Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

بسم الله الرحمن الرحيم وَخَلَقَ كُلَّ شَىْءٍۢ فَقَدَّرَهُۥ تَقْدِيرًۭا (۲۵:۲) صدق الله العظيم الله خالق همه چیز است۔ الله همه چیز را با حکمت خلق کرده است۔ هیچ چیز بدون حکمت نیست۔ در میان مخلوقات، چیزهای خوب، بد، پاک و ناپاک وجود دارد۔ هر چیزی ممکن است وجود داشته باشد۔ الله همه چیز را با حکمت خلق کرده است۔ حکمت او نزد خودش است۔ الله همچنین شب و روز را خلق کرده است۔ او تابستان و زمستان را خلق کرده است۔ او گرما و سرما را خلق کرده است۔ خالق الله است۔ در هر چیزی برای انسان حکمت و منفعت وجود دارد۔ کسی که در جستجوی این حکمت باشد، هم حکمت و هم منفعت خواهد یافت۔ اکنون زمان تابستان گرم است۔ گرما در تابستان طبیعی است۔ الله تقدیر کرده است که برخی کشورها همیشه در تابستان باشند۔ در جاهای دیگر فصل‌های مختلف وجود دارد۔ مطابق حکمت الله، او برای انسان در کشورهایی با فصول کم، معیشت مناسبی داده است۔ او به آنها غذا و نوشیدنی داده است۔ بر اساس فصول، در تابستان گرم است و در زمستان سرد۔ انسان بدون درک حکمت، شکایت می‌کند۔ خیلی گرم است! خیلی سرد است! انسان هرگز راضی نمی‌شود۔ اما چیزی که در زمان مناسب اتفاق می‌افتد، خوب است۔ چیزی که در زمان نامناسب اتفاق می‌افتد، خوب نیست۔ سرما در تابستان خوب نیست۔ در تابستان باید گرم باشد۔ حتی اگر انسان به خاطر گرما ناراحت یا تحت فشار باشد، این گرما در تابستان درست است۔ الله به همین ترتیب گرما را برای تابستان تعیین کرده است۔ لازم است صبور باشیم۔ شکایت از گرما کمکی نمی‌کند۔ باید صبور باشیم و از الله تشکر کنیم۔ پیامبر، درود و رحمت بر او، در مورد گرما به این آیه قرآن اشاره کرده است: قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّۭا (۹:۸۱) گرمای جهنم بسیار سوزان‌تر است۔ کسی که در این دنیا صبور باشد، در آخرت از جهنم در امان خواهد بود۔ چیزهایی هستند که برای انسان سودمند هستند۔ بدن انسان گاهی نیاز به گرما دارد۔ همچنین به سرما نیاز دارد۔ الله همه چیز را با حکمت و به بهترین نحو خلق کرده است۔ ما باید برای آنچه الله داده است، شکرگزار باشیم۔ برای چیزی که نامناسب است، باید صبر کنیم۔ زمستان گذشته سرد نبود۔ اگر سرد نباشد، همه چیز کمی متفاوت است۔ ما این را هم حکمت الله می‌نامیم۔ ما نمی‌توانیم در آن دخالت کنیم۔ تمام دنیا در سطح بالای فناوری است و از بسیاری جهات پیشرفته است۔ آیا می‌توانند کاری در این زمینه انجام دهند؟ نه، نمی‌توانند۔ آنها نمی‌توانند بر اراده الله و نظام الهی او غلبه کنند۔ همه این چیزها همانطور که الله می‌خواهد اتفاق می‌افتد۔ اگر در زمان مناسب اتفاق بیفتند، خوب هستند۔ اگر در زمان مناسب اتفاق بیفتند، خوب هستند۔ کارهایی که انسان باید در جوانی انجام دهد، خاص هستند۔ و کارهایی که او باید در طول زندگی خود بعدا انجام دهد، نیز خاص هستند۔ در همه امور باید بر اساس زمان و نیازهای زمان عمل کنیم۔ امید است که الله به ما کمک کند۔ امید است که الله همه چیز را خوب کند۔ امید است که همه چیز به چیزی خوب منجر شود۔ و امید است که الله ما را برای صبرمان پاداش دهد۔

نزد الله، ایمان به اسلام حائز اهمیت است‌. همه پیامبران برای مردم با این دین فرستاده شدند‌. اصل اساسی در هر زمان این بوده است: عبادت الله، در مسیر الله بودن، امر به معروف و نهی از منکر‌. این اساس و اصل دین است‌. اما جزییات وجود دارد‌. شریعت به طور کلی نزد هر پیامبری یکسان بود، اما در جزییات تفاوت‌هایی داشت‌. شریعت به معنی قانون است‌. شریعت اسلامی قوانین را هم از نظر دینی و هم از نظر اجتماعی در بر می‌گیرد‌. شریعت به معنی قانون است‌. شریعت در جزییات از جامعه پیامبری به جامعه پیامبری دیگر تفاوت داشت، تا اینکه پیامبر محبوب ما، صلح و برکت بر او، آمد. در آخرین خطبه خود، در خطبه وداع در عرفات، پیامبر ما گفت: "امروز دین شما برای شما تکمیل شده است." شریعت، دین بشریت، اکنون کامل شده است، هیچ تغییری بیشتر وجود نخواهد داشت. پیامبر ما، صلح و برکت بر او، اینجاست. بعد از او کسی نخواهد آمد. مردم تا روز قیامت، به این ایمان و شریعت پیروی خواهند کرد. در جوامع قبلی، در جزییات شریعت و ایمان تفاوت‌هایی وجود داشت. اخیراً، در سفر ما به اروپا، ما جایی را دیدار کردیم. در آنجا صومعه‌ای برای راهبان وجود داشت. در آنجا صحبت کردن ممنوع بود. ساعتی در روز وجود داشت که آنها اجازه صحبت با یکدیگر را داشتند. ما به مکانی دیگر رفتیم. در آنجا صومعه‌ای دیگر برای راهبان دیگر وجود داشت. برادران و خواهران ما، کودکان، همه به طور پراکنده صحبت می‌کردند. یک کشیش آمد، اما چیزی نگفت. سپس متوجه شدیم که در آن زمان به دلیل احکام‌شان، آنها ممنوع از صحبت بودند. بنابراین دو ساعت سکوت کردند. مردم ما خیلی سر و صدا کردند. آن مرد مودب بود و چیزی نگفت، بعداً توضیح داد. گاهی چنین چیزهایی در شریعت آنها وجود دارد. پیامبر زکریا، صلح بر او، به دستور الله به مردمانش گفت: "من اکنون صحبت نخواهم کرد، ساکت خواهم بود." به دستور الله با دعا مشغول شوید، صحبت نکنید. این چیزها طبیعتاً همه باطل شده‌اند. باطل شده به این معنی است که دیگر این دعا در اسلام وجود ندارد. چیزی که به طور کامل سکوت مطلق را تجویز کند وجود ندارد. طبیعتاً تو می‌توانی در خلوت باشی و خود را به ذکر الله مشغول کنی. اگر لازم باشد، می‌توانی خلوت گزیده و بدون صحبت دنیوی، دعا کنی و سکوت کنی. اما این چیزی است که به ندرت اتفاق می‌افتد. چنین حکمی دیگر وجود ندارد. مسلمانان دیگر چنین حکم‌هایی ندارند. وظیفه ما این است که از راه پیامبرمان پیروی کنیم. در زمان پیامبر ما، صلح و برکت بر او، سه نفر آمدند. یکی گفت: "من هرگز نمی‌خوابم. من همیشه دعا می‌کنم و هرگز نمی‌خوابم." دیگری گفت: "من همیشه روزه می‌گیرم و هرگز روزه‌ام را نمی‌شکنم." سومی گفت: "من هرگز ازدواج نمی‌کنم." وقتی پیامبر ما، صلح و برکت بر او، از این موضوع باخبر شد، به آنها گفت: "من می‌خوابم و بیدار می‌شوم. من روزه می‌گیرم و روزهایی هم دارم که روزه نمی‌گیرم. در مورد ازدواج، من ازدواج می‌کنم. کسانی که از سنت من پیروی می‌کنند، از من هستند. کسانی که از این سنت پیروی نمی‌کنند، پذیرفته نیستند." پیامبر ما، صلح و برکت بر او، این را به امت به عنوان درسی نشان می‌دهد تا مردم به صلاحدید خود عمل نکنند. با اعتقاد به انجام کارهای خوب، ممکن است نه تنها کارهای خوبی انجام ندهید بلکه فقط نفس خود را راضی کنید. "من این کار را انجام دادم، حتی پیامبر هم این کار را نکرده است"، ممکن است به راه‌های نادرست بیافتید. ممکن است به بزرگترین گناه و تقصیر دچار شوید. خداوند ما را از این امر حفظ کند. دین ما ساده است. دین برای تمام بشریت است. شریعت تا روز قیامت باقی خواهد ماند. البته در جزییات تفسیرها و مکتب‌های فقهی وجود دارند. انسان نمی‌تواند دین را به صلاحدید خود تعیین کند. امروزه برخی افراد حتی حدیث‌ها را هم رد می‌کنند. آنها می‌گویند: "تو باید به قرآن نگاه کنی. آنچه قرآن می‌گوید انجام بده." حتی اگر آن را بخوانی و مطالعه کنی، واقعاً نمی‌فهمی. چگونه می‌توانی جرات کنی قرآن مقدس را بفهمی. این یک بازی شیطانی است. خداوند ما را از این مسئله حفظ کند. از مکتب‌های فقهی و راه ترقیق پیروی کن و تا جایی که می‌توانی عمل کن. اما شریعت، شریعت باقی می‌ماند. نمی‌توانی آن را انکار کنی. اگر نتوانی آن را عمل کنی، این موضوعی دیگر است. اما نمی‌توان شریعت را انکار کرد. خداوند ما را از این امر حفظ کند! در این لحظه به گناه و تقصیر بزرگی کشیده خواهی شد. خداوند ما را همه بر راه درست نگه دارد.

پیامبـر ما، صلّی اللّه علیه و سلّم، توسط اللّه به بهترین شکل آفریده شده است، هم از نظر ظاهری و هم از نظر رفتاری. پیامبـر ما، صلّی اللّه علیه و سلّم، به ما زیباترین چیزها را می‌آموزد. آنچه به ما می‌آموزد، ما را به انسان‌های واقعی تبدیل می‌کند. او ما را به راه کمال انسانی هدایت می‌کند. آن‌هایی که از او پیروی نمی‌کنند، به تدریج این راه را ترک می‌کنند. آن‌ها انسانیت خود را از دست می‌دهند. یکی از چیزهای زیبایی که پیامبـر ما، صلّی اللّه علیه و سلّم، به ما آموخته است این است که باید دوستان پدرمان را که انسان‌های خوبی هستند، جست‌وجو کرده، ارتباط با آن‌ها را حفظ کنیم و به آن‌ها احترام بگذاریم. این نیز از توصیه‌های اسلام و پیامبر ماست. انسان‌های خوب کم‌یاب هستند. انسان‌های خوبی که پدر و اجداد تو می‌شناختند، ویژگی‌های نیکو و اخلاق مشابهی را خواهند داشت. این ویژگی‌ها به تو و نسل‌های بعد از تو نیز منتقل خواهد شد. بنابراین انسان‌های خوب نباید از هم جدا شوند. آن‌ها باید دائماً در ارتباط باشند و تا حد امکان با هم باشند. آن‌ها نباید یکدیگر را فراموش کنند. این بسیار مهم است. مردم امروز دیگر چیزی را ارزش نمی‌دهند. چیزها و افرادی که آن‌ها ارزش می‌دهند، بی‌فایده هستند. مردم بد شده‌اند. اگر با آن‌ها معاشرت داشته باشی، ویژگی‌های آن‌ها را می‌گیری. حتی اگر خودت ویژگی‌های خوبی داشته باشی، آن‌ها را از دست می‌دهی زیرا از انسان‌های مضر تقلید می‌کنی و وضعیتی را می‌پذیری که بعداً از آن پشیمان می‌شوی. چه از نظر روحی و چه از نظر مادی به تو ضرر خواهد زد. زیرا بودن با انسان‌های بد، به تو ضرر می‌زند. هیچ‌کس با بودن با انسان‌های بد سود نخواهد برد. کسی که با شیطان باشد، هرگز پیروز نمی‌شود. شیطان این را آشکارا می‌گوید: من به تو آسیب خواهم رساند. اللّه به مردم اطلاع می‌دهد. من آن‌ها را گمراه خواهم کرد و آن‌ها را به شر عادت خواهم داد، شیطان می‌گوید. من آن‌ها را دشمن یکدیگر خواهم کرد. اللّه می‌خواهد که انسان‌های خوب با هم باشند. با هم باشید، از هم جدا نشوید، اللّه می‌فرماید. بنابراین یکی از مهم‌ترین چیزها این است که رابطه با دوستان خوب والدین و خویشاوندان را حفظ کرده، به آن‌ها احترام بگذاریم و در ارتباط باشیم. اللّه ما را حفظ کند. اگر ویژگی‌های انسان‌های بد به کسی منتقل شود، انسان‌ها در این فرآیند خیلی چیزها را از دست خواهند داد. چیزهای از دست رفته قابل بازگشت نخواهد بود. اللّه ما را با خوبان همراه کند. اللّه ما را همیشه با خوبان همراه کند. اگر با خوبان باشی نه تنها در این دنیا بلکه در آخرت نیز با خوبان خواهی بود.

python3.9 04_into_all_txt.py

بسم الله الرحمن الرحيم عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ (59:22) صدق الله العظيم الله از غیب و آشکارا و ظاهری هر دو آگاه است. حتی آنچه بر ما پنهان است، به علم الله تعلق دارد. آنچه ما می‌دانیم، هیچ نیست. در مقایسه با دانش الله، دانش ما حتی هیچ هم نیست؛ این هیچ پوچ است. الله همه چیز را می‌داند و می‌شناسد. او همه چیز را به بهترین روش آفریده است. برخی انسان‌ها می‌گویند: "من این را مطالعه کرده‌ام، آن را آموخته‌ام، من اسرار را می‌شناسم." بسیاری ادعا می‌کنند: "این اسرار را هیچ‌کس نمی‌داند، فقط من آن‌ها را می‌دانم." دانشمندان حقیقی و اولیاء حقیقی چنین ادعا‌هایی را هرگز مطرح نمی‌کنند. دانشمندان حقیقی و اولیاء حقیقی، علمی که الله به آن‌ها عطا کرده است را برای بهره‌مندی مردم، با آن‌ها به اشتراک می‌گذارند؛ اما در مقایسه با علم الله، این علم نیز هیچ است. حتی این علم نیز در مقایسه با علم الله هیچ نیست. الله همه چیز را با حکمت خود آفریده است. اسرار فقط نزد اوست. برخی از این اسرار را او در روز قیامت برای مردم فاش خواهد کرد. اما حتی این اسرار نیز در مقایسه با اقیانوس‌های علم الله حتی یک قطره هم نیستند. در واقع، ما حتی نمی‌توانیم مقایسه‌ای با اقیانوس‌ها بکنیم، زیرا علم الله بی‌نهایت است. ما نمی‌توانیم مرزی بگذاریم، زیرا علم الله بی‌نهایت است. اسراری وجود دارد که برای ما تعیین شده‌اند، اما برای ما هنوز غیرقابل درک هستند. این‌ها را الله در روز قیامت فاش خواهد کرد. همچنین چیزهایی وجود دارند که توسط خود مردم پنهان و به عنوان اسرار نگه‌داشته شده‌اند. این‌ها هم در روز قیامت آشکار خواهند شد. شما نمی‌توانید چیزی را پنهان کنید. همه اسرار آشکار خواهند شد. آنچه انجام داده‌ای، به چه کسی آسیب رسانده یا سود رسانده‌ای، همه چیز به نور خواهد آمد. در این زمان که ما زندگی می‌کنیم، هیچ‌کس واقعاً نمی‌فهمد چه می‌گذرد. همه چیز در هرج و مرج است: شیطان با مردم بازی می‌کند، همچون که او می‌خواهد. مردم خوشحال هستند و باور دارند که اسرارشان کشف نخواهد شد. این اسرار همه در روز قیامت آشکار خواهند شد. سپس هر کسی باید درباره‌ی آن حساب پس دهد. الله در روز قیامت سایر اسرار زیبا را نیز فاش خواهد کرد. مردم سپس خواهند فهمید. البته، حتی این اسرار نیز در مقایسه با علم الله حتی یک ذره غبار هم نیستند. برخی انسان‌ها وقتی کلمه 'راز' را می‌شنوند بسیار خوشحال می‌شوند. آن‌ها کنجکاو هستند و از خود می‌پرسند آن راز چه می‌تواند باشد. بسیاری از مردم با پیروی از کسانی که ادعا می‌کنند اسرار را می‌دانند، از راه درست منحرف می‌شوند. به ما فرمان داده نشده که در پی این اسرار باشیم. برخی افراد دیگران را از راه خود منحرف می‌کنند با صحبت کردن از اسرار و توجیه کردن راه‌های غلطشان با این که این یک راز است. گروه‌های زیادی وجود دارند که مردم را از راه درست‌شان منحرف می‌کنند، با گفتن 'باید این شخص را دنبال کنی. او اسرار را می‌داند.' اسرار کار ما نیستند. اگر چنین اسراری وجود دارد، الله آن‌ها را در روز قیامت فاش خواهد کرد. سپس آن‌ها را خواهیم دید. وظیفه‌ی ما ادامه دادن در راهی است که پیامبر صلی الله علیه و آله به ما فرمان داده است. وظیفه‌ی ما نماز خواندن، روزه گرفتن، حج کردن، صدقه دادن، انجام کارهای خوب و اجتناب از بدی است. ما باید از چیزهای گناه‌آلود دوری کنیم. همه این‌ها را باید همانطور که پیامبر صلی الله علیه و آله به ما فرمان داده است انجام دهیم. بسیاری از مردم می‌گویند، 'ما یک راز داریم. ما راهی بسیار خاص و متفاوت از آنچه پیامبر ظاهراً نشان داده‌اند، را دنبال می‌کنیم.' کسانی که به این افراد گوش می‌دهند، همراه با این به اصطلاح اسرار به هلاکت خواهند افتاد. در روز قیامت این اسرار نیز آشکار خواهند شد. آن‌ها سپس درک خواهند کرد که آنچه انجام داده‌اند، هیچ سودمند نداشته است. الله ما را حفظ کند. انسان کنجکاو است تا این گونه چیزهای پنهان را بداند. الله این کنجکاوی را به ما داده است. این در طبیعت انسان است. ما باید در مورد این نوع کنجکاوی‌ها محتاط باشیم. هیچ سودی ندارد که خود را با چیزهای بی‌فایده به هلاکت بیندازیم. الله ما را حفظ کند. الله ما را از باعثان شر و بدی‌هایشان محافظت کند.

سپاس و ستایش مخصوص الله است٫ امروز عید قربان را به پایان می‌رسانیم٫ این زمان پر از نیکی‌ها بود٫ امیدواریم الله اعمال نیک شما را قبول کند٫ کسانی که به حج رفته‌اند اکنون حاجی هستند٫ کسانی که حج را به پایان رسانده‌اند بازگشته‌اند؛ آنهایی که نتوانستند بازگردند و درگذشتند، در همانجا باقی می‌مانند٫ این چیز زیبایی است٫ در اینجا نیز حیواناتی قربانی شدند٫ هر کس که توانست همانجا قربانی کرد٫ کسانی که نمی‌توانستند درجا حیوانی قربانی کنند، پول فرستادند و در مناطق فقیر به نیابت قربانی کردند٫ آدم‌هایی هستند که یکبار در سال یا هر چند سال یکبار گوشت می‌خورند٫ گوشت به آنها رسید٫ این بسیار ارزشمند است٫ الله دعاهای نیازمندان را می‌شنود٫ امیدواریم شفاعت آنها به خیر باشد٫ امیدواریم پایان ما با دعای آنها خوب باشد٫ پیامبر، (درود و سلام بر او باد)، هر سال حیوانات قوی و زیبایی را برای قربانی انتخاب می‌کرد٫ او قربانی می‌کرد، از آن می‌خورد و گوشت را تقسیم می‌کرد٫ این سنت، الحمدالله، توسط بسیاری از مسلمانان در مکان‌های مختلف دنبال می‌شود٫ در بعضی جاها بر اساس مکتب فقهی‌شان کمتر انجام می‌شود٫ در جاهای دیگر بیشتر٫ الحمدالله مسلمانان می‌توانند در آخرت پاداش گیرند و همزمان از گوشت قربانی بهره ببرند٫ بهتر است خودتان قربانی بکشید، از آن بخورید و تقسیم کنید٫ اما امروزه این کار دشوارتر شده است٫ بسیاری از مردم نمی‌توانند آن را انجام دهند٫ به جای آن، می‌توان ارزش قربانی را به کشورهای فقیر فرستاد و در آنجا قربانی کرد٫ بعضی‌ها بدون درک می‌گویند: "در حدیث آمده است که باید به طور لفظی عمل کرد." بدون فهمیدن معنای حدیث می‌گویند: "این‌جا نوشته شده، باید آن را انجام دهی." اگر همه چیز فقط به طور لفظی بود، نیازی به چیز دیگری نبود٫ نه صحابه پیامبر (سلام بر او باد)، که به ما مثال بزنند، وجود داشتند و نه چیز دیگری٫ از کجا می‌دانستی که چگونه انجام شود، چه باید کرد و چگونه اجرا شود؟ طبیعتاً نمی‌دانستی٫ اما اکنون مردم فکر می‌کنند باهوشند و می‌گویند: حدیث این را می‌گوید٫ تو باید فقط در جا قربانی کنی و بخوری٫ حدیث درست است، اما در زمان پیامبر نیز فقر زیادی وجود داشت٫ بنابراین در آن زمان مناسب بود که خودت قربانی کنی و گوشت را بخواهی٫ باید کاری کرد که با شرایط مناسبت داشته باشد٫ آنچه در فقه حنفی مهم است، قربانی کردن است٫ جایی که قربانی می‌کنی مهم نیست، تا وقتی که به نام تو قربانی شود، معتبر است٫ با اولین قطره خون قربانی، بهشت به تو بشارت داده می‌شود٫ برای هر مویی بر بدن قربانی، ده برابر پاداش دریافت می‌کنی٫ تو وظیفه‌ات را انجام داده‌ای٫ همچنین از کسانی که از آن می‌خورند، دعاهای خیر زیادی دریافت می‌کنی٫ مناسب است که به نام خودت قربانی را به نیابت در جایی دیگر برای نیازمندان قربانی کنند٫ هر کس که خود می‌تواند قربانی کند، می‌تواند آن را در جا انجام دهد، این نیز ممکن است٫ می توان گوشت را خودت بخوری و همچنین به دوستان، همسایگان و آشنایان تقسیم کنی٫ امروزه مردم هر روز گوشت می‌خورند٫ سپس شکایت می‌کنند که گوشت گران شده است٫ این و آن اتفاق افتاده و همچنان شاکی هستند٫ اما همزمان غیر از گوشت چیزی نمی‌خورند٫ بنابراین بهتر است کسانی که گوشت ندارند، گوشت قربانی را دریافت کنند٫ اما کسانی که برای خانه خود گوشت قربانی نگه می‌دارند، می‌توانند از آن بخورند٫ بیشتر مردم در طی تعطیلات به اینجا یا آنجا سفر می‌کنند٫ بنابراین امکان ندارد که خودشان قربانی کنند٫ هر کس که می‌خواهد به نام خود قربانی از دیگری قربانی کند، باید مطمئن شود که ارزش قربانی را به شخص معتبری تحویل می‌دهد که توانایی قربانی کردن را دارد٫ زیرا گاهی نمی‌دانی کجا رفته است٫ مشخص نیست که قربانی شده است یا نه٫ باید کمی تحقیق کنی٫ وقتی به شخص معتبری تحویل دادی، مسئولیت با آنها است٫ مسئولیت دیگر بر عهده تو نیست٫ این مسئولیت آنها است٫ به خاطر نیتت، الله به تو پاداش و اجر تو را خواهد داد٫ امیدواریم الله آن را برکت دهد٫ امروز آخرین روز عید قربان است٫ این عید نیز به پایان رسید٫ سپاس و ستایش مخصوص الله است٫ عمر ما می‌گذرد٫ روند را نمی‌توان متوقف کرد و ما نیز نباید بخواهیم٫ زیباست که عمر با اطاعت از الله سپری شود٫ این عید نیز زیبا بود٫ برادران و خواهران از محبت به الله به دیدن ما آمدند٫ آنها آمدند تا قبر مولانا شیخ ناظم را زیارت کنند٫ امیدواریم الله همه آنها را قبول کند و برکت دهد٫ امیدواریم دعاهای خیر آنها پذیرفته شود٫ امیدواریم الله سال‌های بیشتری از این عیدها را به ما عطا کند٫

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱرْكَعُوا۟ وَٱسْجُدُوا۟ وَٱعْبُدُوا۟ رَبَّكُمْ وَٱفْعَلُوا۟ ٱلْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (22:27) صدق الله العظيم خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: نماز بخوانید، سجده کنید و کارهای نیک انجام دهید. کار نیک چیست؟ هرگونه کمک به مردم کار نیک است. نشان دادن راه، کار نیک است. لازم است به انسان‌ها در هر زمینه‌ای کار نیک انجام دهید. نماز و سجده واجب است. علاوه بر این وظایف، کار نیک هم واجب است. کسی که این کارها را انجام دهد، موفقیت و رستگاری را بدست می‌آورد. رستگاری چیست؟ انجام آخرین نفس در راه خدا. رستگاری این است که آخرین نفس با خشنودی خداوند از بدن خارج شود. این هدف است. اگر با این نیت کارهای نیک انجام دهید، در نهایت رستگار می‌شوید. این دنیا مثل زندانی برای روح است. روح مثل پرنده‌ای است. این پرنده در زندان است. قفس بدن ماست. روح می‌خواهد از این قفس بگریزد. اما کجا بگریزد؟ پرنده هیچ‌گاه با قفس خود خوشحال نمی‌شود، حتی اگر قفس خوب یا بد یا از طلا باشد. اگر در قفس را باز کنی، فرار می‌کند. روح نیز همین‌طور است. فرصت برای فرار از این بدن را منتظر است. وقتی در باز شود، بلافاصله می‌رود. آیا این فرار به رستگاری منجر می‌شود یا به جایی بدتر؟ کسی که فرمان‌های خدا را پیروی کند، حتماً به مکانی خوب خواهد رسید. او از قفس فرار خواهد کرد و به مکانی زیباتر خواهد رسید. اما کسی که کارهای بد انجام دهد و فرمان‌های خدا را نادیده بگیرد و به دیگران آسیب برساند، روح او به مکانی بدتر می‌رود. کسی که به مکانی خوب خواهد رفت، کسی است که آنچه خدا گفته است انجام دهد. راه درست آشکار است. انجام کارهای نیک برای همه برکت است. انسانی که کارهای نیک انجام دهد، دوست داشتنی خواهد بود. یک انسان بد دوست داشتنی نیست. خدا اجازه نمی‌دهد که انسان‌های بد دوست داشتنی باشند. وقتی خدا کسی را دوست دارد، به جبرئیل می‌گوید: من این شخص را دوست دارم. آن را به همه اعلام کن! همه باید این بنده را دوست داشته باشند. جبرئیل این خبر را به همه می‌رساند. پس انسان‌ها این شخص را دوست خواهند داشت. مخلوقات به طور کلی این شخص را دوست خواهند داشت. اما اگر کسی بد است، خدا می‌گوید: من این شخص را دوست ندارم. پس کسی نباید او را دوست داشته باشد. حتی اگر به نظر بیاید که این شخص در دنیا دوست داشتنی است، مردم او را در واقع دوست ندارند، بلکه فقط از روی منفعت خود به او رفتار دوستانه می‌کنند. این دوست داشتن نیست، بلکه بدخواهی است. خداوند ما را محافظت کند. خداوند ما را در انجام کارهای نیک یاری کند. خداوند اجازه دهد که در راه او باشیم. شکر و ستایش خداوند برای مؤمنانی که اینجا حضور دارند و به هر طریق ممکن تلاش می‌کنند تا کارهای نیک انجام دهند و از هر فرصتی استفاده کنند. برای جلب رضای خدا نماز می‌خوانند و قربانی می‌کنند و به دنبال راه‌هایی می‌گردند تا بیشتر کارهای نیک انجام دهند. کمک به دیگران، کمک به فقیران، نیازمندان و همسایگان همه این‌ها کارهای نیک است. خدا نکند که ما را از انجام کارهای نیک باز دارد.

باشد که این جشن برای همه ما پربرکت باشد. باشد که خدا آن را بپذیرد. باشد که همه ما از طریق نمازها و عباداتمان رضای خدا را کسب کنیم. باشد که خدا این ایام تعطیل را برکت دهد . باشد که خدا دنیای اسلام را محافظت کند . باشد که مسلمانان هدایت شوند . ما حدیثی از پیامبرمان خوانده بودیم که در مورد موضوع زیر بود: بهترین روز سال به گفته خدا "یوم النحر و یوم القر" است. "یوم النحر" به روز عید قربان اشاره دارد. اولین روز عید قربان در دهم ذی‌الحجه از سوی خدا به عنوان بهترین روز محسوب می‌شود. بنابراین، بهترین روز برای خدا همچنین بهترین روز برای پیامبر ما، مسلمانان و مؤمنان است. شبهای پربرکتی وجود دارد، اما به گفته پیامبر، بهترین روز، دهم ذی‌الحجه است. دهم ذی‌الحجه پربرکت‌ترین روز است. در این روز بسیاری از دستورات و وظایف مختلف انجام می‌شود. این روز از نظر زمان و مکان در بسیاری جنبه‌ها مقدس است. روز مقدس یا پربرکت چیست؟ روزی که روح تو را شاداب می‌کند. شادابی که خدا به روح انسان عطا می‌کند، تا ابد، تا آخرت پایدار است. افرادی هستند که فکر می‌کنند شادی فقط در این دنیا وجود دارد. آنها هر کاری می‌کنند تا آن لحظات شادی را پیدا کنند. انسان همیشه در تلاش است تا نفس خود را خوشحال کند. او معتقد است که اگر کاری خاص انجام دهد، خوشحال خواهد شد. اما این خوشی، این شادی فقط برای یک لحظه است. بله، لحظات خوشی وجود دارد. اما آنها فقط لحظات غیر دائمی هستند. یک ساعت بعد، یک روز بعد، این خوشی دوباره می‌گذرد. سپس تلاش می‌کنی که با انجام همان کارها دوباره آن را پیدا کنی؛ اما دوباره همچنان ناپایدار خواهد بود و دوباره ناپدید می‌شود. هر کاری که انجام دهی تا نفس خود را خوشحال کنی، همیشه این خوشی ناپدید خواهد شد. این نتیجه کارهایی است که برای نفس خود انجام می‌دهی. یک ساعت بعد، یک روز بعد، یک ماه بعد متوجه می‌شوی که هیچ سودی بلندمدت ندارد. در نهایت، چیزی از این خوشی موقتی برایت باقی نمی‌ماند. این خوشی پایدار نیست. فقط در آن لحظه باقی می‌ماند. و در آنجا متوقف می‌شود. در آن ماندگاری نیست. کارهایی که برای خدا نیستند، باقی نمی‌مانند. کارهایی که رضای خدا را به دست نمی‌آورند، سرانجام به مشکلات و دشواری‌ها منجر می‌شوند. مهم نیست چقدر تلاش می‌کنی با لحظات خوشی دیگر واقعیاتی که سعی می‌کنی از آنها فرار کنی را بپوشانی، هیچ‌یک از این لحظه‌ها پایدار نخواهند بود. قُلْ بِفَضْلِ ٱللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا۟ هُوَ خَيْرٌۭ مِّمَّا يَجْمَعُونَ (10:58) خدا می‌گوید: باشد که مردم خوشی و شادی را در کارهای نیک بیابند. اگر احکام خدا را انجام دهند، آنگاه رحمت خدا بر آنها خواهد بود و این دلیل برای شادی واقعی است. این شادی موقتی نیست. ابدی است. حتی در مرگ هم همراه تو خواهد بود. در آخرت همراه تو خواهد بود. در بهشت همراه تو خواهد بود. این شادی ابدی همراه تو خواهد بود. به کرزوس نگاه کن که چنین ثروتمند و مرفه بود، اما لذت‌های دنیوی به او سودی نرساند. در نهایت، چیزی از آن نداشت. این یک مثال بزرگ است. همچنین مثال‌های روزمره بسیاری وجود دارد. برای مثال، مردم امروزی می‌گویند: "می‌خواهم زندگیم را لذت ببرم!" آنها می‌خواهند زندگی را بچشند. به عبارتی دیگر: می‌خواهند نفس خود را راضی کنند. به عبارت دیگر: به نماز نرفتن، روزه نگرفتن، هیچ‌یک از احکام خدا را رعایت نکردن. اگر برخلاف احکام خدا و برای نفس خود زندگی کنند، فکر می‌کنند خوشحال خواهند شد. آنها فکر می‌کنند با انجام بی‌بند و باری‌های مختلف زندگی را لذت می‌برند. چنین زندگی هیچ سودی ندارد. یک لحظه بعد هر خوشی نفس دیگر نیست. بنابراین، کسی که به دنبال خوشی واقعی است باید از این روزهای پربرکت استفاده کند. این شادی از چنان خاصیتی برخوردار است که خدا تو را هر چه بیشتر خوشحال می‌کند. باشد که خدا این روزها را برای ما پربرکت کند. باشد که ما بین خوب و بد تمایز قائل شویم. آنچه خوب است، پایدار است. آنچه خوب نیست، غیر دائمی است و مانند سراب در صحرا ظاهر می‌شود، هیچ شادی دائمی برای زندگی انسان نمی‌آورد، بلکه فقط یک لحظه توهمی ایجاد می‌کند. دنبال کردن خوشی نفس هیچ سودی ندارد. در نهایت به ناامیدی می‌انجامد. باشد که خدا این روزها را برکت دهد. باشد که خدا به ما شادی ببخشد. باشد که خدا به ما برکت عطا کند. باشد که خدا ما را از هر بدی حفظ کند. باشد که خدا اسلام را به پیروزی برساند. بسیاری از مسلمانان در رنج هستند. باشد که خدا مقام معنوی آنان را افزایش دهد. باشد که خدا آنها را به نحو فراوانی پاداش دهد. آنها خاص هستند و مشکلاتی که تحمل می‌کنند نشان می‌دهد که آنها مؤمنان صبوری هستند. حتی در مشکلات بزرگ خدا را ستایش می‌کنند و از خدا راضی هستند، زیرا می‌دانند که همه چیز با اراده خدا انجام می‌شود. باشد که خدا به آنها کمک کند.

الله، قادر مطلق می‌فرماید: بسم الله الرحمن الرحيم رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦ (2:286). بار بر ما میفکن که توان حمل آن را نداریم، این بخش از آیه می‌گوید. دو آیه آخر سوره بقره به طور مستقیم از طرف الله به پیامبر ما به عنوان هدیه در شب معراج عطا گردید. این به معنای وحی از طریق فرشته جبرئیل نیست، بلکه هدیه‌ای مستقیم از طرف الله است. کسی که هر شب این دو آیه آخر سوره بقره را تلاوت کند، برکات بزرگی دریافت می‌کند. در آن آمده است: ما را با وظایفی که نتوانیم آن‌ها را انجام دهیم متحمل نکن. ای الله، بر ما بارهایی میفکن که نتوانیم آن‌ها را تحمل کنیم، و حتی ما را به نزدیکی آن‌ها نرسان. این آیات هدیه‌ای از طرف الله به ما است. البته که در زندگی مشکلاتی وجود دارد. هر انسانی مشکلات خود را دارد. چالش‌های یک انسان با چالش‌های دیگری متفاوت است. برخی افراد که در واقع به راحتی زندگی می‌کنند، می‌گویند که در مشکلات هستند. چرا؟ برخی حتی می‌پرسند: چرا اصلاً خلق شده‌ام؟ در حالی که چیزی کم ندارند. دیگران اما با انواع آزمون‌ها مواجه می‌شوند. ولی کسانی که با صبر و اطمینان به الله هستند، ایمان قوی دارند. دیگران که ایمانشان ضعیف است، باید هنوز چیزهای زیادی بیاموزند. الله تو را خلق کرده بدون اینکه از تو اجازه بگیرد. او از تو نپرسیده که چگونه می‌خواهی زندگی کنی، چگونه باید تو را خلق کند یا آیا اصلاً می‌خواهی خلق شوی. عقل و منطق وجود دارد. بسیاری از مردم هیچ‌یک را ندارند. الله ما را خلق کرده است. چگونه جرات می‌کنی بپرسی که چرا تو را خلق کرده است؟ بپرس هر چقدر که می‌خواهی. این بی‌فایده است! هیچ فایده‌ای برایت نخواهد داشت. خدا ما را محفوظ دارد از اینکه حکمت او را زیر سوال ببریم. این فقط به تو ضرر می‌زند. الله هر یک از ما را خلق کرده است. و با وجود ما در این دنیا ما را به آزمون می‌کشد. او با حکمت خود ما را خلق کرده است. این که به این دنیا آمده‌ای، هدیه بزرگی برای توست. اگر ارزش این هدیه را درک نکنی، تو را عذاب بزرگی انتظار دارد. خدا ما را همیشه محفوظ دارد. در زندگی آزمون‌های زیادی وجود دارد. بیماری‌ها، مشکلات با فرزندان و غیره. کودکان می‌توانند به روش‌های مختلف مشکلات داشته باشند. انواع زیادی از آزمون‌ها در این دنیا وجود دارد. بنابراین باید همیشه دعا کنیم که الله بارهایی که نمی‌توانیم تحمل کنیم، بر ما وارد نسازد. ما بندگان ضعیفی هستیم. چون ما بندگان ضعیفی هستیم، ای الله، ما را به آزمونی دچار مکن. با سخاوت و رحمت خود با ما رفتار کن. ما را به آزمونی دچار مکن. لطف خود را بر ما ارزانی دار. ما آزمون نمی‌خواهیم، ما رحمتت را می‌طلبیم. تو سخاوتمند هستی، ما بندگان ضعیف تو هستیم. از سخاوت خود بر ما ارزانی دار، ای الله. بزرگ‌ترین چیزی که می‌توانی به ما بدهی، ایمان قوی است. کسی که ایمان قوی دارد، می‌تواند آزمون‌ها را تحمل کند. اما همه این قدرت را ندارند. بنابراین به الله دعا می‌کنیم که ما را بیامرزد و ما را به آزمونی دچار نسازد. خداوند گناهان همه‌ی ما را ببخشد و ما را از آزمون‌ها محفوظ دارد. خداوند به کسانی که آزموده می‌شوند کمک کند. خداوند آزمون‌هایشان را پایان دهد و مشکلاتشان را سبک سازد. خداوند به ایشان صبر عطا فرماید.

به نام خداوند بخشنده مهربان. ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خانه‌هایی غیر از خانه‌های خود وارد نشوید تا اجازه بگیرید و بر اهل آن سلام کنید (۲۴:۲۷). در قرآن کریم، خداوند متعال به ما امر می‌کند که هنگامی که به جایی می‌رسیم و می‌خواهیم وارد خانه‌ای شویم، ابتدا اجازه بگیریم. اگر به شما اجازه داده شد، وارد شوید. خداوند متعال همچنین می‌گوید که اگر به شما اجازه داده نشد: به شما گفته شد برگردید، پس برگردید (۲۴:۲۸). پس خود را کنار بکشید. خداوند متعال از ما نمی‌خواهد که اصرار کنیم. قرآن مجید به مردم آداب خوب را می‌آموزد. او هم آداب خوب و هم انسانیت را آموزش می‌دهد. آداب به معنای انسانیت است. کمبود آداب به معنای بی‌انسانیتی است. بنابراین پیروان طریقت به‌ویژه باید در این مورد تلاش کنند. در برخی مکان‌ها، آداب به طور خاص مهم است. آداب همیشه مهم هستند، اما در برخی مکان‌ها بسیار بیشتر. یک خانه دارای شأن خود است. از نظر دینی و نیز بر اساس قوانین عمومی، یک خانه دارای شأن است. متأسفانه ما در زمان آخرت زندگی می‌کنیم، زمانی که هر کس هر کاری که می‌خواهد و درست می‌داند انجام می‌دهد. اما آداب درست هستند. در دوران عثمانیان، خداوند برای آنان مقام بالایی بخشايد، مردم آداب داشتند. پس از سقوط امپراتوری عثمانی، آداب ناپدید شدند. همان‌طور که پیامبر، صلح بر او باد، هشدار داده است، عفت از بین رفت. آخرین چیزی که از بین خواهد رفت، عفت و کرامت است. سخنان پیامبر، صلح بر او باد، به حقیقت می‌پیوندند. سخنان مقدس او باید به عنوان دستورالعمل‌ها در نظر گرفته شوند، به‌ویژه توسط پیروان طریقت. همه چیزهایی که باید درباره آداب بیاموزید، باید آموخته شوند. عثمانیان حتی کتابی درباره آداب منتشر کردند. این کتاب درباره کرامت و اتیکت آموزش می‌دهد که چگونه رفتار کنید. برای اینکه مردم گیج نشوند و بتوانند خوب را از بد تمیز دهند، این کتاب را منتشر کردند. امروزه اثری از این آداب باقی نمانده است. خداوند از نیاکان ما، عثمانیان، راضی باشد. خداوند به ما توانایی دهد که از مثال آنها پیروی کنیم.