السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2025-05-30

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَأَنفِقُواْ مِن مَّا رَزَقۡنَٰكُم (63:10) چنین می‌فرماید الله، توانای بلندمرتبه، در قرآن کریم. «از آن نعمت‌ها که به شما عطا کرده‌ایم، بخشش کنید و نیکی کنید» - این‌گونه الله، توانای بلندمرتبه، امر و توصیه می‌کند. مؤمن تنها برای این دنیا کار نمی‌کند. کار و تلاش او در این دنیا برای آخرت است. نه فقط برای این دنیا. در هر چه که می‌کند، باید نیتش به سوی کسب رضای الله باشد. اگر بخواهد، می‌تواند مالک تمام دنیا شود - در این هیچ ایرادی نیست. اما اگر تنها برای این دنیا کار کند، حتی یک پشیز برای او منفعت ندارد. بنابراین این مسئله بسیار مهم است. برای مؤمن، برای مسلمان، این یک مسئله اساسی است. باید این را در نظر گرفت. باید درباره آن فکر کرد. آیا تنها به دنبال چیزهای این دنیا هستیم؟ کسی که آخرت خود را برای این دنیا قربانی کند، دیوانه است، می‌فرماید پیامبر ما - صلوات الله علیه. او هیچ ارزشی ندارد، می‌فرماید. نه تنها برای این دنیا، بلکه باید برای آخرت باشد. نگران زن و فرزندان باش، نگران خانواده‌ات باش، به مسلمانان ببخش. هر چقدر که می‌خواهی دارایی داشته باش - از آن نترس. اما اگر آنچه که می‌کنی تنها برای این دنیا انجام شود، آنگاه باید بترسی. اگر حتی یک پشیز کسب کرده و تنها به دنبال چیزهای دنیوی باشی، آنگاه بترس. نیتت باید این گونه باشد: تلاش من، کوشش من، زحمتم تنها برای این دنیا نیست؛ من دنیا را برای آخرت استفاده خواهم کرد. به خود بگو: «من آخرت خود را برای این دنیا نخواهم فروخت.» آنگاه موفق خواهی بود. این را مسلمانان اغلب در نظر نمی‌گیرند. آنگاه بیشتر خوشحال می‌شوند، هر چه بیشتر از دنیا بدست آورند. حتی اگر خوشحال شوند، حتی اگر راضی به‌نظر آیند، در باطن آسایشی نمی‌یابند. پریشان خواهند شد. زیرا بدون رضای الله نه رضایت وجود دارد و نه آرامش. تنها اگر برای رضای الله باشد، این مسئله راه‌حل خود را می‌یابد. انسان باید چنان کار کند که دنیا را برای آخرت به کار گیرد. باید کار کند و کوشش کند. یک مسلمان تنبل نیز انسان نمونه‌ای نیست. یک مسلمان کوشا انسان نمونه‌ای است. «مؤمن قوی‌تر نزد الله از مؤمن ضعیف‌تر محبوب‌تر است»، می‌فرماید پیامبر ما - صلوات الله علیه. یک مسلمان قوی‌تر بهتر از یک مسلمان ضعیف‌تر است. قدرت اغلب در توانایی او، در طلا و نقره او، در دارایی او دیده می‌شود. این مسلمان قوی‌تر است. اگر به نیکی خدمت کند و برای رضای الله باشد، آنگاه برکت خواهد داشت. ان‌شاءالله همه ما را این آگاهی عنایت کند. تشخیص این تمایز مهم است. کسی که بتواند تمایز قائل شود، خوبی را می‌یابد. خوبی رضای الله است. ان‌شاءالله این خوبی را به طور پیوسته برای ما فراهم آورد. ما را به دنبال هوای نفسانی‌مان رهسپار نکند.

2025-05-29

Dergah, Akbaba, İstanbul
پیامبر ما (صلوات الله علیه) بسیاری از معجزات را انجام داده و همچنان انجام می‌دهد. کسی که ایمان دارد، پیروز خواهد شد. معجزات او برای همیشه باقی می‌مانند. این بدان معنی است که معجزات او در این جهان تا روز قیامت ادامه خواهند داشت. یکی از آنها فتح قسطنطنیه است. هنگامی که پیامبر ما گفت "قسطنطنیه فتح خواهد شد", آن زمان به عنوان قدرتمندترین امپراتوری جهان شناخته می‌شد. هیچ کس جرات نزدیک شدن به آن را نداشت. مردم می‌پرسیدند: "چگونه این ممکن است؟" آنها با تمام قدرت برای فتح قسطنطنیه جنگیدند. در نهایت برای سلطان محمد خان مقرر شد که این فتح را انجام دهد. او قسطنطنیه را فتح کرد. او تمجید پیامبر ما (صلوات الله علیه) را دریافت کرد. سربازان او نیز به عنوان مبارزان اسلامی این تمجید را دریافت کردند. بعد از آن، راه را بر کافران بستند و مانع شدند که دشمنان بتوانند به کشورهای و مناطق اسلامی نفوذ کنند. چنین معجزاتی بسیار هستند. پیامبر ما (صلوات الله علیه) همچنین رویدادهایی را که باید اتفاق می‌افتاد اعلام کرد. بسیاری از آنچه که باید قبل از روز قیامت اتفاق می‌افتاد، اکنون رخ داده و آشکار شده است. بخشی از آن همچنان باقی مانده است. اینها نشانه‌های بزرگ هستند. وقتی اینها هم ظاهر شوند، روز قیامت نزدیک خواهد بود. چیزی به عنوان دوام ابدی این جهان وجود ندارد. در این دنیای مادی، ابدیت وجود ندارد. ابدیت تنها در آخرت وجود دارد. کسی که به آخرت دست می‌یابد، واقعا برنده است. به همین دلیل هر مسلمانی از زمان پیامبر ما (صلوات الله علیه) می‌خواسته است که این شرف را به دست آورد تا در این سخن زیبا و این بشارت شادی‌آور پیامبر ما شریک باشد. هر مسلمانی به سوی این شرف تلاش می‌کرد. برای این موضوع بسیاری جان خود را به عنوان شهید دادند، بسیاری به عنوان کهنه‌سرباز شناخته شدند. آنان نیز بر اساس نیت خود این شرف را به دست آوردند؛ الله تعالی آن را به آنان عطا نمود. حکمت الله تعالی بی‌پایان است. به همین دلیل همراهان مبارک به این شهر آمدند و در اینجا آخرین آرامگاه خود را یافتند. آنها به مقبره‌های مبارک تبدیل شدند. شکر الله، تا بر مسلمانان برکت و چراغ باشند. این نیز تقدیر آنها بود. شکر الله، این مکان‌ها که آنها در آن آرام گرفته‌اند و مناطق اطراف به سنگرهای اسلام تبدیل شدند. این شهر مبارک با اجازه الله سر اسلام است. این مرکز خلافت است. به همین دلیل، کفری که قدرتمند هم باشد، نمی‌تواند پیروز باشد. با اجازه الله، کسانی که با الله هستند، کسانی که با الله تعالی هستند، پیروز خواهند شد، کسانی که در مسیر پیامبر ما پیش می‌روند. همیشه آنها پیروزند. همواره پیروز، همیشه برنده کسانی هستند که با الله هستند. اما کسانی که با شیطان هستند، همیشه در ضررند. الله ما را حفظ کند. الله آن را برکت دهد. همچنین این روزهای ما روزهای مبارک هستند.

2025-05-28

Dergah, Akbaba, İstanbul
هرچقدر هم که ما از الله متعال سپاسگزار باشیم - هرگز کافی نیست. زیرا هرچه بیشتر شکر کنیم، الله متعال برکات خود را بیشتر می‌کند. بنابراین نه تنها شکر می‌کنی، بلکه سود مادی نیز می‌بری. الله متعال سخاوتمندان را دوست دارد. سخاوتمندترین تمام سخاوتمندان الله متعال است. او مانند مخلوقات نگرانی ندارد که چیزی 'به پایان می‌رسد' یا 'کافی نیست'. در نزد الله همه چیز بی‌پایان است. قلمرو او بی‌نهایت بزرگ است. عقل و خیال انسانی نمی‌تواند او را درک کند. آنها تحقیق می‌کنند و به آن مشغولند: 'این‌قدر بزرگ است، اینچنین است'. اما آنچه آنها به آن مشغولند، حتی به یک نقطه شباهت ندارد. اگر مانند یک نقطه بود، آن وقت حد و مرزی داشت. پیامبر ما - صلح بر او - می‌گوید: 'درباره ذات الله نیندیشید'. 'درباره قلمرو او بیندیشید'. درباره عظمت آفرینش او بیندیشید - چقدر کم عقل انسانی می‌تواند از آن درک کند! چه از نظر مادی و چه معنوی، عظمت آفرینش او بسیار بیشتر از آن است که عقل انسانی تواند آن را درک کند. مردم خود را مهم می‌پندارند و نسبت به الله متعال بی‌احترامی و بی‌ادبی می‌کنند. آنها چیزهای غیرممکن را ادعا می‌کنند. 'نه، این‌طور است! نه، این‌طور است!'، اصرار می‌کنند. هی، تو کی هستی؟ به حال خود برس تا الله تو را یاری دهد. باشد که الله متعال یاری کند. شکرگزار حالت باش تا همه چیز افزایش یابد و برکت بیشتری یابد. پیامبر ما - صلح بر او - می‌گوید: 'با شکرگزاری، برکات باقی می‌مانند و افزایش می‌یابند.' به همین دلیل این مردم به شیطان فرو افتاده‌اند و راه او را پیموده‌اند. آنها زیاد صحبت می‌کنند. آنها خود را باهوش می‌پندارند. الله حفظ کند! از آدم - صلح بر او - تا امروز، میلیاردها، در واقع ترلیون‌ها انسان مانند تو آمده و رفته‌اند. بسیاری مانند تو فکر کرده‌اند - اما چه بر سر همه آنها آمده است؟ آنها به خاک تبدیل شده و از بین رفته‌اند. در آخرت کسی پیروز است که با الله متعال باشد و شکرگزار باشد. بنابراین الحمدلله، برای نعمت ایمان شکر می‌کنیم، تا پایدار بماند و افزایش یابد - انشاالله. باشد که الله به مردم راهنمایی و عقل دهد. به این معناست که وقتی اکثریت چیزی را ادعا می‌کنند، به معنی درست بودن آن نیست. درست همان است که الله متعال و پیامبر ما - صلح بر او - گفته‌اند. بعد از قرائت قرآن کریم، ما هر بار می‌گوییم: 'صدق‌الله العظیم'. کسی که حقیقت را می‌گوید الله است. هر چیز دیگری به جز او نادرست و دارای خطا است. چقدر مردم خود را بر حق بدانند - همه اشتباه می‌کنند. باشد که الله از راه نادرست حفظ کند.

2025-05-27

Dergah, Akbaba, İstanbul
سوگند به سپیده‌دم (۸۹:۱) و به ده شب (۸۹:۲) الله، خدای بلندمرتبه و توانمند، به این روزهای مبارک سوگند می‌خورد. احتمالاً این روزها از امروز یا فردا شب با نماز مغرب آغاز می‌شوند. حتی اگر تقویم این شب را نشان دهد، باید همچنان به ماه نگاه کرد تا هلال ماه را دید. اینجا صحبت از این ده شب است. این ده شب از مهم‌ترین شب‌ها هستند. پیامبر ما، صلح و درود بر او، اعلام کرده‌است که روزه گرفتن در این روزها بسیار فضیلت دارد. این کار از روزه عادی دارای فضیلت بیشتری است. بدهیعی است که روزه واجب، روزه ماه رمضان است. همه چیزی خارج از رمضان سنت است - روزه مستحب. هر کس بخواهد روزه می‌گیرد، هر کس نخواهد، نه؛ اما روزه در این روزهای با فضیلت برای کسی که توانایی آن را دارد، بسیار بهره و برکت می‌آورد. الله کسانی که نمی‌توانند را بیامرزد. در هر حال خوب است که هشت تا نه روز نخست یا لااقل روز نهم، روز عرفه، را روزه گذراند - نباید آن را از دست داد. البته کارهای نیکویی که در این روزها انجام می‌شود نیز ارزشمندتر هستند. اگر در این روزهای مبارک، عرفه به روز جمعه بیفتد، اولین روز عید قربان شنبه خواهد بود و امسال حج کبیر برگزار خواهد شد. نمی‌دانم امسال چگونه خواهد بود. حجاج اکنون براساس تقویم آنجا حرکت می‌کنند. این وضعیت آن‌هاست - ان‌شاءالله عبادت‌هایشان پذیرفته خواهند شد. گفته می‌شود که حج کبیر اجر هفتاد حج را دارد. ولی امروزه، به‌ویژه در این زمان، می‌گویند: اگر کسی تنها یک بار هم بتواند حج انجام دهد، باید آن را همچون گنج نگه دارد. واقعاً این‌طور است، زیرا انجام حج بسیار سخت شده‌است. اگر الله برای کسی زندگی بدهد، او می‌تواند به حج برود. در غیر این صورت، ممکن است پیش از اینکه نوبت به قرعه به او برسد، به آخرت رفته باشد. اما اگر نیت باشد، الله همانطور که نیت کرده پذیرفته خواهد کرد. زیرا همان‌طور که ما می‌گوییم - این مسئله کوچکی نیست. با هر روز دشوارتر می‌شود. البته این هم یک حکمت از جانب الله، بلندمرتبه و توانمند است. قبلاً آنها شش ماه سفر می‌کردند؛ بعضی‌ها از فاصله‌های بسیار دور می‌آمدند و یک سال کامل طول می‌کشید. سفر حج شش ماه، یک سال یا دستکم چهل روز - تقریباً دو ماه طول می‌کشید. راه دشوار بود، اما وقتی به آنجا می‌رسیدند، می‌توانستند استراحت کنند - اکنون برعکس است. این نشان می‌دهد که حج یک عبادت سخت است. این یک عبادت آسان نیست. مهم نیست چقدر لوکس سفر می‌کنی - دشواری همچنان وجود خواهد داشت. این دشواری نیز برای مؤمن مفید است؛ برای او اجر و پاداش می‌آورد. ارزش تحمل سختی‌ها را دارد. از این رو، نباید این موقعیت را عجیب بدانیم. کسی که به حج می‌رود، باید صبور باشد. چه خوشبخت است کسی که خود را کنترل کند، به کسی آسیب نرساند و حج خود را کامل کند و بازگردد! این چیزی بسیار زیباست. زیرا الله، بلندمرتبه و توانمند، می‌گوید: "در حج نزاع و دعوا نکنید." توصیه‌های زیادی در این باره وجود دارد. به‌ویژه حجاج ناپخته ما - به‌ویژه ترک‌ها - به آنجا می‌روند و درباره سیاست و این‌ و آن‌ صحبت می‌کنند. ای انسان، تو با زحمت به آنجا رسیده‌ای. سیاسیون تو را مشغول نکنند. این سیاست و مسائل سیاسی را فراموش کن. به خدا دعا کن، برای این سه، چهار روز جهان را ترک کن. نگاه نکن کی چه کار کرده یا نگفته. جهان همین‌طور ادامه دارد. جهان هرگز بهشت نبوده‌است. بهشت برای کسانی است که در راه الله گام برمی‌دارند - این بهشت متعلق به آنهاست. برای آنها هم در این دنیا و هم در آخرت بهشت وجود دارد. در غیر این صورت، درگیر شدن در امور دنیوی و گفتن در حال حج "این حزب، این مرد چنین و چنان کرده"... بگذار آن بماند. این کار تو نیست. در حج باید خودت محکم بایستی. بر روی خودت تمرکز کن، جهان را فراموش کن. به روحانیت آنجا توجه کن. نمازت را بخوان. بازارها لازم نیستند - بازارها به هر حال همه‌جا مشابه هستند. لازم نیست در اینجا و آنجا پرسه بزنی. عبادت‌هایت را تا جایی که می‌توانی، در مسجدالحرام اطراف کعبه یا در مسجد نبوی - در مسجد پیامبر ما، صلح و درود بر او بخوان. نیازی نیست در هتل بنشینی و بگویی: "نه، ما برای این هتل زیاد پول داده‌ایم، هتل ما درست روبروی کعبه است، نماز را از اتاق با امام می‌خوانیم." اگر این کار را انجام می‌دهی، الله ansaccept آن را بپذیرد. اما بهتر است به آنجا بروی و در کنار کعبه - اگرچه اکنون اجازه نمی‌دهند نزدیک به کعبه بیایی - در همان سطح، بالا یا پایین جایی بایستی و نماز و عبادتت را انجام دهی. إن‌شاءالله، الله این را بپذیرد. الله هر که می‌خواهد برود، این نعمت را عطا کند. الله به کسانی که نیت دارند، بر حسب نیت‌شان پاداش دهد - إن‌شاءالله.

2025-05-26

Dergah, Akbaba, İstanbul
چه سخنان شگفت‌انگیزی دارد مولانا رومی، ماشاالله! الله، قادر مطلق و برتر، تمام نیازهای انسانی ممکن را در قلب مولانا گذاشته است تا او آن‌ها را به کلام بیاورد. ماشاءالله، در هر خط، در هر کلمه، حکمت‌های بزرگی نهفته است. او می‌گوید: 'ناممکن رخ خواهد داد.' او می‌گوید: 'زمانی که فکر می‌کنی هرگز نگذرد، خواهد گذشت.' چه سخنان زیبایی. مردم فکر می‌کنند همه چیز برای همیشه به همین صورت ادامه خواهد یافت. در حالیکه هیچ‌کس نمی‌داند در دقیقه بعد، در ثانیه بعد چه رخ خواهد داد. این جهان کاملاً بر روی احتمالات استوار است. بر اساس احتمالات استوار است؛ نمی‌توانی بگویی 'هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.' همه چیز ممکن است. هیچ چیز قطعی نیست. همه چیز می‌تواند تغییر کند. تنها چیزی که در این جهان تغییر نمی‌کند، الله، قادر مطلق و برتر است. هیچ‌چیز نمی‌تواند او را تحت تأثیر قرار دهد. به جز او، همه چیز تغییر می‌کند، همه چیز حالت دیگری به خود می‌گیرد. مردم فکر می‌کنند می‌توانند با تجربیات و اعمال خودشان امن باشند تا هیچ اتفاقی برایشان نیفتد. این احمقانه است، این نادانی است. برای اینکه واقعاً امن باشید، به الله، قادر مطلق و برتر تکیه کنید. اگر آنچه را که الله امر کرده انجام دهید، واقعاً در امان هستید. اجازه نده عشق به پیامبر ما، صلح و برکات بر او باد، هرگز از قلبت کنار رود. اگر به او احترام بگذاری، در امان خواهی بود. در مورد همه نمازها شعری می‌گوید: 'نماز یا قبول می‌شود یا نمی‌شود - در بین آن دو است.' نماز می‌خوانی؛ یا قبول می‌شود یا نمی‌شود. اما در مورد پیامبر ما این طور نیست. همه عبادات این‌چنین است: 'بین الاخذ و الرد.' یا پذیرفته می‌شوند یا رد می‌شوند. اما گفتن صلوات برای پیامبر ما استثنا است؛ الله، قادر مطلق و برتر، آن را با یقین می‌پذیرد. به هر صورتی که آن را بیان کنی، او آن را به هر حال می‌پذیرد. به همین دلیل این تنها چیزی است که قطعی است. البته شیطان هم می‌خواهد از این جلوگیری کند. او مردم را از این راه منحرف می‌کند با گفتن به کسانی که به نظر مسلمان می‌آیند: 'شرک کرده‌ای، بدعت گذاری می‌کنی.' به همین دلیل می‌گوییم: هیچ چیز قطعی نیست. تنها قطعیت، عشق و محبت به پیامبر ما، صلح و برکات بر او باد، است. الله، قادر مطلق و برتر، احترام برای او را هرگز رد نمی‌کند. هر چیز دیگر ممکن است رد شود - این ممکن است. اما چیزی که هرگز رد نمی‌شود، احترام و صلوات است که برای پیامبر ما، صلح و برکات بر او باد، تقدیم می‌شود. به همین دلیل با اجازه الله، قطعیت ما احترام گذاشتن همیشگی به پیامبر ما، صلح و برکات بر او باد، است. خداوند عشق را افزایش دهد. باشد که آن را نیز به مردم آگاه کند. زیرا احمق‌های زیادی ظهور کرده‌اند؛ بدون تفاوتی بین جوان و پیر، آنها با عقاید عجیب و غریب قدم می‌زنند و می‌گویند: 'این را قبول می‌کنیم، آن را قبول نمی‌کنیم.' این فتنه شیطان است. باشد که الله از آن محافظت کند.

2025-05-25

Dergah, Akbaba, İstanbul
الله، والستوده و توانمند، می‌فرماید: إِنَّمَآ أَمۡوَٰلُكُمۡ وَأَوۡلَٰدُكُمۡ فِتۡنَةٞۚ (64:15) الله، والستوده و توانمند، می‌گوید: «دارایی‌ها و فرزندانتان واقعاً برای شما آزمونی هستند.» آن‌ها به ما سپرده شده‌اند. ما باید تلاش کنیم که آن‌ها در راه الله قدم بردارند. آن‌ها را در راه الله تربیت کنید. تلاش کنید که آن‌ها به بندگان الله که او دوست دارد، تبدیل شوند. برای اینکه فرزندان و خانواده‌های شما در راه الله قدم بردارند، به فداکاری نیاز است. باید نفس خود را غلبه کرد و آنچه الله از ما می‌خواهد را انجام داد. باید آنچه الله را خوشحال می‌کند انجام داد. مردمانی که الله بیشتر دوست دارد کسانی هستند که جوان هستند و در راه او قدم برمی‌دارند. الله، والستوده و توانمند، آن‌ها را دوست دارد. وقتی او آن‌ها را دوست دارد، این افتخار نیز به خانواده‌ها و کسانی که آن‌ها را تربیت کرده‌اند می‌رسد. و این افتخار برای همیشه است. کارهای خوب، بعد از آن‌ها به کتاب‌هایشان نوشته شده و به آن‌ها بهره‌مند می‌شود. وقتی انسانی می‌میرد، کتاب اعمالش بسته می‌شود. فقط سه چیز ممکن است به انسان بعد از مرگش پاداش بیاورد. اولین مورد تربیت فرزندان صالح است – او همچنین برای کارهای خوب آن‌ها پاداش دریافت می‌کند. دومین مورد آموزش دانش است – تا زمانی که این دانش ادامه دارد، معلم نیز از آن پاداش می‌گیرد. و سومین مورد صدقات جاریه هستند – کارهای خیریه مثل مساجد یا چاه‌ها، که بهره‌شان ادامه دارد. مهم‌ترین چیز، تربیت فرزندان صالح است – این هم در این دنیا و هم در آخرت فایده دارد. فرزندان صالح مفید هستند، تا زمانی که در این دنیا زندگی کنند و بهره‌مندی آن‌ها ادامه دارد، حتی بعد از مرگشان. به این باید توجه کرد، زیرا که ما در زمان‌های آخر زندگی می‌کنیم و شیطان و یارانش قدرت یافته‌اند. آن‌ها دست نمی‌کشند. کودک به هر حال نفس و تمایلات خود را دارد – شیطان و یارانش به آن کمک می‌کنند که این‌ها را عملی کنند. آن‌ها به او کمک می‌کنند که از راه الله دور شود. وقتی کودک را به خود رها کنید، بعداً شکایت می‌کنید: «پسرم این‌طور شد، دخترم این‌طور شد.» اما اگر فشار زیادی وارد کنید، متفاوت می‌شود – قوی‌تر باز می‌گردد. خَیرُ الأُمُورِ أَوْسَطُهَا. پیامبر ما، سلام و برکت بر او، چنین گفته است. باید راه میانه را انتخاب کرد. فشار زیاد کارساز نیست. باید با مهربانی و خردورزی پیش رفت. آزادی زیاد نیز نمی‌شود – در آن صورت کودک به نفس خود تسلیم می‌شود. باید آن را از نفس خود رها کنید. همه چیز به صورت مناسب و آبرومندانه، همان‌طور که اسلام آموزش می‌دهد، همان‌طور که پیامبر ما به ما نشان داده است – به شکلی تربیت کنید که متعادل شود و خود را بشناسد. کسی که خود را بشناسد، الله، والستوده و توانمند، را می‌ شناسد. محی‌الدین ابن عربی، خدا رحمتش کند، می‌گوید: «مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ.» کسی که خود را بشناسد، الله، والستوده و توانمند، را می‌شناسد. کسی که خود را نمی‌شناسد، هیچ چیز نمی‌داند. تمامی مدارک و مدارک تحصیلی در آن زمان بی‌فایده هستند – آن‌ها بی‌ارزش‌اند. وقتی کسی افتخار می‌کند: «من این‌قدر تحصیل کرده‌ام، این‌قدر عمیق تحصیل کرده‌ام» – پس از آنکه الله را نشناخته، چیزی نفهمیده و زندگی‌اش به هیچ رسیده است. امیدواریم که الله ما را از این حفظ کند. امیدواریم که الله فرزندان ما، نسل‌های آینده و همه ما را از شر نفس و شیطان محافظت کند.

2025-02-15

Other
ما از میزبانانمان به خاطر مهمان‌نوازی گرمشان سپاسگزاریم. ستایش، ان‌شاءالله، تنها شایسته‌ٔ الله است و نه ما. برای همه باز است که به اولیاء الله تعلق داشته باشند. کسی که از دستورات الله پیروی کند، ولی‌الله است. الحمدلله، امیدواریم که همهٔ ما، ان‌شاءالله، به اولیاء الله متعلق باشیم. دیدن این مکان ما را با شادی پر می‌کند. در قرآن، الله قادر مطلق می‌فرماید: وَتَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡبِرِّ وَٱلتَّقۡوَىٰۖ وَلَا تَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِۚ (۵:۲) الله به ما امر می‌کند که در اعمال خیر یکدیگر را یاری دهیم، به دیگران کمک کنیم و برای خیر جامعه پیامبر محمد، صلّی الله علیه و آله و سلّم، تلاش کنیم. الحمدلله، اجتماعات با برادرانمان ما را خوشحال می‌کند. گرچه برای اولین بار اینجا هستیم، اما از دستاوردهای آنها عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفته‌ایم. باشد که الله آنها را برکت دهد. این امر محض خوشایند است که در میان یک محیط بی‌ایمان چیزی ببینید که به خاطر الله بنا شده است. چرا؟ زیرا که به این مکان نوری می‌آورد و به مردم سود می‌رساند، مخصوصاً با اولین مسجد آنها - خانه الله، بیت‌الله، مسجد بویوت‌الله. مساجد، خانه‌های الله قادر مطلق هستند. در زمان‌های گذشته، سلاطین، علمای دین و افراد پرهیزکار مساجد می‌ساختند و فضایی اطراف آنها فراهم می‌کردند که افراد گرد آیند، گوش دهند، یاد بگیرند و بهره‌مند شوند. در آنجا همه چیز مفیدی برای بشر یافت می‌شد. الحمدلله، این همچنان پیروی از سنت کهن ساخت مدارس دینی و بیمارستان‌ها و تأمین نیازهای مردم است. این همان چیزی است که رضایت الله را به همراه دارد. با نظر به آخرت، این مکان مردم را برای بهشت آماده می‌کند. زیرا به جاهای نیاز است که مردم بتوانند در آنها گرد آیند. و الحمدلله، در اینجا نه تنها گرد می‌آیند، بلکه تشویق می‌شوند که در جمع خوب باشند. البته مساجدی وجود دارد که فقط به نماز اختصاص دارند و مردم بلافاصله پس از نمازشان آنجا را ترک می‌کنند. اما در اینجا همه خوشامد گفته می‌شوند تا از تعالیم قرآن و طریقتها یاد بگیرند. الحمدلله، همه طریقتها در اینجا محترم شمرده می‌شوند. هیچ‌کس مستثنی نیست. هرگز چنین سخنانی را در اینجا نمی‌شنوید که بگویند: "تو به آن طریقت تعلق داری" یا "این طریقت را دوست نداریم، نمی‌توانی صحبت کنی." چنین تفکیکی در اینجا وجود ندارد. این دقیقاً همان‌طور است که باید بین مسلمانان باشد. مسلمان‌ها باید چیزی را که مردم ارزش می‌نهند، بپذیرند، هنوز که با راه الله و پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) هم‌ساز باشد. مسئله پیدا نمودن افراد درستکار و پیروی از الگوی آنهاست. ما در دمشق بزرگ شدیم و الحمدلله، آنها اخیراً مسجد اموی باشکوه را نو کردند. در هر گوشه مسجد می‌توانستی عالمی را ببینی که در حال تدریس بود. به دور هر یک از این علما، ۱۰ یا ۲۰ نفر جمع می‌شدند، زیرا از این معلمان فراوان بود. با کتاب‌هایشان هر روز در همان ساعت حاضر می‌شدند، کاملاً بدور از انگیزه‌ای. کسی به آنها حقوق نمی‌داد یا آنها را هدایت نمی‌کرد تا این کار را انجام دهند. آنها این کار را با شادی انجام می‌دادند. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، گاهی اوقات ۱۰، ۵۰، ۱۰۰ یا حتی ۲۰۰ نفر به هر معلّم گوش فرامی‌دادند و یادداشت می‌کردند. هر بخش، معلّم خاص خود را داشت. این بسیار ارزشمند است، زیرا مردم فقط برای نماز نمی‌آیند، بلکه برای یادگیری نیز می‌آیند. اهمیت مسجد بسیار فراتر از آن است. علاوه بر این، مردم همیشه پاسخی به سؤالات خود پیدا می‌کنند و جواب‌های ارزشمندی می‌گیرند. الحمدلله، این نوع آموزش و تبادل افکار امروز در بسیاری از مکان‌ها احیا می‌شود. باشد که الله به این مکان رشد و کامیابی مداوم عطا کند. باشد که الله همه کسانی را برکت دهد که حتی یک سنگ به این بنایگان آورده‌اند، و باشد که او ما را همچنان در جامعه بر هم متصل کند. باشد که برکت الله بر آنها باشد. از دل و جان برای آنها دعا می‌کنیم که این بینش را داشتند و آن را به واقعیت بدل کردند. در زمان حاضر شاید در شک باشیم که آیا چنین پروژه‌هایی هنوز ممکن هستند. اما ان‌شاءالله، اگر الله اراده کند، او راه را هموار خواهد کرد. آن را فقط به عنوان شروع نگاه نکنید - الله آن را به کمال خواهد رساند. الله به کسانی کمک می‌کند که برای ارتقاء کلامش، کلمه الله العلیا، کار می‌کنند. یقیناً یاری الله ماست. الحمدلله، در همه جا مساجد جدیدی ساخته می‌شوند. و هنگامی که مردم به تکمیل شک دارند، الله راه‌هایی باز می‌کند و آنها را به مقصد می‌برد. زیرا الله آرزوهای هر کس را که نیت خالص دارد، برآورده می‌کند. نیت باید خالص و تنها برای الله قادر مطلق و خیر مردم باشد. الله کسانی را که از روی خودخواهی عمل نمی‌کنند، نفاق بین مؤمنین ایجاد نمی‌کنند و از راه‌های غیر قانون الله نروند، پشتیبانی می‌کند. در سال گذشته، الحمدلله، به یک نماز جمعه در کانادا رفتیم. در حین عبور از یک منطقه صنعتی به ما از یک مسجد گزارش دادند. بنابراین به نماز جمعه راهی شدیم. در راه، به یک بنای باشکوه با گنبد و مناره رسیدیم، درست به سبک معماری اسلامی. وقتی پیشنهاد دادم که آنجا نماز بخوانیم، به ما گفتند که مردمی که آنجا بودند حتی به دستورات الله پیروی نمی‌کنند. حتی نماز جمعه را در آنجا اقامه نمی‌کردند. آن یک مسجد کامل بود، به سبک کامل اسلامی ساخته شده بود. اما همان‌طور که به ما گفت شد، مردمی که آنجا بودند حتی به دستورات الله پیروی نمی‌کردند. هیچ‌کس در آنجا حضور نداشت. پس از آن، به مسجدی رفتیم که اصل آن یک کارخانه یا انبار گسترده بود. اما به هر حال، مسجد اولیه نبود. بنای آن برای مصارف دیگر ساخته شده بود، احتمالاً به عنوان یک انبار یا کارخانه. الحمدلله، نماز جمعه‌مان را آنجا خواندیم و مکان پر بود. احتمالاً هزار نفر در آنجا حضور داشتند و به ما گفتند که این اولین نماز جمعه روز بود - به طور کلی سه نماز جمعه برگزار می‌شود. سه نماز جمعه مقرر شده بود. این به ما نشان می‌دهد که الحمدلله، الله رضایت خویش را عطا می‌کند، هنگامی که نیت خالص است. زیرا ما از منافقینی که در مدینه یک مسجد ساختند مطلع هستیم. الله از آن راضی نبود، همان‌طور که در قرآن مجید گزارش شده است. زیرا نیت آنان خالص نبود، آن مسجد تخریب شد. ان‌شاءالله، باشد که مساجد ما همگی از نیتی خالص بنا شده باشند و باشد که الله آنها را بپذیرد. باشد که الله از ما راضی باشد، زیرا الحمدلله، آنها هرچیزی که برای مردم خوب است، فراهم می‌کنند. مسلمانان و غیر مسلمانان - همه می‌توانند از آن بهره‌مند شوند و آنها حقیقتاً برکت یافته‌اند. این همان چیزی است که الله امر می‌کند. وَتَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡبِرِّ وَٱلتَّقۡوَىٰۖ (۵:۲) ما در اعمال خیر یکدیگر را حمایت می‌کنیم و به الله قادر مطلق توجه داریم. اما چطور می‌توان به الله توجه داشت وقتی که نیت‌های غیرخالص داشته باشد؟ کسی که نیتی غیرخالص دارد، قادر به جلب رضایت الله نیست. این ما را به اولین حدیث بازمی‌گرداند - نیت بسیار اهمیت دارد. پیامبر، صلّی الله علیه و آله و سلّم، گفت: إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ واقعاً، اعمال به نیت‌ها قضاوت می‌شوند. حتی در مورد مهاجرت، پیامبر، صلّی الله علیه و آله و سلّم، فرمود: کسی که برای الله و رسولش (صلّی الله علیه و آله و سلّم) مهاجرت می‌کند، مهاجرت او برای الله و رسولش (صلّی الله علیه و آله و سلّم) محسوب می‌شود. اما کسی که برای نفع دنیوی یا به منظور ازدواج مهاجرت می‌کند، مهاجرتش تنها به هدف خودش مرتبط است. نه برای الله و پیامبرش، صلّی الله علیه و آله و سلّم. باشد که الله همه نیت‌های ما را به سوی او و پیامبرش، صلّی الله علیه و آله و سلّم، هدایت کند. زیرا تنها این برای ما ارزش حقیقی دارد. ثروت‌های این دنیا را نمی‌توانیم به آخرت ببریم. زندگی زمینی برای دیگر مردم در این دنیا باقی می‌ماند. و ما تنها آنچه را که بخاطر الله قادر مطلق انجام داده‌ایم، با خود خواهیم برد. باشد که الله همه نیت‌های ما را در طول زندگی‌مان به سوی او، قادر مطلق، هدایت کند. قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (۶:۱۶۲) این را همیشه می‌گوییم: زندگی ما، مرگ ما، تمام وجود ما برای الله تعیین شده است، ان‌شاءالله.

2025-02-21

Other
لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ (۳۳:۲۱) در قرآن کریم الله، متعال، می‌فرماید که پیامبر محمد، صلح بر او، بهترین الگو برای ماست. بر عهدهٔ ماست که از او پیروی کنیم و به بهترین نحو ممکن تلاش کنیم تا تعالیم و دستورات او را اجرا کنیم. یاران پیامبر، علما، دوستان خدا و فقهای اسلامی - الله آن‌ها همه را برکت دهد و مرتبه‌شان را بالا ببرد. از زمان پیامبر تا امروز آن‌ها ما را راهنمایی کرده‌اند که چگونه قرآن را به‌درستی تلاوت کنیم، نماز بخوانیم و روزه بگیریم. برخورداری جدید و غیر عرب‌زبان گاهی با تلفظ صحیح مشکلاتی دارند. اما بیشتر آن‌ها سخت تلاش می‌کنند، الحمدلله. با این حال، برخی هستند که اصولاً نمی‌توانند صداهای خاصی را تلفظ کنند. برخی افراد تلفظ حروف خاصی برایشان دشوار است. صداهای خاصی وجود دارد که به‌سادگی نمی‌توانند آن‌ها را ادا کنند. این برای آن‌ها یک عذر قابل‌فهم است. وقتی ذکر و ختم‌الخواجه‌گان از مولانا شیخ ناظم، الله راز او را مقدس سازد، گوش می‌کنیم... یک حرف خاص وجود دارد که برخی که با مولانا شیخ محمد ناظم الحقانی به طریقت می‌پیوندند ممکن است فکر کنند که باید آن را به شکل دیگری تلفظ کنند. نه، مولانا شیخ هرگز چنین نخواسته است. برخی مسلمانان تازه نمی‌توانند آن را تلفظ کنند و از تلفظ دیگری استفاده می‌کنند. به‌ویژه خارج از قبرس، ترکیه و کشورهای عربی بسیاری فکر می‌کنند که پیروان طریقت و مولانا شیخ ناظم باید این تلفظ را تغییر دهند. به هیچ وجه. من قبلاً این را توضیح دادم، اما شاید به‌درستی فهم نشده است. چه چیزی مهم‌ترین است؟ اولین چیست در اسلام؟ شهادت «أشهدُ أن لا إله إلا الله» و بخش دوم: «وأشهدُ أن محمداً عبدُهُ و رسولُهُ.» نه «أَنّا محمدا عبدُهُ و رسولُهُ.» [کشیدن «ا» در «أَنّا» صحیح نیست] این به‌طور اساسی معنا را تغییر می‌دهد. و امام‌ها و نمایندگان در همه جا این اشتباه را می‌کنند. آن‌ها فکر کردند که این از مولانا می‌آید. در حالی که آن‌ها نزد مولانا بودند. چگونه می‌توانند چنین کنند؟ این برای من قابل‌فهم نیست. ما این را بارها مطرح کرده‌ایم. این تغییر معنا را خراب می‌کند. و ما نمی‌بینیم کسی که به ما مخالفت کند. نه، ما باید خودمان را اصلاح کنیم. این کاملاً اشتباه است. نباید آن را این‌گونه تلفظ کرد. این تلفظ خیلی چیزها را تغییر می‌دهد. معنا کاملاً تحریف می‌شود. مثل این است که بگوییم ما این را به پیامبر، صلح بر او، می‌دادیم. این درست نیست. در همه جا، در هر خانقاه درویشی و خارج از کشورهای ما، در اروپا و دیگر مناطق، حتی در مالزی و اندونزی، همه آن را به یک شکل نادرست تلفظ می‌کنند. نه، باید گفت: «أشهدُ أن محمدا عبدُهُ...» نه «أَنّا محمدا» [نه با کشیده‌کردن]. قواعدی برای کشیدن و کوتاه‌کردن وجود دارد. این مهم است. و این یکی از حروفی نیست که سخت تلفظ شود. باید به‌سادگی روشن تلفظ کرد: «أَنَّا»، نه «أَنّا». این مهم‌ترین است. برای این جمعه - بسیاری درخواست نصیحت می‌کنند - باید این را اصلاح کنید. حتی عرب‌ها، کودکان عرب، وقتی به لندن یا جاهای مشابه می‌آیند، فکر می‌کنند این از مولانا شیخ ناظم آمده و سعی می‌کنند آن را تقلید کنند. نه، مولانا شیخ چنین چیزی را هرگز انجام نداده‌است. الحمدلله، ویدئوها و ضبط‌های دیگری از آن وجود دارد. و بسیاری از مردم شخصاً نزد مولانا بوده‌اند. مولانا دقیقاً همان چیزی را تدریس می‌کند که پیامبر، صلح بر او، امر کرده‌است. الله به ما کمک کند تا راه راست را دنبال کنیم، خیر و درستی را بشناسیم و به آن عمل کنیم.

2025-02-23

Other
پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، به ما آموخت: «آنچه را که من دوست دارم، باید شما نیز دوست داشته باشید و آنچه را که من نمی‌پسندم، شما هم نباید بپسندید.» پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، این را فرمود. او بیان کرد که نماز (صلاه) برایش اهمیت بسیاری داشت. این در تمام زندگیش آشکار بود. همانطور که می‌دانیم: إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتۡ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ كِتَٰبٗا مَّوۡقُوتٗا (4:103) برای مؤمنین (مؤمنین)، نماز در زمان‌های مشخص شده واجب است. نمازهای واجب (فرض) هر کدام زمان‌های معین دارند. برای نمازهای داوطلبانه (نوافل)، می‌توان در هر زمانی نماز خواند، جز در هنگام طلوع و غروب خورشید. در مذهب (مذهب) و راه (طریقت) ما، به طور منظم نمازی نفل و سنت قبل از هر یک از نمازهای روزانه - فجر، ظهر، عصر، مغرب و عشاء - می‌خوانیم. این عملی است که همه بر آن توافق دارند. متاسفانه امروزه بسیاری از مردم هم نمازهای سنت و هم نفل را ترک می‌کنند. آنها از انجام نماز شب و سایر عبادات اضافی دست کشیده‌اند. اللہ، والابر و بی‌همتا، این فرصت‌های عبادت اضافی را به امت پیامبر ارزانی فرمود، اما مردم از آن غفلت می‌کنند. امروزه مردم تمایل دارند تنها به سرعت نمازهای فرض و سنت را بخوانند و سپس سریعا بروند. این رفتار می‌تواند در نهایت منجر به ترک حتی نمازهای فرض شود. اگر فردی شروع به غفلت از چیزهای کوچک کند، عاقبت امور مهم را نیز نادیده خواهد گرفت. الحمدلله، رمضان هفته آینده، تنها در پنج یا شش روز آغاز می‌شود. یک سنت بسیار مهمی که پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، معرفی کرد: نماز تراویح، که شامل ۲۰ رکعت نماز است و بین نماز عشاء و نماز وتر برگزار می‌شود. پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، یک یا دو بار نماز تراویح را به صورت جماعت برگزار نمود، اما معمولا آن را در خانه مبارک خود انجام می‌داد. او تصمیم گرفت که آن را به فرضیت تبدیل نکند، تا امت خود را بیش از حد کلافه نکند. پس از وفات او، مردم به این سنت زیبا ادامه دادند. گاهی بیش از ۳۰ رکعت نماز می‌خواندند، گاهی ۲۸ رکعت. در نهایت تمرین بر ۲۰ رکعت استقرار یافت که برای صدها سال استاندارد باقی مانده است. این سنت تا قرن گذشته بدون تغییر باقی ماند، وقتی که مردم شروع به کاهش تعداد رکعت‌ها کردند. در حالی که امام هنوز ۲۰ رکعت را رهبری می‌کند، در کشورهای عربی، وقتی که من در سوریه یا لبنان بودم، امامان را دیدم که ۲۰ رکعت می‌خواندند. اما بسیاری از مردم بعد از ۸ رکعت می‌رفتند. آنها نماز وتر را پایان داده و می‌رفتند. کسانی که می‌خواستند تمام ۲۰ رکعت را به پایان برسانند، نزد امام می‌ماندند. اما اکنون می‌شنوم که آنها رسما آن را به تنها ۸ رکعت به جای ۲۰ رکعت سنتی کاهش داده‌اند. با اینکه از لحاظ فنی غلط نیست، چون که داوطلبانه است، می‌توان هر تعداد رکعتی که خواست برای تراویح خواند. مشکل اصلی این است که مردم شروع به فکر می‌کنند که ۸ رکعت واقعی سنت تراویح است. در نهایت ممکن است این تمرین نیز اهمیت خود را از دست بدهد. به یاد داشته باشید، در طول رمضان پاداش هر عمل نیک بین ۱۰۰ تا ۷۰۰ بار افزایش می‌یابد. با کاهش نمازها، این مردم از این برکات و پاداش‌های فراوان محروم می‌شوند، اما به نظر می‌رسد که نگران نیستند. این تنها کسانی را که از قبل در عبادت محافظه‌کار هستند، تشویق به دوری بیشتر از اللہ می‌کند، با پرهیز از نمازهای نفل. ʿabdī yataqarrabu ilayya bin-nawāfili اللہ، والابر و بی‌همتا، به ما می‌گوید: «بندگان من با انجام اعمال نفل و سنت به من نزدیک می‌شوند.» هر چه بیشتر این عبادات را انجام دهید، به اللہ، والابر و بی‌همتا نزدیک‌تر می‌شوید. شیطان (شیطان) تلاش دارد تا مردم را متقاعد کند که عبادات خود (عباده) را کاهش دهند و به جای آن بر لذات دنیوی تمرکز کنند. ای اللہ، همه ما را به راه راست هدایت کن. راه (طریقت) در این مورد بسیار مهم است، ان شاء اللہ. آن به وظیفه مهم خدمت به هم مسلمانان و هم تمام بشر کمک می‌کند. طریقت نقش حیاتی در نشان دادن راه صحیح، تشویق به عبادت بیشتر، نزدیک کردن مردم به اللہ، والابر و بی‌همتا و محافظت از آنها در برابر شیطان ایفا می‌کند. ای اللہ، به ما کمک کن و این مردم را به راه پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، بازگردان. ای کاش آنها آنچه که می‌توانند را انجام دهند، ان شاء اللہ. وقتی که نمازها به صورت جماعت (جماعت) برگزار می‌شوند، انجام آنها بسیار آسان‌تر است. برخی می‌یابند که نگهداری این نمازها به تنهایی در خانه سخت است. اما در جو خاص رمضان، با تکبیر و صلوات پس از هر ۲ یا ۴ رکعت، همه از عبادات جماعتی لذت می‌برند. حتی کودکان از شرکت در صلوات و تکبیر لذت می‌برند. آن یک جو بسیار خوب است. اما برخی می‌خواهند این جو را به پایان برسانند. ای اللہ، ما را از شر آنها محافظت کن، ان شاء اللہ.

2025-02-08

Other
الحمدلله، ما در راه طریقت هستیم که قلب شریعت است. همانطور که در بدن ما همه چیز به هم مرتبط است، اینجا هم همینطور است. بنابراین، ما نمی‌توانیم ادعا کنیم که شریعت از طریقت جدا است. نه، طریقت، الحمدلله، تجسم چیزی است که پیامبر - درود و سلام بر او باد - در کنار اسلام، از ایمان، ایمان واقعی، درک می‌کرد. ایمان جوهر اصلی طریقت است. بدون طریقت، هیچ ایمان واقعی وجود ندارد. زیرا طریقت اساسی‌ترین چیزها را برای مردم، به ویژه برای مسلمانان، منتقل می‌کند. البته، یک انسان ابتدا باید مسلمان باشد. طریقت مهمترین چیزی را می‌آموزد که الله متعال پیامبرش - درود و سلام بر او باد - را با این سخنان ستود: "وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ" (قلم:۴) - اینکه او دارای اخلاق کامل است. پیامبر - درود و سلام بر او باد - تجسم کمال است. پس این اساسی‌ترین چیز چیست؟ آن رفتار نجیبی است که ما آن را ادب می‌نامیم. این ادب برای مسلمانان از اهمیت بالایی برخوردار است. و منحصراً در طریقت است که این ادب واقعاً آموزش داده می‌شود. در راه‌های دیگر ممکن است فکر کنید که ادب دارید، اما به محض اینکه امتحانی پیش می‌آید، این ادب فرضی، این رفتار نجیب، از بین می‌رود و با ویژگی‌های بد جایگزین می‌شود. دقیقاً این هدف طریقت است - حفظ افراد در یک حالت دائمی از ادب. اساسی‌ترین چیز برای هر مسلمانی این است که کسی را داشته باشد که ادب واقعی را به او بیاموزد. الحمدلله، پیروان طریقت به وضوح با کسانی که ادب ناپایداری دارند، متفاوت هستند. اما وقتی مردم در رفتار خود بسیار متزلزل هستند، به راحتی توسط کسانی که سعی می‌کنند دیگران را از طریقت دور نگه دارند، گمراه می‌شوند. هرکس از طریقت دور شود، از شریعت نیز دور می‌شود، زیرا ایمان درونی خود را از دست می‌دهد. بدون این ایمان، پیروی واقعی از راه پیامبر - درود و سلام بر او باد - غیرممکن می‌شود. ممکن است ظاهراً مسلمان باشید، اما همانطور که می‌گویند، نکوهیده‌ترین چیز در مورد این افراد، انکار شفاعت پیامبر - درود و سلام بر او باد - است. آنها چیزهایی مانند این می‌گویند: "ما... ما نمی‌خواهیم... ما که نماز می‌خوانیم..." بسیاری از آنها قرآن و احادیث را از حفظ می‌دانند، اما ایمان واقعی در قلبشان وجود ندارد. بنابراین، وظیفه ما این است که به مردم کمک کنیم تا پیامبر - درود و سلام بر او باد - را بشناسند، شفاعت او را بپذیرند و رتبه بالای او را در نزد الله متعال درک کنند. الحمدلله، در بین عرب‌ها نیز کسانی هستند که این را فهمیده‌اند. الحمدلله، ما یک مرید ویژه داریم. او بسیار متعهد است. او این آموزه‌ها را از طریق سخنرانی در اینترنت گسترش می‌دهد. از طریق او، بیش از ۵۰۰ نفر که قبلاً شفاعت و پیامبر - درود و سلام بر او باد - را رد می‌کردند، حقیقت را درک کرده‌اند و اکنون با conviction از آن دفاع می‌کنند. الحمدلله، زیرا اگر کسی با قلب باز گوش دهد و حقیقت را درک کند، دیگر نمی‌تواند اهمیت شفاعت پیامبر - درود و سلام بر او باد - را انکار کند. همیشه مرا تکان می‌دهد که چگونه مردم می‌توانند ادعا کنند که مسلمان هستند، در حالی که همزمان رتبه بالای پیامبر - درود و سلام بر او باد - و شفاعت او را رد می‌کنند. زیرا چگونه بدون این شفاعت می‌توانی به بهشت ​​بروی؟ حتی اگر صد یا حتی یک میلیون سال بی‌وقفه نماز بخوانی، هیچ فایده‌ای ندارد، در حضور پروردگار الله متعال هیچ ارزشی ندارد. الله متعال چنین عبادتی خودپسندانه‌ای را می‌گیرد و به صورت تو پرتاب می‌کند. در مورد این حدیث معنادار فکر کنید: ارزش واقعی حتی یک قسمت از بدن خود را به من نشان بده. حتی اگر صد سال شب و روز نماز بخوانی، نمی‌توانی حتی ارزش یک چشم را پس بدهی. آنچه الله به تو داده است در مقایسه با عبادت تو بسیار عظیم است. اما از طریق پیامبر - درود و سلام بر او باد - همه چیز به راحتی در دسترس است. تو وظایف خود را انجام می‌دهی، از او شفاعت می‌خواهی و الله هر آنچه را که انجام می‌دهی می‌پذیرد. به راستی، نسل‌های قبل از ما بهتر از ما بودند، بسیار بهتر. در زمان ما، شک دارم که کسی از ما، از جمله من، ارزش واقعی در عبادت خود داشته باشد. مطمئناً، ما نماز می‌خوانیم، ان شاءالله، و اگر نماز قنوت را انجام دهیم و من سهواً آن را فراموش کنم، سجده سهو انجام می‌دهم. اما همه این عبادات بسیار ناچیز به نظر می‌رسند. چگونه می‌توانیم به عبادت خود افتخار کنیم یا از آن راضی باشیم؟ نه، شادی واقعی ما در این است، الحمدلله، که اجازه داریم پیامبر - درود و سلام بر او باد - را دوست داشته باشیم. خود او گفت: "المرء مع من أحب" (انسان با کسی است که دوستش دارد) - چه خبر خوشی برای همه بشریت! افرادی که دچار شک و تردید، وسواس، می‌شوند، اغلب می‌پرسند: "چگونه تقوا به دست آورم؟" تقوا؟ شاید منظورت حلوا بود؟ اما الحمدلله، برای تقوای واقعی کافی است که پیامبر - درود و سلام بر او باد - را صمیمانه دوست داشته باشیم. همین کافی است - فقط از آموزه‌های او پیروی کنید. نیازی به پیچیدگی‌های بیشتر نیست. قوی‌ترین پایه عبادت شما که هرگز رد نمی‌شود، عشق صمیمانه به پیامبر - درود و سلام بر او باد - و فرستادن مرتب درود بر اوست. این حقیقتاً برای ما اساسی‌ترین چیز است. الحمدلله که ما را به این راه پر برکت هدایت کرد. ما عمیقاً سپاسگزاریم، زیرا به خواست الله متعال، ما می‌توانستیم به عنوان هر مخلوق دیگری خلق شویم... به عنوان مخلوق دیگری متولد شدن قابل قبول بود، اما نه به عنوان کسی بدون ایمان - یک کافر، یک مشرک، یا کسی که عشق به پیامبر - درود و سلام بر او باد - را نمی‌شناسد. الحمدلله، برای این لطف، ما عمیقاً سپاسگزاریم. او ما را در عشق به پیامبر، در عشق به الله، در عشق به اولیای خدا - خداوند از آنها راضی باشد -، در عشق به خانواده پیامبر و در عشق به یاران بزرگوارش گرد هم آورده است. این عشق جامع از اهمیت بالایی برخوردار است. زیرا ما باید آنچه را که الله دوست دارد و آنچه را که پیامبرش - درود و سلام بر او باد - دوست دارد، دوست داشته باشیم. پیامبر - درود و سلام بر او باد - پیام مهم خود را برای ما به جا گذاشت: "بعد از من، دو چیز گرانبها را برای شما به جا می‌گذارم: قرآن کریم و خانواده مبارک من." بنابراین، وظیفه ما این است که خانواده مبارک پیامبر را دوست داشته باشیم. و در مورد یاران بزرگوارش، او گفت: "أصحابي كالنجوم" (یاران من مانند ستارگان هستند) - پیامبر - درود و سلام بر او باد - به یارانش احترام گذاشت و آنها را عمیقاً دوست داشت. سخنان او واضح بود: "هرکس از یاران من متنفر باشد، من هم او را دوست نخواهم داشت." چنین شخصی در نزد الله مورد لطف قرار نمی‌گیرد. او از رحمت او محروم خواهد شد. روایات متعددی این را تأیید می‌کنند. الحمدلله، همه طریقت‌های واقعی از این اصل پیروی می‌کنند. آنها از الگوی پیامبر - درود و سلام بر او باد - پیروی می‌کنند. عشق و نفرت ما بر اساس معیارهای او است. این مشخصه راه معنوی ما است. هرکس از این راه معتبر پیروی کند، از گمراهی در امان خواهد ماند. زیرا گمراه کنندگان و افراد گروه‌های مختلف زیادی وجود دارند که می‌خواهند بین مسلمانان اختلاف ایجاد کنند، به ویژه در مورد خانواده پیامبر و یارانش. چنین راهی از تفرقه، راه ما نیست. ما این راه را رد می‌کنیم، زیرا پیامبر - درود و سلام بر او باد - ما را از آن برحذر داشته است. او پیشگویی کرد که اختلاف خواهد آمد و رفت. ما از چنین فتنه‌ها و آشوب‌هایی دوری می‌کنیم. تنها تلاش ما باید این باشد که به انسان‌های صالح و با شخصیت تبدیل شویم. نه اینکه باعث تفرقه بین مسلمانان شویم. مسلمانانی که به اولیای خدا و طریقت‌های آنها پایبند هستند، در راه پر برکت قرار دارند. همه چهل و یک طریقت معتبر به پیامبر - درود و سلام بر او باد - باز می‌گردند. از طریق زنجیره شیوخ، یاران، خانواده پیامبر و خلفای راشدین - همه این طریقت‌ها از یک راه روشن و منور پیروی می‌کنند. پیامبر - درود و سلام بر او باد - اعلام کرد که تفرقه‌ها در بین مسلمانان در آخرالزمان افزایش خواهد یافت. پیشگویی او از هفتاد و سه گروه سخن گفت که تنها یک گروه نجات می‌یابد، در حالی که هفتاد و دو گروه به آتش جهنم می‌روند؛ تنها یک گروه به بهشت ​​خواهد رسید. وقتی پرسیدند: "این گروه کدام است؟" پیامبر - درود و سلام بر او باد - پاسخ داد: "این بزرگترین جماعت، اهل سنت و جماعت است، و به ویژه طریقت‌های معتبر هستند." پیروان واقعی طریقت هرگز از راه پیامبر - درود و سلام بر او باد - منحرف نمی‌شوند. این نور الهی است که از طریق این طریقت‌ها تا بهشت ​​می‌درخشد، ان شاءالله. این سنت به طور مداوم، الحمدلله، از نسلی به نسل دیگر ادامه دارد. وقتی زمان مناسب فرا می‌رسد، الله افراد ویژه‌ای را برمی‌گزیند تا راه پیامبر - درود و سلام بر او باد - را ادامه دهند. وقتی شیوخ بزرگی از میان ما می‌روند، بسیاری از مردم دچار عدم اطمینان می‌شوند و نمی‌دانند که چگونه باید ادامه دهند. در چنین لحظاتی، برادرم شیخ بهاءالدین با نگرانی‌های خود به مولانا شیخ مراجعه کرد. مولانا در آن زمان به شدت بیمار بود. برادرم با نگرانی عمیق از او در مورد آینده راه ما پرسید. مولانا با اطمینان پاسخ داد: "نگرانی‌ها را رها کن." "وظیفه من تا اینجا می‌رسد، اما خود راه ادامه دارد، پایانی ندارد. نسل به نسل، تا روز قیامت، ان شاءالله، این راه پابرجا خواهد بود. هیچ دلیلی برای ترس یا غم وجود ندارد. ما به عنوان مؤمنان واقعی، نه وقتی خودمان می‌رویم و نه وقتی دیگران از میان ما می‌روند، غمگین نمی‌شویم. زیرا ما با اطمینان می‌دانیم: آنها وارد حضور پروردگار الله متعال می‌شوند، جایی که شیوخ از قبل در انتظار آنها هستند. این اطمینان هر ترسی را از ما می‌گیرد. انسان‌ها فقط باید از راهی که الله متعال برایشان مقدر کرده است، پیروی کنند. این از اهمیت بالایی برخوردار است. الحمدلله، ما از دیدن شما بسیار خوشحالیم، ماشاءالله، شما شایسته ستایش هستید. با فروتنی در برابر این مسئولیت ایستاده‌ام. من هرگز به دنبال این مقام نبودم، اما ما از ندای وظیفه پیروی می‌کنیم و به همین دلیل اینجا هستیم. ان شاءالله، الله شما را با برکات خود مورد لطف قرار دهد. ان شاءالله، او شما را با روشنایی بیشتر، با ایمانی عمیق‌تر و با عشقی بزرگتر به الله و پیامبرش - درود و سلام بر او باد - برکت دهد. این دعای صمیمانه ماست. ما مشتاق افرادی هستیم که روح واقعی طریقت را تجسم بخشند. افرادی بدون خصومت، بدون حسادت، بدون تمایل به دشمنی. در هر مخلوق، در هر انسان، ما آفرینش الله را می‌بینیم، و ان شاءالله، برای همه هدایت و خیر می‌طلبیم. برای تمام آفرینش، ما بالاترین چیز را آرزو می‌کنیم - یافتن ایمان واقعی. زیرا این به راستی گرانبهاترین و ارزشمندترین گنجینه‌هاست. هیچ ثروتی در جهان با ایمان برابری نمی‌کند. الله متعال به ما آشکار می‌سازد: در روز قیامت، مردم با کمال میل همه چیز را فدا می‌کنند - نه فقط شهری مانند منچستر، نه فقط انگلستان یا لندن، بلکه تمام جهان را - تا نجات پیدا کنند. اما آن زمان خیلی دیر خواهد بود. زمان نجات آن موقع سپری شده است. به همین دلیل تاکید می‌کنیم: ایمان گرانبهاترین هدیه‌ای است که الله به ما عطا کرده است. ما این ایمان را برای دیگران نیز آرزو می‌کنیم، زیرا در قلب‌هایمان سخاوت بی‌کران الله را می‌دانیم - بهشت او آنقدر وسیع است که می‌تواند صد هزار برابر بیشتر از جمعیت کنونی را در خود جای دهد و هنوز هم جا داشته باشد. شاید کسانی که شفاعت را انکار می‌کنند، می‌ترسند که اگر افراد زیادی در بهشت باشند، دیگر جایی برای خودشان باقی نماند. اما بهشت از قوانین این دنیا پیروی نمی‌کند. بهشت از قوانین کاملاً متفاوتی پیروی می‌کند. برای مقایسه، به مکان‌های این دنیای فانی نگاه کنید - ببینید چگونه فضاهای خالی تغییر می‌کنند... مکانی که زمانی خالی بود، به طور غیرقابل توقفی پر می‌شود. جایی که قبلاً وسعت بود، اکنون خانه‌ها به صورت متراکم در کنار هم قرار گرفته‌اند، بدون اینکه ذره‌ای فضای باز وجود داشته باشد. بشریت به طور مداوم در حال گسترش است، رودخانه‌ها را مصرف می‌کند، جنگل‌ها و جنگل‌ها را از بین می‌برد - منابع طبیعی در حال کاهش هستند. به زودی دیگر هیچ زیستگاهی باقی نخواهد ماند. این محدودیت زمینی مردم را آزار می‌دهد، اما در بهشت چنین تنگی وجود ندارد. الله بهشت را با وسعتی بی‌اندازه آفریده است. گستره آن از هر تصوری فراتر می‌رود. به همین دلیل ما نه حسادت داریم و نه ترس از کمبود. حتی اگر تمام بشریت اسلام را بپذیرد - برای همه جای کافی وجود خواهد داشت. بله، همانطور که قبلاً ذکر شد، بهشت به راحتی می‌تواند یک میلیون جهان مانند جهان ما را در خود جای دهد. قدرت مطلق الله متعال فراتر از هر مقیاسی از درک ماست. حتی بزرگترین معجزات این جهان در مقایسه با آن رنگ می‌بازند، که مرا به یاد حدیثی می‌اندازد که نمی‌توانم متن دقیق آن را به طور کامل بیان کنم. اگرچه ما نمی‌توانیم همه احادیث را به طور کامل نقل کنیم، اما علمای مبارکی وجود دارند که می‌توانند هر حدیث را از منبع آن از طریق کل زنجیره سند تا پیامبر - درود و سلام بر او باد - ردیابی کنند. این علما نه تنها یک حدیث، بلکه هزاران، گاهی پنج یا شش هزار حدیث را مسلط هستند و می‌توانند آنها را بدون اشتباه تکرار کنند - با نام بردن از هر روایتگر، تا به منبع همه دانش، پیامبر - درود و سلام بر او باد - برسند. اما حتی این دانش چشمگیر در مقایسه با قدرت بی‌کران الله متعال که بر این جهان هستی گسترده شده است، فراتر از آن، از طریق همه ابعاد، در این دنیا و آخرت، ناچیز است. چه سعادت و رحمتی است که در این راهی که الله متعال نشان داده است، باشیم. راه ما چقدر متفاوت است از راه بت‌پرستان که در برابر چوب تعظیم می‌کنند. درک من فراتر از آن است که آنها در این اشیاء عبادت خود چه می‌بینند، و با این حال خود را عاقل می‌دانند. چگونه می‌توان چنین چیزهای بی‌جانی را به عنوان خالق و پروردگار به رسمیت شناخت؟ غیر قابل تصور است! ان شاءالله، الله در رحمت خود راه هدایت را نیز به آنها نشان دهد. ان شاءالله، او قلب‌های ما را با عشق خود، با عشق به پیامبرش - درود و سلام بر او باد - و با نور حکمت او پر کند. ما عمیقاً از حضور شما در اینجا سپاسگزاریم. همه اینها را مدیون برکت مولانا شیخ ناظم و معلمان محترم خود از دمشق هستیم. من هنوز جوان بودم که در آنجا در مدرسه درس می‌خواندم. اما این علمای بزرگ و دوستان خدا که به ما درس می‌دادند، ما را برای زندگی شکل دادند. مولانا شیخ اغلب از تقوا و خداترسی عمیق علمای دمشقی صحبت می‌کرد. آنها به راستی الگوهایی در خداترسی و دانش خود بودند. برخلاف امروز که آموزش در همه جا به تجارت تبدیل شده است، آنها کاملاً فداکارانه درس می‌دادند. نه تنها پولی نمی‌خواستند - بلکه حتی با یک بورس تحصیلی ماهانه از ما حمایت می‌کردند. تنها شرط آنها این بود: "ما فقط یک چیز از شما می‌خواهیم، هیچ چیز دیگری. این دانش گرانبها را به دیگران منتقل کنید. این میراث مقدسی است که شما باید آن را به مردم منتقل کنید." الحمدلله برای این لطف. ان شاءالله، ما به بهترین وجه ممکن به این ماموریت نجیبانه عمل خواهیم کرد. ان شاءالله، الله این معلمان بزرگ را برکت دهد. و ان شاءالله، برکت او بر شما نیز نازل شود. ان شاءالله، همه ما با آنها در بهشت متحد خواهیم شد، ان شاءالله.