السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2025-05-24

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَمَنۡ يُّضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهۡ مِنۡ هَادٍ​ ۚ‏ (39:36) وَمَنۡ يَّهۡدِ ٱللَّهُ فَمَا لَهۡ مِنۡ مُّضِلٍّ (39:37) اگر الله قادر مطلق بخواهد که انسانی را هدایت کند، هیچ‌کس نمی‌تواند او را از راه بازگرداند یا گمراه کند. اما اگر الله - که او ما را حفظ می‌کند - بخواهد که کسی گمراه شود، هیچ‌کس نمی‌تواند او را به راه راست بازگرداند. مهم‌ترین چیز برای پیشرفت در این مسیر، محبت به پیامبر ما است - صلح بر او باد - و احترام و حرمت قائل شدن برای او. این کار تو را در دین الله قادر مطلق استوار می‌کند. تو در جمع افراد نیک خواهی بود. اما اگر از خودبینی بگویی: "من خود به دانش دست خواهم یافت، من این کار را به تنهایی می‌کنم"، آنگاه - الله حفظ کند - نه ایمانی و نه چیز دیگری باقی خواهد ماند. به همین دلیل این مسیر، مسیر پیامبر ماست - صلح بر او باد. این مسیر به یاری الله مردم را استوار می‌کند. تا زمانی که در این مسیر بماند و به آن ادامه دهد، نه ترسی دارد و نه غمی. ترس و غم فقط از انحراف از مسیر ناشی می‌شود. برای انسانی که از مسیر منحرف شده است، هیچ‌چیز دیگر کمک‌کار نخواهد بود. حتی اگر تمام دنیا از آن او باشد، کاملاً بی‌ارزش خواهد بود. به همین دلیل، ایمان ما تقویت می‌شود وقتی که مسیر پیامبر ما را دنبال می‌کنیم - صلح بر او باد - که الله او را دوست دارد، به او بنا به توانایی‌های ما احترام و حرمت می‌گذاریم، او را یاد می‌کنیم و برای او دعا می‌گوییم. در غیر این صورت می‌بینیم که: آنها فکر می‌کنند: "طریقت چیست؟" طریقت چیزی نیست جز دنبال کردن مسیر پیامبر - صلح بر او باد. انحراف از این مسیر به معنی بدبختی و زیان ابدی است. این مسیر، مسیری روشن است؛ آن مسیر پیامبر ماست - صلح بر او باد. بسیاری از مردم می‌ترسند و می‌گویند: "فقط از این مسیر منحرف نشوید!" برای اینکه از مسیر منحرف نشوی، از مسیر پیامبر ما پیروی می‌کنی - صلح بر او باد - و هر روز درس کوچکی، تمرینی انجام می‌دهی تا به خود این مسیر را یادآوری کنی، حتی اگر اندک باشد. حتی اگر نتوانی همه چیز را انجام دهی، مهم این است که حداقل چیزی انجام دهی. اجل الکرامات دوام التوفیق یعنی: بدون وقفه در مسیر حرکت کردن، حتی اگر با قدم‌های کوچک باشد، و تسلیم نشدن - این تو را از مسیر دور نمی‌کند. اما اگر یکبار از مسیر منحرف شوی - الله حفظ کند - بازگشت سخت خواهد بود. الله یاور ما باشد. الله هدایت به مردم عطا کند. چون همان‌طور که گفته شد: الله قادر مطلق هدایت به هرکه بخواهد می‌دهد و از هرکه بخواهد دریغ می‌کند. اینشاالله، حتی کسانی که الله به آنها هدایت داده است، باید این مسیر را دنبال کنند تا استوار بمانند. الله ما را حفظ کند، الله همه ما را استوار کند - اینشاالله.

2024-01-11

Other
ما معمولا در پنج شنبه مستقیما دیکر می کنیم. اما چون ما کمتر به مصر می آییم، قبل از دیکر سخنرانی دو کلمه ای خواهیم داشت تا بیشترین فایده را ببریم، ان شاءالله. همه ستایش برای خداست! ما به ماه رجب رسیدیم، ان شاءالله: بر اساس زمان مصر، ماه رجب جمعه یا شنبه شروع می شود. در برخی کشورها، ماه رجب در روز شنبه شروع می شود. بر اساس محاسبات ترکیه و قسمتی از جهان، ماه رجب در پنج شنبه شب شروع شد. در این روز، یکی از شبهای مبارک سال برگزار می شود. برخی شبها مبارک است. امشب لیلة الرغائب است. این شبی است که دعاها به طور خاصی برآورده می شوند. بندگان مقدس و عادلانه خدا و دانشمندان این شب را با احترام لازم می بینند. پیامبر خدا، صلی الله علیه و سلم، توصیه کرد که یک نفر باید وضو بگیرد، دو رکعت قبل از خواب دعا کند و برای نماز تهجد بیدار شود تا احترام خود را به این شب نشان دهد. اگر این کار را انجام دهید، به انگار شب را کلی دعا کرده اید. حتی بدون اینکه تمام شب بیدار باشید، این به انگار شکر کرده اید که شب را با دعا بدون خواب گذرانده اید. وضو بگیرید، دو رکعت قبل از خواب دعا کنید، و برای نماز تهجد بیدار شوید. در این کار برکة خاصی وجود دارد. هر کاری که به نام خدا انجام شود، خدا آن را عبادت می داند. شما غذا می خورید، می نوشید، می خوابید، کار می کنید، ازدواج می کنید و نیت شما برای خداست، همه اینها برای خدا عبادت است ان شاءالله. این یک فیض خدا به تمام انسان ها است تا بتوانند به اسلام، دین خدا ، وارد شوند. بیشتر مردم برای این کار توجه نمی کنند. مسلمان شدن یک عزم و فیض خداست. او ما را به فیض و رحمت خود مسلمان کرده است. ما سپاس گذاریم خدا که در نام او در اینجا جمع شده ایم. خدا ماه رجب را برای خودش محفوظ کرده و آن را ماه خدا می نامد. در این ماه مقدس، لازم است عبادت کنیم و از برکات فراوان لذت ببریم. برخی در دوران سه ماه رجب، شعبان و رمضان روزه می گیرند. برخی در روزهای مبارک، مانند امروز روزه می گیرند. برخی در روزهای دوشنبه و پنج شنبه روزه می گیرند. هر کسی بر اساس توانایی خود. یک شخص باید این وظایف را ادامه دهد. انجام دادن این وظایف به مردم مفید است. هر کسی که این وظایف را انجام دهد، هم در این دنیا و البته در آخرت منفعت خواهد داشت. دعای پنج بار در روز اصلی است. برخی مردم می گویند: "ما دیکر می کنیم، تسبیح می زنیم. ما پنج بار در روز دعا نمی کنیم." دعای پنج بار در روز ستون دین است. دعای پنج بار در روز اصل همه چیز است و بر همه چیز غلبه می کند. بدون دعای پنج بار در روز هیچ فایده ای ندارد. حتی اگر تمام زندگی خود را دیکر کنید، اگر پنج بار در روز دعا نکنید، به شما چیزی نمی آورد. شما حتی فایده ی اندازه یک اتم نمی داشتید. دعای پنج بار در روز مهم است. اگر یکی از پنج دعای روزانه را از دست داده اید، البته، می توانید آن را جبران کنید. در آخرت، شما برای این کار مجازات نخواهید شد. اما برکت و پاداشی که از دست داده اید، دوباره باز نخواهید گرداند. برکت یک دعای از دست داده شده نمی تواند حتی اگر تا زندگی خود دعا کنید، باز یافت شود. وقتی زمان دعا فرا می رسد و شما بلافاصله دعا نمی کنید، دعای شما ارزش بیشتری را از دست می دهد. پیامبر محبوب، صلی الله علیه و سلم، در اصل گفته است که دعای انجام شده در زمان مناسب به اندازه یک گنج ارزشمند است. دعای به موقع مثل غذای تازه است و آنی که تاخیر دارد مثل غذای فاسد است. این مهم است. بسیاری از مردم به این موارد جدی نگاه نمی کنند. حتی افرادی که ادعا می کنند به تاریقه تعلق دارند، به این موضوع توجه نمی کنند. مردم حتی وقتی به آنها گفته شد که دعاهای از دست رفته خود را تکمیل کنند، می ترسند. آنها سپس می گویند: "چگونه باید این کار را انجام داد؟! ما برای 15 یا 20 سال دعا نکرده ایم!" "چگونه قرار است این دعاها را جبران کنیم؟ ما نمی توانیم این کار را انجام دهیم." البته، شما می توانید! فقط یک برنامه زمانی برای 15 سال بسازید و سپس، بعد از هر دعای واجب، یک دعای از دست رفته را نیز انجام دهید. شما نیازی نیست که همه چیز را در یک روز جبران کنید. حتی اگر سپس بمیرید قبل از اینکه همه چیز را جبران کرده باشید، خدا به شما خواهد آمرزید زیرا نیت داشتید و اقدام محکمی انجام دادید. مهم است این موارد را به درستی درک کنید. علاوه بر این، این به معنی این نیست که اگر شما در رمضان، در لیلة القدر یا در هر شب مقدس دیگری دو رکعت دعا کنید، این دو رکعت تمام بدهی دعای شما را حذف می کند. نه، این ها بدهی دعای شما را حذف نمی کنند. چنین چیزی وجود ندارد. البته، خدا مهربان است و می آمرزد. اما ما نمی توانیم از بدهی دعای خود به این روش خلاص شویم. هیچ شکی نیست که خدا مهربان است و می آمرزد. اما ما نمی توانیم این بیانیه را تایید کنیم که دو رکعت تمام دعاهای از دست رفته را جبران می کند. ما چنین چیزی را از شیخ نظام الحقانی یا شیخ عبدالله الفائز الداغستانی نشنیده ایم. آنها اقیانوس های دانش در موارد شرعی و فقهی هستند. و ما هرگز چنین چیزی از آنها نشنیده ایم. مردم می خواهند تاریقه را دنبال کنند و درخواست وظیفه یا خدمت می کنند. همین حالا وظیفه اول در انتظار انجام است که پنج بار در روز دعا کنید. در روز جمعه در روز، هنوز در مصر رجب نیست. رجب برای شما روز شنبه است. از شروع ماه مقدس رجب استفاده کنید تا نیت کنید و شروع به دعا کردن پنج بار در روز کنید، اگر هنوز این وظیفه را انجام نداده اید. و کسانی که هنوز دعاها را جبران نکرده اند باید شروع به جبران دعاهای خود کنند. فقط بعد از هر دعای واجب، یک دعای از دست رفته را انجام دهید. این به این سادگی است. بعد از هر دعای واجب، فقط چهار رکعت، دو رکعت، یا سه رکعت را جبران کنید این مفید است. خدا بخشش کند و به ما پاداشی را که به کسانی که در زمان مناسب دعا می کنند وعده داده است بدهد. رحمت خدا جامعه است. خدا آن را از ما و شما قبول کند. الله ما را توفیق هر خوبی بدهد. و آن ما را در راه درست، راه پیامبر الله، صلی الله علیه و سلم، راه اولیاء، صالحان و شیوخ، پایدار نگه دارد.

2024-02-17

Other
ما در حال حاضر در ماهی هستیم که به پیامبر، علیه السلام، اختصاص داده شده است که به نام شعبان شناخته می شود. این ماه اهمیت خاصی بین مؤمنان دارد. به افتخار پیامبر عزیز، علیه السلام، این ماه و شب های مقدس زیادی در این دوره را جشن می گیریم. به خصوص، شب تغییر از 14 به 15 شعبان. در این شب، رویدادهای سال آینده برای همه، حتی برای دنیا کل مشخص می شوند. ما بخشی از این جهان هستیم و هر چه در آن اتفاق می افتد، با اعمال و حالات ما در ارتباط است. این ماه مبارک کادوی خداوند است که به پیامبر محبوب، علیه السلام، اختصاص داده شده است. پیامبر، علیه السلام، نوری است نه تنها برای مسلمانان، بلکه برای تمام بشر. در روزهای اول در مکه، پیامبر، علیه السلام، به سختی های بی سابقه مواجه شد. آنها به هر روشی که ممکن بود رنج و عذاب بی شماری به پیامبر، علیه السلام، تحمیل کردند. اما در شب معراج، زمانی که پیامبر سفر به آسمان ها کرد، خداوند پیامبر را به ارتفاعاتی بلند کرد که غیر قابل دسترس بود. شب آن روز رویدادهای فوق العاده زیادی رخ داد. جزئیات کجا، چگونه و دقیقاً چه اتفاقی افتاد، برای ما ناشناخته است. ما به سادگی نمی دانیم. این فراتر از فهم ما است. رویدادهای آن شب مختص پیامبر، علیه السلام، بودند. در سفر شبانه خود، پیامبر، علیه السلام، همه چیز را دید: بهشت، جهنم، صراط، محشر. خدا همه اینها را در شب آن به او آشکار ساخت. برای خدا محدودیت زمانی یا مکانی وجود ندارد. همه آنها فراتر از فهم ما است. دو یا سه سال بعد از شب معراج، پیامبر، علیه السلام، دستور یافت تا به مدینه مهاجرت کرده و مکه، شهر زادگاه خود را ترک کند - که البته کار آسانی نیست. مکه محل تولد او بود، جایی که در آن بزرگ شد. ترک همه آن چیزها تصمیم مشکلی بود. با این حال، پیامبر، علیه السلام، از دستور خدا پیروی کرد و همراه با سیدنا ابو بکر از مکه رفت. برخی ممکن است بپرسند چرا خدا فوراً پیامبر، علیه السلام، را به مدینه منتقل نکرد. با این حال، خرد در همه چیزی که اتفاق می افتد وجود دارد. پیامبر، علیه السلام، قبلاً در یک ثانیه میلیاردها سال نور را سفر کرده بود. اما، او چگونه به مدینه مهاجرت کرد؟ با شتر. او در طول سفرش با حملات و شکنجه روبرو شد. حکمت عمیقی پشت این وجود دارد. از طریق این سفر سخت، پیامبر، علیه السلام، مثالی ستودنی برای تمام مسلمانان برجا گذاشت. با این حال، بسیاری از مسلمانان امروزه از رنجی که پیامبر مجبور به تحمل آن شد، بی خبر هستند. آنها معمولاً فکر می کنند که تنها خودشان در رنج هستند. اما هیچ کس رنجی به شدیدت پیامبر، علیه السلام، تجربه نکرده است. پیامبر رنج و شکنجه های غیر قابل تصوری را تحمل کرد. او با سنگ ها مورد حمله قرار گرفت، با خاکی پوشیده شد، تحقیر و توهین شد. علیرغم همه اینها، پیامبر، علیه السلام، صبور بود. اگر می خواست، یک فرشته می توانست به تمامی این سوء استفاده ها پایان دهد. پیامبر، علیه السلام، به بشریت توصیه کرد که صبر کنند و زندگی را همانطور که خدا داده است، بپذیرند. در سفر او از مکه به مدینه، حوادث فوق العاده زیادی رخ داد، به خصوص در غار غار الثور. الحمد لله، خداوند به ما فرصت داد تا آن غار را ببینیم. آن غار به اندازه کافی بزرگ برای یک بازدید معمولی نیست. بسیار تنگ است، دشوار است که وارد شویم یا حتی در آن بگنجیم. پیامبر، علیه السلام، در آن غار بود و چیز مهمی هم در آنجا اتفاق افتاد. در آن غار چه اتفاقی افتاد؟ همه 7700 شیخ نقشبندی، در روحانیت خود، به پیامبر، علیه السلام، بیعت کردند. این گردهمایی در غار اهمیت خاصی برای طریقه نقشبندی، و البته، همه طریقه دارد. طریقه راه حقیقت است و 41 طریقه وجود دارد. نقشبندی ها رابطه ویژه ای با پیامبر، علیه السلام، دارند. در آن غار، سیدنا ابو بکر، همراه با تمام شیخ های نقشبندی آینده تا روز قیامت، به پیامبر، علیه السلام، بیعت کردند. تا روز قیامت، در کل 7700 شیخ نقشبندی وجود خواهد داشت. این راه طریقه است - منبع قدرت آنها. طریقه و اسلام، شریعت، جدا ناپذیر هستند. آنها با هم تنیده شده اند و نمی توانند جداگانه وجود داشته باشند. هر زمان که تفرقه شدیدی بین مسلمانان بود و مردم راه خود را گم کرده بودند، شیخ های نقشبندی مسلمانان را متحد کردند و آنها را به راه درست هدایت کردند. شما ممکن است با احمد سیرهند، مجدد-i-الف-i-ثانی آشنا باشید، اما شما باید همچنین در مورد یوسف همدانی بدانید. یوسف همدانی یک ولی بزرگ بود. او مربی احمد یاساوی بود. یوسف همدانی و شاگردش احمد یاساوی در زمانی زندگی کردند که کل منطقه آسیای مرکزی علیه اهل سنت و جماعت بود. آنها از نشان دادن احترام به سیدنا ابوبکر، عمر یا عثمان خودداری کردند. آنها رفقای پیامبر را رد کردند. کل منطقه این احساس را داشت. اعتقاد فاطمیان از مصر در آن زمان برجسته بود. آنها با خلفاء' r-Rashidin مخالفت کردند. کل منطقه علیه یاران پیامبر بود تا زمانی که یوسف همدانی و شاگردش احمد یاساوی وارد شدند. این افراد ولیان بزرگی بودند. بدون هیچ جنگی، تنها آنها توانستند میلیون ها نفر را دوباره به راه اسلام برگردانند و زمینه ایمان را در آناتولی قبل از امپراطوری عثمانی آماده کنند. آنها این منطقه را آماده کردند و وقتی عثمانی ها رسیدند، اهل سنت و جماعت گسترده بود. بدون آنها، این میلیون ها نفر به راه بر نمی گشتند. اگر این شیخ ها نبودند، اهل سنت و جماعت در آنجا وجود نداشت. این چقدر غرورآمیز است که برخی افراد جرئت می کنند چنین شیخان بزرگی را مشرک نامیده اند. بدون کار آنها، اهل سنت و جماعت وجود نداشت. بدون کار آنها، اهل سنت و جماعت دوباره زنده نمی شد. بدون آنها، اسلام تا قلب اروپا نمی رسید. بدون آنها، مسلمانان نمی توانستند ظلم و استبداد رژیم شوروی را تحمل کنند. به لطف کار این شیخ ها، خداوند با آنها راضی باشد، مردم از شیطان و کمک های او در امان بودند. برای مثال، به احمد الفاروقی as-Sirhindi نگاه کنید، که همچنین به عنوان Mujaddid-i-Alf-i-Sani شناخته می شود که اهل سنت و جماعت را دفاع کرد- بدون هیچ جنگی، بدون شمشیر، بدون سلاح، بدون بمب. او با موفقیت اهل سنت و جماعت را در هند و مناطق اطراف آن مستقر کرد. ما امتیاز همراهی با آنها را داریم. علاوه بر این، 40 Tariqah دیگر وجود دارد؛ همه آنها اهل سنت و جماعت هستند. به خصوص در آفریقا، آنها اهل سنت و جما غرور یا خودبزرگی جایی در تریقه ندارد. تریقه فقط برای افراد فروتن محفوظ است. هر چه فروتن‌تر باشید، بالاتر صعود می‌کنید. پیامبر، دعای سلامتی بر او باد، گفته است: من توادع لله رفعه هر کسی که خود را برای عشق خدا تواضع وا می‌دهد، خدا او را می‌رفعاند. وقتی افراد به شما به طرزی سخت‌گیرانه خودبزرگی می‌کنند، گاهی مناسب است که با قاطعیت پاسخ دهید. اما کاملاً غیر قابل قبول است که جلوی افراد فروتن و محترمی از خود بپرایید. متأسفانه، افراد فروتن اغلب ناظر تحقیر و خودبزرگی می‌شوند. طرز فکر هر کسی که غرور یا خودبزرگی نشان می‌دهد، از بنیاد نقیض است. با توجه به اینکه همه چیز از سوی خدا اتفاق می‌افتد و هیچ چیز به دستاوردهای خودمان نیست، جایی برای خودبزرگی وجود ندارد. همه چیز را خدا به شما می‌دهد. شما باید این هدایا را با فروتنی و شکرانه پذیرفته، نه اینکه آن‌ها را به‌عنوان وسیله‌ای برای نگریستن با چشمان تحقیرکننده به دیگران استفاده کنید. چنین رفتاری باعث تحقیر شما از سوی خدا خواهد شد. شیخ های محترم گذشته حواسشان به توجیه علیه شیخ دیگری نبود. رفتار آن‌ها با افرادی که خود را محقق، شیخ، امام و غیره می‌نامند متفاوت بود. این افراد فاقد لیاقت و احترام بزرگیان ما هستند. آن‌ها از تریقه پیروی نمی‌کنند، بلکه توسط غرور و خودبزرگی خود هدایت می‌شوند. آن‌ها به دنبال شناخت شدن با لقب‌های با عظمت هستند. آن عالمان قدیم را تقلید کنید، در یک مورد آن‌ها از یک عالم در مورد یک مسئله مشورت کردند. آن عالم در مورد این مسئله گفت، «این قابل قبول نیست!» سپس آن‌ها نظر دیگر کسی را جویا شدند، که در مورد این مسئله گفت: «این مشکلی ندارد!» در تلاش برای ایجاد اختلاف با این دو دیدگاه مخالف، آن‌ها سعی کردند بین عالمان اختلاف ایجاد کنند. آن‌ها به سمت عالم اول حرکت کردند و گفتند: «شما این را غیرقابل قبول اعلام کردید، ولی شیخ دیگری آن را مشکلی نمی‌بیند!» آن عالم پاسخ داد: «آن عالم مثل اقیانوس است. کمی خاک نمی‌تواند اقیانوس را کثیف کند؛ خودش را پاک می‌کند.» این پاسخ عالم اول بود. سپس آن‌ها به سمت عالم دیگر حرکت کردند و گفتند: «شما این را مشکلی ندیدید، اما عالم دیگری آن را غیرقابل قبول می‌داند!» عالم دوم پاسخ داد: «آن عالم مثل یک تکه پارچه سفید، لکه‌های کم رنگ آن را کثیف نمی‌کنند.» هر دو عالم با هم با بالاترین احترام برخورد کردند و هیچکدام ادعا نکردند که دیگری اشتباه است. عالمان نگاهی روی مسئله داشتند و یکدیگر را عذر می‌ورزیدند. چنین بوده است طبیعت عالم حسابی گذشتگان. بیشتر آن‌ها شاگرد یک شیخ بودند، پیروان تریقه بودند و با ادب خود را می‌پرداختند. این بسیار مهم است. خداوند ما را هدایت کند. ما در دورانی زندگی می‌کنیم که شاهد برهم زدن نرمال‌ها هستیم. پیامبر، علیه السلام، زمانی را پیش‌بینی کرد که پاها به موقعیت سر صعود می‌کنند. صحابه متحیر شدند و پرسیدند: «چگونه این امکان پذیر است؟» در حقیقت، الان ناتوانی در کنترل است؛ پاها سر شده‌اند. سر، با درک و کنترل خود، باید رهبری کند، نه پاها. در سر درک، دید، شناخت و شنوایی وجود دارد. با این حال، خود را در یک دنیای وارونه پیدا می‌کنیم که در آن 'پاها' کنترل را ادعا می‌کنند. خداوند ما را کمک کند. ما در اوقات پایانی قرار داریم. این دوران بحرانی است. با توجه به سختی‌های دنیای امروز، الان زمان برداشت بزرگترین پاداش روحانی است. علی‌رغم سختی‌ها و رنج‌های مدرن، پیروی از راه خدا و اطاعت از اوامر او به شما پاداش‌های بی‌همتا از خدا را تضمین می‌کند. خدا کمک همه مسلمانان را کند. هر روز مشاهده می‌کنیم که مردم در سرگردانی غوطه ور می‌شوند. به تأثیرات ناپسندی مسلم نشوید و یا به کلام‌های وسوسه‌کننده افراد نااخلاقی که تشویق می‌کنند: "یک بار امتحان کن، خوشحالت می‌کند"، دل نبندید. مقاومت کنید تا درگیر نشوید. گذاشتن یک پا در دام به شما امکان فرار را می‌گیرد. این نصیحت نه فقط برای حال است، بلکه برای شنوندگان دور نیز است. از افراد با شهرت بد و مرافقت غیرمناسب دوری کنید. معاشرت با چنین افرادی مانند بازدید از آهنگر است، همانطور که پیامبر، علیه السلام، احتیاط می‌کند. شما یا خطر سوختگی را می‌پذیرید یا یک بوی ناخوشایند را به خود می‌گیرید. سپری کردن وقت با افرادی که انرژی منفی را در خود دارند به طور مشابه بر شما تأثیر می‌گذارد و شما را به سمت ناراحتی می‌کشد. بنابراین، بهتر است از ابتدا از چنین شرکتی دوری کنید. ما در عصر آخر زندگی می‌کنیم. ان‌شا‌آلله، ظهور مهدی علیه السلام یک نفوذ فوری و مورد نیاز را به همراه خواهد داشت. ما این رویداد را در انتظار داریم، همانطور که توسط پیامبر، علیه السلام، صادق و امین، پیشبینی شده است! پیش‌بینی‌های او حتماً عملی خواهند شد. فقط چند رویداد باقی‌مانده است که نامکشوف باقی می‌ماند، تا اینکه مهدی علیه السلام برای نجات این دنیا از همه شرارت‌ها، ناپاکی‌ها و افراد فاسد می‌آید. پس از آن دنیا پاک خواهد بود، انشا الله. همانطور که مولانا شیخ ناظم انتقال داده است، ما باید در هر نماز خدای خود را بخوانیم تا ظهور سریع مهدی علیه السلام را به جلو بیاوریم. انشا الله، خدا او را به سرعت خواهد فرستاد.

2024-02-18

Other
مولانا شیخ بسیاری از کلمات خوب و زیبا گفته است. آنچه همیشه دوست داشت بگوید: یومن جدید، رزقن جدید. یک روز جدید، رزق جدید، پیش فرستاده الهی. هر روز، یک روز جدید می آورد. کهنه می‌رود، تازه می‌آید. با این روز جدید، رزق جدیدی نیز برای هر فرد می‌آید. الله به هر کس رزقش را می‌دهد. بنابراین، نیازی به نگرانی از رزق نیست. وقتی رزق شما تمام شود، حتی اگر کل دنیا متعلق به شما باشد، نمی‌توانید لقمه دیگری بخورید. سپس دیگر نمی‌توانید نفس بکشید؛ نمی‌توانید دیگر یک قطره آب بنوشید. اما اگر هنوز حق رزق شما باقی است، آن را دریافت خواهید کرد. ما باید به الله اعتماد کنیم و شکی در اینکه الله برای شما رزق می‌رساند نداشته باشیم. یک مومن باید باور داشته باشد که همه چیز از الله می‌آید. رزق شما به شما خواهد رسید، هر کجا که هستید. اگر الله چیزی را برای شما تعیین کند، هیچ کس نمی‌تواند آن را از شما بگیرد. باید الله رزق حلالی را به ما بدهد، ان شاالله. همه افراد رزق دارند. بعضی خوب است، بعضی دیگر نیست. باید الله رزق خوبی به ما بدهد، تا بدن و ایمان ما را قوی کند. ان شاالله باید الله به ما به شکل فراوان رزق واسیع بدهد.

2025-05-02

Dergah, Akbaba, İstanbul
الله به انسان ویژگی‌های خاصی عطا فرموده است. انسان مسئولیت دارد. اگر این مسئولیت را بپذیرد، خودش از آن بهره‌مند می‌شود. او از این طریق خود را به نفع بزرگی می‌رساند. اگر انجام ندهد، به خودش آسیب می‌زند. الله به آنچه ما انجام می‌دهیم نیازی ندارد. الله به هیچ‌کس نیازمند نیست. نه به دعاها، نه به صدقات و نه به اعمال نیک - الله به هیچ‌کدام از این‌ها نیازی ندارد. ما نیازمندیم. الله کسی است که نیازهای ما را برآورده می‌کند. الله به ما نیکی می‌کند و راه را نشان می‌دهد: "این را انجام بدهید، این برای شما خوب است." "این چیزی است که نیاز دارید، به شما سود می‌رساند" هر چه روحانیت شما قوی‌تر شود، آرامش بیشتری می‌یابید. آخرت شما برکت داده شده و زیبا خواهد بود. الله هیچ مانعی بر سر راه ما قرار نداده است. الله به انسان فقط چیزهایی را تحمیل کرده است که به راحتی می‌تواند انجام دهد. کسی که این دستورات را پیروی می‌کند، برنده است. کسی که آنها را پیروی نمی‌کند، بازنده است. او حتی همه چیز را از دست می‌دهد. او برای ابدیت بازنده می‌شود. الله ما را از آن حفظ کند. برخی پس از درد زیاد به آرامش می‌رسند. اما در آخرت نیازی به تحمل چنین عذاب‌هایی نیست. در این جهان باید دستورات الله را پیروی کنید و آخرت را به دست آورید. آخرت را از دست دادن نادانی است. الله گنجینه‌های خود را باز کرده است، "بیایید و بگیرید" می‌گوید. اما انسان می‌گوید: "نه، من نمی‌خواهم." "من گنجینه نمی‌خواهم. آنچه که من نیاز دارم زباله است، آشغال از فاضلاب" می‌گوید انسان. اما الله می‌گوید: "این را رها کن." "به چیزهای پاک و زیبا، به جواهرات، به گنجینه‌ها بیایید" او می‌گوید. انسان دوباره می‌گوید: "نه، نه، من این را نمی‌خواهم." "ببین، همه دوستان من، بیشتر مردم، این زباله را دوست دارند." "آن‌ها کود و چیزهایی از فاضلاب را دوست دارند." "ما هم این را ترجیح می‌دهیم، ما راضی هستیم" آن‌ها می‌گویند. آن‌ها باور دارند که راضی هستند، اما در حقیقت نمی‌توانند باشند. انسان نمی‌تواند به این طریق رضایت واقعی پیدا کند. انسان فقط وقتی واقعاً راضی است که روح او آرامش پیدا کند. هیچ چیز دنیوی نمی‌تواند انسان را واقعاً خوشحال کند. فرقی نمی‌کند چقدر چیزهای دنیوی انباشته کند، هرگز کفایت نخواهد کرد، هرگز راضی نخواهد شد. کسی که آب شور می‌نوشد، تشنگی‌اش برطرف نمی‌شود. آنچه تشنگی را برطرف می‌کند، چیزهای شیرین، خوب، زیبا و پاک است. به همین دلیل الله به ما فرمان داده که به دنبال خوب و پاک برویم. الله می‌گوید: "بدی را رها کنید، به خوبی رو بیاورید." "از جهنم خارج شوید، به بهشت بیایید" او می‌گوید. آیا نصیحتی بهتر از این وجود دارد؟ نه. اما اگر انسان از نفس و شیطان پیروی کند، چیز دیگری نخواهد یافت. بنابراین باید نفس خود را مهار کنی و از شیطان دوری کنی. الله به همه ما کمک کند، ان شاء الله.

2025-05-03

Dergah, Akbaba, İstanbul
اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ كَرِيمٌ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنَّا الله، ارجمند، مهربان و سخاوتمند است. او آمرزنده است. او ممکن است ما را ببخشد. این دعای پیامبر ما است، صلح و برکات بر او. او به مردم توصیه می‌کند که آن را بگویند. الله کسی را دوست دارد که می‌بخشد. زیرا خود او آمرزنده است. اگر مردم خطاهای یکدیگر را ببخشند - خواه دانسته یا نادانسته انجام شده باشند - پاداششان نزد الله است. و این پاداش به‌راستی بزرگ است. چرا این را به شما می‌گویم؟ مردم باید بمیرند. در مراسم تدفین، برای آمرزش به نام متوفی دعا می‌شود و به یکدیگر بخشش داده می‌شود. اما گاهی بعضی افراد دور هستند و نمی‌توانند به صورت حضوری برای بخشش دعا کنند یا بخشش بگویند. وضعیت‌هایی که درخواست بخشش می‌طلبند، دائماً در زندگی رخ می‌دهند - خواه در شرایط زندگی بزرگ یا رویدادهای کوچک روزمره. حتی اگر به کسی ظلم بزرگی شده باشد و ببخشد، الله برای او کارهای نیک و پاداش را عنایت می‌کند. اما اغلب چیزهای کوچکتر هستند. مردم می‌توانند این کار را عمدی یا غیرعمدی انجام دهند - در طبیعت انسانی خود. الله بخشنده است. ما هم می‌بخشیم. اگر کسی به ما چیزی بدهکار باشد، می‌گوییم: 'بخشیده شد.' بنابراین نزدیک‌ترین خویشاوندان می‌بخشند. وقتی آشنایان دورتر مطلع می‌شوند، آنها نیز با بخشش خود همراه می‌شوند. بخشش آنها لطف بزرگی نزد الله است. الله، ارجمند، از این خوشحال می‌شود. الله می‌خواهد که بندگانش بی‌گناه باشند. به کسی که می‌بخشد، او پاداش‌های بزرگی اعطا می‌کند. چرا این را می‌گویم؟ در بین ما گاهی افرادی هستند، ممکن است الله به آنها رحم کند، که خیلی حساسی نیستند، کمی بی‌ادب و در طول زندگی بی‌توجه بودند. آنها به‌طور آگاهانه یا ناآگاهانه به مردم آسیب رسانده‌اند. چنین چیزهایی اتفاق می‌افتند. باید آن‌ها را ببخشیم. مصطفی پلا، که دو یا سه ماه پیش فوت کرد، ممکن است الله به او رحم کند. دیروز پسرش آمد و گفت که او پدرش را در خواب دیده است. او از وضعیت خود راضی بود ولی همچنان از برادران طلب بخشش کرد. زیرا او فرد خوبی بود، ممکن است الله به او رحم کند. البته گاهی او بسیار بی‌توجه بود. به همین دلیل او طلب بخشش کرد. گفتم: 'از طرف ما همه چیز بخشیده شده است.' من می‌بخشم و بنابراین همه دیگران هم باید باشند. ممکن است الله ببخشد. ممکن است او به همه ما ببخشد. وقتی ما می‌رویم، ممکن است دیگران حقوق ما را به ما ببخشند، همان طور که ما دیگران را بخشیده‌ایم، ان‌شاء‌الله. همه بخشیده شوند. الله کینه ندارد. مؤمن نیز کینه ندارد. مؤمن دوست دارد آنچه که الله دوست دارد و از چیزی که او نفرت دارد، نفرت دارد. الله بخشش را دوست دارد. بنابراین ما هم باید ببخشیم. ممکن است الله به همه ما ببخشد، ان‌شاء‌الله.

2025-05-06

Dergah, Akbaba, İstanbul
آگاه باشید، بی‌گمان، بر دوستان الله نه بیمی است و نه آنان اندوهگین می‌شوند. آنان که ایمان آوردند و تقویٰ پیشه کردند. بندگان دوست‌داشتنی الله نه ترسی دارند و نه غمی. زیرا که در دل‌هایشان احترام و پرهیزگاری از الله دارند. آنان مطیع الله هستند. اگر چنین است، در آنان نه ترسی و نه نگرانی‌ای وجود دارد. زیرا که ما از جانب الله آمده‌ایم و به سوی او بازمی‌گردیم. منشأ ما روشن و هدف ما نیز روشن است. قلب‌های این دوستان خدا در این حقیقت آرامش می‌یابد. به همین دلیل، آن‌ها نه ترس دارند و نه اندوه. آن‌ها حقیقت را بیان می‌کنند. به نیکی دعوت می‌کنند و خود از بدی دوری می‌کنند. آن‌ها تلاش می‌کنند تا دیگران را نیز از بدی دور نگه دارند. الحمدلله، پیر ما، شیخ ما، پدر ما شیخ ناظم بیش از ۹۰ سال بر این راه گام برداشت. و سرانجام با رفتن در این راه پاک تا پایان، به حضور الله رسید. زندگی مانند یک روز است که به سرعت پرواز می‌کند. بنابراین، سال‌ها مثل پرواز می‌گذرند. انسان باید از این آگاه باشد تا اعمالش در این جهان بیهوده نباشد. بر این اساس باید رفتار و زندگی کند. مطمئناً، برای شما در زندگی رسول الله الگویی نیکو وجود دارد. الله، آن متعالی، می‌گوید که در زندگی و در شخصیت پیامبر ما الگویی کامل‌ترین است. همچنین اصحاب، اولیاء و شیخ‌هایی که از راه او پیروی می‌کنند، نمونه‌های روشن هستند. برای اینکه انسان خوبی شویم، باید از آنها پیروی کنیم. هر چه بیشتر به آنها اقتدا کنیم، انسان‌های بهتر و شریفتری می‌شویم. کسی که نمی‌خواهد به آن‌ها نزدیک شود، منحرف می‌شود. نه تنها کمی، بلکه به طور بنیادین. زیرا با این کار به خود آسیب می‌رسانید. شما ظلم می‌کنید. باشد که الله مقامشان را بالا ببرد، انشاالله. پیامبر ما، صلح و برکت بر او، گفت: «در آخرت با کسانی که آن‌ها را دوست دارید، خواهید بود.» و ما آن‌ها را با تمام قلبمان دوست داریم. انشاالله، بعد از این توقف کوتاه در این دنیا برای ابدیت با آن‌ها متحد خواهیم بود.

2025-05-17

Dergah, Akbaba, İstanbul
ذِ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلَاسِلُ يُسْحَبُونَ (40:71) الله، قادر مطلق و متعال می‌فرماید: «با زنجیرهای آهنین به گردن‌هایشان به آتش کشیده خواهند شد.» و این انسان‌ها چه کسانی هستند؟ آنها کسانی هستند که وارد جهنم می‌شوند. به گردنشان زنجیر و بندهای آهنین بسته خواهد شد. این زنجیرها نمادی از گناهانشان است. گناهان به دور گردن شخص پیچیده می‌شود. آنها گردن را می‌فشارند و کل بدن را احاطه می‌کنند. اگر انسان برای گناهان کوچک خود توبه نکند – خداوند ما را از آن محافظت کند – این گناهان در نهایت به زنجیر عظیمی تبدیل می‌شوند که در روز قیامت قابل مشاهده است. در روز قیامت خواهی دید که برخی انسان‌ها مانند حیوانات یا سگ‌ها بر قلاده‌ها هدایت می‌شوند. فقط این بار با زنجیرهای آهنین. و چرا اینچنین است؟ در زندگی هنوز آسان است که از آن خلاص شوید. اگر توبه کنی و صادقانه طلب آمرزش کنی، الله این بندهای کوچک که به دور گردنت بسته‌اند، را باز خواهد کرد. با دعا و توبه صادقانه از الله، گناهانی که مانند زنجیرها به دور تو پیچیده‌اند، برداشته خواهند شد. بنابراین در دستان توست. این در قدرت خودت است که خود را از این بندها و زنجیرهای گناه رها کنی. الله، قادر مطلق و متعال، دوست دارد که ببخشاید و به کسانی که درخواست می‌کنند، بخشش می‌دهد. بنابراین نگویید: «چیز کوچکی است، اتفاقی نخواهد افتاد.» اگر برای تمام گناهان خود صادقانه توبه کنیم و طلب آمرزش کنیم، الله، قادر مطلق و متعال، به رحمت خود گناهان آن روز را محو خواهد کرد. اما اگر بر گناه اصرار ورزی و مغرورانه بگویی: «گناه و حرام را نمی‌پذیرم»، آنگاه – خداوند ما را نگه دارد – در آخرت به ابد مبتلا خواهی شد. راه آسانی نیست. در این دنیا، مردم حتی در کوچکترین سختی‌ها ناامید می‌شوند. و چرا اینچنین است؟ زیرا الله، قادر مطلق و متعال را فراموش کرده‌اند. با جستجوی راه حل‌های دیگر برای غلبه بر این سختی‌ها، فقط بندهای سخت‌تری به گردن خود می‌اندازند. حتی در این دنیا هم بندهایی وجود دارد. برای برخی افراد، رهایی از آنها دشوار است. برای مثال، عادتی بد را پرورش می‌دهی. این عادت نه تنها به بدنت آسیب می‌رساند. بلکه به وضعیت مالی و زندگی خانوادگی تو نیز صدمه می‌زند. رهایی از آن به تدریج سخت‌تر می‌شود. به همین دلیل قبل از اینکه این بند را به گردن خود بندازی، باید از هر چیزی که منجر به گناه می‌شود، دوری کنی. «اجازه بده فقط یک بار امتحان کنم، هیچ اتفاقی نمی‌افتد؛ باز یک بار دیگر، و یک بار دیگر»، و در همان لحظه بند به دور گردنت محکم می‌شود. پس از آن به سختی می‌توانی از آن فرار کنی. هر نوعی از گناه به عادت تبدیل می‌شود، اگر همیشه تکرار شود. عادت‌هایی وجود دارد که حتی برای بدن هم مضر هستند و بسیاری از مردم نمی‌توانند خود را از آن‌ها بیرون بکشند. بندهای سبک‌تر و سنگین‌تر وجود دارد، اما البته هیچ بند خوبی وجود ندارد. بندی بند است، هرچند سبک. بنابراین باید تا حد امکان از گناه فاصله گرفت. گناه چیز خوبی نیست، بلکه چیز مضری است. به همین دلیل الله، قادر مطلق و متعال، بخشش می‌دهد. اما برای این که خود را عذاب ندهیم، نباید هیچ بند گناهی به گردن خود ببندیم، ان شاءالله. خداوند ما را از آن محافظت کند.

2025-05-18

Dergah, Akbaba, İstanbul
الله، برتر و با عظمت، در قرآن کریم وضعیت دوزخیان را توصیف می‌کند. کسانی که در این دنیا از انسان‌های شرور پیروی می‌کنند، در آخرت در جهنم می‌یابند. این سرنوشت ناگزیر آنهاست. پایان آن انسان‌هایی که در مقابل الله، برتر و با عظمت، شورش می‌کنند، بی‌تردید جهنم است. در جهنم کسانی که از مخالفین الله و دشمنان الله پیروی کرده‌اند، با آنها به‌همراه گرفتارند. آنجا با این انسان‌ها مواجه می‌شوند. پیروان شکایت می‌کنند: "این‌ها ما را از راه راست منحرف کردند." "آن‌ها ما را گمراه کردند." "برای تمام درد و رنجی که بر ما آوردند، باید دو برابر مجازات شوند!" آنها می‌خواهند. "آن‌ها به ما شر و راه نادرست نشان دادند و نادرستی را به‌عنوان درست نشان دادند." "ما کورکورانه از آن‌ها پیروی کردیم و در نهایت جهنم سرنوشت ما شد"، شکایت می‌کنند. عذاب‌های جهنم غیرقابل تحمل است. و ندامت خیلی دیر می‌آید. "به‌عنوان مجازات عادلانه، باید دو برابر باشد، زیرا آن‌ها ما را گمراه کردند"، اصرار می‌ورزند. هَـٰٓؤُلَآءِ أَضَلُّونَا (7:38) "این‌ها کسانی هستند که ما را از راه منحرف کردند." "مجازات آن‌ها باید دو برابر باشد"، طلب می‌کنند. و آن‌ها که آن‌ها را فریب دادند، پاسخ می‌دهند: "شما با اراده‌ی آزاد ما را دنبال کردید. ما چه کار با آن داریم؟" وقتی که شما در روی زمین راه می‌رفتید، از چنین انسان‌هایی دنبال می‌کردید؛ آن‌ها به شما راه را نشان دادند و فخر کردند: «ما متخصصیم، ما اینیم، ما آنیم، ما پیشرفته‌ایم، ما همه‌چیز را می‌دانیم»، و شما اغوا شدید. آن‌ها به شما نجوا کردند: "از راه الله پیروی نکنید؛ این همه تخیل است." شما فکر کردید: "عقل ما کاملاً کافی است" و به این ترتیب فریب خوردید، تا جهنم نهایتاً جای شما شد. سپس نسبت به یکدیگر خشمگین می‌شوید و یکدیگر را لعنت می‌کنید؛ اما چه لعنت کنند یا نه، چیزی از سرنوشت آنها تغییر نمی‌دهد. فهم که باید در این دنیا راه الله، برتر و با عظمت، را پیروی کنید. باید راهی را که الله پیش‌بینی کرده طی کنی. حتی اگر والدینت تو را تحت فشار قرار دهند: "از این راه الله پیروی نکن"، با احترام و نیکی با آنها برخورد کن، به آن‌ها کلمات سخت نگوی، اما از راه الله منحرف نشو. هر کس تو را جذب کند، هر چه تو را وسوسه کند، از راه الله منحرف نشو. الله، برتر و با عظمت، حاکم واقعی بر همه هستی است. هر کس در نزد او پناه گیرد، نجات خواهد یافت. هر کس از او روی برگرداند، یا خود را دشمن او اعلام کند، به بدبختی خواهد رسید. توبه‌ی دیرهنگام دیگر نجاتی نمی‌آورد. به همین دلیل مراقبت لازم است. پیروی کورکورانه از انبوه می‌تواند فاجعه‌بار باشد. انبوه می‌تواند تو را به نابودی بکشاند. بنابراین همیشه باید هوشیار بود. به هر کلمه و هر شخصی ایمان نیاورید. به‌ویژه در این آخرالزمان، دروغگو و فریبکار به‌فراوانی وجود دارند. آن‌ها شما را وادار می‌کنند که سیاه را سفید و سفید را سیاه ببینید. آن‌ها خوبی را بد و بدی را خوب نشان می‌دهند. به همین دلیل حقیقت تنها در میان آن‌هایی است که با الله، برتر و با عظمت، ارتباط دارند. راه‌هایی که از او دور می‌شوند یا علیه او می‌روند، هیچ سودی نخواهند داشت و به هیچ‌چیزی خدمت نمی‌کنند. اللهم اجتماع و همه انسان‌ها را حفظ کرده و نگذارید از راه راست منحرف شوند، ان‌شاءالله.

2025-05-19

Dergah, Akbaba, İstanbul
مردانی که هیچ تجارت و فروشی آن‌ها را از یاد الله و اقامه نماز غافل نمی‌کند. (۲۴:۳۷) الله، قادر مطلق و والامقام، در این جهان به ما راهنمایی کرده و مسیر را به سوی خود نشان داده است. او به ما فرمان داده که از این مسیر منحرف نشویم و خود را در بازی و سرگرمی غرق نکنیم. آنان که تنها به پرستش و فرمان الله، قادر مطلق و والامقام، گردن می‌نهند، او به آن‌ها 'رجال' می‌گوید. این کسانی که 'رجال' نامیده می‌شوند، از شریف‌ترین افراد بین مردم هستند. این‌ها همان کسانی هستند که بر هوس‌های خود غلبه دارند. نه تجارت و نه تفریح، هیچ چیز نمی‌تواند آن‌ها را از یاد الله، قادر مطلق و والامقام، و از راه او باز دارد. آنان بر راه الله استوارند. هرچند به هر مال و دارایی، سرگرمی یا لذت دنیوی که برخورد کنند، دل‌هایشان به آن‌ها گرایش نمی‌یابد. کسانی که در راه الله ثابت‌قدم می‌مانند، در برابر الله همان 'رجال' هستند، یعنی انسان‌های راستین، با شخصیت و با فضیلت. این افراد به دنبال هوس‌های خود نیستند بلکه بر آن‌ها تسلط یافته‌اند. حتی اگر تمام دنیا از مسیر راست منحرف شود، آن‌ها هیچ تکان نمی‌خورند. به گمراهان توجه نمی‌کنند و بدون تزلزل به راه خود در مسیر الله ادامه می‌دهند. آنان محبوب‌ترین بندگان الله هستند. آنان اولیاءِ الله هستند. 'ولی' بودن به معنای آن نیست که همان‌طور که بسیاری تصور می‌کنند، تنها کسی باشد که معجزات انجام می‌دهد. دوستی با خداوند لزوماً همراه با کارهای معجزه‌آسا نیست. پایداری در راه الله بزرگ‌ترین معجزه است. انسانی که در راه الله استوار باقی می‌ماند و از آن منحرف نمی‌شود، محبوب‌ترین بنده الله است، یک ولی. یک ولی محبوب‌ترین بنده الله است. اگر می‌خواهی به این بندگان محبوب تعلق داشته باشی، به جهان چشم ندوز و به امور بی‌اهمیت اهمیت نده. از راه الله، قادر مطلق و والامقام، پیروی کن. از راه پیامبر، بر او درود و سلام باد، پیروی کن تا به الله، قادر مطلق و والامقام، برسی. همه چیز در این جهان فانی است. هیچ چیز در این جهان ابدی نیست؛ جاودانگی تنها در آخرت است. حتی این جهان نیز پایدار نیست. اگر اینچنین است، پس در این دنیا چه چیزی می‌تواند به نظر تو ابدی باشد؟ خداوند ما را حفظ کند. باشد که ما از راه راست منحرف نشویم. باشد که راه راست را بشناسیم، ان‌شاءالله. باشد که الله به همه ما هدایت بخشد و ما را از راه او منحرف نکند، ان‌شاءالله.