Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّ ٱللَّهَ يَغْفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ (39:53) الله کسی است که همه گناهان را می آمرزد، او آمرزنده است. فرقی نمی کند چه گناهانی انجام شده باشد، با توبه، الله آنها را به پاداش تبدیل می کند تا گناه برداشته شود و به جای آن پاداش قرار گیرد. الله این کار را از روی کرم خود انجام داده است، تا هر راه قابل تصوری برای نجات بشریت فراهم آورد. افراد زیادی هستند که تمام عمر خود را به انجام اعمال بد یا عدم انجام اعمال نیک می گذرانند، اما اگر قبل از مرگ توبه کنند، نجات می یابند. درهای توبه باز است. درهای توبه تنها در روز قیامت بسته خواهد شد. از آن زمان به بعد، توبه دیگر پذیرفته نخواهد شد. افرادی هستند که شک دارند. افرادی وسواسی، زنان و مردان، هستند که می‌پرسند: 'آیا الله گناهان ما را می آمرزد؟' الله بارها و بارها، هم در قرآن مجید و هم از طریق بیانات پیامبر، وعده داده است که می آمرزد. 'توبه کنید، من گناهانتان را می آمرزم،' الله به عنوان بشارتی اعلام می کند. و با این حال هنوز افرادی هستند که می پرسند: 'آیا او مرا می آمرزد؟' الله می آمرزد. در این شک نکنید. هیچ شکی در این مورد نباید باشد. کلام الله حق است. شما باید به کلام الله گوش دهید. به نفستان گوش ندهید، آن که شک می کند آیا الله شما را می آمرزد یا نه. اگر به این شک ها گوش دهید، پس به کلام الله گوش نداده اید. این خطری بزرگتر است. از رحمت الله شک نکنید و به وسوسه های "باید، می توانست، باید می کرد" تسلیم نشوید. شما باید باور داشته باشید که الله حتما می آمرزد و همه اعمال نیکو را قبول می کند. هر کس به رحمت الله ایمان داشته باشد، نجات می یابد. اگر کسی فکر کند که می تواند فقط از طریق اعمال خویش نجات یابد، اشتباه می کند و نجات نخواهد یافت. خداوند از این اشتباه حفظ کند.

الله قادر مطلق است و اوست که هر چیزی را طبق اراده‌اش رقم می‌زند. بسیاری از مردم از زندگی یا خودشان رضایت ندارند. این نارضایتی حالتی آشنا برای بسیاری از مردم است. زیرا بسیاری از آنها ایمان ندارند. آنها چیزی را کم دارند. آنها بی‌هدف هستند. به همین دلیل همه چیز را رد می‌کنند. آنها از هیچ چیز راضی نیستند. آن‌ها چیزهای زیادی را دوست ندارند. سپس افرادی وجود دارند که مقداری درک از دین و ایمان دارند. اما آنها نیز از نارضایتی رنج می‌برند. آنها شکایت می‌کنند: "من می‌خواهم کفر را از دنیا حذف کنم. در دنیای من، نباید کسی کافر باشد. اگر به من بستگی داشت، این کار و آن کار را متفاوت انجام می‌دادم." همه چیز رخ داده و با اراده الله رخ می‌دهد. اگر الله بخواهد، قطعاً شخصی را برای ایجاد تغییر ارسال خواهد کرد. و این با اجازه الله اتفاق خواهد افتاد. وعده الله حق است. کفر به پایان می‌رسد؛ دیگر کفر، ظلم و شری نخواهد بود. اما شرایط کنونی می‌طلبد که به‌ویژه پیروان طریقت با حکم الله راضی باشند، آنچه را الله به آنها می‌دهد بپذیرند، و علیه آن شورش نکنند. دانش و حکمت الله غیرقابل درک است. دانش و حکمت الله را نمی‌توان زیر سوال برد. در زمان‌های گذشته، بسیاری از صالحان و حکمای راستین زندگی می‌کردند. صالحان در گذشته در عموم مردم بیشتر بودند. صالحان امروز پنهان هستند؛ آنها کناره‌گیری کرده‌اند. بنابراین، جهان پر از مردم بی‌ایمان است. آنها مسلمان هستند، اما ایمان ندارند. تعداد افراد بی‌ایمان افزایش یافته است. آنها از چیزها ناراضی هستند و قول می‌دهند این و آن را متفاوت انجام دهند. در همین حال، قضاوت را به صلاحدید خود انجام می‌دهند. در گذشته، بسیاری از دانشمندان و اساتید روحانی بزرگ واقعی وجود داشتند. یکی از آنها مصلح‌الدین افندی بود، یک دانشمند و صالح بزرگ. پس از تکمیل علوم ظاهری، به دنبال دانش حقیقی رفت. برای کسب این دانش، نزد شیخ بزرگی به نام سنبل افندی رفت. دانشمندان عصر عثمانی به سنبل افندی احترام زیادی قائل بودند. مرتبه‌اش شناخته شده بود. روزی، سنبل افندی شاگردانش را جمع کرد و برای آزمایش صلاحیت آنها سوال زیر را پرسید: "سوال درس امروز شما این است: اگر دنیا در دستان شما بود، چه چیزی را تغییر می‌دادید؟ بعداً، نظرات هرکدام از شما را جمع‌آوری می‌کنم و از نظرات‌تان می‌پرسم. امیدوارم این کار نشان دهد تا چه حد پیشرفت کرده‌اید"، گفت سنبل افندی. آنها تمام روز را به فکر کردن گذراندند. یکی پس از دیگری نزد شیخ خود آمدند. "شیخ، من این بی‌عدالتی را از بین می‌بردم، این و آن را تغییر می‌دادم، این کار و آن کار را انجام می‌دادم"، گفتند تا همه نظرات‌شان را بیان کردند. سپس نوبت به مصلح‌الدین افندی رسید. شیخ از او پرسید که چه کاری انجام می‌داد و چگونه دنیا را بهبود می‌بخشید. از او پرسید: "اگر به تو بستگی داشت، چه کاری انجام می‌دادی؟" "اگر همه چیز در دستان من بود،" گفت، "همه چیز را در همان مرکز مربوط به خودش، درست جایی که الان است، نگه می‌داشتم. همه چیز را همان طور که هست نگه می‌داشتم. الله همه چیز را به این شکل خواسته است. من جایی که اراده الله است نیست که اراده‌ای از خود بروز دهم"، گفت. به خاطر این پاسخ، مصلح‌الدین افندی به عنوان مرکز افندی شناخته شد: شیخی که همه چیز را در مرکز خود نگه می‌دارد. او تا به امروز مورد احترام است. او دانش بسیاری داشت. هم در پزشکی و هم در علوم ظاهری و باطنی. او شاگردان بسیاری را تربیت کرد. او انسان‌های خوبی را پرورش داد. مردم تا به امروز از او بازدید می‌کنند. آنها از حکمت او می‌آموزند. انسان‌ها همیشه می‌خواهند همه چیز طبق میل خودشان پیش برود. مرکز افندی درس بزرگی به مسلمانان می‌دهد: الله همه چیز را به بهترین شکل آفریده است. همه چیز طبق اراده او اتفاق می‌افتد. این درس بسیار مهمی است. کسانی که این حکمت را می‌پذیرند و پیاده می‌کنند، آرامش پیدا می‌کنند. آنها دیگر سردرد ندارند. قلبشان آرام می‌گیرد. آنها راضی هستند که همه چیز طبق اراده الله اتفاق می‌افتد. خداوند ما را چنین بندگانی قرار دهد.

هر زمان با شکرگزاری به سمت الله آغاز می‌کنیم. با هر یک از اعمال ما، باید شاکر الله باشیم. از طریق شکرگزاری، برکات و هدایا چند برابر می‌شوند. هدایا همیشه ثابت می‌مانند. تنها ماندگاری از الله است. از طریق برکت، قدرت، رحمت و بودن ابدی او هدایا را دریافت می‌کنیم، هرگاه او بخواهد. به همین دلیل است که همه چیز را با شکرگزاری شروع می‌کنیم. به لطف الله، دوباره به این روزهای مبارک رسیدیم. روزها به سرعت می‌گذرند و پرواز می‌کنند. سپاس ما به خاطر ثابت‌قدم ماندن در مسیر درست است. ما شکرگزاریم که می‌توانیم پایدار بمانیم. شکرگزاریم تا الله به طور ثابت هدایای خود را به ما اعطا کند. ما از الله به خاطر امروز، که نوزدهم رمضان است، سپاسگزاریم. فردا بیستم است، و سپس عبادت زیبای دیگری است: اعتکاف. پیامبر ما، صلی الله علیه و آله، هرگز این کار را از دست نداد. آنهایی که می‌خواهند و می‌توانند این کار را انجام دهند، باید انجام دهند. این به این معناست که اعتکاف اجباری نیست، اما برای آنهایی که می‌خواهند، برکت و سود بزرگی برای اعتکاف است. اعتکاف ده روز طول می‌کشد. اعتکاف می‌تواند به مدت هفت روز، پنج روز، یک روز، یا یک ساعت باشد. مهم داشتن نیت است، و داشتن نیت برای اعتکاف هر زمان که وارد مسجد می‌شوید. اما در واقع، اعتکاف ده روز طول می‌کشد. پیامبر ما، صلی الله علیه و آله، ده روز را تمرین کرد. اما برای مسلمانان به طور کلی، کافی است به اندازه‌ای که می‌توانند اعتکاف کنند. بنابراین، باز کردن خود به نیت انجام اعتکاف با هر ورود به مسجد، درهایی به سمت پاداش‌ها و مسیر خوب به ما می‌دهد. در حدیث در خطبه جمعه، پیامبر ما، صلی الله علیه و آله، اشاره کرد که برکات رمضان در آخرت به پاداش‌هایی تبدیل می‌شوند که حتی نمی‌توانیم تصور کنیم. در این دنیا، مردم برای چیزهای بی‌معنی تلاش می‌کنند. آنها برای چیزهایی با ارزش کمی آرزو دارند. آنها هیچ کاری برای آخرت، زندگی واقعی و ابدی، انجام نمی‌دهند. این بخشی از عزمی است که الله برای مردم در نظر گرفته است. همه کاری که ما می‌توانیم بکنیم این است که پیام الله را به کسانی که عمل نمی‌کنند برسانیم. انجام دادن یا ندادن آنها به خودشان بستگی دارد. اگر الله آنها را با این نعمت متبرک نکند، آنها هیچ کاری انجام نخواهند داد. اما ما باید از اینکه آنها از چیزهای خوب محروم می‌مانند غمگین باشیم. خدایا ما را در این مسیر حفظ کن. باید از الله بخواهیم که ما را مانند آنها نکند. خدایا ما را ثابت‌قدم کن. در مسیر اسلام، نور، زیبایی، خدایا ما را ثابت‌قدم و کمک کن. زیرا کسی هرگز از نوسانات نفس مطمئن نیست. اگر کسی اشتباهی کند، به دره‌ای سقوط می‌کند و گم می‌شود. تمام تلاش‌ها آنگاه بی‌ارزش خواهد شد. بنابراین، باید هوشیار باشیم. باید نسبت به الله شکرگزار باشیم. بگو: "این از فضل پروردگار من است!" هَٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّي اگر الله تو را با این نعمت متبرک نکند، هر قدر هم که تلاش کنی، ممکن نخواهد بود. ممکن نخواهد بود. آنچه الله بخواهد اتفاق می‌افتد. نپرس: چرا الله این کار را کرد؟ کسانی که این سؤال را می‌پرسند، به دستاوردی نخواهند رسید. آنها چیزهای زیادی را از دست می‌دهند، اما چیزی کسب نمی‌کنند. این روزهای مبارک غنیمتی برای آخرت هستند. غنیمتی نه از دنیا، بلکه غنیمتی از آخرت. می‌توانید به هر اندازه که می‌خواهید از آن بردارید. هیچ کس نمی‌تواند به شما چیزی بگوید. هرچه بیشتر، بهتر، می‌گوید الله. دری ما دریِ سخاوت است، می‌گوید الله. تردید نکن، خجالت نکش. فراوان بردار. به اندازه‌ای که می‌خواهید بردارید، می‌گوید الله. ما چه می‌کنیم؟ در حالی که فرار می‌کنیم و می‌گوییم نمی‌خواهیم. سپس ما مدام شکایت می‌کنیم که چرا در تنگنا هستیم. اگر از الله فرار کنید، به کجا می‌روید؟ مشکل! این یک واقعیت شناخته شده است. دو راه وجود دارد، سومی نیست. راه الله و راه شیطان وجود دارد. یا در راه الله هستید یا در راه شیطان. هر کس در راه الله باشد، برنده است. هر کس در راه شیطان باشد، بازنده است. آنها می‌توانند به اندازه دلخواه بخورند و بیاشامند. آنها می‌توانند بدون وقفه روز و شب بخورند. به آنها سودی نخواهد رساند. تنها سود آن خواهد بود که شکمشان بزرگتر شود و چاق شوند. هیچ مزیت دیگری ندارد. آسیب‌ها بیشتر از سود است. خدایا ما را از چنین افرادی حفظ کن. خدایا ما را از مسیر درست منحرف نکن. دوباره، میلیون‌ها و میلیاردها تمجید از شکرگزاری به الله که ما را در این مسیر قرار داد. ما نمونه‌های زیادی در جلوی خود داریم. آنها انسان‌هایی مانند شما و من هستند، اما الله آن را به آنها نداده است. به همین دلیل باید شکرگزار باشیم! به چیز دیگری نیاز نداریم. از طریق شکرگزاری ثابت‌قدم بمان! خدایا ما را در میان شکرگزاران قرار ده.

یکی از بیماری‌های نفس، خودپسندی است: عجب. عجب به معنای خوددوستی است. این بیماری‌های نفس می‌تواند در هر کسی اتفاق بیفتد. اگرچه این بیماری‌ها ممکن است در هر کسی اتفاق بیفتد، خودپسندی در کسی که از شریعت و طریقت پیروی می‌کند خوب نیست. چرا خوب نیست؟ چون ارزش اعمال انجام‌شده را کم می‌کند. "من برای نماز شب برخاستم در حالی که دیگران خواب بودند." شیطان افراد را وادار به گفتن چنین چیزهایی می‌کند تا ارزش نمازهایشان از بین رود. آنچه شما انجام می‌دهید از ابتدا ناقص است و فقط نصف نصفی است. برای اینکه کاملاً نعمت کارهایتان برای خدا از دست برود، شیطان شما را وسوسه به خودپسندی می‌کند. خودپسندی یک خطر رایج در مسیر معنوی است. شیطان افراد را به شیوه‌های مختلف به سمت خودپسندی وسوسه می‌کند. بعضی افراد به خاطر چیزهای دنیایی شکوه می‌کنند. آنها فکر می‌کنند خوب لباس می‌پوشند، جذاب هستند، زیبا هستند، این و آن را دارند و مقامشان بسیار بالا است. این‌ها مسائل دنیوی هستند. از ابتدا، آنها با چیزهای بی‌فایده سرگرم بوده‌اند. خودپسندی از نظر مردم خوب پذیرفته نمی‌شود. اگرچه آنها سخت کار می‌کنند، اما افرادی که خود را برتر می‌دانند مورد توجه قرار نمی‌گیرند. آنها مورد حسادت قرار می‌گیرند. حتی اگر آنها معتبر شناخته شوند، محبت را به دست نمی‌آورند و برکت دستاوردهای خود را از دست می‌دهند. خاصه برای کسانی که در مسیر خدا هستند، خودپسندی چیز خوبی نیست. از خودپسندی دوری کنید. اگر نماز می‌خوانید، شکرگزار باشید که می‌توانید نماز بخوانید. نباید خودتان را برتر از دیگران بدانید چون آنها این کار را نمی‌کنند. خدا این فضل را به شما داده است، نه به دیگران. باید بدانید که این از خود شما نیست، بلکه از خداوند قادر است. تمام اعمال خوبی که ما انجام می‌دهیم فضل و هدیه‌ای از جانب خداوند قادر است. این‌ها هدایای بزرگی هستند. ما باید برای آن قدردان باشیم. خدایا، ما را از شر نفس ما نگه دار. نباید احساس برتری کنیم و به دیگران به دلیل نماز خواندن و انجام اعمال صالح نگاه از بالا به پایین داشته باشیم. خدایا، ما را نگه دار. خداوند قادر بر همه چیز قدرت دارد. او می‌تواند آن را از شما بگیرد و به کسی که خوار می‌شمارید بدهد. آنگاه شما با چیزی باقی نمی‌مانید. خدایا، ما را از دام‌های نفس نگه دار. خداوند ما را در این روزهای مبارک از کمین نفس نگه دارد.

بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّ كَيْدَ ٱلشَّيْطَـٰنِ كَانَ ضَعِيفًا (4:76) صدق الله العظيم نقشه شیطان، کینه‌اش، ضعیف است. هر قدر هم که قوی به نظر برسد، ضعیف است. الله، توانا و بزرگوار، می‌تواند نقشه شیطان را که هر چقدر هم که قوی به نظر برسد، خنثی کند. مردم از قدرت فیزیکی خود می‌نازند. آن‌ها از معنویت بی‌خبرند. یا به آن اعتقاد ندارند. قدرت واقعی در معنویت است. قدرت فیزیکی در برابر قدرت معنوی بی‌فایده است. به همین دلیل باید روی قدرت معنوی تمرکز کنیم. به قدرت شیطان اعتماد نکنید، با او نباشید. کسانی که با او هستند در نهایت بازنده خواهند بود. کسانی که در مقابل او هستند همیشه برنده خواهند بود. حتی اگر در این دنیا به نظر برسد که می‌بازند، الله در نهایت رتبه‌شان را بالا خواهد برد. حقیقت آشکار خواهد شد. این موضوع از زمان آدم تا آخرین پیامبر، درود بر همه‌شان، بارها نمایان شده است. مانند این روز خاص، هفدهم رمضان، که جنگ بدر رخ داد. کافران گفتند، 'ما مسلمانان را نابود خواهیم کرد.' اما شکست خوردند و عقب‌نشینی کردند. در زمان ما امروز، همان شرایط حاکم است. مردم حتی بدتر شده‌اند. کارهایی می‌کنند که هیچ انسانی نباید انجام دهد. سپس ادعا می‌کنند که چنین و چنان هستند و ریاکاری‌شان نمایان می‌شود. الله، بلندمرتبه، آنها را در این زندگی خوار می‌کند. آنها در آخرت مجازات خواهند شد. مقصدشان جهنم است. هر کاری که انجام می‌دهند بی‌فایده است. هر کاری که می‌کنند جز شرارت نیست. و این شرارت به خودشان برمی‌گردد. مسلمانان، که با الله هستند، همیشه موفق خواهند بود. خدایا، ما را از موفقان قرار ده. أولئك الفائزون الله کسانی که با او هستند را به عنوان برندگان توصیف می‌کند: فائزون. کسانی که با الله هستند، همیشه برنده خواهند بود. کسانی که با شیطان هستند: حزب الشيطان هم الخاسرون کسانی که با شیطان هستند همیشه بازنده خواهند بود. خدایا، ما را محافظت کن. خدایا، همیشه ما را در میان کسانی قرار ده که با تو هستند و به دست شیطان گمراه نشویم.

این ماه مبارک رمضان از هر جهت خاص است. در این ماه، پیامبر ما نه تنها روزه گرفت و خود را به عبادت اختصاص داد. بلکه او در این ماه در چند نبرد بزرگ نیز شرکت کرد. یکی از آنها نبرد بزرگ بدر بود. با اجازه الله، با وجود اینکه تعداد دشمنان بیشتر بود، کسانی که با الله بودند پیروز شدند. نام‌های این یاران مبارک نوشته شده و در گذشته‌ها در خانه‌ها آویخته می‌شد. این کار برای حفاظت بود. یاران نیز درجات مختلفی دارند. اولین کسانی که آمدند سبقون الاولون هستند. آنها نخستین کسانی بودند که اسلام آوردند. سپس کسانی می‌آیند که با انجام دادن بیعت، وفاداری خود را نشان دادند. و پس از آن کسانی می‌آیند که در نبردها شرکت کردند. الله برای هر کدام از آنها درجه‌ای تعیین کرده است. درجه‌های آنها بلند است. توجهی که پیامبر ما به آنها داد، دلیل بر این است که احترام گذاشتن به افراد خوب، شایسته است. این پدیده جدیدی نیست؛ شیطان از زمان‌های قدیم سعی کرده جلوی مردم را از احترام گذاشتن به این افراد محترم بگیرد. با این حال، بدون این احترام، مردم سهمی از پاداش‌ها نخواهند گرفت. این هدایا فقط به آن بندگانی داده می‌شود که مورد علاقه الله هستند. بنابراین، ما باید مراقب باشیم. خوب نیست به بندگانی که مورد علاقه الله هستند، بی‌ادبی کنیم. فقط مشکلات غیر ضروری را به خود جلب می‌کنید و بلا را بر خودتان می‌آورید. خداوند ما را از آن محفوظ دارد. خداوند اسرار آنها را محافظت کند. درجات آنها بلند شود. ما کسانی را دوست داریم که پیامبر ما دوست داشت. هرکس آنها را توهین کند در بدبختی خواهد بود. این تا روز قیامت باقی خواهد ماند. بنابراین، نباید با افراد نادان باشید. با افرادی که خود را عالم می‌دانند اما عالم‌های بد هستند، نباشید: علمای سوء. تعداد آنها افزایش یافته است. پیامبر ما این وضعیت را به عنوان یک معجزه پیش‌بینی کرد. او گفت که در زمان‌های آخر تعداد عالم‌ها زیاد خواهد شد، اما دانش کاهش می‌یابد و افراد زیادی هستند که سخنان توخالی می‌گویند. پس مراقب باشید. به هر چیزی که گفته می‌شود، کورکورانه اعتقاد نکنید و از افرادی که بدگویی می‌کنند، فاصله بگیرید. بدی آنها نیز بر شما تاثیر می‌گذارد. خداوند ما را محافظت کند. خداوند از اصحاب بدر مبارک و همه یاران پیامبر ما راضی باشد. درجه‌های آنها بلند است. برکات آنها نیز به ما برسد.

وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِيعُوا۟ ٱلرَّسُولَ (24:56) صدق الله العظيم الله، عزیز و بلندمرتبه، فرمان پرداخت زکات را داده است. این یکی از ارکان اسلام است. همه می‌دانند که باید زکات پرداخت شود، ولی باید به مردم یادآوری شود. خصلت نفس انسانی، بخل است. ٱلْأَنفُسُ ٱلشُّحَّ (4:128) در قرآن کریم، واژه «شُحّ» آمده است، که بخل شدید و طمع بی‌نهایت را توصیف می‌کند. نفس از بنیاد بخیل است. به همین دلیل است که مردم همیشه نیاز به تشویق برای بخشیدن دارند. نباید از نفس خود پیروی کنید. اگر این کار را انجام دهید، به خودتان آسیب می‌زنید. آسیب‌های ناشی از بخل و طمع برای خود فرد بیشتر است تا برای دیگران. به همین دلیل است که پرداخت زکات یک نعمت بزرگ است. منجر به پاداش می‌شود. کلید تمام خوبی‌ها است. آن را به عنوان از دست دادن ثروت خود نبینید. زکات به معنای رشد ثروت شماست! اگر بدهید، الله بیشتر خواهد داد. اگر ندهید، الله نخواهد داد. و حتی اگر الله بدهد، اگر زکات ندهید، نمی‌توانید از فایده ثروت خود بهره‌مند شوید. یک فرد ثروتمند از ثروت خود می‌نازد: "من ثروتمندم. همه چیز برایم خوب است!" موضوع در مورد مقدار نیست. مهم بهره‌برداری از آن است. تمام ثروت خود را در یک توده قرار دهید، بگویید "این مال من است". اگر با آن کاری نکنید، این پول چه کاری برای شما انجام می‌دهد؟ هیچ استفاده‌ای ندارد. زکات حق الله است. الله بلندمرتبه آن را برای نیازمندان تعیین کرده است. هر کسی که زکات بپردازد، الله به او برکت، خیر، و پاداش می‌دهد. مقام پرداخت‌کننده زکات در آخرت بلند می‌شود. هر کسی که زکات نپردازد، خشم الله را دریافت می‌کند. الله از آنها راضی نخواهد بود. اگر الله راضی نباشد، هیچ چیز برای شما سودمند نخواهد بود. به همین دلیل است که ما یک بار دیگر یادآوری می‌کنیم. زکات، مبلغ خیلی زیادی نیست. اگر همه زکات بپردازند، نیازی به مالیات نخواهد بود. در کشورهای غیر مسلمان، مالیات‌ها تا 80٪ یا 70٪ افزایش می‌یابند. حتی در کشورهای ما نیز، مالیات‌ها بالا هستند، اما هیچ سود و نفعی وجود ندارد. هنوز کافی نیست. همیشه بیشتر می‌خواهند. الله بلندمرتبه فقط آنچه را که مردم تواناییش را دارند از آنها می‌خواهد. 2.5٪ زکات، مبلغ بسیار کم، اما بسیار مبارکی است. اگر مردم این کمک کوچک را پرداخت کنند، فقری وجود نخواهد داشت. اما مردم از شیطان پیروی کرده و با تقلب سعی در فرار از پرداخت می‌کنند، یا حتی به پرداخت فکر نمی‌کنند، یا اگر به آن فکر کنند، می‌گویند، "چرا باید این همه پول اهدا کنم؟" هر چه پول بیشتری داشته باشند، بخیل‌تر می‌شوند. اگر یک میلیون داشته باشند، 25,000 اهدا می‌کنند. می‌گویند که زیاد است، اما اگر ده میلیون باشد، آنگاه 250,000 اهدا می‌کنند. اگر صد میلیون باشد، آنگاه دو و نیم میلیون اهدا می‌کنند. هر چه پول بیشتری داشته باشند، بیشتر از اهدای بیشتر می‌ترسند، بدون این که به مقدار بیشتر پولی که دارند فکر کنند. فقط به آنچه اهدا کرده‌اند فکر می‌کنند، نه به آنچه هنوز دارند. به کمی که داده‌اند فکر می‌کنند، نه به بزرگی‌ای که هنوز دارند. این بخل است. خداوند از آن محافظتمان کند. خداوند به ما توان استفاده درست از عقلمان را عطا کند. عقل وجود دارد، اما مهم استفاده صحیح از آن است. خداوند اعمال نیک ما را قبول کند. خداوند بر آنچه داده‌ایم برکت و قبولیت بدهد. خداوند از کسانی که می‌دهند راضی باشد.

بسم الله الرحمن الرحيم وَلَمْ يُصِرُّوا۟ عَلَىٰ مَا فَعَلُوا۟ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (3:135) خداوند، توانا و برتر، گناهان انسان را می‌بخشد اگر او به طور لجوجانه آن خطاها و گناهان را تکرار نکند. اما، اگر کسی در کفر و شرارتش اصرار ورزد، کاری از پیش نخواهد رفت. او باید مجازات خود را تحمل کند. این روزها، مردم اشتباهات خود را قبول نمی‌کنند. آن‌ها بر آنچه فکر می‌کنند درست است اصرار می‌ورزند. ای انسان، این که تو انجام می‌دهی غلط و خوب نیست! این با همه چیز در تضاد است. با طبیعت انسان در تضاد است. با این وجود، انسان در این گناهانی که با آفرینش خداوند در تضاد هستند، اصرار می‌ورزد. آن‌ها بر آن اصرار ورزیده و دیگران را نیز به سمت این گناهان و شرارت تشویق می‌کنند. این کار را انجام بده، آن کار را انجام بده! حتماً باید این کار را انجام دهی! اگر انجام ندهی، به تو کمک نمی‌کنیم، پولی به تو نمی‌دهیم، هیچ کاری برایت انجام نمی‌دهیم. بدین ترتیب، آن‌ها کل دنیا را به سوی این شرارت فشار می‌آورند. شرارت چیست؟ هر نوع گناهی بد است. این شرارت است. به نفع بشریت نیست. خداوند، توانا و برتر، انسان را در بهترین شکل آفرید و آرزو دارد که انسان‌ها به زیباترین شکل زندگی کنند. وقتی فردی گناه می‌کند، رتبه‌اش کاهش می‌یابد، کیفیتش کم می‌شود. و به قدری پست می‌شود که از حیوان نیز بدتر می‌شود. حتی یک حیوان به طور عقلانی‌تر، بهتر از یک انسان در این وضعیت رفتار می‌کند. اما وقتی فردی کار خوب انجام می‌دهد، رتبه‌اش بالا می‌رود. هرچه کار خوب بیشتری انجام دهد، رتبه‌اش بالاتر می‌رود. ما اکنون این ماه مبارک را تجربه می‌کنیم. نباید به طور لجوجانه در گناهانش اصرار ورزید. فرد باید مدام بررسی کند که آیا احتمالاً حق کسی را ضایع کرده یا به کسی ستم کرده است یا نه. باید خود را بررسی کند که آیا درست است یا نه. اگر کار اشتباهی انجام می‌دهد، باید متوقف کند. خدا می‌بخشد! فضیلت توبه بسیار بلند است. سود چیست؟ سود آن چیزی است که برای آخرت به دست می‌آورید. سود در این دنیا بی‌ارزش است. فکر نکنید که با ستم کردن به دیگران چیزی به دست آورده‌اید. این در آخرت به عذاب و شکنجه برایتان تبدیل می‌شود. خداوند ما را از آن محافظت کند. نباید در انجام کارهای بد اصرار ورزیم. خودتان را مورد بازرسی قرار دهید و ببینید آیا کاری که انجام می‌دهید درست است یا نه. گاهی اوقات، مردم خودپسند هستند و مطمئنند که درست می‌کنند. گاهی، آن‌ها در مورد مسئله‌ای که فکر می‌کنند درست است، اشتباه می‌کنند. بنابراین، ما باید در این دنیا مراقب باشیم که حقوق را ادا کرده و با حالتی پاک به آخرت برویم. باید همیشه طلب بخشش کنیم؛ ولی این ماه فرصتی زیباتر برای آن است.

لَا تَقْنَطُوا۟ مِن رَّحْمَةِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغْفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ (39:53) صدق الله العظيم الله بزرگوار می‌فرماید، امیدتان را به رحمت او از دست ندهید. الله همه نوع گناهان را می‌بخشد. برخی افراد می‌گویند، "من گناهکار بزرگی هستم، گناهانم بی‌شمار است. دیگر نمی‌توانم از آنها فرار کنم. به کارهای بد و گناهان خود ادامه خواهم داد. این طرز فکر معادل با از دست دادن امید به الله است. این صحیح نیست. الله همه گناهان را هنگامی که طلب بخشش شود می‌بخشد. الله بخشنده است. اغلب، مردم نمی‌بخشند. هر چقدر هم که عذرخواهی شود، طرف مقابل کینه‌توز باقی می‌ماند. اما الله همه گناهان و شرارت‌های انجام شده را می‌بخشد. او آنها را می‌بخشد. این ماه، ماه زیبایی است. یکی از نام‌های آن "ماه بخشش" است. این ماهی است که در آن الله می‌بخشد. رمضان ماهی است که الله در آن رحمت خود را به مردم عطا می‌کند. طلب بخشش برای همه گناهان انجام‌شده و در رمضان پربرکت، طلب بخشش از الله، زیبایی بزرگی است که این ماه زیبای رمضان را متمایز می‌سازد. رحمت و لطف الله همیشه حاضر است، اما در این ماه، عطایای الله به ویژه فراوان است. همه اعمال نیکو انجام‌شده در این ماه بسیار مهم‌تر هستند، بنابراین باید از این فرصت استفاده کرد. به همین ترتیب، اگر کسی عادت‌های بدی مانند الکل، قمار، زنا، دزدی، بی‌احترامی یا هر بدی دارد، باید در این ماه توبه کند و از الله کمک بخواهد تا دیگر آنها را انجام ندهد. بسیاری از مردم از اعتیاد به سیگار رنج می‌برند. وقتی شروع می‌شود، ترک کردن سیگار سخت است. این ماه فرصت خوبی برای ترک فراهم می‌کند. در این ماه آسان‌تر خواهد بود. چون فرد طی این ماه در حال روزه‌داری از سیگار کشیدن اجتناب می‌کند. چه مکروه (ناپسند) یا حرام (ممنوع)، مهم است بدانید که سیگار کشیدن قطعا کار بسیار بدی است. این عادت فرد را بنده خود می‌کند. اجازه نمی‌دهد نفس شما رها شود. در گذشته، مردم سیگار را پستانک شیطان می‌نامیدند. مردم پیدا کردن راهی برای ترک آن دشوار می‌یابند. مانند بچه‌هایی است که نمی‌توانند از شیر گرفته شوند. وقتی به این عادت بد اعتیاد پیدا می‌کنند، حتی اگر بخواهند نمی‌توانند رها شوند. کسانی که تحت تأثیر قرار می‌گیرند برده این اعتیاد می‌شوند. می‌گویند می‌خواهند آزاد باشند، اما نمی‌توانند. امیدوارم با برکات این ماه از آن رهایی یابند. باید از الله هم بخشش و هم کمک در توبه خواست. باید از الله خواست تا به شما کمک کند این اعتیاد را از خود دور کنید. سیگار کشیدن کاری کاملا بد و به هیچ وجه سودمند نیست. امیدوارم الله کسانی که تحت تأثیر قرار گرفته‌اند را نجات دهد.

بسم الله الرحمن الرحيم أَتَأْمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَأَنتُمْ تَتْلُونَ ٱلْكِتَـٰبَ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ (2:44) صدق الله العظيم الله دستور می‌دهد: شما به دیگران امر به خیر می‌کنید، اما خودتان را فراموش می‌کنید. زمانی که مشاوره می‌دهیم، ابتدا باید خودمان را آموزش دهیم. ما باید ابتدا خودمان نصیحت‌هایی که می‌دهیم را عمل کنیم. فقط بعد از آن باید دیگران را به انجام دادن همان کار تشویق کنیم. در غیر این صورت، در حضور الهی شایستگی نداریم. شما به خوبی امر می‌کنید، به زیبایی امر می‌کنید، ولی هیچکدام از این‌ها در شما موجود نیست. درون شما برخلاف چیزی است که می‌گویید. حتی یک کلمه از آنچه می‌گویید را عمل نمی‌کنید. این وضعیت بین علمای آخرالزمان، همانطور که پیامبر ما، صلی الله علیه وسلم، گزارش کرده است، فراگیر است. افراد زیادی هستند که زیاد حرف می‌زنند، حرف‌زن هستند. ارائه‌شان متفاوت است. اما عملی وجود ندارد. هیچ خوبی؛ هیچ چیزی وجود ندارد. کلمات‌شان و عدم انجام اقدامات متناسب، دلیلی علیه آنها هستند. مسئول خواهند بود: "این کلمات را گفتید، اما عملی نکردید." "حتی برعکس آنچه گفتید عمل کردید." مجازات‌شان سخت‌تر از مجازات یک فرد عادی خواهد بود. بسیاری از علمای امروزی نه تنها عمل نکردن را وعظ می‌کنند بلکه چیزهایی را نادرست نشان داده و انگار که بخشی از دین باشد، دروغ‌ها را نشر می‌دهند. آنچه می‌گویند علیه آنها استفاده خواهد شد. اگر توبه نکنند، باید بابت آن پرداخت کنند. در این دنیا نیز بابت آن پرداخت خواهند کرد. شخصی که آخرت را فدای این دنیا می‌کند، نه در این دنیا و نه در آخرت موفق نخواهد بود. شخص یا عالمی که فکر می‌کند با بهره‌برداری از موقعیت خود برای کسب سود، فرد زیرکی است، فرد عاقلی نیست. الله به آنها فرصت‌هایی داده است. اگر از این فرصت سوءاستفاده کنند، همه چیز برعکس خواهد شد، دقیقا برعکس اتفاق می‌افتد. کارها و خودشان را نابود می‌کنند. پیش از اینکه از دیگران چیزی مطالبه کنیم، باید ابتدا از خودمان مطالبه کنیم. خودتان را قبل از تعلیم دادن به دیگران، آموزش دهید. دیگران را آموزش دادن در حالی که خودتان به هیچکدام از آن عمل نمی‌کنید، اشتباه بزرگی است. این کار نادرست قابل اصلاح است. اگر کسی توبه کند و از الله طلب بخشش کند، قابل اصلاح است. اما اگر کسی بر آن اصرار ورزد، اشتباه بزرگتری است. خدایا ما را از شر نفس خودمان محافظت کن. خدایا ما را از منحرف شدن از مسیر درست باز دار.