بود و همچنین دیگران. اما مسلمانان از دستورات اسلام پیروی نمی‌کنند و بنابراین از همه نوع مؤلفات رنج می‌برند. رویدادهای وحشتناک و افراد بدجنس مسلمانان را به عنوان نتیجه شکنجه می‌دهند. این دستورات دینی چیستند؟ دستورات دین از پیامبر ما ﷺ می‌آیند. دستورات دین به معنی پیروی از راه پیامبر ما ﷺ است. هرکسی که از راه او پیروی کند نجات می‌یابد. راه دیگری برای نجات وجود ندارد. ستایش برای الله ﷻ. در راه پیامبر ما ﷺ، بشارت‌هایی وجود دارد. در انتهای زمان، مهدی، علیه‌السلام، ظهور خواهد کرد و عیسی، علیه‌السلام، از آسمان نازل خواهد شد. در حال حاضر، کل دنیا پر از بی‌عدالتی و تباهی است. مهدی و عیسی، علیهم ‌السلام، عدالت را بازیابی خواهند کرد. دیگر در دنیا بی عدالتی وجود ندارد. حالا ما به صراحت می‌بینیم که عدالتی در دنیا باقی نمانده است. دروغ همه ی جهان را تسخیر کرده است. به خصوص افراطی ها، حالا به آشکار شده‌اند. دیگر کسی قابل اعتماد یا باور نیست. مدتهاست که مردم را گول می‌زنند که این یا آن کشور عادلانه و دمکراتیک است. همه چیز را می‌توان به دست آورد، می‌گفتند. کسی ستم نخواهد برد. با کسی هیچ اتفاق بدی نخواهد افتاد. همه ی این‌ها دروغ بود. بی عدالتی به اوج خود رسید. خداوند فرمان داد که این دروغ ها به اوج خود برسند، اما بلافاصله بعد از آن نابود خواهند شد. بعد از اوج، سقوط می‌آید. و سقوط به معنی پایان است. پس از اینکه دروغ‌ها به اوج خود برسند، آن‌ها ناپدید خواهند شد، اگر خداوند بخواهد. مردم باید صبور باشند و دعا کنند. باورمندان باید برای اینکه خدا ﷻ به زودی مهدی و عیسی - علیهما السلام - را بفرستد، دعا کنند. خداوند مهدی را بفرستد، علیه السلام. او فرمانده ای است که نفاق، کفر، بی خدایی، شر، بدی، ظلم، و هر چه بدی وجود دارد را از بین خواهد برد و آن‌ها را تمیز خواهد کرد. همه چیز بی عیب و نقص خواهد شد، اگر خدا بخواهد. راه نجات دیگری وجود ندارد. هیچ چیز دیگری مورد استفاده نیست. خدا ﷻ به مسلمانان کمک کند. امیدوارم خداوند به زودی مهدی را به سوی ما بفرستد، علیه السلام، اگر خدا بخواهد.

آن‌ها فرعون هستند. نفس هر فرد فرعونی است. بدون ملاحظه شخص، زمانی که نفس فرصت داشته باشد، فرعون می‌شود. نفس هر کس حتما مثل یک فرعون رفتار خواهد کرد، اگر بتواند. فرعون در زمان موسی، علیه السلام چه کرد؟ او مردمش را پیش او جمع کرد. و به مردمش گفت: "من خدای بزرگتر شما هستم. من خدای شما هستم." فرعون دنبال آرزوهای خود رفت. او به زیر دستان خود به عنوان برده نگاه می‌کرد و نفس او در دیدن جمعیت مردم شادی می‌کرد. این دیده به فرعون خوش آمد و او از خود خوشحال و خسته نخورده شد: "چقدر من بزرگ هستم!" "من رئیس‌جمهورتان هستم، من پادشاه شما هستم!" اما این برای او کافی نبود. در نهایت، فرعون گفت: "من خدای شما هستم." این روش رفتار نفس است. نفس مردم را در خطر قرار می‌دهد و آنها را به سمت ویرانی سوق می‌دهد. نفس مردم را تبدیل به فرعون می‌کند. الله عزوجل ﷻ در مورد این حادثه به ما درس می‌دهد. الله ﷻ این حادثه را در قرآن کریم برای ما می‌رساند. این باید درسی باشد برای کسانی که از الله ﷻ می‌ترسند. این باید یک درس باشد تا نفس را دنبال نکنیم. آنچه را که نفست از آن به عنوان چیزی خاص وعده می‌دهد را جدی نگیر و نفس خود را دنبال نکن. الله عزوجل ﷻ به بشریت درسی داده است، اما آنها از آن درس نمی‌گیرند. بیشتر مردم آن را درک نمی‌کنند. در تمام ادوار تاریخ فرعون‌هایی بوده‌اند. آنها چیزی که الله عزوجل ﷻ گفته نکردند. از یک سو، آنها از اطاعت احکام الله ﷻ پرهیز کردند. علاوه بر این، آنها در برابر الله ﷻ برخاسته‌اند. آنها احکام الله ﷻ را منع کردند. آنها خواستند احکام الله ﷻ را پاک کنند. اما آنها خود را نابود کردند. آنها نابود شدند. این یک درس است. این یک درس است در این زندگی و در آخرت، می‌گوید الله عزوجل ﷻ. آنها در این دنیا نیز آرامش را به دست نیاوردند. آرامشی برای آنها نبوده و نیست، زیرا این ظلم‌ها را انجام دادند و خود را چیزی فرض کردند و مردم را شکنجه دادند. آرامشی برای کسانی که بر خلاف راه الله می‌روند و با آنچه الله عزوجل ﷻ می‌گوید موافقت نمی‌کنند وجود ندارد. هر کس کلمات خود را به جای احکام الله ﷻ اجرا کند نیز نابود خواهد شد. کسانی که تابع آنها هستند هم اگر به هوش نیایند نابود خواهند شد. این راه، راه الله است. راه دیگری برای رستگاری وجود ندارد. راه دیگری برای خلاص وجود ندارد. از زمان‌های دور، مردم گمراه شده‌اند. مردم از راه راست منحرف شده‌اند و حتی در تلاش برای پیمودن راه‌های دیگر بوده‌اند. هر کس گمراه شده باشد نابود شده است. کسانی که راه الله را طی کرده‌اند برنده شده‌اند، آنها راه خلاص را پیدا کرده‌اند. آنها حتما در این دنیا و در آخرت خلاص یافته‌اند، اگر الله ﷻ بخواهد. کسانی که راه دیگری را طی کردند نابود شدند. ما را الله ﷻ از آن محافظت کند. شخص حکیم راه درست را می‌بیند. راه درست بزرگ و پهن و صاف است. راه درست پاک، زیبا و آشکار است. راه درست به خوبی به چشم می‌رسد. چرا مردم راه درست را ترک می‌کنند و یک راه غیر ضروری، خطرناک و گمراه کننده را ترجیح می‌دهند. از راه راست منحرف نشوید. تنها گمراه‌ها از راه راست منحرف می‌شوند. ما را الله ﷻ محافظت کند. الله ﷻ مسلمین، کودکان، جوانان، پیران و همه مردم را محافظت کند. شیطان به دنبال همه است، سنگین به دنبال جوان یا پیر. او همه را گمراه می‌کند. ما را الله ﷻ از آن محافظت کند. الله ﷻ بر ما مهدی صلی الله علیه و آله و سلم، محافظ و نجات بخش را به سرنوشت بفرستد.