Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

أعوذ بالله من الشيطان الرجيم بسم الله الرحمن الرحيم ٱقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِى غَفْلَةٍۢ مُّعْرِضُونَ (21:1) صدق الله العظيم خدای تعالی انسان را از روز قیامت نزدیک‌تر می‌کند. قیامت بر ما افتاده است. با این حال، انسان در غفلت ادامه می‌دهد. روزها می‌گذرند بدون این که توجه انسان را به خود جلب کنند. یک سال دیگر سریع گذشت. این به سال بر اساس تقویم هجری اشاره ندارد، بلکه به تقویم خورشیدی. تقویم خورشیدی استاندارد جهانی برای تمامی محاسبات و موضوعات دنیوی است. ای کاش این سال برای تمام مسلمانان مبارک باشد. ای کاش ما در ایمان ادامه دهیم. ای کاش ما استقامت کنیم. فراموش نکنید: روز قیامت نزدیک است. یک سال از عمر شما بیرون رفته است. مهم‌ترین نکته این است که سال تلف نشده باشد. این دقیقا مسئله مهم است. چه چیزی برای جشن گرفتن وجود دارد؟ به خدا شکر گزارید و از اینکه سال را به دعا و پیروی از فرمان‌های خدا اختصاص داده‌اید شادی کنید. با این حال، کسانی که سال نو را جشن می‌گیرند فکر می‌کنند که این به آن‌ها یک زندگی نو می‌دهد. آن‌ها فرض می‌کنند که سال نو زندگی آن‌ها را تغییر خواهد داد. آن‌ها انتظار دارند که سال نو تجربیات جدیدی را به همراه خواهد داشت. روش فکر کردن آن‌ها ما را متحیر می‌کند. ما نمی‌توانیم دیدگاه آن‌ها را درک کنیم. امیدواریم خدا برای بشریت فهم عطا کند. امیدواریم مردم از غفلت بیدار شوند. همانطور که سیدنا علی یک بار گفته بود، انسان‌ها تنها در لحظه مرگ بیدار می‌شوند. انسان‌ها در حالت خواب غفلت هستند. آنها فقط وقتی می‌میرند و دفن می‌شوند، بیدار می‌شوند. امیدواریم خدا ما را از زندگی در خواب مانند آن‌ها نگه دارد. شیخ نظام هر روز می‌گفت: یک روز جدید، یک برکت جدید. شیخ نظام بی‌وقفه تأکید می‌کرد که هر روز تامین جدیدی به همراه دارد. این تامین روزانه ترکیبی از روزی روحی و مادی است. امیدواریم خدا به ما هر دو روزی روحی و مادی ببخشد. به افتخار حرف های خردمندانه شیخ نظام، ما دعا می‌کنیم: یک سال جدید، یک برکت جدید. امیدواریم خدا ما را هم روحانی و هم مادی برکت ببخشد. امیدواریم خدا برکاتش را افزایش دهد، نه کمتر. با این سال نو، ما به روز قیامت نزدیک‌تر شدیم. بنابراین، ما همچنین نزدیک‌تر به مهدی، علیه السلام شدیم. سال‌ها بی‌وقفه پیش می‌روند. یک دهه یا دو دهه پیش، اندکی می‌توانستند وضعیت فعلی جهان را پیش‌بینی کنند. آن‌ها فکر می‌کردند که زندگی به روانی ادامه خواهد یافت. فعالیت‌های روزمره و عادی توجه آن‌ها را جلب می‌کرد و زندگی به روانی پیش می‌رفت. آن‌ها اشتباه می‌کردند که فکر می‌کردند ملل ثابت خواهند ماند. شیطان بی‌وقفه درگیری به راه می‌اندازد. علاوه بر این، خدا این دنیا را طوری خلق کرده است که ما را به طور مداوم چالش‌برانگیز می‌کند. این دنیا بهشت نیست؛ در عوض، این یک میدان آزمون است. امیدواریم خدا ما را از آزمایش‌های سخت مصون دارد، اما به جای آن رحمت او را مستقیما در بر ما بگیرد. ما در برابر وسوسه‌ها بی‌توانیم. ما به رحمت الله زندگی می‌کنیم. امیدواریم خدا به ما استقامت مداوم ببخشد. از حق دور نشوید. به خدا استقامت کنید. امیدواریم خدا سال آینده را مبارک و پررونق کند. در حقیقت، امیدواریم هر روز پر از برکت باشد. روزها به سرعت می‌گذرند و قابل بازگرداندن نیستند. با این حال، افراد به خاطر رفتن زمان بی‌خیال می‌مانند. زندگی به آرامی از بین می‌رود. امیدواریم خدا زندگی ما را با برکت پر کند. امیدواریم خدا ما را در راه خود نگه دارد. بیدار باشید، غفلت نکنید.

برگزیده پیامبر، مایه صلح و آسایش علیه السلام گفته است: الفتنة نائمةٌ، ولعن اللهُ من أيقظها فتنه خواب می کند و لعنت بر کسی که آن را بیدار سازد. لعنتی شدن وخیم‌ترین سرنوشتی است که یک نفر می‌تواند مواجه شود. نابودی هیچ گاه سخت‌تر از لعنتی شدن نیست. شیطان کسی است که لعنتی است. و هر جانکه روی پای شیطان بگذارد، کردار لعنتی انجام دهد، لعنتی شود، خود تبدیل به شیطان می‌شود. از میان همه موجودات، شیطان دلخراش‌ترین است. او متمم شرارت است. بزرگترین بر تمام آفریدگان انسان است و محترم ترین از آنها پیامبر است، بر او صلوات و سلام باد. از فتنه دوری کن، مگر آنکه توانایی تبدیل شدن به شیطان را داشته باشید. از برانگیختن فتنه پرهیز کنید. کسی که فتنه ایجاد می کند لعنتی است. کسانی که به آنها می پیوندند هم مورد لعنت هستند. هر کس به سخنان افراد فتنه گر گوش دهد، عمل خوبی انجام نمی دهد. کسانی که فتنه آغاز می کنند و پیروان آنها، کردار شرور را سراپا می کنند. آنها خسارت وارد می کنند، ابتدا به خودشان. بدترین و شرورترین عمل، آنی است که منجر به لعنت می شود. انجام اعمال ملعون و زندگی در زیر لعنت، بدترین فاجعه ها و بدترین شکل شرارت است. زمانی که دره خداوند بزرگ برای بخشش همیشه باز است. اگر از خداوند بخشش بخواهید، خود او خواهد بخشید. به شرط اینکه شما هم از کسانی که به آنها ظلم کرده اید، بخشش بخواهید. آنها باید اولین کسی باشند که شما را ببخشند. تنها راه رستگاری از طریق بخشش کسانی است که شما به آنها ظلم کرده اید. تو به چیزی که در فتنه های شدیدی که افراد ناشماری در آن آمیخته اند توجه کن. چگونه انتظار داری که هرکسِ بخشایش را کسب کنی؟ شرایط را به این پایان نده. به جای آن فتنه را دور بزنید. ما در اواخر زمان زندگی می کنیم. ما در دورانی زندگی می کنیم که پیامبر، علیه السلام، پیشبینی کرده بود که پر از فتنه خواهد بود. اواخر زمان یک ایام تاریکی را به دنبال دارد. این تاریکی از کجا می آید؟ فتنه این تاریکی را ایجاد می‌کند، روح شما را می تاریکد. بلا کیان انسانها را خورده و به تولید همه اشکال شرارت می‌انجامد. کسانی که فتنه برانگیختند، امور کوچک را به فاجعه بزرگ تبدیل می‌کنند. بخصوص این فتنه گرها اغلب درباره هدف های خود بی اطمینان هستند و چیزی که بی اهمیت است را منبع اختلاف قرار می‌دهند. فقط شیطان از فتنه استفاده می کند. شیطان وقتی مردم رنج می برند، از راه خود گم می شوند و به سمت جهنم حرکت می کنند خرسند می شود. شیطان در پی آزار مردم است. انسانهای صادقانه وقتی بقیه در راه راستی قدم برمی دارند خوشحال می شوند. شیطان مردم را گمراه می کند و آنها را به سمت تباهی در همین جهان و آن جهان کشانده است. بنابراین، ما باید در این دوران دقت کنیم. در زمان زندگی در این زمان، ما نباید فتنه را برانگیخته و در آن شرکت کنیم. فاصله بگیرید. به سخنان سیدالشهدا علی علیه السلام توجه کنیم: هذا زمن السكوت، سكوت الملازمة للبيوت خداوند به سیدنا علی نگاه مهربانانه بیندازد. این دوران صمت و عزلت در خانه است. از تعاملات ناشی از بلا پرهیز کنید یا ممکن است خودتان را در دردسر ببینید. در خانه باقی بمانید. هیچ نیازی به امیختن بی دلیل در جمع عمومی نیست. خداوند ما را در سایه خود دارد. خداوند امت خود را از آسیب و کسانی که اختلاف انگیزی می کنند در امان بدارد.

بسم الله الرحمن الرحيم وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا لَعِبٌۭ وَلَهْوٌۭ ۖ وَلَلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ (6:32) این زندگی دنیوی چیزی بیشتر از بازی و سرگرمی نیست. بله، همینطور است. این فرمان خداوند به معنای بلندپایه است. این قانون برای همه قابل اجرا است. رستگاری در عقبی در کسانی است که از خدای بر سر خود محافظت می کنند. خداوند به ما در این دنیا بهره های خود را هدیه کرده است. این بهره ها در دسترس همه هستند و می توان از آن ها برای زندگی در این دنیا استفاده کرد. منابع و فرصت های این دنیا برای سود همه وجود دارد. چه کسی مسلمان باشد یا نباشد، هدایای خدا برای همه باز است. خداوند به معنای بلندپایه، آفریننده همه چیزها است. خداوند این دنیا و هر چیزی که در آن است را برای سود بشریت آفرید، تا از آن استفاده کرده است. انسان آزادی دارد تا زندگی خود را به عنوان یک فرد ادامه دهد، تا زمانی که از خدا محافظت کند. تا زمانی که ایمان به خدا داشته باشد. تا زمانی که فرمانهای خدا را به اجرا درآورد. فرض نکنید که شخصی که ایمان دارد و خدا را اطاعت می کند، مجبور است که زندگی ناخوشایندی را انجام دهد. منابع و فرصت های این دنیا برای همه وجود دارد، چه باور به خدا داشته باشند یا نه. باید بدانید که هر چیزی که حلال یا مجاز است، صرفاً برای سود و بهزیستی بشریت است. و هر چیزی که حرام یا ممنوع است، زیان آور است. انسان آزاد است که در هر چیزی که حلال و سودمند است مشغول شود، و از سود آن استفاده کند. اما او همیشه باید از خدا محافظت کند. او باید همیشه سعی کند از چیزهایی که حرام و زیان آور است دوری کند. کارهای حرام شما را به جهنم می برند. کارهای حلال شما را به بهشت می برند. در حقیقت، عاقبت بهتر از این زندگی دنیوی است، همانطور که خداوند بلندمرتبه فرمان داده است. برای کسانی که خداوند را ترسوند، آخرت از این دنیا بهتر است. به هر حال، یک مسلمان آزاد است که از هر امری که حلال است لذت ببرد. اشیاء حلال نه تنها در این زندگی به شما منفعت می رساند، بلکه در عقبی هم به عنوان برکت ها عمل می کند. وقتی خود را با خدا هماهنگ می کنید، خود را در آستانه خدا می یابید، و شما پاداش می گیرید. شما در عقبی پیروز می شوید. اما اگر شما در چیزهای زیان آور شغیبا شوید، هم زندگی دنیوی خود را و هم، از همه مهم تر، زندگی ابدی خود را در عقبی تلف می کنید. کسانی که روی خواسته ها و پرواهایشان کنترل ندارند هیچ بهتر از حیوانات نیستند. نه، حتی حیوانات مقام بالاتری دارند. حیوانات برای کارهایشان در عقبی محاسبه نمی شوند. حیوانات در این دنیا بدون ترس از هر گونه بازداشت در عقبی زندگی می کنند. اما مردم برای رفتارشان در این زندگی زمانی که با عقبی روبرو می شوند محاسبه خواهند شد. باید خدا ما را نگه دارد. امیدواریم خدا ما را از فریب خود خودمان نجات دهد.

بسیاری از انسان‌ها دارای کلیه‌ی ویژگی های غیرمطلوب فراوانی هستند. خطرناک‌ترین‌ها بین آنها بی‌اشباعی، ناراضی و بی‌سپاسی می‌باشند. انسان پیوسته بی‌اشباع بوده است. به نظر نمی‌رسد که مردم تا به حال آنچه را دارند، کافی باشد، مخصوصا در این زمانه. ما در یک جامعه مصرف کننده زندگی می‌کنیم که همانطور که این عبارت اشاره می‌کند، دور مصرف و عادت‌های مصرف بی‌پایان می‌چرخد. برای یک قرن کامل، انسان‌ها به مصرف بی‌وقفه عادت کرده‌اند. بدون توجه به آنچه و چقدر به افراد می‌دهید، آن‌ها همیشه بیشتر می‌خواهند. هرگز کافی نیست. انسان‌ها می‌دهند، دولت‌ها می‌دهند. او می‌دهد، او می‌دهد. با این وجود، آنها بیشتر آرزو می‌کنند. به نظر نمی‌رسد که برای آن‌ها کفایت کند. تنها رضایت‌مندی، خشنودی و سپاسگزاری می‌تواند تشنگی انسان را برطرف کند. برای یک فرد بی‌اشباع، شما می‌توانید تمام جهان را برای مصرف ارائه دهید؛ آن‌ها همه را می‌بلعند و باز هم گرسنه هستند. بی‌اشباع‌ها توسط مسائل دنیوی کور شده‌اند. جمعیت بلند می‌شوند و ثروت بیشتری می‌طلبند. دولت بودجه بیشتری را فراهم می‌کند. کمی بعد، این کمک‌ها کافی نمی‌باشد. آن‌ها بیشتر و بیشتر می‌طلبند. هر چه مردم پول بیشتری داشته باشند، پول بیشتری می‌توانند بخواهند. یک دوره بدون وقفه است! با افزایش حقوق، قیمت‌ها نیز افزایش می‌یابد. یک دوران قیمت گذاری است. اگر همه راضی بودند، همه چیز بسیار ساده و روان می‌شد. اما انسان خرسندی ندارد. چگونه کسی که سعی نمی‌کند تا کنار بیاید، هرگز احساس رضایت می‌کند؟ انسان بی‌اشباع است. پیامبر نوح، علیه السلام، مشغول ساخت کشتی بود. در ابتدا، او چوب را از هرکجا که موجود بود جمع کرد. او چوب را از مکان‌های مختلفی تهیه کرد. در زمان نوح، انسان‌های بزرگ قامتی هنوز وجود داشتند. بنابراین، یک ایل عظیم از غول‌ها وجود داشت. آن‌ها تقریبا به طور کامل نابود شدند. با این حال، چندین نفر هنوز زنده بودند. یکی از این غول‌ها همیشه اشتهایی بزرگ داشت که هرگز سیر نمی‌شد. این غول به نظر می‌رسید که هرگز راضی نمی‌شود. اجرنها آتش می‌گرفتند در حالی که نان پس از نان پخته می‌شد. علیرغم اینکه مدام می‌خورد، این غول هرگز احساس سیری نمی‌کرد. سپس نوح نزدیک شد و گفت: "اگر چوب برای من بیاوری، گرسنگی تو را برطرف می‌کنم." غول موافقت کرد. به شکلی مشابه یک آغوش حقیقی، او تمام جنگل را در بر گرفت، مقدار زیادی چوب را جمع کرد. مقدار چوبی که او جمع کرد، احتمالا برای دو کشتی کافی بود. سپس چوب را در مقابل نوح، علیه السلام، قرار داد. نوح سه قرص نان به او برای مصرف داد. هر قرص نان نه بزرگتر از اندازه معمول بود. نوح، علیه السلام، به او دستور داد: " بسم الله الرحمن الرحیم " را بگو؛ به نام الله، مهربان، دلسوز. سپس غذا را شروع کن." غول مانع از خوردن شد چون نمی‌خواست بسم الله را بخواند. "با خواندن آن سیر می‌شوی،" نوح اصرار کرد. "بسم الله تو را پر می‌کند." با این وجود، غول لجباز بود. او از خواندن بسم الله جدا می‌کرد. به طور زیرکانه، نوح معادله را مطرح کرد: "چه کلمه‌ای را نمی‌خواهی بگویی؟" "من نمی‌خواهم ' بسم الله الرحمن الرحیم ' بگویم!" لاابالی، او آن را گفت. "حالا غذا را شروع کن،" نوح فرمان داد. نوح موفق شد غول را متقاعد کرد تا با برخورداری از نام الله، غذا را شروع کند. غول سه قرص نان را خورد و احساس سیری کرد. تا زمانی که به سومین قرص نان رسید، او در حال حاضر سیر بود و واقعا باید خودش را برای خوردن آن فشار می‌داد. "چگونه ممکن است؟ من سیرم!" غول با تعجب باور نکرد. "این باید جادو باشد!" او غضبناک شد. او چوبی را گرفت که آورده بود و با آن ناپدید شد. نوح با استفاده از تکه‌های باقی‌مانده چوب، موفق به ساخت کشتی شد. رضایت و برخورداری از نام الله قبل از یک وعده غذایی حتی می‌تواند یک غول را سیر کند. اما امروزه، انسان به نظر می‌رسد الله را فراموش کرده است. آن‌ها به وسوسه‌ها و هوس‌های دنیوی دچار شده‌اند. چگونه چنین شخصی هرگز احساس رضایت می‌کند؟ انسان خرسندی و ایمان ندارد. الهی ما را هدایت کند. همه اکنون با چالش‌های یکسانی روبرو هستند. الهی به ما کمک کند. الهی ما را در امان بدارد. چه چیز دیگری باید گفت؟ الهی بر ما برکت ببارد.

خداوند متعال فرمان می‌دهد: "ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خود را حفظ کنید." از همراهی با کسانی که خدا را مستبد می‌کنند و قدر و قیمت او را تحقیر می‌کنند خودداری کنید. این روزها، مردم فکر می‌کنند که می‌توانند با خدا رقابت کنند و دانش خود را در برابر او بی‌مثال می‌پندارد. تحت تقا بمانید. زمان هدیه خداوند متعال به ما است. این روزهای باارزش را در نافرمانی دریافت نکنید. در برخی روزها، انگار کل دنیا علیه خدا توطئه می‌کند. فصل خاصی باعث انحراف گروهی علیه خدا می‌شود. این به مناسبت‌هایی مانند شب سال نو اشاره دارد، سنتی که توسط افرادی که خدا را تحقیر می‌کنند، عمل می‌شود. چنین جشن‌هایی از هیچ اهمیتی برخوردار نیستند. این رویدادها در روزهای عادی مانند سایر روزها رخ می‌دهند. هیچ سودی در رعایت سال نو با جشن‌های عظیم الجثه و گناهکارانه ویژه‌ای که رفتار بی‌کنترل و زیان‌آور را تشویق می‌کند، وجود ندارد. هر روز فقط یک روز است. چه پایان سال باشد یا هر روز دیگر که به نظر خاص می‌رسد - همه فقط روز هستند. این مناسبت‌های غلطان بر هیچ زمینه مهمی افزایش بر بدکاری را تسهیل می‌کنند. آنها هیچ برکتی ندارند. آنها زیان می‌رسانند بجای سود. کی از این عواقب زیان می‌برد؟ هرکسی که اهمیتی به این روزها و رویدادها می‌دهد و علیه خدا می‌گناهد. شب سال نو از هر جهت زیان‌بار است. آن بیشترین آسیب روحی را وارد می‌کند. حتی از نظر مادی، شب سال نو مضر است. شب سال نو هیچ برکتی نمی‌آورد. شب سال نو نامناسب است. در حالی که آنها برای یک سال نو پربرکت امیدوار هستند، تدابیری اتخاذ می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که آن هیچ چیزی جز این نباشد. اعمال آنها نه خوشبختی و نه برکتی را به همراه دارد. خود را از اعمالی که خشم خداوند متعال را برانگیزد، حفظ کنید. شب سال نو و مناسبت‌های مشابه برای ایمان آورندگان اهمیتی ندارد. یک فرد با هوش از چنین چیزهایی خودداری می‌کند، آنها را فقط توهم می‌شناسد. به محض نزدیک شدن شب سال نو، مردم وارد حالتی از هیجان می‌شوند، نمی‌دانند در شب بزرگ چه حرکت‌های وحشتناکی بکنند. هر روز فقط یک روز است. یک روز واقعا مبارک همان روز است که یک فرد در راه خدا قدم می‌گذارد. اگر چیزی هست، پایان سال باید باعث بازتاب و مسئولیت برای اعمال سال باشد. نه برای شکوه بخشیدن به پایان سال، بلکه برای جویا شدن توبه و آمرزش برای گناهان ما. اگر می‌خواهید پایان سال را نشان دهید، با توبه این کار را انجام دهید. به این ترتیب، می‌توانید از اتمام سال ارزش واقعی بگیرید. به فکر نباشید که خشونت‌های بی‌انضباط شب سال نو می‌تواند شادی یا خوبی را به همراه داشته باشد. از چنین افکاری محترس باشید. شر از شر می‌آید. گناه در نتیجه بیشتر گناه دارد. گناه، زیان می‌برد، نه خوبی. خدا مردم را در امان دارد. خدا ما را از شیطان و پیروان او در غم کردن در امان دارد. خدا ما را از شر آنها در امان دارد.

بسم الله الرحمن الرحيم يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى فَٱكْتُبُوهُ (2:282) صدق الله العظيم خدای متعال ما را مأمور به ثبت کامل همه بدهی‌ها می‌کند. چه قرض گرفته باشید چه قرض داده باشید، مطمئن شوید به طور موظفانه ثبت شده است. این وظیفه به ثبت رساندن، به طور گسترده لازم است. برای همه قابل اجراست، خواه برادران شما باشند، خواه عموی شما، خاله شما، یا محرم شما. ثبت بی‌وقفه توافق‌نامه‌ها، همان‌گونه که خدا دستور داده، اعتماد را حفظ می‌کند. این فرمان الهی به همه تعمیم داده شده است. انسان‌ها اغلب فراموش می‌کنند و تمایل دارند توسط خودخواهی‌های خود هدایت شوند. مراقب باشید، خودخواهی شما می‌تواند شما را گمراه کند. وقتی سود و منافع در خطر است، خودخواهی بین صحیح و غلط تفکیک قائل نمی‌شود. برای خودخواهی، هر روشی که از آن سود ببرد، مجاز است. بنابراین، ضروری است توافقات را ثبت کنیم تا در آینده از اختلافات جلوگیری شود. عده‌ی زیادی در گذشته از شیخ نظیم و در حال حاضر از ما به دنبال راهنمایی برای حل اختلافات ناشی از تعهدات برآورده نشده هستند. "من به آن‌ها پول قرض دادم و آن‌ها آن را پس نمی‌دهند." "من به آن‌ها اعتماد کردم، اما اعتماد من به خیانت کشیده شد." پس چه راهکاری ممکن است؟ شکایت کنید. آیا توافق‌نامه‌ی کتبی دارید؟ خیر. در چنین شرایطی، پیشنهاد این است: بنشینید، آرام باشید، و یک لیوان آب بنوشید زیرا در این لحظه همه چیزی که می‌توانید انجام دهید این است. انتظار دیدن پول خود را دوباره نداشته باشید. شما با عدم رعایت هدایت خداوند اشتباه کردید. حالا، شما با عواقب آن مواجه هستید. آن را به‌عنوان یک تجربه‌ی آموزنده بکار ببرید. متأسفانه، هیچ پیشنهاد بهتری وجود ندارد. بدون شواهد کتبی، چه چیزی را می‌توانید در دادگاه اثبات کنید؟ علاوه‌بر این، دفتر دادگاه قبلاً با تعداد زیادی نبردهای قانونی پر شده است. پرونده‌ی شما، ممکن است تا یک دهه طول بکشد تا رسیدگی شود. و باز هم، حتی اگر پرونده‌ی شما در یک دهه شنیده شود، به ندرت شما موفق خواهید شد. تا آن موقع، ارزش پول شما کاهش یافته است. مسائل بدهی‌ها و وام‌ها نیاز به تامل جدی دارد. به کسانی که پول می‌گیرند، آن را بر نمی‌گردانند، و فکر می‌کنند که توانسته‌اند فرار کنند، شما در اشتباه هستید. دارایی حاصل از راه غیرقانونی شما را موفق نمی‌کند، نه در این زندگی و نه در آخرت. به‌طبق قرآن مقدس، همه بدهی‌ها باید پیش از تقسیم دارایی متوفی بین ورثه، پاکسازی شوند. امروز، به‌دلیل ترس از عدم توان پرداخت بدهی، اکثر افراد درباره قرض دادن پول، دودل هستند. به همین دلیل، آن‌ها به گرفتن وام از بانک‌ها یا سایر راه‌های دیگر متوسل می‌شوند. اما بانک، مطمئن است که وامش بازپرداخت خواهد شد، بدون در نظر گرفتن وضعیت جانی بدهکار. قبل از قرض دادن، بانک اغلب وثیقه را به‌عنوان شبکه‌ی ایمنی خود برای عدم پرداخت می‌طلبد. این نوع ساده‌لوحی احمقانه است. اگر شما از دستورات خداوند غافل باشید، این نشان می‌دهد شما کم‌تجربه هستید. قرارداد کتبی فقط دستور خداوند نیست، بلکه یک رویه‌ی عرفی بین انسان‌ها است. شما با شنیدن دستورات خداوند بهره‌برداری خواهید کرد. با اطاعت از دستورات خداوند، شامل ثبت توافق‌نامه، ثواب الهی بدست آورید. تحت هدایت دستور خدا قرار بگیرید. هیچ استثنایی وجود ندارد. حتی برای دوستان یا آشنایان. توافق کتبی و قراردادی بستن، دستور خدا است. این دستور صراحتاً در قرآن مجید تعین شده است. از پیروی کردن از یک توافق‌نامه تا زمانی که در نوشته برده نشود، خودداری کنید. اگر کسی مایل به ثبت توافق‌نامه نیست، رهاش کنید. فقدان قرارداد کتبی به معنی عدم وجود توافق است. خداوند ما را حفظ کند. به‌هرحال، چه با یک حاجی یا حجی که چندین بار به زیارت حج رفته باشید، همه دارای خودخواهی هستند که می‌تواند منجر به تلاش‌های خودی باشد. ما این را بارها متوجه شده‌ایم: نفاق، خدا نیکوکاران را فریب می‌دهد. پوشیدن عمامه و ریش، ادعای حجی یا حاجی بودن، هدف آن‌ها فریب دادن مردم است این همه که آن‌ها در نتیجه انجام می‌دهند، خودشان را فریب می‌دهند. خودشان هستند که خودشان را فریب می‌دهند. خدا ما را از نیت بد آن‌ها حفظ کند. خداوند ما را از بدی دغاکاران، شیطان، و خودخواهی ما حفظ کند.

کسانی که اخلاق نیکو دارند، بیشترین مورد علاقه الله هستند. یک فرد شایسته با ادب خوب، معبودی است که الله بیشترین محبت را به او نشان می‌دهد. هدف از طریقه، ایجاد اخلاق نیکو در افراد است. اما اخلاق نیکو از کجا می آید؟ پیامبر دوست داشتنی ما، محمد (صلی الله علیه و آله و سلم)، نمونه کامل کمال است. این پیامبر محترم، با صلح بر او، راهنمای انسانیت است. پیامبر معظم محمد (صلی الله علیه و آله)، در تمام جنبه‌ها به انسانیت آموخت. مردم در تاریکی دست و پا می زدند. مردم در حالت نادانی سیاه و سفید زندگی می کردند. پیامبر محترم محمد (صلی الله علیه و آله) جهان را روشن کرد، اخلاق، ادب، شخصیت، رفتار، مهربانی یا به عبارتی: انسانیت را القا کرد. حتی کسانی که راه او را دنبال نکردند نمی توانستند نور انسانیتی که او تابانی می کرد را انکار کنند. حتی بدون پذیرفتن اسلام، آنها تعالیم پیامبر محترم (صلی الله علیه و آله) را در اعتقادات خود تکرار کردند تا پیروان خود را مجذوب کنند. پس از چهارده قرن، آنها اصطلاح حقوق بشر را اختراع کردند. آنچه آنها به عنوان حقوق بشر می گویند، اصولی هستند که توسط پیامبر دوست داشتنی ما، محمد (صلی الله علیه و آله)، حدود پانزده قرن پیش ارائه شده است. درست است، تمام پیامبران قبلی، صلوات بر همه آنها، همین ارزش ها را اعلام کردند، اما آموزه‌های آنها بعدا تغییر کرد. سخنان پیامبران قبل از او دیگر در شکل اصلی خود وجود نداشت، با این حال، الله مذهب خود را محافظت می کند. الله نمی گذارد مذهب او محو شود. ایمان الله یک برکت، یک افتخار، یک جدایی برای انسانیت است؛ او عزت و افتخار را اهداء می کند. به عنوان مؤمنان، شما باید بر اساس ارزش های اخلاقی و اخلاقی زندگی کنید که این ایمان را تعریف می کند. پیروان وظیفه دارند این ویژگی های نجیب را حفظ کنند. باید از وسوسه زندگی مانند دیگران بدون در نظر گرفتن خصوصیات آنها خودداری کرد. متاسفانه، آنها به روش هایی زندگی می کنند که با انسان برخورد نمی کند، چه برسد به یک حیوان. الله به انسان عزت و افتخار داده است. با این حال، بعضی تلاش می کنند تا مقام انسان را لکه دار و تحقیر کنند. متاسفانه، این هدف آنها است. پس آنها به خدمت چه کسی هستند؟ آنها به خدمت شیطان، شیطان خود هستند. بد برخورد ترین دشمن انسان شیطان است. شیطان هیچ نیکوکاری برای انسان ندارد. او فقط به دنبال سقوط شما است. احتیاط کنید از اتحاد با شیطان و دعوت به عذاب بر خود. روح خود را محافظت کنید. باید الله ما باشد. راه صحیح راهی است که توسط پیامبر دوست داشتنی ما، محمد (صلی الله علیه و آله)، آماده شده است. کسانی که این راه را طی می کنند، نه تنها در این زندگی بلکه هم در زندگی بعد از آن نیز رضایت خواهند یافت. باید الله ما را از این راه صحیح منحرف نکند. الله باید همیشه ما را هدایت کند.

بسم الله الرحمن الرحيم كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ (29:57) صدق الله العظيم هر کسی فانی است. هیچ مردی در این دنیا برای همیشه زنده نخواهد ماند. سفر هر فردی با مرگ پایان می‌یابد. خداوند تعالی پایانی برای زندگی هر کسی تعیین کرده است. اینکه، انسان مدتی در این دنیا گذرانده است. زمانی که برسد، علت مرگ ارائه می‌شود. این علت مرگ ، معبری از دنیا به آخرت، جهان واقعی، است. مرگ اجتناب ناپذیر است. هیچ کس نمی تواند از مرگ فرار کند. بعد از مرگ، ما منتظر روز قیامت هستیم که در آن اعمال خود را پاسخ می‌دهیم و مشخص می‌کنیم که سرنوشت ما در بهشت یا جهنم است. مرگ چالش برانگیز است. برای کافران، حتی بیشتر است. برای با ایمان، مرگ بار سبکتری است. پیامبر، صلوات و برکت بر او، اعلام کردند که ملاطفت‌انگیزترین مرگ، مرگ شهید است. شهدا مرگ آرام‌تری دارند. شهدا اغلب آرزو می‌کنند که صد بار به این دنیا بازگردند، تا هر بار شهادت را دوباره تجربه کنند. شهدا در برابر خداوند، مقام بالاتری دارند. وضعیت آنها واقعا مبارک است. با ایمان به طور مداوم به مقام شهادت رسیدند. هیچ مرگی شریف‌تر از مرگ شهید در راه خدا نیست. کافران ممکن است در شکست پرداختنی از مسلمانان شادی کنند. اما مسلمانان هستند که شادی می کنند. اکنون مسلمانان که در حال برخورد با شهادت هستند، به بلندترین مقام با خدا می‌رسند. مسلمانان هستند که با شهادت و مرگ شکوهمند ترین را برخورد می‌کنند. خداوند مقام آنها را بالا ببرد. شهید شدن فقط برای خود نعمتی است، بلکه شهدا برای خانواده خود در روز قیامت شفاعت می‌کنند. علاوه بر این، به خاطر شهدا، خداوند فراوانی از لطف خود را به مردم می‌بخشد. خانواده و فرزندانی که پشت سر گذاشته‌اند هیچگاه ترک‌ و تنها باقی نمی مانند. خداوند محافظ، نگهبان و ضامن آنهاست. مردم در میان شرایط فعلی ممکن است ناامید شوند. با این حال، بخاطر داشته باشید که فقط آنچه خدا تقدیر کرده در نهایت رخ خواهد داد. تقدیر خدا قابل مبارزه نیست. داوری خدا قابل بحث نیست. کلام خدا فراتر از اختلاف است. خداوند ما همه را با لطف و شفاعت از طریق شهدا بیامرزد. مقام آنها را بالا ببرد. همراهان پیامبر ما، صلی الله علیه و آله و سلم، شهادت را پذیرفتند. نوه های او هم شهید شدند. شهید شدن افتخار است. کسانی که شادی می‌کنند که مسلمانان دارند می‌میرند یا حتی مسلمانان را می‌کشند، به شدت اشتباه کرده‌اند. شما مسلمانان را نمی‌کشید. مسلمانان شهادت را پذیرفته‌اند. آنها به درجه بالایی رسیده‌اند. هزاران کودک، زن، جوان، پیر - همه اکنون شهادت را پذیرفته‌اند. شما نمی‌توانید به مسلمانان آسیب رسانید یا به آنها ضرر برسانید. خداوند مسلمانان را با شهادت تاج گذاری می‌کند و بیشمار پاداش و برکت را از خزانه‌ی بی‌کران فرجام و کرم خود به آنها ارزانی می‌کند. حالا آنها نزدیک ترین به خداوند هستند. خدا به خاطر آنها برای ما رحم کند. حتی به خاطر آنها اسلام را قوی‌تر کند. ایشالا خواسته‌‌های کافران هرگز به اجرا نمی‌رسد

بسم الله الرحمن الرحيم أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ، بلى يا الل (13:28) راه دستیابی به آرامش داخلی یاد خدا، اعتراف و تحسین او است. با اعتراف به خدا، تکریم نام او و حفظ هوشیاری مداوم از وجود او،آرامشی روی دل شما می نشیند. خداوند به کسی که آرامش را در قلب خود پیدا کرده، برکت می‌بخشد. فرقی نمیکند بحران یا ناامیدی چقدر سخت باشد، نمی‌تواند شخصی را که با خداست و آرامش را در حضور الهی او پیدا کرده، شکست دهد. درگیری‌هایی که پیامبر ابراهیم، علیه السلام، مجبور به تحمل کردن آنها بود را در نظر بگیرید: او به سمت آتش شعله ور پرتاب شد. اما ابراهیم در ایمان خود استوار ماند و حتی در میان شعله ها آرامش قلبی پیدا کرد. خداوند برای ابراهیم آتش ترسناک را به بهشت زیبایی تبدیل کرد. این نمونه ای است از خرمی که در هر زمان و هر مکانی برای کسانی که قلب‌هایشان در کنار خدا است، وجود دارد. لذت واقعی فقط در فهمیدن خداوند وجود دارد. امروزه مردم به دنبال لذت بردن هستند، اما آنها دنبال خوشبختی نیستند. آنها لحظات گذرا شادی را دنبال میکنند تا رضایت دائمی. یک زمان کوتاه شادی نمی‌تواند با خوشبختی مادام العمر مقایسه شود. کسانی که راه مبارک خدا را دنبال میکنند، خوشبختی واقعی را خواهند یافت. تلاش های مردم اغلب دور گرد لذت فوری و لذت های لحظه ای است. و آنها تقریبا هر کاری که بخواهند را برای رسیدن به آن امتحان میکنند. برخی از آنها، بدون توجه به عار یا خسارتی که اعمالشان می تواند به آنها وارد کند، هر کاری میکنند که یک لحظه شادی را دستیابی کنند. اما این منجر به زندگی کامل نمیشود. امروز اینجا، فردا آنجا - این طبیعت لحظات گذرا شادی است. بعد از مدت کوتاهی، مثلاً پنج، ده دقیقه، حتی بدتر از قبل احساس خود را می کنید، و این ناراحت کننده است. لذت موقت جایی که شما از خود برآمدگی و خودشادمندی پیدا می کنید نیست. خوشبختی منتظر کسانی است که در راه خدا قدم بردارند و پیوسته او را در افکارشان نگه دارند. شادی ادعایی آنها کوتاه مدت و بی اساس است. حدود سی سال پیش، ما به آمریکا سفر کردیم. مکان هایی وجود داشت که دیوانه ها در آنجا فیلم می ساختند. ما دعوت شدیم تا آنها را بازدید کنیم. ما موافقت کردیم و سپس به آنجا هدایت شدیم. تور آغاز شد. راهنماها می گویید: " بیایید به آن مجموعه فیلم که در آنجا است نگاه کنیم. این فیلم در همانجا فیلمبرداری شد". "بیایید به آنجا برای گشت و گذار برویم"، پیشنهاد دادند. "در این تور، همه چیز را خواهید دید." "عالی!" ما موافقت کردیم. "انجامش دهیم". با رسیدن، صفی وجود داشت. با این حال، خیلی طولانی به نظر نمی رسید و به نظر می رسید فقط حدود پنج دقیقه طول بکشد. اما آن مردم در آنجا به موذی شیطان هستند. پس از ایستادن در صف برای پنج دقیقه، درست وقتی به پیچ می رسید، متوجه می شوید که صف در واقع خیلی بلندتر است. ده دقیقه سپری می شود، صف به جلو حرکت میکند، اما هیچ انتهایی دیده نمیشود. ما از صف ای به صف دیگر میرویم. ده دقیقه اینجا میگذرد، سپس ده دقیقه آنجا. پس از تحمل دو ساعت در صف، اجازه داده می شود که برود داخل. اما فقط ده ثانیه میگذرد برنامه ناگهان تمام شده و ما خارج می شویم. نه تنها اتفاق عجیب و غریبی میافتد، بلکه باید هزینه زیادی هم پرداخت کرد. پس از آن نمایش کوتاه، آنها ما را به سمت جذبه بعد منتقل می کنند. با ورود، ما پیدا می کنیم که شرایط مشابه در انتظار ما است: اکثراً صف. اما برگشت نیست. با پولی که خرج شده، ما به ناچار به صف می پیوندیم. در نهایت، ما به عنوان میهمان بودیم و فقط به جایی می رفتیم که ما را هدایت می کردند. این گونه است که ما دوباره خود را در صف دیگری برای چند ساعت دیگر می یابیم. با خورشید سوزان بر سر. در نهایت، نوبت ماست که به نمایش ببینیم. ده ثانیه میگذرد و ناگهان دوباره تمام میشود. به سمت تماشای بعدی! قبل از اینکه بفهمید، عصر شده و فقط چندتا از جذبه ها را تجربه کرده اید. مانند این است که جهان به همین شکل کار میکند: زیادی درباره هیچ. زندگی پس از مرگ، در مقابل، متفاوت عمل میکند. برای نمونه، در حال حج یا عمره، میتوانید از صبح تا غروب دور کعبه بچرخید و آرامش داخلی یابید. میتوانید نیایش های خود را در اماکن مقدس ارائه دهید. هیچ فشار جهانی که بدون وقفه شما را به سمت آنجا بکشد، وجود ندارد. این است تفاوت بین عرصه شیطان و فضای خدا. تفاوت بین هماهنگی با خدا و هماهنگی با شیطان. ما خدا را سپاس میگوییم که تنها مشکل ما این بود که مجبور به انتظار بودیم، و هیچ چیز جدی تری رخ نداده است. فقط خدا میداند چه نوع سختی‌هایی مردم برای خاطر این زندگی دنیوی می‌کشند. بنابراین، پشت سر لذت های موقتی نرید، بلکه روی مسیری که خدا مشخص کرده فکر کنید. شیطان شما را گمراه نکند. شیطان مردم را فریفته میکند. او هر راهی که بتواند به کار میبرد تا مردم را آزار دهد. شیطان وعده های بلندپروازانه می دهد، اما در پایان، همه چیزی که ارائه می دهد، لحظه خالی از سرگرمی است که بیش از پنج یا ده ثانیه طول نمی کشد. به این ترتیب، او مردم را از یک وعده خالی به یکی دیگر کلاهبرداری میکند. به جای آن، صدای خدا را شنوید: وَاللّٰهُ يَدۡعُوۡۤا اِلٰى دَارِ السَّلٰمِ (10:25) خدا شما را به سمت مکانی آرام دعوت میکند: بهشت. بر خدا باشد که همه ما را حفظ کند. بر خدا باشد که اراده ما را برای راه رفتن بر روی این راه بدون تزلزل قوی کند. باید از فریب شیطان آزاد باشیم. موفقیت یک هدیه از خدا است.

خداوند متعال اعلام می‌کند: پس ما او را زندگی خوبی بخشیدیم (16:97) افرادی که به خداوند ایمان دارند، از این حالا در این دنیا زندگی زیبایی را تجربه می‌کنند. در زندگی آخرت، مؤمنان وجودی زیباتری را تجربه خواهند کرد. این وعده خداست. خدا به پیروان وفادار خود آرامش داخلی، رضایت، سعادت می‌بخشد. با این حال، افرادی که ایمان به خداوند متعال را رد می‌کنند، دل‌هایشان را درگیر نارضایتی و بی قراری می‌یابند. وجود افرادی که خداوند را توهین می‌کنند، در سایه اضطراب است. افرادی که در مسیر تعیین شده توسط خدا قدم برمی‌دارند، در دل‌های خود حس منحصر به فردی از یقین، امنیت و شادی را حس می‌کنند. بسیاری برای پیروی از مسیر خدا ادعا می‌کنند؛ اما همزمان، آنها دلخراشی و ناراضی از زندگی را تجربه می‌کنند. چرا اینطور است؟ این افراد هنوز کاملاً حقایق گفته شده توسط خداوند و محقق شدن وعده او را در آغوش نگرفته‌اند. برای تکرار، خدا حق می‌گوید و وعده او همیشه برآورده می‌شود. فقط شخصی که در ایمان خود کمبود یا نقصی دارد، ناراحتی درونی راحس می‌کند. از سوی دیگر، افرادی که ایمان بی‌عیب و نقصی دارند، دل‌هایی پر از شادی بی‌نظیر، که به "سکینه" شناخته می‌شود، دارند. خدا مؤمنان را با زندگی‌ای می‌پردازد که آن را "طیبه" توصیف می‌کند. این اصطلاح به یک زندگی با کیفیتی اشاره دارد که در آن زیبایی و آرامش فراوان است و از هرگونه اضطراب خالی است. اگر دل شما بی قرار است یا از زندگی خود راضی نیستید، ایمان شما از کمبود رنج می‌برد. اگر از یک نفری این سوال پرسیده شود: "حال شما چطور است"، جواب داده خواهد شد: "دور از خوب!" شما می‌پرسید چرا، اما همه چیزی که می‌شنوید، دردسر و استرس است. این نارضایتی در نتیجه کمبود ایمان فرد برمی‌خیزد. این نارضایتی از آنها جلوگیری می‌کند که آرامش و آسایش درونی را در دل خود پیدا کنند. یک همراه بزرگوار پیامبر یک بار به سمت پیامبر عزیز ما، علیه الصلواة و السلام، نزدیک شد، دنبال دارویی برای دردش بود. او از درد شکم رنج می‌برد. "شراب عسل بنوشید"، پیامبر عزیز، صلواة الله علیه، راهنمایی کرد و همراه از توصیه او پیروی کرد. اما او جواب داد: "هنوز حالم خوب نیست." او به طور پیوسته بازگشت. هر بار، پیامبر، صلواة الله و سلام بر او، به او دستور داد که "شراب عسل بنوشید." با اینکه این دستور را رعایت کرد، او به طور مداوم از حال خرابی شکایت می‌کرد. سپس، او برای چهارمین بار ظاهر شد. در پاسخ به شکایت همیشگی او از درد، پیامبر عزیز، صلواة الله و سلام بر او، پاسخ داد: "خدا حق می‌گوید در حالی که معده شما دروغ می‌گوید." دوباره، او گفت: "شراب عسل بنوشید." همراه پیروی کرد و در نتیجه، بیماری او از بین رفت. اگر ایمان وجود داشته باشد، همه چیز در جای خود قرار می‌گیرد. اگر ایمان نباشد یا نقصی داشته باشد، پس فرد به سرنوشتی ناپایدار محکوم است. دلش هرگز آرامش را نخواهد یافت. درباره اعتبار ایمان خود فکر کنید. آیا شما رضایت و آرامش درونی مرتبط با ایمان را تجربه کرده‌اید؟ اگر ایمان و این رضایت درون شما وجود داشته باشد، پس باید به خاطر این نعمت‌ها به خداوند سپاس گزاری کنید. به ایمان خود توجه کنید. ایمان اهمیت بزرگی دارد. ایمان در واقع بزرگترین نعمت است که برای بشریت به دست آمده است. بر ایمان ما توانایی بیشتری بخشد خداوند. خداوند دل‌های ما را با رضایت لمس کند و ما را در زندگی زمینی و آخرت خوشبخت کند. موفقیت از خدا سرچشمه می‌گیرد.