Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

الحمد ابدی بر الله. سپاس بی‌انتها و ستایش او را سزاوار است. سپاس ابدی بر او که ما را از پیروان پیامبرمان قرار داد، صلح و درود بر او باد. برای هر دقیقه، هر نفس، هر ثانیه سپاس او را بجا آوریم. باید ارزش این نعمت بزرگ را دانست. بعضی از مردم می‌پرسند، چرا خدا ما را آفریده است. حتی برخی مسلمانان می‌پرسند: "چرا خدا ما را آفریده است؟" با احترام، تو کیستی که این سؤال را می‌پرسی؟ ببین، خدا تو را آفریده است. تو چه کاری می‌توانی انجام دهی؟ هیچ کاری نمی‌توانی انجام دهی. به اراده خدا به این دنیا آمده‌ای. خدا آن‌گونه که می‌خواهد می‌آفریند. او می‌توانست تو را به صورت سنگی بیافریند، یا به صورت حشره‌ای. به صورت حیوان، پرنده، جن یا فرشته. او آن‌گونه که خواست آفرید. تو در این باره اختیاری نداری. در اسلام، پذیرش اراده خدا و تسلیم شدن به خالق خود مهم است. "اسلم تسلم!" با تسلیم شدن به سلامتی می‌رسی! در غیر این صورت، سرت تا پایان عمر سردرگم خواهد بود. "چرا او آفرید؟ چرا من اینجا هستم؟ کاش که بودم، کاش که نبودم" - این‌گونه تا پایان عمر در فکر خواهی بود. در حالی که خداوند، بلندمرتبه و باعظمت، تو را به صورت انسان آفریده است. و به انسان فرمان داده و گفته است که چه باید بکند. اگر از این دستور پیروی کنی، به آرامش خواهی رسید. امروزه بسیاری از مردم، بگوییم، دستگاهی می‌خرند که هزار چیز در دستورالعمل آن نوشته شده، چگونه از آن استفاده کنند و با آن چه کار کنند. اگر به آن توجه نشود و به دلخواه خود عمل کنند، قبل از این‌که درست در دست بگیرند، آن را خراب کرده‌اند. در حالی که آنجا برایت توضیح داده شده بود. خداوند، بلندمرتبه و باعظمت، تو را آفریده و به تو نشان داده است که چه باید بکنی تا راه صلح را پیش بگیری. حتی اگر در دنیا رنج‌هایی وجود داشته باشد، سرت آرام خواهد بود، زیرا این تقدیر و اراده خداست. بگو: ما صبر خواهیم کرد! روزهای این دنیا می‌گذرند؛ ما امیدواریم که با آرامش به آخرت منتقل شویم. آنجا به بهشت‌هایی که خدا وعده داده است وارد خواهیم شد. در غیر این صورت، در این دنیا نزاع و آشوب است، با خود، با خانواده، با مردمی که با آن‌ها زندگی می‌کنی، با دنیا، در همه جا و با همه چیز دردسر و مشکلات ایجاد می‌کنی. این زندگی، این جهنم قبل از آخرت را در همین دنیا تجربه می‌کنی. پس اگر می‌خواهی در این دنیا بهشت را تجربه کنی، از راه پیامبرمان پیروی کن، صلح و درود بر او باد. راهی را برو که او نشان داده است. چه فقیر باشی یا ثروتمند، بیمار یا سالم، برای هر چیز نزد او پاداش و اجر وجود دارد. اگر از راه خداوند، بلندمرتبه و باعظمت، پیروی کنی، به آرامش خواهی رسید. بزرگترین نعمت این است که ما در آخرالزمان به امت پیامبر تعلق داریم. این مهم‌ترین است: اینکه اجازه داشته باشیم جزء امت پیامبر باشیم. و این نیز به اراده خداوند، بلندمرتبه و باعظمت است که ما را در این زمان آفریده است. دنیا آشفته و نابسامان است. اگر آرامش می‌خواهی، با خدا باش، آرامش را بیاب. دنیا ممکن است نابود شود، اما بر تو تأثیری نخواهد داشت، هیچ اتفاقی برایت نخواهد افتاد. در غیر این صورت نه. حتی اگر در امن‌ترین مکان زندگی کنی، این تاریکی درونی، این ناآرامی نمی‌گذارد به آرامش برسی. شکر خدا امروز روز تولد پیامبرمان است، صلح و درود بر او باد، که به عنوان رحمتی برای جهانیان فرستاده شد. هر نوع زیبایی را خداوند، بلندمرتبه و باعظمت، به او و امت او بخشیده است. همین الان حافظ امام افندی، عبدالرحمن افندی، مردم را با تلاوت زیبای قرآن کریم شاداب کرد. و این بزرگترین هدیه برای امت، قرآن کریم است. همه چیز در آن موجود است. صلح، دانش، سلامتی، شفا، زیبایی! این همان هدیه پیامبرمان به ماست، یک معجزه. اگر بخواهی، این بزرگترین معجزه است، یعنی از معجزات پیامبرمان، یکی از بزرگترین‌ها قرآن کریم است. هیچ‌کس نمی‌تواند آن را تغییر دهد، هیچ‌کس نمی‌تواند چیزی مشابه آن بیاورد. هیچ‌کس نمی‌تواند به چیزهای درون آن برسد. این کلام ابدی خداوند، بلندمرتبه و باعظمت است. خداوند این روز و این شب را برای ما مبارک گرداند. خداوند از ما راضی باشد.

ما دوباره تأکید می‌کنیم: این ماه یک ماه مبارک است، گردهمایی و سخنان ما به پیامبر، درود و سلام بر او، اختصاص یافته است و تحت برکت او قرار دارد. گفته شده است: عند ذكر الصالحين تنزل الرحمة هنگامی که صالحان ذکر می‌شوند، رحمت نازل می‌شود. با ذکر پیامبر ما - درود و سلام بر او - میلیون‌ها برکت بر گردهمایی ما نازل می‌گردد. این تجمع ما از این طریق مبارک خواهد شد. ما یکی از بهترین اعمال دنیا را انجام می‌دهیم. ذکر پیامبر و الله، که عظیم و متعال است، بهترین چیزی است که به یک انسان اعطا شده است. بعضی انسان‌ها به رفتن در این راه توفیق یافته‌اند، و دیگران بر اساس حکمت الله چنین نشده‌اند. کسانی که این راه را دنبال می‌کنند باید شکرگزار باشند که الله این توفیق را به آن‌ها داده است. زندگی دنیوی در این است که مسیری را طی کنیم. یا راه راست را می‌پیماییم یا از آن منحرف می‌شویم. پیامبر - درود و سلام بر او - همه چیز را نشان داده است. او این راه را نشان داده است. اصحاب پرسیدند: "چگونه می‌توانیم نجات یابیم، چه باید کنیم؟" پیامبر - درود و سلام بر او - یک چوب برداشت و یک خط مستقیم بر روی شن کشید. در کنار آن نیز خط‌های کج کشید. "کسی که در راه راست قدم می‌گذارد، نجات خواهد یافت. و کسی که منحرف شود، در این انحرافات هلاک خواهد شد" او گفت. بنابراین، راه نجات راه پیامبر ما - درود و سلام بر او - است، پیروی صحیح و درست از او. انجام کارهای خوبی که او به ما نشان داده است. هم در عبادت و هم در برخورد با یکدیگر. عبادت کردن یک نعمت از طرف الله است. بعضی انسان‌ها ممکن است نماز بخوانند، اما دیگران را فریب دهند، در معامله حیله‌گر باشند یا چیزهایی بگویند که نباید. این نشان می‌دهد که آن‌ها سهم حقیقی در این راه ندارند. راه پیامبر ما شامل عبادت و نیز رفتار نیکو، انجام اعمال صالح و اجتناب از گناهان است. البته انسان خطاکار است. انسان بدون گناه نیست. انسان نمی‌تواند بدون گناه باشد. الله او را این گونه آفریده است. او را این گونه آفریده است، اما او را مرتکب گناه می‌سازد تا توبه کند و طلب بخشایش نماید. الله، که عظیم و متعال است، در حدیث قدسی می‌فرماید: "من انسان گنهکار را می‌بخشم. هنگامی که طلب بخشایش کنند، من آن‌ها را از گناهانشان پاک می‌کنم." "و من کسانی را دوست دارم که گناه می‌کنند و سپس توبه می‌نمایند"، می‌فرماید الله، که عظیم و متعال است. توبه وسیله‌ای است برای انسان‌ها که در راه راست بمانند. توبه وسیله‌ای است برای کسی که مداوم از الله طلب بخشایش می‌کند. اگر از راه منحرف شوی و در مسیر غلط ادامه دهی، هلاک خواهی شد. اما اگر توبه کنی، فوراً به راه پیامبر ما - درود و سلام بر او - بازمی‌گردی. هر کس از انسانی که دوست دارد، پیروی می‌کند. او تلاش می‌کند که همانگونه عمل کند. برای ما، عشق به پیامبر ما - درود و سلام بر او - باید در اولویت قرار گیرد، تا آنچه او انجام داده و به ما دستور داده است، به نفع ما باشد. پیامبر ما - درود و سلام بر او - به عنوان برکت و بهترین چیز برای انسان‌ها فرستاده شد. پیروی از او و پیوستن به او راه نجات برای انسان‌ها است. هیچ راه نجات دیگری وجود ندارد. نه در این دنیا و نه در آخرت. شاید در این دنیا نجات یابی، اما در آخرت نه. بنابراین انسان باید از پیامبر ما - درود و سلام بر او - پیروی کند. انسان به دنبال چیزی است که او را نجات دهد و به او سود برساند. حتی اگر یک توهم باشد، به دنبالش می‌رود. همانطور که در این روزها دیده‌ایم. انسان‌ها به راحتی فریب خورده می‌شوند. طمع و بلندپروازی آن‌ها را آسیب‌پذیر می‌سازد. "این را به تو نشان خواهم داد، اینقدر درآمد خواهی داشت"، می‌گویند. حتی انسان‌هایی که فکر می‌شد باهوش هستند، به این ترفند گول می‌خورند. خودتان را فریب ندهید. اگر فریب بخورید، ضرر خواهید کرد. راهی که نشان می‌دهند، راه واقعی نیست. راه سود، هم در این دنیا و هم در آخرت، راه پیامبر ما - درود و سلام بر او - است. هیچ راه دیگری وجود ندارد. باشد که الله این راه را به همگان عطا کند. یک مسلمان، یک انسان مؤمن، برای دیگران فقط خوبی آرزو می‌کند. چیزی جز این نمی‌خواهد. باشد که الله همه ما را از شر حفظ کند.

کسی که در برابر انسان‌هایی که خدا دوست دارد بایستد، خشم خدا را به سوی خود جذب می‌کند: کسی که نزد الله بیشترین محبت را دارد پیامبر ماست، صلوات و سلام بر او باد: اکنون ما در ماه مبارک او قرار داریم: الله، بزرگ و با عظمت، در حدیث قدسی می‌فرماید: "هرکس که با بنده محبوب من دشمنی کند، به من نیز دشمنی کرده است: من به او اعلان جنگ می‌دهم: چه کسی می‌تواند در برابر الله ایستادگی کند؟: حتی تمامی جهان نمی‌تواند در برابر او بایستد، چگونه یک انسان تنها می‌تواند؟: بنابراین، بزرگ‌ترین سود این است که به پیامبر ما احترام بگذاریم: در حالی که دشمنی با او بزرگ‌ترین زیان است: این زیان آنقدر بزرگ است که اگر توبه نشود، هیچ جبرانی وجود نخواهد داشت و ممکن است به‌طور ابدی در جهنم بماند: همه ما می‌دانیم که پیامبر ما از طرف خدا محافظت می‌شود. اما کافر این را نمی‌داند و به او احترام نمی‌گذارد: اما او فکر می‌کند: "اگر من کاری انجام دهم، برایم خوب خواهد بود.": این هرگز رخ نخواهد داد، به هیچ وجه: پیامبر ما از طرف خدا محافظت و حفظ شده است، هرچند کسی را نداشت: زمانی پیامبر ما در نزد کعبه نماز می‌خواند: کفار قریش دور کعبه نشسته بودند: آن‌ها همه نوع نقشه‌های شرورانه را می‌کشیدند: به علت تکبرشان، تنها به خودبزرگ‌بینی و خودستایی خود فکر می‌کردند: هنگامی که خدا پیامبر را تمجید کرد، حسود شدند و خیلی ناراحت شدند: آن‌ها به‌طور مداوم او را اذیت می‌کردند: یک روز، هنگامی که پیامبر آنجا ایستاده بود، کفار جمع شدند و از دور او را مشاهده می‌کردند: آن‌ها گفتند: "چه کسی برود و هنگامی که او سجده می‌کند، به سرش لگد بزند تا او را تحقیر کند؟": یکی از بزرگ‌ترین کفار، ابوجهل، بلند شد و گفت: "من این کار را خواهم کرد.": او فوراً به آنجا رفت، اما با ترس فراوان بازگشت: او رنگ‌پریده و از ترس لرزان بود: کفار اطراف او پرسیدند: "تو که با این بزرگی گفتی که این کار را خواهی کرد. چرا این‌گونه بازگشتی؟": او گفت: "من آتشی بزرگ را دیدم. اگر یک قدم بیشتر می‌رفتم، می‌سوختم. نمی‌دانم چگونه گریختم.": پس الله، بزرگ و با عظمت، پیامبر ما را محافظت کرد: این باید درسی برای آن‌ها باشد، اما به علت تکبرشان باور نکردند: آن‌ها به عنوان کافران درگذشتند: حتی در آخرین نفس‌های خود نیز تکبر خود را رها نکردند و به عنوان کافران مردند: حتی امروزه برخی افراد بی‌احترامی و بی‌حیایی کرده و پیامبر ما را مورد حمله قرار می‌دهند: در واقع آن‌ها خود را مورد حمله قرار می‌دهند: آن‌ها به خود آسیب می‌زنند و به خود شر رسانده‌اند، اما این را نمی‌فهمند: آن‌ها حتی در این دنیا آرامش نخواهند یافت: حتی اگر تمام جهان از آن آن‌ها باشد: در آخرت هیچ چیز ندارند، هیچ امیدی ندارند: آن‌ها به هیچ چیزی باور ندارند، اما در آخرت به‌صورت حتم برای اعمالشان مجازات خواهند شد: به همین دلیل انسانی که به پیامبر ما احترام می‌گذارد و او را دوست دارد، خوشبخت و نجات یافته است: در حالی که کسی که از نفس و تکبر خود پیروی می‌کند و برای حقیقت کور است، به پرتگاه سقوط می‌کند و نابود می‌شود: خداوند همه ما را از این امر محافظت کند: احترام به پیامبر ما ویژه مسلمانان است: ایمان مسلمانانی که به او احترام نگذارند، در خطر است: خداوند ایمان ما را محافظت و قوی کند:

احترام به پیامبرمان، صلح و سلام بر او، و تصمیم بزرگی که احترام نشان داده شود، همیشه به جاست. در طول تاریخ، کسانی که به او احترام گذاشته‌اند، بالاتر رفته و تجلیل شده‌اند. پیامبر ما آموخته است که مهم است با مردم صالح همراه باشیم. و چه کسی بهترین انسان است؟ گفته شده است: محمدٌ خيرُ من يمشي على قدم پیامبر ما، صلح و سلام بر او، بهترین انسان‌ها در جهان و در بین همه مخلوقات است. پیروی از او افتخاری بزرگ و نعمتی است. این چیزی نیست که به هر کسی عطا شود. به هر فردی اختصاص داده نمی‌شود. بیشتر مردم جهان از او پیروی نمی‌کنند. حتی از کسانی که از او پیروی می‌کنند، کمتر افرادی به طور کامل پیروی می‌کنند. بنابراین، کسی که به طور واقعی از او پیروی می‌کند، حقیقتاً مبارک است. زیرا الله تعالی این رحمت را به او عطا کرده است. اگر الله تعالی نخواهد، نمی‌دهد. انسان می‌تواند برخی از کارها را به اراده خود انجام دهد، اما برخی دیگر فقط در صورتی که الله بخواهد. نمی‌توان الله تعالی را زیر سوال برد. نمی‌توان پرسید: "چرا این کار را کرده‌ای؟" اسلام دینی است که بر ادب و آداب نیکو تاکید دارد. این همان ادب است که پیامبرمان، صلح و سلام بر او، به ما آموخته است. این همان اسلام است. همه پیامبران نیز از دین اسلام پیروی می‌کردند، اما امت‌های آنها از راه راست منحرف شده و این ادب را رها کرده بودند. آنها به الله تعالی اعتراض کرده‌اند. "چرا این کار را کرده‌ای؟ من آن را این طور انجام داده‌ام." آیا باید الله تعالی حساب‌پذیر باشد؟ الله آنچه را که می‌خواهد انجام می‌دهد. آنچه را که نمی‌خواهد، انجام نمی‌شود. بدون خواست الله چیزی انجام نمی‌شود. بنابراین، ما باید شکرگزار باشیم که در راه پیامبرمان حرکت می‌کنیم. ما باید بر این شاد باشیم. الله تعالی نیز در قرآن کریم می‌گوید: فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُو (10:58) "شادی کنید که در این راه هستید!" این بزرگترین خوشبختی است که الله به آنها داده است. نه پول است، نه دارایی، نه چیز دیگری. شخص خردمند این را قدردانی می‌کند. او بر این شاد می‌شود. پیامبر ما، صلح و سلام بر او، از هر لحاظ برترین انسان‌ها است: در ادب، اخلاق، زیبایی، ایمان، عدل، در هر نوع برخورد خوب و رحمتی کسی برتر از او نیست. بنابراین، پیروی از او انسان را گرامی می‌کند و او را به یک انسان واقعی تبدیل می‌کند. هر چه بیشتر از صفات او فاصله بگیریم، مقام یک فرد پایین‌تر می‌آید. او فرو می‌رود و فرو می‌رود تا جایی که از الاغ‌ها و حیوانات پایین‌تر می‌شود. هر چه بیشتر از پیامبرمان فاصله بگیریم، مقام او پایین‌تر می‌آید. بنابراین، ما الله را شکر می‌گوییم که به او ایمان داریم و به شفاعت او اعتماد داریم. در این ماه مبارک، بار دیگر الله را شکر می‌گوییم که در روزهایی که او جهان را مشرف کرده است، محبت به او را به ما بخشیده است. نعمتی است که ارزش بزرگی که الله به ما داده است، ارزش آنچه او به بشریت بخشیده است را بشناسیم. کسی که ارزشی قائل نیست، نمی‌فهمد. هیچ چیز او را راضی یا خوشحال نمی‌کند. کسی که ارزش قائل باشد، شکر الله را به جا می‌آورد. و از طریق شکرگزاری نعمت‌ها پایدار می‌مانند. بزرگترین نعمت ایمان است. این محبت به پیامبرمان، صلح و سلام بر او، است. باشد که این نعمت بیشتر شده و پایدار بماند. باشد که الله محبت او را در قلب‌های ما بیشتر کرده و پایدار کند، ان‌شاءالله.

ستایش مخصوص الله است که ما دوباره توانستیم به این مکان مبارک، درگاه ما، شیخ ما و بندگان محبوب الله بیاییم. به ما توفیق داده شد در این ماه مبارک میلاد اینجا‌ باشیم. همه چیز با تقدیر الهی رخ می‌دهد. کسی که مقرّر است، به چنین مکان‌هایی می‌آید. کسی که نمی‌تواند بیاید، الله تعالی و باعظمت به دلیلی او را باز می‌دارد. شکر الله که به ما توفیق داده شد، دوباره اینجا بیاییم تا برکت دریافت کنیم. باشد که برکت این ماه ویژه که پیامبر ما - صلح و برکت بر او باد - در آن به دنیا آمد، بر همه‌ی ما قرار گیرد. برای کسانی که آمده‌اند و برای کسانی که قلب‌هایشان اینجاست، هرچند نتوانسته‌اند بیایند، الله مطابق نیت‌هایشان عطا خواهد کرد. الله همچنین قلب‌های آنها را با این عطایا پر می‌کند. او به آنها پاداش، اجر و همه برکات را عطا خواهد کرد. این ماه بدون شک ماه تولد پیامبر ما - صلح و برکت بر او باد - است. روز تولد او در این ماه است. این روز برای بشریت اهمیت بزرگی داشت. همچنان که زمان قبل و بعد از عیسی - صلح بر او باد - نقطه عطفی بود، آمدن پیامبر ما - صلح و برکت بر او باد - در دنیا نیز چنین نقطه عطفی بود. این عمل بزرگ رحمتی از سوی الله تعالی و باعظمت برای بشریت بود. الله تعالی و باعظمت می‌گوید: "ما تو را به عنوان رحمتی برای همه جهان‌ها فرستادیم". بنابراین، این روز مبارک برای ما بسیار مهم و معنوی است. گفته می‌شود که روز مولودی در اهمیت نزدیک به شب قدر است. یعنی او با آن مساوی است. چرا؟ زیرا الله تعالی و باعظمت با آمدن پیامبر ما - صلح و برکت بر او باد - همه باطل کفر را مانند یک زلزله به لرزه درآورد و ویران کرد تا آمدنش را اعلام کند و به مردم درسی بدهد. این نماد فروپاشی کفر است. آتشی که زرتشتیان هزاران سال عبادت می‌کردند، در آن شب خاموش شد. آنها متحیر پرسیدند: "ای الله تعالی و باعظمت، چه روی داده است؟" پس لرزش قصر خسرو رخ داد. وقایع خارق‌العاده دیگری نیز در آن شب رخ داد. از سه یا پنج چیز صحبت می‌شود، اما هزاران معجزه در آن شب رخ داد. شبی که پیامبر ما - صلح و برکت بر او باد - به دنیا آمد. با قدرت این واقعه، قدرت اسلام و عظمت پیامبر ما، کفر در همه جا لرزید، اساس آن متزلزل شد. شروع به فروریختن کرد. حتی اگر هنوز ایستاده به نظر می‌رسد، بنیادهای آن پوسیده‌اند. در برابر بزرگی پیامبر ما - صلح و برکت بر او باد - آنها فروخواهند ریخت. در انتها دیگر در این دنیا کفر نخواهد بود. بنابراین در این روز مولودی برخی افراد گمراهی وجود دارند. آنها می‌گویند: "این نباشد، آن نباشد". آنها انواع اشتباهات را مرتکب می‌شوند. در مورد این چیزها چیزی نمی‌گویند. تو باید مولودی را جشن بگیری، قرآن تلاوت کنی، به پیامبر ما احترام بگذاری. آنها از این عصبانی می‌شوند. شیطان آنها را گمراه کرده است. او آنها را از پاداش محروم کرده است. شکر الله که بالاترین شکل عبادت و اطاعت ما، احترام به پیامبر ما - صلح و برکت بر او باد -، تعطیلات و پیروی از راه او است. این برای ما واجب است، نه، حتی فرض. این فرض است! این توسط همه پیروان سنت و جماعت، علماء، علما و اولیاء به رسمیت شناخته شده است. کسی که این را قبول نمی‌کند، قبلاً گمراه شده است، توسط شیطان گمراه شده و به وسوسه‌های او تسلیم شده است. ما بر کسانی که به این تجلیل باور ندارند، ترحم نخواهیم کرد. آنها گمراه شده‌اند، چه باید کرد. باشد الله آنها را به راه راست هدایت کند. باشد الله به آنها عقل و بصیرت عطا کند. شکر الله که این مردم گمراه اغلب به راه راست بازمی‌گردند. به محض بازگشت، آنها دیگر گمراهان را به راه راست می‌آورند. آنها می‌گویند: "ما این گنج را این همه سال نمی‌شناختیم". "ما آن را در دستان خود داشتیم، اما فکر می‌کردیم سنگ‌ها را حمل می‌کنیم. اکنون می‌فهمیم که چه گنج‌هایی درون آن پنهان بودند." این چنین است که حکمت الله برخی را به هدایت می‌آورد. سپس آنها نیز دیگران را هدایت می‌کنند. باشد که به برکت این مولودی، بسیاری از مردم به حق هدایت شوند. زیرا بسیاری هستند که اسلام را بدون احترام لازم به پیامبر ما اعمال می‌کنند. باشد الله به آنها هدایت عطا کند. هر چه بیشتر شیطان آنها را گمراه کرده، بیشتر خوشحال می‌شود. باشد الله آنها را از چنگال او نجات دهد. باشد آنها به خاطر احترام به پیامبر ما نیز به راه راست هدایت شوند. باشد الله این روزها را برای همه ما برکت دهد. باشد الله برکت خود را بر ما بباراند. باشد او عشق به او را در قلب‌های ما افزایش دهد. صلح بر پیامبر ما.

امروز به مناسبت میلاد مبارک در ماه ربیع‌الاول به مقام مولانا شیخ ناظم سفر خواهیم کرد. این جشن میلاد که مولانا شیخ ناظم در طول زندگی خود نیز آن را تجلیل می‌کرد، در قلب‌های ما و قلب‌های همه مسلمانان جایگاه ویژه‌ای دارد. نباید این را فراموش کنیم. در آن روز نور الهی به جهان و کائنات آمد. اگرچه قبل از آن هم نور وجود داشت، اما با تولد پیامبر ما، جهان به شکل خاصی مورد تجلیل قرار گرفت. او مورد برکت قرار گرفت. بدون او، جهان بی‌ارزش می‌بود. پیامبر ما به ما آموخت که ارزش جهان در افراد ارزشمند است. گفته شده است: "افتخار مکان به کسی است که در آن ساکن است." این به معنای آن است که شأن و مرتبت یک مکان به کسی بستگی دارد که آنجا حضور دارد. این گفتار حکمتی است. بنابراین، این تجمع هدیه‌ای از مولانا شیخ ناظم به جامعه و همه مسلمانان است. زیرا جمع شدن در آنجا، یاد خداوند متعال و احترام به پیامبر ما به خاطر خداوند است. خداوند آن را پاداش می‌دهد. برخی افراد ناعاقل این را بدعت می‌نامند. خودشان هر گونه اشتباهی را مرتکب می‌شوند. هر گونه گناهی را مرتکب می‌شوند. این مشکلی ندارد. زمانی که نام خداوند برده می‌شود، می‌گویند بدعت است. وقتی دعای خیر برای پیامبر گفته می‌شود، آن را بدعت می‌نامند. این افراد متأسفانه از شانس بی‌نصیب هستند. هر کس به آنها گوش دهد یا به آنها توجه کند، نیز بدبخت خواهد شد. خداوند ما را از این حفظ کند. هرگز به آن شک نکنید. شک از شیطان است. شیطان وسوسه‌هایی زمزمه می‌کند. او قلب‌های مردم را فاسد می‌کند. دین ما، اسلام، به معنای احترام به پیامبر ما است. به معنای ارج نهادن به پیامبر ما است. چیزی جز این نیست. هر که این کار را نکند، خود را به خطر می‌اندازد. چنین شخصی ایمان واقعی ندارد. او فقط به نام مسلمان است. پیامبر، صلح و درود بر او، می‌گوید: افرادی هستند که هزار بار قرآن را تلاوت کرده‌اند. آنها همه چیز را می‌دانند، اما آنچه می‌خوانند، از گلوی آنها عبور نمی‌کند. به قلب آنها نمی‌رسد. فقط بر روی لب‌های آنها باقی می‌ماند. ما نباید چنین باشیم. چگونه می‌توانیم متفاوت باشیم؟ اگر تو پیامبر را احترام کنی و ارج نهی، حتی اگر دانش کمتری داشته باشی، پذیرفته‌تر از آن‌ها خواهی بود. در قلب تو ایمان واقعی خواهد بود. خدایا این ایمان را به همه ما عطا کن. خدایا آن را به دیگران نیز عطا کن. زیرا یک مسلمان برای دیگران نیکی می‌خواهد. یک مسلمان برای دیگران نیکی و هدایت می‌خواهد. نیکی به معنای ایمان به خداوند و ارج نهادن به پیامبر با دعا و سلام است. خدایا این ماه را برای ما مبارک بگردان. سال آینده، با پیروزی اسلام و آمدن مهدی، صلح و درود بر او، این ماه را با شادی بیشتری برگزار خواهیم کرد. خدایا این را به ما عطا کن.

امروز جمعه مبارک، اولین جمعه در ماه ربیع‌الاول است. الله، متعال و قادر مطلق، به پیامبرمان بهترین هر چیز را عطا کرده است، زیرا او محبوب‌ترین بنده تمام جهان‌ها است. به پیامبرمان، صلوات و سلام بر او باد، بهترین هر چیز داده شده است. جمعه به عنوان سلطان هفته محسوب می‌شود. او برترین روزها است. این روز مبارک نیز به پیامبرمان، صلوات و سلام بر او باد، به عنوان هدیه داده شده است. در این روز برکات، نیکی‌ها و عطایای بسیاری از الله، متعال و قادر مطلق، وجود دارد. یک ساعتی برای استجابت وجود دارد. پیامبرمان، صلوات و سلام بر او باد، می‌فرمایند که زمان دقیق این ساعت در روز جمعه معلوم نیست. بنابراین دعا کردن مهم است. در این روز دعاها حتماً در این ساعت استجابت می‌شوند و هم در دنیا و هم در آخرت پذیرفته می‌شوند. حتی اگر دعای یک دعاگو در دنیا استجابت نشود، او سود آن را در آخرت خواهد دید. در روز جمعه باید به ویژه برای تمام اهداف نیک در این دنیا دعا کرد. باشد که همه چیز به خیر و صلاح تبدیل شود. باشد که شر و بدی به خوبی تبدیل شوند تا ما رحمت الله را به دست آوریم. دنیا محل امتحان است. باشد که الله بر ما امتحانی که نمی‌توانیم تحمل کنیم، ننهد. بیشتر مردم به وضعیت خود شکرگزاری نمی‌کنند، گرچه برکات را در برابر خود دارند. آنها از وضعیت خود ناراضی هستند. حالت انسان واقعاً عجیب است. الله، متعال و قادر مطلق، انسان را به گونه‌ای آفریده که مطابق اراده او باشد. این نیز یک امتحان است. امتحانات زیادی وجود دارد. در مقایسه با رنج‌هایی که پیامبرمان، صلوات و سلام بر او باد، تحمل کرده‌اند، امتحانات ما بی‌اهمیت است. اگر او را به عنوان الگو بپذیریم، امتحانات دنیا آسان‌تر تحمل خواهند شد. امتحان فقط بر تو نیست، بلکه بر همه انسان‌هاست. زیباترین چیز این است که در این زمان به عنوان بخشی از جامعه پیامبرمان، صلوات و سلام بر او باد، آفریده شده‌ایم. این بزرگترین نعمت و رحمت است. متأسفانه مردم از این رحمت آگاه نیستند. حتی کسانی که می‌دانند، نمی‌توانند به طور کامل به آن عمل کنند، اما الله، متعال و قادر مطلق، براساس نیت‌ها قضاوت می‌کند. این نیت همان است که شفاعت پیامبرمان، صلوات و سلام بر او باد، را به دست آوریم. از طریق او امیدواریم که نجات یابیم. ما تنها با اعمال خود نمی‌توانیم نجات پیدا کنیم. الحمدلله که بخشی از جامعه او هستیم، این یک نعمت بزرگ است. زیرا آنچه پیامبرمان، صلوات و سلام بر او باد، از الله خواسته، شفاعت جامعه او است؛ حفظ جامعه او از جهنم. بنابراین ما با یک نعمت بزرگ مبارک شده‌ایم. امتحانات ما در مقایسه با آن ناچیز هستند. این‌ها بزرگترین هدایایی هستند که پیامبرمان، صلوات و سلام بر او باد، به ما داده‌اند. این بزرگترین هدیه‌ای است که الله، متعال و قادر مطلق، به ما عطا کرده است. دنیا در هر حال با امتحانات می‌گذرد، اما آخرتمان امن است. برای کسی که پیامبرمان را دوست دارد و از او پیروی می‌کند، آخرت قطعی است. هیچ شکی در آن نیست. سپاس و ستایش بر الله باد. برای آن که ما را به عنوان بخشی از جامعه محمد آفریده است.