Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّ ٱلْمُصَّدِّقِينَ وَٱلْمُصَّدِّقَـٰتِ وَأَقْرَضُوا۟ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًۭا يُضَـٰعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ أَجْرٌۭ كَرِيمٌۭ (57:18) خداوند در قرآن مجید می‌فرماید: مردان و زنانی که صدقه می‌دهند، به خدا قرض می‌دهند. آن‌ها در ازای آن پاداش بزرگ و دستمزد خواهند گرفت. دادن صدقه برای مومنان منافع زیادی دارد. صدقه دادن از سوی خدا پذیرفته می‌شود. در قرآن مجید خداوند صدقه داده شده را به عنوان قرض به خود می‌داند. خداوند وعدهٔ پاداش‌های بزرگ و دستمزد بی‌شمار به کسانی که صدقه می‌دهند داده است. وقتی انسان‌ها به یکدیگر پول قرض می‌دهند، انتظار بازپرداخت دارند. البته خداوند بازپرداخت می‌کند. صدقه دادن برای مومنان بسیار مفید است. زیرا نفس انسان دوست دارد چیزی ندهد. ناپسندیده‌ترین چیز برای انسان این است که چیزی بدهد. او همواره می‌خواهد فقط دریافت کند. بنابراین خداوند می‌گوید: وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ (59:9) نزد خداوند، انسان موفق کسی است که از حرص و خودخواهی دوری کند. خداوند می‌گوید که این افراد رضایت خداوند را به دست می‌آورند. انسان می‌گوید: "من خواهم داد." "بعداً خواهم داد." خود را تسلی می‌دهد که: "وقتی پیر شدم، خواهم داد یا بعداً خواهم داد." روزها می‌گذرند، ماه‌ها می‌گذرند، سال‌ها می‌گذرند. و او خالی به آخرت می‌رود. هلك المسوفون پیامبر محمد، صلح بر او باد، می‌گوید. "Musawwifun" چه معنایی دارد؟ Sawfa. Sawfa یعنی: "من خواهم کرد." در زبان عربی، "Sawfa" فعلی آینده را بیان می‌کند. عربی زبان قرآن مقدس خداوند است و بنابراین از تمامی زبان‌ها برتر است. Sawfa، یعنی "من بعداً خواهم کرد." پیامبر، صلح بر او باد، گفت: کسانی که می‌گویند "بعداً خواهم کرد" نابود خواهند شد. انسان قدرتی بر آینده ندارد. انسان حتی نمی‌داند در ثانیه بعد چه خواهد شد. بنابراین باید فوراً عملی کرد که باید انجام شود. اگر قول می‌دهی، آن را فوراً انجام بده. به تأخیر نینداز. اگر در شب قول بدهی و صبح فرصت داشته باشی، فوراً آن را انجام بده. اگر آن را تا شب یا فردا به تأخیر بیندازی، ده‌ها شیطان خواهند آمد و تو را از نیتت بازمی‌دارند. مانع می‌شوند که کار خوبی انجام دهی و کمک کنی. می‌گویند: "می‌توانی آن را بعداً انجام دهی." شب می‌آید و دوباره می‌گویند: "بعداً." این به‌تاخیر‌اندازها همیشه "بعداً"ی دیگری پیدا می‌کنند. عرب‌ها یک ضرب‌المثل معروف دارند: می‌گویند "بكره إن شاء الله". "بكره، إن شاء الله" یعنی "فردا، اگر خدا بخواهد". "من فردا خواهم داد، اگر خدا بخواهد." فردا می‌آید و باز می‌گویند "بكره، إن شاء الله". و باز می‌گویند "بكره، إن شاء الله". روز می‌آید و می‌گویند فردا. اما من گفتم فردا. بنابراین من دروغ نمی‌گویم. من می‌گویم فردا. این "فردا" تمام نمی‌شود. زندگی پایان می‌یابد، اما "فردا" نه. بنابراین، اگر قولی می‌دهی، هرچه زودتر آن را انجام ده. باید آن را انجام دهی. پیامبر، صلح بر او باد، ویژگی‌های یک منافق را توصیف کرده است: یک منافق وقتی صحبت می‌کند، دروغ می‌گوید. وقتی قول می‌دهد، آن را انجام نمی‌دهد. وقتی چیزی به او سپرده می‌شود، خیانت می‌کند. او به تو خیانت می‌کند. او به تو پشت می‌کند. این‌ها نشانه‌های منافق هستند. هر چه بیشتر کسی از این خصوصیات دوری کند، بیشتر انسانی زندگی خواهد کرد. با اجازه خداوند، انسان با خصوصیات خوب محترم می‌شود. اعتبار انسان با خصوصیات خوب افزایش می‌یابد. بدون خصوصیات خوب انسان بی‌ارزش است. افراد بدون خصوصیات خوب اعتباری ندارند. کسی که نزد خدا اعتبار ندارد، نزد انسان‌ها نیز اعتبار نخواهد داشت. خداوند کسانی را دوست دارد که به وعده‌های خود عمل کرده و وفادار باشند. این‌ها خصوصیات پیامبر هستند، صلح بر او باد. بهترین خصوصیات، خصوصیات پیامبر هستند، صلح بر او باد. او به عنوان محمد امین، معتمد، شناخته می‌شد. خداوندی جز الله نیست و محمد رسول خداست، صلح بر او باد. حتی قبل از اسلام و پیش از پیغمبری، او به عنوان فردی معتمد و محترم شناخته می‌شد. همه ویژگی‌های او را دوست داشتند. بسیاری از مردم هستند که پیرو نفس خود هستند. بسیاری نیز هستند که از نفس خود پیروی می‌کنند. نفس انسان را از خوبی‌ها دور می‌کند. نفس هرگز برای انسان خوبی نمی‌خواهد. کسی که از نفس خود پیروی می‌کند، چیزی خوبی انجام نخواهد داد. در این دنیا و در آخرت سختی خواهد داشت. خداوند صدقه را به خاطر پیامبر، صلح بر او باد، با افتخار نگه می‌دارد. پیامبر محمد، صلح بر او باد، می‌گوید: مَا نَقَصَ مَالٌ مِنْ صَدَقَةٍ دارایی از طریق صدقه کاهش نمی‌یابد. دارایی افزایش می‌یابد. اگر می‌خواهی داراییت بیشتر شود، صدقه بده. اگر می‌خواهی سلامت باشی، صدقه بده. اگر می‌خواهی در پناه باشی، صدقه بده. صدقه هر گونه مشکل و مصیبت را جلوگیری می‌کند و خشم خداوند را دفع می‌کند. بنابراین باید این را به یاد داشته باشی و از نفس خود پیروی نکنی. دارایی از طریق صدقه کاهش نمی‌یابد. دارایی بیشتر می‌شود. البته مردم زکات می‌دهند. اما بسیاری از مردم صدقه را نادیده می‌گیرند. صدقه از بلا و بدبختی جلوگیری می‌کند. بنابراین هر روز قبل از خروج از خانه صدقه بده. برای خود یک صندوق صدقه تهیه کن. یک صندوق صدقه تهیه کن تا تو و خانواده‌ات از بدبختی، مصیبت و بیماری محافظت شوید. خداوند آن را قبول کند. مردم اینجا سادقه‌های زیادی داده‌اند و کارهای خوبی انجام داده‌اند. مکان‌های زیبایی برای اسلام ساخته شده است. این کار از سادقه انجام می‌شود، نه از زکات. مساجد، مدارس و غیره، از سادقه ساخته می‌شوند، نه از زکات. باید زکات و سادقه را از هم تفکیک کرد. زکات حق فقرا و توسط الله تعیین شده است. با سادقه هر نوع نیکوکاری می‌تواند انجام شود: مساجد، مدارس، بیمارستان‌ها می‌توانند ساخته و چاه‌ها حفاری شوند. همه این‌ها با سادقه انجام می‌شود، این‌ها به عنوان خیرات ماندگار، سادقه جاریه، شناخته می‌شوند. هنگامی که یک شخص این دنیا را ترک می‌کند، کتاب اعمال او بسته می‌شود، اما سه عمل باقی می‌ماند: اعمال خیرات ماندگار، سادقه جاریه. بچه‌های خوب و دانش مفید به جا گذاشته. تا زمانی که مردم از این میراث‌ها بهره‌مند شوند، خیرخواهان حتی در پس از این زندگی هم ادامه پاداش خواهند گرفت. هر کسی که از این اعمال نیک بهره‌مند شود، چه انسان، پرنده، گرگ یا حشره، همه آن‌ها در پاداش فردی که این اعمال نیک را انجام داده است محاسبه خواهند شد. به الله باشد، کارهای نیک ما ماندگار شوند. مردم نباید در حال کار برای این دنیا، آخرت را فراموش کنند. برای باز نگه داشتن کتاب اعمال، این اعمال نیک باید انجام شوند. به الله باشد، او با همگی شما راضی باشد. شما ما را اینجا استقبال کردید. به الله باشد، او با برادران و خواهران مسلمان ما اینجا راضی باشد. به الله باشد، کارهای نیک شما ماندگار شوند. بچه‌ها اینجا تربیت می‌شوند. تمام پاداش‌ها به کسانی می‌رود که کارهای نیک انجام می‌دهند. ما اینجا برای الله جمع شده‌ایم. به الله باشد، این تجمع برای همه ما پاداش باشد. به الله باشد، او با کسانی راضی باشد که در مکان‌هایی مانند اینجا همکاری کرده‌اند. به الله باشد، او رتبه‌های آن‌ها را بالا برده و آن‌ها را به بهشت ببرد.

بسم الله الرحمن الرحيم لَا تَقْنَطُوا۟ مِن رَّحْمَةِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغْفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ (39:53) وَمَن يَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ (15:56) صدق الله العظيم این آیات قرآن گرانقدر است. این آیات در قرآن کریم فراوان یافت می‌شوند و به ما یادآوری می‌کنند که ناامید نشویم. الله برتر ما را آفریده و همه چیز را می‌داند. او همه چیز را از پیش برنامه‌ریزی و تعیین کرده است. این پیام خوش‌حال‌کننده برای مؤمنان است تا ناامید نشوند. بسیاری از مردم امید خود را از دست داده‌اند و در ناامیدی فرو رفته‌اند. به خاطر خطاها و گناهانشان فکر می‌کنند که الله آن‌ها را نخواهد بخشید. اما الله برتر می‌فرماید: ناامید نباش! من گناهان را می‌بخشم. مردم فکر می‌کنند که الله برتر مانند خودشان است. الله برتر مانند انسان نیست و از کسی که توبه کرده، انتقام نمی‌گیرد. اما مردم همیشه می‌خواهند انتقام بگیرند. انسان اشتباه می‌کند، فرار می‌کند، گرفتار می‌شود و مجازات می‌شود. حتی اگر التماس کند، طلب بخشش کند و وعده دهد که دیگر تکرار نکند، حتی اگر بگوید برادر، اجازه زندگی کردن بدهید، پذیرفته نمی‌شود؛ مردم انتقام می‌خواهند. اما الله برتر می‌بخشد. انسان نَفْس دارد، شیطان دارد و می‌تواند همان اشتباه را مجدداً انجام دهد. انسان نمی‌تواند به وعده‌اش عمل کند و همان اشتباه را دوباره مرتکب می‌شود. دوباره خطا می‌کند و گناه می‌کند و نزد الله توبه می‌کند. الله دوباره می‌بخشد. پیامبر، صلَّی الله علیه و آله، فرمود: الله همیشه می‌بخشد وقتی که انسان توبه می‌کند. الله نمی‌گوید که نمی‌بخشد زیرا انسان به وعده‌اش عمل نکرده است. نه، الله برتر می‌بخشد. اصحاب کریم از پیامبر پرسیدند: حتی اگر صد بار توبه کنیم و دوباره گناه کنیم؟ پیامبر، صلَّی الله علیه و آله، پاسخ داد: بله، حتی اگر صد بار توبه‌تان را بشکنید، الله هر بار که توبه کنید، شما را می‌بخشد. به همین دلیل جلال‌الدین رومی گفت: بیا، بیا به این در. حتی اگر کافر، آتش‌پرست یا بت‌پرست باشی، بیا به این در. حتی اگر صد بار گناه کرده‌ای، بیا به این در توبه. الله برتر در یک حدیث قدسی می‌فرماید: من از بندگانی که توبه می‌کنند راضی‌ام. مهم نیست چقدر گناه کنند، من آن‌ها را می‌بخشم. الله برتر نیز می‌فرماید: اگر انسان‌ها گناه نمی‌کردند، آن‌ها را با انسان‌هایی جایگزین می‌کردم که گناه کنند و از من طلب بخشش کنند. این رحمتی است که الله بر ما نازل کرده است. درِ توبه تا روز قیامت باز است. قبل از روز قیامت، علائم بزرگی خواهد بود. یکی از این علائم بزرگ بستن درِ توبه است. تا آن زمان درِ توبه باز است. نگران نباشید. اگر بپرسید چگونه این اتفاق می‌افتد؟ این پس از آمدن مهدی و عیسی خواهد بود. به همین دلیل نترسید، نگران نباشید؛ درِ توبه باز است و بدون اطلاع قبلی بسته نخواهد شد. وقتی که درِ توبه بسته می‌شود، همه می‌دانند. تمام بشر می‌داند. انسان ناامید مانند جسم بدون روح است. انسان ناامید انسانی بدون روح است؛ او مانند جسمی مرده است. در این زمان اتفاقات زیادی می‌افتد. همه مردم ناامید هستند. چرا ناامید هستند؟ زیرا ایمان خود را از دست داده‌اند. ایمان امید قوی و قدرت می‌دهد. به مؤمن نگاه کن، او پر از قدرت است. به کافر نگاه کن، او مانند مرده است. چرا مؤمن این‌قدر زنده است؟ زیرا مؤمن با الله است. وقتی که زمانت فرا می‌رسد، هیچ‌کس نمی‌تواند آن را تغییر دهد؛ به سرای باقی می‌روی. ناامید بودن هیچ منفعتی ندارد. بنابراین امیدوار باش. آنچه برایت نوشته شده است، رخ خواهد داد. با الله باش. زیرا وعده‌ی الله محقق خواهد شد. اگر صبور باشی و از الله طلب بخشش کنی، در نهایت خوشحال خواهی بود. کسی که می‌داند در نهایت خوشحال خواهد شد، از ابتدا هم خوشحال است. به همین دلیل کسانی که برای الله هستند، به گنج‌های این دنیا نگاه نمی‌کنند. آن‌ها به این دنیا نگاه نمی‌کنند. حتی اگر تمام گنج‌های دنیا را به آن‌ها بدهید، تمام مقام‌ها نزد سلطان، برایشان مهم نخواهد بود. دقیقاً یادم نیست، اما احتمالاً در زمان خلیفه عباسی، یا تحت حکومت مأمون یا ‌هارون‌الرشید بوده است. در آن زمان بزرگ‌ترین اولیاء در بغداد زندگی می‌کردند. یکی از آن‌ها حسن بصری بود. دیگرانی هم بودند. همه آن‌ها را به یاد نمی‌آورم. بسیاری از بزرگان بودند. یکی از آن‌ها بشر حافی بود. چهاراولیاء بزرگ بودند. روزی همه آنها از بغداد فرار کردند. چرا فرار کردند؟ زیرا سلطان قصد داشت کسی را به عنوان قاضی در بغداد منصوب کند. دو نفرشان توانستند از دجله فرار کنند. نفر سوم ادای دیوانگی کرد. نفر چهارم گرفتار شد. نفر چهارم امام ابوحنیفه بود. او آن زمان ۷۰ ساله بود. او را گرفتند و خواستند او را به قضاوت مجبور کنند، اما امتناع کرد. او بزرگترین امام بود. تا امروز ما از راه او پیروی می‌کنیم و به مکتب حنفی تعلق داریم. امام ابوحنیفه بزرگترین امام است. او هم امام و هم ولی بود. او ۴۰ سال نماز صبح را با وضوی نماز شب خواند. او یک تاجر بود. او با ابریشم تجارت می‌کرد. او بسیار ثروتمند بود. خواستند او را به قضاوت مجبور کنند، اما او نپذیرفت. گفت نمی‌خواهد این مسئولیت را بپذیرد. گفت به عنوان قاضی نزد الله ایستادن، بار بزرگی است که نمی‌توانم به دوش بکشم. او نمی‌خواست این مسئولیت را بپذیرد. به‌خاطر اینکه او امتناع ورزید، به زندان انداخته شد. او شلاق خورد و در نهایت به عنوان شهید کشته شد. تا زمان شهادتش امتناع می‌کرد. چرا امتناع می‌کرد؟ آیا او فهمی نداشت؟ نه. علومی که او نوشته بود، کتابخانه‌ها را پر می‌کرد. او بسیار هوشمند و خردمند بود. او با خدا بود و کسی که با خداست، خوشحال است. حتی اگر او باید رنج می‌کشید، برایش مهم نبود. یک مؤمن که با خداست، در هر موقعیتی خوشحال است. مؤمن هرگز امید خود را از دست نمی‌دهد. در این زمان‌ها، مردم به‌سادگی امید خود را حتی با چیزهای کوچک از دست می‌دهند. بلافاصله به دنبال یک راه‌حل می‌گردند. اما راه‌حلی که پیدا می‌کنند، چیزی به جز سم نیست. تو باید صبور باشی. باید مقاوم بمانی. نباید مثل آب روان باشی. باید مثل آهن باشی. هر چقدر آهن بیشتر در آتش قرار بگیرد، قوی‌تر می‌شود. باید صبور باشی. رنج تحمیل شده برای تو هم در این دنیا و هم در آخرت بهتر است. خداوند تو را پاداش خواهد داد. وقتی در آخرت پاداش رنج‌هایت را ببینی، خواهی گفت: "ای کاش بیشتر رنج کشیده بودم." خداوند ما را از پیروی از نفس خود حفظ کند. او ما را از شیطان محافظت کند و نگذارد که شیطان اعمال نیک ما را بدزدد. او به ما کمک کند آنچه به دست آورده‌ایم را به آخرت ببریم.

امروز آخرین جمعه ماه ذیقعده است. ان‌شاءالله، جمعه‌ی آینده اولین جمعه ماه ذیحجه خواهد بود. باشد که الله، والامقام و بزرگوار، پاداش‌هایش را نصیب ما کند. و باشد که الله، والامقام و بزرگوار، برادران و خواهران ما را که به حج می‌روند، مورد فضل خود قرار دهد. و نیز ما را از برکت ایشان بهره‌مند کند. الله، والامقام و بزرگوار، می‌فرماید: ٱدْعُونِىٓ أَسْتَجِبْ لَكُمْ (40:60) به من دعا کنید و من به شما عطا می‌کنم. و به همین دلیل ما به الله دعا می‌کنیم و از او طلب می‌کنیم. شکر و ستایش بر الله، والامقام و بزرگوار، که به ما نشان می‌دهد چگونه می‌توانیم از نعمت‌های او بیشتر بهره‌مند شویم. الله، والامقام و بزرگوار، سخاوتمند است. الله، والامقام و بزرگوار، می‌خواهد به ما عطا کند. تمام کاری که باید انجام دهیم این است که از او بخواهیم. اما برخی افراد بخیل این را نمی‌پذیرند. یاران شریف پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، و تمامی کسانی که از طریق طریقت پیروی می‌کنند این را می‌پذیرند و خوشحالند. و همه‌ی کسانی که از راه پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، پیروی می‌کنند، اولیاء که از طریق طریقت پیروی می‌کنند، خوشحالند که به اشتراک بگذارند. و آن‌ها تلاش می‌کنند که بیشتر مردم از این برکت‌ها بهره‌مند شوند. این امر اللَّه، والامقام و بزرگوار، را خوشحال می‌کند و نیز پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، را خوشحال می‌کند. پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، فرمود: هدایت کردن کسی به راه راست برای شما بهتر از تمام دنیاست. اما کسانی هستند که نمی‌خواهند دیگران راه راست را پیدا کنند. در حقیقت، آن‌ها تلاش می‌کنند حتی کسانی که در راه راست هستند را از آن منحرف کنند. آن‌ها کار می‌کنند که مردم ایمان‌شان را از دست بدهند و از انسان‌های خوب به انسان‌های بد تبدیل شوند. این تفاوت بین مردم است. کسانی که پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، را دوست دارند و از راه او پیروی می‌کنند، می‌خواهند مردم را به راه راست هدایت کنند. اما کسانی که مردم را از راه راست منحرف می‌کنند، هیچ کسی را دوست ندارند. اصل اساسی اسلام عشق و محبت است. پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، فرمود: شما به واقع ایمان نیاورده‌اید تا زمانی که مرا بیشتر از والدین خود و خودتان دوست نداشته باشید. و نمی‌توانید مؤمن باشید اگر برای برادر مسلمان خود همان چیزی را نخواهید که برای خود می‌خواهید. این تفاوت بین یک مؤمن و یک مسلمان است. هر کس که شهادت به وحدانیت خداوند و رسالت پیامبر می‌دهد، مسلمان است. اما همه مؤمن نیستند. مؤمن بودن یعنی پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، را بیشتر از خود دوست داشتن و برای برادران و خواهران مؤمن خود همان چیزی را خواستن که برای خود می‌خواهید. مهم‌ترین چیز عشق است. نه نفرت. مسلمانان زیادی وجود دارند. آن‌ها می‌گویند که مسلمان هستند، اما بیشتر از شیطان از دیگران نفرت دارند. این افراد افراطی هستند. ما این را قبول نداریم. پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، فرمود، أُمَّةًۭ وَسَطًۭا (2:143) او به ما امر کرد که راه میانه را برویم. افراطی نباشیم. ما به این افراد حرفی نداریم. آن‌ها می‌توانند آنچه را که می‌خواهند انجام دهند. اگر می‌خواهند ناراضی باشند، اگر می‌خواهند در حالت بدی باشند، پس باشند. اگر می‌خواهند پر از نفرت باشند، پس پر از نفرت باشند. راه ما هیچ راز و رمزی ندارد. راه ما همان‌طور است که می‌بینید. و آنچه نمی‌بینید متفاوت از آنچه می‌بینید نیست. قلب شما باید پاک باشد. نمی‌توانید در دل نفرت داشته باشید و در عین حال به مردم لبخند بزنید. طریقت این را می‌آموزد. طریقت آداب، احترام و عشق را می‌آموزد. به همین دلیل شیطان از ما راضی نیست. او همیشه با چیزهای جدید می‌آید تا مردم را از این عشق، این آداب و این محبت بازدارد. او مردم را دور می‌کند. دو راه وجود دارد که مردم می‌توانند انتخاب کنند. یک راه به الله می‌رود و دیگری به شیطان. الله، والامقام و بزرگوار، می‌فرماید: فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ (51:50) به سوی الله بدوید. اگر می‌خواهید خوشحال باشید، به سوی الله بدوید. اگر می‌خواهید ناراضی، استرس‌دار، پر از نفرت و افکار بد باشید، اگر می‌خواهید ویژگی‌های بد داشته باشید، پس به سوی شیطان بدوید. پیامبر، صلی الله علیه و سلم، پاک است. پیامبر، خانواده‌ی او و یاران او را دوست بدارید. ما نمی‌خواهیم کسی درباره‌ی آن‌ها بد بگوید. عشق به آن‌ها برای ما فضل، برکت و شادی می‌آورد. افراد فقیر زیادی هستند. آن‌ها در شرایط سخت زندگی می‌کنند، اما خوشحال هستند زیرا ایمان را در دل دارند. کسی که ایمان ندارد، هرگز نمی‌تواند خوشحال باشد. باشد که الله، والامقام و بزرگوار، ما را خوشحال کند. برای همیشه و تا ابد.

بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَـٰجِدَ ٱللَّهِ مَنْ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ (9:18) صدق الله العظيم خداوند می‌گوید کسانی که مساجد را می‌سازند، کسانی هستند که به خدا و روز قیامت ایمان دارند. ساخت این مسجد زیبا هدیه‌ای از خداوند است. سال‌هاست که برادران ما به آرامی اما با شوق، مسجد را برای خدا ساخته‌اند. شکر خدا! وقتی انسان نیتی دارد و تلاش می‌کند، خداوند هم کمک می‌کند. این مثالی است از آنکه خداوند از هیچ چیز خلق می‌کند. بنابراین هیچ تلاشی نباید دست‌کم گرفته شود. نگو که من نمی‌توانم این کار را انجام دهم. نیت کن، تلاش کن، و خداوند قطعاً به تو پاداش خواهد داد. حتی اگر موفق نشوی، نیت مهم است. به نیت تو پاداش داده خواهد شد. بی‌تردید، خداوند چیزی را بی‌پاداش نمی‌گذارد. پیامبر، درود و سلام بر او باد، گفت: هر که مسجدی بسازد، خداوند برای او خانه‌ای در بهشت خواهد ساخت. خداوند بخشنده است. این سخاوت با سخاوت انسان‌ها قابل مقایسه نیست. خداوند می‌دهد بدون اینکه در مقابل چیزی بخواهد. وقتی مسجدی ساخته می‌شود و کسی چیزی را به آن اهدا کرده است، چه یک سنگ، چه یک تکه آهن، یا یک تکه چوب، چه کمک به ساخت مسجد باشد، خداوند هم برای او خانه‌ای در بهشت می‌سازد. خداوند به اعداد نگاه نمی‌کند. آیا او به مسجد کمک کرده است؟ بله. چه او یک سنگ یا یک تکه چوب آورده باشد، یک میخ داده باشد، این یا آن را اهدا کرده باشد، خداوند آن را طوری حساب می‌کند که گویی او مسجد را ساخته است. خدا را شکر، وقتی قرار است مسجدی ساخته شود، مسلمانان زیادی وجود دارند که برای دریافت پاداش از خدا کمک می‌کنند. الحمدالله، این مساجد خانه‌های خدا هستند. منطقه‌ای که در آن مسجد واقع شده، بیشتر از نعمت و رحمت خداوند بهره‌مند خواهد شد. مساجد مکان‌هایی هستند که به خاطر خدا و برای خیر مردم ساخته شده‌اند. آنها مراکزی هستند که به مردم بیشترین نفع را می‌رسانند. در تاریکی کفر، در تاریکی، مساجد همانند نور هستند. آنها مانند واحه‌ای در بیابان هستند. این مساجد که برای نعمت و موفقیت خدا ساخته شده‌اند، مکان‌هایی برای رفع نیازهای مردم هستند. وقتی پیامبر، درود و سلام بر او باد، به هجرت پرداخت، اولین مسجد خود را در راه خود در قبا ساخت. پس از آن، مسجد پیامبر در مدینه ساخته شد. زمینی که مسجد پیامبر بر روی آن ساخته شد، از یتیمان مقدس خریداری شد و ساخت در آنجا آغاز شد. پیامبر، درود و سلام بر او باد، با دستان خود در ساخت مسجد کار کرد. از سنگ‌ها تا گل، پیامبر، درود و سلام بر او باد، در ساخت کمک کرد. یاران گفتند: "ای رسول خدا، نیاز نیست سختی بکشید، ما این کار را انجام می‌دهیم." پیامبر گفت: "من هم می‌خواهم سهمی داشته باشم." از این مسجد پیامبر نوری به جهان تابید. سخنان پیامبر و قرآن در آنجا آموزش داده شد. یاران در آنجا احکام خدا را مبادله می‌کردند. برخی از یاران نیز در مسجد پیامبر زندگی می‌کردند. آنها به نام اصحاب الصُّفّه شناخته می‌شدند. آنها در ردیف‌های منظم می‌نشستند. صدها نفر از آنها آنجا بودند. آنها هر کلمه‌ای از پیامبر را به حافظه سپرده و حفظ می‌کردند. از طریق تلاش‌هایشان، با برکت پیامبر، درود و سلام بر او باد، نور اسلام و هر سخن و عمل پیامبر را به ما رساندند. خدا را شکر! البته در کنار یاران، بسیاری نیز بودند که تازه اسلام را می‌شناختند. آنها به مسجد پیامبر می‌آمدند. آنها با عادات و قواعد آشنا نبودند. پیامبر آنها را با صبر و بدون سرزنش کردن، آنچه را باید بدانند، به آهستگی توضیح می‌داد. در آن زمان کف‌ها خاکی بود، نه مرمری. یک بار یک بادیه‌نشین از صحرایی آمد و چون چیزی نمی‌دانست، روی زمین مسجد ادرار کرد. یاران عصبانی شدند و خواستند مرد را سرزنش کنند. پیامبر، درود و سلام بر او باد، گفت: "صبر کنید، به او آسیبی نرسانید." وقتی به بادیه‌نشین توضیح داده شد که چگونه رفتار کند، این آموزش برای دیگران نیز شد. سخنان بسیاری از پیامبر درباره رفتار در مسجد وجود دارد. به عنوان مثال درباره تف. امروزه هیچ‌کس در مسجد تف نمی‌کند، اما در آن زمان کف‌ها خاکی بود و گاهی مردم خلط را روی زمین تف می‌کردند. پیامبر گفت: "این خلط را با خاک بپوشانید." درباره پاکیزگی مسجد، سخنان بسیاری از پیامبر، درود و سلام بر او باد، وجود دارد. پیامبر، درود و سلام بر او باد، گفت: "زباله و کثافتی که از مسجد برداشته می‌شود، مهریه حوری‌ها است." مساجد منابع بزرگی از فایده هستند، برای هم مسلمانان و هم غیرمسلمانان. یک مسجد منبع بزرگی از نفع است. برای همه، چه مسلمانان چه غیرمسلمانان، نفع یک مسجد بزرگ است. وقتی رحمت نازل می‌شود، به هیچ‌کس نمی‌گوید "نه". بر همه نازل می‌شود. خداوند رحمت، نعمت و برکت خود را بر مکانی که جامعه جمع شده و دعا می‌کند، نازل می‌کند. بنابراین مسجد برای همه نفع دارد. خداوند ما را قادر سازد که مساجد بیشتری بسازیم. نیت مهم است. با اجازه خداوند، مسجد تنها برای نماز نیاز نیست، بلکه برای همه چیز مفید است. الحمدالله، برادران ما اینجا از این امر آگاه هستند. آنها مسجد را برای هر هدف مفیدی استفاده می‌کنند. هر دقیقه‌ای در مسجد به عنوان عبادت حساب می‌شود. شکر خدا! ما برای رضای خدا جمع شده‌ایم. همه ما اینجا در خانه خدا هستیم. همه چیز برای رضای خداوند اتفاق افتاد. خداوند پاداش ما را بی‌حد به ما خواهد داد. مساجد در همه جا ساخته می‌شوند. بسیاری از مردم آن را می‌خواهند، ما تنها باید نیت کنیم. بگذارید تصمیم بگیریم که یک مسجد بسازیم. خداوند این مسجد اینجا را برکت دهد. خداوند از شما راضی باشد. خدا کار شما را برکت دهد. بگذارید جامعه مسجد را پر کند و آن را مملو کند.

باشد که رتبه شما بیشتر و بیشتر شود: باشد که رتبه شما از هر لحاظ بیشتر و بیشتر شود: تعداد افراد با برکت شیخ ناظم و با اجازه الله افزایش می‌یابد: مردم مؤمن می‌آیند، ایمانشان قوی‌تر می‌شود و آنها برای رضایت الله گرد هم می‌آیند: ما از الله سپاسگزاریم که در هر بازدید در زمان‌های مختلف با یکدیگر ملاقات می‌کنیم: این بار در ماه مبارک ذی‌القعده با هم دیدار می‌کنیم: از قدیم الایام ماه ذی‌القعده همواره توسط مسلمانان و هم غیرمسلمانان در عربستان محترم شمرده شده است: این ماه مبارک است: زیرا در این ماه مراسم حج انجام می‌شود: ماه‌های حرام نامیده می‌شوند: سه ماه وجود دارد، علاوه بر آن، ماه رجب نیز ماه حرام است: به جز ماه رجب، ماه‌های حرام متوالی این سه ماه هستند: ذی‌القعده، ذی‌الحجه و محرم: در این ماه‌های حرام بین قبایل عرب صلح برقرار بود: زیرا برای انجام مراسم حج، زائران باید سفر کنند: آنها باید ایمن باشند تا بتوانند مراسم حج را انجام دهند: افرادی که مراسم حج را انجام می‌دادند، مورد احترام قرار می‌گرفتند: کعبه اولین خانه الله است: قبلاً حتی بت‌پرستان نیز کعبه را طواف می‌کردند، با وجود اینکه دانش دینی نداشتند: وقتی الله مکانی، فردی یا ماهی را برکت می‌دهد، مردم حتی اگر آگاه نباشند احترام می‌گذارند: بنابراین همیشه به این سه ماه توجه ویژه‌ای شده است: حتی اگر جنگ‌های شدیدی بین قبایل وجود داشت، در این ماه‌های مبارک متوقف می‌شدند: قبلاً مردم گاهی زمان این سه ماه را تغییر می‌دادند تا بتوانند جنگ کنند: اما سه ماه مشخص شده‌اند و تاریخ آنها تغییر نمی‌کند: الله آن را نمی‌پذیرد: کسی که این کار را انجام دهد، کفر می‌ورزد (کفر): این ماه، یک ماه مبارک است و الله به مکه، مدینه و اورشلیم احترام داده است: اکنون در فصل حج هستیم: الحمدلله، میلیون‌ها نفر تلاش می‌کنند تا مراسم حج را انجام دهند: کعبه قبل از حضرت ابراهیم ساخته شد، اما تخریب شد و حضرت ابراهیم (علیه السلام) کعبه را دوباره ساخت: بعد از اینکه کعبه اولین بار ساخته شد، تخریب شد و مردم شروع به فراموش کردن آن کردند: حضرت ابراهیم (علیه السلام) به فرمان الله، متعال، کعبه را دوباره ساخت و این مکان مبارک را به یاد مردم بازگرداند: حضرت ابراهیم (علیه السلام) به فرمان الله کعبه را دوباره ساخت: بعد از اینکه ساخت را به پایان رساند، الله به حضرت ابراهیم (علیه السلام) دستور داد تا ندای اذان را اعلام کند و مردم را به حج دعوت کند: حضرت ابراهیم (علیه السلام) این دستور را شنید، به اطراف نگاه کرد و کسی را ندید، اما فرمان الله را اجرا کرد و ندا را اعلام کرد: مردم بدون شک از مکان‌های دور خواهد آمد (22:27) يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍۢ : حضرت شیخ ناظم گفته است: هر کسی که این ندا را بشنود، وظیفه حج خود را انجام خواهد داد: کسی که این ندا را نشنود، قسمت خود را دریافت نکرده است: انجام حج یکی از ارکان اسلام است و هر کس در وضعیت سالم باشد و توانایی دارد، باید وظیفه حج خود را انجام دهد: این برای هر مسلمان واجب است: الله به کسانی که به حج می‌روند، از خزانه‌های بی‌نهایت خود هدیه می‌دهد: فردی که به حج می‌رود از تمام گناهانش پاک می‌شود: الله تمامی گناهان او را می‌بخشد: الله همه چیز را می‌بخشد، وقتی کسی به حج می‌رود: انسان مانند یک نوزاد تازه متولد می‌شود: اما اگر به دیگران آسیب زده یا فریب داده باشد یا به آنها بدی کرده باشد، باید از این افراد بخواهد که او را ببخشند: بسیاری از مردم از وسوسه‌های دایم رنج می‌برند: من این گناه را مرتکب شده‌ام: چگونه الله می‌تواند این گناه را ببخشد؟: بی‌تردید الله، اگر بنده توبه کند، می‌بخشد: و وقتی او به حج می‌رود، الله حتما همه گناهان را می‌بخشد: بنده از آلودگی‌های گناهانش پاک می‌شود: یک نماز در کعبه از طرف الله، متعال، مانند صد هزار نماز پاداش داده می‌شود: صد هزار نماز مقدار زیادی است که یک انسان در ۳۰ سال نمی‌تواند به آن برسد: با یک نماز می‌توان اینقدر پاداش دریافت کرد: بعضی مردم در این زمینه بی‌تفاوت هستند: آنها می‌گویند می‌توانیم در هتل نماز بخوانیم: آنها ادعا می‌کنند که همان پاداش را می‌گیرند، حتی اگر خارج از کعبه نماز بخوانند: آنها می‌گویند ما در منطقه مقدس هستیم: آنها می‌گویند ما همان پاداش را دریافت می‌کنیم: وقتی سال گذشته به حج رفتیم و به مکه رسیدیم، حدود ۳۰ کیلومتر از کعبه دور بودیم: راننده اتوبوس به ما برگشت و گفت: شما اکنون در منطقه مقدس هستید: هرکجا نماز بخوانید، الله صد هزار بار پاداش خواهد داد: ما وارد منطقه مقدس حرم شده بودیم: اما این هنوز مسجدالحرام نبود: اما این منطقه هنوز مسجدالحرام نبود: پیامبر درباره نماز در مسجدالحرام گفت: یک نماز در مسجدالحرام مانند صد هزار نماز در مساجد دیگر است: در حدیث دیگری پیامبر گفت: یک نماز در مسجد من مانند هزار نماز در مسجد دیگری است: یک نماز در کعبه صد هزار نماز حساب می‌شود: در این زمینه نیز شیطان سعی می‌کند مردم را فریب دهد و آنها را از پاداششان محروم کند: شیطان آرام نمی‌گیرد و سعی می‌کند پاداش مردم را بدزدد و آنها را به گناهان تحریک کند: اگر گناهی مرتکب شوی، این گناه نیز صد هزار بار حساب می‌شود: اگر در مسجدالحرام گناهی مرتکب شوی، این گناه صد هزار برابر می‌شود: این برای گناهانی که در مسجدالحرام انجام می‌شود، صادق است: بنابراین شیطان سعی می‌کند مردم را از پاداششان محروم کند: بنابراین حاجیان باید بسیار مراقب باشند: آنها نباید با کسی دعوا یا نزاع کنند: آنها باید بر عبادت خود تمرکز کنند: خودت را کنترل کن و امیال خود را مهار کن: شیطان را خوشحال نکن: بایزید بسطامی یک بار دچار یک واقعه شد: شیطان او را آزار داد و او را قبل از نماز صبح به خواب برد: وقتی بیدار شد، نماز صبح را از دست داده بود: بایزید بسطامی وقتی خورشید طلوع کرد بیدار شد: بایزید بسطامی بسیار ناراحت شد: او شکسته شد: او به الله التماس کرد و طلب بخشش کرد: سپس الله به او الهام کرد تا به اطراف نگاه کند: بایزید بسطامی به اطراف نگاه کرد و این کلمات را دید: الله نماز تو را قبول کرده و تو را با 70,000 برابر پاداش داده است: بایزید بسطامی با صداقت در توبه خود بود که الله او را پاداش داد: یک سال بعد همان اتفاق دوباره رخ داد و بایزید بسطامی قبل از نماز صبح به خواب رفت و تقریباً آن را از دست داد: درست قبل از از دست دادن، شیطان فوراً نزد او آمد و او را بیدار کرد: بیدار شو، تو باید نماز بخوانی!: بایزید بسطامی حیران شد: چه شده که تو به من این لطف را می‌کنی؟ شیطان جواب داد: این بار نمی‌گذارم که نمازت را از دست بدهی: آخرین بار این اشتباه را مرتکب شدم . تو آن‌قدر صادقانه پشیمان شدی که الله به تو پاداش ۷۰,۰۰۰ نماز را داد . پاداش‌ها و فضیلت‌های حج فوق‌العاده است . شیطان می‌خواهد که حاجیان خالی برگردند . بسیاری از حاجیان قبل از بازگشت، پاداش‌ها و هدیه‌هایی که الله به آن‌ها داده را از دست می‌دهند . حج ممکن است آسان به نظر برسد، ولی چنین نیست . هر چند امروزه رسیدن به مکه و مدینه ساده به نظر می‌رسد . ولی الله به روش‌های دیگری حاجیان را با مشکلات مواجه می‌کند . برای مثال ممکن است موقعیت‌ها یا افراد ناخوشایندی ظاهر شوند . باید بدانید که این یکی از آزمایش‌های حج است . مردم باید در برابر این مشکلات صبور باشند . نباید از مردم آنجا شکایت کرد . نباید فکر کرد که آن‌ها نمی‌دانند چگونه رفتار کنند . نباید گفت که ما بهتر می‌توانیم این کار را انجام دهیم . نه، این وظیفه تو نیست . وظیفه تو این است که بدانی همه چیز از جانب الله است . در هر دشواری ثابت‌قدم بمانی، آن را از الله بپذیری و منتظر پاداش باشی . اگر چنین عمل کنی، آرامش خواهی یافت و خوشحال خواهی بود . هر چه بیشتر با الله راضی باشی، به عنوان بنده خوشبخت‌تر خواهی بود . عبادت و حج تو نیز پذیرفته‌تر خواهد بود . اگر از الله تشکر کنی، پاداش می‌گیری و با تمام پاداش‌هایت برمی‌گردی بدون از دست دادن هیچ یک از آن‌ها . این فقط برای حج نیست . برای همه چیز صدق می‌کند . صابران بدون محاسبه از سوی الله پاداش می‌گیرند. (39:10) وَٰسِعَةٌ ۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍۢ . اگر این را بدانی، دیگر هیچ غمی حس نخواهی کرد . دیگر هیچ نگرانی‌ای نخواهی داشت . دیگر حملات پانیک نخواهی داشت . الله ما را حفظ کند و پاداش دهد . الله ما را جزو بندگانی قرار دهد که از او راضی هستند .

بسم الله الرحمن الرحيم نَصْرٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَتْحٌۭ قَرِيبٌۭ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ (61:13) صدق الله العظيم این پیروزی‌نامه‌ای است که بر پرچم پیامبر ما نوشته شده است. امروز - ما الله را شکر می‌کنیم، سالگرد فتح استانبول است. پنجاه هفتاد و یک سال از فتح استانبول در تقویم گریگوری گذشته است. شهرداری استانبول به مناسبت این سالگرد در همه جا آگهی‌گذاری کرده است. آنها سالگرد را محاسبه کرده و از طریق آگهی‌ها به زیبایی مشخص کرده‌اند. استانبول از پنجاه هفتاد و یک سال پیش پایتخت زیر پرچم اسلام است. این پایتخت اسلام است. این شهر با برکتی است که پیامبر ما، صلوات الله علیه و سلام الله علیه، پیش‌بینی کرده بود که فتح خواهد شد. این یک مکان با برکت است. به عنوان مرکز دنیا در نظر گرفته می‌شود. این سر اسلام است. هر نوع شیطان و پیروانش تلاش می‌کنند تا این شهر را از اسلام دور کنند. با اجازه الله، آنها موفق نخواهند بود. مقدس‌ترین آثار اینجا هستند و همه شهیدان بابرکت در اینجا حضور دارند. آنها می‌توانند هر چقدر که بخواهند تلاش کنند. قدرت شیطان ضعیف است. او در برابر الله ضعیف است. این شهر با اجازه الله، در زمان مهدی، صلوات الله علیه، دوباره پایتخت اسلام خواهد بود. چیزهای مرئی کنونی مهم نیستند. چیزی که مهم است، معنویت است. چیزهای ظاهری پاک خواهند شد. هیچ چیزی باقی نخواهد ماند. هر چیزی زمان خود را دارد. هر چیزی محدود به زمان است. این شهر خیلی چیزها را پشت سر گذاشته است. با وجود همه چیز، هنوز هم دژ اسلام است، شکر الله. این شهر به واسطه مدح پیامبرمان، صلوات الله علیه و سلام الله علیه، محترم است. بنابراین، هر چیزی که بی‌اهمیت روی آن قرار گیرد، بی‌اهمیت است. چیزی که مهم است، معنویت است. با فتح استانبول، دنیا تغییر کرد. همه چیز در دنیا تغییر کرد. تاریکی ناپدید شد. نور تاریکی را جایگزین کرد. به لطف الله، این نور همچنان باقی خواهد ماند. الله از کسانی که در فتح شرکت کردند، شهیدان، مقدسان، علما و تمام کسانی که به اسلام در این شهر خدمت کردند، راضی باشد. درجات آنها در بهشت باشد. از زمان پیامبرمان، صلوات الله علیه و سلام الله علیه، با آغاز از ابو ایوب انصاری، پیشوای شهیدان در این شهر، و همه یاران پیامبر و مقدسان، الله از همه آنها راضی باشد. درخواست می‌کنیم حمایتشان حاضر باشد. حفاظتشان بر ما باشد. حمایتشان نیز همواره با ما باشد. ما نمی‌توانیم کارهایی که آنها انجام داده‌اند را انجام دهیم، اما نیت ما خدمت در راه الله است. الله آن را قبول کند.

بسم الله الرحمن الرحيم . قُلْ إِنَّ صَلَاتِى وَنُسُكِى وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِى لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُۥ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْت (6:162-163) نماز، روزه، قربانی و انجام حج؛ همه این‌ها اوامر الهی هستند. ما باید این اوامر را برای رضایت الله اجرا کنیم. ما مطابق این اوامر عمل می‌کنیم. ما از این اوامر پیروی می‌کنیم. این اوامر از سوی الله به وسیله پیامبران به ما ابلاغ شده و توسط همه پیامبران تا آخرین، پیامبر محترم محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) تبیین شده است. قرآن این را نشان می‌دهد. به ما امر شده است که به بندگان خدمت کنیم و به آنها کمک کنیم. بنابراین ما بسیار خوشحال می‌شویم وقتی می‌بینیم که مردم رهبر راستین را پیدا می‌کنند. ما خوشحال هستیم چون الله تعالی خوشحال است. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) وصف می‌کند که چطور الله خوشحال می‌شود وقتی یک نفر راه راست را پیدا می‌کند: یک بَدَوی را تصور کنید که در بیابان همه چیز خود را گم کرده و ناگهان همه آن را دوباره پیدا می‌کند. این خوشحالی برابر است با خوشحالی الله وقتی ما راه راست را پیدا می‌کنیم. برخی افراد در شهرها زندگی می‌کنند و همه چیز دارند. این افراد نمی‌توانند بزرگی این خوشحالی را درک کنند. هیچ‌کس نمی‌تواند خوشحالی کسی را که در بیابان شتر، آب و غذای خود را از دست داده و سپس همه چیز را دوباره پیدا کرده، درک کند. این خوشحالی خاص است. در آن وضعیت بودن و گمشده را در بیابان دوباره پیدا کردن، بزرگترین خوشحالی است. الله تعالی، رحیم‌ترین رحم‌کنندگان است. الله تعالی می‌خواهد که ما راه امن را دنبال کنیم – راه هدایت و نجات – و خود را به خطر نیندازیم. الله تعالی، خالق ما است و به چیزی نیاز ندارد. نه اعمال نیک ما و نه اعمال بد ما بر او تأثیر نمی‌گذارد. تنها چیزی که الله تعالی از ما می‌خواهد این است که خوشحال باشیم و خود را از آتش جهنم نجات دهیم. همه پیامبران برای این کار کرده‌اند که مردم خوشحال باشند و از جهنم نجات یابند. برای این منظور از روستایی به روستایی، از شهری به شهری، از کشوری به کشوری سفر کرده‌اند و به مردم راه هدایت را نشان داده‌اند. الله تعالی 124،000 پیامبر فرستاد. این پیامبران اوامر الله را اجرا کردند، مردم را به هدایت و راه راست فراخواندند و برای آن هیچ پاداشی نخواستند. برخی پیامبران یک پیرو، دو پیرو، سه یا چهار پیرو داشتند. در روز قیامت هر پیامبر با امت خود حاضر خواهد شد. پشت هر پیامبر امت او خواهد ایستاد. امت چه معنایی دارد؟ میلیون‌ها نفر؟ میلیاردها نفر؟ نه. برخی پیامبران تنها یک یا دو نفر را به عنوان امت دارند. برخی پیامبران اما بدون هیچ پیرو حاضر خواهند شد. تنها خودشان. پیامبران برکات را به شهرهایی که در آنها اقامت می‌کنند، می‌آورند. پیامبران بالاترین مقام را میان انسان‌ها دارند. بعد از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، هیچ پیامبری دیگر نیامده است. مردمان زمان ما، هر چقدر هم که مقامشان بالا باشد، نمی‌توانند به سطح پیامبران برسند. حتی پیامبران که هیچ پیروی نداشتند، بالاتر از هر انسانی بعد از آخرین پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) هستند. اصحاب، خلفا، شیوخ – مقامشان پایین‌تر از پیامبران است. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) گفت: علماء أمتي كأنبياء بني إسرائيل عالمان یا شخصیت‌های بزرگ امت من مانند پیامبران بنی اسرائیل هستند. برخی حتی دانش و توانایی بیشتری دارند چون دانش خود را از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) دریافت کرده‌اند. اما مقامشان با این حال پایین‌تر از پیامبران است. همه پیامبران اوامر الله را اجرا کردند و مردم را به نجات فراخواندند. پیامبران برای نصایح و راهنمایی‌های خود از مردم هیچ پاداش یا جبران نخواستند. بسم الله الرحمن الرحيم وَمَاتَسۡـَٔلُهُمۡعَلَيۡهِمِنۡأَجۡرٍۚإِنۡهُوَإِلَّاذِكۡرٞلِّلۡعَٰلَمِينَ (12:104) پیامبران برای نصایح و راهنمایی‌های خود پولی نخواستند. آنها فقط به عنوان هشداری دهنده آمدند. آنها به مردم هویت واقعی‌شان را یادآوری کردند. آنها به مردم گفتند که باید مسیر الله را دنبال کنند. آنچه الله فرمان داده، کمک به مردم است. در امت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، میلیون‌ها عالم، ولی و شیخ وجود دارد. آنها به مردم کمک کرده‌اند. آنها راه راست را نشان داده‌اند. با اجازه الله این تا روز قیامت ادامه خواهد داشت. این راه این است که اوامر الله که او در قرآن کریم بیان کرده و آنچه پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) آورده، به مردم توضیح دهند. آنچه باید انجام شود این است که به مردم آموزش داد چگونه پیامبر ما زندگی کرده و اوامر الله چیست. علما و شیوخ مردم را به ایمان دعوت می‌کنند. اسلام با شمشیر گسترش نیافته است. نه. مسلمانان فقط وقتی که مجبور به مبارزه با ظلم و ستم شده‌اند، جنگیده‌اند. اما مسلمانان مردم را مجبور به مسلمان شدن نکرده‌اند و غیرمسلمانان را نیز نکشته‌اند. این هرگز اتفاق نیفتاده است. مردم مسلمان شدند چون زیبایی اسلام و راه الله را دیدند. هر کس که می‌خواست در دین خود بماند، آزاد بود این کار را انجام دهد. هیچ‌کس آنها را به مسلمانی مجبور نکرده است. مردم فریب داده می‌شوند. مطمئناً جنگ‌هایی بوده اما هرگز مردم مجبور به پذیرش اسلام نشده‌اند. جنگ‌ها تنها برای دفاع یا علیه ظلم و ستم بوده‌اند. جنگ علیه ستمگران بوده است. امروز یک لحظه مهم در تاریخ بشر را نشان می‌دهد: فتح استانبول توسط سلطان محمد فاتح، که پایان یک عصر و آغاز یک عصر جدید را نشانه‌گذاری کرد. امروز فتح استانبول اتفاق افتاد. کسانی که بیشتر از همه از فتح استانبول خوشحال شدند، مسیحیان ارتدوکس در استانبول بودند. مسیحیان ارتدوکس زیر فشار سایر مسیحیان رنج می‌بردند. قبل از فتح استانبول، صلیبی‌ها قسطنطنیه، آن زمان به نام دیگر، را ویران کردند. آنها گفته بودند که مسیحیان هستند و برای بازپسگیری بیت‌المقدس آمده‌اند. اما در حالی که این را می‌گفتند، استانبول را به ویرانه تبدیل کردند. وقتی سلطان محمد فاتح استانبول را فتح کرد، به مردم استانبول همه حقوق آنها را اعطا نمود و به آنها اجازه داد که دین خود را آزادانه عمل کنند. حتی مکانی خاص به پاتریارک اختصاص داد و به او مقام ویژه‌ای اعطا کرد. آنها اکنون می‌توانستند در امنیت و خوشبختی زندگی کنند. دیگر مشکلی نداشتند. با فتح استانبول دوره میان‌عصر پایان یافت و دوره جدیدی برای بشریت آغاز شد. مردم به تاریخ خود آگاه نیستند و فقط آنچه شیطان و پیروانش علیه اسلام و پیامبر محترم ما نوشته‌اند، می‌دانند. مسلمانان همیشه به ویژه غیر مسلمانان در کشورهای خود را محافظت کرده‌اند. چرا که این دستور الله تعالی است: ظلم نکن. إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُعْتَدِينَ (2:190) الله ستمکاران را دوست ندارد. مردم کارهایی به نام اسلام انجام می‌دهند که هیچ ارتباطی با اسلام ندارد. اما کسانی که این کارها را انجام می‌دهند، مسلمان نیستند. آنها مومنان واقعی پیروی کننده از اسلام نیستند. آنها فریبکارند. وظیفه مسلمانان جلوگیری از ظلم و ستم است نه برقراری آن. امروز دنیا پر از ظلم و ستم است. هر جا که نگاه می‌کنید می‌توانید ظلم را ببینید. ما در دوران پایان زمان زندگی می‌کنیم. ان شاء الله که الله تعالی زودتر مهدی (علیه السلام) را ارسال کند تا این ظلم و ستم را متوقف کند. مولانا شیخ ناظم همیشه دعا می‌کرد که مهدی (علیه السلام) زودتر بیاید تا این ظلم و ستم را متوقف کند.

یک ضرب المثل وجود دارد. كل حالٍ يزول هر چیزی پایانی دارد. هر حالتی، مانند وجودش، پایانی نیز دارد. الله انسان‌ها را به گونه‌ای آفریده است که باور دارند مرگ ندارند. مردم فکر می‌کنند همه چیز به همان حالت باقی خواهد ماند. و زمانی که چیزی رخ می‌دهد، شگفت‌زده می‌شوند. "چطور ممکن است این اتفاق بیفتد؟" تعجب می‌کنند. این دنیا جایی است که هر چیزی ممکن است. هر چیزی ممکن است رخ دهد. همه چیز اتفاق افتاده و همچنان اتفاق خواهد افتاد. این حالت تا روز قیامت ادامه خواهد داشت. هیچ چیز همان طور که هست باقی نمی‌ماند. حتی کوه‌ها هم نه. الله در قرآن کریم ذکر می‌کند که مردم فکر می‌کنند کوه‌ها ثابت و استوار هستند. اما آن‌ها مانند ابرها عبور می‌کنند، الله می‌گوید. حتی کوه‌ها نیز در حال تغییر هستند؛ هیچ چیز ثابت نمی‌ماند. تنها کسی که تغییر نمی‌کند، که هرگز تغییر نمی‌کند و تحت تأثیر چیزی قرار نمی‌گیرد، الله است. همه چیز به جز الله تغییر می‌کند. همانطور که آغازی وجود دارد، پایانی نیز وجود دارد. کسی که تغییر نمی‌کند الله است. الله خالق است. حکمت او بی‌نهایت است. حتی اگر حالت ظاهری ما تغییر کند، ایمان ما بدون تغییر باقی بماند. بزرگترین دستاورد این است که در حفظ ایمان خود موفق باشید. حفظ ایمان بدون تغییر بزرگترین دستاورد برای انسان است. حتی اگر دنیا اطراف شما تغییر کند، ایمان درون شما باید بدون تغییر باقی بماند. پیشرفت در راه الله سودی دائمی برای انسان‌ها است. امیدوارم الله در این راه به ما کمک کند. امیدوارم در حال بدی نباشیم. امیدوارم در مقابل تغییرات به حالت‌های بهتری تغییر کنیم.

پیامبر، صلوات و سلام بر او باد، فرمود: لا طاعة لمخلوق في معصية الخالق به کسی که شما را به نافرمانی از خدا می‌‎خواند، اطاعت نکنید. به چنین افرادی گوش ندهید. نباید از کسی که می‌گوید: "علیه خدا باشید، علیه خدا طغیان کنید" پیروی کنید. نباید فرمان کسی را که فرمان به بدی می‌دهد، پیروی کرد. شما علیه خدا طغیان کرده‌اید. شما عذاب خودتان را خواهید کشید. چرا اصرار دارید ما را هم همراه خود به جهنم ببرید؟ اگر این‌قدر مشتاق رفتن به جهنم هستید، به تنهایی بروید. خداوند اراده آزاد به هرکسی داده است. خداوند نیز آگاه کرده که چه باید کرد و چه نباید کرد. خداوند به مردم راه صحیح و راه نادرست را نشان داده است. با کسانی باشید که در راه درست هستند. به کسی که در راه نادرست است و شما را به آن سمت دعوت می‌کند، اعتماد نکنید. به او ایمان نیاورید. از او پیروی نکنید. از راه خدا پیروی کنید. زیرا پایان انسانی که در راه نادرست است، بد است. حتی در این دنیا نیز، او به خوبی نخواهد رسید. حتی اگر به نظر برسد که او دارد به خوبی پیش می‌رود، این یک توهم است. خداوند به آنها موفقیت ظاهری دنیوی می‌دهد و مردم فکر می‌کنند که آنها به چیزی رسیده‌اند. نه. موفقیت دنیوی آنها تنها منجر به عذاب بیشتر در آخرت خواهد شد. خداوند به انسان‌ها اراده آزاد داده است. این اراده خاص، به دلیل خاصی از جانب خداوند داده شده است. همه چیز حکمت دارد. انسان‌ها می‌توانند راهی را که می‌خواهند انتخاب کنند. دو راه وجود دارد. راه درست و راه نادرست. راه نادرست، راهی است که هیچ سودی ندارد و فقط ضرر می‌آورد. راه نادرست، راه کسانی است که علیه خدا طغیان می‌کنند. بنابراین، پیامبر محمد، صلوات و سلام بر او باد، فرمود: اگر کسی به شما دستور داد مشروب بنوشید، سرقت کنید یا زنا کنید، به او ایمان نیاورید و از او اطاعت نکنید. از او پیروی نکنید. این فرمان و میراث پیامبر، صلوات و سلام بر او باد، است. او که به عنوان رحمت و مهربانی نزد مردم آمد، این بهترین سخنان را گفته است. بنابراین، از او پیروی کنید. از شیطان پیروی نکنید. شیطان فرمان به بدی می‌دهد. هر که از او اطاعت کند، هرگز خوشحال نخواهد شد. خداوند ما را محافظت کند. خداوند ما را از شر شیطان و کسانی که به بدی فرمان می‌دهند، محافظت کند. خداوند ما را از فریب خوردن توسط آنها حفظ کند.

بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوا وَّالَّذِينَ هُم مُّحْسِنُونَ (16:128) صدق الله العظيم خداوند سبحان و تعالی می‌گوید که او با کسانی است که از او می‌ترسند و کار خوب انجام می‌دهند . جز خداوند هیچ چیزی بیمناک نیست . ترس از خدا به معنی انجام خواسته‌های اوست . زیرا اگر بر خلاف خواسته‌های او عمل کنید، شاید کارهایتان در این دنیا پیش برود، اما در آخرت به بن‌بست خواهد رسید . گناهان علیه شما شمارش می‌شود . بنابراین، برای یک مؤمن لازم است که از خدا بترسد . امروزه افراد کمی هستند که از خدا بترسند . اگر کسی از خدا نترسد، پس چه اتفاقی می‌افتد؟ اگر از خدا نترسد، از همه چیز دیگر می‌ترسد . آن‌ها از چیزهایی می‌ترسند که نباید از آن‌ها بترسند . آن‌ها از خدا، تنها کسی که باید از او بترسند، نمی‌ترسند . آن‌ها به خود می‌بالند . «ما این را نمی‌دانیم، آن کار را انجام نمی‌دهیم،» می‌گویند . اما وقتی این کار را انجام می‌دهند، از همه چیز می‌ترسنش . در هیچ چیز احساس امنیت نمی‌کنند . از هیچ چیز رضایت ندارند . چه خواهد شد، چه شده است، چه خواهد شد، و غیره . بدین ترتیب، آن‌ها نیز عبادت خود را از دست می‌دهند . هیڈه‌یاeh چinois نمی‌تواند آن‌ها را از ترس‌های‌شان رها سازد یا از آن‌ها محافظت کند . امروزه، بسیاری از مردم به دلیل این ترس، از ترک خانه هراس دارند، برخی نمی‌دانند چه کنند . با این حال، خداوند سبحان و تعالی، راه حل را پیش چشم آن‌ها ارائه داده است . از خدا بترسید . اگر از خدا بترسید، از هیچ کس دیگری نخواهید ترسید . ن ه از شخصی و نه از چیزی دیگر . «این فرد این کار را با من خواهد کرد، این اتفاق در شغل من خواهد افتاد، اینجا چه خبر است، کجا بروم، چه بخوانم، امتحان، این و آن،» و غیره . هیچ چیزی نخواهید ترسید زیرا آنچه اتفاق می‌افتد، آن است که خداوند سبحان و تعالی اراده کرده است . در غیر این صورت، آن‌ها شروع به ترس از همه چیز می‌کنند حتی قبل از اینکه از خانه خارج شوند . حتی درون خانه نیز می‌ترسند . با هر قدمی که برمی‌دارند، می‌ترسند . پس با خدا باشید . اگر شما با خدا باشید، نخواهید ترسید . إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَو (16:128) «خدا با کسانی است که از او می‌ترسند،» خداوند سبحان و تعالی می‌گوید . چرا باید بترسید اگر خدا با شما باشد؟ پس دیگر چیزی برای ترس وجود ندارد . خداواندا، ما را در زمره کسانی قرار ده که از تو می‌ترسند، تا بدانیم، اشتباه نکنیم، خطا نکنیم، و گناه نکنیم .