السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2025-04-22

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ (17:70) الله، قادر مطلق و متعال، اعلام کرده است که او به انسان بالاترین مقام را در میان همه مخلوقات بخشیده است. انسان خدا ترس نزد الله بالاترین جایگاه را دارد. الله بی‌شمار مخلوق آفریده است. ما فرشتگان، جن‌ها و انسان‌ها را می‌شناسیم. وقتی انسان در راه الله قدم بردارد، از همه مخلوقات دیگر بالاتر است. او حتی از فرشتگان نیز برتر است. در معراج پیامبر، فقط تا نقطه‌ای خاص جبرئیل، فرشته بزرگ، او را همراهی کرد. بیش از آن فقط خود پیامبر اجازه داشت پیشروی کند. زیرا مقام او از همه دیگر مخلوقات بالاتر است. کسی که این راه را دنبال کند، مقامش از همه دیگران بالاتر خواهد بود. اما کسی که در راه الله قدم برندارد، به پایین‌ترین مخلوق تبدیل می‌شود و به موجودی که الله دوست ندارد، تبدیل خواهد شد. او در پایین‌ترین طبقه قرار خواهد گرفت. راه راست به عنوان نعمتی به انسان عطا می‌شود. کسی که این راه را نمی‌رود، به پایین‌ترین مخلوق فرو می‌آید و به موجودی تبدیل می‌شود که از سوی الله رانده می‌شود. الله او را دوست ندارد. او نه کافران را دوست دارد و نه بت‌پرستان را. او کسانی که به دیگر انسان‌ها آسیب می‌رسانند را دوست ندارد. هر چه انسان بالاتر رود، بیش‌تر از سوی الله دوست داشته خواهد شد. برای محبوبش از این نعمت بزرگ برمی‌خیزد. بی نهایت خوشبختی به او گشوده خواهد شد. ان‌شاءالله، الله ما را از این محافظت کند: بعضی که از راه راست خارج می‌شوند، برای همیشه گم می‌شوند، برخی پس از توبه از گناهان و خلاف‌های خود پاک و نجات یافته می‌شوند. وای بر کسی که هرگز الله را نشناخته است؛ این انسان برای همیشه در بدبختی می‌ماند، برای همیشه محکوم شده و در جهنم خواهد بود. برای کسانی که راه الله را ترک کنند، پایان تلخی خواهد بود. امروزه بسیاری هستند که مردم را به انحراف می‌کشانند. آن‌ها با سخنان توخالی مردم را فریب می‌دهند: "این و آن، ایمان چه سودی دارد، اسلام چیست، همه این‌ها وجود ندارد." و مردم گرفتار آن می‌شوند. هر که خود را فریب دهد، باید بهای آن را بپردازد. الله ما را با خرد و استدلال به وجود آورده است. کسی که از خرد خود استفاده کند، قطعاً حقیقت را خواهد شناخت. کسی که این کار را نمی‌کند، باید پیامدهایش را بپذیرد. الله ما را حفظ کند. الله به انسان‌ها ایمان ببخشد و ایمان ما را حفظ کند، ان‌شاءالله.

2025-04-27

Dergah, Akbaba, İstanbul
ستایش بر الله، ما در ماه شوال هستیم. این ماه مبارک بین رمضان و ماه‌های حج قرار دارد. اگر الله بخواهد، فردا یا پس فردا ماه ذوالقعده شروع می‌شود. حجاج نیز اکنون سفرهایشان به سوی حج را آغاز می‌کنند. حج هدیه‌ای و معجزه‌ای از الله، متعال، برای بشریت است. بین آنچه الله متعال فرمان می‌دهد و آنچه انسان بر اساس تشخیص خود انجام می‌دهد، تفاوتی قیاس‌ناپذیر وجود دارد. این دو موضوع با هم قابل مقایسه نیستند. عبادت‌هایی که الله تعیین کرده است برای رفاه و منفعت مردم است. حج یکی از این عبادات است. برای افرادی که وسایل مالی کافی و سلامتی دارند، حج واجب است. این به این معنی است که یکی از ارکان اسلام است. کسی که این فریضه را انجام نمی‌دهد، یکی از ارکان اسلام را ناقص می‌گذارد. اولین رکن شهادتین است. دومین نماز، سومین روزه، سپس زکات و حج است. اکثر مردم معمولاً می‌توانند سایر ارکان را انجام دهند یا انجام می‌دهند. اما زمانی که به حج می‌رسد، بسیاری از مردم به آن اهمیت کافی نمی‌دهند. حتی اگر به اهمیت آن پی ببرند، امروزه موانع زیادی برای حج وجود دارد. حتی اگر کسی بلافاصله بخواهد به حج برود و وسایل مالی را داشته باشد، می‌توانند موانع بسیاری دیگر ظاهر شوند. او نمی‌تواند حج را انجام دهد. اگر کسی با قصد تصمیم‌گرفته نتواند برود، الله نیتش را قبول می‌کند. اما کسانی که حج را هرگز در نظر نمی‌گیرند، در آخرت پشیمان خواهند شد و خواهند گفت: "کاش انجام داده بودیم." البته همچنین امکان دارد که یک حج نیابتی، یعنی حج بدل، انجام داد. اما اگر مقایسه کنیم پاداش یک حج نیابتی با یک حج شخصی، به یک هزارم، یک ده هزارم یا حتی یک صدهزارم می‌رسد؟ با این حال این پاداش کمتر نیز به شخص می‌رسد. درجه دقیق این پاداش اما یک سوال دیگر است. حداقل انسان از گناه عدم انجام فریضه حج آزاد می‌شود. این حج نیابتی گناه شخصی را که از لحاظ مالی و سلامتی قادر بود، اما به دلیل موجهی نمی‌توانست برود، می‌زداید. دلایل دیگر می‌توانند فقر یا بیماری‌هایی باشند که سفر را غیرممکن می‌سازند. در چنین مواردی حج نیابتی به‌عنوان انجام کامل و معتبر فریضه دینی تلقی می‌شود. به هر حال فریضه حج برای کسانی که وسایل مالی ندارند یا به دلیل وضعیت سلامتی نمی‌توانند سفر کنند، ساقط می‌شود. وقتی که فریضه نیست، مشکلی هم وجود ندارد. یعنی این شخص مرتکب گناهی نمی‌شود. إذا أخذ ما أوهب أسقط ما أوجب این یک اصل در فقه اسلامی است. بر اساس این اصل، الله برای امکانی که نداده‌است، حساب نمی‌خواهد. مسئولیت ساقط می‌شود. یعنی تعهد برداشته می‌شود. مثالی برای این، افراد دارای معلولیت ذهنی هستند. فرد دارای معلولیت ذهنی است. چون او بصیرت کامل ندارد، ملزم به نماز و روزه نیست. بنابراین این شخص در قبال احکام دینی هیچ مسئولیتی ندارد. به همین ترتیب فریضه حج برای کسانی که وسایل مالی کافی ندارند یا سلامتشان اجازه نمی‌دهد هم ساقط می‌شود. اگر نمی‌توانند این کار را انجام دهند، به آن‌ها نیز سوال نخواهد شد. اما کسانی که هیچ مانعی ندارند و وسایل کافی دارند، باید حج را انجام دهند. همانطور که گفته شد، امروزه موانع زیادی برای حج وجود دارد. اگر سهمیه‌ها، محدودیت‌ها و محدودیت‌هایی مانند "ما فقط تعداد معینی از حجاج را می‌پذیریم" وجود داشته باشد، اگر کسی نتواند برود، مسئولیتی ندارد. اما اگر امکان وجود داشته باشد و راه باز باشد، باید رفت. الله به همه ممکن کند. چرا که این سفر برای توسعه روحانی، نعمت و پاداش هر انسانی بسیار اهمیت دارد. یک نماز در مسجدالحرام برابر صد هزار نماز در جای دیگر است. یک نماز منفرد تقریباً به ارزش تمام نمازهایی است که یک انسان در طول زندگی اقامه می‌کند. زیارت پیامبر - صلوات و سلام بر او - و به حضورشان ایستادن، یک موهبت خاص و درک روحانی است. همچنین هر نمازی که در مسجد النبی خوانده می‌شود، برابر هزار نماز است. پاداش روحانی و برکت آن قابل اندازگیری نیست. الله به همه ما ممکن کند. و الله به کسانی که نمی‌توانند بروند، به زودترین فرصت ممکن بدهد، ان شاء الله.

2025-04-28

Dergah, Akbaba, İstanbul
إِنَّ عِدَّةَ ٱلشُّهُورِ عِندَ ٱللَّهِ ٱثۡنَا عَشَرَ شَهۡرٗ مِنۡهَآ أَرۡبَعَةٌ حُرُمٞۚ (9:36) چهار ماه حرام وجود دارد. سه از این چهار ماه حرام برای حج مقرر شده‌اند، یکی به‌تنهایی مقرر شده است؛ الله بزرگ این‌گونه تعیین کرده است. خالق الله، بلند مرتبه و والا است. اوست که ماه، ستاره‌ها، روزها و سال‌ها را خلق کرده است. الله این چهار ماه را از بین دوازده ماه حرام کرده است. این ماه‌ها مورد احترام قرار می‌گیرند و در این مدت اعمال بد ممنوع هستند. هیچ جنگی انجام نمی‌شود. فقط برای دفاع از خود مجاز است. در مواقع ضروری روش دیگری در پیش گرفته می‌شود. همه چیز دارای نظم خود است. فردا، انشاالله، از امشب ماه ذو القعده آغاز می‌شود. این ماه یکی از ماه‌های حج است. بعد از آن، ذو الحجه و محرم می‌آیند. در گذشته، مردم فقط در این ماه‌ها می‌توانستند به حج بروند و بازگردند. برای اینکه مردم بتوانند با امنیت رفت و برگشت کنند، الله این ماه‌ها را حرام اعلام کرده است. این‌گونه در قدیم نیز عمل می‌شد. این از زمان ابراهیم است، حتی قبل از اسلام. حتی بت پرستان نیز از آن آگاه بودند. آن‌ها این سنت را رعایت و پیروی می‌کردند. اما اگر به نفعشان بود، آن را به ماه دیگری منتقل می‌کردند. آن‌ها یک ماه را با ماه دیگر جایگزین می‌کردند تا هر چه می‌خواهند انجام دهند. این مجاز نیست. الله در قرآن می‌گوید که این نباید اتفاق بیفتد. همه چیز جایگاه و زمان خود را دارد. نمی‌توان آن را به میل خود تغییر داد. برای ما امروز عصر آغاز انزوا تا دهم ذو الحجه است، که انزوای جزئی محسوب می‌شود. پس این یکی انزوای جزئی است؛ هنوز اجازه‌ای به کسی داده نشده که ۴۰ روز در انزوای کامل بگذراند. کسی که می‌خواهد انزوا کند، می‌تواند در این زمان به صورت جزئی آن را انجام دهد. خواه بین نماز مغرب و عشاء باشد، بین نماز عصر و مغرب باشد یا از تهجد/فجر تا نماز اشراق باشد – می‌توان با نیت صحیح و برای رضایت الله به انزوا رفت. در این زمان‌ها می‌توان تمرینات روزانه، نمازها، ذکر الهی و ستایش‌ها را انجام داد، قرائت قرآن کرد؛ همه نوع عبادت ممکن است. این برای انسان برکت بزرگی است. شاگردان طریقت باید بر خود انزوا کنند. اما در حال حاضر انزوای رسمی برای مردم مناسب نیست. زیرا وضعیت جهان بسیار ناخوشایند است. نفس بسیاری از مردم نمی‌تواند این انزوا را تحمل کند. اگر کسی سعی کند انزوا کند و در این کار شکست بخورد، در این صورت بهتر است از آن صرف نظر کند. اما برای مرید، انزوای جزئی که با آگاهی انجام می‌شود، جایگزین انزوای رسمی است. این زمان تا دهم ذو الحجه ادامه دارد، حدود ۴۰ روز. و برای آن‌هایی که نمی‌توانند این را انجام دهند، زمان از رجب تا دهم شعبان است. زمان انزوای ما دوبار در سال اتفاق می‌افتد. هر چیز دیگری به انضباط معنوی، ریاضت تعلق دارد. انشاالله الله آن را بپذیرد. امیدواریم این روزها و ماه‌ها، انشاالله، مبارک باشند. امیدواریم در خوبی بگذرند. امیدواریم زندگی ما، سال‌ها و ماه‌های ما پر برکت باشند. این اصل موضوع است. زندگی می‌گذرد، منتظر ما نمی‌ماند. زندگی نمی‌ایستد. بنابراین ما باید زمان را به طور معنی‌دار استفاده کنیم. هرچه بیشتر می‌توانیم نماز بخوانیم، بهتر است – انشاالله الله آن را بپذیرد. امیدواریم الله از ما راضی باشد.

2025-04-30

Dergah, Akbaba, İstanbul
پیامبر ما، صلح و برکات بر او، می‌گوید: المؤمن يألف ويؤلف مؤمن کسی است که با مردم به طور هماهنگ رفتار می‌کند و با همه خوب ارتباط برقرار می‌کند. مردم از او راضی هستند. و او با صبر با مردم برخورد می‌کند. او راهی پیدا می‌کند تا با آنها کنار بیاید. برای مؤمن زندگی در این دنیا با آرامش می‌گذرد. مؤمن کسی است که صبر دارد. اگر حالش خوب باشد، از الله سپاسگزاری می‌کند؛ در زمان‌های دشوار او را می‌ستاید. او به‌طور مقتضی با مردم رفتار می‌کند و از همه چیز راضی است. و الله از چنین شخصی راضی است. مؤمن – که از یک مسلمان معمولی پیشرفته‌تر است و ایمان قوی به الله دارد – به این روش عمل می‌کند. اما یک مسلمان معمولی به تربیت نیاز دارد؛ او باید نفس خود را تربیت کند. و تربیت نفس به‌تنهایی بسیار دشوار است. برای این کار طریقت وجود دارد. در حضور شیخ، تحت هدایت او، به‌تدریج نفس خود را تربیت می‌کند و هرچه می‌تواند انجام می‌دهد. این بهتر از هیچ کاری نکردن است. حتی اگر فقط پیشرفت‌های کوچکی داشته باشد، الله، قادر مطلق و بلندمرتبه، از او راضی است. البته هیچ انسانی نمی‌تواند به صد درصد این کار برسد. اما مردم معمولی، مخصوصاً مردم زمان ما، بر همه چیز اعتراض می‌کنند، از هیچ چیز خوششان نمی‌آید و دائماً شکایت می‌کنند. این به آن‌ها هیچ کمکی نمی‌کند. فقط باعث می‌شود که احساس بیقراری و ناراحتی کنند. این سخنان حکیمانه پیامبر ما، صلح و برکات بر او، به ما هدایت و یاد می‌دهد که چگونه باید عمل کنیم. کسی که از راه پیامبر پیروی می‌کند، آرامش درونی می‌یابد. برای پیامبر ابراهیم، صلح بر او باشد، الله، قادر مطلق و بلندمرتبه، حتی آتش را به یک باغ بهشت تبدیل کرد. وقتی که مؤمن تلاش می‌کند که از پیامبران تقلید کند و آموزش‌های آنها را بکار بگیرد، دنیا نمی‌تواند به او آسیب برساند. زیرا مؤمن می‌داند که هرچه برای او اتفاق می‌افتد، از سوی الله، قادر مطلق و بلندمرتبه، می‌آید. او سختی‌های این جهان را تحمل می‌کند؛ آنها گذرا هستند. باشد که الله ما را از شر نفس‌مان حفظ کند. باشد که الله به ما کمک کند. گفتن این‌ها آسان ولی عمل به آن‌ها دشوار است. ان‌شاءالله، با کمک الله ما نیز می‌توانیم به این هدف دست یابیم.

2025-05-05

Dergah, Akbaba, İstanbul
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ (84:7) فَسَوۡفَ يُحَاسَبُ حِسَابٗا يَسِيرٗا (84:8) وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا (84:9) همانطور که در آیه مقدس آمده است: در روز قیامت، انسان وقتی خوشحال خواهد بود که کتابش - فهرست اعمالش - به دست راستش داده شود. گفته شده او با شادی به سوی خانواده‌اش باز خواهد گشت. زندگی یک مسلمان باید اینگونه باشد. چگونه می‌توان به این دست یافت؟ بسیاری از مسلمانان زندگیشان را که الله به آنها داده در اطاعت از او سپری می‌کنند، در صلح زندگی می‌کنند و به کسی آسیب نمی‌رسانند. چنین افرادی زیاد وجود دارند. فقط دیروز پسرعمه ما درگذشت. نورالدین افندی، باشد که الله به او رحم کند. این انسان نیکو در کودکی دبستان را تمام کرد و سپس به کار مشغول شد. او به کارش می‌پرداخت، شب‌ها را با خانواده‌اش، مادر، پدر و فرزندانش سپری می‌کرد و زندگی‌اش را به فروتنی گذرانید. او یک صنعتگر بود، الله به روحش رحمت کند. کارش نتیجه زحمت صادقانه بود. او وظایفش را انجام می‌داد و از آنچه به دست می‌آورد زندگی می‌کرد. او کسی را فریب نداد، ترفندهایی به کار نبرد و دنبال ثروت نبود. او این گونه زندگی کرد تا حدود ۶۰-۶۲ ساله شد. الله به او رحم کند، او بیمار شد و درگذشت. زندگی یک مسلمان اینگونه است. او کسی را فریب نداد، علیه حکومت شورش نکرد و هیچ هرج و مرجی ایجاد نکرد. این هم لازم نیست. اصلاً لازم نیست. چه فریاد بزنی چه نه، چه خودت را احمق کنی چه نه - در نهایت در همان سن و همان زمان می‌روی. مهم است: در آخرت کتابت، فهرست اعمالت، از راست به تو داده می‌شود یا از چپ؟ اگر از راست داده شود، همه چیز خوب است. وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهۡرِهِۦ (84:10) فَسَوۡفَ يَدۡعُواْ ثُبُورٗا (84:11) وَيَصۡلَىٰ سَعِيرًا (84:12) إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا (84:13) اما اگر کتابش، دفتر خاطرات اعمالش، به دست چپ داده شود، این شخص نجاتش را از دست داده است. در این صورت «وای بر او!» گفته خواهد شد. او باید بسوزد. در این جهان خوب و بد به همان سرنوشت روبرو می‌شوند. حتی اگر کسی طولانی‌تر زندگی کند - چه 100 یا 1000 سال - پایان همان باقی می‌ماند. این هرگز تغییر نمی‌کند. اگر کتاب اعمال انسان از چپ داده شود، دیگر چیزی برایش سودمند نیست - هر چقدر هم در زندگی مطمئن بود، هر چقدر هم مغرور بود، هر کسی که او فریب داد یا هر کاری که او انجام داد - او به جهنم خواهد رفت. بنابراین انسان نباید بیش از حد طمعکار باشد. یک مسلمانی که زندگی‌اش را خوب گذرانده و آن را بی‌جهت سخت نکرده است، که در فقر صبور بوده و در رفاه شکرگزار الله بوده، در آرامش درونی زندگی می‌کند. الله بلندمرتبه این جهان را برای آخرت آفریده است. انسان با قلبی آرام به سوی مرگ می‌رود، به لطف اعمال نیکویی که در زندگی برای آخرت انجام داده است. او نه از مرگ می‌ترسد و نه از حسابرسی. خود مرگ سخت نیست، بلکه چیزی که پس از آن می‌آید. مردم این را درک نمی‌کنند. به همین دلیل آنها اشتباهات خود را به دستاورد می‌پندارند. این دستاورد نیست. دستاورد این است که کارهای خوب انجام دهید و زندگی شریفی داشته باشید. بی آنکه به دیگران آسیبی برسانید، بی آنکه کسی را سرکوب کنید، بی آنکه ظلمی کنید، بی آنکه کسی را فریب دهید - این زندگی یک مؤمن است. بنابراین مرگ برای او آسان می‌شود و حسابرسی او در آخرت با مهربانی انجام خواهد شد. پایان او خوب خواهد بود. باشد که الله ما را حفظ کند و مردم را به راه راست هدایت کند. باشد که آنها، إن شاء الله، از مسیر منحرف نشوند.

2025-04-15

Dergah, Akbaba, İstanbul
انسان خود را عاقل می‌پندارد، اما در نهایت به خود آسیب می‌رساند. هرگز پیشتر از این زمان، انسان‌ها اینقدر به خود آسیب نرسانده بودند. این واقعاً زمان آخر است. انسان هم به دیگران و هم به خود آسیب می‌زند. این‌ها انسان‌هایی هستند که الله، متعال و با شکوه، آن‌ها را دوست ندارد. آنچه اکنون اهمیت دارد، احتیاط است: دروغگویان بیشتر شده‌اند، فریبکاران بیشتر شده‌اند، دزدان بیشتر شده‌اند. کسانی که دیگر نمی‌توانند بین حرام و حلال تمایز قائل شوند، بیشتر شده‌اند. انسان به خود آسیب می‌رساند. انسان باید مراقب باشد. اگر می‌خواهی کاری انجام دهی یا به جایی بروی، ابتدا مشورت بگیر. مشورت سنت است. مشورت به معنای گرفتن نظر دیگران است. از دیگران مشورت بگیر، از دیگران بپرسید: "این موضوع چیست، آیا قابل انجام است یا نه، خوب است یا بد؟" باید بپرسید. فریبکاران یا انسان‌هایی با نیت‌های بد همیشه می‌گویند: "عجله کن، بلافاصله انجام بده." اگر می‌خواهی کاری انجام دهی، عجله نکن. خصوصاً وقتی صحبت پول می‌شود، فوراً پرداخت نکن تا کس دیگری برای تو کار کند. ما می‌توانیم صد بار بگوییم، ما می‌توانیم هزار بار بگوییم. پس از اینکه فریب خوردند، می‌آیند و می‌پرسند: "حالا چه؟ قراردادی داری؟" - "نه." "او را می‌شناسی؟" - "بله، او را می‌شناسم." "خب، مردی که با او آشنا شدم و به او اعتماد می‌کنم، مسلمان است و تأثیر خوبی دارد." اگر او واقعاً مسلمان است، او امر الله، متعال و با شکوه را رعایت می‌کند. تو باید همه چیز را به صورت کتبی ثبت کنی. تو باید از خودت محافظت کنی. خصوصاً وقتی کسی را با خود می‌آوری و می‌گویی "می‌خواهم معامله‌ای بکنم" و سپس از دیگران پول قرض می‌گیری، تو دوبار فریب خواهی خورد. پس دقت کن. این پول نعمتی است که الله به تو داده است. آن را به دیگران، دروغگویان یا فریبکاران هدر نده. اگر خود را مسلمان می‌نامی، باید هوشیار باشی. در اینجا بحث در مورد مسائل تجاری است. کاری را که خودت می‌توانی انجام دهی، انجام بده. به دیگران چشم بسته اعتماد نکن. اگر کسی نزد تو آمد و گفت "منی فلج شده‌ام، اما حالا دوباره بهبود خواهم یافت" و "فرصت تجاری بسیار سودآوری وجود دارد، فوراً سود خواهیم کرد"، بگو: "صبر کن، برادر." "من افرادی دارم که باید نظر آن‌ها را بگیرم." چنین چیزی یک شبه نمی‌تواند انجام شود، نباید عجله کرد. "همین الآن انجام بده، وگرنه فرصت از دست می‌رود." - پس بگذارید از دست برود! اگر این فرصت باید بگذرد، پس بگذارید بگذرد. بگو: "این پول من است، آن را در خیابان پیدا نکرده‌ام." چنین افرادی را توبیخ کن و از ظاهر آن‌ها فریب نخور. اجازه نده کسی با عمامه، ریش و لباس تو را فریب دهد، این تنها یک نقشه برای فریب مردم است. همچنین به کسانی که ادعا می‌کنند: "من مرید این هستم، من وکیل آن هستم"، اعتماد نکنید. به هیچکس چشم بسته اعتماد نکنید تا نه شما خود به گناه بیفتید و نه دیگران را به گناه ببرید. اگر چیزی ندهید، هم دارایی شما حفظ می‌شود و هم دیگری به گناه نخواهد افتاد. در این زمانها به نظر می‌رسد بسیاری از انسان‌ها وجدان خود را از دست داده‌اند. آن‌ها مردم را فریب می‌دهند و بازی‌های دروغین انجام می‌دهند. بسیاری وجود دارند که با گفتن "من فلان کس هستم، من صوفی هستم، من یک مسلمان راستین هستم" دیگران را فریب می‌دهند. فریبکار از هر نوع وجود دارد. امروزه بسیاری هستند که با دادن خود را به عنوان مسلمان‌ها نشان دادن، افراد ساده و خوش‌دل را فریب می‌دهند. البته بسیاری هم هستند که بدون ادعا به مسلمان بودن، فریب می‌دهند. بنابراین مراقب باش. نه فقط اینجا، بلکه در هر گوشه‌ای از جهان، بسیاری از فریبکاران، افراد بی‌شرف و بی‌وجدان وجود دارند. پس به آن‌ها فرصت ندهید تا پول شما را بدزدند. مهمترین چیز مشورت است. "این مرد می‌خواهد با من این معامله را انجام دهد." "او به من یک پیشنهاد بسیار خوب داده است، ما این را انجام خواهیم داد، ما آن را انجام خواهیم داد" و غیره. "این چگونه باید ارزیابی شود؟" - بگویید "به هیچ وجه." نود و نه درصد پیشنهادهای داده شده، فریب و دروغ است. حتی اگر فریب عمدی نباشد، اغلب جهالت است. گاهی اوقات وقتی مردم خودسرانه عمل می‌کنند و می‌گویند "من می‌خواهم معامله‌ای بکنم" و از دیگران پول می‌گیرند و ادعا می‌کنند "من می‌خواهم سود ببرم"، هم خودشان و هم دیگران ورشکسته می‌شوند و حتی اگر فریب هم نباشد، رسوا می‌شوند. با چنین افرادی چه باید کرد؟ اول نپرسید، وقتی که دیگر خیلی دیر شده است. "حالا باید چه کنیم؟" - هیچ چیز! یک لیوان آب بنوشید. قبلاً اقدامات احتیاطی خود را انجام دهید. شما با بی‌صبری عمل کردید و اکنون پشیمان هستید. اکنون دیگر دعا و چیز دیگری کار نخواهد کرد. بعلاوه انسان گناهی مرتکب می‌شود. چه کسی می‌داند این پول در نهایت کجا از بین رفته است، برای چه صرف شده است. این فریبکاران را، این افراد بی‌شرف و بی‌وجدان! باشد که الله ما را از شر آن‌ها در امان نگه دارد. باشد که الله ما را حفظ کند.

2025-04-17

Dergah, Akbaba, İstanbul
پیوستن به یک طریقت، هدیه‌ای از طرف الله، متعال، به انسان‌ها است. انسان‌ها تنها برای الله به یک طریقت می‌پیوندند. و همچنین برای به‌دست آوردن رضایت پیامبرمان، صلوات و سلام بر او. آن‌ها دشمنان بسیاری دارند. بزرگ‌ترین دشمن، البته شیطان، نفس خود و خواهش‌های نفسانی است. این‌ها به‌ویژه به کسانی که به طریقت می‌پیوندند، به‌سختی حمله می‌کنند. آن‌ها با نیروی بیشتری به آن‌ها حمله می‌کنند، چون آن‌ها را دشمنان اصلی خود می‌بینند. افراد عادی گاهی به این اندازه مورد حمله قرار نمی‌گیرند. زیرا آن‌ها حتی اکنون نیز به راه خودشان پیروی می‌کنند. آن‌ها طبق خواسته‌های خودشان زندگی و عمل می‌کنند. بنابراین نیازی به تلاش برای چنین افراد ندارند. دوستان بد و افراد شیطانی از قبل آسیب زیادی وارد می‌کنند. این‌ها حتی بدتر از خود شیطان هستند. زیرا چیزی که حتی شیطان نمی‌تواند بکند، یک فرد بد می‌تواند انجام دهد. انسان‌ها می‌توانند به موجودات وحشی تبدیل شوند. وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ (۸۱:۵) وقتی حیوانات وحشی جمع شوند" می‌گوید در آیه شریفه. ما در آخرالزمان زندگی می‌کنیم. این واقعاً چنین است. راه آن‌ها مسیر شیطان است. شیطان چه می‌خواهد؟ آیا خوبی می‌خواهد؟ هرگز او به دنبال خوبی نیست. او به دنبال بدی است و می‌خواهد همه خراب شوند. به همین دلیل می‌خواهد که همه انسان‌ها به بدی بیفتند. به همین دلیل به پیروان طریقت شدیدتر حمله می‌کند. بنابراین پیروان طریقت باید بسیار هوشیار باشند. پیروان طریقت اغلب می‌پرسند: «چه باید کرد، چگونه باید رفتار کرد؟» آن‌ها معتقدند که با پیوستن به طریقت فوراً ارتقاء روحانی خواهند یافت. بعضی می‌پرسند: «به کدام مرحله رسیده‌ام؟» چنین مرحله‌ای وجود ندارد. تو در مبارزه دائمی با دشمن هستی. ایستادگی در این مبارزه تنها چیزی است که اهمیت دارد. در این مورد فکر نکن: «به کدام مرحله رسیده‌ام؟» برخی از فریبکاران هم در بین پیروان ظاهری طریقت وجود دارند که در واقع هیچ ارتباطی با آن ندارند. آن‌ها مردم را با ادعای اینکه: «من به یک طریقت تعلق دارم» فریب می‌دهند و سپس می‌گویند: «تو به این یا آن مرحله رسیده‌ای». آن‌ها این چیزها را می‌گویند تا از آن‌ها سود شخصی ببرند. پیروان طریقت باید بسیار مراقب باشند. وقتی به یک طریقت می‌پیوندی، این کار را برای رضای الله و به پیروی از راه پیامبرمان انجام می‌دهی. بر روی هیچ چیز دیگری تمرکز نکن. اصلاً طریقت چیست؟ طریقت به معنای انجام تمام دستورات اسلام به بهترین شکل ممکن است. تا آنجا که می‌توانی. لازم نیست فکر کنی: «چقدر پیش رفته‌ام، چقدر از نفس خود عبور کرده‌ام، چقدر باقی مانده؟» تو در یک مبارزه مداوم با نفس خود هستی. در حال جهاد، در کشمکش با نفس خود هستی. بنابراین هرگز به نفس خود مگو: «پاداشی به تو می‌دهم.» نگو: «من پیروز شده‌ام.» همین لحظه‌ای که اینطور فکر می‌کنی، از نفس و شیطان شکست خورده‌ای. بنابراین طریقت به معنای: نماز پنجگانه، روزه، صدقه دادن، انجام حج است. این جوهر طریقت است. بنابراین چیزی خارج از اسلام نیست. اعمال اضافی سنت و کارهای خوب را می‌توانی به اندازه توانایی خود انجام دهی. اما اصل همان چیزی است که گفته شد. همه چیز فراتر از آن لطف الله است. برخی فکر می‌کنند که وقتی به یک طریقت می‌پیوندند، کارهای فوق‌العاده‌ای انجام خواهند داد. اما سپس حتی در اصول اولیه شکست می‌خورند. آن‌ها در میانه راه باقی می‌مانند. أَجَلُّ الْكَرَامَاتِ، بزرگ‌ترین همه معجزات: پایداری است. پایدار ماندن در راه و به طور مستقیم است. خیال خود را مشغول نکن: «نفس من چقدر تغییر کرده، چه مانده، چه افزایش‌یافته؟» اعتماد کن به الله و راه خود را بدون انحراف ادامه بده. وگرنه شیطان وارد افکارت می‌شود و شک و تردید به تو می‌چیند. یا او شک می‌اندازد یا با چاپلوسی تو را فریب می‌دهد: «تو به اینجا رسیدی.» آن‌گاه تمام تلاش‌های تو بی‌فایده بود. باشد که الله ما را از آن حفظ کند. این روش درست با طریقت است. بگذارید در این راه ادامه دهیم، ان‌شاءالله.

2025-04-19

Dergah, Akbaba, İstanbul
پیامبر ما، صلح و برکت بر او است، می‌فرماید: المعدة بيت الداء والحمية رأس الدواء معده، همانطور که پیامبر ما، صلح و برکت بر او است، گفتند، خانه بیماری‌هاست. و یک رژیم غذایی هوشیارانه، مهم‌ترین درمان است. هنگام خوردن باید با دقت مراقب باشید چه چیزی مصرف می‌کنید - چیزهای مفید بخورید و از چیزهای مضر دوری کنید یا فقط به مقدار کم مصرف کنید. همانطور که در همه چیز صدق می‌کند: زیاده‌روی به شما آسیب می‌رساند. همانطور که به خوبی گفته می‌شود: "کمتر بیشتر است." قدیماً این‌همه امکان برای پیدا کردن غذا وجود نداشت. مردم نمی‌توانستند این‌همه غذا پیدا کنند. امروزه که همه چیز در دسترس است، به ندرت کسی مرزی می‌شناسد. هر زمان که اشتها می‌طلبد، می‌خورند. با اینکه یک وعده غذا در روز واقعاً کافی خواهد بود، دو وعده غذا سوگند شیوخ به شمار می‌رود. در حالی که سه وعده غذا برای بیشتر مردم کاملاً کافی است، بسیاری از آن راضی نیستند و همیشه بین وعده‌ها خوراکی میل می‌کنند. آن‌ها به کیفیت غذای خود نیز اهمیت نمی‌دهند. اکنون می‌گویند: "گوشت خیلی گران شده است." اما نیازی نیست که دائماً گوشت بخورید. پیامبر ما، صلح و برکت بر او است، می‌فرماید: سيد الطعام اللحم اگرچه می‌گوید که گوشت بهترین و ارزشمندترین غذاست، اما انسان نمی‌تواند و نباید دائماً گوشت بخورد - و همیشه هم پیدا نمی‌کند. باید سبزیجات بخورید. در همه چیزهایی که الله متعال به ما اجازه داده، قدرت شفاست. باید از همه چیز کمی بخورید. امروزه بسیاری از مردم با چیزهایی که به آن عادت دارند، یکسان تغذیه می‌کنند و نمی‌خواهند چیز دیگری را امتحان کنند. اگر سبزی‌ها را ذکر کنید، به ندرت کسی است که هیجان نشان دهد. اصرار می‌کنند که حتماً باید گوشت بر سر سفره باشد. در حالی که باید غذاهای مختلف مصرف کنید تا بدن در تعادل بماند. حتی اگر گوشت می‌خورید، نیازی نیست که به مقدار زیادی باشد. انسان باید سبزیجات و بسیاری چیزهای دیگر بخورد. مردم قدیم غذاهای متنوع آماده می‌کردند، روی میز تنوع وجود داشت. در مهمانی‌های عثمانی، در مهمانی‌های سلطانی، حداقل پنجاه نوع غذای مختلف وجود داشت. حتی بیشتر هم بود، حداقل پنجاه غذای مختلف. و هر کدام با دیگری متفاوت بود. البته امروز همه نمی‌توانند این‌همه غذا آماده کنند، اما امروزه اغلب مردم آنقدر راحت‌طلب هستند که حاضر نیستند خودشان آشپزی کنند – بلکه ترجیح می‌دهند غذا سفارش دهند. در مورد غذاهایی که سفارش می‌دهید، دقیقاً نمی‌دانید چه چیزی در آن است، نمی‌دانید چه چیزی دقیقا مصرف می‌کنید. علاوه بر این، برخی محصولات بسیار سوال‌برانگیز در بازار ظاهر شده‌اند. افزودنی‌های مختلفی اضافه می‌کنند تا مزه را تقویت کنند. این مواد به تدریج بدن انسان را مسموم می‌کنند. آن‌ها به اندام‌های داخلی آسیب می‌رسانند. نوشیدنی‌ها حتی نگران‌کننده‌تر هستند. همانطور که پیامبر ما، صلح و برکت بر او است، گفته است، معده جایگاه بیماری است. بنابراین خوب توجه کنید که چه چیزی را در آن می‌گذارید، چه چیزی می‌خورید. باید همه چیز را نخورید فقط به خاطر اینکه طعم خوبی دارد؛ باید هر مواد غذایی را معتدل و متوازن مصرف کنید. تا جایی که ممکن است به بچه‌های خود غذاهای خانگی بدهید. این کار به آن‌ها هم فایده و هم سلامتی می‌دهد. الله به ما بسیاری از نعمت‌ها را داده است. همه چیز تأثیر شفابخشی دارد، هر مواد غذایی می‌تواند به سلامتی کمک کند. این‌ها برای بدن و روح سودمند هستند. تغذیه تنها برای بدن نیست، بلکه برای سلامت روانی نیز مهم است. بنابراین خوب مراقب باشید. توجه کنید به آنچه می‌خورید. توجه کنید به آنچه به فرزندانتان می‌دهید که بخورند و آن‌ها را از کودکی به غذاهای متنوع عادت دهید. کودکان امروزی مانند موجودات چهارپا شده‌اند که فقط یک چیز می‌خورند. اما حتی حیوانات هم همیشه یکسان نمی‌خورند. اگر به آن‌ها علف بدهید، علف می‌خورند، اگر به آن‌ها جو بدهید، جو می‌خورند، اما وقتی بیرون هستند، ترجیح می‌دهند علف تازه و برگ بخورند. وقتی که الله متعال حتی به حیوانات این غریزه را داده است، انسان با عقلش باید بهتر از این عمل کند. باید کودکان را به غذاهای مختلف عادت دهید. آن‌ها باید همه چیز را بخورند و در همان حال نیت داشته باشند که به آن‌ها سلامتی، روشنایی و ایمان می‌آورد. پیش از غذا باید دست‌هایشان را بشویند و "بسم الله" بگویند. امروزه بسیاری از مردم حتی این عادت را ندارند که پیش از غذا دست‌هایشان را بشورند. بیشتر آن‌ها حتی "بسم الله" را هم نمی‌شناسند. و سپس تعجب می‌کنند که چرا بیماری‌ها افزایش می‌یابد. الله به ما کمک کند. ان‌شاءالله چیزی که می‌خوریم به درمان، روشنایی و ایمان تبدیل شود.

2025-04-23

Dergah, Akbaba, İstanbul
الله، تعالی، در قرآن کریم، مؤمنان را در بسیاری از جاها پند داده است: "با نادانان همراه نباشید، از نادانان پیروی نکنید." زیرا نادانی چیز بدی است. نادانی بدترین چیزی است که می‌تواند به یک انسان داده شود. قبلاً به افرادی که قادر به خواندن و نوشتن نبودند، نادان گفته می‌شد. در زمان پیامبر ما، نادانی در سراسر جهان گسترده بود. این به 'جاهلیت اولی' معروف است. پیامبر ما، صلوات و سلام بر او باد، این دوره را به عنوان 'دوره اول نادانی' توصیف کرد. زمانی که ما اکنون در آن زندگی می‌کنیم، دوره دوم نادانی است. دومین دوره بسیار بدتر از اولی است. در دوره اول، مردم هنوز برخی چیزها را قبول می‌کردند. مردم امروزه هیچ چیز را قبول نمی‌کنند. آنها حقیقت را قبول نمی‌کنند. آنها چیزی را تصریح می‌کنند و می‌گویند: 'این درست است.' به دنبال آن می‌دوند. این چیزها که حقیقت ندارند و هیچ سودی ندارند، آنها را از حقیقت دور می‌کند. این نادانی است. نادانی یعنی خواندن و نفهمیدن. خواندن و سودی از آن نبردن. آنها همه علوم را می‌دانند. اما حقیقت را نمی‌دانند. حقیقت چیست؟ آنها همه خارج از آن هستند. بنابراین کسی که حقیقت را قبول نمی‌کند و آن را نمی‌شناسد، نادان است. دانش او به هیچ‌چیز برایش سودمند نیست. نادانی یک فردی که سال‌ها تحصیل کرده و خود را خاص می‌داند، روز به روز بیشتر می‌شود. تنها زمانی که او حقیقت را بیابد، از این نادانی رهایی می‌یابد و خودش را نجات می‌دهد. در غیر این صورت، نادانی باعث می‌شود که او برای همیشه در بدترین مکان باقی بماند. او باید فکر کند زیرا تفکر مهم است. پیامبر ما، صلوات و سلام بر او باد، گفت: "یک ساعت تفکر بهتر از هفتاد سال عبادت است." زیرا وقتی حقیقت را بشناسید، ایمان بیاورید و راه درست را انتخاب کنید، در دنیا و آخرت سعادت می‌یابید. در غیر این صورت حتی در این دنیا هم سودی ندارد. در آخرت حتی بدتر است. الله ما را از این حفظ کند. ما واقعاً در زمانی از نادانی زندگی می‌کنیم. نادانی مانند یک بیماری کثیف است. این بیماری‌ای است که از یک نفر به دیگری منتقل می‌شود. الله ما را محافظت کند، الله ایمان ما را حفظ کند، ان‌شاءالله. امیدواریم به گروه نادانان نپیوندیم، ان‌شاءالله. فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ (6:35) نه جزو نادانان باشیم و نه با آنها همراه باشیم. الله ما را از این حفظ کند.

2025-04-24

Dergah, Akbaba, İstanbul
در حقیقت الله آسمان‌ها و زمین را نگه می‌دارد که از بین نروند. و اگر از بین بروند، هیچ‌کس جز او نمی‌تواند آن‌ها را نگه دارد (۳۵:۴۲) الله، قادر مطلق و متعالی، خالق آسمان‌ها و زمین است. الله است که آن‌ها را در این نظم و هماهنگی کامل حفظ می‌کند. همه چیز با اراده او، با اجازه او و تحت هدایت او رخ می‌دهد. هیچ چیز به خودی خود اتفاق نمی‌افتد. هیچ حرکتی از هیچی ایجاد نمی‌شود. بی‌تردید این اراده الله، قادر مطلق و متعالی است. این آیه شریف بیان می‌کند که الله، قادر مطلق و متعالی، آسمان و زمین را در نظم خود نگه می‌دارد. اگر او آن‌ها را نگه ندارد، همه چیز از هم می‌پاشد و هیچ چیز باقی نمی‌ماند. همه چیز از طریق اراده الله، قادر مطلق و متعالی به وجود می‌آید. او خالق همه چیز است. بدون فرمان او چیزی اتفاق نمی‌افتد. مردم تلاش می‌کنند کارهایی انجام دهند بدون اینکه به محدودیت‌های خود آگاه باشند. سپس خود را ویژه می‌پندارند، اما الله با یک اشاره کوچک به آن‌ها مقامشان را یادآوری می‌کند. در چنین لحظاتی هر کس «الله» را فریاد می‌کند. ما همیشه باید «الله» بگوییم. نباید او را فراموش کرد. آسمان و زمین تنها با فرمان او و با اجازه او باقی می‌مانند. در این زمینی که ما زندگی می‌کنیم، همه چیز در نظم شگفت‌انگیزی باقی مانده است. همه چیز در توازن ظریف و حساسی قرار دارد. اما بدون اجازه الله هیچ چیز نمی‌تواند اتفاق بیفتد. تنها زمانی رخ می‌دهد که زمان آن فرا رسد. این زمین پر از خطرات پنهان است. چند سال پیش در ایتالیا بودیم، آنجا شهری وجود دارد که کاملاً زیر آتش‌فشانی دفن شده است. در دریای آنجا آتش‌فشانی بزرگ وجود دارد که اگر فوران کند، هیچ چیزی در جهان باقی نمی‌ماند. این تنها یکی از نشانه‌های قدرت الله، قادر مطلق و متعالی است. نشانه‌های بسیاری دیگری هم وجود دارد. به همین دلیل باید به سوی الله برگردیم. باید توبه کنیم و صادقانه طلب بخشش کنیم. «الان چه کار کنیم؟» مردم می‌پرسند. حالا مردم ترسیده‌اند. از الله طلب بخشش کنید: «ما را ببخش، ما صادقانه توبه می‌کنیم و از تو طلب بخشش می‌طلبیم. ما گناهانمان را ببخش. ما تنها بندگان ضعیفی در برابر تو هستیم. ما از اعمالمان توبه می‌کنیم.» کاری که باید بکنیم این است که چون ما الله، قادر مطلق و متعالی، را فراموش کرده‌ایم، به سوی او برگردیم. به سوی او بازگردیم. از او طلب مرحمت بی‌پایانش را بکنیم. بعضی از مردم ابتدا سکوت می‌کنند. بعد از اینکه خطر گذشت، شروع می‌کنند به: آن‌ها کسانی را که الله را ذکر می‌کنند مسخره می‌کنند و آن‌ها را غیرمنطقی می‌خوانند. آن‌ها بهانه‌ای برای نگفتن «الله» می‌سازند مانند «تکتونیک تغییر کرده» یا مشابه آن. اما در لحظه‌ای که واقعاً اتفاق می‌افتد، هیچ چیز دیگری به یاد نمی‌آورند. سپس هر کس «الله» را می‌گوید. این همیشه باید این‌گونه باشد. بگذارید «الله» را بگوییم قبل از وقوع این رخدادها. بگذارید به سوی الله دعا کنیم. الله ما را ببخشد. او ما را حفظ کند، ان‌شاء‌الله. زیباترین ویژگی یک مسلمان این است که همواره به یاد الله، قادر مطلق و متعالی، است. او همیشه فقط از او کمک می‌خواهد. کسی دیگر واقعاً نمی‌تواند کمک کند، حتی اگر بخواهد. هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی این رخدادهای طبیعی را بگیرد. تنها الله، قادر مطلق و متعالی، می‌تواند. بگذارید به سوی الله دعا کنیم تا او ما را حفظ کند. الله ما را حفظ کند، ان‌شاء‌الله. از او آمده‌ایم و به سوی او خواهیم بازگشت. با اراده الله این امتحان باید پایان یابد. بهبود کامل برای همه کسانی که ترسیده‌اند. از الله طلب رحمت کنید. الله همه ما را ببخشد. بگذارید توبه کنیم و سعی کنیم نقص‌های خود را در خدمت به الله اصلاح کنیم. صدقه دادن نیز بسیار مهم است. مهم‌ترین چیز این است: صدقه‌ها ما را حفظ و نگهداری می‌کنند. آن‌ها همچنین بیماری‌ها را بهبود می‌بخشند و مصیبت‌ها را دفع می‌کنند، ان‌شاء‌الله. الله همه ما را یاری کند. الله ما را حفظ کند، ان‌شاء‌الله. او به ما ایمان قوی عطا کند، ان‌شاء‌الله. کسانی که توبه کرده‌اند در توبه خود پایدار بمانند، ان‌شاء‌الله.