Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

!حمد و ستایش خداوند را سزاست سالگرد مولانا شیخ ناظم با لطف و کمک خداوند زیبا بود اکنون ده سال از زمانی که مولانا شیخ ناظم به طور فیزیکی این دنیا را ترک کرده و به آخرت منتقل شده است می‌گذرد اکنون سال یازدهم آغاز می‌شود از نظر روحانی، او همیشه با ماست؛ با کسانی که می‌خواهند با او باشند ارتباط روحانی زیباتر است زیرا برای همیشه دوام دارد مردم با کسانی هستند که دوست‌شان دارند همیشه به معنای امروزی که مردم می‌فهمند نیست گفتن اینکه کسی در این دنیا برای همیشه زندگی خواهد کرد بی‌معنی است تنها چیز ابدی زندگی در آخرت است، زندگی ابدی مهم نیست که کسی چقدر در این دنیا زندگی کند، چه هزار سال یا دو هزار سال، هیچ‌کس در این دنیا باقی نمی‌ماند مردم گذشته همه به آخرت منتقل شده‌اند آنها به زندگی حقیقی در آخرت ورود یافته‌اند کسانی که مسیر خداوند را دنبال کرده‌اند برنده شده‌اند کسانی که مسیر خداوند را ترک کرده‌اند باخته‌اند فرعون آمده و نمرود آمده هر نوع آدمی آمده آدم‌های خوب آمده‌اند و بد نیز آدم‌های خوب برنده شده‌اند کسانی که از آنان پیروی کرده‌اند برنده شده‌اند کسانی که این مسیر را دنبال می‌کنند آدم‌های حکیم و بافهمی هستند کسانی که مسیر را ترک کرده‌اند در غفلت هستند فهم آنها کامل نیست مهم نیست که چه کسی باشد، یا چقدر کسی تحصیل کرده باشد، اگر آنها در مسیر خداوند نباشند، مسیرشان یک مسیر حقیقی نیست پیروی از آنها برای مردم یعنی از دست دادن ابدی !خداوند ما را از آن محافظت کند !خداوند پشتیبانی روحانی شیخ‌های ما را جاودان کند اعمال آنان و چگونگی راهنمایی همچنان مردم به مسیر درست روشن است مردم از سراسر جهان به یادبود مولانا شیخ ناظم آمدند آنها برکت او را دریافت کردند !باشد که برکت او برای همیشه با ما بماند !باشد که او همچنین راهنمایی برای دیگران بیاورد مسیر او مسیر زیبایی است، مسیری از رحمت او می‌خواست مردم این مسیر رحمت را دنبال کنند !باشد که همه این مسیر را پیدا کنند !این دعای ماست !ای خدا، مردم را راهنمایی کن

بسم الله الرحمن الرحيم وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا لَعِبٌۭ وَلَهْوٌۭ ۖ وَلَلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ (6:32) صدق الله العظيم الله، بلندمرتبه و قادر مطلق، می‌گوید که زندگی این دنیا یک بازی و لذت است. مردم فکر می‌کنند که در حال انجام کاری هستند. اما اگر اعمالشان در مسیر خدا، بلندمرتبه و قادر مطلق، نباشد، هیچ ارزشی ندارند. نیکی در آخرت است. انسان می‌تواند به‌راستی خوب زندگی کند، شادمانه زندگی کند و نیز تفریح کند، اما در چارچوب‌هایی که الله، بلندمرتبه و قادر مطلق، تعیین کرده است. اگر کسی به اینها پایبند باشد، بسیار آرام‌تر و راضی‌تر خواهد بود. الله، بلندمرتبه و قادر مطلق، برای همه افراد درآمد و تقدیرشان را فراهم کرده است. تا زمانی که زنده‌اند، کم‌کم به آنها می‌رسد و آن را تجربه خواهند کرد. سپس انسان به آخرت می‌رود. الله درباره دنیا و مردم می‌گوید: مَتَـٰعُ ٱلْغُرُورِ (3:185) دنیا مردم را فریب می‌دهد. انسان می‌گوید قصد انجام کاری دارد. بدین خاطر، از مسیر خود منحرف شده و به مسیرهای دیگر برای کسب بیشتر رجوع می‌کند. در حال تلاش برای کسب بیشتر، بدون توجه به این که موفق می‌شود یا نه، زندگی نمی‌ایستد بلکه ادامه می‌یابد. شاید زندگی امروز تمام نشود، نه فردا، نه پس‌فردا، اما قطعا یک روز به پایان می‌رسد! و هان، زندگی انسان بدون انجام هیچ کاری گذشت، اما بدتر از همه، به خود ضرر رسانده است. این زندگی برای مردم یک دوره محدود است. زندگی چیزی است که الله خلق کرده است. هم زندگی و هم مرگ بف‌کری‌شده توسط الله هستند؛ آنها هم موجودات هستند. برای همه چیز، زندگی و مرگ وجود دارد. بنابراین، باید در زندگی احتیاط کرد. باید با افراد خوب بود. ما اکنون در انتهای زمان زندگی می‌کنیم؛ مردم این زمان طمع‌کار هستند. بسیاری با گفتن "این یکی ثروتمند شد، آن یکی ثروتمند شد، پس تو هم می‌توانی!" مردم را فریب می‌دهند. یکی از صد هزار نفر از چیزی ثروتمند می‌شود، سپس همه می‌گویند: "این یکی موفق شد، من هم می‌توانم." سپس همه دنبال آن راه می‌روند. در این مسیر برندگان وجود دارند. اما برندگان، فریب‌دهندگان هستند. آنچه به دست می‌آورند، هیچ سودی ندارد، فقط زیان است. آنها این را نمی‌دانند. فرد فریب‌خورده نه تنها درآمد خود را از دست می‌دهد بلکه به خانواده‌اش نیز آسیب می‌زند. بنابراین، باید در زندگی احتیاط کرد. به آنچه الله به شما داده است راضی باشید و سعی کنید با آن زندگی کنید؛ این برای شما برکت خواهد آورد. اگر بگویید: "می‌خواهم یکی بدهم و صد تا برایش بگیرم،" حتی همان یکی هم از شما گرفته می‌شود. ضرب‌المثلی قدیمی وجود دارد: "اگر برای آوردن برنج به دومیات بروید، حتی ارزن‌هایی که دارید را از دست می‌دهید." دومیات در مصر است و برنج مصر معروف است. در دستانتان ارزن دارید و می‌گویید، من این را نمی‌خواهم، و آن را دور می‌اندازید. حالا، من به مصر می‌روم تا برنج دومیات بگیرم. اما آنها به شما برنج نمی‌دهند. سپس دست خالی می‌مانید. همیشه این‌گونه بود، اما اکنون بدتر شده است. فریب‌دهندگان و کلاه‌برداران در زمان ما بسیار پیشرفته‌ترند. خصوصاً زمانی که با افراد ساده‌لوح ملاقات می‌کنند، بدون رحم خونشان را می‌مکند. حتی اگر برادری در طریقت، مریدی، دوستی یا مسلمانی باشد، مهم نیست؛ همیشه باید هوشیار بود. آنها می‌توانند به شکل مریدها، علما، یا حجاب‌ها ظاهر شوند یا در هر لباسی برای فریب دادن. آنها بسیار پیشرفته شده‌اند. بنابراین، اعتماد کردن به آنها خوب نیست. در واقع، اگر شخصی تنها کمی پرس‌وجو کند، بلافاصله می‌فهمد که آنها فریب‌کار هستند. نصیحت را بپذیرید. به نصیحت‌ها گوش دهید. برخی از مشاوره می‌پرسند: "این فرد چگونه است؟" "این فرد یک فریب‌کار است، با او تجارت نکن." "شما این را می‌گویید چون به من حسادت می‌کنید، من به هر حال این کار را انجام خواهم داد!" آنها این کار را می‌کنند، سپس پشیمان می‌شوند. باشد که الله به ما فهم و تدبیر عطا کند. باشد که الله رزقمان را از طریق این افراد به ما ندهد. اگر خود را فریب‌خورده توسط آنها قرار دهید، نه تنها درآمدتان را از دست می‌دهید بلکه آنها را نیز به گناه کردن وادار می‌کنید. آسیب دو برابر برای شما پیش می‌آید. فردی که او را فریب‌کار می‌خوانید نیز مسلمان است. مراقب باشید که آنها گناه نکنند. به آنها فرصت ندهید! به خود یا آنها شانسی برای ارتکاب گناه ندهید. باشد که الله ما را یاری کند. باشد که الله ما را از ارتکاب گناه محافظت کند.

بسم الله الرحمن الرحيم ظَهَرَ ٱلْفَسَادُ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِى ٱلنَّاسِ (30:41) صدق الله العظيم خداوند بلندمرتبه می‌فرماید که همه چیز در دنیا فاسد شده است. جهان به خاطر اعمال انسان‌ها فاسد شده است، هرج و مرج حکمفرما است. هرج و مرج تنها در زمان ما آغاز نشده است. خداوند بلندمرتبه از این موضوع از زمان پیامبر ما سخن گفته است. به خاطر اعمال انسان‌ها، از 1500، 1400 سال پیش این گونه بوده است. حال، وضعیت روشن است: همه چیز فاسد شده است. ابتدا خشکی فاسد شد، سپس دریا. چرا؟ فساد انسان‌ها نیز جهان را فاسد کرده است. خداوند بلندمرتبه زمین را در حالتی پاک و قابل سکونت به انسان‌ها داد، تا بتوانند به راحتی برای آخرت آماده شوند. اولین الزام برای آن پاکیزگی است. پاکیزگی از ایمان نشأت می‌گیرد. بدون ایمان، پاکیزگی وجود ندارد. ءَامَنُوٓا۟ إِنَّمَا ٱلْمُشْرِكُونَ نَجَسٌۭ (9:28) پاکی از طریق ایمان به دست می‌آید. پاکی و ایمان با پیروی از مسیر اسلام به دست می‌آید. اسلام چه دستور می‌دهد؟ پیامبر ما، درود خدا بر او، چه دستور می‌دهد؟ او دستور به مهربانی می‌دهد، دستور به پاکیزگی می‌دهد. او دستور به احترام به همه چیز می‌دهد. پیامبر ما فرموده‌اند که برداشتن کثافت و زباله از خیابان نیز یک عمل خیر است. دادن پول تنها شکل صدقه نیست. هموار کردن مسیر سنگلاخ نیز صدقه است. مراقبت از آب، درختان، گیاهان نیز صدقه است. پیامبر ما، درود خدا بر او، ادرار کردن در آب‌ها را منع فرمود. کسی که در آب‌ها ادرار کند، ملعون است. ملعون بودن موضوع جدی است. این روزها، افرادی مدعی هستند که زیست محیطی هستند، اما این حقیقت ندارد. ناپاکی‌های آنها همه جا هست. به جز ناپاکی‌های ظاهری، ناپاکی‌های معنوی حتی بدتر هستند. آنها بسیار بدتر هستند. به همین دلیل این دنیا به حد زمان خود رسیده و اکنون ضعیف است. کسی خواهد آمد که هر دو نوع ناپاکی ظاهری و معنوی را پاک خواهد کرد. این فرد الْمَهْدی، درود خدا بر او، است. با او، همه چیز پاک خواهد شد. همه کفر، همه فساد، همه اشرار پاک خواهند شد و سپس زمین برکت‌یافته و خوب خواهد شد. در زمان الْمَهْدی، درود خدا بر او، سرسبزی و زیبایی همه جا خواهد بود. مولانا شیخ ناظم فرموده‌اند که گوسفندان دو بار در سال بره خواهند آورد. میوه‌ها با بهترین کیفیت رشد خواهند کرد. چرا؟ زیرا پاکی حاکم خواهد بود. هر دو نوع پاکی معنوی و مادی منجر به چنین حالت برکتی می‌شود. تا آن زمان، هر چند نفر می‌خواهند خود را زیست‌محیطی بنامند. آنها پر از ناپاکی هستند. آنها انواع اشرار را دارند. از لحاظ معنوی، آنها حتی فاسدتر هستند. به همین دلیل آنها هرگز موفق نخواهند شد. آنها فقط مردم را فریب می‌دهند و از آن سود می‌برند. خداوند ما را محافظت کند. خداوند ما را از شر شروران و کسانی که به خدا ایمان ندارند، محافظت کند. شر آنها نیز محیط اطراف‌شان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. خداوند ما را محافظت کند. امیدواریم خداوند به آنها هدایت دهد. اگر خداوند به آنها هدایت ندهد، شک نکنید که خداوند کار درستی انجام خواهد داد.

بسم الله الرحمن الرحيم وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُۥٓ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَـٰلِغُ أَمْرِهِۦ ۚ قَدْ جَعَلَ ٱللَّهُ لِكُلِّ شَىْءٍۢ قَدْرًۭا (65:3) صدق الله العظيم الله، قدرتمند و بلندمرتبه، به مردم می‌آموزد چه باید بکنند. دستور الله در قرآن عظیم و در سخنان زیبای پیامبرمان یافت می‌شود. امروزه تقریباً همه مردم، نزدیک به نود و نه درصد، مردد هستند. آن‌ها درباره‌ی چه کاری باید بکنند گیج هستند. قبلاً هم اینطور بود. حالا حتی بیشتر از این گیجی وجود دارد. "چه کار کنم، چه خواهم کرد، چه اتفاقی می‌افتد، چطور زنده می‌مانم، بیمار می‌شوم، زنده می‌مانم، چه باید بکنم؟" این دودلی‌ها همه بخشی از طبیعت انسان‌هاست. درمان این، همانطور که الله قدرتمند و بلندمرتبه دستور داده: توکل به خدا، خدا برای تو کافی است. توکل به خدا به معنای دانستن این است که هر چه خدا بخواهد همان اتفاق می‌افتد. إن الله بالغ أمره. هر چه خدا بخواهد همان اتفاق می‌افتد. هر چیزی زمان خود را دارد و اتفاق می‌افتد. بنابراین، اگر فردی می‌خواهد به آرامی و بدون نگرانی زندگی کند، باید بر خدا توکل کند. باید خود را به اراده‌ی الله، قدرتمند و بلندمرتبه، و به سرنوشت خود تسلیم کند. سرنوشت راز خداوند است. باید از آن اطاعت کرد. البته، باید کاری که می‌توان انجام داد. سپس به خدا توکل کن و آرزو کن هرچه خدا بخواهد همان اتفاق بیفتد. ای خدا، ما آرزوهای زیادی داریم، اما بگذار آرزوهای خوب و مبارکمان به حقیقت بپیوندند. بگذار همانطور که خدا می‌خواهد اتفاق بیفتد. آنچه خدا نمی‌خواهد و دوست ندارد نباید اتفاق بیفتد. باید به این صورت دعا کرد. باید هم توکل داشت و هم راهی که الله، قدرتمند و بلندمرتبه، آموزش می‌دهد را دنبال کرد. باید همه چیز را در نظر گرفت. باید کار خود را با استعدادی که خدا به انسان داده دنبال کنید. این است توکل. توکل به معنای هیچ کاری نکردن و فقط نشستن نیست. باید عمل کرد. سپس باید از نتیجه راضی بود. باید نتیجه را پذیرفت. در روایت معروفی، پیامبر، صلی الله علیه وآله، می‌گوید: آن را محکم ببند، سپس به خدا توکل کن. اما ابتدا آن را ببند. سپس توکل کن. یکی از اصحاب شتر خود را نبست و در مقابل مجمع پیامبر به خدا توکل کرد. آن فرار کرد. سپس نزد پیامبر آمد و گفت، شتر من رفته است. چه کردی؟ آن را اینجا گذاشتم چون می‌خواستم در مجمع شما شرکت کنم. به خدا توکل کردم و خواستم برای نماز بروم. می‌خواستم سخنان زیبا را بشنوم. وقتی بعداً برای جستجوی شترم نگاه کردم، رفته بود. پیامبر کلمه‌ی معروف و مبارک 'اعقل' را گفت، که به معنای 'آن را ببند' است. سپس توکل کن. برای هر چیزی، رویکرد درستی وجود دارد. وقتی کسی پیشگیری‌ها را انجام داد و برای هر چیز دیگری به خدا توکل کرد، زندگی‌اش آرام خواهد شد. و آخرت او بهبود می‌یابد.

بسم الله الرحمن الرحيم وَلَا تَجْعَلْ فِى قُلُوبِنَا غِلًّۭا لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٌۭ رَّحِيمٌ (59:10) صدق الله العظيم الله، قادر متعال، ما را به این دعا دستور می‌دهد: 'ای الله، اجازه نده که بدی، کینه‌ای در دل‌های ما نسبت به مؤمنین باقی بماند.' مؤمنین بندگانی هستند که توسط الله دوست داشته می‌شوند. الله دستور داده است که در دل‌های شما نسبت به مؤمنین هیچ کینه یا کدورتی نباید باشد. این هم آیه‌ای در قرآن کریم و هم دعایی است. آیه زیبایی، دعای زیبایی، بسیار زیبا. هر آیه‌ای از قرآن کریم زیبا است. اما این آیه به خودی خود بسیار خاص است. مؤمن نباید در دل خود نسبت به هیچ مؤمن دیگری کینه یا کدورتی نگه دارد. البته، مردم ممکن است با انواع مشکلات مواجه شوند. ممکن است بدرفتاری ببینند یا با سختی‌های دیگری مواجه شوند. اما از آنجایی که این‌ها مسائل دنیوی هستند، باید بیرون از دل باقی بمانند. دل جایگاه، مأوای الله قادر متعال است. قلب انسان جایگاهی برای الله، قادر متعال است. بنابراین، چیزهایی مانند کینه نباید وارد این دل شوند. همانطور که گفته شد، این طبیعت انسانی است. گاهی اوقات دعوا وجود دارد. اما قلبتان را در چنین جنگ هایی درگیر نکنید ، آن را بیرون بگذارید. دلتان را تاریک نکنید. به دلتان آسیب نزنید. این دل جایگاه نور است. برای یک فرد، یک مؤمن، جایگاه همه خوبی‌ها است. بنابراین، چیزهای بدی که به دل وارد می‌شوند، به فرد آسیب می‌زنند. باید دل را پاک نگه داشت. اولیای الهی، پیامبران، تمام بندگانی که توسط الله، قادر متعال، دوست داشته می‌شوند، این را دستور می‌دهند، آن را توصیه می‌کنند: خودت را پاک کن! تزکیه النفس. پاکسازی خود از دل شروع می‌شود؛ دل مهم‌ترین است. همه چیزهای دیگر می‌توانند بیرون از دل باشند. اما اجازه ندهید که آن چیزها وارد دلتان شوند. اگر افرادی هستند که شما را به این یادآوری می‌کنند، به آن‌ها گوش دهید! شیخ ما همیشه ما را به این یادآوری می‌کند. اگر افراد دیگری نیز این را به عنوان توصیه‌ای ارائه دهند، آن توصیه بزرگ‌ترین و زیباترین است. باید آن را پذیرفت. صرف نظر از اینکه چقدر حق با شما باشد، چقدر عصبانی هستید، باز هم توصیه را بپذیرید و چنین چیزهایی را از دل خود دور نگه دارید. اجازه ندهید چیزی به جز الله وارد دلتان شود. هر چیز دیگری برای دلتان سم است. این سم دل و بنابراین کل بدن را فاسد می‌کند، گفت پیامبر، صلی الله علیه وسلم. بنابراین، دلتان را پاک نگه دارید. آن را از چیزهای کثیف، از کینه، از دشمنی، از بدی، آزاد نگه دارید. سایر چیزها هنوز قابل بهبود هستند. ترمیم دل سخت‌تر است. پس، بدون ریسک کردن، بیایید دلمان را پاک نگه داریم. در دل خود نسبت به هیچ مؤمنی کینه و دشمنی نگه ندارید. حتی نسبت به غیرمؤمنان هم باید برای خاطر خدا دوستشان داشته باشید، و بسته به شرایط، آن‌ها را محکوم کنید. هیچ دلیلی برای دوست داشتن کسی که خدا را دوست ندارد، خدا را دشمن می‌دارد، وجود ندارد. امیدوارم خدا آن‌ها را در حال خوبی قرار دهد. خدایا ما را حفظ کن.

یک ضرب المثل هست: کلی مقامی مقال. برای هر مکان، هر مجمعی، کلام مناسبی وجود دارد. شما در همه جا درباره همه چیز صحبت نمی‌کنید. در بعضی مکان‌ها، شما درباره دانش صحبت می‌کنید. در مکان‌های دیگر، به زبانی صحبت می‌کنید که مردم می‌فهمند. شما درباره کشاورزی یا موضوعات دیگر صحبت می‌کنید. شما باید چیزی داشته باشید که متناسب با نیاز مردم باشد. مهم است که با کلمات گفتاری دقیقاً آنچه را که مردم نیاز دارند به آن‌ها بدهید و قلب‌های آن‌ها را با آن کلمات به سوی الله بازگردانید. شما می‌توانید درباره بسیاری از چیزها صحبت کنید. مهم‌ترین چیز: مردم را دور نکنید! مردم از خوبی لذت می‌برند و دوست دارند درباره چیزهایی که برایشان عزیز است، گفتگوهای خوبی داشته باشند. هر موضوعی که درباره‌اش صحبت می‌کنید، باید با کلمات خود عشق به الله را در قلب‌های مردم بکارید. بعضی چیزها بهتر است گفته نشوند. بعضی افراد درباره چیزهایی صحبت می‌کنند که نیازی به ذکر آن‌ها نیست، انگار که می‌خواهند آن‌ها را به زور وارد ذهن مردم کنند. با این کار، می‌توانند مردم را دور کنند. چون اگر سخن شامل حکمت نباشد، فایده‌ای ندارد. فقط با حکمت است که به مردم منفعت می‌رسد. در غیر این صورت، بی‌فایده است. بعضی چیزها نیازی به گفته شدن ندارند. "درسته، من همینو می‌گم." زمان درستی نیست، مکان درستی نیست. اگر آن را بگویید، می‌تواند بیشتر ضرر داشته باشد تا فایده. هم برای شما و هم برای دیگران. بنابراین، شما باید بدانید با چه کسی و کجا صحبت می‌کنید. از این آگاه باشید تا بتوانید مطابق با آن صحبت کنید. نمی‌توانید همه چیز را صریحاً بگویید. گاهی باید درباره این موضوع، گاهی آن یکی صحبت کرد. اگر با در نظر گرفتن طرف مقابل خود صحبت‌هایتان را انجام دهید، مردم سود خواهند برد. این هم به نفع خودتان خواهد بود. در عوض، اگر بی‌جهت صحبت کنید، حتی اگر ضرری نداشته باشد، فایده‌ای ندارد. این زیر مفهوم مالایانی قرار می‌گیرد. مالایانی به چیزهای غیر ضروری اشاره دارد. الله ما را حفظ کند. تا به حال، کسی که زیباترین حرف‌ها را زد، زیباترین چیزها را گفت و از طریق کلمات خود به مردم سود رساند، مولانا شیخ نظیم بود. هر کلمه‌اش یک گوهر بود. او به گونه‌ای قابل فهم برای هر شخص صحبت کرد. هر کس به اندازه توانایی خود فهمید. هر کسی که به او گوش داد، بدون شک سود برد. ما باید راه او را دنبال کنیم و تلاش کنیم مانند او باشیم. ای الله، توانایی دنبال کردن این راه را به ما بده، بهترین وجهی که می‌توانیم. ای الله، یاور ما باش!

بسم الله الرحمن الرحيم مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌۭ صَدَقُوا۟ مَا عَـٰهَدُوا۟ ٱللَّهَ عَلَيْهِ (33:23) صدق الله العظيم الله، بلندمرتبه و قوی، می‌فرماید: "مردانی هستند" او از افرادی سخن می‌گوید که در مسیرشان ثابت‌قدم هستند، افرادی که به وعده‌شان پایبندند. کلمه 'مردان' در اینجا به معنای بالاترین سطح است. اینها افرادی هستند که وعده‌شان را نمی‌شکنند. برخی هنوز زنده هستند، برخی دیگر از دنیا رفته‌اند. اما هیچ چیز تغییر نکرده است. این مسیر، مسیر الله است، بلندمرتبه و قوی. این مسیر پیامبر ماست. در این مسیر، استادان، مشایخ، هستند. این مسیر مشایخ ماست، آنهایی که در زنجیره پیروی می‌کنند. وقتی یکی از دنیا می‌رود، دیگری جای او را می‌گیرد. مسیر ادامه دارد. به یک نفر بستگی ندارد. همیشه مولانا شیخ ناظم این را می‌گفت. سخنان حقیقت او سخنان زیبایی است. بعضی اوقات، مردم به یک نفر وابسته می‌شوند. وقتی آن شخص می‌میرد، آنها فرو می‌پاشند. نباید این طور باشد. از آنجا که مسیر الله است، باید ادامه یابد. استادان مسیر، مشایخ، آن را برای خود ادعا نمی‌کنند. مسیرشان مسیر الله است. این سنت الهی برای مردم است. مهم این است که کسانی که آن را دنبال می‌کنند، در این مسیر ثابت‌قدم و استوار بمانند. فردا ده سال از زمانی که مولانا شیخ ناظم ما را به صورت ظاهری ترک کرد، می‌گذرد. بیشتر افراد حاضر مولانا شیخ ناظم را ندیده‌اند. اما مسیر، به خاطر اینکه یک مسیر محکم است، با حمایت او ادامه دارد. این مهم‌ترین مسئله است. در مسیر صوفی، نلغزیدن، تغییر نکردن و نیابت نکردن از مسیر، بزرگترین معجزه، بزرگترین فضل است. برای مردم، برای مؤمنان، برای پیروان مسیر صوفی، مسئله در مسیر ماندن ثابت است. هر کسی هدف و معنایی در زندگی دارد. این مسیر معنای زندگی ماست؛ ضرورت وجود ماست، برای یافتن حق و به آن چسبیدن. هر کسی به آن چسبیده باشد نجات خواهد یافت. اما حتی کسانی که چسبیده نباشند، الله باز هم با مهربانی با آنها رفتار می‌کند. خدایا درجات شیخ ما را بالا ببر. خدایا ما را از مسیرش منحرف نکن. آن مسیر چیست؟ مسیر پیامبر ما، اهل بیت، چهار خلیفه، امامان، دوازده امام، بنیان‌گذاران مدارس فقهی، امامان اعتقادی است. مسیر استادان است. مسیر چهل و یک طریقت صوفی است. ما از این مسیر برای خوشنودی کسی منحرف نمی‌شویم. در این زمینه، هیچ مصالحه‌ای وجود ندارد. شیخ بزرگ عبدالله داغستانی اغلب درباره این می‌گفت: هر کسی از مسیر منحرف شود، گم شده و در جهنم خواهد بود. برای همیشه در جهنم. زیرا هر کسی حتی کمی از مسیر منحرف شود، گمشده است. مسیر ما ثابت است، مسیر ما زیباست. این مسیر رستگاری است، مسیر سود است. خدایا ما را بر این مسیر ثابت قدم نگه دار. حمایت شیخ ما همیشه با ما باشد. این قطعاً همین طور است. حضور او اکنون بسیار بیشتر از زمان حیاتش است. این به فرمان الله قابل مشاهده است. همه این را می‌دانند.

بسم الله الرحمن الرحيم اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ (10:62) صدق الله العظيم برای آن بندگان و اولیای دوست‌داشتنی الله، نه ترس است و نه غم. امسال دهمین سالگرد بزرگداشت پدر ما، مولانا شیخ نظیم است. ده سال از زمانی که او به ظاهر از میان ما رفته است، می‌گذرد. ده سال گذشته است، ولی به لطف الله، حمایت او هرگز سست نشده است. تأثیر او حتی قوی‌تر نیز شده است. پس از مرگ او، خدمات و حمایت‌هایش حتی بیشتر شده‌اند. اولیا نمی‌میرند. اگرچه آنها در حس فیزیکی رفته‌اند، قدرت معنوی‌شان حتی قوی‌تر شده است. در اینجا بزرگترین دلیل این است که بسیاری از افراد به کمک شیخ نظیم پس از مرگش مسلمان شده‌اند. کسانی که قبلاً مسلمان بودند و چیزی نمی‌دانستند، راهشان را به سوی راه الله بازیافتند. پیروان افزایش یافته‌اند؛ کاهش نیافته‌اند. حمایت اولیاء همیشه در دسترس است. این یک اثبات است. به محض اینکه اولیای الله می‌میرند، قدرت‌شان چند برابر قوی‌تر می‌شود. قدرت پدر ما، مولانا شیخ نظیم، واقعاً به طور قابل توجهی افزایش یافته است. الله بهتر می‌داند که قدرتش تا چه حد افزایش یافته است، اما واضح است که بسیار قوی شده است. خداوند مقامش را بالا ببرد. ده سال یا بیست سال به سرعت می‌گذرد، زیرا او واقعاً رفته نیست. انگار مولانا شیخ نظیم هرگز رفته نیست؛ او هنوز بین ماست. ما متحدیم. هر وقت افراد نیازمندی از اولیا کمک بخواهند، حمایتشان آماده است. پیروی از خدمات آن‌ها و شاگردی آن‌ها یک افتخار بزرگ است. خداوند این افتخار را به همه عطا کند. خداوند به ما توانایی را عطا کند که در بهشت، در آخرات با او باشیم. تا ابد!

پیامبر ما، درود خدا بر او باد، می‌فرماید که در آخر الزمان، یا باران بیش از حد می‌بارد که باعث بلایا می‌شود، یا اصلاً باران نمی‌بارد که باعث خشکسالی می‌شود. این یکی از معجزات پیامبر ماست، درود خدا بر او باد. او همچنین می‌گوید که در آخر الزمان، فرزندان، فرزندان خوبی نخواهند بود. بسیاری از فرزندان بشریت علیه والدین خود شورش خواهند کرد. شورش آنان نتیجه دور شدن مردم از راه در آخر الزمان است و خداوند، بزرگ و مجید، این را به عنوان مجازات می‌فرستد. خداوند ما را حفظ کند. اگر باران نبارد، باید از رحمت خداوند بخواهیم تا باران را به عنوان برکت نازل کند. دعا می‌کنیم که آن را به عنوان مجازات یا عذاب نفرستد. باران برکت و رحمت است. مردم گذشته ادب داشتند، در مورد همه چیز خوب صحبت می‌کردند. آن‌ها می‌گفتند: 'باران رحمت می‌بارد.' امروز کدام یک از مردم چیزی در مورد باران، در مورد برکت می‌فهمند. آن‌ها برکت نمی‌گویند، بلکه باران. مردم پیر می‌گفتند: 'با رحمت باران می‌بارد.' 'باران فاجعه یا مجازات نیست'، آن‌ها تشکر می‌کردند. مردم امروز برکت نمی‌خواهند، فقط باران، 'بگیر؛ این باران تو را'، می‌گوید خداوند، بزرگ و مجید. سیل‌ها در همه جا خانه‌ها را نابود می‌کنند و باغ‌ها را از بین می‌برند. باران همیشه برکت است، اما وقتی مردم رحمت نمی‌خواهند، تبدیل به فاجعه می‌شود. باران برکت است. اما به خاطر رفتار چرخشی مردم، برای نشان دادن ناتوانی آن‌ها، خداوند، عظیم و قدرتمند، به شیوه‌ای که هیچ انسانی نتوانسته بود پیش‌بینی کند، با این آب خسارت‌های غیرقابل پیش‌بینی وارد می‌کند. پس، باران را برکت بنام! بگو: باران برکت می‌بارد. خدایا، باران را برکتی برای همه‌ی ما قرار ده. باران برکت باشد. آب زندگی است. خداوند، عظیم و قدرتمند، می‌فرماید: 'همه چیز را از آب آفریده‌ایم.' خدایا، باران را رحمتی برای ما قرار ده. خدا ما را حفظ کند. خدایا، ما را از برانگیختن خشم تو دور نگه دار. خدایا، مردم را هدایت کن!

پیامبر، درود بر او باد، فرمودند که باید در شب‌های جمعه و خود روز جمعه نمازهایمان را زیاد کنیم و درود و سلام بر او بفرستیم. هر چه بیشتر این کار را انجام دهیم، خداوند بزرگ و قدرتمند، به ما رحمت بیشتری نشان می‌دهد. زیرا وقتی ما نماز و سلام به پیامبر، درود بر او باد، می‌فرستیم، پیامبر، درود بر او باد، به واسطه حکمت و رحمت خداوند، نیز نماز و سلام به ما باز می‌گرداند. رحمتی بالاتر از این وجود ندارد. این فضیلت روز جمعه است؛ فضایل زیادی برای این روز هست. این یکی از آنهاست. بنابراین، هر قدر که می‌توانید انجام دهید؛ ما باید حداقل صد سلامت بیشتر از مقدار روزانه‌مان بگوییم. حداقل صد سلامت دیگر باید انجام شود؛ هر چه بیشتر انجام دهیم، سود بیشتری داریم. چنین فرصتی دوباره نخواهد آمد. خداوند قدرتمند و بزرگ، این زندگی را تنها برای زمان محدودی به ما داده است. ما باید هر دقیقه، هر ساعت از این زندگی را هدیه‌ای بدانیم و عمل کنیم چنان که پیامبر، درود بر او باد، نیز آموخت و توصیه کرد. درودهای خود به پیامبر را زیاد کنید! در شب پیش از جمعه و در روز جمعه، بیشتر برای پیامبر نعمت بخوانید. صحبت کردن برکات و سلام بر پیامبر در همه زمان‌ها برای شخص، برای مسلمان، مفید است. نگرانی‌ها را از بین می‌برد. همه چیز را به خوب تبدیل می‌کند. زیرا بنده‌ای که خداوند قدرتمند و بزرگ او را بیشتر دوست دارد، پیامبر است، درود بر او باد. افتخار دادن به برترین همه مخلوقات، سلطان جهان‌ها و کهکشان‌ها، برای مسلمان مفید است. این سود برای مسلمان است. این هم چیزی است که شیطان دوست ندارد. انجام دادن کاری که شیطان دوست نداشته باشد مفید است. آنچه شیطان دوست دارد زیان‌آور است. خداوند ما را از آن حفظ کند. خداوند این روز، این شب‌ها، جمعه ما را مبارک کند. زینت‌های این دنیا، پول و دارایی‌ها، بی‌فایده هستند. اگر کسی در مسیر خداوند قدرتمند و بزرگ قدم برندارد، هیچ کدام از این‌ها مفید نیست. این مرد به این و آن دست یافته است. اما آیا این مرد نماز و سلام به پیامبر می‌فرستد؟ خیر. به همین دلیل، نیازی به حسادت به او نیست. اگر می‌خواهید به کسی احترام بگذارید، از افراد صالح الگو بگیرید تا ما نیز به رضایت خداوند قدرتمند و بزرگ دست یابیم. این فضایل به همراه دارد. شما را به سود می‌رساند. خداوند ما را از این مسیر دور نکند. ما را استوار گرداند. و به کسانی که این کار را نمی‌کنند، خداوند هدایت و برکات را نیز عطا فرماید.