السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2025-03-12

Dergah, Akbaba, İstanbul
پس استقامت داشته باش همان‌گونه که دستور داده شده‌ای و همچنین کسانی که با تو توبه کرده‌اند و از حد تجاوز نکنید (11:112) الله، والا و کبیر می‌فرماید: "در راه راست باش." پیامبر ما، صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم، فرمود: "این آیه موی من را سفید کرد." هود من را پیر کرده این آیه پرمعنی است. استقامت در راه درست یکی از فضایل بزرگ است. این فرمان الله، قادر مطلق است. استقامت در راه به چه معناست؟ یعنی در راه راست باشی و درستکار. دروغ نگویی یا دغل نکن، مسیرهای نادرست را انتخاب نکنی. تو باید مستقیم بروی. تو باید راهی را که الله، والا، بر تو مقرر کرده، بروی. اگر این‌گونه عمل کنی، نیازی به ترسیدن نداری و اندوهی تجربه نخواهی کرد. اما اگر از این راه دور شوی و بی‌هدف سرگردان بکنی، به‌سمت جهتی نادرست... گاه به چپ و راست، بالا و پایین، خواهی رفت، جایی نخواهی رسید. نه تنها هدف خود را از دست می دهی، بلکه ممکن است با مشکلات فراوانی مواجه شوی. به همین دلیل استقامت اگرچه دشوار است اما بسیار مهم است. یک انسان راستین از هیچ‌کس نمی‌ترسد، از هیچ‌کس خجالت نمی‌کشد و به هیچ‌کس خم نمی‌شود. زیرا تمام اوامر الله، والا، به نفع ماست. این فرمان استقامت یکی از مهم‌ترین‌هاست. زیرا نفس انسان را از راه راست دور می‌کند، از استقامت دور می‌کند، و او را به بازی می‌گیرد و به حماقت‌های مختلف می‌کشاند. بنابراین یک انسان راستین در درجه اول امن است. او به هیچ کس بدهکار نیست. او هیچ تعهدات و وظایف ناتمام ندارد. راه ما راه پیامبر ما، صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم، است. به معنای راست‌پیمودن در این راه است. راستی، طریقت به معنای دیگری جز "راه" نیست. در این راه، بدون انحراف به چپ یا راست، تا پایان زندگی‌ات... زندگی چیست؟ حتی اگر هزار سال زندگی کنی، آن هم می‌گذرد. تا زمانی که در این راه باشی، با هیچ مشکلی روبرو نخواهی شد. همچنین نباید از هیچ‌کس بترسی. چه کسی ترسوست؟ یک انسان نامستقیم. اگر کسی راستین باشد، هیچ ترسی نمی‌شناسد. اگر رازها و چیزهای پنهانی وجود داشته باشد، مردم می‌ترسند و فکر می‌کنند: "چه می‌شود اگر این چیزها فاش شوند و به من آسیب برسانند؟" اما اگر راستین باشی، اگر به خودت وفادار باشی، از هیچ‌کس نمی‌ترسی، از هیچ‌کس خجالت نمی‌کشی و هیچ کجا احساس ناخوشایندی نمی‌کنی. کسی که با الله، والا، در ارتباط است، همیشه خوشحال است. همیشه... حتی اگر دنیا هم فرو بریزد، دلش آرام است و درونش در صلح است. زیرا این دنیا در نهایت محل گذری است. نامش بیان می‌کند: "دنیا" به معنای "پایین‌ترین" است. به همین دلیل او برای آن سوگواری نمی‌کند. کسی که با الله در ارتباط است، همیشه خوشبخت است، نگرانی و ترسی ندارد. باشد که الله ما را محافظت کند. باشد که هرگز از استقامت منحرف نشویم، انشاءالله.

2025-04-09

Dergah, Akbaba, İstanbul
خدا را شکر، ما رمضان را تجربه کردیم، عید را هم تجربه کردیم – امیدواریم که مبارک باشد. این چیزها برای آخرت خوب هستند. وَلَلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ (۶:۳۲) آخرت از این دنیا بهتر است. این مسلم است. مردم این را درک نمی کنند. آنها برای امور دنیوی یکدیگر را نابود می کنند، به یکدیگر آسیب می رسانند، به یکدیگر ضرر می زنند. در حالی که این دنیا نه پیش تو و نه پیش من باقی نمی‌ماند. فقط آخرت جاویدان است. باید برای آخرت تلاش کنیم، برای آن کوششی کنیم. اگر مردم تنها یک درصد از تلاشی که برای امور دنیوی می کنند، برای آخرت کنند، کافی است، حتی بیش از حد کافی. اما حتی این کار را نمی کنند. اینجا هم این شیطان است که آنها را بازمی‌دارد. راه‌های درست به صورت منفی نشان داده می‌شوند و مردم به مسیر غلط هدایت می‌شوند. برای آخرت الله، تعالی، تمام امکانات را به انسان داده است. حالا ما، خدا را شکر، رمضان را تجربه کردیم. ما آن را با دعاها و عبادات سپری کردیم و همچنین عید را نیز تجربه کردیم. الان در ماه شوال هستیم. هرکس در این ماه شش روز روزه بگیرد، برای او – همچنان که پیامبر ما، صلح‌ و سلام بر او، فرمودند – به حساب می‌آید که انگار یک سال کامل روزه گرفته است. هر روز به ده برابر حساب می‌شود، یعنی سیصد و شصت روز روزه. این به معنای این است که فرد انگار یک سال کامل پیوسته روزه گرفته باشد. در برخی روایت‌ها پیامبر ما، صلح‌ و سلام بر او، حتی گفته است که مانند این است که تمام عمر روزه گرفته باشد. به همین دلیل باید به این مسائل روحانی اهمیت بدهیم. حتی اگر دنیا اطراف ما فروپاشد، نباید ما را نگران کند. اصلاً. خود کلمه «دنیا» به معنای «پایین» است. اسم خودش می‌گوید – این معنای آن است. «دانی» به معنی پایین، به معنای کم‌ارزش است. پایین بودن – دنیا نمایندهٔ پایین بودن است. نگاهتان را به چیزهای بالاتر معطوف کنید. چیزهای بالاتر در آخرت هستند – چیزهایی که به آخرت مرتبط هستند. کسی که برای امور دنیوی اندوه بخورد، از آن هیچ نفعی نخواهد داشت. باید درباره آخرت اندیشیده و غمگین شد، اگر چیزی را از دست داده‌ای – باید درباره آن اندوه بخوری. سپس الله، تعالی، در پاسخ به توبه صادقانه‌ات نعمت‌ها به تو عطا می‌کند. او از پاداش‌هایش به تو عطا می‌کند. الله، تعالی، حتی آنچه را که نتوانستی انجام دهی، به تو عطا می‌کند. در امور دنیوی اینطور نیست. مهم نیست چقدر برای مسائل دنیوی اندوه بخوری، هیچ چیزی به دست نمی‌آوری. به همین دلیل دنیا در آشفتگی است. ما به مؤمنان، مسلمانان می‌گوییم: به امور دنیوی اندوه نخورید. آنچه که الله مقدر کرده، رخ می‌دهد – هیچ چیز دیگر. برای همین نگاهتان را به آخرت معطوف کنید. بیهوده خود را زجر ندهید. امیدواریم که الله بهترین را به ما عطا کند. امیدواریم که الله ایمان ما را تقویت کند و ما را در ایمان ثابت قدم کند – این مهمترین مسئله است.

2025-04-10

Dergah, Akbaba, İstanbul
پیامبر ما، سلام بر او، به ما می‌آموزد: پنج بار در روز نماز بخوانید، روزه بگیرید، و به بهشت وارد خواهید شد. نماز و روزه ستون‌های اسلام هستند. هر که این‌ها را به جا آورد، پاداش خواهد گرفت. در حقیقت، این مسئله دشواری نیست. اما به نظر انسان غالباً سخت می‌آید. نفس، آن را دشوار می‌یابد. در بین مسلمانان انسان‌های متفاوتی با دیدگاه‌های گوناگون وجود دارد. هر نوع انسانی وجود دارد. برخی نماز نمی‌خوانند و ادعا می‌کنند: "من ذکر می‌گویم." "ذکر می‌گویم، این کار را می‌کنم، آن کار را می‌کنم" – بر اساس تشخیص خود عمل می‌کنند. اما نماز نمی‌خوانند. چرا که نه؟ می‌گویند: "آنچه می‌کنم، کافی است." حتی اگر به مدت ۲۴ ساعت بی‌وقفه ذکر بگویی، به پاداش و فضیلت یک تکبیر در نماز نخواهی رسید. فراموش کن ۲۴ ساعت – حتی اگر یک ماه یا حتی ۲۴ سال این کار را بکنی، همچنان به ارزش یک تکبیر نخواهی رسید. این نماز به عنوان بدهی بر شانه‌هایت باقی می‌ماند. به همین دلیل است که ما دائماً یادآوری می‌کنیم. زیرا بسیاری از مردم بر اساس نظر خود عمل می‌کنند، اما این راه صحیح نیست. دین، دین الله متعال است. همان‌طور که او امر کرده، ما باید پیروی کنیم. کافی نیست که بگویی: "من به روش خود عمل می‌کنم." حتی در امور دنیوی، اگر همه چیز را بر اساس نظر خود دنبال کنید، به جایی نخواهید رسید. در آن صورت بیهوده تلاش می‌کنید؛ به جای اینکه راه آسان را انتخاب کنید، راه دشوارتر را برمی‌گزینید که در پایان سودی ندارد. در امور دنیوی شاید گاهی کارساز باشد. تا حدی می‌توانی برخی کارها را به روش خود انجام دهی. اما حتی آن هم اغلب دشوار است. با این حال، برای آخرت ثمربخش نخواهد بود. اگر آنچه را که الله متعال امر فرموده و پیامبر ما به نمایش گذاشته است، پیروی نکنی، سودی نخواهد داشت. این وظیفه عبادت بر شانه‌های شما باقی می‌ماند – این یک بدهی است. کسی که نماز نمی‌خواند، باید بدهی خود را در آخرت بپردازد. برای هر نماز قضا ۸۰ سال، ۸۰ سال تمام. جبران در آخرت ۸۰ سال طول می‌کشد. شاید در تمام طول زندگی‌ات به ۸۰ سالگی برسی، شاید هم نرسی، اما برای هر نماز قضا در آخرت ۸۰ سال توبه خواهی کرد. بنابراین، باید نماز بخوانیم، مادامی که در این جهان هستیم، ان‌شاء‌الله. باشد که الله به ما در این امر کمک کند. نباید به نفس خود پیرو باشیم. کسی که به نفس خود دچار شود، فقط به خود تکیه کند، نماز و روزه را نادیده بگیرد و بگوید: "من مسلمانم، من به این طریقت تعلق دارم، من این‌گونه و آن‌گونه‌ام" – چیزی به دست نخواهد گرفت. علاوه بر این، چنین افرادی اغلب به اطرافیان خود ضرر می‌رسانند، زیرا دیگران نیز سپس نماز، روزه و عبادات مشابه را نادیده می‌گیرند. در حالی که این کار آسان است، واقعاً بسیار آسان. همچنین از نظر جسمی و روحی برای انسان بسیار مفید است. آنچه الله متعال امر فرموده است، نه تنها برای روح بلکه بر بدنت نیز برکت دارد – سلامت، زیبایی و نور درون می‌آورد. باشد که الله به همه ما این درک را عطا کند. نباید از نفس خود پیروی کنیم، ان‌شاء‌الله.

2025-04-14

Dergah, Akbaba, İstanbul
الله، قادر و متعال، در قرآن کریم اعلام می‌کند که مؤمنان به حقیقت موفق خواهند شد. این وعده اوست، کلام او. این زمین متعلق به الله، قادر و متعال است، تمام عالم هستی متعلق به اوست. اینجا مکانی است که ما انسان‌ها زندگی می‌کنیم. اینجا انسان‌ها از همه نوع وجود دارند؛ کافران، مسلمانان، مؤمنان و نامعتقدان. از میان آنها الله، قادر و متعال، به مؤمنان یک وعده داده است. او به آنها اطمینان داده که زمین متعلق به آنها خواهد بود. این زمین با اجازه الله کاملاً به آنها تعلق خواهد داشت. وعده قادر و متعال حقیقت است. بنابراین نزد مؤمنان هیچ ناامیدی وجود ندارد. این زمین، همان‌طور که نام آن در ترکیه گفته می‌شود – «زمین» به معنای «خوردن» است. و آن انسان‌ها را می‌بلعد. پس کسی نباید باور کند که این مکان برای همیشه به او می‌ماند یا متعلق به اوست. فقط کسانی پایدارند که الله، قادر و متعال، انتخاب کرده است. و آنها حقیقتاً موفق خواهند شد. این زمین، این خاک همه چیز را پاک می‌کند. بنابراین چیزهای ناپاک و کثیف روی آن معنایی ندارد. مهم این است که با الله، قادر و متعال، باشی. اینانی که حقیقتاً موفقند، همین‌اند. دیگران می‌خورند و می‌نوشند و می‌روند، بدون اینکه چیزی به دست آورند. چیزی که دیروز خوردی، امروز دیگر در تو نیست، گذشته است. و انسان دوباره طلب می‌کند. دیروز تا بیزاری خوردی. و حالا کجاست؟ ناپدید شده است. تو انواع شرارت را انجام داده‌ای. کجا هستند؟ تو سرگرم شده‌ای، بدی کرده‌ای، همه چیز را کرده‌ای. امروز دوباره هیچ‌کدام از آنها باقی نمانده است. بنابراین باید به آنچه پایدار است توجه کرد. پایدار بودن این است که با الله، قادر و متعال، باشی؛ این است وجود حقیقی. بقیه همه نیستی است. هیچ چیز دیگری فایده واقعی نمی‌آورد. باشد که اعمال تو از بدانند که به تو فایده‌ی راستین برسانند. از چیزهایی که فایده نمی‌آورند اما فقط ضرر می‌رسانند دوری کن. این‌ها برای تو چیزی جز پشیمانی به ارمغان نمی‌آورند. و حتی این پشیمانی هم فایده نخواهد داشت. کسی که عقل دارد، به ابدیت توجه دارد. ابدی الله، قادر و متعال است، و راه او. حتی اگر تمامی دنیا متعلق به تو باشد، آنچه می‌توانی از آن تناول کنی همچنان ناچیز است. و وقتی زمانش به پایان رسیده است، نه ارزشی دارد و نه طعمی. طعم چیزی که دیروز خوردی را امروز نمی‌توانی بچشی. تو نمی‌توانی طعم بدی‌هایی که کرده‌ای را دیگر حس کنی. ابدی تنها راه الله، قادر و متعال، است. باید به آن توجه کرد. الله، قادر و متعال، می‌گوید: وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَيَسۡتَخۡلِفَنَّهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ (24:55) الله، قادر و متعال، وعده داده که مقام کسانی که ایمان دارند، صبورند، راه راست می‌روند و کارهای نیک انجام می‌دهند، پایدار و والا است. اعمال آنها هرگز بی‌ثمر نخواهد بود. ان شاء الله، الله ما را از آنها بگرداند و در این مسیر استقامت ببخشد.

2025-03-03

Dergah, Akbaba, İstanbul
خودتان و فرزندانتان یک محنت هستند (۸:۲۸) الله، بلندمرتبه، می‌گوید: «دارایی‌های شما و فرزندانتان برای شما آزمایشی هستند.» این آزمایش در این است که اموال را به درستی استفاده کنید و فرزندان را به گونه‌ای تربیت کنید که هم در نظر الله پذیرفتنی و هم برای شما مفید باشند. این همچنین به خود شما نیز سود می‌رساند. مردم بچه‌هایشان را بسیار دوست دارند، اما عشق و تربیت طبیعتاً دو چیز متفاوت هستند. برخی از والدین همه آنچه فرزندشان انجام می‌دهد را توجیه یا تحمل می‌کنند، بدون چیزی گفتن. اما کودکان به تربیت نیاز دارند، زیرا هر انسانی خودی دارد. به هر نحوی که فرزند خود را تربیت کنید، در همان راه رشد می‌کند، و به همان شیوه تبدیل به انسانی خوب می‌شود. اگر شما به فرزندتان نپردازید، کس دیگری به جای شما او را تربیت خواهد کرد، و سپس او بد تربیت خواهد شد. چگونه باید فرزندانمان را تربیت کنیم؟ باید با عشق به الله، بلندمرتبه، و به پیامبرمان آنان را تربیت کنیم، تا آن‌ها فرمان‌های ایشان را اجرا کنند. پیامبر ما، صلوات الله علیه، گفت: «بعد از هفت سالگی بچه‌ها را به نماز بیاموزید.» وقتی خانواده‌ای وقتی که کودک یک یا دو ساله است نماز می‌خوانند، کودک به طور طبیعی سعی می‌کند آن‌ها را تقلید کند و مثالی از آن‌ها بردارد. تا هفت سالگی گناهان کودک در نزد الله شمارش نمی‌شوند، زیرا آن‌ها به بلوغ لازم نرسیده‌اند. آن‌ها بدون گناه هستند، کودکان بی‌گناه هستند. باید به تدریج دین را به آن‌ها نزدیک کنیم. با هفت سالگی به او خواهید گفت: «نماز بخوان.» از ده سالگی با دقت بیشتری به این موضوع توجه کنید که بچه نماز بخواند. اکنون در ماه مبارک رمضان هستیم. همین مسئله برای روزه‌داری نیز صدق می‌کند. وقتی شما روزه می‌گیرید، کودکان اغلب می‌گویند: «ما هم می‌خواهیم روزه بگیریم.» قبلاً شاید آن‌ها نصف روز روزه می‌گرفتند. گاهی اوقات نیز تنها هر دو روز یک بار روزه می‌گرفتند. باید آن‌ها را به این کار تشویق کنید. باید روزه‌داری را به آن‌ها لذت‌بخش کنید. امروزه مردم به کودک می‌گویند: «بچه نازنین من، بچه خندان من.» «نباید هرگز گرسنه شود، باید فوراً غذا به او بدهیم، نوشیدنی به او بدهیم و هر چه بخواهد برایش فراهم کنیم. چگونه امر می‌فرمایید، ‌آقای کوچک. خادم شما آماده است تا به شما خدمت کند.» به این ترتیب او را تربیت می‌کنید. بعداً، وقتی بزرگ شد، مردم تعجب می‌کنند. حتی بعد از بلوغ، با 14-15 سالگی، بسیاری از والدین نمی‌توانند وادار به دلشان بنشینند تا فرزندانشان روزه بگیرند، به این بهانه که: «او هنوز کوچک است، بعداً روزه می‌گیرد.» در حالیکه کسی که بعد از رسیدن به بلوغ آگاهانه روزه‌اش را ‌بشکند، گناهی سنگین مرتکب می‌شود. ترک روزه و نماز به گناهان بزرگ محسوب می‌شود. به گناهان کوچک نه، بلکه به گناهان بزرگ. این وظیفه دینی را نمی‌توان با هیچ چیز دیگری جایگزین کرد. شما فکر می‌کنید به فرزندتان، دخترتان رحم می‌کنید. اما این رحم نیست، شما به او بی‌عدالتی می‌کنید. شما او را از مزایای خداوندی فراوان محروم می‌سازید. شما این برکت را از او دریغ می‌کنید. امروز یک امتحان است. کودک نباید روزه بگیرد، وگرنه نمی‌تواند وظایف تحصیلی خود را به خوبی انجام دهد. اما تا معلمی می‌بیند که این فایده واقعی ندارد. حتی اگر چیزی بیاموزد، عمیقتری ارزشی نخواهد داشت. اگر چیزی نیاموزد، به همان شکل است. برعکس، الله به کودکانی که در راه الله هستند، کمک می‌کند و روزه می‌گیرند و نماز می‌خوانند. الله حتماً به طرزی بیشتر به آن‌ها یاری می‌رساند. به همین خاطر، بسیاری از مردم امروزه نمی‌دانند چگونه تربیت صحیحی را ارائه دهند. خانواده‌ها تربیت کودکان را فراموش کرده‌اند. آن‌ها دستگاه، گوشی را دست کودک می‌دهند و می‌گویند: «با این بیاموز.» کودک با خود می‌گوید: «چه یادگیری‌‌ای؟» در همه جا محتوای نگران‌کننده وجود دارد، شیطان‌ در هر جایی در کمین است. حین یادگیری، به یکباره چیزهای ناشایست ظاهر می‌شوند و ذهن کودک را گیج می‌کنند. این به کلی ذهن او را آشفته می‌کند و ارزش‌های اخلاقی او را زایل می‌سازد. ما برای دین زندگی می‌کنیم. ما باید همچنین به کودکانمان اجازه دهیم تا برای دین زندگی کنند. این تعلیم باید بر مبانی اسلامی مبتنی باشد. بدون مجبور کردن یا تحت فشار قرار دادن، اما در بعضی از نکات باید هم قاطعانه باشد. ماه رمضان مبارک است. کودکان را به روزه داشتن تشویق کنید. و کسانی که می‌خواهند روزه داشته باشند را بازدارید. هیچ کس را از روزه داشتن باز ندارید، کسی که می‌خواهد روزه باشد. مهم‌ترین مسئله این است: پس از رسیدن به بلوغ، اگر روزه شکسته شود، کفاره لازم است. نه تنها دوباره‌گیری، بلکه کفاره و بعد باید روزهای از دست رفته را جبران کرد. چنانکه باید روزهای از دست رفته روزه‌ها جبران شوند. این بسیار مهم است. الله زندگی به ما داده تا به او خدمت کنیم. نباید این را به هدر دهیم. باشد که الله به مردم عقل بدهد تا آماده باشند برای یادگیری. یادگیری عیب نیست. انسان یک عمر یاد می‌گیرد. دانش پایان ندارد. یادگیری پایان ندارد. هر روز می‌توان انسان چیزی جدید بیاموزد. بنابراین توجه کنید. ماه رمضان تازه آغاز شده است. کودکان باید از آن لذت ببرند. در این فصل روزه خیلی طولانی نیست. آن‌ها باید هر چه که بتوانند انجام دهند. باشد که الله رتبه آنها را افزایش دهد - مادرم روزه‌داری ما را وقتی کوچک بودیم خرید. مردم قبلاً آداب و رسوم زیبایی داشتند. «برای هر روز من روزه‌ات را می‌خرم»، گفت و به ما مقداری پول داد. کودکان را با هدایای متفاوت و پاداش‌ها انگیزه دهید. حتی افطار و سحر برای کودکان لذتی شگفت‌انگیز و تجربه‌ای ویژه است. با برکت رمضان امیدواریم نسل‌های خوبی پرورش یابند. متأسفانه، الله ما را حفظ کند، ما شنیده‌ایم که در بسیاری از کودکان کمترین ایمانی باقی نمانده، بسیاری از دین بازمی‌گردند. اما هر چه که به صداقت برای الله انجام شود، الله قطعاً آن را حفظ خواهد کرد. الله ما را از شر شیاطین، اشرار و گمراهان حفظ کند، انشاءالله. در همه جا پر از باور نادرست است. و آن‌ها باور نادرست را چیزی زیبا جلوه می‌دهند. الله ما را از آن محافظت کند. الله ما را از شرارت شیطان حفظ کند.

2025-03-05

Dergah, Akbaba, İstanbul
همه چیز پیامدی دارد. هیچ چیز در این دنیا بدون پاسخ باقی نمی‌ماند. هر عملی یا خوب است یا بد. وقتی که بی‌کار می‌نشینیم، به وضعیت بستگی دارد. این به آن معناست که هیچ‌کس نمی‌تواند ۲۴ ساعت در روز بدی کند. اما با خواست الله، قادر مطلق، می‌توانیم ۲۴ ساعت کارهای نیک انجام دهیم. پس از عبادت، وقتی به خشنودی الله می‌اندیشید و قصد دارید که هر نفس شما برای تجلیل از رحمت و بزرگی او باشد، آن‌گاه در تمام طول روز آن پاداش‌ها و برکات را دریافت خواهید کرد. اما وقتی که بیدار می‌شوید و فکر می‌کنید: «امروز چه کنم، نفسم می‌خواهد مرا به کجا ببرد، کجا می‌توانم خواسته‌های خود را ارضا کنم»، تا زمانی که آن را انجام ندهید، هیچ‌چیز رخ نمی‌دهد. یعنی نه پاداشی به دست می‌آورید و نه عقوبتی. فقط وقتی که آن عمل را انجام دهید، مرتکب گناه می‌شوید. اگر توبه نکنید، پیامدهایش را تحمل خواهید کرد. این رحمت الله، قادر مطلق است. اگر قصد انجام کاری نیک را دارید، اما موفق نمی‌شوید، الله به‌خاطر نیت شما همچنان شما را پاداش می‌دهد. او پاداش شما را ثبت کرده و به شما جبران می‌کند. اگر واقعاً آن را انجام ‌دهید، پاداشتان بزرگ‌تر خواهد شد. این نشان‌دهنده رحمت الله است که مردم به قدر کافی آن‌را قدردانی نمی‌کنند. آن‌ها فکر می‌کنند: «من لذتم را می‌خواهم، هیچ چیز دیگر مهم نیست.» اما تا زمانی که لذت شما بد نباشد، حتی اگر قصد بد داشته باشید اما آن را انجام ندهید، این نیت هیچ نتیجه‌ای ندارد. هیچ مجازاتی وجود ندارد. اما اگر قصد انجام کار نیکی را داشته‌ باشید و موفق نشوید، الله همچنان به شما پاداشی می‌نویسد. این بزرگی الله و رحمت بیکران اوست. حتی اگر کار بدی انجام دهید، اگر به‌طور صادقانه از الله طلب بخشش کنید، او آن کار بد را به خیر تبدیل کرده و به شما پاداش می‌دهد. مردم این را نمی‌فهمند. به همین دلیل است که بسیاری علیه الله شورش کرده و سرکش می‌شوند. آن‌ها بدی می‌کنند. کسانی که این نعمت بزرگ را تشخیص می‌دهند، خوشبخت هستند. آن‌ها انسان‌های فوق‌العاده‌ای هستند که این شناخت به آن‌ها اعطا شده است. برخی فلسفه‌بافی کرده و می‌گویند: «الله این کار را کرده، آن کار را کرده است.» آیا واقعاً جرات دارید در کار الله دخالت کنید؟ شما چه می‌دانید؟ شما کیستید؟ حتی این دنیا در جهان مثل یک ذره گرد و غبار هم نیست. و شما می‌خواهید در مقابل الله، قادر مطلق، بایستید؟ «من در دبیرستان هستم، من در دانشگاه هستم، من استاد هستم، من این هستم، من آن هستم.» اگر در برابر الله، قادر مطلق، مقاومت کنید، هیچ اهمیتی ندارید. همان‌طور که گفته شد، حتی تمام دنیا تقریباً هیچ اهمیتی ندارد. تمام دنیا حتی مثل یک ذره گرد و غبار هم نیست. کسانی که آموخته‌های واقعی دارند، این را بسیار خوب درک می‌کنند. به همین دلیل باید توبه کنیم و از برکات و عطایایی که الله در این روزهای زیبا به ما می‌دهد، بهره‌برداری کنیم. باشد که الله ما را هدایت کند، باشد که الله مردم را در این راه استوار نگه دارد.

2025-03-06

Dergah, Akbaba, İstanbul
این دعا از زیباترین دعاهای پیامبر ما، صلوات و سلام بر او، به شمار می‌رود: اللهم أيقظني في أحب الساعات إليك يا ودود در این دعا، پیامبر ما، صلوات و سلام بر او، از الله، خدای بزرگ و متعال درخواست می‌کند: "مرا در ساعاتی که نزد تو محبوب‌تر است، بیدار کن." هر روز این دعا را دنبال کرده و تکرار می‌کنیم. دعاهای روزانه ما از روایات و کلمات حکیمانه پیامبر ما، صلوات و سلام بر او، سرچشمه می‌گیرد. اغلب این کلمات را می‌گوییم بدون آنکه معنای عمیق آن‌ها را درک کنیم. ساعاتی که الله، خدای بزرگ و متعال، بیشتر دوست دارد، ساعات شب هستند. پیامبر ما، صلوات و سلام بر او، دعا می‌کند: "مرا بیدار کن." نماز شب (قیام اللیل) به معنای بیدار ماندن تمام شب نیست، بلکه قبل از خواب دو رکعت نماز خواندن و سپس خوابیدن و بیدار شدن برای نماز است. بدون اینکه قبلاً خوابیده باشید، نمی‌تواند نماز تهجد باشد. برای نماز تهجد باید ابتدا بخوابید تا بتوانید بیدار شده و نماز تهجد، یعنی نماز شب را به جا آورید. این نماز از ارزشمندترین انواع عبودیت است. درباره دو رکعت نماز تهجد، پیامبر ما، صلوات و سلام بر او، می‌فرماید که آن‌ها پاداشی بیشتر از پنجاه رکعت نماز عادی دارند. به همین دلیل بسیار ارزشمند است که شب بخوابید و سپس برای نماز بیدار شوید، حتی اگر برای نفس ما سخت باشد. هرچه برای نفس ما سخت‌تر باشد، این عمل ارزشمندتر می‌شود. این عملی است که در نزد الله محبوب است. الله، خدای بزرگ و متعال، این عبادت را به ویژه دوست دارد. امروزه افراد به واسطه‌ی چیزهای بسیاری مشغول می‌شوند. قبلاً این گونه نبود که مردم اینقدر مشغول باشند. می‌توانستید با آرامش بخوابید و با آرامش بیدار شوید. اکنون بسیاری از افراد شکایت می‌کنند: "من نمی‌توانم برای نماز صبح بیدار شوم. صبح‌ها نمی‌توانم بیدار شوم. صبح‌ها خیلی خسته‌ام." آنان خسته‌اند زیرا نفس آن‌ها بر آنان غلبه کرده است. پیشینیان ما می‌گویند: "شیطان صبح‌ها گوش‌های انسان‌ها را آلوده می‌کند." به همین دلیل نمی‌توانند بیدار شوند. به همین دلیل این سختی ایجاد می‌شود. هر چه بیشتر با آن بجنگید، بیشتر رضای خدای بزرگ و متعال را کسب می‌کنید. بنابراین نباید تا دیر وقت شب بیدار بمانید، تا بتوانید به راحتی برای نماز صبح بیدار شوید. باید قبل از نیمه‌شب، یعنی حدود ساعت ۱۰ یا نهایتاً ۱۱ شب بخوابید، تا بتوانید عبادات خود را به خوبی انجام دهید. زود بیدار شدن نیز برکت برای کار روزانه می‌آورد. "برکت روز در صبح زود است"، می‌گوید پیامبر ما، صلوات و سلام بر او. در بیدار شدن زود شما برکت است. باشد که الله به ما کمک کند. این عادت را باید حفظ کرد. قبلاً این عادت بسیار رایج بود. امروز متأسفانه از دست رفته است. قبلاً می‌دیدید که به محض ساعت ۷ همه چیز زنده و پویا بود. مردم به کار رفتند و وظایف خود را انجام دادند. امروزه این‌گونه نیست، حتی کودکان هم تا ساعت ۹ به مدرسه می‌روند. هنگامی که ما کودکان بودیم، ساعت ۷ به مدرسه می‌رفتیم. مدرسه... شیخ افندی اصطلاح جدید ترکی "okul" برای مدرسه را دوست ندارد، او "mektep" را ترجیح می‌دهد. کسی با تأخیر نگام ۷ یا ۷:۳۰ به درس در مکتب نمی‌رفت. درس ظهر به پایان می‌رسید. بعد از آن هرکسی به کار خود می‌پرداخت. امروز این‌طور نیست، فرد به آرامی صبح بیدار می‌شود. سپس کودک را می‌برند و او را کل روز در آنجا محبوس می‌کنند. و بعد امید خیر داریم. باشد که الله خیر به ما عطا کند، ان‌شاءالله.

2025-03-08

Dergah, Akbaba, İstanbul
حتماً خواهند گفت گویی که میان شما و او دوستی نبوده است، ای کاش با آنها بودم تا به کامیابی بزرگی نائل شوم (۴:۷۳) پشیمانی... گاهی پشیمانی دیر است. اما تا زمانی که انسان‌ها زنده‌اند و اعمال خود را صادقانه پشیمان می‌شوند و توبه می‌کنند، الله، والامقام و باشکوه، به آنان خوبی وعده داده است. این آیه شریفه بیان می‌کند که در آخرت گفته خواهد شد: «ای کاش با آنها بودم تا سود بزرگی ببرم». این در مورد وضعیتی است که در نقطه‌ای در آخرت پشیمان می‌شویم، جایی که پشیمانی دیگر سودی ندارد. در آخرت می‌توانی هر چقدر که بخواهی پشیمان باشی، دیگر سودی ندارد. اگر در این دنیا پشیمان شوی، در حالی که هنوز زنده‌ای، این پشیمانی برایت فایده دارد. در آخرت دیگر کمکی نمی‌کند. می‌توانی هرچقدر که بخواهی پشیمان باشی، دیگر چیزی تغییر نخواهد کرد. اگر در این دنیا پشیمان شوی، برنده می‌شوی. اگر اعمال بد خود را پشیمان شوید و به الله، والامقام و باشکوه، بازگردید، سودی برایتان دارد. اما بعضی اشکال پشیمانی وجود دارند که ذاتاً دنیوی‌اند و به هر حال سودی ندارند. «اگر این کار را کرده بودم، او را زده بودم، او را کتک زده بودم، این را دزدیده بودم، آن را کرده بودم» - همه این‌ها سودی ندارد. چون هیچ سودی برایت نخواهد داشت. همچنین ضرر هم ندارد، شاید حتی بهتر باشد که آن را نکرده باشی. اگر از شرارت‌هایی که نکرده‌ای و پشیمان می‌شوی، هرچند سودی ندارد، ضرری هم ندارد. زیرا الله، والامقام و باشکوه، به اعمال نیک پاداش می‌دهد. پاداشی نیز برای کسی است که قصد انجام کار نیکی را دارد. اما اگر کسی هیچ بدی نکرده و می‌گوید «ای کاش کرده بودم»، چیزی برایش ثبت نمی‌شود. زیرا الله، والامقام و باشکوه، مطابق عمل واقعی پاداش می‌دهد. به همین دلیل است که امروز می‌بینیم چگونه مردم در این دنیا زندگی می‌کنند و بسیاری می‌گویند: «هر کجا که می‌رویم، هیچ‌کس روزه نمی‌گیرد، همه جا فقط خورده و نوشیده می‌شود». درباره‌اش نگران نباش. آنها هستند که پشیمان خواهند شد. الله به تو غذا و زیبایی و نیکی روحانی می‌بخشد. اما چیزهایی که آنها می‌خورند برایشان به سم تبدیل می‌شود. به‌ویژه در زمان رمضان. ما می‌گوییم: الله آنها را هدایت کند. قبلاً همسایگان ارمنی، مسیحی و یونانی داشتیم. حتی آنها در رمضان جلوی شما چیزی نمی‌خوردند، چون می‌گفتند: «شما روزه‌اید». حالا کسانی می‌خورند که خود را مسلمان می‌نامند. الله آنها را هدایت کند. این برایشان ضرر دارد، برای‌شان سودی ندارد. هر لقمه‌ای که می‌خورند، حرام است و در بدن‌شان به سم تبدیل می‌شود. الله ما را از این محافظت کند. اگر آنها پشیمان شوند و به راه راست بازگردند، همه چیز برای‌شان بخشیده می‌شود. مهم‌ترین چیز پشیمانی صادقانه است. اما کسی که چنین عمل کند و خیال کند که سودی به‌دست آورده، فریب می‌خورد؛ زیان به‌تنها به خودش می‌رسد، نه به دیگران. دیگران متحمل چیزی نمی‌شوند. بزرگ‌ترین ضرر را انسان به نفس خود وارد می‌کند. الله ما را محافظت کند، الله آنها را هدایت کند، الله به آنها راه درست را نشان دهد. همان‌طور که گفته شد، غذایی روحانی که الله به کسی که روزه می‌گیرد می‌بخشد، بسیار مبارک‌تر است. برای انسان‌ها هم درمان است و هم زیبایی و آرامش درونی، انشاالله. الله آن را پایدار نگه دارد، ماه رمضان ما را برکت بدهد.

2025-03-10

Dergah, Akbaba, İstanbul
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، شکیبا باشید و صبور باشید و مراقب باشید و از الله پروا داشته باشید باشد که رستگار شوید. (3:200) کار خوب انجام دهید و صبور باشید! در این آیه کریمه، الله تعالی فرمان می‌دهد که با هم شکیبا باشند و کارهای خوب انجام دهند. این فرمان از جانب الله تعالی است. اسلام چیست؟ او دین خوبی است. خوبی وجود دارد تا بدی را دور کند. آنچه ما به عنوان خوبی می‌نامیم، هر شکل زیبایی است. این فرمان از جانب الله تعالی می‌آید. از مسلمانان واقعی ضرری نمی‌رسد. از فردی در راه الله تعالی ضرری نمی‌رسد. کسی که ضرر می‌رساند، از نفس خود پیروی می‌کند. چنین چیزی در اسلام وجود ندارد. در اسلام برای همه خوبی است، برای همه رحمتی وجود دارد. این اساسی است که به هر کس همه انواع زیبایی‌ها را ارائه دهیم. این راه الله تعالی است. همچنین عکس آن وجود دارد؛ راه شیطان راه بدی است. شیطان برای هر کسی بدی می‌خواهد، نه خوبی. او ضرر می‌رساند و به انسان‌ها دشمنی می‌کند. این دقیقاً راه شیطان است. کسی که در این راه می‌رود، از شیطان پیروی می‌کند. راه الله، راه زیبایی است. او هم به خود و هم به دیگران منفعت می‌رساند. این به این معنا است که وقتی کار خوب انجام می‌دهی، در ابتدا برای خودت انجام می‌دهی. وقتی در برابر دیگران از نفست بهتر می‌شوی و کار خوب انجام می‌دهی، این خوبی به تو همه انواع زیبایی و آرامش هدیه می‌دهد. رتبه تو نزد الله بالا می‌رود، آخرتت به وفور پاداش می‌گیرد. وقتی کار بد انجام می‌دهی، عکس آن اتفاق می‌افتد. کسی که حتی به بدکار نیز می‌بخشد، الله تعالی است. یعنی وقتی از الله تعالی طلب بخشش کنی، به تو بخشیده می‌شود. وقتی نوبت به حق یک بنده می‌رسد، با طلب بخشش از مردمی که مطالبه دارند و دادن حقوقشان، به خودت خوبی می‌کنی. زیرا برای همه چیز روز محاسبه وجود دارد. چیزی برای آن روز باقی نگذارید. باشد که الله ما را یاری کند. بیا از کسی حقش را نگیریم. بیا کسی را تحت ستم قرار ندهیم، ان شاء الله. بیا با زیبایی اسلام زندگی کنیم، ان شاء الله.

2025-02-14

Dergah, Akbaba, İstanbul
الحمدلله، ما در این روز مبارک گرد هم آمده‌ایم. باشد که الله دعاها و ایمان ما را بپذیرد. ما ادعا نمی‌کنیم که کار خوب انجام می‌دهیم - بلکه نهایت تلاش خود را می‌کنیم تا از الله، بلند مرتبه و باشکوه، پیروی کنیم. او نماز، روزه، زکات و پیروی از همه‌ی دستوراتش را برای ما مقرر کرده‌است. الله این اعمال را از ما می‌پذیرد، به‌ویژه چون ما ادعا نمی‌کنیم که به کمال رسیده‌ایم. نه، عمل ما تنها انجام وظیفه‌ای است که الله بر ما مقرر کرده‌است. این ادب صحیح است، ادبی که شایسته انسان‌ها است - آنها باید شایسته رفتار کنند و بدانند که اعمالشان به خودی خود هیچ ارزشی ندارند. ارزش واقعی تنها در پیروی از دستورات الله، بلند مرتبه و باشکوه، است. هَٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّي (۲۷:۴۰) این رحمت الله است. او به ما توانایی دعا و گرد هم آمدن در محبتش را می‌دهد. او به ما توانایی کمک رساندن و پرداخت زکات و پیمودن راهش را می‌دهد. همه این‌ها تنها از فضل الله سرچشمه می‌گیرد. گمان نکنید که این را به قدرت خود انجام داده‌اید. ما از الله برای آمرزش و فضل مداوم و هدایت برای همه مسلمانان درخواست می‌کنیم. اگر کسی می‌گوید: «من از یک طریقه پیروی می‌کنم» یا «از این یا آن خانواده هستم» اما دستورات الله را نادیده می‌گیرد، اعمالش بی‌ارزش هستند. به‌ویژه کسانی که ادعا می‌کنند: «ما نماز نمی‌خوانیم، اما تا نیمه‌شب ذکری بی‌وقفه داریم.» حتی اگر این کار را هزار سال هم انجام دهد، به اندازه یک تکبیر در نماز هم نمی‌ارزد. ما نباید با غرور نادرست به اصل و نسب یا تعلق به یک طریقه افتخار کنیم، در حالی که بی‌عمل باشیم. بلکه باید به سوی رفتار صحیح و ادب شایسته حرکت کنیم، به دستورات الله، بلند مرتبه و باشکوه، پیروی کنیم و اعتماد کنیم که الله، اگر الله بخواهد، از ما خشنود خواهد بود. باشد که الله اعمال ما که کامل نیستند را بپذیرد و از ما خشنود باشد، الحمدلله. این پیام شادی برای پیروان طریقه‌ها، به‌ویژه طریقه نقشبندی است که همچون یک آهن‌ربا همه طریقه‌ها را به هم متصل نگه می‌دارد و آنها را از بیراهه رفتن از شریعت محافظت می‌کند. همه آنها را مانند یک آهن‌ربا به هم متصل می‌کند. بدون این راهنمایی، بسیاری، هرچند هنوز طریقه‌ای هستند، گاه‌گاهی از مسیر درست منحرف می‌شوند. برخی می‌گویند: «ما به این طریقه تعلق داریم و این مسیر ما است» اما اگر این مسیر با دستورات الله در تضاد باشد، بی‌فایده است. انسان باید از نیت‌های نادرست و هر چیزی که خارج از شریعت است، دوری کند. طریقه نقشبندی راهی قابل اعتماد در پیروی از دستورات الله، بلند مرتبه و باشکوه، است. برای این، ما از الله سپاسگزاریم. امروز، اگر الله بخواهد، بسیاری قرائت قرآن را به پایان رسانده‌اند، صلوات‌ها را ادا کرده‌اند و اوراد خود را خوانده‌اند. باشد که الله همه اینها را بپذیرد. باشد که این قرائت‌ها برای پیامبر محمد، رحمت و برکات بر او باد، مفید واقع شود.