Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

بسم الله الرحمن الرحيم نَصْرٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ وَفَتْحٌۭ قَرِيبٌۭ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ (61:13) صدق الله العظيم این پیروزی‌نامه‌ای است که بر پرچم پیامبر ما نوشته شده است. امروز - ما الله را شکر می‌کنیم، سالگرد فتح استانبول است. پنجاه هفتاد و یک سال از فتح استانبول در تقویم گریگوری گذشته است. شهرداری استانبول به مناسبت این سالگرد در همه جا آگهی‌گذاری کرده است. آنها سالگرد را محاسبه کرده و از طریق آگهی‌ها به زیبایی مشخص کرده‌اند. استانبول از پنجاه هفتاد و یک سال پیش پایتخت زیر پرچم اسلام است. این پایتخت اسلام است. این شهر با برکتی است که پیامبر ما، صلوات الله علیه و سلام الله علیه، پیش‌بینی کرده بود که فتح خواهد شد. این یک مکان با برکت است. به عنوان مرکز دنیا در نظر گرفته می‌شود. این سر اسلام است. هر نوع شیطان و پیروانش تلاش می‌کنند تا این شهر را از اسلام دور کنند. با اجازه الله، آنها موفق نخواهند بود. مقدس‌ترین آثار اینجا هستند و همه شهیدان بابرکت در اینجا حضور دارند. آنها می‌توانند هر چقدر که بخواهند تلاش کنند. قدرت شیطان ضعیف است. او در برابر الله ضعیف است. این شهر با اجازه الله، در زمان مهدی، صلوات الله علیه، دوباره پایتخت اسلام خواهد بود. چیزهای مرئی کنونی مهم نیستند. چیزی که مهم است، معنویت است. چیزهای ظاهری پاک خواهند شد. هیچ چیزی باقی نخواهد ماند. هر چیزی زمان خود را دارد. هر چیزی محدود به زمان است. این شهر خیلی چیزها را پشت سر گذاشته است. با وجود همه چیز، هنوز هم دژ اسلام است، شکر الله. این شهر به واسطه مدح پیامبرمان، صلوات الله علیه و سلام الله علیه، محترم است. بنابراین، هر چیزی که بی‌اهمیت روی آن قرار گیرد، بی‌اهمیت است. چیزی که مهم است، معنویت است. با فتح استانبول، دنیا تغییر کرد. همه چیز در دنیا تغییر کرد. تاریکی ناپدید شد. نور تاریکی را جایگزین کرد. به لطف الله، این نور همچنان باقی خواهد ماند. الله از کسانی که در فتح شرکت کردند، شهیدان، مقدسان، علما و تمام کسانی که به اسلام در این شهر خدمت کردند، راضی باشد. درجات آنها در بهشت باشد. از زمان پیامبرمان، صلوات الله علیه و سلام الله علیه، با آغاز از ابو ایوب انصاری، پیشوای شهیدان در این شهر، و همه یاران پیامبر و مقدسان، الله از همه آنها راضی باشد. درخواست می‌کنیم حمایتشان حاضر باشد. حفاظتشان بر ما باشد. حمایتشان نیز همواره با ما باشد. ما نمی‌توانیم کارهایی که آنها انجام داده‌اند را انجام دهیم، اما نیت ما خدمت در راه الله است. الله آن را قبول کند.

بسم الله الرحمن الرحيم . قُلْ إِنَّ صَلَاتِى وَنُسُكِى وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِى لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُۥ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْت (6:162-163) نماز، روزه، قربانی و انجام حج؛ همه این‌ها اوامر الهی هستند. ما باید این اوامر را برای رضایت الله اجرا کنیم. ما مطابق این اوامر عمل می‌کنیم. ما از این اوامر پیروی می‌کنیم. این اوامر از سوی الله به وسیله پیامبران به ما ابلاغ شده و توسط همه پیامبران تا آخرین، پیامبر محترم محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) تبیین شده است. قرآن این را نشان می‌دهد. به ما امر شده است که به بندگان خدمت کنیم و به آنها کمک کنیم. بنابراین ما بسیار خوشحال می‌شویم وقتی می‌بینیم که مردم رهبر راستین را پیدا می‌کنند. ما خوشحال هستیم چون الله تعالی خوشحال است. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) وصف می‌کند که چطور الله خوشحال می‌شود وقتی یک نفر راه راست را پیدا می‌کند: یک بَدَوی را تصور کنید که در بیابان همه چیز خود را گم کرده و ناگهان همه آن را دوباره پیدا می‌کند. این خوشحالی برابر است با خوشحالی الله وقتی ما راه راست را پیدا می‌کنیم. برخی افراد در شهرها زندگی می‌کنند و همه چیز دارند. این افراد نمی‌توانند بزرگی این خوشحالی را درک کنند. هیچ‌کس نمی‌تواند خوشحالی کسی را که در بیابان شتر، آب و غذای خود را از دست داده و سپس همه چیز را دوباره پیدا کرده، درک کند. این خوشحالی خاص است. در آن وضعیت بودن و گمشده را در بیابان دوباره پیدا کردن، بزرگترین خوشحالی است. الله تعالی، رحیم‌ترین رحم‌کنندگان است. الله تعالی می‌خواهد که ما راه امن را دنبال کنیم – راه هدایت و نجات – و خود را به خطر نیندازیم. الله تعالی، خالق ما است و به چیزی نیاز ندارد. نه اعمال نیک ما و نه اعمال بد ما بر او تأثیر نمی‌گذارد. تنها چیزی که الله تعالی از ما می‌خواهد این است که خوشحال باشیم و خود را از آتش جهنم نجات دهیم. همه پیامبران برای این کار کرده‌اند که مردم خوشحال باشند و از جهنم نجات یابند. برای این منظور از روستایی به روستایی، از شهری به شهری، از کشوری به کشوری سفر کرده‌اند و به مردم راه هدایت را نشان داده‌اند. الله تعالی 124،000 پیامبر فرستاد. این پیامبران اوامر الله را اجرا کردند، مردم را به هدایت و راه راست فراخواندند و برای آن هیچ پاداشی نخواستند. برخی پیامبران یک پیرو، دو پیرو، سه یا چهار پیرو داشتند. در روز قیامت هر پیامبر با امت خود حاضر خواهد شد. پشت هر پیامبر امت او خواهد ایستاد. امت چه معنایی دارد؟ میلیون‌ها نفر؟ میلیاردها نفر؟ نه. برخی پیامبران تنها یک یا دو نفر را به عنوان امت دارند. برخی پیامبران اما بدون هیچ پیرو حاضر خواهند شد. تنها خودشان. پیامبران برکات را به شهرهایی که در آنها اقامت می‌کنند، می‌آورند. پیامبران بالاترین مقام را میان انسان‌ها دارند. بعد از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، هیچ پیامبری دیگر نیامده است. مردمان زمان ما، هر چقدر هم که مقامشان بالا باشد، نمی‌توانند به سطح پیامبران برسند. حتی پیامبران که هیچ پیروی نداشتند، بالاتر از هر انسانی بعد از آخرین پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) هستند. اصحاب، خلفا، شیوخ – مقامشان پایین‌تر از پیامبران است. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) گفت: علماء أمتي كأنبياء بني إسرائيل عالمان یا شخصیت‌های بزرگ امت من مانند پیامبران بنی اسرائیل هستند. برخی حتی دانش و توانایی بیشتری دارند چون دانش خود را از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) دریافت کرده‌اند. اما مقامشان با این حال پایین‌تر از پیامبران است. همه پیامبران اوامر الله را اجرا کردند و مردم را به نجات فراخواندند. پیامبران برای نصایح و راهنمایی‌های خود از مردم هیچ پاداش یا جبران نخواستند. بسم الله الرحمن الرحيم وَمَاتَسۡـَٔلُهُمۡعَلَيۡهِمِنۡأَجۡرٍۚإِنۡهُوَإِلَّاذِكۡرٞلِّلۡعَٰلَمِينَ (12:104) پیامبران برای نصایح و راهنمایی‌های خود پولی نخواستند. آنها فقط به عنوان هشداری دهنده آمدند. آنها به مردم هویت واقعی‌شان را یادآوری کردند. آنها به مردم گفتند که باید مسیر الله را دنبال کنند. آنچه الله فرمان داده، کمک به مردم است. در امت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، میلیون‌ها عالم، ولی و شیخ وجود دارد. آنها به مردم کمک کرده‌اند. آنها راه راست را نشان داده‌اند. با اجازه الله این تا روز قیامت ادامه خواهد داشت. این راه این است که اوامر الله که او در قرآن کریم بیان کرده و آنچه پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) آورده، به مردم توضیح دهند. آنچه باید انجام شود این است که به مردم آموزش داد چگونه پیامبر ما زندگی کرده و اوامر الله چیست. علما و شیوخ مردم را به ایمان دعوت می‌کنند. اسلام با شمشیر گسترش نیافته است. نه. مسلمانان فقط وقتی که مجبور به مبارزه با ظلم و ستم شده‌اند، جنگیده‌اند. اما مسلمانان مردم را مجبور به مسلمان شدن نکرده‌اند و غیرمسلمانان را نیز نکشته‌اند. این هرگز اتفاق نیفتاده است. مردم مسلمان شدند چون زیبایی اسلام و راه الله را دیدند. هر کس که می‌خواست در دین خود بماند، آزاد بود این کار را انجام دهد. هیچ‌کس آنها را به مسلمانی مجبور نکرده است. مردم فریب داده می‌شوند. مطمئناً جنگ‌هایی بوده اما هرگز مردم مجبور به پذیرش اسلام نشده‌اند. جنگ‌ها تنها برای دفاع یا علیه ظلم و ستم بوده‌اند. جنگ علیه ستمگران بوده است. امروز یک لحظه مهم در تاریخ بشر را نشان می‌دهد: فتح استانبول توسط سلطان محمد فاتح، که پایان یک عصر و آغاز یک عصر جدید را نشانه‌گذاری کرد. امروز فتح استانبول اتفاق افتاد. کسانی که بیشتر از همه از فتح استانبول خوشحال شدند، مسیحیان ارتدوکس در استانبول بودند. مسیحیان ارتدوکس زیر فشار سایر مسیحیان رنج می‌بردند. قبل از فتح استانبول، صلیبی‌ها قسطنطنیه، آن زمان به نام دیگر، را ویران کردند. آنها گفته بودند که مسیحیان هستند و برای بازپسگیری بیت‌المقدس آمده‌اند. اما در حالی که این را می‌گفتند، استانبول را به ویرانه تبدیل کردند. وقتی سلطان محمد فاتح استانبول را فتح کرد، به مردم استانبول همه حقوق آنها را اعطا نمود و به آنها اجازه داد که دین خود را آزادانه عمل کنند. حتی مکانی خاص به پاتریارک اختصاص داد و به او مقام ویژه‌ای اعطا کرد. آنها اکنون می‌توانستند در امنیت و خوشبختی زندگی کنند. دیگر مشکلی نداشتند. با فتح استانبول دوره میان‌عصر پایان یافت و دوره جدیدی برای بشریت آغاز شد. مردم به تاریخ خود آگاه نیستند و فقط آنچه شیطان و پیروانش علیه اسلام و پیامبر محترم ما نوشته‌اند، می‌دانند. مسلمانان همیشه به ویژه غیر مسلمانان در کشورهای خود را محافظت کرده‌اند. چرا که این دستور الله تعالی است: ظلم نکن. إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُعْتَدِينَ (2:190) الله ستمکاران را دوست ندارد. مردم کارهایی به نام اسلام انجام می‌دهند که هیچ ارتباطی با اسلام ندارد. اما کسانی که این کارها را انجام می‌دهند، مسلمان نیستند. آنها مومنان واقعی پیروی کننده از اسلام نیستند. آنها فریبکارند. وظیفه مسلمانان جلوگیری از ظلم و ستم است نه برقراری آن. امروز دنیا پر از ظلم و ستم است. هر جا که نگاه می‌کنید می‌توانید ظلم را ببینید. ما در دوران پایان زمان زندگی می‌کنیم. ان شاء الله که الله تعالی زودتر مهدی (علیه السلام) را ارسال کند تا این ظلم و ستم را متوقف کند. مولانا شیخ ناظم همیشه دعا می‌کرد که مهدی (علیه السلام) زودتر بیاید تا این ظلم و ستم را متوقف کند.

یک ضرب المثل وجود دارد. كل حالٍ يزول هر چیزی پایانی دارد. هر حالتی، مانند وجودش، پایانی نیز دارد. الله انسان‌ها را به گونه‌ای آفریده است که باور دارند مرگ ندارند. مردم فکر می‌کنند همه چیز به همان حالت باقی خواهد ماند. و زمانی که چیزی رخ می‌دهد، شگفت‌زده می‌شوند. "چطور ممکن است این اتفاق بیفتد؟" تعجب می‌کنند. این دنیا جایی است که هر چیزی ممکن است. هر چیزی ممکن است رخ دهد. همه چیز اتفاق افتاده و همچنان اتفاق خواهد افتاد. این حالت تا روز قیامت ادامه خواهد داشت. هیچ چیز همان طور که هست باقی نمی‌ماند. حتی کوه‌ها هم نه. الله در قرآن کریم ذکر می‌کند که مردم فکر می‌کنند کوه‌ها ثابت و استوار هستند. اما آن‌ها مانند ابرها عبور می‌کنند، الله می‌گوید. حتی کوه‌ها نیز در حال تغییر هستند؛ هیچ چیز ثابت نمی‌ماند. تنها کسی که تغییر نمی‌کند، که هرگز تغییر نمی‌کند و تحت تأثیر چیزی قرار نمی‌گیرد، الله است. همه چیز به جز الله تغییر می‌کند. همانطور که آغازی وجود دارد، پایانی نیز وجود دارد. کسی که تغییر نمی‌کند الله است. الله خالق است. حکمت او بی‌نهایت است. حتی اگر حالت ظاهری ما تغییر کند، ایمان ما بدون تغییر باقی بماند. بزرگترین دستاورد این است که در حفظ ایمان خود موفق باشید. حفظ ایمان بدون تغییر بزرگترین دستاورد برای انسان است. حتی اگر دنیا اطراف شما تغییر کند، ایمان درون شما باید بدون تغییر باقی بماند. پیشرفت در راه الله سودی دائمی برای انسان‌ها است. امیدوارم الله در این راه به ما کمک کند. امیدوارم در حال بدی نباشیم. امیدوارم در مقابل تغییرات به حالت‌های بهتری تغییر کنیم.

پیامبر، صلوات و سلام بر او باد، فرمود: لا طاعة لمخلوق في معصية الخالق به کسی که شما را به نافرمانی از خدا می‌‎خواند، اطاعت نکنید. به چنین افرادی گوش ندهید. نباید از کسی که می‌گوید: "علیه خدا باشید، علیه خدا طغیان کنید" پیروی کنید. نباید فرمان کسی را که فرمان به بدی می‌دهد، پیروی کرد. شما علیه خدا طغیان کرده‌اید. شما عذاب خودتان را خواهید کشید. چرا اصرار دارید ما را هم همراه خود به جهنم ببرید؟ اگر این‌قدر مشتاق رفتن به جهنم هستید، به تنهایی بروید. خداوند اراده آزاد به هرکسی داده است. خداوند نیز آگاه کرده که چه باید کرد و چه نباید کرد. خداوند به مردم راه صحیح و راه نادرست را نشان داده است. با کسانی باشید که در راه درست هستند. به کسی که در راه نادرست است و شما را به آن سمت دعوت می‌کند، اعتماد نکنید. به او ایمان نیاورید. از او پیروی نکنید. از راه خدا پیروی کنید. زیرا پایان انسانی که در راه نادرست است، بد است. حتی در این دنیا نیز، او به خوبی نخواهد رسید. حتی اگر به نظر برسد که او دارد به خوبی پیش می‌رود، این یک توهم است. خداوند به آنها موفقیت ظاهری دنیوی می‌دهد و مردم فکر می‌کنند که آنها به چیزی رسیده‌اند. نه. موفقیت دنیوی آنها تنها منجر به عذاب بیشتر در آخرت خواهد شد. خداوند به انسان‌ها اراده آزاد داده است. این اراده خاص، به دلیل خاصی از جانب خداوند داده شده است. همه چیز حکمت دارد. انسان‌ها می‌توانند راهی را که می‌خواهند انتخاب کنند. دو راه وجود دارد. راه درست و راه نادرست. راه نادرست، راهی است که هیچ سودی ندارد و فقط ضرر می‌آورد. راه نادرست، راه کسانی است که علیه خدا طغیان می‌کنند. بنابراین، پیامبر محمد، صلوات و سلام بر او باد، فرمود: اگر کسی به شما دستور داد مشروب بنوشید، سرقت کنید یا زنا کنید، به او ایمان نیاورید و از او اطاعت نکنید. از او پیروی نکنید. این فرمان و میراث پیامبر، صلوات و سلام بر او باد، است. او که به عنوان رحمت و مهربانی نزد مردم آمد، این بهترین سخنان را گفته است. بنابراین، از او پیروی کنید. از شیطان پیروی نکنید. شیطان فرمان به بدی می‌دهد. هر که از او اطاعت کند، هرگز خوشحال نخواهد شد. خداوند ما را محافظت کند. خداوند ما را از شر شیطان و کسانی که به بدی فرمان می‌دهند، محافظت کند. خداوند ما را از فریب خوردن توسط آنها حفظ کند.

بسم الله الرحمن الرحيم إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوا وَّالَّذِينَ هُم مُّحْسِنُونَ (16:128) صدق الله العظيم خداوند سبحان و تعالی می‌گوید که او با کسانی است که از او می‌ترسند و کار خوب انجام می‌دهند . جز خداوند هیچ چیزی بیمناک نیست . ترس از خدا به معنی انجام خواسته‌های اوست . زیرا اگر بر خلاف خواسته‌های او عمل کنید، شاید کارهایتان در این دنیا پیش برود، اما در آخرت به بن‌بست خواهد رسید . گناهان علیه شما شمارش می‌شود . بنابراین، برای یک مؤمن لازم است که از خدا بترسد . امروزه افراد کمی هستند که از خدا بترسند . اگر کسی از خدا نترسد، پس چه اتفاقی می‌افتد؟ اگر از خدا نترسد، از همه چیز دیگر می‌ترسد . آن‌ها از چیزهایی می‌ترسند که نباید از آن‌ها بترسند . آن‌ها از خدا، تنها کسی که باید از او بترسند، نمی‌ترسند . آن‌ها به خود می‌بالند . «ما این را نمی‌دانیم، آن کار را انجام نمی‌دهیم،» می‌گویند . اما وقتی این کار را انجام می‌دهند، از همه چیز می‌ترسنش . در هیچ چیز احساس امنیت نمی‌کنند . از هیچ چیز رضایت ندارند . چه خواهد شد، چه شده است، چه خواهد شد، و غیره . بدین ترتیب، آن‌ها نیز عبادت خود را از دست می‌دهند . هیڈه‌یاeh چinois نمی‌تواند آن‌ها را از ترس‌های‌شان رها سازد یا از آن‌ها محافظت کند . امروزه، بسیاری از مردم به دلیل این ترس، از ترک خانه هراس دارند، برخی نمی‌دانند چه کنند . با این حال، خداوند سبحان و تعالی، راه حل را پیش چشم آن‌ها ارائه داده است . از خدا بترسید . اگر از خدا بترسید، از هیچ کس دیگری نخواهید ترسید . ن ه از شخصی و نه از چیزی دیگر . «این فرد این کار را با من خواهد کرد، این اتفاق در شغل من خواهد افتاد، اینجا چه خبر است، کجا بروم، چه بخوانم، امتحان، این و آن،» و غیره . هیچ چیزی نخواهید ترسید زیرا آنچه اتفاق می‌افتد، آن است که خداوند سبحان و تعالی اراده کرده است . در غیر این صورت، آن‌ها شروع به ترس از همه چیز می‌کنند حتی قبل از اینکه از خانه خارج شوند . حتی درون خانه نیز می‌ترسند . با هر قدمی که برمی‌دارند، می‌ترسند . پس با خدا باشید . اگر شما با خدا باشید، نخواهید ترسید . إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَو (16:128) «خدا با کسانی است که از او می‌ترسند،» خداوند سبحان و تعالی می‌گوید . چرا باید بترسید اگر خدا با شما باشد؟ پس دیگر چیزی برای ترس وجود ندارد . خداواندا، ما را در زمره کسانی قرار ده که از تو می‌ترسند، تا بدانیم، اشتباه نکنیم، خطا نکنیم، و گناه نکنیم .

پیامبر، درود خدا بر او باد، فرمود که به موجب نبوت خویش، هر آنچه که در آینده روی خواهد داد را دیده است. خداوند، که ستایش بر اوست، همه چیز را به پیامبر نشان داده است. او همچنین چیزهایی از آینده را به او نشان داده است. هر آنچه پیامبر گفته، به حقیقت پیوسته است. اکنون که در این زمان پایانی زندگی می‌کنیم، برخی از مؤمنان ناامید می‌شوند و پرسش می‌کنند که چگونه این همه بلا و شر وجود دارد. سرانجام ما چه خواهد شد؟ ما خداوند را برای وضعیت خود سپاس می‌گوییم. پیامبر، درود خدا بر او باد، فرموده است که اسلام در همه جا گسترش خواهد یافت. پیامبر محمد، درود خدا بر او باد، گفته است که هیچ مکانی، خواه بنا، سنگ یا چادر، وج ود نخواهد داشت که اسلام در آن حضور نداشته باشد. در پایان زمان پایانی، خداوند وعده خود را نشان خواهد داد و اسلام را پیروز خواهد ساخت. او وعده خود را که تمام جهان مسلمان خواهد شد، برآورده خواهد ساخت. این زمانی که ما در آن زندگی می‌کنیم، زمانی است برای آزمایش‌ها و وسوسه‌ها. مؤمنین نباید ناامید شوند و نباید کارهای غیر ضروری انجام دهند. با صبر، باید منتظر زمانی باشند که خداوند وعده خود را برآورده ساخته و جهان کاملاً از کفر پاک شود. کفر نجاست است، ناپاکی است. کافر تا زمانی که مسلمان نشود، ناپاک است؛ وضعیت او حالتی از ناپاکی است. کافر کسی است که به خدا و پیامبران ایمان ندارد. این بزرگترین بدبختی برای یک شخص است. بدتر از همه چیز، نباوری، نشناختن خدا، و دور شدن از راه خدا است. نباوری در خدا بزرگترین بدبختی است. خدایا ما را محافظت کن، خدایا مردم را هدایت کن. اما البته، این هم مسئله‌ای از سرنوشت است. خدا به هر که بخواهد هدایت می‌دهد، و به هر که بخواهد، نمی‌دهد. بنابراین، یک مسلمان باورمند بسیار خوشحال است؛ خداوند به او هدایت داده، اسلام را به او بخشیده است. او بزرگترین فضل را دریافت کرده است. خدایا مردم را هدایت کن. پیامبر بشارت داده است که تمام جهان مسلمان خواهد شد. امید است که این زمان به زودی فرا رسد، چنانچه خدا خواهد، و تمام جهان پاک و زیبا شود. آنگاه همه چیز هم از بیرون و هم از درون خوب خواهد شد. خدایا به ما کمک کن و صبر عطا فرما.

پیامبر، درود خدا بر او باد، توصیف می‌کند: چگونه مؤمن به خداوند، بلندمرتبه و عزیز، نزدیک می‌شود؟ از طریق نمازهای مستحبی. تکالیفی هستند که دستوراتی از خداوندند. این وظایف باید انجام شوند: پنج نماز روزانه، روزه، زکات، حج. این‌ها باید انجام شوند. علاوه بر این تکالیف، نمازهای مستحبی نیز وجود دارند، که سنت هستند. باید تا جایی که امکان دارد، این‌ها را انجام داد. انواع مختلفی از سنت وجود دارد: سنت مؤکد، سنتی است که انجام آن واجب است. علاوه بر این نمازهای سنت واجب در نمازهای صبح، ظهر، عصر و مغرب، نمازهای دیگری نیز به صورت مستحبی وجود دارند. برای مثال، در نماز ظهر، به جای دو رکعت آخر سنت، می‌توان چهار رکعت نماز خواند. سپس نمازهای دیگری به صورت سنت وجود دارند: نماز اوابین یا نماز اشراق و دوحه. این‌ها نمازهای مستحبی هستند. هر کسی می‌تواند آن‌ها را انجام دهد یا ندهد، اما کسانی که می‌خواهند به خداوند، بلندمرتبه و عزیز، نزدیک شوند، باید به آن‌ها توجه بیشتری کنند. هرچه بیشتر این نمازهای مستحبی را انجام دهید، نزدیک‌تر به خدا می‌شوید و فایده بیشتری به دست می‌آورید. خداوند، بلندمرتبه و عزیز، در حدیث قدسی می‌گوید: بنده‌ام با نمازهای مستحبی به من نزدیک می‌شود. و هرچه بیشتر نزدیک شود، من دستان او خواهم بود. من پاهای او خواهم بود که با آن‌ها راه می‌رود، خداوند، بلندمرتبه و عزیز، در حدیث قدسی می‌گوید. خداوند بشارت‌هایی به مردم می‌دهد. مردم همیشه باید به خداوند، بلندمرتبه و عزیز، نزدیک شوند. مردم باید کارهایی را که می‌توانند انجام دهند، به ویژه مؤمنین و اعضای طریقه. حتی اگر به آن دست نیابند، خداوند نیت را پاداش می‌دهد. نیت ما انجام دادن تمام سنت‌ها است. تکالیف هر چه باشد الزامی است. بسیاری از افراد می‌گویند که نمی‌توانند نماز بخوانند. وقتی نماز می‌خوانند، تحت تأثیر حالتی قرار می‌گیرند. این حالت بهانه‌ای نیست. این بهانه‌ای نیست. انجام دادن نماز واجب دستوری از خداوند به هر مسلمانی است. باید انجام شود. اگر بیمار است، می‌تواند نشسته نماز بخواند. اگر نتواند بایستد. حتی اگر نتواند هیچ بخشی از بدنش را حرکت دهد، باید نماز خود را با چشمانش انجام دهد. امروزه، مردم می‌گویند که نمی‌توانند نماز بخوانند، نمی‌توانند آن را انجام دهند. منظور آن‌ها این است که نفسشان اجازه نمی‌دهد. شما باید بر نفس خود غلبه کنید و این نماز را انجام دهید. راه حل دیگری وجود ندارد. اگر آن را انجام دهید، این مشکلات از بین می‌روند. این مشکلات باقی نخواهند ماند. بهانه‌ای برای نمازهای واجب وجود ندارد. روزه را نمی‌توان انجام داد اگر کسی بیمار باشد. برای آن، جبران می‌شود. اما نماز باید انجام شود. جبرانی برای نماز وجود ندارد. حتی اگر کسی اصلاً نتواند حرکت کند، باید نماز را با چشمان یا در قلب خود اگر نتواند حرف بزند، انجام دهد. انجام دادن این کار واجب است. تا زمانی که کسی زنده است، باید این تکلیف را انجام دهد. تا زمان مرگ، این تکالیف الزامی هستند و باید انجام شوند، خداوند بیامرزد. خداوند ما را حفظ کند. خداوند به ما آسانی عنایت کند. خداوند به ما تجربه شیرینی نماز را عطا کند. هنگام نماز خواندن، شادی احساس می‌شود. نماز حس زیبایی می‌دهد. کسانی که این حس را ندارند دنبال بهانه می‌گردند. خداوند به همه ما این شادی و زیبایی را عنایت کند. خداوند قلب‌های ما را پر از نور و ایمان و شادی کند. نگرانی‌ها با دعا از بین می‌روند و شادی می‌آید.

پیامبر، درود خدا بر او باد، فرمود: "در دعاهایتان همیشه از خداوند طلب آمرزش و سلامتی کنید." این‌ها مهم‌ترین چیزها برای یک مسلمان هستند. طلب آمرزش از خدا، جستجوی بخشش، اولین و مهم‌ترین چیزی است که یک مسلمان باید بخواهد. خداوند بخشنده است. اگر توبه کنید و از خداوند طلب آمرزش نمایید، خداوند شما را خواهد بخشید، همه کارهایی که کرده‌اید را خواهد بخشید. پس آن در همیشه باز است. در توبه باز است. آمرزش خداوند همیشه باز است. تمامی دعاها و توبه‌ها که به سوی خداوند انجام می‌شوند، ان‌شاءالله رد نمی‌شوند. اما انسان‌ها حتی این کار آسان را نادیده می‌گیرند، شیطان مردم را به این وادار می‌کند. چنین چیزهایی مهم هستند. به نظر می‌رسد دعای کوچکی است، اما اینها دعاهایی هستند که یک نفر را نجات خواهند داد. اهمیت آن‌ها بزرگ است. سخنان پیامبر محمد، درود خدا بر او باد، نور، ایمان، و در هر نحو مفید هستند. چیز دومی که باید در دعاها خواسته شود سلامتی است، که به معنای بهداشت است. سلامتی نیز برای یک مسلمان ضروری است. بودن سالم مهم است. یک مسلمان باید از سلامت خود مراقبت کند. توجه به آنچه می‌خورید و می‌نوشید مهم است. اگر به بدن خود آسیب برسانید و بیمار شوید، هم عبادت و هم معیشت‌تان آسیب خواهد دید. بدنی که خداوند قادر متعال به شما سپرده است، آسیب خواهد دید. با این حال، خداوند قادر متعال همه را سالم خلق کرده است. او به همه دستور داده است که از سلامتی خود مراقبت کنند. مراقبت از سلامتی خود چیز بدی نیست. گفتن "من درویش شده‌ام" یا "من مسلمان هستم، دیگر نیازی به مراقبت از بدنم ندارم" اشتباه است. باید از بدن خود مراقبت کنید، این یک فرمان است. آنچه می‌خورید و می‌نوشید. حالا، در این زمان‌های آخر، بسیاری از چیزهایی که مردم به ما می‌خورانند و می‌نوشانند، بی‌فایده و چیزهایی هستند که به بدن آسیب می‌رسانند. به آن‌ها توجه کنید تا بدن‌تان تا پایان عمرتان بدون نیاز به کسی از شما حمایت کند. سپس همیشه خوب خواهید بود، ان‌شاءالله. خداوند به همه ما کمک کند. در این روزها، در اواخر زمان، ما مراقب آنچه می‌خوریم و می‌نوشیم هستیم. حتی اگر مراقب باشیم، آن‌ها چیزهای مختلفی حتی به سبزیجات و میوه‌ها اضافه می‌کنند. اما نوشیدنی‌های غیرطبیعی و غیرعادی نیز وجود دارد. اگر مجبور به نوشیدن آن‌ها شدید، کم بنوشید. زیاد نوشیدن آن‌ها ضرر دارد. برخی از مردم لیترها از آن‌ها می‌نوشند. این آب نیست؛ شکر است. شکر خالص. بدن انسان تنها مقدار معینی از شکر را تحمل می‌کند. همچنین مقداری هست که نمی‌تواند تحمل کند. زیاده‌روی در هر چیزی ضرر دارد. حتی اگر مفید باشد، زیاده‌روی ضرر دارد. ما باید به این موضوع توجه کنیم. خداوند به همه ما سلامتی و خوشبختی عنایت فرماید. خداوند ما را از پزشکان مستقل گرداند.

خداوند بلندمرتبه و بزرگوار می‌فرماید که مؤمنان ستم نمی‌کنند. ستم از ناباوری نشأت می‌گیرد. کسی که به خدا ایمان دارد به کسی ستم نمی‌کند و به کسی دردی نمی‌رساند. زیرا خدا مهربان است. مردم می‌خواهند خداوند بلندمرتبه و بزرگوار را شبیه‌سازی کنند. اما ستم یکی از صفات او نیست. عدالت و رحمت صفات خداوند بلندمرتبه و بزرگوار هستند. مؤمن باید این صفات را برگزیند و عادل و مهربان باشد. هیچ کس مانند خدا نیست، اما صفات او فضایلی هستند که بشر باید به آنها آرزومند باشد. شبیه‌سازی به خدا در صفات او زیباست. ستم به هیچ وجه یکی از صفات خدا نیست. عدالت یکی از صفات اوست. صفات خدا زیبا هستند. راهی که پیامبر، درود خدا بر او باد، نشان داده و به ما آموخته است، این صفات را نمایندگی می‌کند. هر کس این راه را پیش گیرد، رضایت خدا را به دست می‌آورد. هر کس این کار را نکند و ستم کند، خشم خدا را بر خود جلب می‌کند. بدون شک مجازاتی برای آن خواهد بود. مگر اینکه توبه کند. اگر به ستمگری ادامه دهد، این ستم به خودش بازمی‌گردد. ستم به شخصی منفعت نمی‌رساند، بلکه فقط ضرر می‌زند. ستم هر نوع بی‌عدالتی، خشونت و کینه‌توزی است. هر گونه بدکاری، هر گونه کینه به مردم، حتی به راهی که با پای خود بر آن قدم می‌گذارید، ستم محسوب می‌شود. خداوند بلندمرتبه و بزرگوار به همه زندگی زیبایی بخشیده است. هر کسی که از زندگی خود سوء‌استفاده کند، به خود و دیگران ستم می‌کند. بنابراین، باید مراقب بود. راه خداوند بلندمرتبه و بزرگوار که پیامبر، درود خدا بر او باد، به ما نشان داد، راهی پر از نور و عدالت است که در آن ستم وجود ندارد. هر کسی که این راه را دنبال کند، در این دنیا و آخرت زندگی زیبایی را تجربه می‌کند. خداوند این راه را به همه ما عطا کند. بیایید به کسی ستم نکنیم. و اگر ستم کرده‌ایم، آگاهانه یا ناآگاهانه، خداوند همه ما را ببخشد.

بسم الله الرحمن الرحيم أَتَأْمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَأَنتُمْ تَتْلُونَ ٱلْكِتَـٰبَ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ (2:44) صدق الله العظيم شما مردم را به کار نیک دعوت می‌کنید اما خودتان را فراموش می‌کنید. شما فکر می‌کنید که فقط دستور می‌دهید و دیگران باید از آنها پیروی کنند. شما به دیگران می‌گویید کار نیک انجام بدهند و هر چیزی که الله می‌خواهد را انجام دهند، اما خودتان این کار را انجام نمی‌دهید؟ 'آیا ممکن است؟' الله می‌گوید. نه. وقتی کسی نصیحت می‌دهد یا نظریه‌ای ارائه می‌کند، باید خودش نیز آن را انجام دهد همانطور که به دیگران می‌گوید. در غیر این صورت، فقط دیگران بهره‌مند می‌شوند. خودش هیچ بهره‌ای نمی‌برد و باری بر دوش خود می‌گذارد زیرا آنچه می‌داند انجام نمی‌دهد. بیشتر مردم فکر می‌کنند که کارهایی که خودشان انجام می‌دهند درست است. بدون توجه به آنچه انجام می‌دهند، خوب است. هیچ اشتباهی وجود ندارد. فقط دیگران باید کارهای خوب انجام دهند. دیگران باید نصیحت را دنبال کنند و آنچه بحث شده را اجرا کنند. خودشان فکر می‌کنند که بهتر از همه دیگران هستند. این خود را بالا بردن و نفس خود را بلند کردن است. باید همیشه نفس خود را به کار نیک وا دارد تا فکر نکند که کامل است. باید تلاش کنیم آن را بهتری کنیم. باید تلاش کنیم کارهای بهتری انجام دهیم. نصیحتی که می‌دهیم باید اول از همه به خودمان اعمال شود. باید اول از خودمان اعمال شود قبل از اینکه به دیگران اعمال شود تا حقیقت را بپذیریم. نباید کار باطل انجام داد. نباید کار بد انجام داد. باید کار خوب انجام داد. نباید کار بد انجام داد. باید این را بدانیم. امروز، بیشتر عالمان آخرالزمان به مردم نصیحت می‌کنند، اما خودشان از آن پیروی نمی‌کنند. حتی اگر کسی عالم نباشد، باید بداند که نفس کسی را به کار نیک وادار نمی‌کند. باید اول به نفس خودمان نصیحت دهیم. باید گوش دهیم و نصیحت بدهیم. باید از آن پیروی کنیم. باید از طریق نصیحت عمل کنیم. اجازه ندهیم بیهوده صحبت کنیم. الله ما را همه کمک کند.