Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

امیدواریم عید فطر ما مبارک باشد. این جشن، هدیه‌ای است که الله به ما، امت پیامبر، علیه السلام، اعطا کرده است. تعطیلات اساساً از اهمیت و ارزش معنوی برخوردار هستند. در آخرین روز رمضان، الله با آخرین افطار، سند معنوی رمضان را به روزه‌داران می‌دهد. الله به مسلمانان سند معنوی می‌دهد که نشان می‌دهد روزه و نمازهایشان در رمضان پذیرفته شده است. اعطای این سند یک جشن است که در آن افرادی که طی رمضان روزه گرفته و نماز خوانده‌اند، مورد تکریم قرار می‌گیرند. این است تعطیل واقعی. این سند هدیه‌ای برای آخرت است و ما جشن گرفتن آن را تجلیل می‌کنیم. این بالاترین افتخار برای انسان است. اعطای این جایزه یک جشن است. بدون معنای معنوی، یک جشن هیچ کاربردی ندارد. چیزی جز بدی نخواهد بود. مردم هر نوع جشنی را بر اساس هوای نفس خود اختراع کرده‌اند، چه این جشن باشد یا آن جشن. آنها جشن‌های اختراعی خود را به دیگران به عنوان "تعطیل ملی ما" یا "سنت ما" ارائه می‌دهند. همه این‌ها ارزشی ندارد، زیرا عنصر معنوی را فقدان دارد. هیچ ویژگی خاصی توسط الله به آنها داده نشده است. جشنی که ویژگی خاصی به آن داده شده است، جشن رمضان و جشن قربانی، عید الاضحی است. جشن قربانی در عوض وضعیت ویژه‌ای با برکت خاصی دارد. و جشن رمضان به طور خاص، بسیار ویژه است. در هر مناسبت، الله هدایای خود را به مردم می‌دهد تا بتوانند از آن‌ها بهره‌مند شوند. در روزهای جشن، شادمانی زندگی جشن، دیدار با یکدیگر نیز مستحسن تلقی می‌شود. هر زمانی که مؤمنان از یکدیگر دیدن می‌کنند، برای هر قدم پاداش نوشته می‌شود. گناهان پاک می‌شوند، ثواب‌ها نوشته می‌شود، درجات بالا می‌رود. حتی اگر مردم نماز نخوانند، آنها در این مناسبت‌ها یکدیگر را دیدار می‌کنند. این کار حداقل کمی به مردم سود می‌رساند. هیچ سودی برای جشن‌های دیگری که توسط مردم اختراع شده وجود ندارد. به جای سود، آنها زیان زیادی به همراه می‌آورند. باید در مسیر الله باشیم. کسی که در مسیر الله است برنده است. آرامش پیدا می‌کند، برکات به همراه دارد. و نجات ابدی خود را تضمین می‌کند. در گذشته، حتی کسانی که نماز مرتب نمی‌خواندند، حداقل از یک جشن تا جشن بعدی، نماز می‌خواندند. اکنون ممکن است حتی این هم نباشد. امیدواریم که الله آنها را هدایت کند. حتی این کمی به مردم سود می‌رساند. امیدواریم که الله مردم را هدایت کند. امیدواریم که آنها نیز این زیبایی را تجربه کنند، امیدواریم که این نیز به آنها اعطا شود. یک فرد باورمند به دیگران خوبی می‌خواهد. یک باورمند نسبت به دیگران حسادت نمی‌کند. هر کسی که حسادت می‌کند باورمند نیست. ایمانی در قلب او نیست. فردی که نمی‌خواهد دیگران سود ببرند، مسلمانی که برای دیگر مسلمانان خوبی نمی‌خواهد، باورمند نیست. ایمان آنها کامل نیست. بنابراین، ما خیر و صلاح برای تمام بشریت آرزو می‌کنیم. ما خواهان هدایای الله و عنایت پیامبر، علیه السلام، هستیم. امیدواریم که جشن ما مبارک باشد. و امیدواریم که ما شاهد بسیاری از جشن‌های مبارک دیگر باشیم. امیدواریم که همه مردم در اسلام باشند تا بتوانند از این چیزهای زیبا بهره‌مند شوند.

پیامبر، درود بر او باد، می‌گوید: بهم تمطرون بهم ترزقون بهم تنصرون اینها عبدال‌ها هستند. آنها برترین در میان اولیاء هستند؛ از طریق آنها، الله روزی‌تان می‌دهد. از طریق آنها، الله باران و پیروزی می‌دهد، چنانچه پیامبر، درود بر او باد، می‌گوید. شکر خدا، امروز به برکت آنها باران باریده است. مدتی است. اینجا هیچ بارشی نبوده. امسال کمی خشکسالی بود. با این حال، هنوز، الله، بلندمرتبه و قدرتمند، با برکات این رمضان و دعاهای مؤمنین اینجا، این بارش باران را به عنوان پذیرش رمضان‌مان رقم زد. نمازهای انجام شده و اعمال نیکو، توسط الله پذیرفته شدند. الله در این دنیا و آخرت، پاداش ما را خواهد داد. در مقایسه با آنچه که در آخرت دریافت خواهیم کرد، همه چیز در این دنیا بی‌معنی است. هیچ چیز در این دنیا حتی به اندازه یک ذره گرد و غبار در مقابل آخرت ارزش ندارد. پاداش‌های آخرت به مانند گرد و غبار در مقابل پاداش‌های دنیا هستند. مهم‌ترین چیز، آخرت است. باران در این زمان، برکتی است، هم برای جسم و هم برای روح. باران برای فرد مؤمن با معنویت که اوامر و دستورات الله، بلندمرتبه و قدرتمند را دنبال می‌کند، بسیار مفید است. هر کسی که باور ندارد، مقصر است: فَمَن شَآءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَآءَ فَلْيَكْفُرْ (18:29) این چیزی است که الله، بلندمرتبه و قدرتمند، می‌گوید. صدق الله العظيم هر کسی که می‌خواهد می‌تواند ایمان بیاورد و هر کسی که می‌خواهد می‌تواند کفر بورزد. مؤمن، غیرمؤمن، خداناباور یا هر چیز دیگری: همگی می‌توانند هر چه می‌خواهند باشند. برخی می‌پرسند چرا نعمت‌های الله در این دنیا به کافران هم داده می‌شود. زیرا چیزهای این دنیا ارزشی ندارند. این دنیا هیچ ارزشی ندارد. این دنیا حتی به اندازه یک قطره آب ارزش ندارد. تمام دنیا کمتر از زدن بال یک پشه ارزش دارد. ارزش زدن بال یک پشه چیست؟ پشه آزمونی از سوی الله، بلندمرتبه و قدرتمند، برای بشریت است. حتی کشتن آن نیز عملی از روی مهربانی است. زیرا آنها مضر هستند. مثال پشه برای نشان دادن این است که این دنیا ارزشی ندارد. یعنی، هیچ چیز ارزشمندی به کافر داده نمی‌شود. الله، بلندمرتبه و قدرتمند، اطمینان می‌دهد که مؤمنین در هر دو دنیا و آخرت بهره‌مند می‌شوند. مؤمن بهره می‌برد. کافر بهره نمی‌برد. کافر به خود آسیب می‌زند. امیدواریم که الله این رمضان را مبارک گرداند. امیدواریم که الله عبادت ما را در این ماه قبول کند و رمضان برای همه ما برکت بیاورد. امیدواریم که سال‌ها، رمضان‌های بیش‌تری را تجربه کنیم. امیدواریم که سال آینده حتی زیباتر باشد. چگونه زیباتر می‌شود؟ با مهدی، درود بر او باد. زمانی که تمام دنیا روزه می‌گیرد. زمانی که تمام دنیا الله را عبادت می‌کند. وعده و کلام الله حق است. کلام الله به وقوع خواهد پیوست. امیدواریم که به زودی اتفاق بیافتد. ما دعا می‌کنیم و به آن امیدواریم. خداوند برکت دهد.

بسم الله الرحمن الرحيم وَإِن تَعُدُّوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحْصُوهَآ (14:34) صدق الله العظيم با این کلمات زیبا، خداوند به ما نشان می‌دهد که هرگز نمی‌توانیم نعمت‌های او را به طور کامل بشماریم، صرف نظر از اینکه چقدر تلاش کنیم. در گذشته، مردم با قلم و کاغذ حساب‌های خود را انجام می‌دادند. امروزه، مردم برای محاسبات خود از رایانه‌ها استفاده می‌کنند. حتی این‌ها نیز هرگز نمی‌توانند نعمت‌های خدا را به طور کامل بشمارند. مردم، موجودات، نمی‌توانند نعمت‌های بی‌شماری که خداوند بر آنان ارزانی داشته است را به طور کامل درک کنند. مردم نمی‌توانند پاسخ مناسبی برای نعمت‌هایی که توسط خدا به آنها داده شده است، فراهم آورند. خداوند نعمت‌های خود را بدون هیچگونه پیش‌شرطی می‌دهد و انتظاری در قبال آن ندارد. خداوند بدون منفعت‌طلبی شخصی، نعمت‌های خود را برای منفعت شما ارزانی می‌دارد. هرکسی که این نعمت‌ها را رد کند، به خود آسیب می‌زند. آنها به خود آسیب می‌زنند. مردم غالباً نعمت‌هایی را که به آنها داده می‌شود، رد می‌کنند. آیا وقتی نیکی را رد می‌کنید، انتظار خوبی دارید؟ این تنها به چیز بد منتهی می‌شود. سپس بدشانسی می‌آید. هر نفس یک هدیه‌ی شکوهمند از جانب خداوند است. هر جرعه آب و هر حرکت، هدایای بزرگی هستند. مردم نه تنها این هدایا را ارج نمی‌نهند، بلکه برای آن‌ها سپاسگزاری هم نمی‌کنند. آنها نه تنها ناسپاس شده‌اند، بلکه دیگر ابراز قدردانی نمی‌کنند. آنها شورش و رفتار شورشی دارند. آنها علیه خداوند قیام می‌کنند. انسان خود را چیزی بزرگ می‌بیند. به خود اهمیت زیادی می‌دهد. او مغرور است. غرور یکی از بدترین ویژگی‌ها است. دلیلی برای غرور وجود ندارد. غرور نسبت به خداوند بدترین کاری است که یک شخص می‌تواند انجام دهد. زیرا هرکس که نسبت به خداوند مغرور است، نسبت به دیگران نیز مغرور است. سپس غرورشان برای خداوند نیز آشکار می‌شود. او قدردانی از هدایای خداوند نیست. هرکسی که از یک هدیه قدردانی نکند، خطر از دست دادن آن را دارد. خداوند ما را حفظ کند. ما باید برای هدیه‌هایی که خداوند به ما داده است، از او سپاسگزار باشیم. از طریق سپاسگزاری، هدیه‌ها افزایش می‌یابد، هدایا بیشتر می‌شود. مردم به چیزی عادت کرده‌اند: آنها عادت کرده‌اند به شکایت دائمی و دیگر نیکی‌ها را تشخیص نمی‌دهند. آن‌ها نسبت به هدایا کور شده‌اند. آنها تنها بر آنچه که می‌توانند کسب کنند، متمرکز هستند. وقتی صحبت از یک هدیه می‌شود، آنها با 'این قرار است چه باشد؟' یا 'این چیست؟' واکنش نشان می‌دهند. آنها با گفتن 'این چیست، هیچی نیست.' به هدیه توهین می‌کنند. آنها همیشه انتظار بیشتری دارند. برخوردار از چه چیزی که باشد، حتی اگر چیز کوچکی باشد، باید بشناسیم، 'این یک هدیه عالی است'، سپاسگزار باشیم و بگوییم 'ما خداوند را ستایش می‌کنیم'. ما باید بگوییم که ما به خداوند سپاسگزار هستیم. خداوند ما را از کسانی که سپاسگزار هستند قرار دهد. او ما را آنانی قرار دهد که قدردانی می‌کنند.

بسم الله الرحمن الرحيم ٱلْمَوْتِ بِٱلْحَقِّ ۖ ذَٰلِكَ مَا كُنتَ مِنْهُ تَحِيدُ (50:19) خداوند تعالی در قرآن می‌فرماید، هنگامی که مستی مرگ به انسان می‌رسد، او دچار سردرگمی می‌شود. او همیشه تلاش می‌کرد از آن فرار کند. اما جایی برای فرار نیست. این اتفاقی است که بر همه رخ می‌دهد، این حقیقت است. بزرگترین حقیقت، مرگ است. باید برای این رویداد آماده شد. بزرگترین آمادگی این است که نمازها و وظایف دینی خود را به آخرت موکول نکنید. حساب‌رسی در آخرت شدید است. برای هر نماز غفلت‌شده، باید به اندازه 80 سال بر اساس محاسبات دنیوی دعا کنید. پیش از آن‌که زمان مرگ فرا رسد، انسان، یک مسلمان، نباید وظایف خود را نادیده بگیرد. او باید از این موضوع آگاه باشد. او باید تلاش کند برای جبران هر آنچه که در نمازها و روزه‌ها از دست داده است. البته، نمی‌توان همه چیز را جبران کرد. باید به اندازه‌ای که می‌توانید انجام دهید. برای بقیه، خداوند بر اساس نیت انسان عطا می‌کند. پیامبر، درود خدا بر او باد، گفت، اگر مردی از کسی پول قرض بگیرد و قصد داشته باشد آن را پس دهد، آنگاه خداوند در تسویه بدهی به او کمک می‌کند. اما اگر او فکر کند 'من این پول را قرض می‌گیرم و بعد یا پس می‌دهم یا نمی‌دهم'، در این صورت بدهی تسویه نمی‌شود. همین مورد اینجا هم صدق می‌کند. با نماز هم همینطور است. اگر بگویید 'من نماز خواهم خواند، من جبران نمازهای فوت‌شده را خواهم کرد'، پس انجام خواهید داد. اگر شخصی واقعا صادق باشد و تلاش کند نمازهای فوت‌شده را جبران کند و قبل از آنکه موفق به انجام آن شود بمیرد، پس خداوند بر اساس نیت او می‌بخشد. مرگ حقیقتی اجتناب‌ناپذیر برای همه ما است. عرب‌ها ضرب‌المثلی در مورد نماز دارند. وقتی اتفاقی برای شخصی رخ می‌دهد، می‌گویند: جاكل الموت يا طريق الصلاة ای انسانی که نماز را فراموش کرده است، مرگ آمده! جایگزینی برای نمازهای فوت‌شده وجود ندارد. آن مرد گمشده است. هنگامی که اتفاقی غم‌انگیز رخ می‌دهد، از این ضرب‌المثل استفاده می‌شود. این ضرب‌المثل در زمینه‌ها و معانی مختلفی استفاده می‌شود. معنای واقعی، تأکید بر نرفتن به آخرت با بدهی‌های نمازی است. نمازهای فوت‌شده خطرناک‌ترین هستند. خداوند ما را حفظ کند. خداوند به مردم هدایت دهد. مایل باشند ارزش چیزهای مهم را درک کنند. و به چیزهای بی‌اهمیت نظر نکنند.

پیامبرمان، درود خدا بر او باد، می‌فرماید که هرکسی عمدا کلام مرا تغییر دهد و یا ادعا کند که من چیزی را گفته‌ام که نگفته‌ام، باید جایگاه خود را در دوزخ آماده کند. سخنان پربرکت پیامبر، درود خدا بر او باد، لبریز از حکمت است. آنها به فرمان الله گفته شده‌اند. ادعا کردن چیزهایی که پیامبر ما نگفته و ارائه آنها به مردم درست نیست. در تو هیچ حکمتی نیست، اصلا چیزی نیست. آنچه تو انجام می‌دهی دروغ است. مجازات چنین دروغی، مخصوصا در مورد پیامبرمان، درود خدا بر او باد، بیشتر است. امروزه، افرادی هستند که ادعاهایی در مورد روزها و شب‌های مبارک رمضان می‌کنند. برای مثال، چیزهایی در مورد لیلة القدر پخش شده است. آنها می‌گویند، «اگر این کار و آن کار را انجام دهید، دیگر نمازهای قضا نخواهید داشت.» ما از چندین سال پیش چنین ادعاهایی را شنیده‌ایم. امروزه، باید در مورد این موضوع به مردم بگوییم تا به آن باور نکنند و مطابق آن عمل نکنند. ما آنها را هشدار می‌دهیم تا مطابق آن عمل نکنند. آنها ادعا می‌کنند که نماز کفاره‌ای وجود دارد که قرار است جایگزین همه نمازهایی شود که فرد نخوانده است. آنها توصیف می‌کنند که اگر کسی این نماز متشکل از چهار رکعت را در لیلة القدر انجام دهد، دیگر نماز قضایی نخواهد داشت. توصیف آنها از نماز هیچ ارتباطی با نماز صحیح ندارد. چنین نمازی پیش از این شنیده نشده است. قرار است جایگزین تمام نمازهای قضای شما شود. دیگر نیازی نیست که نماز قضا بخوانید. آنها حتی از جبران صدها سال نماز صحبت می‌کنند. چنین چیزی وجود ندارد. هرکس ادعا کند که پیامبرمان، درود خدا بر او باد، این را گفته، اشتباه بزرگی کرده است. او باید توبه کند و از الله طلب بخشش کند. وضعیت بدتر است. آنها از نام و تصویر شیخ ناظم برای فریب دادن مردم استفاده می‌کنند. این دومین گناه، دومین توهین است. آنها دروغ می‌گویند و همچنین از نام شیخ افندی برای دروغ‌هایشان سوءاستفاده می‌کنند. برخی افراد آمدند و گفتند که سال‌ها فریب خورده‌اند. آنها در مورد افرادی گزارش دادند که می‌گویند، «ما نمایندگان شیخ هستیم؛ ما این هستیم، آن هستیم، شما باید این کار را انجام دهید، باید آن کار را انجام دهید، باید به این شکل خدمت کنید.» این افراد همچنین می‌گویند، «برای شما ممنوع است که به نزد شیخ بروید.» آنها می‌گویند: «فقط من باید شیخ را ملاقات کنم.» در زمان‌های شیخ ناظم نیز افرادی مثل این بودند. برخی از نمایندگان ادعا کردند که لازم نیست به نزد شیخ بروند، لازم نیست، مجاز نیست. با وجود فرصت، آنها این افراد را سال‌ها از ملاقات با شیخ افندی باز داشتند. برای آن مجازاتی وجود دارد. اگر این افراد در آخرت حق خود را مطالبه کنند، نمی‌توانند آن را جبران کنند. طریقت و شریعت یکی هستند. بین آنها تفاوتی نیست. آنها با گفتن، «من دانش ویژه‌ای دارم،» مردم را فریب می‌دهند. مردم – خدا به آنها کمک کند – که می‌خواهند با دلی پاک در مسیر خدا حرکت کنند، توسط چنین افرادی فریب خورده‌اند. کسانی که فریب می‌دهند، فکر می‌کنند مزیتی به دست آورده‌اند. اما گناه بزرگی مرتکب می‌شوند و حقوق بسیاری از افراد را نقض می‌کنند. آنها نه تنها گناه می‌کنند، بلکه حقوق دیگران را نیز نقض می‌کنند. این بدتر است. شیخ ناظم هرگز نگفته که نمازهای قضا نباید خوانده شوند. شیخ افندی همیشه می‌گفت: تا جایی که می‌توانید نماز بخوانید. شکر خدا، نمازهای ما هر روز، همراه با نمازهای سنت و نفل، تقریبا به صد رکعت می‌رسد. شیخ افندی گفت، همانطور که در حدیثی نیز ذکر شده است، در روز قیامت نمازهای فرد بررسی می‌شود. اگر نماز نخوانده باشد، سوال می‌کنند آیا برای نماز جبران کرده است، و او پاسخ می‌دهد بله. آنها چک می‌کنند و می‌بینند که او کرده است. پس همه چیز خوب است. از دیگری پرسیده می‌شود آیا برای نماز جبران کرده است، و او پاسخ می‌دهد: تقریبا. سپس به نمازهای سنت این فرد نگاه می‌کنند. آیا این نمازهای سنت کافی است تا جایگزین نمازهای از دست رفته شود؟ اگر بله، پس آن هم خوب است. اگر نمازهای سنت کافی نباشد، به نمازهای نفل نگاه می‌کنند. هر نماز نفلی که وجود دارد، سپس برای جبران نمازهای از دست رفته این فرد استفاده می‌شود. هیچکس حق ندارد بگوید، «نیازی به نماز خواندن نیست، نیازی به جبران نیست. فقط یکبار نماز "کفاره" را بخوان. این برای جبران نمازهای پانصد هزار ساله کافی است. هرکس این را بگوید - و مخصوصا اگر بگوید کلام پیامبر ما است - دروغ می‌گوید. برخی حدیث‌ها وجود دارند که بعدا اضافه شده‌اند و به عنوان حدیث شناخته نمی‌شوند. اینها به عنوان حدیث‌های "موضوع" شناخته می‌شوند، یعنی حدیث‌هایی که بعدا اضافه شده و غیر اصیل هستند. چگونه می‌دانیم که یک حدیث اصیل است یا نه؟ پیامبرمان، درود خدا بر او باد، می‌فرماید ما باید به قلبمان نگاه کنیم. اگر با شریعت، فرمان‌هایی که پیامبر، درود خدا بر او باد، آورده، هماهنگ باشد، پس اصیل است. اما حدیثی که الان در مورد آن بحث می‌کنیم اصلا هماهنگ نیست. اصلا قابل قبول نیست. ما هرگز چنین چیزی را از شیوخمان نشنیده‌ایم. باور نکنید که این حدیث حقیقی است. در اینترنت در هر کجا که نگاه کنید، فتواها وجود دارد. فتواها همه جا هستند، هرکس به اندازه دلخواهش فتوا می‌دهد. بسیاری از افراد وجود دارند که خود را عالم جا می‌زنند. و مردم آنها را باور کرده و بدون پرسش آنچه را که می‌گویند انجام می‌دهند. اما می‌توانید از یک شخص صالح، یک امام یا عالم راهنمایی بخواهید. فقط هر تصمیمی را دنبال نکنید. گناه آن سنگین خواهد بود. جبران آن دشوار خواهد بود. به همین دلیل باید مراقب باشیم. و ما باید مخصوصا در مورد نماز مراقب باشیم. فرض، فرض است. اگر کسی یک واجب را انجام ندهد، حتی اگر تمام عمر عبادت‌های نافله انجام دهد، نمی‌توان جبران کرد. این حتی برای یک واجب غفلت شده نیز صادق است. تصور کنید چقدر می‌توانید از طریق قضاوت‌های غلط از دست بدهید. بنابراین، باید مراقب باشیم. خدا ما را حفظ کند، خدا ما را نگه دارد. خدا ایمان ما را حفظ کند.

ستایش مخصوص الله است. امشب، ان‌شاءالله، شب قدر است، شب قدرت. شب قدر معمولا در بیست و هفتم رمضان اتفاق می‌افتد. شب قدر سوره خاص خودش را دارد. سوره «القدر». إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ (97:1) الله تعالی می‌گوید، قرآن کریم در این شب نازل شده است. این شب، شبی مبارک است. این شب مقدس قدرت می‌تواند در هر شبی از سال اتفاق بیفتد. الله تعالی این شب را در حکمت خود پنهان کرده است. برکت این شب به اندازه یک عمر کامل است. هزار ماه تقریبا به یک عمر انسانی می‌ماند. حدود هشتاد سال، طول عمر انسان است. آن شب، به حکمت الله، گران‌بهاتر از هزار ماه است. این یک هدیه بزرگ برای بشریت از طرف الله تعالی است. این یک هدیه خاص برای امت پیامبر، صلی الله علیه وسلم، است. پیش از این، شب قدر وجود نداشت. این شب تنها به افتخار پیامبر است. از آنجایی که قرآن در این شب به پیامبر نازل شده است، این شب تنها به افتخار پیامبر است. پیامبر می‌گوید، شب قدر می‌تواند در هر شبی باشد. پس شب قدر می‌تواند خارج از رمضان نیز رخ دهد. به همین دلیل باید همیشه مشتاق و آماده بود. همانطور که انسان در شب قدر عبادت می‌کند، باید در شب‌های دیگر نیز عبادت کند. با اذن الله، آن شب را خواهید یافت. آنگاه شب قدر را تجربه خواهید کرد. زیرا اگر شبی را تلف نکنید و هر شب را در عبادت بگذرانید، در یکی از شب‌های سال به شب قدر خواهید رسید. به این ترتیب، به برکت شب قدر دست خواهید یافت. بار خدایا، برکاتت را به ما برسان. در این شب زیبا. بعضی اوقات افراد تمام عمرشان را به گناه و شرارت گذرانده‌اند. اما در یک شب یا در یک ساعت، با توبه، همه چیز می‌تواند تغییر کند و کل زندگی به خوبی و زیبایی تبدیل شود. این یک خبر خوب دیگر برای امت پیامبر، صلی الله علیه وسلم، است. هر کسی که پیامبر را احترام کند، به او ایمان بیاورد و راه‌های او را دنبال کند، پس از توبه، تمام گناهانش به نیکوکاری‌ها تبدیل می‌شود. یعنی آنها به پاداش‌ها تبدیل می‌شوند. این یک خبر خوب برای امت پیامبر، صلی الله علیه وسلم، است. در هر لحظه، الله تعالی ما را به دریافت هدایای زیبای خود دعوت می‌کند. اما متاسفانه مردم گوش نمی‌کنند. اگر جایی چیزی به ارزش دو پنی ارزان باشد، آنها به آنجا می‌دوند. آنها به هدایای واقعی که الله تعالی می‌دهد توجه نمی‌کنند یا آنها را نمی‌پذیرند. یا آنها را نادیده می‌گیرند. سپس پشیمان می‌شوند. اما این پشیمانی اغلب خیلی دیر اتفاق می‌افتد. باد این شب مبارک باشد. پیامبر می‌گوید، شما باید شبها نماز بخوانید. شما باید هر شب نماز بخوانید. در شب قدر باید خصوصا این دعا را بگویید: وَالْمُعَافَاةَ تَدَائِمَه فِي الدِّينِ وَالدُّنْيَا وَالاَّخِرَةَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنَّا بار خدایا، ما را ببخش. و ما را در سلامتی حفظ کن. سلامتی برای افراد، برای مسلمان، مهم است. پیامبر، صلی الله علیه وسلم، می‌گوید که ما باید در نمازهای خود برای الله دعا کنیم که ما را به آزمایش نکشاند. وقتی برای این دعا کنیم، این دعا جواب داده می‌شود و کارها برای ما آسان‌تر می‌شود: کردن نیکوکاری‌ها، ادای نمازها، همه اینها برای ما آسان‌تر می‌شود. بار خدایا، این دعاهای زیبا را قبول کن. الله دعاها را رد نمی‌کند. بار خدایا، این شب و تمام شب‌های ما را مبارک کن.

قُلِ ٱللَّهُ ۖ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِى خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ (6:91) صدق الله العظيم الله در قرآن می‌گوید: بگو 'الله' و اجازه بده دیگران بازیشان را ادامه دهند. مهم است که از آنها پیروی نکنیم؛ با آنهایی که 'الله' نمی‌گویند، در ارتباط نباشیم. زیرا این زندگی یک بازی است. مهم نیست چقدر آنها جدی می‌گیرند، مهم نیست چقدر اعمالشان را مهم می‌دانند، چیزی بیش از یک بازی نیست. کسانی که عمر خود را در بازی‌ها و لذت‌ها بدون ذکر الله سپری می‌کنند، بی‌ارزش هستند. آنها کار ارزشمندی انجام نداده‌اند. الله آنچه را که خواهد انجام می‌دهد. هیچ کس نمی‌تواند خود به خود کاری انجام دهد. بدون اراده الله این امکان‌پذیر نبود. چون زمانی که ما الان در آن زندگی می‌کنیم، زمان آخر است، تمام علوم آشکار شده‌اند. مردم مغرورانه می‌گویند "ما این را کشف کرده‌ایم، آن را یافته‌ایم" و الله را فراموش می‌کنند. آنها الله را ذکر نمی‌کنند. الله دستور می‌دهد: "بگو: الله". هر که 'الله' بگوید، برنده است. با این بازی، این سرگرمی، این آرزوهای دنیوی، هیچ چیزی به دست نمی‌آورید، هیچ کدام مفید نیست. بدون گفتن 'الله'، این دنیا خالی است. مؤمن، حتی اگر چیزی نداشته باشد، ولی وقتی 'الله' بگوید، الله بر او رحمت می‌نماید، او را گرامی می‌دارد و در آخرت برکت می‌دهد. و او در این دنیا آرامش و سکون را خواهد یافت. اینها چیزهای ارزشمند هستند. این دستور الله است. الله می‌گوید، "بگو: الله!" قُلِ ٱللَّهُ این به معنای این است که این دستور اوست. ما همیشه باید 'الله' بگوییم. هرگز نباید فراموش کنیم الله را یاد کنیم. امیدواریم همیشه الله بر لب‌هایمان باشد، همیشه او را به یاد داشته باشیم.

شَهْرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلْقُرْءَانُ هُدًۭى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلْهُدَىٰ وَٱلْفُرْقَانِ (2:185) این، فرمان الله است. قرآن کریم در این ماه مبارک نازل شده است. قرآن کریم به صورت یکجا نازل شده است. سپس، تکه تکه به مردم آشکار شد. قرآن کریم بزرگ‌ترین معجزه‌ای است که پیامبر، درود بر او باد، از الله دریافت کرده است. قرآن کریم شامل تمام دانش و خرد است. همه دانش آشکار و حکمت پنهان همه چیزها در قرآن کریم موجود است. قرآن کریم از مردم گذشته نقل قول می‌کند و اخباری از مردم آینده می‌دهد. قرآن کریم همه چیز را در بر دارد: آنچه اتفاق افتاده و آنچه اتفاق خواهد افتاد. این کتاب مبارک است؛ این کتابی است که الله به امت پیامبر، درود بر او باد، اعطا کرده است. قرآن کریم کتابی است که از الله می‌آید، و بزرگ‌ترین چیزی است که یک انسان می‌تواند در دست‌های خود نگه دارد. وحی‌های قبلی نیز وجود داشته‌اند: انجیل و تورات؛ اما همگی تغییر یافته‌اند. تنها کمی حقیقت در آن‌ها باقی مانده است. قرآن کریم بدون هیچ گونه تغییری است. بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا ٱلذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ (15:9) الله دستور می‌دهد: ما قرآن را نازل کرده‌ایم. ما آن را حفاظت خواهیم کرد. هیچ تغییری ایجاد نخواهد شد. به این کتاب چیزی اضافه نخواهد شد و چیزی از آن حذف نخواهد شد. این کلام الله است، نعمت عظیمی برای بشریت. این، هدیه عظیمی از الله است. این، گوهری بی‌بدیل برای امت پیامبر، درود بر او باد، است. آن‌ها گوهرهای بی‌قیمت هستند. این قرآن کریم است. الله از طریق پیامبر، چیزی عظیمی که قابل تقلید نیست، گرچه به زبان بشر اعلام شده بود، آشکار ساخت. هیچ کامپیوتر مدرنی، حتی میلیاردها تای آنها در کنار هم، نمی‌توانند چیزی قابل مقایسه تولید کنند. عرب‌ها در آن زمان در هنر سخنوری و شعر پیشتاز بودند. هیچ کس نمی‌توانست آنها را پیشی بگیرد. اما حتی آنها نیز تحت تأثیر زبان قرآن کریم قرار گرفتند. هم مؤمنین و هم غیرمؤمنین موافق بودند: قرآن کریم قابل تقلید نیست و هیچ کس نمی‌تواند چیزی قابل مقایسه تولید کند. بنابراین، بزرگ‌ترین معجزه قرآن کریم است. کسانی که آن را می‌خوانند پر از نور می‌شوند. کسانی که آن را می‌خوانند، شفا می‌یابند، خیر می‌یابند. بنابراین، حتماً باید آن را بخوانیم. اگر می‌توانید آن را یاد بگیرید، خوب است، اگر نه، در صورت نیاز می‌توانید نسخه ترجمه شده‌ای از آن را بخوانید. البته، بهترین کار یادگیری و خواندن قرآن کریم همانطور که پیامبر، درود بر او باد، آن را تلاوت کرده است، می‌باشد. این، با این حال، برای برخی از افراد بسیار دشوار است. شما باید حداقل برخی از سوره‌ها را حفظ کنید. الله به شما پاداش خواهد داد، بر اساس نیت شما. قرآن کریم هدیه بزرگی برای ما است. ای الله، از طریق قرآن استقامت و رضایت درونی به ما عطا فرما. تلاوت قرآن بزرگ‌ترین هدیه برای ما است. امید است که الله استقامت و آرامش درونی را از طریق قرآن به ما عطا فرماید.

شکر به خدا: طریقت ما طریقت نقشبندی است. طریقت نقشبندی راهی است که مسیر خدا را دنبال می‌کند، مسیری که به سوی خدا می‌رود. این مسیر منبعی از خوشبختی برای کسانی است که به آن گمارده شده‌اند. زندگی‌شان زیباتر می‌شود. هم دنیا و هم آخرت زیبا و مبارک می‌گردد. زندگی برای آنها به گونه‌ای خواهد بود که رضایت خدا را به دست آورند. همه طریقت‌ها راه‌هایی هستند که به سوی خدا می‌برند. اینها راه‌هایی هستند که همگی در همان جهت هدایت می‌کنند. اما نقشبندی قوی‌تر است! این مسیر، با اجازه خدا، مسیری است که به هر نوع خوبی رهبری می‌کند. این مسیر از پیامبر ما، صلی الله علیه و آله و سلم، ناشی شده است. این مسیر طریق اهل بیت، صحابه، اولیاء و علماست. این مسیر، مسیر نور برای بشریت است. این مسیری است که راه درست را نشان می‌دهد. مسیری استوار است! بدون انحراف، با اجازه خدا، این مسیر راه را تا پایان زمان به سوی خدا هدایت خواهد کرد. این همان طریقت نقشبندی است! کسانی که به این مسیر قدم گذاشته‌اند افراد خوش‌بختی هستند. افراد زیادی هستند که درباره اسلام هیچ نمی‌دانند. همچنین بسیاری هستند که می‌دانند، اما گاهی اوقات اوامر خدا را انجام نمی‌دهند. نمی‌توانیم آنها را سرزنش کنیم. باید از وضعیت خودمان سپاسگزار باشیم. حال ما ستودنی است. کسانی که شانس شرکت در چنین مجالسی را دارند از میان بسیاری انتخاب شده‌اند. این مجالسی هستند که خدا از آنها خشنود است و فرشتگان حسادت می‌کنند. همه ما در این ماه مبارک رمضان برای خدا جمع شده‌ایم. فراوانی، برکات، و رحمت خدا بر ما باران می‌شود. این بزرگترین شانس است. این بزرگترین سود است. این بزرگترین شادی است. مجالسی مانند این کمیاب هستند. در مقایسه با مجامعی که خدا را ناخشنود می‌کنند، اینها بسیار کم هستند. مجامع زیادی وجود دارند که می‌خواهند هر نوع دردسری ایجاد کنند. اما این مجامع زیباترینند؛ خدا با نظر مساعد به آنها می‌نگرد. آنها مفیدترین مجامع با بزرگترین سود هستند! برکات شیخ ما با ما باشد. نگاه‌های صحابه، اهل بیت، پیامبر، فرشتگان، همه به سوی ما دوخته شده است. برکاتشان بر ما باران می‌شود. ما برای این خدا را شکر می‌کنیم. امیدواریم این نعمات همیشه با ما باشند. بیرون از اینجا، کسانی هستند که روزه می‌گیرند، اما کسانی هم هستند که روزه نمی‌گیرند. اجازه ندهید تحت تأثیر دیگران قرار بگیرید. ما باید هزاران برابر، میلیون‌ها برابر سپاسگزار وضعیت خود باشیم. این یک هدیه از خدا است. آنها این هدیه را دریافت نکرده‌اند. آنها می‌دانند. خدا می‌داند. وظیفه ما کنترل خود و مهار نفس خودمان است. خدایا ما را به حال خود واگذار نکن. خدایا ما را از پیروی از نفس حفظ کن. نفس زیر پای ما باشد. با پای خود نفستان را زیر پا بگذارید و استوار در این مسیر پیشروی کنید. به نفستان فرصت ندهید.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّـٰتُ ٱلْفِرْدَوْسِ نُزُلًا (18:107) صدق الله العظيم الله، عزوجل، بهشت را به کسانی که کارهای نیک انجام می‌دهند وعده داده است . بهشت جایی است که ذهن و تخیل انسان نمی‌تواند آن را درک کند . همه چیز به قدرت الله اتفاق می‌افتد، اما بهشت جایی است که الله، عزوجل، ویژه برای مومنان با قدرت لایزال خود آماده کرده است. جایی از زیبایی‌ها که چشمی ندیده، گوشی نشنیده و ذهنی نمی‌تواند درک کند . الله به مومنان بهشت را وعده می‌دهد . "من حتماً به آنها بهشت را خواهم داد"، می‌گوید الله، عزوجل . بشارتی نیکو! . اما انسان این را قدر نمی‌داند . به دیگران نگاه نکن. . تو، به عنوان یک مسلمان، باید در مسیر الله باشی. . از مسیر و دستورات الله منحرف نشو. . مسیر الله، عزوجل، مسیر دشواری نیست. . برای انسان‌ها دشوار نیست، بلکه برای نفس پست، برای منیت دشوار است. . در اینجا مشکل واقعی نهفته است، نماز خواندن برای انسان‌ها سخت نیست، بلکه برای منیت سخت است. . انجام دستورات الله سخت نیست، تنها برای منیت سخت است. . حتی اگر کوشش برای نماز خواندن در مقایسه با همه کارهای دیگری که انجام می‌دهی تنها یک درصد باشد، باز هم، برای منیت، نماز خواندن سخت به نظر می‌رسد. . کسی که منیت خود را کنترل کند، برکت‌های الله را به دست می‌آورد . الله به هر کسی که بخواهد آن‌ها را می‌دهد . الله، عزوجل، هیچ‌کس را که درخواست کند رد نمی‌کند . امیدواریم که ما هم از کسانی باشیم که این بشارت‌ها به آن‌ها خطاب می‌شود . این ماه مبارکی است . در این ماه هر زیبایی وجود دارد . روزه، نمازها، سحری، افطار: هر نوع عبادت پاداش مخصوص خود را دارد . در ازای این، انسان احساس تازگی می‌کند و به آن مکان‌های شگفت‌انگیز در آخرت می‌رسد . الله به ما عطا کند . ارزش آن را بدانیم . قدردانی، ویژگی پیامبران و افراد نیکوست . قدر ندانستن ویژگی کسانی است که نیکو نیستند؛ ویژگی شیطان است . آن‌ها هیچ چیز را قدر نمی‌دانند . هر کاری انجام دهید، توجهی نمی‌کنند . بنابراین، ما از خدا، عزوجل، برای این هدایایی که به ما داده است، سپاسگزاریم . الله، عزوجل، این چیزهای زیبا را به ما عطا کرده است . بسیاری از افراد این‌ها را دریافت نکرده‌اند . بنابراین، ما سپاس و شکر الله را می‌گوییم.