السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2025-08-12

Dergah, Akbaba, İstanbul
إِن تَجۡتَنِبُواْ كَبَآئِرَ مَا تُنۡهَوۡنَ عَنۡهُ (۴:۳۱) الله متعال و باشکوه، در قرآن کریم می‌فرماید: «از گناهان کبیره دوری کنید.» گناهان کبیره و صغیره وجود دارد. اما به‌راستی، خداوند همه آن‌ها را برای کسی که توبه کند می‌بخشد. او می‌فرماید: «به گناهان کبیره نزدیک هم نشوید.» به آنچه که درِ آن‌ها را باز می‌کند نیز نزدیک نشوید. او می‌فرماید: «چشمان خود را از حرام محافظت کنید.» همچنین مراقب باشید آنچه می‌خورید و می‌نوشید حلال باشد و حق دیگران را ضایع نکنید. به این نکته توجه ویژه‌ای داشته باشید. زیرا کسی که حق دیگران را ضایع می‌کند، درِ گناهان دیگر را نیز باز می‌کند. چرا که تضییع حقوق دیگران گناه است، بلکه از گناهان کبیره است. در این زمان خطرات مادی و معنوی زیادی وجود دارد. خطر مادی این است که مردم را فریب دهید و پولشان را بگیرید. خطر معنوی این است که راه‌هایی که مطابق اسلام نیستند، به عنوان راه درست معرفی شوند تا مردم را گمراه کنند. کسی که از این در عبور کند، گمراه می‌شود. او بدون اینکه متوجه شود، مرتکب گناه می‌شود. در واقع بزرگترین خطر زمان ما همین است. از ابتدای خلقت، زمانی مانند این زمان وجود نداشته است. مطمئناً، این در گذشته نیز وجود داشته است. آن‌ها می‌گفتند: «مرا بپرستید، این را بپرستید، آن را بپرستید.» یا مردم را مجبور می‌کردند یا مردم در آن زمان جاهل بودند. امروزه اما هر کس به دستگاهی که در دست دارد نگاه می‌کند و خیال می‌کند همه چیز را می‌داند. در حالی که دقیقاً در «دوره جاهلیت دوم» زندگی می‌کنیم، که پیامبرمان به آن اشاره کرده است. بنابراین احتیاط لازم است. گناه باری بر دوش انسان است، یک شر است. انسان باید توبه کند، طلب بخشش کند و به راه راست برگردد. زیرا همانطور که گفته شد، در زمانه‌ی امروز ارتکاب گناه بسیار آسان شده است. در عوض، انجام کار خوب دشوار شده است. اطاعت از خداوند دشوار شده است. بنابراین انسان باید هوشیار باشد و بر گناهی که مرتکب شده است اصرار نورزد. زیرا اگر کسی بر گناهی اصرار ورزد، آن گناه در او ریشه می‌کند. اما اگر توبه کند و طلب بخشش کند، خداوند می‌بخشد. خداوند همه ما را ببخشد، خداوند ما را حفظ کند. خداوند همه ما را از گناهان و بدی‌ها محافظت کند.

2025-08-11

Dergah, Akbaba, İstanbul
لَيۡسَ كَمِثۡلِهِۦ شَيۡءٞۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ (42:11) الله، والذی هو متعال وجلیل، می‌گوید که هیچ چیز و هیچ کس مانند او نیست. ذات او از هرگونه تصور و فهم عقلی خارج است. به همین دلیل پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «درباره ذات الله فکر نکنید، سعی نکنید آن را درک کنید.» در عوض به قدرت، آفریده‌ها و آثار او بنگرید. حتی تفکر عمیق در این موارد، عقل شما را به مرزهایش خواهد رساند. این موضوعی نیست که به راحتی قابل درک باشد. الله، والذی هو متعال وجلیل، برتر از مکان و زمان است. برای او نه مکان وجود دارد و نه زمان. زیرا همه اینها مخلوقاتی هستند که پس از او آفریده شده‌اند. زیرا الله، والذی هو متعال وجلیل، خود خالق زمان و مکان است. خالق جزئی از مخلوق خود نمی‌شود؛ این غیرممکن است. باید به این موضوع کاملاً آگاه بود. امروزه گروه‌هایی وجود دارند که دیگران را به سرعت «مشرک» یا «کافر» می‌نامند. آنها برای الله، والذی هو متعال وجلیل، مکان و جسم قائل می‌شوند. کسانی که چنین کاری می‌کنند - الله ما را از آن حفظ کند - به کفر دچار می‌شوند. هر کس برای الله جسم یا وزن قائل شود، یا ادعا کند که او در مکان یا زمان خاصی، اینجا یا آنجا است، ایمان خود را از دست می‌دهد. الله، والذی هو متعال وجلیل، مانند هیچ چیز و هیچ کس نیست. این موضوع را باید درونی کرد. هم زمان و هم مکان از مخلوقات او هستند. خالق کل کیهان، الله، والذی هو متعال وجلیل، است. و قدرت آفرینندگی او بی‌وقفه عمل می‌کند. یک انسان مؤمن باید ادب لازم را نسبت به الله، والذی هو متعال وجلیل، رعایت کند. او باید اصولی را که پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) برای ما بیان و آموزش داده‌اند، بداند. هر کس از راه او پیروی کند، به اذن الله به رستگاری خواهد رسید. اما هر کس از این راه منحرف شود، ایمانش به خطر می‌افتد. و در نهایت ممکن است - الله ما را از آن حفظ کند - بدون ایمان از این دنیا برود. به همین دلیل، برای یک انسان ضروری است که در راه درست باقی بماند. امروزه افرادی پیدا می‌شوند که ادعاهای بی‌اساس مطرح می‌کنند، و افراد ناآگاه بدون اینکه واقعاً موضوع را درک کنند، حرف آنها را باور می‌کنند. در حالی که راه طریقت، راه درست است. این راه ادب، راه علم و راه شناخت خداست. به برکت این راه و استحکام ایمانی که به انسان می‌دهد، یک انسان تا آخرین نفس خود به عنوان یک مؤمن زندگی می‌کند و به عنوان یک مؤمن از این دنیا می‌رود. زیرا این راه، راه پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) است. راهی که او نشان داده، راه رستگاری است. الله ما را از هر شر، از وسوسه و گمراهی حفظ کند. آمین. ان‌شاءالله الله نگذارد که خوب را بد و بد را خوب ببینیم. باشد که او به ما توفیق دهد که بد را بد و خوب را خوب تشخیص دهیم. الله ما را از راه راست منحرف نکند.

2025-08-10

Dergah, Akbaba, İstanbul
در یک حدیث قدسی، الله متعال و بلندمرتبه از طریق پیامبر، صلوات الله علیه، می‌فرماید: كُلُّ ابْنِ آدَمَ خَطَّاءٌ این به این معناست: «تمام فرزندان آدم خطاکار و گناهکارند.» کسانی که بیشترین اشتباهات و گناهان را مرتکب می‌شوند، در واقع انسان‌ها هستند - همه ما. زیرا به جز پیامبران، هر انسانی خطاها، اشتباهات و ضعف‌هایی دارد. هیچ انسانی بی‌عیب و نقص نیست. همه ما خطاها، ضعف‌ها و گناهانی داریم. اما پیامبران از این قاعده مستثنی هستند؛ در مورد آنها فرق می‌کند. بنابراین، اساساً همه انسان‌ها مرتکب اشتباه و گناه می‌شوند. و الله متعال و بلندمرتبه در این باره می‌فرماید: «و من بسیار آمرزنده هستم.» «پس تنها طلب بخشش کنند و من آنها را خواهم بخشید.» «مهم نیست که چه تعداد گناه داشته باشند، آنها باید از من طلب بخشش و مغفرت کنند و من آنها را خواهم بخشید.» این به این معناست که هیچ انسانی بدون گناه نیست. بعضی از مردم فکر می‌کنند: «من آنقدر گناه کرده‌ام که دیگر انجام کار خوب فایده‌ای ندارد.» اما این یک اشتباه بزرگ است. در حالی که کلام مبارک الله متعال و بلندمرتبه، رحمتی است که برای همه انسان‌ها در دسترس است. دروازه رحمت، دروازه بخشش، کاملاً باز است. تا زمانی که خورشید از غرب طلوع کند - که یکی از نشانه‌های روز قیامت است - این دروازه بخشش باز خواهد ماند. بنابراین، مهم نیست که چه تعداد گناه مرتکب شده باشی، الله می‌بخشد. انسان باید هر روز از الله طلب بخشش کند. زیرا وقتی بنده طلب بخشش می‌کند، الله می‌تواند گناهانش را به اعمال نیک تبدیل کند. چون تو طلب بخشش کرده‌ای، الله متعال و بلندمرتبه نه تنها گناهانت را پاک می‌کند، بلکه به جای آنها به تو پاداش و اعمال نیک می‌دهد. فضل و کرم الله متعال و بلندمرتبه بی‌پایان است. اما مردم اغلب قدر این را نمی‌دانند. آنها برای آن ارزشی قائل نمی‌شوند. در حالی که ارزش واقعی دقیقاً در همین است. باشد که الله همه ما را ببخشد، ان‌شاءالله.

2025-08-09

Dergah, Akbaba, İstanbul
إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ إِخۡوَةٞ فَأَصۡلِحُواْ بَيۡنَ أَخَوَيۡكُمۡۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ (۴۹:۱۰) الله، والرفیع و الجلیل، می‌فرماید: «مؤمنان برادر یکدیگرند.» برادری در ایمان حتی از خویشاوندی خونی مهم‌تر است. زیرا در زمان پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) اغلب اتفاق می‌افتاد که یاران مسلمان بودند، در حالی که برادران تنی خودشان از کافران بودند. در آن زمان، برادری جایگاه کاملاً متفاوتی نسبت به امروز داشت. امروزه مردم اغلب به این پیوند اهمیت زیادی نمی‌دهند، اما در آن زمان از اهمیت بالایی برخوردار بود. در اصل، پدر و خواهر و برادر تنی مهمترین افراد در زندگی بودند، اما با ورود به اسلام، این اولویت‌ها تغییر کرد. زیرا آنچه واقعاً مهم است، برادری در راه الله است. و دقیقاً بر همین برادری است که الله متعال تأکید می‌کند. مؤمنان، مسلمانان، برادر یکدیگرند. این به این معنی است که آنها باید به یکدیگر کمک کنند و یکدیگر را دوست داشته باشند. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز در حدیثی شریف می‌فرماید: «به یکدیگر حسادت نکنید، کینه به دل نگیرید و به یکدیگر پشت نکنید.» یک مسلمان باید تا آنجا که می‌تواند به برادر خود کمک کند. البته او نمی‌تواند در هر موضوعی کمک کند، اما باید تا جایی که می‌تواند از او حمایت کند. نکته مهم دیگر این است که به او کمک کنیم و در غیابش از او دفاع کنیم. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به ما می‌آموزد که مؤمنی که در غیاب برادرش از او دفاع می‌کند، پاداش عظیمی دریافت می‌کند. متأسفانه امروزه مردم به یکدیگر اتهامات بی‌اساس می‌زنند. بنابراین، کسی که از برادر خود در برابر چنین اتهاماتی دفاع کند، پاداش بزرگی در انتظار اوست. زیرا انسان تمایل دارد که گمان‌های بدی درباره دیگران داشته باشد. و چنین گمان‌هایی جز دشمنی، کینه و نفاق چیزی نمی‌کارند. و دقیقاً برای از بین بردن این دشمنی است که الله متعال می‌فرماید: «مؤمنان برادر یکدیگرند.» بنابراین، این برادری در ایمان ارزشمندتر از برادری با برادر تنی است که در راه درست نیست. ایجاد صلح بین مؤمنان، راهی برای رسیدن به رحمت الله است. و این رحمت الله از همه چیز مهم‌تر است. مردم اغلب به دنبال منافع مادی هستند. در حالی که لطف و رحمت الله ارزشمندترین چیزی است که انسان می‌تواند به دست آورد. اما بسیاری از مردم قدر آن را نمی‌دانند و ارزش واقعی آن را درک نمی‌کنند. باشد که الله محبت را در دل‌های ما قرار دهد. ان‌شاءالله خداوند به همه ما یاری کند. باشد که شیطان بین ما تفرقه نیندازد.

2025-08-08

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَٱلَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَٰحِشَةً أَوۡ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ ذَكَرُواْ ٱللَّهَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ لِذُنُوبِهِمۡ (۳:۱۳۵) الله، قادر مطلق و متعال، می‌فرماید: اگر کسی مرتکب گناهی شود، اما بر آن اصرار نورزد، خداوند او را می‌بخشد. خداوند بسیار آمرزنده است. کسی که از گناهان خود توبه کند، آمرزش الهی را به دست می‌آورد. اما اگر کسی آگاهانه گناه کند و بر آن اصرار ورزد، مجازات خود را خودش رقم زده است. حال برخی افراد هستند که از افراد خاصی پیروی کرده‌اند و در این راه دچار اشتباه شده‌اند. اما نباید بر این اشتباه اصرار ورزید. آنها باید به راه خدا بازگردند تا خداوند آنها را نیز ببخشد. هر کس از افراد مشکوک پیروی کند، آنها را هدایت‌شده بداند و به همین دلیل از راه منحرف شود، قطعاً به عذاب دچار خواهد شد. به همین دلیل خداوند، قادر مطلق و متعال، فرمان می‌دهد: «پس به سوی خدا بگریزید.» فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ (۵۱:۵۰) «به خدا پناه ببرید»، خداوند، قادر مطلق و متعال، فرمان می‌دهد. بر باطل اصرار نورزید. خداوند به هر کس عقل و اراده آزاد داده است. هیچ کس نباید گمان کند که می‌تواند از آزار و اذیت دیگران سودی یا پاداشی به دست آورد. چنین چیزی در اسلام وجود ندارد. تو باید از راه اسلام پیروی کنی، حتی اگر با نفس امّاره ات مخالف باشد. نباید تسلیم نفس امّاره شوی. زیرا نفس امّاره همیشه به بدی‌ها سوق می‌دهد. اما راه‌هایی وجود دارد که حتی بدتر هستند. اگر در راه درست باشی، نفس امّاره ات هزاران بار سعی می‌کند تو را از آن منحرف کند. به تو شک و تردید القا می‌کند، مانند: «آیا این مرد راست می‌گوید؟ آیا او خوب است یا بد؟» اما اگر از یک انسان بد پیروی کنی، نفس امّاره ات فوراً از تو حمایت می‌کند و تو را به باور کردن او ترغیب می‌کند. به همین دلیل راه درست، راه خدا، قادر مطلق و متعال، است. خدا را شکر، مسیر طریقت نیز همین راه را نشان می‌دهد. اما کسانی که خارج از طریقت هستند، از نفس امّاره خود پیروی می‌کنند. هر که می‌خواهند باشند. ممکن است کسی از فردی پیروی کند و بگوید: «او عالم بزرگی است»، اما در واقعیت، او فاقد پایه و اساس است. زیرا مرشد کسی که مرشد ندارد، شیطان است. پیروی از یک مرشد به معنای پیروی از یک طریقت است؛ راه دیگری وجود ندارد. باید به این نکته توجه کرد. کسانی که از راه منحرف شده‌اند، باید توبه کنند و به خدا پناه ببرند. خداوند می‌بخشد. خداوند بسیار آمرزنده است. اصرار نورزید. لجاجت و خودرأیی نشانه کفر است. کفر با خودرأیی عجین شده است. قریش کافر در زمان پیامبر ما، صلی الله علیه و آله و سلم، می‌دانستند که این حقیقت است، اما از روی تکبر و خودرأیی ایمان نمی‌آوردند. آنها ایمان نیاوردند، حتی در آخرین نفس‌های خود. حتی ابوجهل، وقتی در جنگ بدر در حال جان دادن بود، گفت: «می‌دانم که این دین حق است، اما آن را قبول نمی‌کنم.» این کار را از روی تکبر محض انجام داد. بنابراین با بدبختی هلاک شد. به همین دلیل مردم نباید از او پیروی کنند. ان‌شاءالله به راه راست بازگردند. خداوند همه ما را ببخشد. خداوند ما را از راه راست منحرف نکند.

2025-08-07

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَأَنَّهُۥ كَانَ رِجَالٞ مِّنَ ٱلۡإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٖ مِّنَ ٱلۡجِنِّ فَزَادُوهُمۡ رَهَقٗا (72:6) گفته شده است که رابطه‌ای بین جن و انسان وجود دارد. این ارتباط می‌تواند تحت شرایط خاصی آشکار شود. امروزه افرادی هستند که بلافاصله دیگران را با این حرف که «تو جن زده‌ای، تو طلسم شده‌ای» به وحشت می‌اندازند. تشخیص یا دانستن این موضوع برای همه مقدور نیست. این یک موهبت نادر است. اما مسلماً به ندرت پیش می‌آید که یک جن، انسانی را تسخیر کند. با این حال، چیزی که به آن «ضربه» می‌گویند، کاملاً می‌تواند اتفاق بیفتد. چنین «ضربه‌ای» می‌تواند، خدا نکند، زمانی رخ دهد که مثلاً شب هنگام آب می‌ریزید، یا قضای حاجت می‌کنید، بدون اینکه «دستور» یعنی اجازه بخواهید. اما اینکه به هر کسی بگوییم: «تو طلسم شده‌ای، جن زده‌ای»، فقط مردم را می‌ترساند. اگر کسی چنین چیزی را از روی منفعت شخصی ادعا کند، دروغ گفته است. با این کار، او نه تنها مرتکب گناه می‌شود، بلکه مسئولیت رنج دیگری را نیز به دوش می‌کشد، زیرا او را وحشت‌زده کرده است. در زمانه‌ی ما، چیزهایی وجود دارند که انسان را بسیار بیشتر از یک جن از راه راست منحرف می‌کنند: محیط اجتماعی و شرایط زندگی ما. آنها باعث اختلاف در خانواده می‌شوند و فرزندان را به شورش علیه والدینشان سوق می‌دهند. چنین شرایطی کار جن یا جادو نیست، بلکه ناشی از این تأثیرات بیرونی است. خداوند ما را از این امر حفظ کند. در این دستگاه‌هایی که در دست کودکان است، در این فناوری فراگیر، امروزه می‌توان گفت هزاران جن وجود دارد. چیزهایی که واقعاً عقل را می‌ربایند و انسان‌ها را فاسد می‌کنند، بیشتر از همین جا سرچشمه می‌گیرند. از این شر، یعنی فناوری، گاهی اوقات بدتر از یک جن یا خود شیطان می‌تواند سرچشمه بگیرد. باید به این موضوع توجه کرد. خداوند به انسان عقل داده است و این عقل محدودیت‌های خود را دارد. انسان باید در هر کاری اعتدال را رعایت کند و آن را به روش صحیح انجام دهد تا به روحش آسیب نرسد. اگر کسی سعی کند همه چیز را یکباره انجام دهد و ذهن خود را با آن خسته کند، به خودش آسیب می‌رساند. مقصر دانستن فوری جادو یا جن، ساده‌ترین راه است؛ به این ترتیب انسان از مسئولیت خود شانه خالی می‌کند. گفتن «من چه کار کنم، باید پیش دعا نویس بروم تا برایم دعا کند» کافی نیست. البته دعا گرفتن مفید است. اما قبل از رفتن پیش دعانویس، شخص باید خودش در خانه دعا کند، نمازهای واجب را بخواند و صدقه بدهد. بالاخره هر کسی می‌تواند آیت الکرسی یا سوره اخلاص را بخواند. در مقابل هر شری مانند حسادت، چشم زخم، جن و جادو، باید روزانه هفت بار آیت الکرسی را خواند و به خود فوت کرد. قبل از خروج از خانه باید سه بار سوره اخلاص، یک بار سوره فلق و یک بار سوره ناس را خواند و هنگام بازگشت به خانه این کار را تکرار کرد. سلام کردن هنگام ورود و خروج از خانه نیز یک نوع محافظت است. این کار به هدایت ساکنان خانه کمک می‌کند و به خانواده آرامش می‌دهد، ان‌شاءالله. زمانه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم، بسیار سخت است. خداوند ما را حفظ کند. مردم، جوانان، همه خیلی تغییر کرده‌اند. حیا و احترام از بین رفته است. دیگر کسی به نصیحت گوش نمی‌دهد؛ نصیحت از یک گوش وارد و از گوش دیگر خارج می‌شود. تا زمانی که بلا و مصیبتی به سرشان بیاید. و حتی وقتی مصیبت به آنها می‌رسد، نمی‌فهمند که از کجا آمده است. راه محافظت از چنین مشکلاتی با اجازه خداوند، عبادت و دعا است. اگر هر کس صدقه بدهد، هنگام آمدن و رفتن سلام کند و سوره‌های حفاظتی را بخواند، ان‌شاءالله این کار برای خودش و خانواده‌اش به یک سپر محافظتی تبدیل می‌شود. خداوند همه ما را محافظت کند. خداوند فرزندان و خانواده‌های ما را حفظ کند و آنها را از شر شیطان و هر بدی دور نگه دارد.

2025-08-06

Dergah, Akbaba, İstanbul
ما از اولیا دیدار کردیم. زیرا قدرت معنوی اولیا در آرامگاهشان برای زائر قابل احساس است. الحمدلله که این دیدار برای ما میسر شد. ما برای سه، چهار روز به خارج از استانبول سفر کردیم تا از اولیا دیدار کنیم. این دیدار، دور از برادران و خواهران، مانند خلوت کوچکی بود که انسان گاهی برای تفکر به آن نیاز دارد. الله متعال و قادر، اغلب مکانی در کوه‌ها، بر فراز قله‌ها، برای اولیای خود قرار داده است. اگر به اکثر اولیا نگاه کنید، قبر و آرامگاه آنها در کوهستان است. زیرا کوه‌ها معنای عمیقی دارند. کوه‌ها اهمیت زیادی دارند؛ چه برای این دنیا و چه برای ایمان. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز پیش از بعثت، یعنی قبل از نزول وحی، برای عبادت به غار حرا در کوه نور، که مشرف به مکه است، پناه می‌برد. او روزها، گاهی یک ماه کامل، در آن قله می‌ماند. در این کوه‌ها رازی، حکمتی خاص نهفته است. تجلیات و نعمت‌های الهی به آنجا سرازیر می‌شوند. به همین دلیل، دیدار ما - ان‌شاءالله - تلاشی برای پیروی از الگوی پیامبران بود. باشد که الله آن را بپذیرد. ان‌شاءالله خیر و برکت به همراه داشته باشد. ان‌شاءالله موجب اجابت دعاهایمان شود. باشد که الله ایمان ما را قوی‌تر کند. ان‌شاءالله همه خوبی‌هایی را که ایمان ما را محکم می‌کند، به ما عطا فرماید. زیرا با شکرگزاری و دعای مداوم، خوبی، برکت و ایمان افزایش می‌یابد. الحمدلله به سلامت بازگشتیم. تمام سپاس و ستایش مخصوص الله است. ان‌شاءالله برای ما و برادران و خواهرانمان برکت، آرامش و شفا به همراه داشته باشد.

2025-08-02

Dergah, Akbaba, İstanbul
یک ضرب‌المثل حکیمانه وجود دارد: «همت الرجال تقلا الجبال». این به معنای آن است که عزم راسخ افراد درستکار، کوه‌ها را جابه‌جا می‌کند. تا زمانی که انسان به اندازه کافی مصمم باشد، هیچ چیز نمی‌تواند مانع او شود. با اجازه الله، او می‌تواند به هر آنچه که قصدش را دارد، دست یابد. البته، این اراده باید در خدمت خوبی باشد. برای انسان انجام کار بد آسان‌تر از انجام کار خوب است. در مقابل، انجام کار خوب به طور قابل توجهی دشوارتر است. چرا اینطور است؟ زیرا شیطان، نفس اماره و محیط اجتماعی تلاش می‌کنند تا به محض اینکه انسان تصمیم به انجام کار خوب می‌گیرد، مانع او شوند. متأسفانه، در دنیای امروز اوضاع به این شکل است. در حالی که کار خوب مورد تحقیر و مانع‌تراشی قرار می‌گیرد، کار بد مورد ستایش قرار می‌گیرد و به عنوان یک امر عادی جلوه داده می‌شود. کار به جایی رسیده است که دیگر حتی نمی‌توان کار بد را به عنوان کار بد نام برد. زیرا اکثر مردم طرف بدی را انتخاب کرده‌اند؛ بدی را به عنوان «خوبی» به آنها فروخته‌اند و آنها آن را باور کرده‌اند. اگرچه می‌توانند زندگی پاک و خوبی داشته باشند، آن‌گونه که شایسته یک انسان است، دقیقاً برعکس آن را انتخاب می‌کنند. و این انتخاب را طوری ارائه می‌دهند که گویی یک دستاورد بزرگ است. اما به این هم قانع نیستند. گویی این کافی نیست، تحمل نمی‌کنند که اقلیتی در جامعه سعی در داشتن یک زندگی شرافتمندانه داشته باشند. فشار می‌آورند و می‌گویند: «شما هم باید مثل ما بشوید.» این وضعیت یادآور آن چیزی است که پیامبران در گذشته تجربه کرده‌اند. وقتی پیامبری می‌آمد تا مردم را به راه راست دعوت کند، اغلب طرد می‌شد. حتی کار به جایی می‌رسید که با او دشمنی می‌کردند و می‌گفتند: «به چه حقی به ما خوبی و زیبایی را تجویز می‌کنی؟ ما چنین کسی را اینجا نمی‌خواهیم!» الله ما را حفظ کند - زمانه ما دوباره مانند آن روزها شده است. بله، انجام کار خوب دشوار شده است. اما هر چه عملی دشوارتر باشد، پاداش آن نزد الله بیشتر است. بنابراین، یک بنده در راه الله از آنچه دیگران می‌گویند یا انجام می‌دهند، دلسرد نمی‌شود. برای او فقط فرمان الله مهم است. حتی اگر تمام دنیا علیه او باشد و او تنها باشد، موظف است کار درست را انجام دهد. سرزنش مردم در این مورد اهمیتی ندارد. ارزش واقعی در خود عمل خوب است که با وجود همه مقاومت‌ها انجام می‌شود. و همانطور که گفته شد: هر چه سختی انجام کار خوب بیشتر باشد، پاداش آن بیشتر است. باشد که الله به همه ما آسانی و به مردم هدایت عطا کند. زیرا بسیاری از مردم کارهای بد و گناهانی را که مرتکب می‌شوند، به اشتباه خوب می‌دانند. به خودشان می‌گویند: «زندگی همین است، این که عادی است.» در حالی که انسان دارای عقل و خرد است. و دستورات الله صریح و روشن است. بنابراین، باید از این دستورات پیروی کرد. کسی که این کار را نکند، فقط ناامیدی در انتظار اوست. سودی ندارد، بلکه فقط ضرر زیادی به بار می‌آورد. باشد که الله همه ما را حفظ کند. باشد که الله به همه بشریت هدایت عطا کند.

2025-08-01

Dergah, Akbaba, İstanbul
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ شَٰهِدٗا وَمُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا (۳۳:۴۵) وَدَاعِيًا إِلَى ٱللَّهِ بِإِذۡنِهِۦ وَسِرَاجٗا مُّنِيرٗا (۳۳:۴۶) الله، والذی جلاله و عظمته، به پیامبر اکرم، صلی الله علیه و آله و سلم، اکرام می‌کند. او را گرامی می‌دارد. می‌فرماید: «ما تو را فرستادیم...» الله متعال، پیامبر اکرم، صلی الله علیه و آله و سلم، را به عنوان رحمتی برای تمام بشریت فرستاده است. او را به عنوان نوری و رحمتی برای مردم فرستاده است. هر نعمت و خیری به خاطر پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، به ما می‌رسد. راه او، راه نور است. هر کس از راه او پیروی نکند، به بدبختی دچار می‌شود. هر کس به او احترام نگذارد، خود را فریب می‌دهد. هر چقدر هم که به او احترام بگذارید، باز هم شایسته است. امام بوصیری در قصیده بردۀ خود می‌گوید: «تا زمانی که آنچه مسیحیان در مورد پیامبرشان می‌گویند را نگویید، هر چقدر می‌خواهید او را ستایش و تمجید کنید.» در ستایش پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، هیچ محدودیتی وجود ندارد. آنچه شیطان از آن متنفر است را دوست بدارید. زیرا آنچه شیطان از آن متنفر است، ستایش، تکریم و دوست داشتن پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، است. دقیقا از همین متنفر است. او مردم را با این حرف که «شما اشتباه می‌کنید» گمراه می‌کند. به آن‌ها وسوسه می‌کند: «هیچ کس جز الله نباید ستایش و تمجید شود.» در حالی که خود الله متعال، پیامبر اکرم، صلی الله علیه و آله و سلم، را گرامی داشته و به ما دستور داده است که مانند او رفتار کنیم. دستور داده است: «به او احترام بگذارید، او را دوست بدارید، به او تکریم کنید.» الله متعال می‌فرماید: «من همه چیز را به خاطر او آفریدم.» اگر مردم به او احترام نگذارند، ناسپاس هستند. اگر یک مسلمان به او احترام نگذارد، ضرر بزرگی کرده است. این وضعیت برای ایمان او خطرناک است. آن‌هایی که به او احترام نگذاشتند، هرگز عاقبت به خیر نشدند. راه‌هایشان به هیچ جا نرسید، و آثارشان محو شد. حتی اگر شیطان راه‌های جدیدی به آن‌ها نشان دهد، مسیری که در پیش گرفتند، هرگز پایدار نبود. شیطان قطعا آرام نمی‌گیرد، اما یک مؤمن نیز هرگز از احترام به پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، دست برنمی‌دارد. این جمعه مبارک نیز به افتخار پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، به ما داده شده است. جمعه برای این امت، والاترین روز، روز با بیشترین پاداش و محبوب‌ترین روز نزد الله است. این هدیه نیز به پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، و امت او داده شده است. خدا را شکر. باید شکر نعمت‌ها را به جا آورد تا بیشتر شوند. بزرگترین نعمتی که الله به ما داده، ایمان و محبت به پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، است. ما باید شکر این نعمت را نیز به جا آوریم. باشد که الله آن را برای ما حفظ کند. ان‌شاءالله، باشد که الله هیچ یک از ما را از این راه منحرف نکند.

2025-07-31

Dergah, Akbaba, İstanbul
در حدیث شریفی از پیامبرمان، صلی الله علیه و آله وسلم، آمده است: «لا ضرر و لا ضرار» یعنی: «یک مسلمان به کسی آسیب نمی رساند و اجازه نمی دهد که به خودش هم آسیبی برسد.» نباید به کسی آسیب یا رنجی وارد کرد. یک مسلمان مردم را آزار نمی دهد. نه تنها انسان ها، بلکه حیوانات را هم - بله، او مطلقاً به هیچ چیز و هیچ کس آسیبی نمی زند. او همچنین اجازه نمی دهد که آسیبی وارد شود. او دیگران را نیز از آسیب رساندن باز می دارد. این رفتار یک مسلمان است. او به محیط اطرافش و تمام بشریت خوبی می کند. همچنین به محیط زیست خود، جایی که در آن زندگی می کند، آسیبی نمی رساند. اما امروزه - خدا ما را از این امر حفظ کند - مردم در خشم نه تنها به دیگران، بلکه به خودشان هم آسیب می رسانند. همه اینها حرام است. اینها کارهایی هستند که یک مسلمان نباید انجام دهد. کسی که اینگونه عمل می کند، شاید فکر کند که به دیگران آسیب می زند. اما در حقیقت بیشترین آسیب را به خودش می زند. متأسفانه امروزه اکثر مردم به این موضوع بی توجه هستند. حتی انداختن بی توجه زباله در خیابان نیز عملی مضر است. بنابراین، یک مؤمن باید حتی به کوچکترین چیزها هم توجه کند. به عنوان مثال، آتش سوزی جنگل هایی را که امروزه شاهد آن هستیم در نظر بگیرید. گفته می شود که این آتش سوزی ها توسط انسان ایجاد می شوند. اگر چنین باشد، کسانی که این کار را می کنند، گناه بزرگی را به گردن می گیرند. فرقی نمی کند که این کار عمدی باشد یا از روی بی احتیاطی. مردم باید در اینجا بسیار مراقب باشند. بعضی ها سیگارشان را بدون خاموش کردن کامل دور می اندازند و همین باعث آتش سوزی می شود. برخی دیگر ممکن است از روی خشم نسبت به حکومت عمداً جنگل ها را آتش بزنند. اما چه تعداد موجود زنده در آنجا می سوزند! مخلوقات بی گناه، حیوانات، حشرات، موجودات زنده بی شمار ... هر کس به آنها آسیب برساند، مسئول رنج آنهاست. و با این کار به دیگران آسیب نمی رساند، بلکه بیشترین آسیب را به خودش می زند. او حتی به خانواده خود آسیب می رساند و آبروی اجدادش را می برد. بار این گناه همه آنها را در بر خواهد گرفت. به همین دلیل است که باید بسیار مراقب بود. قبل از اینکه انسان کاری انجام دهد، باید مکث کند و عواقب آن را در نظر بگیرد. اگرچه این حدیث شریف فقط از چند کلمه تشکیل شده است، برای تمام بشریت کافی است. اگر مردم فقط به آن عمل می کردند، دنیا گلستان می شد. خداوند به ما عقل و بصیرت بدهد، خداوند حال مردم را بهبود بخشد. الله متعال می فرماید: «و اذا الوحوش حشرت» (تکویر، ۵) یعنی: «و هنگامی که حیوانات وحشی جمع آوری شوند ...» مردم گویی به حیوانات وحشی تبدیل شده اند. خداوند ما را حفظ کند، خداوند حال آنها را بهبود بخشد.