Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

بسم الله الرحمن الرحيم هَلْ يَسْتَوِى ٱلَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ صدق الله العظيم خدابرترچه بلندایین و با عزت، پرسیده است آیا دانشمند و جاهلی در یک مقام هستند؟ آیا میتوانند مساوی باشند؟ مشخصاً این طور نیست. هر یک از مسلمانان بر آن تکلیف شده است که دانش جویی کند. حدی مشخص نیست برای یدکردن دانش. ما بایستی تلاش کنیم تا تا هرجایی که میتوانیم، دانش بیاموزیم. ما باید بیاموزیم چطور نماز را باخشی کنیم، روزه بگیریم، و چگونه زکات خود را بپردازیم. این همه واجباتی هستند که بر هر مسلمانی تکلیف شده است. بعلاوه، وظیفه ماست که بیشتر بیاموزیم و در جلسات آموزشی حضور یابیم. جلسات آموزشی مانند صحبت های علمی، خطبه ها، کلاس ها، سخنرانی ها و غیره است. اگر ما در دوران زندگی خود در حال آموختن باشیم، وظیفه آموختن را انجام داده ایم. تحصیل کردن و دست یافتن به دانش بر هر مسلمانی واجب است. به دلیل ندانستن از یادگیری اجتناب نکنید. باید هدف تان دائمی بودن یادگیری باشد. هدفتان باید این باشد که در طول تمام عمرتان، دانش را دریافت کنید، ان شاءالله. ما باید به دانش دست یابیم، قدم به قدم، تا هر چه می توانیم، تا به رضای خداوند نائل شویم و زندگی آخرت به خود جلب کنیم. چیزهایی هستند که انسان ها نمی فهمند و نمی دانند. در چنین مواقعی، باید آنچه را می دانیم و فهمیده ایم با دیگران به اشتراک بگذاریم تا آنها نیز بتوانند برخوردار باشند. اما چون تمامی انسان ها به یک میزان عقل و فهم ندارند، نباید چیزهایی که خودتان و کسانی که شنونده ی شما هستند متوجه نمی شوید، بیان کنید. برای مثال، برخی از بیاناتی که علما و مراجع بزرگ اسلام در توضیحات خود ارائه می دهند، چنانکه که برخی از انسان ها نمی توانند آنها را فهم کنند. شما ملزم نیستید که چیزهایی را بگویید که دیگران نمی توانند درک کنند. وقتی شما سعی می کنید به کار خوبی بپردازید، ممکن است کار بدی انجام دهید با گفتن چیزهایی به مردم که نمی توانند درک کنند. مردم ممکن است آن را به درستی تفسیر نکنند. و سپس آنچه را که انجام می دهند، بی معنی است. شما مسئول هستید از آنچه که آنها انجام می دهند. هر گناهی که نتیجه گرفتن از آن بیاید، بر دوش شماست. به همین علت است که شیخ ناظم بیشتر افرادی را ممانعت کردند که خواستار خواندن کتاب های ابن العربی محی الدین بودند. فقط در موارد خاصی آن را تصریح کرد. دانش ابن العربی از نوعی است که نه همه می توانند آن را فهم کنند. حتی علمای اهل تخصص، که همان افرادی هستند که به آن می رسند، تنها در موارد نادری اظهارات ابن العربی را انجام می دهند. محی الدین ابن العربی شاه مشایخ، یکی از شیوخ بزرگ است. کراماتش در سرتاسر جهان شناخته شده است، همه او را پذیرفته اند. در موارد خاص، توصیه به عدم خواندن کتاب های ابن العربی، سرکوب نیست. بلکه نوعی دانش است که همه افراد نمی توانند آن را درک کنند و ممکن است به تداخل هایی بیانجامد. شیخ الاکبر، شیخ محی الدین ابن العربی فقط یک موضوع نمونه است. رشته های بسیاری دیگر با دانش عمیق و بالغ بخوی آن وجود دارد. بعضی افراد چیزهایی را می آموختند و تدریس می کردند که خودشان فهمیده نبودند. این باعث می شاید که آنها چیزها را به طور نامفهوم توضیح دهند و شنوندگان را سوء یاری دهند. آنها باعث می شوند که مردم کارهای بیهوده ای انجام دهند. شیخ کسی است که به صورت مستقیم مسئول برای افرادی است، و وظیفه ای که بر عهده دارد را به همت آسان سازی کارهایی که مردم می توانند فهم و انجام دهند انجام می دهد. شیخ به هر یک به میزانی که نیاز دارد و می فهمد، دانش می آموزد، براساس سطح شخصی اش. از آنچه را که نمی فهمیدید، دوری کنید. رکز کنید بر تخصص خود و آنچه که فهمیده اید. ما هیچگاه نمی توانیم دستورات خداوند را با دقیقیت های صد درصد ارجا دهیم. این موضوع پرچالش است. حتی اگر ما تلاش کنیم که همه چیز را با دقیقتد صد درصد اجرا کنیم، موفق به کامل ارجا دادن آن نخواهیم شد. به همین خاطر است که ما باید همیشه خداوند را برای کمک و رحمت خواستار باشیم. فروتنی و ثبات می تواند چیزی باشد که همه ی ما قادر به ارائه آن باشیم. خداوند هرگز از کسی کاری را نمی خواهد که نمی تواند انجام دهد. کافی است که فقط آنچه که خداوند از شما خواسته است را ارجا دهید. رحمت، مهربانی و بخشش خدا بی حد وحصر است. ما باید این موضوع را بدانیم. بی اختیار خداوند بر همه ی ما رحم کند، ان شاءالله.

بعضی چیزها حلال، یا مباح هستند. اما داخل این چیزهای مباح، چیزی هست که خداوند، با شکوه و قدرت، دوست ندارد: طلاق. برای مردم بهتر است که ارتباطات زناشویی خود را حفظ کنند. شرع اجازه طلاق را می‌دهد. اسلام با فرم‌های تغییر یافته آموزه‌های الهی، مثل آنچه در مسیحیت یا یهودیت پذیرفته شده، فرق می‌کند. در این سیستم‌های باور، طلاق اغلب ممنوع تلقی می‌شود. آنها دین را به همان اندازه که با دیدگاه شخصی خود مطابقت دارد، تغییر داده‌اند. این باعث می‌شود که ادعا شود طلاق ممنوع است. اما بر اساس قانون الهی، که بر ما عطا شده، طلاق مباح است. با این وجود، چیزی است که خداوند، با شکوه و قدرت، دوست ندارد. برخلاف اجازه دادن خدا، طلاق عملی است که باعث ناراحتی او می‌شود. خداوند، با شکوه و قدرت، می‌خواهد خانواده‌ها درست بمانند. مردم باید به طور غیر دشمنانه با هم برخورد کنند، با همدیگر در صلح و محبت زندگی کنند. سازگاری بین فردی حیاتی است. طلاق سبب رنج و درد می‌شود، به خصوص برای کودکان مورد ضرب‌الاقدام. نسل‌های فعلی به نظر می‌رسد کم صبر هستند. مردم ازدواج می‌کنند و سپس فقط چند ماه بعد درخواست طلاق می‌دهند زیرا نمی‌توانند به طور هماهنگ در کنار هم وجود داشته باشند. قبل از ازدواج، فرد زندگی تک بوده است. با ازدواج، یک نفر دیگر بخشی از زندگی شما می‌شود. این یک دوره ضروری از تطبیق متقابل را به ارمغان می‌آورد. اما مردم تمایلی به اینکه به هم فرصت تطبیق دهند، ندارند. آنها اغلب بدون دادن زمان برای تطبیق به یکدیگر، به طلاق روی می‌آورند. مردم به طور عجولانه به طلاق می‌پردازند. آنها ادعا می‌کنند که اختلافاتی داشته‌اند. آنها می‌گویند که جور نشد. ازدواج مثل خرید ماشین نیست. نمی‌توانید فقط تصمیم بگیرید که "این را دوست ندارم، یکی جدیدتر خریداری می‌کنم." خداوند، با شکوه و قدرت، ما را به عنوان انسان‌ها طراحی کرده است. فرد بعدی که می‌خواهید با او ازدواج کنید نیز یک انسان خواهد بود، با نقص‌هایی مثل همه دیگران. کلید زندگی مشترک صبر است. اغلب، مردم حتی با خودشان هم صبر ندارند. این مشکلاتی را در توانایی صبر کردن با دیگران ایجاد می‌کند. ازدواج صبر می‌طلبد و نباید تحت تاثیر حالات شخصی باشد. زنها باید با شوهران خود صبر کنند و شوهران باید با زنان خود همین کار را بکنند. گاهی باید بگویید بله و گاهی، نه. به طور ساده، همه چیز نمی تواند کامل باشد. گاهی اوقات، اوضاع طبق خواست شما پیش می رود. گاهی اوقات، این مسیر پیش نمی رود. کاری که ممکن است انجام دهید. اما، اگر هر دو طرف بر این مانند، یا انتظار داشته باشند، نتیجه نهایی طلاق است. فقدان درک میان همسران در نهایت منجر به چیزی می شود که الله بزرگ را ناراحت می کند. اولین کسانی که تحت تأثیر این وضعیت قرار می گیرند، بیشتر کودکان هستند. اگر کودکی درگیر نباشد، طلاق شاید کمی ساده تر به نظر برسد. با این حال، هنوز نتیجه ایده آل نیست. حتی اگر زوج قبل از ازدواج با یکدیگر آشنا بوده باشند، امور پس از ازدواج تغییرمی کند و آنها دیگر با یکدیگر ارتباط برقرار نمی کنند. پس از ازدواج، شیطان فشارهای اضافی می آورد. شیطان از این فشارها استفاده می کند تا مشاجره را با هدف اصلی جداسازی افراد و دشمن سازی آنها تحریک کند. هدف شیطان تخریب روابط انسانی است. به شیطان یا اگوی خودتان تسلیم نشوید. قبل از ازدواج، حیاتی است که پس زمینه خانوادگی، شخصیت و عادات همسر بالقوه خود را درک کنید. مسئله در مورد اتخاذ تصمیم است، و سپس به آن پایبند باقی ماندن ، طول عمر، بدون اختلاف نظر یا اختلاف قابل توجه، و همزیستی به صورت متحد. در گذشته، خانواده ها یکدیگر را می شناختند. در حالی که این مسئله در امروز ممکن است همیشه معمول نباشد، باز هم ضروری است که در مورد محیط و پس زمینه فرد دیگر بیاموزید. سوالاتی مطرح کنید مثل: خانواده آنها چگونه است؟ نقاط منفی آنها چیست؟ نقاط مثبت آنها چیست؟ بعد از ازدواج نباید با مسائل شگفت انگیز روبرو شوید که از آنها قبلاً خبری نداشتید. گاهی اوقات، مسائل ناشناخته قبلی به سطح می آیند. این موارد می تواند اغلب منجر به طلاق شود. الله روابط را سالم نگه دارد. افراد در این دوران به طور قابل توجهی متفاوت هستند. افراد گذشته بسیار صبورتر بودند. آنها توانایی بهتری در همزیستی صلح آمیز داشتند. افراد امروز صبر و تحمل ندارند. افراد معمولاً با چیزهای جزئی مشکل دارند. طلاق ها برای مسائلی درخواست می شود که به سختی به مقدار یک دانه انجیر کوچک می شود. الله همه روابط را در سلامتی نگه دارد. الله ما را حفظ کند. ازدواج, نهادی بسیار حیاتی است. در اسلام، ازدواج بالاترین نهاد است. خانواده است که بافت جامعه را در کنار هم نگه می دارد. باشد که خداوند ما را حفظ کند. باشد که او ما را از آسیب شیطان و انحرافات نفس محافظت کند. باشد که مردم با یکدیگر به صورت بسیار هماهنگ زندگی کنند.

به نام خداوند مهربان آمرزگار وَلِلَّهِ الْعَاقِبَةُ الْأُمُورِ در پایان همه چیز، با اجازه خدا، به سوی او بازخواهد گشت. هر کسی بر اساس تقدیر الله، در نهایت در برابر خدای بزرگ و قدرتمند خواهد ایستاد، هم کسانی که با او هستند و هم کسانی که علیه او هستند. اما انسان ها هرگز به این فکر نمی کنند. ما برای پایان خوبی برای همه چیز دعا می کنیم. در یک پایان بد، انسان جزا برای همه چیزی که در دنیا ایجاد کرده است را دریافت خواهد کرد و برای آن قیمت بالایی پرداخت خواهد کرد. انسان ها بی صبر هستند و به چیزها با خرد نمی نگرند. باید همه چیزهایی که اتفاق می افتد را با خرد بررسی کرد، چراکه در حقیقت هم در زندگی سختی ها و هم آسانی ها وجود دارد. اما سختی های زندگی ارزش آن را ندارند که موجب اندوه شوند. بر روی آنچه در پایان خواهد بود، تمرکز کن. امیدواریم پایان خوب باشد. این مهمترین چیز است. همه چیزی که ما تجربه می کنیم، همراه با زندگی ما در این دنیا به پایان خواهد رسید. زندگی ای که پایان خوبی دارد، زندگی ای است که رستگاری یافته است. این یک زندگی خوشبخت است. به هر سختی که انسان در دنیا می کشد، برای کسی که راه خدا را می پیماید، پاداشی وجود دارد. برای کسی که راه خدا را نمی پیماید، هیچ برکتی در سختی های زندگی وجود ندارد. برای کسی که راه خدا را نمی پیماید، در همه حالات فقط زیان و خسارت وجود دارد. در زندگی گاهی اوقات سختی ها وجود دارد. در پایان، تنها چیزی که مهم است این است که آیا شما ایمان خود را حفظ کرده اید و رستگاری یافته اید یا نه. اگر این مورد رخ دهد، باید خدا را تشکر کنیم. اگر در پایان چیزها، توانستی ایمان خود را حفظ کنی و رستگاری یابی، پس خدا را بستایید. با سپاسگزاری، تحسین و تقدیم، ایمان و اعتقاد خود را به خدا نشان می دهی. کسی که علیه خدا شورش می کند، نه از سختی های زندگی بهره ای بردارد و نه در آخرت برکتی کسب کند. بنابراین به پایان و نتیجه کارها تمرکز کن. امیدواریم پایان تمام مسائل ما یک پایان خوب باشد، ان شاء الله.

بیشتر مردم امروزه از اینکه احساس فشار و محدودیت می کنند، شکایت دارند. مردم خود را با هر چیزی بار می گذارند. همین بار موجب ایجاد احساس فشار و محدودیت می شود. مردم با خود بار می گذارند، زیرا خیلی مشغول دنیا هستند. هر چه بیشتر به دنیا فکر کنید، بیشتر شما را بار می گذارد. با هر فکر بیشتر به دنیا، شرایط شما بدتر و بدتر می شود. مردم همیشه نگران هستند: "باید این کار را انجام دهم؛ باید آن کار را تمام کنم." یا اینکه مردم خود را تحت فشار عملکرد قرار می دهند: "باید بیشتر بکوشم تا بتوانم بیشتر پیشرفت کنم." حتی اگر مردم فرصت استراحت پیدا کنند و با هم بنشینند، فقط در مورد مسائل دنیوی صحبت می کنند. اما هر چه بیشتر در مورد مسائل دنیوی صحبت کنید، بیشتر خود را با بار می گذارید. شیخ ناظم بنابراین پیشنهاد کرد که نباید خیلی به چیزهای جهانی گوش داد. حرف زدن در مورد دنیا فقط موجب بار بیشتر می شود. اگر می خواهید از بار و فشار خود رها شوید، پس وارد جمعیت افرادی شوید که برای زندگی در آخرت هستند. سعی کنید با افرادی باشید که برای زندگی در آخرت هستند. مسائل دنیوی فقط تاریکی به زندگی شما می آورد. دنیایی تاریکی و اندوه به بار می آورد از سوی دیگر، روح انسان وقتی به آخرت می اندیشد، شاد می شود. وقتی انسان به آخرت متمایل می شود، روح او راضی و خوشحال می شود. صحبت های دنیوی هرگز شما را راضی نخواهد کرد. صحبت های دنیوی عموما به این ختم می شود که مردم از دیگران شکایت می کنند و مشکلات خود را به دیگران می اندازند. این گفتگوهای منفی مردم را سنگین و به خصوص کسانی که با آنها مقابله نمی کنند، ناراحت می کند. حرف زدن در مورد دنیا به هیچ چیز خوبی منتهی نمی شود. اگر آرامش و صلح را می جویید، پس به سوی آخرت روی بپیچید. راه الله را دنبال کنید. دنبال راه پیامبر، علیه السلام، باشید. بخوانید و شنوای زندگی نامه های پیامبران، یاران آنها و اولیاء الهی باشید. از زندگی آنها الگو بگیرید. وقتی نام پیامبران، یاران و اولیاء الهی ذکر می شوند، الله رحمت خود را فرود می آورد، بنابراین شما آرامش درونی حس می کنید. اما اگر به کسانی که به دنیا چسبیده اند، نگاه کنید و فقط با سوال پردازش می کنید که چه مقدار پول در می آورند، چه کاری انجام می دهند، چگونه موفق شدند که ثروتمند شوند، شما خود را در تاریکی فرو می برید و بار می گذارید. بنابراین به الله شکر کنید، چون برای انسان چیزی خوشحالتر از اینکه مسلمان باشد، وجود ندارد. از کسانی که دین را برای سود خود استفاده می کنند و شما را به راه راست هدایت نمی کنند، دوری کنید. چنین افراد گمراه کننده و گمراهی همیشه وجود داشته است. در اسلام هیچ اجباری وجود ندارد. اسلام برای نجات بخشیدن به مردم آمده است. این [اسلام] وظیفه دارد خوشبختی را برای مردم هم در این دنیا و هم در آخرت به ارمغان آورد. اسلام زیبایی و شادی را به مکان‌هایی می‌برد که در آنجا تمرین می‌شود. اسلام هم زندگی دنیوی و هم زندگی اخروی را زیبا می‌کند. همه مردم امروزه در این دنیا به یک شکلی محدود شده‌اند. مردم فقط به این دنیا روی آورده‌اند. مردم به آخرت خود نگاه نمی‌کنند. بنابراین، تمام دنیا در غم و اندوه قرار دارد. به امید خدا که مردم را هدایت کند تا بتوانند زیبایی ایمان را ببینند، ان‌شاءالله.

بسم الله الرحمن الرحيم وَعَلَّمَ ءَادَمَ ٱلْأَسْمَآءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى ٱ لْمَلَـٰٓ ئِكَةِ صدق الله العظيم خداوند متعال و قادر ، همه چیز را به آدم ، علیه السلام ، آموخت. دانش فرزندان آدم از آدم ، علیه السلام ، می آید. خداوند متعال و قادر ، همه چیز را به او آموخت. با او، انسان ها همه انواع دانش را آموختند، هم دانش بیرونی و هم دانش درونی. همه انواع دانش، به جد بزرگ ما آدم، پیامبر و انسان اول، برمی گردد. او همه اشکال دانش را آموخت، چه ریاضی باشد یا هر علم دیگری. ادعا می شود که انسان ها این چیز ها را تصادفی آموختند. مردم امروزی فکر می کنند که آنها خود علوم را اختراع کردند. نه، دانش از زمان آدم وجود داشت. خدای قادر بر همه چیز، به هر چیزی زمان و مکان خود را داده است ، همانطور به دانش. آدم، علیه السلام ، اولین انسان را مبانی دانش آموخت. با گذر زمان، درهای جدید دانش برای انسان ها باز شد و باز می شود. انسان به طور مستمر چیزهای جدید می آموزد. همیشه یک آگاهی جدید وجود دارد که منجر به دانش جدید می شود. دانش در برابر خدا پایان ندارد. پایانی برای دانش وجود ندارد. خداوند متعال و قادر به ما هدیه دانش داده است. برای مثال، یک دانش است که انسان ها در آتش می سوزند و در آب غرق می شوند. 22 00:02:53 دانش فقط زمانی آشکار می شود که اجازه داشته باشد. دانش قوانین خود را دارد. برای هر دانش، مکان و زمان مناسبی وجود دارد. دانش در حضور الله قرار دارد. منبع دانش، الله بزرگ و قدرتمند است. دانشی که الله برتر و قدرتمند، به انسان ها داده است فقط یک ذره کوچک است. این ذره کوچک دانش باعث غرور می شود، بنابراین مردم خود را با آن چیزی می دانند. به دنبال دانشی برید که شما را به سمت الله بزرگ و قدرتمند هدایت کند؛ این در واقع دانش است! دانشی که قدرت و جلال الله را به شما آشکار می کند، دانش است. دانش کسانی که نمی دانند چه می کنند، اما باز هم چیزی را انجام می دهند و سپس آن را برای خود می گیرند و مردم را راهنمایی می کنند با گفتن: "این کار را انجام ده، آن کار را انجام ده"، دانش نیست. این دانش نیست، بلکه فریب است. دانش از پیامبران منشأ می گیرد. همه انواع دانش از پیامبران منشأ می گیرد. هر چیزی که می توانید تصور کنید، از بافندگی گرفته تا کشاورزی و تا پزشکی، همه از پیامبران منشأ می گیرد. اولین پیامبر آدم بود، علیه السلام، سپس سیث، ادریس، علیه السلام و بنابراین دانش با هر پیامبر پس از آن ادامه یافت. پیامبران دانش را به انسان ها آموختند. دانش چیزی است که بسته به زمان است و به تدریج آشکار می شود. اکنون ما در اواخر زمان هستیم و حضور فزایش سریع دانش را تجربه می کنیم. آنچه انسان پیش از این در هزار سال یاد می گرفت، اکنون در یک سال یاد می گیرد. این حکمتی از الله است. افزایش سریع دانش نشانه ای از پایان زمان است؛ پایان دنیا نزدیک است. زمانی رسیده است که تمام این دانش آشکار شود. سطح دانش امروز برای عصر امروز تعیین شده است. به امید اینکه الله ما را گمراه نکند. به امید اینکه الله به ما دانشی ندهد که ما را از راه بیرون بیاورد. خداوند به ما دانش واقعی ببخشد.

خداوند متعال بندگان محبوبی دارد. بسم الله الرحمن الرحيم أَلَآ إِنَّ أَوْلیَآءَ ٱلَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ. ٱلَّذِینَ ءامَنُوا۟ وَکانُوا۟ یَتَّقُونَ صدق الله العظيم آنها بندگان محبوب خدا هستند. برای آنها نه ترس و نه غم وجود دارد. به همین ترتیب، هیچ ترس و اندوهی برای کسانی که با آنها هستند وجود ندارد. آنها مؤمنان هستند. مؤمن کسی است که هرگز با مردم خائنانه و بد رفتار نمی کند. آنها افرادی هستند که به وعده های خود توجه می کنند و به آنها عمل می کنند. مولای آنها پیامبر ما صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم است. راه او را دنبال می کنند. این مسیر انسان شدن را به مردم می آموزد. انسان چیست؟ انسان موجودی است که خداوند متعال او را آفریده و توانایی کسب بالاترین افتخارات را داده است. اگر این راه را بروند، مردم مورد قبول خداوند خواهند بود. راه آنها راه نجات است، راه سعادت. برای دنیا عزادار نیستند. آنها مردم را به راه درست هدایت می کنند. آنها برای کسانی که با آنها هستند نعمت بزرگی هستند. برکت آنها هم در دنیا و هم در آخرت است. راه انبیا و اصحاب انبیاء شامل انتشار نور به سراسر جهان است. برای مردم آسانی و آسایش می آورند و آنها را از تاریکی ها به سوی نور هدایت می کنند. مسیر آنها همین است. کسانی که به آنها خدمت می کنند باید بدانند که از کسی کمک نمی خواهند. ادعای آنها این است که خودشان به مردم خدمت می کنند. خدمات آنها شامل نشان دادن مسیر صحیح به مردم است. برای کسانی که با آنها هستند و به نام خدا آنها را یاری می کنند، برکات بزرگی به همراه دارد. این نعمت هم به آنها و هم به اجداد و خانواده و نزدیکانشان خواهد رسید. این روش اولیای الهی است. راه خدا راه رحمت است: مهربانی با مردم و خدمت به آنها. در عوض به کسانی که خدمت می کنند خدمات داده می شود. اگر کسى براى خدا یک عبادت کند، خداوند در ازای آن صد هزار به او عطا خواهد کرد. برکت این برای کسانی است که آن را درک می کنند. کسانی که درک می کنند و با آنها هستند خوشحال می شوند. راه همه اولیا یکی است. "این یکی اینطور است، آن یکی متفاوت است." خیر، چنین تبعیضی وجود ندارد. همانا آنها بندگان محبوب خدا هستند. فواید آنها به نفع نوع بشر است. برکات آنها برای همه بشریت است. پیامبر ما صلی الله علیه و آله می فرماید: بهم تمترون ویهم تنسرون باران به خاطر او به سراغ شما می آید. پیروزی به خاطر آنها از آن شما خواهد بود. امرار معاش شما در این دنیا به خاطر آنهاست. خداوند متعال به خاطر آنها همه غذاها، پیروزی ها، باران ها و همه خوبی ها را به دنیا می فرستد. از طریق آنها می آید. آنها نعمتی برای همه بشریت هستند. هدایای خداوند صرفاً محصول این دنیا نیست، بلکه همه هدایایی است که به احترام معشوقش برای ما نازل شده است. خداوند متعال از روی محبت به آنها به ما هدیه می دهد. خداوند به خدمات ایشان ادامه دهد. خداوند از ایشان راضی باشد. حتی اگر به آخرت هم رفته باشند، خدماتشان بیشتر خواهد بود.

خداوند متعال در قرآن (99:7 و 8) به زیبایی می فرماید: هر قدر هم که انسان نیکی کند، خیر و ثواب آن را خواهد دید. حتی کوچکترین اقدامات نادیده گرفته نمی شود. خداوند عز و جل می فرماید: بی تردید به سوی تو باز خواهند گشت. با این حال، کسانی که مرتکب بی عدالتی شوند، مجازات خواهند شد. بدون توجه به میزان تجاوزاتشان، قطعاً عذاب عادلانه خود را خواهند دید. خداوند متعال نیز ما را راهنمایی می کند که چگونه از چنین مجازات هایی دوری کنیم. تا زنده ای و بدنت نفس می کشد، استغفار می کنی، آنگاه خداوند توبه ات را می پذیرد. اما وقتی روح از بدن خارج شد، دیگر نفسی نداری و کاری از دستت برنمی آید، دیگر توبه ممکن نیست و عذاب حتمی است. بنابراین، تا زمانی که در این دنیا هستیم، تأمل در اعمال و گناهانی که در این دنیا انجام داده ایم، مهم است. پیامبر ما صلی الله علیه و آله وسلم سفارش کرده است که روزی هفتاد یا صد مرتبه «استغفرالله» بگوییم و از خداوند آمرزش بخواهیم. پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «استغفیرالله» را هم می‌خوانم. با اینکه خودش از گناه و گناه پاک بود، روزی هفتاد بار «استغفیرالله» می گفت! با استغفار 70 بار، 100 بار یا بیشتر از خداوند در هر روز، خود را از گناهان پاک می کنیم و خود را از این بار رها می کنیم. خداوند در قرآن کریم می فرماید: کوچکترین گناهی که به آخرت وارد شود، به اندازه یک ذره، عذابش را خواهد داشت. به همین ترتیب، هیچ کار خیری هدر نمی رود. اگر عملت به اندازه ذره ای باشد، خداوند متعال ثواب آن را می دهد. او اعمال شما را نادیده نخواهد گرفت. امروز، یک حالت عمومی از بی فکری و هدایت نادرست، دنیای ما را تحت الشعاع قرار داده است. بسیاری از مردم توانایی تفکر و درک ندارند. در نتیجه، آنها به راحتی به سمت سرمایه گذاری های بیهوده و خطرناک کشیده می شوند. خداوند هشدار می دهد: «خودتان را در معرض خطر قرار ندهید!» اما مردم سرکش سخنان او را تضعیف می کنند. مردم از حماقت خود کور می شوند و مخالفت با خدا، انکار او، مبارزه با دین و ترک آن را نشانه برتری می دانند. خداوند از این امر محفوظ بدارد، اما کسانی که از این کارها روی گردان نشوند و توبه کنند، در جهنم عذاب ابدی خواهند داشت. حتی اگر از فرایض دینی خود غافل شوید، باز هم امید به چاره ای وجود دارد. با این حال، اگر مردم این اشتباه را مرتکب شوند که ایمان خود را کاملاً ترک کنند، بدون شک عواقب آن را در زندگی پس از مرگ تجربه خواهند کرد.

Bir mübarek söz vardır, ister hadis olsun, ister salih bir salih kişinin sözü olsun, kesin olarak söyleyemem. Ancak çoğu zaman hadis olarak da anılır. Diyor ki: "Herkes ne için yaratıldığını kolaylıkla bulacaktır." Bu mübarek bir sözdür. Çünkü Allah'ın her eserinde bir hikmet vardır. Her şeyin, her görevin bir amacı vardır. Bu görev her zaman Allah'ın dilemesi doğrultusunda yerine getirilmeli ve tamamlanmalıdır. Velilerin çoğu bu hikmeti sormazlar; nedenini, nasılını, onun iyi mi kötü mü olduğunu sorgulamazlar. Herşeyin Allahﷻ'dan geldiğini bilir ve olaylara hikmetle bakmaya çalışırlar. Eğer bu hikmeti tanıyamazlarsa, "Allah hikmeti bilir" derler ve bu konu üzerinde artık düşünmezler. Dünya çapındaki mevcut duruma bakalım: O kadar çok kötülük var ki, o kadar çok kötü insan var ki. İyiden çok kötü, iyiden çok kötü. Oysa her şey yalnızca Allahﷻ'ın bildiği bir hikmetle yaratılmıştır. Hem iyilik hem de kötülük bir sınav görevi görür. Elbette biz insanlar olarak Allah'aﷻ karşı, biz insanlara, Müslümanlara, müminlere ve her canlıya karşı olduğu için reddettiğimiz bazı şeyler var. Müslümanlar olarak acının ne zaman çekileceğini kabul etmiyoruz. Ama yine biliyoruz ki, bunun altında sadece Allahﷻ'ın bildiği bir hikmet vardır. Müdahale etmemeyi öğrenmeli ve dünyayı iyisiyle kötüsüyle olduğu gibi kabul etmeliyiz. Kötüyü değiştiremiyorsak en azından kalbimizde kınamalı, tasvip etmemeliyiz. Bu özellikle genel olarak insanlar için olduğu kadar tarikat mensupları ve kendisini Müslüman olarak tanımlayan herkes için de önemlidir. Çünkü bunu bilmek bizi Allahﷻ katında makbul kılar. Bunu anlamayan, itiraz eden, mükâfatını da, yolunu da kaybetmiş olur. Dünyada olup bitenlerin çoğu doğası gereği kötüdür. Bazen arkasındaki hikmeti anlamadan onun hakkında konuşmak iyi olabilir, bazen de iyi değildir. Çünkü çoğu zaman her şey gördüğümüz gibi değildir: İnsanların çoğu zaman iyi sandıkları şeyler kötü olabilir, kötü sandıkları şeyler de iyi olabilir; bu Allah'ın hikmetidir. Müminin her zaman bu tür şeylerden, ayartmalardan uzak durmaya çalışması, dikkatsizce hareket etmemesi gerekir. Şeyh Nazım'ın dediği gibi evde kalan güvendedir inşaAllah. Allahﷻ bizi korusun. Daha önce de belirtildiği gibi bilgeliğin birçok farklı biçimi vardır. Hiçbir zaman Allahﷻ'ın bir şeyi bir sebeple yarattığı iddia edilmemelidir. Allah ﷻ hikmeti ile yaratmıştır. Allah'ın işine karışmamalıyız. Her şeyin bir düzeni ve kuralları vardır. Her şey olabilir ve her şey olması gerekir. İyiliğin yanında kötülüğün de olması gerekir. Bazen kötülük hakim olur, sonra tekrar ortadan kaybolur ve iyiliğe yer açılır. Bu Allah'ın emridir, O'nun kuralıdır. Eğer müdahale etmezsek bizim için daha iyi olur. Daha önce de söylediğimiz gibi insanlar çoğu zaman bilgisizce hareket eder ve kötüyü iyi, iyiyi de kötü görürler. Allahﷻ bizi bundan korusun.

همانطور که دیروز گفته بودیم، اسلام دستورات مختلفی را تعیین می کند. بعضی از آنها ممکن است بسته به شرایط تغییر کنند یا به شرایط خاصی وابسته باشند. یکی از این دستورات، که در زمان پیامبر محمد ﷺ صادر شد، فرمان مهاجرت از مکه به مدینه بود. همه باید این فرمان را اجرا کنند. البته، بت‌پرستان مکه، آنها را به آسانی رفتن نمی گذاشتند. آنها مهاجرت شان را مجاز نمی‌دانستند. کسانی که موفق به مهاجرت شدند، یا به طور مخفیانه این کار را انجام دادند یا به اندازه کافی قوی بودند که اجازه نمی دادند جلوی آن را بگیرند. آنها توانستند خارج شوند. اما فقرا یا ضعیف ترین ها مجبور بودند بمانند. اما مهاجرت، فرمان الله ﷻ بود. این فرمان تا زمانی که مکه تسخیر شد، در جریان بود. با تسخیر مکه المکرمه، این فرمان لغو شد. مهاجرت دیگر اجباری نبود. مهاجرت کی دوباره مجاز خواهد بود. وقتی مردم مجبور به مهاجرت می شوند، یعنی: وقتی توسط دشمن بیرون رانده می شوند یا ایمانشان در خطر است. در این شرایط، مهاجرت سپس مجاز است و آنها پاداش آن را در آخرت خواهند گرفت. مهاجرت نباید برای فرار از سختی های این دنیا باشد، بلکه باید برای حفظ ایمان و حفاظت از زندگی آخرت خود باشد. دلایل مهاجرت بنابراین عبارتند از: حفاظت از ایمان، زبان، و افتخار. الله ﷻ آنها را برای این کار پاداش می دهد. اگر شما مجبور به ترک ایمان خود شوید، پس مهاجرت برای فرار از این شرایط به منظور حفاظت از ایمانتان مجاز است. تا زمانی که ایمان شما در خطر نیست و شما می توانید آن را حفظ کنید، می توانید بمانید. اما اکثر مردم اغلب بسیار بی رحم می شوند. آنها به انسانیت احترام نمی گذارند، نه می توانند مهربان یا مرهم باشند. به همین دلیل، مهاجرت در برخی شرایط می تواند مناسب باشد. مهاجرت واقعی مسلمانان، آن بود که در زمان پیامبر ﷺ صورت گرفت. این یک فرمان بود. همه باید می رفتند. با تشکر از الله، آنها توانستند ده سال بعد به زادگاه خود بازگردند. امروزه که مسلمانان در سراسر جهان مورد فشار قرار گرفته اند، همیشه باید به یاد داشت: در انتها، الله ﷻ برنده است. شیطان و پیروانش همیشه در آخر بازنده‌اند. همانطور که شیخ نظیم گفت، شیطان و پیروانش فکر می‌کنند که پیروز شده‌اند. اما در آخر، آنها خواهند دید که هیچ چیزی به دست نیاورده‌اند. آنها همه چیز را از دست دادند. آنها در خیری سهمی ندارند، نه در این دنیا و نه در آخرت. ستمگران مجازات خواهند شد. ستم از سوی الله ﷻ نمی‌آید. مردم خود را ستم می‌کنند و کس دیگری را نه. اگر آنها دیگران را ستم کنند، الله ﷻ آنها را مجازات می‌کند. آنها باید عواقب اقدامات خود را بپذیرند. ما الله همراه ما باشد ﷻ، انشاالله. به یاد خداوند ﷻ، او باید مسلمانان را محافظت کند. وقتی به دنیا نگاه میکنیم، می بینیم که ظلم در همه جا وجود دارد. الان، در پایان زمان، وضعیت به گونه ای است که چیزی جز ظلم وجود ندارد. هیچ عدالتی باقی نمانده است. مردم قبلا گول می خوردند. اما حالا دیگر این کار را نمی کنند. کاملا بی رحم شده اند: "ما به هیچ دلیل مسخره ای نیاز نداریم. ما فقط آنها را ظلم می کنیم. اگر مردم می توانند چیزی بکنند، بگذارید بکنند.” همه چیز در نهایت در دست خداوند ﷻ است. او ﷻ قطعا آنها را مسئول می داند.

دستورات الله ﷻ برای مسلمانان بسیار مهم هستند. پنج ستون اسلام: اعتراف به وحدت الهی و نماز، روزه، زکات، و حج. اینها چیزهایی هستند که الله ﷻ از مسلمانان می خواهد. این دستورات باید اجرا شوند. هر مسلمان باید روزه بگیرد و نماز بخواند. همه موظفند که وظیفه نماز و روزه را انجام دهند. این یک دستور ضروری است. هر کسی که این وظیفه را انجام ندهد، در آخرت مجازات خواهد شد. کسانی که این وظایف را انجام نداده اند در آخرت محاسبه می شوند و آنها باید آنچه را که در این دنیا نادیده گرفته اند در آخرت جبران کنند. روزه و نماز وظایف اصلی تغییر ناپذیر هر مسلمانی هستند. برای زکات و حج پیش نیازهایی وجود دارد. برای انجام زکات یا انجام حج، می بایستی وسایل مالی لازم را داشته باشید. کسانی که هیچ پولی ندارند، اعتراف به وحدت الهی، نماز، و روزه وظایف غیرقابل اجتناب آنها هستند. هر کسی که پول کافی دارد، البته موظف است زکات خود را بپردازد. هر کسی که پول بیشتری دارد، موظف است حج انجام دهد. اینها دستورات اسلام با اولویت های آنها هستند. دستورات دیگری نیز وجود دارد. با این حال، اجرای این دستورات، بستگی به برآورده شدن بعضی شرایط دارد. قبل از اینکه بتوانید این نوع دستورات را اجرا کنید، باید ابتدا شرایط اولیه برآورده شوند. ابتدا این شرایط باید برآورده شوند. پس بعضی از دستوراتی هستند که نمی توانید به دلخواه خود اجرا کنید. در این موارد، نباید بر اساس تصمیم خود عمل کنید. در این موارد، اگر به تصمیم خود عمل کنید، خودتان زیان خواهید برد و همچنین به مسلمانان عمومی. ما در اواخر زمان زندگی می کنیم و اتفاقاتی می افتد که به شدت افراد را مضطرب می کند. بی عدالتی در همه جا وجود دارد. اسلام در همه جا حمله می شود. ما باید چه کار کنیم؟ بعضی از مردم برای جهاد فراخوانده شده اند. جهاد واقعا یک دستور است، اما شرایط اولیه ای وجود دارد که باید قبل از اعلام جهاد برآورده شوند. اگر بگویید، من به تنهایی جهاد خواهم کرد، یا پیش از موعد دستگیر خواهید شد، یا تیر خواهند خورد، و از بین خواهید رفت. در نهایت، شما فقط دیگران را درگیر خواهید کرد. شما فکر می کنید که مفید هستید، اما زیان برده می شود. جهاد یکی از زیباترین دستورات الله ﷻ است. اما همانطور که گفتیم، نمی توانید به تنهایی جهاد کنید. جهاد به سلطان و فراخوان او برای جهاد نیاز دارد. فقط با دستور سلطان می‌توان جهاد اعلام کرد. راه دیگری وجود ندارد. رفتار کردن بر اساس خودخواهی در این موضوع هیچ منفعتی ندارد. الله ﷻ دستور می‌دهد خودتان را در خطر نیندازید. اگر خودتان را در خطر بیاندازید، شما دستور الله ﷻ را نقض می‌کنید. دستور الله ﷻ واضح است. یک جهاد وجود دارد که شما می‌توانید انجام دهید. بزرگترین جهاد با خود نفس خود مبارزه کردن است. با نفس خود مقابله کنید. خودتان را اصلاح کنید. مبارزه با خودتان نیز جهاد است. در غیر این صورت، تنها می‌توانیم با دعاهایمان کمک کنیم. دعا، سلاح مؤمن است. با اجازه الله ﷻ، دعا چیزهایی را که توپ و تفنگ نمی‌توانند برآورده کنند، برآورده می‌کند. دعاها بمب‌های آنها را متوقف می‌کند. دعاها اسلحه‌های آنها را بی‌فعال می‌کند. الله ﷻ اسلام را به طور کامل آفریده است. اگر مسلمانان واقعاً از اسلام پیروی کنند، هیچ اتفاقی برای آنها نمی‌افتد. آنها خود در آرامش خواهند بود و همچنین دیگران. اما مسلمانان از دستورات اسلام پیروی نمی‌کنند و بنابراین از همه نوع مؤلفات رنج می‌برند. رویدادهای وحشتناک و افراد بدجنس مسلمانان را به عنوان نتیجه شکنجه می‌دهند. این دستورات دینی چیستند؟ دستورات دین از پیامبر ما ﷺ می‌آیند. دستورات دین به معنی پیروی از راه پیامبر ما ﷺ است. هرکسی که از راه او پیروی کند نجات می‌یابد. راه دیگری برای نجات وجود ندارد. ستایش برای الله ﷻ. در راه پیامبر ما ﷺ، بشارت‌هایی وجود دارد. در انتهای زمان، مهدی، علیه‌السلام، ظهور خواهد کرد و عیسی، علیه‌السلام، از آسمان نازل خواهد شد. در حال حاضر، کل دنیا پر از بی‌عدالتی و تباهی است. مهدی و عیسی، علیهم ‌السلام، عدالت را بازیابی خواهند کرد. دیگر در دنیا بی عدالتی وجود ندارد. حالا ما به صراحت می‌بینیم که عدالتی در دنیا باقی نمانده است. دروغ همه ی جهان را تسخیر کرده است. به خصوص افراطی ها، حالا به آشکار شده‌اند. دیگر کسی قابل اعتماد یا باور نیست. مدتهاست که مردم را گول می‌زنند که این یا آن کشور عادلانه و دمکراتیک است. همه چیز را می‌توان به دست آورد، می‌گفتند. کسی ستم نخواهد برد. با کسی هیچ اتفاق بدی نخواهد افتاد. همه ی این‌ها دروغ بود. بی عدالتی به اوج خود رسید. خداوند فرمان داد که این دروغ ها به اوج خود برسند، اما بلافاصله بعد از آن نابود خواهند شد. بعد از اوج، سقوط می‌آید. و سقوط به معنی پایان است. پس از اینکه دروغ‌ها به اوج خود برسند، آن‌ها ناپدید خواهند شد، اگر خداوند بخواهد. مردم باید صبور باشند و دعا کنند. باورمندان باید برای اینکه خدا ﷻ به زودی مهدی و عیسی - علیهما السلام - را بفرستد، دعا کنند. خداوند مهدی را بفرستد، علیه السلام. او فرمانده ای است که نفاق، کفر، بی خدایی، شر، بدی، ظلم، و هر چه بدی وجود دارد را از بین خواهد برد و آن‌ها را تمیز خواهد کرد. همه چیز بی عیب و نقص خواهد شد، اگر خدا بخواهد. راه نجات دیگری وجود ندارد. هیچ چیز دیگری مورد استفاده نیست. خدا ﷻ به مسلمانان کمک کند. امیدوارم خداوند به زودی مهدی را به سوی ما بفرستد، علیه السلام، اگر خدا بخواهد.