Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

پیامبرمان، درود خدا بر او باد، می‌فرماید که هرکسی عمدا کلام مرا تغییر دهد و یا ادعا کند که من چیزی را گفته‌ام که نگفته‌ام، باید جایگاه خود را در دوزخ آماده کند. سخنان پربرکت پیامبر، درود خدا بر او باد، لبریز از حکمت است. آنها به فرمان الله گفته شده‌اند. ادعا کردن چیزهایی که پیامبر ما نگفته و ارائه آنها به مردم درست نیست. در تو هیچ حکمتی نیست، اصلا چیزی نیست. آنچه تو انجام می‌دهی دروغ است. مجازات چنین دروغی، مخصوصا در مورد پیامبرمان، درود خدا بر او باد، بیشتر است. امروزه، افرادی هستند که ادعاهایی در مورد روزها و شب‌های مبارک رمضان می‌کنند. برای مثال، چیزهایی در مورد لیلة القدر پخش شده است. آنها می‌گویند، «اگر این کار و آن کار را انجام دهید، دیگر نمازهای قضا نخواهید داشت.» ما از چندین سال پیش چنین ادعاهایی را شنیده‌ایم. امروزه، باید در مورد این موضوع به مردم بگوییم تا به آن باور نکنند و مطابق آن عمل نکنند. ما آنها را هشدار می‌دهیم تا مطابق آن عمل نکنند. آنها ادعا می‌کنند که نماز کفاره‌ای وجود دارد که قرار است جایگزین همه نمازهایی شود که فرد نخوانده است. آنها توصیف می‌کنند که اگر کسی این نماز متشکل از چهار رکعت را در لیلة القدر انجام دهد، دیگر نماز قضایی نخواهد داشت. توصیف آنها از نماز هیچ ارتباطی با نماز صحیح ندارد. چنین نمازی پیش از این شنیده نشده است. قرار است جایگزین تمام نمازهای قضای شما شود. دیگر نیازی نیست که نماز قضا بخوانید. آنها حتی از جبران صدها سال نماز صحبت می‌کنند. چنین چیزی وجود ندارد. هرکس ادعا کند که پیامبرمان، درود خدا بر او باد، این را گفته، اشتباه بزرگی کرده است. او باید توبه کند و از الله طلب بخشش کند. وضعیت بدتر است. آنها از نام و تصویر شیخ ناظم برای فریب دادن مردم استفاده می‌کنند. این دومین گناه، دومین توهین است. آنها دروغ می‌گویند و همچنین از نام شیخ افندی برای دروغ‌هایشان سوءاستفاده می‌کنند. برخی افراد آمدند و گفتند که سال‌ها فریب خورده‌اند. آنها در مورد افرادی گزارش دادند که می‌گویند، «ما نمایندگان شیخ هستیم؛ ما این هستیم، آن هستیم، شما باید این کار را انجام دهید، باید آن کار را انجام دهید، باید به این شکل خدمت کنید.» این افراد همچنین می‌گویند، «برای شما ممنوع است که به نزد شیخ بروید.» آنها می‌گویند: «فقط من باید شیخ را ملاقات کنم.» در زمان‌های شیخ ناظم نیز افرادی مثل این بودند. برخی از نمایندگان ادعا کردند که لازم نیست به نزد شیخ بروند، لازم نیست، مجاز نیست. با وجود فرصت، آنها این افراد را سال‌ها از ملاقات با شیخ افندی باز داشتند. برای آن مجازاتی وجود دارد. اگر این افراد در آخرت حق خود را مطالبه کنند، نمی‌توانند آن را جبران کنند. طریقت و شریعت یکی هستند. بین آنها تفاوتی نیست. آنها با گفتن، «من دانش ویژه‌ای دارم،» مردم را فریب می‌دهند. مردم – خدا به آنها کمک کند – که می‌خواهند با دلی پاک در مسیر خدا حرکت کنند، توسط چنین افرادی فریب خورده‌اند. کسانی که فریب می‌دهند، فکر می‌کنند مزیتی به دست آورده‌اند. اما گناه بزرگی مرتکب می‌شوند و حقوق بسیاری از افراد را نقض می‌کنند. آنها نه تنها گناه می‌کنند، بلکه حقوق دیگران را نیز نقض می‌کنند. این بدتر است. شیخ ناظم هرگز نگفته که نمازهای قضا نباید خوانده شوند. شیخ افندی همیشه می‌گفت: تا جایی که می‌توانید نماز بخوانید. شکر خدا، نمازهای ما هر روز، همراه با نمازهای سنت و نفل، تقریبا به صد رکعت می‌رسد. شیخ افندی گفت، همانطور که در حدیثی نیز ذکر شده است، در روز قیامت نمازهای فرد بررسی می‌شود. اگر نماز نخوانده باشد، سوال می‌کنند آیا برای نماز جبران کرده است، و او پاسخ می‌دهد بله. آنها چک می‌کنند و می‌بینند که او کرده است. پس همه چیز خوب است. از دیگری پرسیده می‌شود آیا برای نماز جبران کرده است، و او پاسخ می‌دهد: تقریبا. سپس به نمازهای سنت این فرد نگاه می‌کنند. آیا این نمازهای سنت کافی است تا جایگزین نمازهای از دست رفته شود؟ اگر بله، پس آن هم خوب است. اگر نمازهای سنت کافی نباشد، به نمازهای نفل نگاه می‌کنند. هر نماز نفلی که وجود دارد، سپس برای جبران نمازهای از دست رفته این فرد استفاده می‌شود. هیچکس حق ندارد بگوید، «نیازی به نماز خواندن نیست، نیازی به جبران نیست. فقط یکبار نماز "کفاره" را بخوان. این برای جبران نمازهای پانصد هزار ساله کافی است. هرکس این را بگوید - و مخصوصا اگر بگوید کلام پیامبر ما است - دروغ می‌گوید. برخی حدیث‌ها وجود دارند که بعدا اضافه شده‌اند و به عنوان حدیث شناخته نمی‌شوند. اینها به عنوان حدیث‌های "موضوع" شناخته می‌شوند، یعنی حدیث‌هایی که بعدا اضافه شده و غیر اصیل هستند. چگونه می‌دانیم که یک حدیث اصیل است یا نه؟ پیامبرمان، درود خدا بر او باد، می‌فرماید ما باید به قلبمان نگاه کنیم. اگر با شریعت، فرمان‌هایی که پیامبر، درود خدا بر او باد، آورده، هماهنگ باشد، پس اصیل است. اما حدیثی که الان در مورد آن بحث می‌کنیم اصلا هماهنگ نیست. اصلا قابل قبول نیست. ما هرگز چنین چیزی را از شیوخمان نشنیده‌ایم. باور نکنید که این حدیث حقیقی است. در اینترنت در هر کجا که نگاه کنید، فتواها وجود دارد. فتواها همه جا هستند، هرکس به اندازه دلخواهش فتوا می‌دهد. بسیاری از افراد وجود دارند که خود را عالم جا می‌زنند. و مردم آنها را باور کرده و بدون پرسش آنچه را که می‌گویند انجام می‌دهند. اما می‌توانید از یک شخص صالح، یک امام یا عالم راهنمایی بخواهید. فقط هر تصمیمی را دنبال نکنید. گناه آن سنگین خواهد بود. جبران آن دشوار خواهد بود. به همین دلیل باید مراقب باشیم. و ما باید مخصوصا در مورد نماز مراقب باشیم. فرض، فرض است. اگر کسی یک واجب را انجام ندهد، حتی اگر تمام عمر عبادت‌های نافله انجام دهد، نمی‌توان جبران کرد. این حتی برای یک واجب غفلت شده نیز صادق است. تصور کنید چقدر می‌توانید از طریق قضاوت‌های غلط از دست بدهید. بنابراین، باید مراقب باشیم. خدا ما را حفظ کند، خدا ما را نگه دارد. خدا ایمان ما را حفظ کند.

ستایش مخصوص الله است. امشب، ان‌شاءالله، شب قدر است، شب قدرت. شب قدر معمولا در بیست و هفتم رمضان اتفاق می‌افتد. شب قدر سوره خاص خودش را دارد. سوره «القدر». إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ (97:1) الله تعالی می‌گوید، قرآن کریم در این شب نازل شده است. این شب، شبی مبارک است. این شب مقدس قدرت می‌تواند در هر شبی از سال اتفاق بیفتد. الله تعالی این شب را در حکمت خود پنهان کرده است. برکت این شب به اندازه یک عمر کامل است. هزار ماه تقریبا به یک عمر انسانی می‌ماند. حدود هشتاد سال، طول عمر انسان است. آن شب، به حکمت الله، گران‌بهاتر از هزار ماه است. این یک هدیه بزرگ برای بشریت از طرف الله تعالی است. این یک هدیه خاص برای امت پیامبر، صلی الله علیه وسلم، است. پیش از این، شب قدر وجود نداشت. این شب تنها به افتخار پیامبر است. از آنجایی که قرآن در این شب به پیامبر نازل شده است، این شب تنها به افتخار پیامبر است. پیامبر می‌گوید، شب قدر می‌تواند در هر شبی باشد. پس شب قدر می‌تواند خارج از رمضان نیز رخ دهد. به همین دلیل باید همیشه مشتاق و آماده بود. همانطور که انسان در شب قدر عبادت می‌کند، باید در شب‌های دیگر نیز عبادت کند. با اذن الله، آن شب را خواهید یافت. آنگاه شب قدر را تجربه خواهید کرد. زیرا اگر شبی را تلف نکنید و هر شب را در عبادت بگذرانید، در یکی از شب‌های سال به شب قدر خواهید رسید. به این ترتیب، به برکت شب قدر دست خواهید یافت. بار خدایا، برکاتت را به ما برسان. در این شب زیبا. بعضی اوقات افراد تمام عمرشان را به گناه و شرارت گذرانده‌اند. اما در یک شب یا در یک ساعت، با توبه، همه چیز می‌تواند تغییر کند و کل زندگی به خوبی و زیبایی تبدیل شود. این یک خبر خوب دیگر برای امت پیامبر، صلی الله علیه وسلم، است. هر کسی که پیامبر را احترام کند، به او ایمان بیاورد و راه‌های او را دنبال کند، پس از توبه، تمام گناهانش به نیکوکاری‌ها تبدیل می‌شود. یعنی آنها به پاداش‌ها تبدیل می‌شوند. این یک خبر خوب برای امت پیامبر، صلی الله علیه وسلم، است. در هر لحظه، الله تعالی ما را به دریافت هدایای زیبای خود دعوت می‌کند. اما متاسفانه مردم گوش نمی‌کنند. اگر جایی چیزی به ارزش دو پنی ارزان باشد، آنها به آنجا می‌دوند. آنها به هدایای واقعی که الله تعالی می‌دهد توجه نمی‌کنند یا آنها را نمی‌پذیرند. یا آنها را نادیده می‌گیرند. سپس پشیمان می‌شوند. اما این پشیمانی اغلب خیلی دیر اتفاق می‌افتد. باد این شب مبارک باشد. پیامبر می‌گوید، شما باید شبها نماز بخوانید. شما باید هر شب نماز بخوانید. در شب قدر باید خصوصا این دعا را بگویید: وَالْمُعَافَاةَ تَدَائِمَه فِي الدِّينِ وَالدُّنْيَا وَالاَّخِرَةَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنَّا بار خدایا، ما را ببخش. و ما را در سلامتی حفظ کن. سلامتی برای افراد، برای مسلمان، مهم است. پیامبر، صلی الله علیه وسلم، می‌گوید که ما باید در نمازهای خود برای الله دعا کنیم که ما را به آزمایش نکشاند. وقتی برای این دعا کنیم، این دعا جواب داده می‌شود و کارها برای ما آسان‌تر می‌شود: کردن نیکوکاری‌ها، ادای نمازها، همه اینها برای ما آسان‌تر می‌شود. بار خدایا، این دعاهای زیبا را قبول کن. الله دعاها را رد نمی‌کند. بار خدایا، این شب و تمام شب‌های ما را مبارک کن.

قُلِ ٱللَّهُ ۖ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِى خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ (6:91) صدق الله العظيم الله در قرآن می‌گوید: بگو 'الله' و اجازه بده دیگران بازیشان را ادامه دهند. مهم است که از آنها پیروی نکنیم؛ با آنهایی که 'الله' نمی‌گویند، در ارتباط نباشیم. زیرا این زندگی یک بازی است. مهم نیست چقدر آنها جدی می‌گیرند، مهم نیست چقدر اعمالشان را مهم می‌دانند، چیزی بیش از یک بازی نیست. کسانی که عمر خود را در بازی‌ها و لذت‌ها بدون ذکر الله سپری می‌کنند، بی‌ارزش هستند. آنها کار ارزشمندی انجام نداده‌اند. الله آنچه را که خواهد انجام می‌دهد. هیچ کس نمی‌تواند خود به خود کاری انجام دهد. بدون اراده الله این امکان‌پذیر نبود. چون زمانی که ما الان در آن زندگی می‌کنیم، زمان آخر است، تمام علوم آشکار شده‌اند. مردم مغرورانه می‌گویند "ما این را کشف کرده‌ایم، آن را یافته‌ایم" و الله را فراموش می‌کنند. آنها الله را ذکر نمی‌کنند. الله دستور می‌دهد: "بگو: الله". هر که 'الله' بگوید، برنده است. با این بازی، این سرگرمی، این آرزوهای دنیوی، هیچ چیزی به دست نمی‌آورید، هیچ کدام مفید نیست. بدون گفتن 'الله'، این دنیا خالی است. مؤمن، حتی اگر چیزی نداشته باشد، ولی وقتی 'الله' بگوید، الله بر او رحمت می‌نماید، او را گرامی می‌دارد و در آخرت برکت می‌دهد. و او در این دنیا آرامش و سکون را خواهد یافت. اینها چیزهای ارزشمند هستند. این دستور الله است. الله می‌گوید، "بگو: الله!" قُلِ ٱللَّهُ این به معنای این است که این دستور اوست. ما همیشه باید 'الله' بگوییم. هرگز نباید فراموش کنیم الله را یاد کنیم. امیدواریم همیشه الله بر لب‌هایمان باشد، همیشه او را به یاد داشته باشیم.

شَهْرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلْقُرْءَانُ هُدًۭى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلْهُدَىٰ وَٱلْفُرْقَانِ (2:185) این، فرمان الله است. قرآن کریم در این ماه مبارک نازل شده است. قرآن کریم به صورت یکجا نازل شده است. سپس، تکه تکه به مردم آشکار شد. قرآن کریم بزرگ‌ترین معجزه‌ای است که پیامبر، درود بر او باد، از الله دریافت کرده است. قرآن کریم شامل تمام دانش و خرد است. همه دانش آشکار و حکمت پنهان همه چیزها در قرآن کریم موجود است. قرآن کریم از مردم گذشته نقل قول می‌کند و اخباری از مردم آینده می‌دهد. قرآن کریم همه چیز را در بر دارد: آنچه اتفاق افتاده و آنچه اتفاق خواهد افتاد. این کتاب مبارک است؛ این کتابی است که الله به امت پیامبر، درود بر او باد، اعطا کرده است. قرآن کریم کتابی است که از الله می‌آید، و بزرگ‌ترین چیزی است که یک انسان می‌تواند در دست‌های خود نگه دارد. وحی‌های قبلی نیز وجود داشته‌اند: انجیل و تورات؛ اما همگی تغییر یافته‌اند. تنها کمی حقیقت در آن‌ها باقی مانده است. قرآن کریم بدون هیچ گونه تغییری است. بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا ٱلذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ (15:9) الله دستور می‌دهد: ما قرآن را نازل کرده‌ایم. ما آن را حفاظت خواهیم کرد. هیچ تغییری ایجاد نخواهد شد. به این کتاب چیزی اضافه نخواهد شد و چیزی از آن حذف نخواهد شد. این کلام الله است، نعمت عظیمی برای بشریت. این، هدیه عظیمی از الله است. این، گوهری بی‌بدیل برای امت پیامبر، درود بر او باد، است. آن‌ها گوهرهای بی‌قیمت هستند. این قرآن کریم است. الله از طریق پیامبر، چیزی عظیمی که قابل تقلید نیست، گرچه به زبان بشر اعلام شده بود، آشکار ساخت. هیچ کامپیوتر مدرنی، حتی میلیاردها تای آنها در کنار هم، نمی‌توانند چیزی قابل مقایسه تولید کنند. عرب‌ها در آن زمان در هنر سخنوری و شعر پیشتاز بودند. هیچ کس نمی‌توانست آنها را پیشی بگیرد. اما حتی آنها نیز تحت تأثیر زبان قرآن کریم قرار گرفتند. هم مؤمنین و هم غیرمؤمنین موافق بودند: قرآن کریم قابل تقلید نیست و هیچ کس نمی‌تواند چیزی قابل مقایسه تولید کند. بنابراین، بزرگ‌ترین معجزه قرآن کریم است. کسانی که آن را می‌خوانند پر از نور می‌شوند. کسانی که آن را می‌خوانند، شفا می‌یابند، خیر می‌یابند. بنابراین، حتماً باید آن را بخوانیم. اگر می‌توانید آن را یاد بگیرید، خوب است، اگر نه، در صورت نیاز می‌توانید نسخه ترجمه شده‌ای از آن را بخوانید. البته، بهترین کار یادگیری و خواندن قرآن کریم همانطور که پیامبر، درود بر او باد، آن را تلاوت کرده است، می‌باشد. این، با این حال، برای برخی از افراد بسیار دشوار است. شما باید حداقل برخی از سوره‌ها را حفظ کنید. الله به شما پاداش خواهد داد، بر اساس نیت شما. قرآن کریم هدیه بزرگی برای ما است. ای الله، از طریق قرآن استقامت و رضایت درونی به ما عطا فرما. تلاوت قرآن بزرگ‌ترین هدیه برای ما است. امید است که الله استقامت و آرامش درونی را از طریق قرآن به ما عطا فرماید.

شکر به خدا: طریقت ما طریقت نقشبندی است. طریقت نقشبندی راهی است که مسیر خدا را دنبال می‌کند، مسیری که به سوی خدا می‌رود. این مسیر منبعی از خوشبختی برای کسانی است که به آن گمارده شده‌اند. زندگی‌شان زیباتر می‌شود. هم دنیا و هم آخرت زیبا و مبارک می‌گردد. زندگی برای آنها به گونه‌ای خواهد بود که رضایت خدا را به دست آورند. همه طریقت‌ها راه‌هایی هستند که به سوی خدا می‌برند. اینها راه‌هایی هستند که همگی در همان جهت هدایت می‌کنند. اما نقشبندی قوی‌تر است! این مسیر، با اجازه خدا، مسیری است که به هر نوع خوبی رهبری می‌کند. این مسیر از پیامبر ما، صلی الله علیه و آله و سلم، ناشی شده است. این مسیر طریق اهل بیت، صحابه، اولیاء و علماست. این مسیر، مسیر نور برای بشریت است. این مسیری است که راه درست را نشان می‌دهد. مسیری استوار است! بدون انحراف، با اجازه خدا، این مسیر راه را تا پایان زمان به سوی خدا هدایت خواهد کرد. این همان طریقت نقشبندی است! کسانی که به این مسیر قدم گذاشته‌اند افراد خوش‌بختی هستند. افراد زیادی هستند که درباره اسلام هیچ نمی‌دانند. همچنین بسیاری هستند که می‌دانند، اما گاهی اوقات اوامر خدا را انجام نمی‌دهند. نمی‌توانیم آنها را سرزنش کنیم. باید از وضعیت خودمان سپاسگزار باشیم. حال ما ستودنی است. کسانی که شانس شرکت در چنین مجالسی را دارند از میان بسیاری انتخاب شده‌اند. این مجالسی هستند که خدا از آنها خشنود است و فرشتگان حسادت می‌کنند. همه ما در این ماه مبارک رمضان برای خدا جمع شده‌ایم. فراوانی، برکات، و رحمت خدا بر ما باران می‌شود. این بزرگترین شانس است. این بزرگترین سود است. این بزرگترین شادی است. مجالسی مانند این کمیاب هستند. در مقایسه با مجامعی که خدا را ناخشنود می‌کنند، اینها بسیار کم هستند. مجامع زیادی وجود دارند که می‌خواهند هر نوع دردسری ایجاد کنند. اما این مجامع زیباترینند؛ خدا با نظر مساعد به آنها می‌نگرد. آنها مفیدترین مجامع با بزرگترین سود هستند! برکات شیخ ما با ما باشد. نگاه‌های صحابه، اهل بیت، پیامبر، فرشتگان، همه به سوی ما دوخته شده است. برکاتشان بر ما باران می‌شود. ما برای این خدا را شکر می‌کنیم. امیدواریم این نعمات همیشه با ما باشند. بیرون از اینجا، کسانی هستند که روزه می‌گیرند، اما کسانی هم هستند که روزه نمی‌گیرند. اجازه ندهید تحت تأثیر دیگران قرار بگیرید. ما باید هزاران برابر، میلیون‌ها برابر سپاسگزار وضعیت خود باشیم. این یک هدیه از خدا است. آنها این هدیه را دریافت نکرده‌اند. آنها می‌دانند. خدا می‌داند. وظیفه ما کنترل خود و مهار نفس خودمان است. خدایا ما را به حال خود واگذار نکن. خدایا ما را از پیروی از نفس حفظ کن. نفس زیر پای ما باشد. با پای خود نفستان را زیر پا بگذارید و استوار در این مسیر پیشروی کنید. به نفستان فرصت ندهید.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّـٰتُ ٱلْفِرْدَوْسِ نُزُلًا (18:107) صدق الله العظيم الله، عزوجل، بهشت را به کسانی که کارهای نیک انجام می‌دهند وعده داده است . بهشت جایی است که ذهن و تخیل انسان نمی‌تواند آن را درک کند . همه چیز به قدرت الله اتفاق می‌افتد، اما بهشت جایی است که الله، عزوجل، ویژه برای مومنان با قدرت لایزال خود آماده کرده است. جایی از زیبایی‌ها که چشمی ندیده، گوشی نشنیده و ذهنی نمی‌تواند درک کند . الله به مومنان بهشت را وعده می‌دهد . "من حتماً به آنها بهشت را خواهم داد"، می‌گوید الله، عزوجل . بشارتی نیکو! . اما انسان این را قدر نمی‌داند . به دیگران نگاه نکن. . تو، به عنوان یک مسلمان، باید در مسیر الله باشی. . از مسیر و دستورات الله منحرف نشو. . مسیر الله، عزوجل، مسیر دشواری نیست. . برای انسان‌ها دشوار نیست، بلکه برای نفس پست، برای منیت دشوار است. . در اینجا مشکل واقعی نهفته است، نماز خواندن برای انسان‌ها سخت نیست، بلکه برای منیت سخت است. . انجام دستورات الله سخت نیست، تنها برای منیت سخت است. . حتی اگر کوشش برای نماز خواندن در مقایسه با همه کارهای دیگری که انجام می‌دهی تنها یک درصد باشد، باز هم، برای منیت، نماز خواندن سخت به نظر می‌رسد. . کسی که منیت خود را کنترل کند، برکت‌های الله را به دست می‌آورد . الله به هر کسی که بخواهد آن‌ها را می‌دهد . الله، عزوجل، هیچ‌کس را که درخواست کند رد نمی‌کند . امیدواریم که ما هم از کسانی باشیم که این بشارت‌ها به آن‌ها خطاب می‌شود . این ماه مبارکی است . در این ماه هر زیبایی وجود دارد . روزه، نمازها، سحری، افطار: هر نوع عبادت پاداش مخصوص خود را دارد . در ازای این، انسان احساس تازگی می‌کند و به آن مکان‌های شگفت‌انگیز در آخرت می‌رسد . الله به ما عطا کند . ارزش آن را بدانیم . قدردانی، ویژگی پیامبران و افراد نیکوست . قدر ندانستن ویژگی کسانی است که نیکو نیستند؛ ویژگی شیطان است . آن‌ها هیچ چیز را قدر نمی‌دانند . هر کاری انجام دهید، توجهی نمی‌کنند . بنابراین، ما از خدا، عزوجل، برای این هدایایی که به ما داده است، سپاسگزاریم . الله، عزوجل، این چیزهای زیبا را به ما عطا کرده است . بسیاری از افراد این‌ها را دریافت نکرده‌اند . بنابراین، ما سپاس و شکر الله را می‌گوییم.

بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّ ٱللَّهَ يَغْفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ (39:53) الله کسی است که همه گناهان را می آمرزد، او آمرزنده است. فرقی نمی کند چه گناهانی انجام شده باشد، با توبه، الله آنها را به پاداش تبدیل می کند تا گناه برداشته شود و به جای آن پاداش قرار گیرد. الله این کار را از روی کرم خود انجام داده است، تا هر راه قابل تصوری برای نجات بشریت فراهم آورد. افراد زیادی هستند که تمام عمر خود را به انجام اعمال بد یا عدم انجام اعمال نیک می گذرانند، اما اگر قبل از مرگ توبه کنند، نجات می یابند. درهای توبه باز است. درهای توبه تنها در روز قیامت بسته خواهد شد. از آن زمان به بعد، توبه دیگر پذیرفته نخواهد شد. افرادی هستند که شک دارند. افرادی وسواسی، زنان و مردان، هستند که می‌پرسند: 'آیا الله گناهان ما را می آمرزد؟' الله بارها و بارها، هم در قرآن مجید و هم از طریق بیانات پیامبر، وعده داده است که می آمرزد. 'توبه کنید، من گناهانتان را می آمرزم،' الله به عنوان بشارتی اعلام می کند. و با این حال هنوز افرادی هستند که می پرسند: 'آیا او مرا می آمرزد؟' الله می آمرزد. در این شک نکنید. هیچ شکی در این مورد نباید باشد. کلام الله حق است. شما باید به کلام الله گوش دهید. به نفستان گوش ندهید، آن که شک می کند آیا الله شما را می آمرزد یا نه. اگر به این شک ها گوش دهید، پس به کلام الله گوش نداده اید. این خطری بزرگتر است. از رحمت الله شک نکنید و به وسوسه های "باید، می توانست، باید می کرد" تسلیم نشوید. شما باید باور داشته باشید که الله حتما می آمرزد و همه اعمال نیکو را قبول می کند. هر کس به رحمت الله ایمان داشته باشد، نجات می یابد. اگر کسی فکر کند که می تواند فقط از طریق اعمال خویش نجات یابد، اشتباه می کند و نجات نخواهد یافت. خداوند از این اشتباه حفظ کند.

الله قادر مطلق است و اوست که هر چیزی را طبق اراده‌اش رقم می‌زند. بسیاری از مردم از زندگی یا خودشان رضایت ندارند. این نارضایتی حالتی آشنا برای بسیاری از مردم است. زیرا بسیاری از آنها ایمان ندارند. آنها چیزی را کم دارند. آنها بی‌هدف هستند. به همین دلیل همه چیز را رد می‌کنند. آنها از هیچ چیز راضی نیستند. آن‌ها چیزهای زیادی را دوست ندارند. سپس افرادی وجود دارند که مقداری درک از دین و ایمان دارند. اما آنها نیز از نارضایتی رنج می‌برند. آنها شکایت می‌کنند: "من می‌خواهم کفر را از دنیا حذف کنم. در دنیای من، نباید کسی کافر باشد. اگر به من بستگی داشت، این کار و آن کار را متفاوت انجام می‌دادم." همه چیز رخ داده و با اراده الله رخ می‌دهد. اگر الله بخواهد، قطعاً شخصی را برای ایجاد تغییر ارسال خواهد کرد. و این با اجازه الله اتفاق خواهد افتاد. وعده الله حق است. کفر به پایان می‌رسد؛ دیگر کفر، ظلم و شری نخواهد بود. اما شرایط کنونی می‌طلبد که به‌ویژه پیروان طریقت با حکم الله راضی باشند، آنچه را الله به آنها می‌دهد بپذیرند، و علیه آن شورش نکنند. دانش و حکمت الله غیرقابل درک است. دانش و حکمت الله را نمی‌توان زیر سوال برد. در زمان‌های گذشته، بسیاری از صالحان و حکمای راستین زندگی می‌کردند. صالحان در گذشته در عموم مردم بیشتر بودند. صالحان امروز پنهان هستند؛ آنها کناره‌گیری کرده‌اند. بنابراین، جهان پر از مردم بی‌ایمان است. آنها مسلمان هستند، اما ایمان ندارند. تعداد افراد بی‌ایمان افزایش یافته است. آنها از چیزها ناراضی هستند و قول می‌دهند این و آن را متفاوت انجام دهند. در همین حال، قضاوت را به صلاحدید خود انجام می‌دهند. در گذشته، بسیاری از دانشمندان و اساتید روحانی بزرگ واقعی وجود داشتند. یکی از آنها مصلح‌الدین افندی بود، یک دانشمند و صالح بزرگ. پس از تکمیل علوم ظاهری، به دنبال دانش حقیقی رفت. برای کسب این دانش، نزد شیخ بزرگی به نام سنبل افندی رفت. دانشمندان عصر عثمانی به سنبل افندی احترام زیادی قائل بودند. مرتبه‌اش شناخته شده بود. روزی، سنبل افندی شاگردانش را جمع کرد و برای آزمایش صلاحیت آنها سوال زیر را پرسید: "سوال درس امروز شما این است: اگر دنیا در دستان شما بود، چه چیزی را تغییر می‌دادید؟ بعداً، نظرات هرکدام از شما را جمع‌آوری می‌کنم و از نظرات‌تان می‌پرسم. امیدوارم این کار نشان دهد تا چه حد پیشرفت کرده‌اید"، گفت سنبل افندی. آنها تمام روز را به فکر کردن گذراندند. یکی پس از دیگری نزد شیخ خود آمدند. "شیخ، من این بی‌عدالتی را از بین می‌بردم، این و آن را تغییر می‌دادم، این کار و آن کار را انجام می‌دادم"، گفتند تا همه نظرات‌شان را بیان کردند. سپس نوبت به مصلح‌الدین افندی رسید. شیخ از او پرسید که چه کاری انجام می‌داد و چگونه دنیا را بهبود می‌بخشید. از او پرسید: "اگر به تو بستگی داشت، چه کاری انجام می‌دادی؟" "اگر همه چیز در دستان من بود،" گفت، "همه چیز را در همان مرکز مربوط به خودش، درست جایی که الان است، نگه می‌داشتم. همه چیز را همان طور که هست نگه می‌داشتم. الله همه چیز را به این شکل خواسته است. من جایی که اراده الله است نیست که اراده‌ای از خود بروز دهم"، گفت. به خاطر این پاسخ، مصلح‌الدین افندی به عنوان مرکز افندی شناخته شد: شیخی که همه چیز را در مرکز خود نگه می‌دارد. او تا به امروز مورد احترام است. او دانش بسیاری داشت. هم در پزشکی و هم در علوم ظاهری و باطنی. او شاگردان بسیاری را تربیت کرد. او انسان‌های خوبی را پرورش داد. مردم تا به امروز از او بازدید می‌کنند. آنها از حکمت او می‌آموزند. انسان‌ها همیشه می‌خواهند همه چیز طبق میل خودشان پیش برود. مرکز افندی درس بزرگی به مسلمانان می‌دهد: الله همه چیز را به بهترین شکل آفریده است. همه چیز طبق اراده او اتفاق می‌افتد. این درس بسیار مهمی است. کسانی که این حکمت را می‌پذیرند و پیاده می‌کنند، آرامش پیدا می‌کنند. آنها دیگر سردرد ندارند. قلبشان آرام می‌گیرد. آنها راضی هستند که همه چیز طبق اراده الله اتفاق می‌افتد. خداوند ما را چنین بندگانی قرار دهد.

هر زمان با شکرگزاری به سمت الله آغاز می‌کنیم. با هر یک از اعمال ما، باید شاکر الله باشیم. از طریق شکرگزاری، برکات و هدایا چند برابر می‌شوند. هدایا همیشه ثابت می‌مانند. تنها ماندگاری از الله است. از طریق برکت، قدرت، رحمت و بودن ابدی او هدایا را دریافت می‌کنیم، هرگاه او بخواهد. به همین دلیل است که همه چیز را با شکرگزاری شروع می‌کنیم. به لطف الله، دوباره به این روزهای مبارک رسیدیم. روزها به سرعت می‌گذرند و پرواز می‌کنند. سپاس ما به خاطر ثابت‌قدم ماندن در مسیر درست است. ما شکرگزاریم که می‌توانیم پایدار بمانیم. شکرگزاریم تا الله به طور ثابت هدایای خود را به ما اعطا کند. ما از الله به خاطر امروز، که نوزدهم رمضان است، سپاسگزاریم. فردا بیستم است، و سپس عبادت زیبای دیگری است: اعتکاف. پیامبر ما، صلی الله علیه و آله، هرگز این کار را از دست نداد. آنهایی که می‌خواهند و می‌توانند این کار را انجام دهند، باید انجام دهند. این به این معناست که اعتکاف اجباری نیست، اما برای آنهایی که می‌خواهند، برکت و سود بزرگی برای اعتکاف است. اعتکاف ده روز طول می‌کشد. اعتکاف می‌تواند به مدت هفت روز، پنج روز، یک روز، یا یک ساعت باشد. مهم داشتن نیت است، و داشتن نیت برای اعتکاف هر زمان که وارد مسجد می‌شوید. اما در واقع، اعتکاف ده روز طول می‌کشد. پیامبر ما، صلی الله علیه و آله، ده روز را تمرین کرد. اما برای مسلمانان به طور کلی، کافی است به اندازه‌ای که می‌توانند اعتکاف کنند. بنابراین، باز کردن خود به نیت انجام اعتکاف با هر ورود به مسجد، درهایی به سمت پاداش‌ها و مسیر خوب به ما می‌دهد. در حدیث در خطبه جمعه، پیامبر ما، صلی الله علیه و آله، اشاره کرد که برکات رمضان در آخرت به پاداش‌هایی تبدیل می‌شوند که حتی نمی‌توانیم تصور کنیم. در این دنیا، مردم برای چیزهای بی‌معنی تلاش می‌کنند. آنها برای چیزهایی با ارزش کمی آرزو دارند. آنها هیچ کاری برای آخرت، زندگی واقعی و ابدی، انجام نمی‌دهند. این بخشی از عزمی است که الله برای مردم در نظر گرفته است. همه کاری که ما می‌توانیم بکنیم این است که پیام الله را به کسانی که عمل نمی‌کنند برسانیم. انجام دادن یا ندادن آنها به خودشان بستگی دارد. اگر الله آنها را با این نعمت متبرک نکند، آنها هیچ کاری انجام نخواهند داد. اما ما باید از اینکه آنها از چیزهای خوب محروم می‌مانند غمگین باشیم. خدایا ما را در این مسیر حفظ کن. باید از الله بخواهیم که ما را مانند آنها نکند. خدایا ما را ثابت‌قدم کن. در مسیر اسلام، نور، زیبایی، خدایا ما را ثابت‌قدم و کمک کن. زیرا کسی هرگز از نوسانات نفس مطمئن نیست. اگر کسی اشتباهی کند، به دره‌ای سقوط می‌کند و گم می‌شود. تمام تلاش‌ها آنگاه بی‌ارزش خواهد شد. بنابراین، باید هوشیار باشیم. باید نسبت به الله شکرگزار باشیم. بگو: "این از فضل پروردگار من است!" هَٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّي اگر الله تو را با این نعمت متبرک نکند، هر قدر هم که تلاش کنی، ممکن نخواهد بود. ممکن نخواهد بود. آنچه الله بخواهد اتفاق می‌افتد. نپرس: چرا الله این کار را کرد؟ کسانی که این سؤال را می‌پرسند، به دستاوردی نخواهند رسید. آنها چیزهای زیادی را از دست می‌دهند، اما چیزی کسب نمی‌کنند. این روزهای مبارک غنیمتی برای آخرت هستند. غنیمتی نه از دنیا، بلکه غنیمتی از آخرت. می‌توانید به هر اندازه که می‌خواهید از آن بردارید. هیچ کس نمی‌تواند به شما چیزی بگوید. هرچه بیشتر، بهتر، می‌گوید الله. دری ما دریِ سخاوت است، می‌گوید الله. تردید نکن، خجالت نکش. فراوان بردار. به اندازه‌ای که می‌خواهید بردارید، می‌گوید الله. ما چه می‌کنیم؟ در حالی که فرار می‌کنیم و می‌گوییم نمی‌خواهیم. سپس ما مدام شکایت می‌کنیم که چرا در تنگنا هستیم. اگر از الله فرار کنید، به کجا می‌روید؟ مشکل! این یک واقعیت شناخته شده است. دو راه وجود دارد، سومی نیست. راه الله و راه شیطان وجود دارد. یا در راه الله هستید یا در راه شیطان. هر کس در راه الله باشد، برنده است. هر کس در راه شیطان باشد، بازنده است. آنها می‌توانند به اندازه دلخواه بخورند و بیاشامند. آنها می‌توانند بدون وقفه روز و شب بخورند. به آنها سودی نخواهد رساند. تنها سود آن خواهد بود که شکمشان بزرگتر شود و چاق شوند. هیچ مزیت دیگری ندارد. آسیب‌ها بیشتر از سود است. خدایا ما را از چنین افرادی حفظ کن. خدایا ما را از مسیر درست منحرف نکن. دوباره، میلیون‌ها و میلیاردها تمجید از شکرگزاری به الله که ما را در این مسیر قرار داد. ما نمونه‌های زیادی در جلوی خود داریم. آنها انسان‌هایی مانند شما و من هستند، اما الله آن را به آنها نداده است. به همین دلیل باید شکرگزار باشیم! به چیز دیگری نیاز نداریم. از طریق شکرگزاری ثابت‌قدم بمان! خدایا ما را در میان شکرگزاران قرار ده.

یکی از بیماری‌های نفس، خودپسندی است: عجب. عجب به معنای خوددوستی است. این بیماری‌های نفس می‌تواند در هر کسی اتفاق بیفتد. اگرچه این بیماری‌ها ممکن است در هر کسی اتفاق بیفتد، خودپسندی در کسی که از شریعت و طریقت پیروی می‌کند خوب نیست. چرا خوب نیست؟ چون ارزش اعمال انجام‌شده را کم می‌کند. "من برای نماز شب برخاستم در حالی که دیگران خواب بودند." شیطان افراد را وادار به گفتن چنین چیزهایی می‌کند تا ارزش نمازهایشان از بین رود. آنچه شما انجام می‌دهید از ابتدا ناقص است و فقط نصف نصفی است. برای اینکه کاملاً نعمت کارهایتان برای خدا از دست برود، شیطان شما را وسوسه به خودپسندی می‌کند. خودپسندی یک خطر رایج در مسیر معنوی است. شیطان افراد را به شیوه‌های مختلف به سمت خودپسندی وسوسه می‌کند. بعضی افراد به خاطر چیزهای دنیایی شکوه می‌کنند. آنها فکر می‌کنند خوب لباس می‌پوشند، جذاب هستند، زیبا هستند، این و آن را دارند و مقامشان بسیار بالا است. این‌ها مسائل دنیوی هستند. از ابتدا، آنها با چیزهای بی‌فایده سرگرم بوده‌اند. خودپسندی از نظر مردم خوب پذیرفته نمی‌شود. اگرچه آنها سخت کار می‌کنند، اما افرادی که خود را برتر می‌دانند مورد توجه قرار نمی‌گیرند. آنها مورد حسادت قرار می‌گیرند. حتی اگر آنها معتبر شناخته شوند، محبت را به دست نمی‌آورند و برکت دستاوردهای خود را از دست می‌دهند. خاصه برای کسانی که در مسیر خدا هستند، خودپسندی چیز خوبی نیست. از خودپسندی دوری کنید. اگر نماز می‌خوانید، شکرگزار باشید که می‌توانید نماز بخوانید. نباید خودتان را برتر از دیگران بدانید چون آنها این کار را نمی‌کنند. خدا این فضل را به شما داده است، نه به دیگران. باید بدانید که این از خود شما نیست، بلکه از خداوند قادر است. تمام اعمال خوبی که ما انجام می‌دهیم فضل و هدیه‌ای از جانب خداوند قادر است. این‌ها هدایای بزرگی هستند. ما باید برای آن قدردان باشیم. خدایا، ما را از شر نفس ما نگه دار. نباید احساس برتری کنیم و به دیگران به دلیل نماز خواندن و انجام اعمال صالح نگاه از بالا به پایین داشته باشیم. خدایا، ما را نگه دار. خداوند قادر بر همه چیز قدرت دارد. او می‌تواند آن را از شما بگیرد و به کسی که خوار می‌شمارید بدهد. آنگاه شما با چیزی باقی نمی‌مانید. خدایا، ما را از دام‌های نفس نگه دار. خداوند ما را در این روزهای مبارک از کمین نفس نگه دارد.