Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

سخنان محترمانه پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم به نام حدیث شناخته می شوند. پایه اصلی اسلام، قرآن و احادیث هستند. در این ایام پایانی مدرن، برخی وجود احادیث خاص را انکار می کنند. روند رو به رشدی از اینگونه علماء وجود دارد که در مطالعه اسلام و مذهب فرو رفته اند و تدریجاً باورهای اسلامی خود را رها می کنند. آن‌ها تدریجاً ایمان خود را از دست می‌دهند. ترک ایمان به معنای دور شدن از اسلام است. این علماء برخورد متکبرانه ای توسعه داده ‌اند. تکبر حقیقتاً خصوصیات شیطان را به خود گرفته است. شیطان تحقیر همه چیز را به وجود می آورد. "من برترم، مردی چه ارزشی دارد؟" شیطان مسخره می‌کند. "انسان هیچ چیزی بیش از خاک و لجن نیست!" "از آتش به وجود آمده‌م، من برترم!" شیطان می‌گوید. افرادی که خود را برتر می‌بینند، ناخودآگاه مثل شیطان رفتار می‌کنند. تکبر برای دعوا و اشتراکیت کار می‌کند. سال‌ها مطالعه بر روی قله تکبر بی‌رحمی یا تقلا دور انداخته می‌شوند. چرا مطالعه می کنند؟ برای درک؟ فقط کسب مدرک در دسترس آن‌هاست. فقط چند مورد واقعاً موضوع مطالعه خود را درک می‌کنند. تعداد افرادی که واقعاً خواندن خود را درک می‌کنند ناچیز است. باید خداوند ما را از مطالعه اسلام محافظت کند. این موضوع تاسف برانگیز است که ایمان برخی از علمای اسلامی قبل از سفر علمی شان عمیقتر بود. شیطان از تحصیلات علمی برای به وجود آوردن شک استفاده می‌کند، به خصوص دانشجویان مطالعات اسلامی را هدف قرار می‌دهد. شیطان با تکبیر و تکبر آن‌ها را تا به نقطه ترک ایمان موجه می‌کند. تعداد زیادی از علمای بزرگ به تکبر خود دامن زده‌اند. اغلب شخص حیرت می‌کند بر سخنانی که توسط علمای مشهور اعلام می‌شود. اخیراً عالمی این نظریه را مطرح کرده است که هیچ حدیثی مربوط به اهمیت منحصر به فرد ماه رجب وجود ندارد. این احادیث، او ادعا کرد، با زنجیره‌های ضعیف انتقال یافته‌اند. در لغت مردم، برچسب "زنجیره ضعیف انتقال" می‌تواند به اشتباه نشان دهنده تزویر باشد. در حالی که استحکام زنجیره انتقال از اصلآری حکایت می‌کند، حدیثی که به هر درجه ای از انتقال مرتبط است نمی‌توان به طور کامل رد شد. کمی بعد، همان عالم نیز وجود چنین احادیثی را تایید کرد. با این حال، او به طور مداوم قوت زنجیره انتقال را به عنوان نقطه اختلاف مطرح می‌کرد. حدیثی که تاکنون شناخته شده، نمی‌تواند باز رد شود. حدیث در حال وجود است. این عالم در حالی که بر قوت انتقال می‌گذرد، فقط در میان شنوندگان گیجی ایجاد می‌کند. قوت انتقال برای ثابت کردن اصلآری شاهد است، اما این به معنی انکار یک حدیث تصدیق شده نیست. قوت یک حدیث بر اساس زنجیره انتقال آن اندازه گیری می‌شود - به عنوان مثال، وقتی تعداد کمتری از صحابه چیزی را گزارش می‌دهند، حدیث به طور طبیعی قوت کمتری دارد. اما این به معنی نفی وجود حدیث نیست! این حدیث در حال وجود است و وجود آن غیرقابل انکار است! بسیار حیاتی است که احادیث با زنجیره‌های ضعیف یا قوی انتقال را با احادیث تقلبی اشتباه نگیریم. تعداد زیادی از احادیث به پیامبر اختصاص داده شده‌اند، با این حال در زمان‌های بعد اضافه شده‌اند. دشمنان اسلام سعی کرده‌اند که سخنان پیامبر را تقلب کنند، در نتیجه اسلام را منحرف کنند. با این حال، این حدیث‌های تقلبی توسط علمای برجسته حدیث فیلتر شده‌اند. علمای معتبری نظیر بخاری، مسلم، ترمذی، و بسیاری دیگر از علمای برجسته به دنبال این ادعاهای غلط بوده‌اند. آن‌ها تمام ادعاهای مربوط به این موضوع را بررسی کرده‌اند. بنابراین، اگر یک گفتار بر اساس ارزیابی آنها به عنوان حدیث شناخته شود، نمی‌توان آن را نامعتبر خواند. حدیث همیشه حدیث می‌ماند. هیچ کس حق ندارد که با مناظرات گمراه کننده ایمان مردم را نابود کند. در نهایت، مدت زمان ما در این جهان کوتاه است – زندگی به سختی بیش از سه یا پنج روز به طول می‌انجامد. پس چرا برای افرادی که خود را به نماز اختصاص می‌دهند حسد برداریم؟ این برای تمام علمای و دانشجویان مطالعات اسلامی اخطار جدی باشد، مراقب باشید که ایمان خود و دیگران را حفظ کنید. از افتادن به دام تحریفات احزاب سوم اجتناب کنید. برای یادگیری و ارائه دانش تلاش کنید تا نعمت خدا را بدست آورید. از بقا به خاطر تعقیب دانش نترسید - شما تحت پوشش خدا هستید. هرگز ایمان یا آخرت خود را به مقابل پیشنهادات جهانی نفروشید. آخرت دائمی است. زندگی در دنیا فانی است. این امر از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. به عنوان علما، شما مسئولیت زیادی دارید زیرا بسیاری به شما برای راهنمایی می‌نگرند. از هدایت دیگران از اعمال خوب امتناع کنید. خداوند ما را از حقه‌های مضلعانه ایام آخر محافظت کند. شیطان قصد دارد اسلام را از ریشه از بین ببرد. وی به‌طور خاص بر علمای را هدف قرار می‌دهد. مطلع و محترس باشید، ای علمای اسلامی. توجه ویژه ای داشته باشید، زیرا شما بیشتر از دیگران مسئولیت دارید. در حالی که همه مسلمانان موظف هستند که دانش را به دست آورند، همه نمی‌توانند دیدگاه‌هایی که شما می‌توانید به دست آورید را درک کنند. یک مسلمان باید اصول اساسی ایمان را درک کند. علما که در دانش گسترده اسلام می‌کوشند باید بینش خود را خوب درک کنند تا بتوانند به درستی راهنمایی کنند. اگر آن‌ها دیگران را گمراه کنند، عواقب افرادی که گمراه شده‌اند را بر عهده می‌گیرند. در مقابل، آن‌ها برای هر شخصی که به سوی نیکوکاری هدایت می‌کنند، برکت می‌گیرند. خدای ما ما را از آسیب شیطان و حقه‌های مضلعانه ایام آخر محافظت کند.

بسم الله الرحمن الرحيم وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ (26:80) وقتی فردی بیمار می شود، خداوند است که درمانی ارائه می دهد. در هر بیماری، درمانی از خداوند بزرگ و متعال وجود دارد. شفا از او می آید. در هر وضعیتی، خوبی ای وجود دارد. برای یک مسلمان با ایمان، هر تدبیری از طرف خداوند یک برکت است. آن مزایایی برای ما دارد. آن هم مواد مادی و هم سودهای روحی را فراهم می کند. با اینکه شما ممکن است برخی از اوضاع را منفی درک کنید، همیشه یک جنبه مثبت پنهان در آنها وجود دارد. هر شرایطی شامل یک خوبی است. این ممکن است موجب ارتقا مقام ما شود یا از ما گناهان را می گیرد. در واقع، این صحیح است. مشکلات سلامتی جزئی، به عنوان مثال، ممکن است از بروز مشکلات شدیدتر جلوگیری کنند. در واقع، عقل انسان نمی تواند حکمت کامل خداوند را درک کند. حکمت خداوند بی حد و حصر است. انسان ها در درک کامل آن ناقص هستند. آن ها سریعاً علیه فراهمی خداوند شوریده می شوند. با این حال، هر چیزی که خداوند برای انسان ها فراهم کرده است، برای سود خودشان است، اگر راه او را طی کنند. وقتی می بینید که انسان ها از راه خداوند منحرف می شوند، ممکن است ثروتمند باشند و به نظر می رسد که زندگی پر برکتی دارند. اما خداوند به آن‌ها این تجملات را می دهد تا عذاب آن‌ها را در آخرت افزایش دهد. بنابراین، ما باید برای هر هدیه ای از خداوند سپاسگزاری کنیم و او را ستایش کنیم. درمان از خداوند می آید. در حقیقت، او یک درمان پیش ازین قرار داده است. حتی بیماری نیز برای باورمند، برای مسلمان، نعمتی در پوشش است. خداوند ما را حفظ کند. بیماری‌ها و نگرانی‌هایی که به نظر درمان ناپذیر و حل نشدنی هستند، خداوند به ما شفا بدهد. او ما را حفظ کند، ما نباید آزمایشات او را تحمل کنیم. حوادث کوچکی روی می دهد. چنین وقایعی اجتناب ناپذیر هستند. اگر هیچ چیزی اتفاق نیفتد، فرد باید زندگی خود را دوباره مورد بررسی قرار دهد. این یک داستان از گذشته است: یک زوج به آرامی زندگی می کنند، همه چیز به خوبی پیش می رود. ناگهان، زن خواستگاری طلاق می کند. "مشکل چیست؟ ما در هماهنگی با هم زندگی می کنیم" مرد می پرسد. "اما ما هیچ مشکل یا نگرانی نداریم" مرد می گوید. با این حال، زن برای طلاق اصرار می کند. "خوب، باید در مورد این موضوع فکر کنم." در همین میان، مرد سقوط می کند و پاش را می شکند. حالا، او طلاق می خواهد، اما او را رد می کند. "من خواستگاری طلاق کردم چون همه چیز برای شما خیلی روان بود. هیچ نشانه ای از بیماری یا مشکلی وجود نداشت. پس، فکر کردم خداوند شما را دوست ندارد" زن گفت. این بود که من خواستگاری طلاق کردم. "حالا که با یک مشکلی روبرو شدید، دیگر طلاق را نمی خواهم" اکنون اعلام می کند. این بازتابی از مردم آن زمان به اشتراک گذاشته شد. اگر آنها با هیچ مانعی روبرو نمی شدند، فرض می کردند که با خداوند بیگانه شده اند. در حال حاضر، مردم حتی برای مسائل کوچک به سرعت وحشت می کنند. به داروها، قطره های وریدی، بازدید های بیمارستان، و غیره روی می آورند. به جای گردش به سوی خداوند و بیان سپاسگزاری برای نعمت بزرگتری که گناهان ما معاف شده اند. ما باید برای این شرایط که منجر به معافیت از گناهان ما شدند، سپاسگزار باشیم. خداوند همه ما را ببخشد و رحمت خود را بر ما نازل کند. خداوند گناهان ما را ببخشد و آنها را به عمل صالح تبدیل کند.

وفادار بودن به تعهدات از اهمیت بالقوه ای برخوردار است. حفاظت از آنچه به اعتماد شما سپرده شده بسیار حیاتی است. حتی پیامبر ما - که برکت های الله بر او و علیه السلام - قبل از پیامبری اش به نام محمد الامین، یعنی محمد قابل اعتماد شناخته شده بود. هر آنچه به اعتماد پیامبر ما سپرده شد، امن بود، چون او با دقت بر آن نظارت می کرد و آن را دقیقاً همانطور که به او سپرده شده برمی گرداند. در زمان های قدیم، انتظار طبیعی از افراد قابل اعتماد این بود که آنها موردی را که به آنها قرض داده شده بود، برگردانند. بالاتر از همه، وفاداری به مسائلی که به اعتماد سپرده می شوند از برتری است. خیانت کردن به اعتماد کوتاهترین راه به خیانت است. خیانت به اعتماد چیزی است که خداوند، مقتدر و متعال، از آن نفرت دارد. آشکار است که افراد در عصر مدرن در حفظ اعتماد کوتاه می آیند. احترام نسبت به مواردی که به اعتماد سپرده شده امروزه به ندرت وجود دارد. امروزه نادر است کسی را پیدا کنید که به تعهدات سپرده شده خود پایبند باشد. در سراسر انواع کسب و کار، وفاداری به مسائل اعتماد ویژگی ای است که در حال ناپدید شدن است. احترام نشان داده شده نسبت به چیزهایی که به شما اعتماد شده است، اهمیت قابل توجهی دارد. اگر کسی چیزی را تحت شرایط خاصی به شما اعتماد کند، بگوید "ما این را به شما برای یک هدف خاص می دهیم"، پس وظیفه شما این می شود که بر آن اعتماد حفظ کنید و آن را به طور مناسب انجام دهید. به دنبال به دست آوردن سود شخصی از موقعیت اعتماد، خیانت آشکاری به آن اعتماد است. این یک مشکل حساس را ایجاد می کند. مردم اغلب این را درک نمی کنند. شما چیزی را به کسی قرض می دهید و ممکن است آن را برای همیشه از دست بدهید. حتی با یک توافقنامه نوشتاری، بازپس گرفتن آن می تواند سخت باشد. اگر سابقه نوشتاری وجود نداشته باشد، می توانید فراموش کنید که آن را برگردانید. اManipulating matters of trust for your own benefit reaps no rewards. فردی که جعل می کند هوشمند نیست. چنین شخصی احمق است؛ او درست قضاوت نمی کند. زیرا اگر او به طور غلط فکر کند که چیزی را از اقداماتش به دست می آورد، در واقع بیشتر از هر چیز دیگری این یک زیان است. سودها معادل چیزهایی هستند که به ثمر خیر می رسانند. کلاهبرداری مردم، شکستن اعتمادی که بر شما سپرده شده است، هیچ گاه منافعی را به همراه نمی آورد. هیچ برکتی باقی نمی ماند تخطی عمدی از اعتماد به شما درد و بیماری را به شما تحمیل می کند. این منجر به سقوط شما می شود. شخص حکیمی در پی رهای پیامبر محترم، صلی الله علیه وسلم، می رود. پیامبر الله، صلی الله علیه وسلم، با بیشترین حکمت برای برخورداری از الله، عز و جل، در نظر گرفته شده است. او تجسم وفاداری به اعتمادات بود. او هرگز به اعتمادی که بر او سپرده شده بود وفادار نبود. او یک الگو برای ما همه است، نشان می دهد که وفاداری لرزان به وظایفی که به ما سپرده شده اند چقدر ضروری است. رسول الله از این امر آگاه بود و آن را به ما آموخت. این موضوعی از اهمیت عمیق است. با این حال، به نظر می رسد که مردم این را خیلی ساده می گیرند. یا هیچ توجهی به موضوعاتی که به آنها اعتماد شده است ندارند. یا اعتماد را برای به دست آوردن سود شخصی سوء استفاده می کنند. برای خدای ما ما را از چنین اعمالی حفظ کند. برای خدای ما ما را از به طور آگاه یا ناخودآگاه خیانت به اعتماد حفظ کند. برای خدای ما ما را به طرف وفادار بودن به اعتماداتمان هدایت کند. برای خدای ما به ما همه کمک کند.

بسم الله الرحمن الرحيم أَلَآ إِنَّ أَوْلِيَآءَ ٱللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (10:62) امیدواریم خداوند همچنین رازهای آنها را به ما نیز آشکار سازد، اگر او بخواهد. امروز یادی از ده سال گذشتن (بر اساس تقویم هجری) از زمانی که پدر ما مولانا شیخ نظام به سوی عالم ماورا رفت را جشن می گیریم . ما به این سالگرد هم در هشتم رجب توجه می کنیم هم در هفتم می؛ و برای آن، سپاس خدا را بیان می کنیم. هر روز از مولانا شیخ نظام در سراسر جهان یاد می شود. نام او در کلمات اختصاصی که پس از هر نماز بیان می شوند، خوانده می شود. ای خدا، کاش او نیکوکار تو باشد. افراد با رهنمودی که بر مطابق اراده خدا است، مواجه می شوند. آنهایی که قسمتشان است، راهنمایی می یابند. و برای کسانی که هنوز توسط سرنوشت مشخص نشده اند، خدا ممکن است همچنین به آنها راهنمایی بدهد. خداوند کسانی را که نسبت به دوستدارانش رفتار بدی دارند، بالا نمی برد. "اینان هستند کسانی را که من دوست دارم." "هر کس با دوستداران من دشمنی کند، من با او جنگی را آغاز می کنم!" همانطور که خداوند بلندمرتبه در حدیثی قدسی گفته است. بسیاری عاشق دوستداران محبوب خدا هستند. اما بسیاری از آنها آگاه نیستند. امیدواریم خداوند مداوماً کسانی را که دوستداران محبوب خدا را دوست دارند، تصدیق کند. و کاش او غافلان را به سوی راهنمایی برد. بسیاری از افراد برای اعمال خود در این دنیا توبه می کنند. افرادی که در این دنیا برای بخشیدگی جستجو می کنند، مورد رضایت خدا قرار می گیرند. اما کسانی که سرکشانه مقاومت می کنند، کسانی که در این دنیا توبه نمی کنند، در زندگی پس از مرگ پشیمان می شوند. سپس برای پشیمانی دیر شده است، بیهوده می شود. توبه در این دنیا واقعا مفید است. اگر شما در این دنیا توبه کنید، اثر می گذارد. در زندگی پس از مرگ، برای توبه و تصحیح اشتباهات دیر شده است. بنابراین، امیدواریم خداوند به افراد حکمت و فراستی ببخشد. بسیاری از افراد بدون فکر صحبت می کنند. در نتیجه، آنها مجازات را تجربه می کنند. و چه مجازات سختی است! تا زمانی که ما در این جهان هستیم، فرصتی داریم. تا زمانی که می توانیم نفس بکشیم، بخشش و رحمت خدا در دسترس ما است. امیدواریم خدا ما را از این که نفس آخر خود را بدون درخواست بخشش او بکشیم، محافظت کند. امیدواریم خداوند شیخ نظام را در میان عنایت های خود نگه دارد. وی به مدت 92 سال خدمت به مسلمانان و بشریت در کل کرد. شب و روز، او افراد را به راه صحیحی که خدا تعیین کرده است هدایت می کرد. امیدواریم خداوند مقام او را بالاتر ببرد. پیامبر، علیه الصلاة و السلام، اظهار داشت: "شما در کنار کسانی خواهید بود که آنها را دوست دارید." در زندگی پس از مرگ، در بهشت، شما با دوستداران محبوب خدایی که شما آنها را دوست دارید، همراه خواهید بود. زندگی در این سطح فقط یک لحظه گذرا است. ببینید، ده سال همینطور سپری شد. همانطور که بی درنگ، دهه دیگری هم می تواند سپری شود. یا حتی دو دهه. در یک چشم به هم زدن، ما به سوی خدمتگزاران محبوب خدا در بهشت پیوسته ایم، اگر او بخواهد. ما همگی آنها را دوست داریم. ما عبادتگزاران مقدس خدا را می پرستیم؛ پیامبر را می پرستیم؛ خانواده پیامبر را دوست داریم؛ یاران او را؛ همگی آنها را می پرستیم. اما ما برای کسانی که نسبت به آنها دشمنی دارند، علاقه ای نداریم. ما عشقی را که خدا آن را دوست ندارد، در خود پنهان می کنیم. هیچ کس نمی تواند ما را مجبور کند. زیرا این مساله درباره قلب، حقیقت اسلام، و هسته ایمان است. باید آنچه را که خدا می پسندد دوست داشت، و از دوست داشتن آنچه را که خدا متنفر است پرهیز کرد. این مهم نیست که دیگران چه کاری کرده اند. زندگی در این دنیا بی اهمیت است. زندگی پس از مرگ است که واقعا مهم است. امیدواریم خداوند مقام دوستداران محبوب خود را بالا ببرد، و به خصوص، مولانا شیخ نظام، در نظم خدایی اش.

ما به خداوند متعال سپاسگزاریم که در این ماه مقدس حاضر هستیم. ماه رجب ماهی است که خداوند عزیز دارد. رجب را خداوند به عنوان "ماه من" می‌نامد. ما اکنون هفته‌ای است که وارد آن شده‌ایم. ما باید سپاس خداوند را برای این ماه الهی بپذیریم. خداوند بدون هیچ گونه شکست، درهای فیض و رحمت را برای مؤمنین باز می‌کند. همیشه در روزهای و ماه‌های مقدس، فرصت‌های بسیاری برای به دست آوردن برکت‌ها و پاداش‌های بیشتر وجود دارد. خداوند هرگز ارزانی کننده سخی نیست و مردم را با فرصت‌های نو واگذار می‌کند. "گنجینه‌های خود را برای شما باز می‌کنم. این‌ها را ببینید. از برکت‌ها بهره‌برداری کنید." اما افراد سرسخت می‌گویند: "نه، ما آنچه را که پیشنهاد می‌کنید نمی‌خواهیم." این نادانی مردم است. حتی کسانی که خوب متوجه هستند، از هدایا الله فرار می کنند. مردم هدایای الهی را رد می‌کنند و لجن، گرد و غبار، سم، و هر گونه چیز ناپاک را ترجیح می‌دهند. هیچ شخص عاقلی به این صورت رفتار نمی‌کند. با این حال، آن‌ها این کار را انجام می‌دهند و خود را خردمند می‌پندارند. علاوه بر این، آن‌ها کسانی را که هدایای خداوند را پذیرفتند، تحقیر می‌کنند. ما نباید نظرات آن‌ها را در مورد ما کینه‌توز بدانیم. این امر هیچ ارزشی ندارد. آنچه واقعا مهم است این است که خداوند ما را بپذیرد. ما از خودمان راضی نیستیم. اما امیدواریم خداوند در رحمت بی‌کران خود، ما را بپذیرد. ما از او رحمت، نیکی، برکت می‌خواهیم. و او پاسخ می‌دهد! او از برکت خود اهدا می‌کند. حتی وقتی مستاهد نیستیم، او همچنان به ما هدیه می‌دهد. کسانی که گنجینه‌های خداوند را رد می‌کنند، انتخاب خود را پشیمان خواهند شد. در آن زمان خیلی دیر است. سپس همه چیز از دست رفته و ندامت هیچ ارزشی ندارد. به هدایای خداوند قدردانی کنیم! بزرگواری او را با فروتنی بپذیرید. اگر شخص بزرگواری چیزی را پیشنهاد کند و آن را نپذیریم، این عدم احترام دانسته می‌شود. چگونه مردم می‌توانند فقط از هدایای خداوند بی‌احترامی کنند؟ رد کردن هدایای خداوند توهینی به بزرگواری او است. ما در حال حاضر در میان ماه‌های مبارک هستیم که نشان‌دهنده بزرگواری او است. تا حد ممکن از این برکت بهره ببرید. به نمازهای روزانه پنجگانه خود پایبند بمانید. برای کسانی که نمی‌بتند، وقتش رسیده که شروع کنند. حتی اگر امکان انجام همه چیزها به طور همزمان وجود نداشته باشد، باید کوچک شروع کرد و به تدریج پیشرفت کرد. همچنین، اهمیت روزه‌گیری را در نظر داشته باشید. حداقل، در روزهای مقدس چند روز روزه بگیرید. همچنین، اگر در روزهای دوشنبه و پنج‌شنبه روزه بگیرید، مفید است. این روزها روزه‌های اختیاری هستند، اما ارزش بزرگی دارند. آن‌ها برکت‌های فراوانی را به همراه دارند. آن‌ها گنجینه‌های آخرت هستند. مردم همیشه به دنبال گنج صحبت می‌کنند. همه دنبال گوهرهای ارزشمند هستند. اما برکت‌های خداوند گنج های واقعی هستند. آخرت گنج واقعی است که باید در این دنیا به دنبال آن بگردیم. امیدواریم که خداوند این ماه‌ها را برکت بخشد و آن‌ها را منبع خوبی برای ما کند. امیدواریم که او به ما کمک کند تا ارزش واقعی این ماه‌ها را تشخیص دهیم. در حالی که اعمال ما هیچ ارزشی ندارند، نیکوکاری خداوند ارزشمند است. اگر بزرگواری او را بپذیرید، او خرسند خواهد شد و در شما رضایت خواهد یافت. ما لایق نیستیم. نجات ما بر اعمال ما استوار نیست. اعمال ما بی‌اهمیت است. از طریق فیض خداوند است که ما متحرک می‌شویم تا در تلاش برای به دست آوردن برکت‌ها و میل خودش عمل کنیم. روزه‌گیری ما نقص دارد، نمازهای ما نقص دارند، در واقع، همه چیزهایی که ما انجام می‌دهیم نقص دارد و بی‌ارزش است. امیدواریم خداوند ما را ببخشد.

بسم الله الرحمن الرحيم مِن كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا (18:84) صدق الله العظيم خدای سرتاسر مقتدر همه چیزها را آفرید. فقط خالق، الله است. از ذره های ناچیز تا کل جهان، همه چیز ابداع الله است. او خالق جهان ما، کیهان، و زندگی پس از مرگ است. جایگاه عالی او از فهم انسان فرا رو میچرخد. در نادانی خود، بعضی از مردم از آفرینش او سؤال می کنند، متعجب از وجود شر. چرا او، الله، زندگی را به شیطان داد؟ چرا او موجوداتی مانند موش و سوسک را آفرید؟ چرا او آفاتی مانند شپش و مگس را آفرید؟ چرا در جهان انسانهای شرور وجود دارند؟ چرا او ستمگران را آفرید؟ این سوالات از نادرک برخاسته است. هر یک از آفرینش های الله یک هدف خاص دارد. وجود خوبی و شری برای درک و ارزش گذاری بر خوبی، یک تقابل شفاف نقاشی میکند. در جهان خوبی و شری وجود دارد. افرادی داریم که اشتباه میکنند و افرادی که مسیر صلاح را انتخاب میکنند. همزیستی خوبی و شری به ما چالش میدهد که ایمان و شخصیت خود را اثبات کنیم. بْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا (67:02) الله اعلام میکند. آفرینش کامل آسمان و زمین به عنوان ارزشگذاری الله برای ما عمل میکند. در حکمت بینهایت خود، الله دانش راجع به خوبی و شری را برای رهنمود داده است. بنابراین، بشر نباید به وسوسه های شیطان وابسته شود. ما از الله تعالی ساخته نشده ایم تا تحت تأثیر شیطان باشیم. در عوض، ما باید مقاومت کنیم و از وسوسه های شیطان فرار کنیم. هرچه خود را بیشتر دور کنیم، بالاتر در آسمان ها بلند خواهیم شد. فرار از شیطان برنده شدن است. استسلام به او فقط منجر به آسیب می شود. چرا موش و سوسک وجود دارند؟ به عنوان بخشی از نقش های خود، آنها حامل بیماری ها هستند. چرا شپش وجود دارد؟ آنها هم یک هدف برمی انگیزند. هر موجودی یک هدف مشخص دارد و فقط الله به علت ایجاد آن آگاه است. فقط یک شخص حکیم این منطق الهی را فهم خواهد کرد. از همه شری ها فرار کنید. با حذر روح خود را تصفیه کنید. از شرور بپرهیزید. پاکیزگی و نظافت را بپذیرید. در معاملات دنیوی ما به همچنین در سفر روحانی مان پس از این نیاز به بیداری داریم. به عنوان انسانها، در وجود دنیوی خود دقیق شدیم. با بروز بیماری هایی مانند طاعون، ما اهمیت موجوداتی مثل موش را درک کردیم. شیوع طاعون ما را به این درک راهنمایی کرد. بنابراین، ما درک کردیم که نیاز به از بین بردن موش ها برای کنترل این بیماری داریم. به همین ترتیب، ما پشه ها را بعنوان انتشار دهندگان بیماری شناختیم. بنابراین، ما علیه آنها اقدام به پیشگیری کردیم. تمام این نمونه ها نشان میدهند که چگونه ما برای حفاظت از وجود مادی خود تلاش می کنیم. به همین ترتیب، ما باید فزودنی روحانی خود را تأمین کنیم. افراد شرور به عنوان یادآوری مسیرهایی عمل میکنند که ما نباید هرگز روی آنها قدم بگذاریم. هرکه این افراد شرور را تقلید کند، نابودی را تجربه خواهد کرد. این افراد در زندگی دنیوی هیچ شایستگی ندارند. در آخرت، آنها برای ویرانی منتظر هستند. کسانی که به شیطان اطاعت می کنند از بهشت محروم خواهند شد. طبیعتاً، آنها برای جهنم مقدر شده اند. کسانی که به شیطان مقاومت می کنند بالا میروند تا بر بهترین مناطق بهشت برسند. در زندگی خود، با وجود آزمایش ها، هرگز به الله برای مشکلات خود ملامت نکنید. ملامت کردن الله، ایمان شما را ضعیف می کند. این می تواند منجر به حذف ایمان شما شود. بی اعتقادی راه را برای نیافرینی باز می کند. بنابراین، همیشه بر خود محتاط باشید. در زمانهای فعلی ما، افراد شرور به پیامبر، یاران و خانواده او انتقاد میکنند. باید درک کنیم که آنها در تلاش هستند ما را از ایمان خود گمراه کنند. چنین افرادی عمداً دیگران را از مسیر صلاح منحرف میکنند. پیروزی برای کسانی خواهد بود که با این نیروهای شرور مقاومت کنند و عبور از این جذبه ها را رد کنند. هرچه که وجود دارد، خوب یا بد، بروز ویژگی های الله است. پشت هر آفرینش، یک دلیل وجود دارد. هم خوب و هم شر برای آزمایش ما در این زندگی عمل میکنند. این جهان فقط یک زمین برای آزمایش ها است. شما باید در برابر همه امور اتفاقی خود را محافظت کنید. حفاظت درجه یک است. همچون اینکه در جنگ خود را دفاع می کنید، باید خود را از نیروهای شرور محفاظت کنید. پناه بگیرید و دفاعات خود را تثبیت کنید. خودتان را از اشخاص شرور دور نگه دارید و از تأثیرات آنها محافظت کنید. به جای آن، خود را با افراد صالح احاطه کنید. از آنها یاد بگیرید، اجازه دهید که ایمان شما را تثبیت کنند. کاش الله همه ما را هدایت کند. کاش الله ما را از همه شرور و موجودات شرور حفاظت کند. در زمان پایانی متلاطم ، ریشه کنی نیروهای شرور باعث گمشده شدن بسیاری از مسیر صلاح شده است. اما اعداد حقیقت را تعیین نمیکنند. حتی در اقلیت، افرادی حقیقت وجود دارند که با فضل الله، در مسیر صاف می مانند. با فرمانالله، آنها هم در روحانیت و هم در مادیات استحکام می یابند. با فرمانالله، آنها پیروز خواهند شد.

الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ (39:18) الله، بلند مقام ترین و قدرتمند ترین، خواستار است که فضیلت در پیروی و اطاعت است، در بدست آوردن بهترین دانش و سپس اجرای این دانش است. اینها بندگان پارسا از الله هستند. پیامبر ما، صلی الله علیه و آله وسلم، اظهار داشت: نَعُوذُ بِكَ مِنْ قَوْلٍ بِلَا فِعْل ای الله، ما از افرادی که حرف می زنند بدون اینکه از آن پیروی کنند، به تو پناه می بریم. اکثر مردم ادعاکننده خود دانائی هستند و با قهرمانگری اعلام می کنند: "این کار را انجام دهید، و آن کار را انجام دهید" با این حال، آنها بر خلاف نصیحت خود عمل می کنند. انتقاد پیوسته آنها از دیگران بی وقفه است: "چرا شما از پیروی کردن کوتاهی می کنید؟ چرا به نصیحت من توجه نمی کنید؟" چنین افرادی باید اولین کسانی باشند که از نصیحت خود پیروی کنند. یک دانشمند واقعی کلمات خود را به اعمال تبدیل می کند، نه فقط حرف خالی. یک دانشمند حقیقی دانش خود را به کاربردی عملی تبدیل می کند. ما دانش را به منظور تسهیل شغلهای گوناگون آینده خود بدست می آوریم. با این حال، تلاش برای بدست آوردن دانش نباید فقط به منظور به دست آوردن منفعت مادی باشد، بلکه باید نیز برای انجام تکالیف ما در آخرت باشد. این تعادل یک فرد فضیلتمند را تعریف می کند. حتی اگر دانش فرد محدود باشد، هنوز هم باید تعهدات دینی خود را رعایت کند و با صداقت اعتراف کند: "من فقط اینقدر می دانم، با این حال همه آن را اعمال می کنم." کسی که همه گیری را تظاهر می کند اما نمی تواند طبق آن عمل کند فقط خودش را گول نمی زند. آنها دیگران را نیز گمراه می کنند. هیچ مزیتی از دانش ادعایی او به دست نمی آید. حتی ممکن است به زیان آن باشد. زیرا او ممکن است اختیار خود را سوء استفاده کند و با عقاید اشتباه مردم را گمراه کند. ممکن است دیگران را با دروغ گول بزند. از آنجا که خود او پیشگی خودش را نمی پذیرد، فقط دانشی را که به اشتراک می گذارد منعطف می کند و باعث ساخت و ساز شود. ما در حال حاضر در اواخر زمان هستیم. افرادی وجود دارند که خودشان را مطلع می نامند، اما از حکمت واقعی برخوردار نیستند. عالمان حقیقی که تعالیم خود را عملی می کنند، به طور فزاینده کمیاب هستند. هر کسی که به الله ایمان دارد، موظف است دانش خود را به کار بیاندازد. و حتی اگر او نتواند دانش خود را نشان دهد، باید بازگویی خود را به مردم اعلام کند و بگوید: "این دانش را با شما به اشتراک می گذارم، اما متاسفانه، هنوز نتوانسته ام آن را اجرا کنم." اگر دیگران را گمراه کنید، آنها را گم کنید و دانه های شک در قلب های آنها بکارید، شما برای هر فردی که گمراه می کنید مسئول خواهید بود. ادعای دانستن همه چیز آسان است. اجرای آنچه یاد گرفته اید سخت است. اگر نتوانستید از تعلیمات خود عمل کنید، پس بسیار شجاع باشید که آن را اعتراف کنید. وقتی چیزی را با مردم به اشتراک می گذارید، بگوید: "من هنوز شروع به تمرین آن نکرده ام، اما با خواست خدا، همه ما قادر خواهیم بود بر آن زندگی کنیم." "ما امیدواریم بتوانیم این دانش را به بهترین کاربرد عملی ممکن تبدیل کنیم." تکبرگر را پیش گرفته، همه ی دانسته با کسی مدعی همه گیری که چیزی برای انجام دادن در مورد آن وجود ندارد، نباشید. از این دو نوع افراد محتاط باشید: کسانی که با اقدامات خود متناقض هستند. و کسانی که دانش را برای سود خود پیچ و تاب می دهند. ما را از آنها حفظ خداوند سبحانه و تعالی کند. از فریب هایی که در این زمان ها رواج دارد محتاط بمانید. برای ما دعا کنید که الله ما را برای جلوگیری از فریب های این اواخر زمان حفظ کند. فریب قدرتمند ترین کسی است که مردم را از ایمانشان گمراه می کند. در حال حاضر، در این اواخر زمان، فریب های بی شماری وجود دارد. اما خطرناک ترین آنها: مردم را از باورهایشان جدا می کند. این بدترین حالت است. این بی اخلاقی از همه تخلفات دیگر بیشتر است. الله ما را از آن محافظت کند. الله همه ما را حفظ کند و ایمان ما را حفظ کند.

ما به خداوند متعال شکرگزاریم که فرصت زیارت چنین مکان مقدسی را به ما داده است. خداوند بزرگ، در افراط قدرت و عظمت خود، مصر را به برکت خود محقق کرده ‌است. ادْخُلُوا مِصْرَ إِن شَاءَ اللَّهُ آمِنِينَ (12:99) این نکته نیز در قرآن مجید ذکر شده‌است. بسیاری از اصحاب عظمت وار و فرزندان پیامبر، اهل بیت، در آنجا به اندازه کافی ساکن هستند. در میان آنها سرانی مانند حسین و زینب هستند. این مکان نیز پر از علمای بزرگ و مردمان مقدس است. آنها به آنجا سفر کردند تا دانش و هدایت را به دست آورند و نشر دهند. برکت های آنها در این مناطق باقی است. در اماکنی که اقدامات مقدس در آنجا برداشته شده، برکت فراوان است. رحمت و فضل الهی بر این اماکن فرود می‌آید. و از این اماکن ، فضل خداوند بر مردم اطراف فراوان می شود. بیشتر مردم در وضعیت خوبی قرار ندارند. آنها شکنجه های قبر را تجربه می کنند. گاهی اوقات، شخصی ممکن است رویایی از روحی فراری در دیسترس ببیند. غریزه طبیعی شخص را به سوی دعا برای این روح فوری سوق می دهد، آنها را از خداوند بخواهید رحم کند. سپس روح در خواب بعدی ظاهر می شود، نشان می دهد که نجات یافته اند و حالا در بهشت هستند. در خواب، انسان از روح می پرسد که چگونه چنین نجاتی بدست آورده است. روح صالحی در قبرستان ما به خاک سپرده شد. به واسطه شفاعت این روح ، خداوند رحمت خود را به مردگان ساکن گسترش داد. شکنجه های آنها برداشته شده است. حالا آنها آرامش یافته‌اند و ورود به بهشت به آنها اعطا شده است. اماکنی که میزبان بسیاری از اقدامات مقدس، خویشاوندان، و یاران پیامبر هستند جایی است که فضل خداوند باران می بارد. هم مردگان و هم زندگان از این مکان ها بهره می برند. متاسفانه تعداد زیادی از مردم به این موضوع غافل هستند و سر باور کردن نمی کنند. حتی برخی از مسلمانان امروز این را رد کرده‌اند. غیر مسلمانان اصلاً قبول نمی کنند چنین چیزی وجود داشته باشد. آنها زندگی را بدون برکت های الهی می گذرانند. زندگی بی هدفی را می گذرانند، پر از سختی‌ها و مشکلات. مشکلات آنها به وضعیت زمینیشان مرتبط نیست. از لحاظ مادی، آنها کم نیستند. اغلب غیر مسلمانان دارای ثروت جسمی عظیمی هستند. اما مکان‌هایی که ما می‌دیدیم، دارای ثروت زمینی نبودند، فقط فقر بود. با این حال مردم آنجا ثروتمندترین ها هستند، دل‌هایی که پر از ایمان هستند. کسانی که توسط دنیوی و چرخیدن از راه خداوند - یا حتی مقابله با او - به شکل مطلق محکوم شده اند. ایزدی در قدرت سلطنتی خود، در قرآن مجید فرمان داده، ‘وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا’ (20:124) زندگی کسانی که از راه خداوند منحرف می شوند، سرشار از مشکلات است. آنها با انواع شر و منفی مواجه می شوند. اما کسانی که در راه خداوند حرکت می کنند، شادی را پیدا خواهند کرد. آنها در این زندگی و آخرت شادی خواهند یافت. بدون توجه به فقر یا ثروت زمینی، شادی واقعی در برکت و راضی بودن وجود دارد. کسانی که از هدایای خداوند ناسپاس هستند، هرگز رضایت نمی یابند و همیشه سرزنش می کنند. روح ناسپاس با همه و هر چیز راضی نیست، چه دولت باشد یا قدرت داشته باشد. آنها هرگز راضی نیستند. آنها به اشتباه می گمانند که با خواست زیاد شادی را پیدا خواهند کرد. اما شادی واقعی در راه رفتن خداوند وجود دارد. برای ما خدا پا بردار داشتن را در این راه نگه دارد. کاش خدا شادی برای ما در این دنیا و آخرت می ورزد.

به نام خداوند مهربان و مهربانی بی پایان. کسی که به خداوند و روز آخرت ایمان دارد، مسجدهای خداوند را حفظ می کند. ‘(Qur'an 09:18). خداوند از کسانی که ایمان آورده اند و اسلام را پذیرفته اند دعوت می کند که خانه هایی برای خدا و مسجدهایی برای خدا بسازند. ما اکنون در این مکان هستیم. این یک محل نماز است و بنابراین مسجد به حساب می آید. زاویه معادل مسجد است. این واقعاً مکانی است که در آن نماز خوانده می شود و خدا یاد می شود. این مکانی است که امور دنیوی را خارج از آن می گذاریم قبل از ورود. این یک محل برای تقدیم خود به دادن و یاد کردن خدا است. از طریق یاد کردن است که قلب رضایت می یابد. (Qur'an 13:28). ذکر برای یاد کردن خدا است. وقتی کسی وارد زاویه، مسجد یا هر مکان دیگری برای خدا می شود، باید فرصتی باشد تا به سوی خدا برگردد. دلیلی که کسی به مسجد می رود برای نماز خواندن و یاد کردن خداوند است. کسی به مسجد نمی رود تا قهوه بنوشد، بخوابد یا هر کار دیگری انجام دهد. به مسجد می رویم تا خود را به خدا تقدیم کنیم. نیت برادران و خواهران ما خالصانه برای خداست؛ همه می خواهند فقط لذت خداوند را بدست آورند. ما از خدا متشکریم که برای ما تعیین کرده است که بتوانیم به اینجا بیاییم. همه چیز با فرمان خدا، از روی اراده او و تعیین او رخ می دهد. برای ما تعیین شده بود که به اینجا بیاییم. ما دعوت شدیم تا به لوکسور بیاییم. قبل از اینکه به اینجا بیاییم و حتی قبل از دعوت، نمی توانستیم تصور کنیم که می توانیم به اینجا بیاییم. اما پس از آن خدا آن را برای ما آسان کرد. یک آرزوی قلب ما برآورده شده است. ما از خدا متشکریم که ما را در اینجا به هم پیوسته و اجازه داده است که همه ما در این نعمت در اینجا شرکت کنیم. مهم ترین چیز انجام همه چیز به نام خدا است. باید قلب های ما خالصانه برای خدا باشد. قلب های ما باید شادی را در بازدید از مکان های خدا، مانند مسجد، پیدا کنند و قلب های ما محل سکونت خدا شوند. قلب های ما باید مکان های trueد ایمان باشند. ما باید ایمان و اسلام را در خود داشته باشیم. این مهم ترین چیز است. ما در تلاش هستیم تا هم وجود خارجی و هم باطن خود را با خدا هماهنگ کنیم. چقدر زیباست زمزمه پرندگان در اینجا. ببخشید که الان در مورد خرخره کردن الاغ صحبت می کنم. اما یک داستان به یادم اومد که مولانا شیخ برای توصیف نفس تعریف کرد. این یک داستان است که فکر می کنم همه می شناسند. یک مزرعه بود. یک الاغ، یک سگ، یک گربه و یک خروس در آن زندگی می کردند. باغبان اما یک ظالم بود. او حیوانات را ستم می زد. حیوانات دیگر نمی توانستند برداشت کنند، با هم پیوستند و یک برنامه فرار مشترک طرح کردند. "شب امروز شب است. ما سرانجام از این ظالم، باغبان، می گریزیم!" "ما می گریزیم و رنج ها پایان می یابد." "بالاخره، ستم به پایان می رسد." همه موافق بودند و وقتی شب شد، آنها همانطور که برنامه ریزی کرده بودند فرار کردند. دو روز بعد آنها به مکان پناه خود رسیدند. سپیده بود. مزرعه دور پشت سرشان بود. الحمدلله، حالا ما در صلح هستیم. حالا ما آزاد هستیم. می توانیم اکنون کاری که می خواهیم انجام دهیم، و دیگر کسی زندگی ما را دشوار نمی کند. دیگر کسی ما را کتک نمیزند. حیوانات شروع به خوردن کردند. یک ساعت گذشت، دو ساعت ... سپس خر دیگر نتوانست تحمل کند: "باید هییه کنم!" نه، نه! به هیچ وجه! اگر همین الان هییه کنی، کشاورز صدای ما را می شنود و می آید تا ما را بگیرد. سپس رنج ما دوباره از اول شروع می شود. خوب، خر موافقت کرد، من خودم را کنترل خواهم کرد. اما دو ساعت بعد: "الان واقعاً باید هییه کنم!" اصلا نه! اگر همین الان هییه کنی و او در این ساعت دیروزی بیاید تا ما را بگیرد، پس می توانیم انتظار ضرب و شتم بیشتری را داشته باشیم. خوب، خر گفت و زبانش را نگه داشت. اما تنها چند دقیقه بعد: "کافی است! دیگر نمی توانم تحمل کنم!" "دیگر نمی توانم به خودم بازدارندگی کنم." ای اه! ای اه! ای اه! تمام شد. صدای پیچ خر در تمام کوه ها و دره ها شنیده شد. این همانند خود بزرگی است. تو سعی می کنی کمی آن را کنترل کنی. کمی موقعیت خود را کنترل می کند. و قبل از اینکه بفهمی، خود بزرگی خود را نشان می دهد و شیطان درست در آن جا است. شیطان خود بزرگی را می گیرد و همه نوع جنایتی را با آن دوباره مرتکب می شود. و خود بزرگی دوباره خارج از کنترل است. مهم است که همیشه خود بزرگی را تحت کنترل نگه داری. کنترل خود بزرگی خود را از دست ندهید. شیطان در کمین است تا خود بزرگی را بدزدد. خود بزرگی بدتر از یک خر است. بسیاری از مردم این را می گویند. مهم است که هر بار دوباره برای کنترل خود بزرگی تلاش کنیم. یک شخص از شیخ نازم پرسید. این باید در اینجا گفت که همه Awliya درجه بالایی دارند: "من یک، دو سال یک فرد بهتر خواهم بود. اما سپس دوباره به الگوهای قدیمی بر می گردم و شروع به کارهای بد می کنم" مهم است که همیشه از خداوند بخواهیم که ببخشد - هر بار دوباره! او هر بار شما را می بخشد. پیامبر اسلام، صلی الله علیه وسلم در این موضوع گفت: شاید شما از توبه خسته شوید، اما خداوند هرگز از بخشش شما خسته نمی شود! خداوند هر بار شما را دوباره در آغوش می گیرد و هر بار که به سوی او بر می گردید شما را می بخشد. این مهمترین چیز است. خود بزرگی ما خر ها هستند. انشاالله خداوند ما را ببخشد. مکان هایی مانند این و گردهمایی های Tariqah مهم هستند. مهمترین چیز در Tariqah این است که در امور دیگران دخالت نکنید. به خصوص در سیاست هرگز نباید دخالت کنید. سیاست کار ما نیست. برای سیاست سیاستمداران وجود دارند. وظیفه ما انجام Dhikr است. وظیفه ما عبادت به خداوند است. وظیفه ما عبادت به خداوند است. این وظیفه ما است. "برای همه کاری راحت تر خواهد بود که برای آن خلق شده اند." برای سیاستمداران سیاست راحت شود. کار برای کارگران راحت شود. هر چیز برای هر فرد به تبع از منظور خلق شدنش ساده خواهد شد. انشاالله خداوند هدف زندگی ما را برای ما آسان کند. این مهم است. ما مردم طریقت هستیم و وظیفه خاص خود را داریم همه انواع مردم با وظایف مختلفی وجود دارند. در طریقت برای همه مردم باز است. ما درب بسته‌ای نداریم. در مورد مسائل دیگر، همه چیز را همه نمی‌توانند انجام دهند. همه نمی‌توانند وارد سیاست شوند و غیره. تنها کسانی که نمی‌توانند راه طریقت را دنبال کنند، افرادی هستند که علیه آن هستند. برای همه دیگران، با این حال، درب باز است و همه خوش آمدند. همچنین، برای کسی که ناراضی است اجباری نیست. همه آزادند بیایند و بروند. این است حال با طریقت. طریقت راهی به سوی خوشبختی است. طریقت راهی به سوی شادی است. خدا ما را در این راه استوار نگه دارد. خدا تعداد مردم در این راه را افزایش دهد. مردم طریقت نعمتی برای زمین هستند. آن‌ها نعمتی برای همنوعان، خانواده‌ها و جامعه خود هستند. مردم طریقت همیشه فقط بهترین‌ها را برای همه می‌خواهند. در طریقت حسادت ممنوع است. شما می‌توانید آرزو کنید که چیزی را که دیگران دارند داشته باشید، اما حسادت به معنای خواستن آسیب دیدن دیگران است. این درطریقت و البته در شریعت ممنوع است. بر اساس شریعت، روی این موضوع داوری های حقوقی متناسبی وجود دارد. خدا به شما کمک کند و این سرزمین شریف و مبارک را حفظ کند. پیامبر خدا، صلی الله علیه وسلم، آن را مبارک و محبوب کرد. خدا روزی برای این صد میلیون نفر خواهد فراهم کرد. خدا آنها را حفظ خواهد کرد، ان‌شاءالله. تمام مردم این سرزمین دین را دوست دارند، آنها پیامبر مقدس، صلی الله علیه وسلم ، را دوست دارند. فقط تعداد کمی از شیاطین انسانی که خود را بر مسلمانان دیگر برتر می‌دانند و می‌خواهند ایمان مردم این سرزمین را نابود کنند. بیشتر مردم اینجا راه طریقت را دنبال می‌کنند و پیامبر خدا، صلی الله علیه وسلم ، را دوست دارند. ای خدا، این مردم را برافراشته و مبارک کن.

ما معمولا در پنج شنبه مستقیما دیکر می کنیم. اما چون ما کمتر به مصر می آییم، قبل از دیکر سخنرانی دو کلمه ای خواهیم داشت تا بیشترین فایده را ببریم، ان شاءالله. همه ستایش برای خداست! ما به ماه رجب رسیدیم، ان شاءالله: بر اساس زمان مصر، ماه رجب جمعه یا شنبه شروع می شود. در برخی کشورها، ماه رجب در روز شنبه شروع می شود. بر اساس محاسبات ترکیه و قسمتی از جهان، ماه رجب در پنج شنبه شب شروع شد. در این روز، یکی از شبهای مبارک سال برگزار می شود. برخی شبها مبارک است. امشب لیلة الرغائب است. این شبی است که دعاها به طور خاصی برآورده می شوند. بندگان مقدس و عادلانه خدا و دانشمندان این شب را با احترام لازم می بینند. پیامبر خدا، صلی الله علیه و سلم، توصیه کرد که یک نفر باید وضو بگیرد، دو رکعت قبل از خواب دعا کند و برای نماز تهجد بیدار شود تا احترام خود را به این شب نشان دهد. اگر این کار را انجام دهید، به انگار شب را کلی دعا کرده اید. حتی بدون اینکه تمام شب بیدار باشید، این به انگار شکر کرده اید که شب را با دعا بدون خواب گذرانده اید. وضو بگیرید، دو رکعت قبل از خواب دعا کنید، و برای نماز تهجد بیدار شوید. در این کار برکة خاصی وجود دارد. هر کاری که به نام خدا انجام شود، خدا آن را عبادت می داند. شما غذا می خورید، می نوشید، می خوابید، کار می کنید، ازدواج می کنید و نیت شما برای خداست، همه اینها برای خدا عبادت است ان شاءالله. این یک فیض خدا به تمام انسان ها است تا بتوانند به اسلام، دین خدا ، وارد شوند. بیشتر مردم برای این کار توجه نمی کنند. مسلمان شدن یک عزم و فیض خداست. او ما را به فیض و رحمت خود مسلمان کرده است. ما سپاس گذاریم خدا که در نام او در اینجا جمع شده ایم. خدا ماه رجب را برای خودش محفوظ کرده و آن را ماه خدا می نامد. در این ماه مقدس، لازم است عبادت کنیم و از برکات فراوان لذت ببریم. برخی در دوران سه ماه رجب، شعبان و رمضان روزه می گیرند. برخی در روزهای مبارک، مانند امروز روزه می گیرند. برخی در روزهای دوشنبه و پنج شنبه روزه می گیرند. هر کسی بر اساس توانایی خود. یک شخص باید این وظایف را ادامه دهد. انجام دادن این وظایف به مردم مفید است. هر کسی که این وظایف را انجام دهد، هم در این دنیا و البته در آخرت منفعت خواهد داشت. دعای پنج بار در روز اصلی است. برخی مردم می گویند: "ما دیکر می کنیم، تسبیح می زنیم. ما پنج بار در روز دعا نمی کنیم." دعای پنج بار در روز ستون دین است. دعای پنج بار در روز اصل همه چیز است و بر همه چیز غلبه می کند. بدون دعای پنج بار در روز هیچ فایده ای ندارد. حتی اگر تمام زندگی خود را دیکر کنید، اگر پنج بار در روز دعا نکنید، به شما چیزی نمی آورد. شما حتی فایده ی اندازه یک اتم نمی داشتید. دعای پنج بار در روز مهم است. اگر یکی از پنج دعای روزانه را از دست داده اید، البته، می توانید آن را جبران کنید. در آخرت، شما برای این کار مجازات نخواهید شد. اما برکت و پاداشی که از دست داده اید، دوباره باز نخواهید گرداند. برکت یک دعای از دست داده شده نمی تواند حتی اگر تا زندگی خود دعا کنید، باز یافت شود. وقتی زمان دعا فرا می رسد و شما بلافاصله دعا نمی کنید، دعای شما ارزش بیشتری را از دست می دهد. پیامبر محبوب، صلی الله علیه و سلم، در اصل گفته است که دعای انجام شده در زمان مناسب به اندازه یک گنج ارزشمند است. دعای به موقع مثل غذای تازه است و آنی که تاخیر دارد مثل غذای فاسد است. این مهم است. بسیاری از مردم به این موارد جدی نگاه نمی کنند. حتی افرادی که ادعا می کنند به تاریقه تعلق دارند، به این موضوع توجه نمی کنند. مردم حتی وقتی به آنها گفته شد که دعاهای از دست رفته خود را تکمیل کنند، می ترسند. آنها سپس می گویند: "چگونه باید این کار را انجام داد؟! ما برای 15 یا 20 سال دعا نکرده ایم!" "چگونه قرار است این دعاها را جبران کنیم؟ ما نمی توانیم این کار را انجام دهیم." البته، شما می توانید! فقط یک برنامه زمانی برای 15 سال بسازید و سپس، بعد از هر دعای واجب، یک دعای از دست رفته را نیز انجام دهید. شما نیازی نیست که همه چیز را در یک روز جبران کنید. حتی اگر سپس بمیرید قبل از اینکه همه چیز را جبران کرده باشید، خدا به شما خواهد آمرزید زیرا نیت داشتید و اقدام محکمی انجام دادید. مهم است این موارد را به درستی درک کنید. علاوه بر این، این به معنی این نیست که اگر شما در رمضان، در لیلة القدر یا در هر شب مقدس دیگری دو رکعت دعا کنید، این دو رکعت تمام بدهی دعای شما را حذف می کند. نه، این ها بدهی دعای شما را حذف نمی کنند. چنین چیزی وجود ندارد. البته، خدا مهربان است و می آمرزد. اما ما نمی توانیم از بدهی دعای خود به این روش خلاص شویم. هیچ شکی نیست که خدا مهربان است و می آمرزد. اما ما نمی توانیم این بیانیه را تایید کنیم که دو رکعت تمام دعاهای از دست رفته را جبران می کند. ما چنین چیزی را از شیخ نظام الحقانی یا شیخ عبدالله الفائز الداغستانی نشنیده ایم. آنها اقیانوس های دانش در موارد شرعی و فقهی هستند. و ما هرگز چنین چیزی از آنها نشنیده ایم. مردم می خواهند تاریقه را دنبال کنند و درخواست وظیفه یا خدمت می کنند. همین حالا وظیفه اول در انتظار انجام است که پنج بار در روز دعا کنید. در روز جمعه در روز، هنوز در مصر رجب نیست. رجب برای شما روز شنبه است. از شروع ماه مقدس رجب استفاده کنید تا نیت کنید و شروع به دعا کردن پنج بار در روز کنید، اگر هنوز این وظیفه را انجام نداده اید. و کسانی که هنوز دعاها را جبران نکرده اند باید شروع به جبران دعاهای خود کنند. فقط بعد از هر دعای واجب، یک دعای از دست رفته را انجام دهید. این به این سادگی است. بعد از هر دعای واجب، فقط چهار رکعت، دو رکعت، یا سه رکعت را جبران کنید این مفید است. خدا بخشش کند و به ما پاداشی را که به کسانی که در زمان مناسب دعا می کنند وعده داده است بدهد. رحمت خدا جامعه است. خدا آن را از ما و شما قبول کند. الله ما را توفیق هر خوبی بدهد. و آن ما را در راه درست، راه پیامبر الله، صلی الله علیه و سلم، راه اولیاء، صالحان و شیوخ، پایدار نگه دارد.