Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

و من جن و انس را جز برای اینکه مرا بپرستند نیافریدم (۵۱:۵۶) من از آنان هیچ رزقی نمی خواهم و نمی خواهم که مرا اطعام کنند (۵۱:۵۷) بسیاری از مردم، حتی بیشتر آنها، نمی دانند چرا الله متعال ما را آفریده است و هدف از خلقت ما چیست. الله متعال می فرماید: «من جن و انس را فقط برای این آفریدم که مرا عبادت کنند.» این حکمت پشت آن است. کسی که این را بفهمد، سرش را به درد نمی آورد و دچار ناامیدی نمی شود. کسی که این را نفهمد، زندگی بدون فایده واقعی را سپری می کند. گاهی اوقات آنها حتی خودکشی می کنند و فکر می کنند: «من هدف این زندگی را نمی فهمم، من ناگهان به این دنیا آمده ام» و در اطراف پرسه می زنند، انگار که کسی و چیزی در این دنیا وجود ندارد. آنها نمی دانند که الله متعال وجود دارد. آنها باید به الله ایمان بیاورند. اگر به الله ایمان بیاورند، همه چیز خوب برای آنها پیش خواهد آمد. اما کسی که بی ایمان است، کسی که از هیچ چیز اطلاعی ندارد، به عنوان منکر ظاهر می شود و همچنان انتظار خوبی دارد. خوبی از کجا به تو برسد؟ حتی اگر تمام دنیا از آن تو باشد، نمی توانی خود را از این گرفتاری رها کنی. برای رهایی از گرفتاری، باید الله را عبادت کنی. عبادت یعنی بزرگداشت الله متعال. شما همچنین باید برای داشتن یک زندگی عاقلانه، پیامبر را گرامی بدارید. در زندگی بدون حکمت، چیزی با اهمیت وجود ندارد. بسیاری از مردم به والدین خود می گویند: «چرا مرا به این دنیا آوردید؟» الله ما را ببخشد! والدین شما نبودند که شما را به اینجا آوردند، الله متعال شما را آفریده است. او فقط آنها را به عنوان وسیله ای انتخاب کرده است. تنها کاری که باید در قبال آنها انجام دهید این است که به آنها احترام بگذارید. شما باید به خاطر الله با احترام با آنها رفتار کنید. افرادی که فقط برای امور دنیوی زندگی می کنند، به والدین خود ظلم می کنند و به آنها توهین می کنند. تقصیر خودشان است. اگر الله متعال شما را نمی آفرید، چگونه والدین شما می توانستند شما را به وجود بیاورند؟ آیا خلق یک انسان آسان است؟ هیچ خالقی جز الله متعال وجود ندارد. الله متعال هر زمان که بخواهد خلق می کند، و اینگونه است که شما به دنیا می آیید. هیچ چیز دیگری جز این وجود ندارد. اگر الله بگوید «نباش»، نخواهد بود. اگر الله بگوید «باش»، پس خواهد بود. این را هم باید دانست. این حکمت زندگی است: ما آفریده شده ایم تا الله را عبادت کنیم؛ تا در عبادت به او تعظیم کنیم. امور دنیوی از اهمیت چندانی برخوردار نیستند. مهمترین چیز آگاهی انسان از هدف خلقت اوست: ما اینجا هستیم تا الله متعال را عبادت کنیم. در این یقین، آرامش واقعی روح نهفته است. در غیر این صورت، هیچ آرامشی وجود ندارد. آدم به این طرف و آن طرف می دود. آدم این کار و آن کار را می کند. اما می بیند که آرامشی نیست، رضایتی در قلب وجود ندارد. چگونه می توان به رضایت رسید؟ آگاه باشید که دلها با یاد الله آرام می گیرد (۱۳:۲۸) رضایت از طریق یاد الله متعال، از طریق یادآوری مداوم او حاصل می شود. الله همه ما را، تمام بشریت را، هدایت کند. باشد که آنها از این راه زیبا پیروی کنند؛ الله این راه را برای همه باز کرده است. اینطور نیست که فقط برای تو یا فقط برای من وجود داشته باشد - هر کسی که بخواهد می تواند این راه را در پیش بگیرد و به آرامش برسد، ان شاءالله.

حدیثی وجود دارد: إِنَّ اللَّهَ لاَ يَنْظُرُ إِلَى صُوَرِكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ وَلَكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ وَأَعْمَالِكُمْ الله متعال بر اساس ظاهر، چهره یا چشمانتان به شما پاداش نمی‌دهد. الله متعال به اعمال شما، کارهای نیک شما و اطاعت شما از او نگاه می‌کند. مردم امروز - اگرچه قبلاً هم اینطور بود، اما اکنون بدتر شده است - به ظاهر خود، یعنی ظاهر و شکل خود، بسیار اهمیت می دهند. به درون خود هیچ اهمیتی نمی دهند. درون آنها حتی بدتر می شود. آنها فکر می کنند ظاهرشان مطابق میل خودشان زیبا شده است. آنها برای نفس خود را شکنجه می دهند. آنها دچار مشکلات مختلف می شوند. اما هیچ کدام از اینها ارزشی ندارد. اگر به آنها گفته شود دو رکعت نماز برای رضایت الله بخوانند، حتی این کار را هم نمی کنند. آنها کارهای مختلفی انجام می دهند. آنها غذا نمی خورند، این کار را می کنند، آن کار را می کنند، این طرف و آن طرف می دوند. آنها جراحی می کنند. آنها چهره، چشمان خود را تغییر می دهند. برای نفسشان. همه چیز برای بدنی که پوسیده می شود. مهم نیست چقدر آن را زیبا کنی، چقدر تلاش کنی، بعد از مدتی دوباره تغییر می کند. آنها مجبور می شوند دوباره آن را عمل کنند. سپس عمل دوم، سوم، چهارم می رسد و زندگی تمام می شود. اینکه آیا ظاهر واقعاً زیبا شده است یا نه - فقط الله می داند. آنها فکر می کنند طبق میل خودشان زیبا شده است، اما هرگز به درون خود نگاه نمی کنند. تو با ظاهر خود مشغولی، اما خودت اصلا ظاهر خود را نمی بینی. دیگران آن را می بینند. الله به تو چشم داده، گوش داده، همه چیز داده است. او اینها را به تو داده تا محیط اطراف خود را ببینی. نه اینکه دیگران را وادار کنی به تو خیره شوند. الله متعال تو را خلق کرده است. شکرگزار الله باش. الله تو را در بهترین شکل آفریده است - در شکلی که مناسب توست. چشمان ما، بینی ما، همه چیز... همه چیز همانطور شده است که الله متعال می خواست. هیچ دلیلی برای تغییر آن وجود ندارد. به درون خود نگاه کن. اگر فقط یک هزارم تلاشی را که برای ظاهر خود می کنی، برای درون، قلب و روح خود صرف می کردی، به بالاترین رتبه ها می رسیدی. نباید به ظاهر اهمیت داد. نباید به امور دنیوی اهمیت داد. این کارها برای رضایت الله انجام نمی شود. هیچ کس نمی گوید: "برای اینکه الله مرا دوست داشته باشد، بیایید بینی خود را اصلاح کنیم، لب هایمان را پروتز کنیم." هیچ کس نمی گوید: "بگذار چشمانم را برای الله اینگونه گشاد کنم." پس همه چیز برای دنیاست. برای نفس. برای اینکه مورد پسند دیگران واقع شویم. اما این محبت واقعی نیست، فقط برای به دست آوردن نگاه های شهوت آلود است. این کل قضیه را بدتر می کند. الله ما را از این حفظ کند. شیطان به هر طریق ممکن فریب می دهد. وسوسه های آخرالزمان بسیار بزرگتر است. قبلاً اینقدر وجود نداشت. اکنون همه از درون خود غافل شده اند. آنها فقط به ظاهر نگاه می کنند. به جای اینکه به رفتار، تربیت و شخصیت خود توجه کنی، به ظاهر خود می پردازی تا مردم با شهوت به تو نگاه کنند. الله ما را از این حفظ کند. الله نگذارد از نفس خود پیروی کنیم. ان شاءالله، از آنچه الله به ما داده است راضی باشیم.

به یقین برای شما در [روش] رسول الله سرمشقی نیکوست (۳۳:۲۱) الله، بلندمرتبه و توانا، می‌فرماید: پیامبر - درود و سلام بر او - بهترین الگوی شماست. پیامبر - درود و سلام بر او - نه تنها برای مسلمانان، بلکه برای کل بشریت، کامل‌ترین الگو را تجسم می‌بخشد. هر کس از او پیروی کند، حقیقتاً انسانی می‌شود. او به شیوه ای شایسته انسان رفتار می کند. با بهترین وجدان. به همین دلیل، همه طریقت‌ها، به ویژه طریقت نقشبندی، تلاش می‌کنند تا شیوه زندگی، گفتار و کردار پیامبر - درود و سلام بر او - را در عمل پیاده کنند. بدیهی است که هیچ انسانی نمی تواند کاملاً شبیه پیامبر - درود و سلام بر او - باشد. اعمال او سنت است. به عنوان یک طریقت، وظیفه ماست که همواره به سنت پایبند باشیم. او در میان همه انسانها والاترین است. او پیامبری است - درود و سلام بر او - که الله، بلندمرتبه و توانا، به عنوان الگو برای بشریت برگزیده است. این چنین است. هر جا که از الگوی او پیروی شود، نه ظلمی وجود دارد و نه بدی. فقط نیکی وجود دارد. این راه پیامبر است - درود و سلام بر او. برخی از مسلمانان انتقاد می کنند و به خود اجازه می دهند قضاوت کنند: "این جایز نیست، آن را نباید انجام داد." به شکر الله، طریقت ما هر آنچه را که پیامبر - درود و سلام بر او - آموخته است، نشان می دهد. او راه او را دنبال می کند. طریقت خارج از شریعت نیست. طریقت قلب و هسته درونی شریعت است. راه پیامبر - درود و سلام بر او - نور، هدایت و رحمت برای بشریت است. هر کس از او پیروی کند، سعادت واقعی را می یابد. او در این دنیا خوب زندگی می کند و ان شاءالله، در آخرت بهتر خواهد بود. الله به همه ما در این راه موفقیت عطا کند. الله به ما کمک کند تا این راه را دنبال کنیم، ان شاءالله. الله ما را از پیروی از نفس خود حفظ کند، ان شاءالله. ان شاءالله به این زیبایی دست یابیم.

خداوند حکمت را به هر کس که بخواهد عطا می کند، و به هر کس حکمت داده شود، به راستی که خیر فراوانی داده شده است.(2:269) الله متعال به برخی از مردم حکمت عطا می‌کند. به هر کس که حکمت داده شود، برکت بزرگی به او عطا شده است. حکمت چیست؟ به معنای تشخیص خوبی، عمل به آن و در دسترس قرار دادن آن برای دیگران است. این حکمت واقعی است. اگر چیزی بدون حکمت گفته شود، سوء تعبیر خواهد شد، هرچند که کلمات زیبا باشند. زیرا حکمت وجود ندارد. همه ظاهر را می بینند، اما انتقال حکمت نهفته در آن چیز دیگری است. درک حقیقت عمیق‌تر در آن، بعد کاملاً متفاوتی است. چرا این را ذکر می کنیم؟ زیرا در همه جا مردم خود را دانشمند جلوه می دهند. آنها ادعا می کنند: 'ما دانش داریم'، سخنرانی می کنند، موعظه می کنند و خودنمایی می کنند. اما تنها تعداد کمی حکمت دارند. گروه های بی حکمت ظاهر می شوند که - برخلاف تمام دلایل منطقی - سنت های دیرینه اسلام را رد می کنند. آنها می گویند: "این سنت نیست". آنها با تکبر اعلام می کنند: 'این هرگز وجود نداشته است'. این چه سودی برای شما دارد؟ چه منفعتی از آن می برید؟ این فقط برای خودپسندی شماست. آنها برای خودنمایی محض به حقایق ثابت شده حمله می کنند. آنها می گویند: "این درست نیست". آنها می گویند: "این مجاز نیست". در حالی که این همه چیز غیرمجاز، این همه چیز ممنوعه وجود دارد، شما به اقدامات مسلمانان حمله می کنید؟ چرا؟ چون حکمت وجود ندارد. در حالی که کفر و بی اخلاقی همه جا حاکم است، آنها آن را رها می کنند و می گویند: "روزه گرفتن در ماه رجب مجاز نیست، این جایز نیست." آنها می گویند: "رجب ارزشی ندارد". این سنت به صحابه، به زمان خود پیامبر باز می گردد. صحابه به آن عمل می کردند، جانشینان به آن عمل می کردند، نسل به نسل به آن عمل می کردند. شما یک سنت هزار و چهارصد ساله را نامشروع اعلام می کنید. اگر این حماقت محض نیست، پس چیست؟ چیزی جز کمبود حکمت نیست. مطمئناً، دقیقاً همین است. حکمت از اهمیت بالایی برخوردار است. هر کس با افراد بی حکمت معاشرت کند و به سخنان آنها گوش دهد، به خود آسیب می رساند. هیچ سودی ندارد. الله ما را از شر آنها حفظ کند. افراد بی حکمت یا نادان هستند یا خائن و ریاکار. چیز دیگری نیست. الله ما را از شر آنها حفظ کند.

وَلَا تَقۡرَبُوۡا مَالَ الۡيَتِيۡمِ اِلَّا بِالَّتِىۡ هِىَ اَحۡسَنُ حَتّٰى يَبۡلُغَ اَشُدَّهٗ​ ۚ وَاَوۡفُوۡا الۡكَيۡلَ وَالۡمِيۡزَانَ بِالۡقِسۡطِ (6:152) الله، قادر متعال، امر می کند: "حقوق را رعایت کنید". به حقوق دیگران تجاوز نکنید. الله همه چیز را می بخشد. الله آمرزنده است، اما حقی که از دیگری گرفته اید، فقط در صورتی بخشیده می شود که از آن شخص صادقانه طلب بخشش کنید و حقش را به او بازگردانید. اگر این بی عدالتی تا روز قیامت باقی بماند، برای شما سنگین تمام خواهد شد. الله از اعمال نیک شما می گیرد و به او می دهد. اگر دیگر عمل نیکی نداشته باشید، گناهان شخصی را که حقش را پایمال کرده اید بر شما می گذارد. به همین دلیل باید در این دنیا، تا زمانی که زنده هستید، حق هر کسی را ادا کنید. هیچ کس نباید فکر کند: "او را فریب دادم و سود بردم." این سود نیست، بلکه ضرر است. در این دنیا هنوز می توانید این ضرر را جبران کنید. اگر حق شخص را بدهید، تا زمانی که زنده هستید، با او آشتی می کنید. اما اگر حق خود را نبخشد، برای شما بسیار سخت خواهد بود. بنابراین، تا زمانی که زنده هستید، باید مراقب باشید که به حق کسی تجاوز نکنید. اگر به دیگران بدهکار هستید، باید نزد آنها بروید و با آنها آشتی کنید. باید حقشان را به آنها برگردانید. زیرا بسیاری از مردم خود را مسلمان معرفی می کنند، اما به حقوق دیگران تجاوز می کنند. این می تواند در سطح معنوی نیز رخ دهد. نه فقط مادی. او حق را نادیده می گیرد و به او آسیب می رساند. این نیز نقض حق است. بنابراین، اگر فرصتی برای عادل بودن به شما داده شود و شما برخلاف حق عمل کنید، گناه بسیار بزرگی مرتکب می شوید. پیامبر ما، درود و سلام الله بر او باد، می فرماید: "بدترین گناه، شهادت دروغ است." پیامبر ما در حدیثی درباره شهادت دروغ می فرمایند: "بدترین گناه شهادت دروغ است." سپس دوباره می گوید: "شهادت دروغ." و دوباره: "شهادت دروغ." صحابه گفتند: "آرزو می کردیم که پیامبر دیگر آن را نگوید." آنقدر آن را تکرار کرد که مشخص شد: شهادت دروغ بدترین نوع تجاوز به حقوق است. به همین دلیل، برای اینکه شاهد دروغ نشویم، باید در سطحی غیر مادی نیز به حق توجه کنیم. نه تنها از نظر مادی، بلکه از نظر معنوی نیز باید به حق احترام گذاشته شود، این بسیار مهم است، الله ما را از آن حفظ کند. الله ما را اسیر نفس خود نکند. نفس ما بدی را خوب جلوه می دهد. الله ما را از آن حفظ کند.

در این شب، اولین پنجشنبه ماه مبارک رجب، که به جمعه منتقل می شود، ما لیلة الرغائب را جشن می گیریم. خود روز هم مبارک است. برکت بزرگی به همراه دارد. الله، قادر متعال و بلندمرتبه، سرشار از سخاوت و مهربانی است. الله در مهربانی خود می خواهد عطا کند. الله، قادر متعال، می خواهد به کسانی که از او می خواهند، بدهد. او ما را دعوت می کند: «بیایید و از هدایای من بهره مند شوید» اما مردم این هدایای گرانبها را نمی پذیرند. در عوض - الله حفظ کند - آنها کثیفی و ناپاکی جمع می کنند و از آن لذت می برند. آن را بر سر، در چشمان و در قلب خود حمل می کنند. آنها به گنجینه های واقعی توجهی نمی کنند. آنها آنها را نمی بینند، آنها را تشخیص نمی دهند. الله، متعال، این روزهای مبارک را به عنوان هدیه به ما داده است. هر جمعه یک نعمت است. همچنین تمام روزهای این سه ماه مبارک هستند. و به عنوان لطف ویژه، الله، متعال، این روزهای خاص را به ما عطا کرده است. رغائب شبی است که در آن آرزوها و اشتیاق ها برآورده می شوند. این شب برای همه چیزهایی که باید آرزو کنیم، در نظر گرفته شده است. و ما باید آرزوی چه چیزی را داشته باشیم؟ آخرت را. ما باید آرزو کنیم که از الله متعال و راه پیامبرمان - درود خدا بر او باد - پیروی کنیم. اشتیاق ما باید این باشد: پیروی از الگوی پیامبر و زندگی کردن آنگونه که الله از ما می خواهد. همین است. اینها چیزهایی هستند که ما باید در شب آرزوها آرزو کنیم. آنچه باید آرزو کنیم، چیزهای خوب است. الله، متعال، حلال و حرام را مشخص کرده است. الله می فرماید: آرزوهای خود را بر حلال متمرکز کنید. حلال برای شما نیز مفید خواهد بود. رتبه شما را بالا می برد. حلال چیزهای خوبی است که باید آرزو کنیم. چیزهای پاک برای بدن انسان نیز مفید است. آنها برای روح بیشتر مفید هستند، آنها معنویت را بالا می برند. ما باید از الله سپاسگزار باشیم که این روزها را به ما معرفی کرد. بسیاری از مردم از این موضوع چیزی نمی دانند. نه از رجب، نه از شعبان، نه از سه ماه، نه از نماز - افراد زیادی هستند که از همه اینها چیزی نمی دانند. آنها افرادی هستند که فقط آرزوی چیزهای دنیوی را دارند. الله آنها را هدایت کند. ان شاء الله، او نیز رحمت خود را بر آنها عطا کند. وظیفه ما این است که پیام را برسانیم؛ به مردم در مورد این روزهای مبارک و چیزهای خوب بگوییم. اینها چیزهای خوبی هستند. خوبی در سپاسگزار بودن از هدایای الله است. با این هدایا، بدن و روح خود را تغذیه کنیم. آنچه از طریق حرام تغذیه می شود، هیچ سودی ندارد: نه برای بدن و نه برای روح - فقط آسیب می رساند. الله این نعمت ها را پایدار کند. این روزها و شب ها مبارک باشند. خدا را شکر، این اولین شب مبارک ما در سه ماه مقدس است، اگرچه همه شب ها مبارک هستند. امروز اولین شب از شب های مبارک سه ماه مقدس است. سپس لیلة المعراج و لیلة البراءه فرا می رسد. پس از آن، در رمضان لیلة القدر فرا می رسد. شکر خدا برای این. هر کس بخواهد می تواند سهم خود را از آن داشته باشد. هیچ محدودیتی وجود ندارد. فقط برای یک نفر در نظر گرفته نشده است، برای همه و بیشتر از آن کافی است. حتی اگر هزار، میلیون یا حتی میلیاردها برابر بیشتر از مردم روی زمین وجود داشته باشند، بهشت برای همه کافی خواهد بود. برای همه جا هست، نگران نباشید. ان شاء الله، در راه الله بمانیم. ان شاء الله، این روزها و شب ها برای ما مبارک باشند.

اللهم بارک لنا فی رجب و شعبان و بلغنا رمضان آنها مبارک باشند: سه ماه مبارک امروز آغاز شد. الحمدلله. در مورد ماه رجب، الله متعال و بلندمرتبه می فرماید: «آن ماه من است.» شعبان ماه پیامبر ماست. رمضان ماه امت است. الحمدلله. ما به آغاز سه ماه مبارک رسیده‌ایم. در صلح، با ایمان، الحمدلله، هزاران بار شکر. او ما را در این موقعیت قرار داد و راهی بسیار زیبا برای ما فراهم کرد. آنچه الله بخواهد می شود و آنچه او نخواهد نمی شود. ما هم می توانستیم مثل مردم دیشب باشیم. الحمدلله. باید برای این هم سپاسگزار بود. خداوند آنها و همه ما را ببخشد و مورد رحمت قرار دهد. زیرا هر جا گناهی صورت می گیرد باید توبه کرد و طلب بخشش کرد. حتی اگر دیگران گناه کنند، همه ما باید توبه کنیم و طلب بخشش کنیم. ما با این گناهان چه گناهان خودمان باشد چه گناهان دیگران موافق نیستیم. الله ما را ببخشد. الله بر همه ما رحم کند. او ما را هدایت کند. هدایت بزرگترین نعمت است. در راه الله بودن بزرگترین نعمت است. او به کسانی که نیستند هدایت عطا کند. باید به حال آنها دلسوزی کرد، زیرا الله آن را برای آنها مقدر نکرده است. ما هم می توانستیم مثل آنها باشیم. به فضل و کرم الله، ما ان شاءالله ثابت قدم خواهیم ماند و تا پایان عمرمان در راه الله خواهیم بود، ان شاءالله. ان شاءالله از شیطان پیروی نکنیم و فریب نیرنگ های او را نخوریم که بدی ها را خوب جلوه می دهد و ما را فریب ندهد. ما به افتخار این سه ماه مبارک دعا می کنیم. اینها مسائل مهم هستند. در مورد دیگران، اگر الله به آنها هدایت می داد، آنها چنین رفتاری نمی کردند. الله امور را آنگونه که هستند آفریده است. نمی توان با اراده الله مخالفت کرد. نمی توان با حکمت الله مخالفت کرد. الله می داند چه می کند! ما، به خدا قسم، نمی توانیم در امور الله دخالت کنیم. برخی از مردم می گویند: «اگر دست من بود، به همه مردم هدایت می دادم، همه مردم را به راه راست می آوردم.» الله متعال و بلندمرتبه چیز دیگری می خواست. حکمت الله را نباید زیر سوال برد. الله به کسی ظلم نمی کند. او با هیچ کس ناعادلانه رفتار نمی کند. این ماه، ماه الله، متعال و بلندمرتبه است. اگر به الله ایمان دارید، در امور او دخالت نکنید و نگویید: «ای کاش چنین یا چنان می شد.» در راه الله باشید. همان گونه باشید که الله به شما امر کرده است. شکر الله را به جا آورید. در هر زمان شکر الله را به جا آورید. او ما را استوار بدارد. او پاهای ما را نلغزاند. او ما را حفظ کند، ان شاءالله. مبارک و مبارک باشند. ان شاءالله برای امت برکت آور باشند. ما منتظر صاحب هستیم. وضعیت دنیا بد است. کسی که آن را اصلاح می کند، صاحب، مهدی، سلام بر اوست. از الله می خواهیم که بیاید. الله او را بفرستد. امت بدون رهبر مانده است. ان شاءالله این روزها را برکت دهد. پر از برکت باشند. مبارک باشند. ان شاءالله به خیر منتهی شوند.

ماه رجب، ان شاءالله، امشب آغاز می شود. سه ماه پربرکت: رجب، شعبان، رمضان. رجب یک ویژگی خاص دیگر هم دارد، آن هم این است که یکی از ماه های حرام است: رجب، ذوالقعده، ذوالحجه، محرم. این چهار ماه، ماه های حرام هستند. آنها جایگاه ویژه ای دارند. رجب یکی از آنهاست. هم فضایل سه ماه پربرکت را دارد، و هم فضایل ماه های حرام را. در ماه رجب باید از فرصت استفاده کرد و از این ماه پربرکت بهره برد. ان شاءالله، از امشب شروع می شود. امشب بعد از غروب آفتاب، ان شاءالله، اولین روز ماه رجب آغاز می شود. البته باید ماه را رصد کرد، اما امروزه مردم دیگر حتی نمی دانند ماه از کجا طلوع و غروب می کند. به همین دلیل ما بر اساس آنچه دولت می گوید، عمل می کنیم. ان شاءالله، الله آن را قبول کند. در این ماه، خلوت جزئی هم وجود دارد، یک ساعت، دو ساعت، هر چقدر که بتوانید. نوع دیگر خلوت در حال حاضر مجاز نیست. یعنی 40 روز آنجا نشستن و خلوت کردن، زهد ورزیدن، در حال حاضر مجاز نیست. زیرا مردم نمی توانند آن را تحمل کنند. به همین دلیل، با پناه بردن به رحمت الله متعال، می توان هر روز مثلاً بین نماز مغرب و نماز عشاء، بین نماز عصر و نماز عشاء یا بین نماز تهجد و نماز اشراق با نیت "خلوت جزئی" به عبادت پرداخت. دعاهایی وجود دارد که در این اوقات خوانده می شود و ذکرهایی وجود دارد که باید انجام شود. وظایفی وجود دارد که می توان انجام داد و برکت آنها را به دست آورد. در طریقت نقشبندی کسی نیست که خلوت نکند. شیخ بزرگ مولانا شیخ ناظم در هر زمینه ای گذشت نشان داد، زیرا تحمل سختی برای انسان دشوار است. به همین دلیل فرمودند که این خلوت جزئی نیز جایگزین خلوت بزرگ می شود. پیامبر ما، درود خدا بر او باد، به اصحاب خود فرمودند، تا رحمتی برای کسانی باشد که در آخرالزمان زندگی خواهند کرد: به شما تکلیف شده که چیزی را 100% انجام دهید و اگر حتی 1% آن را هم فروگذار کنید، مورد بازخواست قرار خواهید گرفت. می فرماید: "در آخرالزمان کافی است که آنها فقط 1% آن را انجام دهند". به همین دلیل، شکر خدا، باید از این تسهیلات در جایی که وجود دارد استفاده کرد. البته روزه هم هست. هر کس می تواند سه ماه را روزه بگیرد، روزه بگیرد. هر کس نمی تواند به طور کامل روزه بگیرد، می تواند فردا اولین روز را روزه بگیرد. سپس، پنجشنبه، لیلة الرغائب است، آن را هم باید روزه گرفت. علاوه بر این، در طول ماه می توان دوشنبه ها و پنجشنبه ها روزه گرفت. هر کس می تواند بیشتر روزه بگیرد، روزه بگیرد. این برای شما سود زیادی خواهد داشت. ان شاءالله، برای مردم مفید خواهد بود. علاوه بر این، نمازهای روزانه وجود دارد. در ماه رجب، نماز مخصوصی وجود دارد که از 30 رکعت تشکیل شده است. این نماز را می توان هر دو روز یکبار در دو رکعت به جا آورد. در هر رکعت یک فاتحه و 11 اخلاص خوانده می شود. به این ترتیب 30 رکعت برای کل ماه تکمیل می شود. یعنی لزومی ندارد هر روز نماز خواند. با خواندن دو رکعت هر دو روز یکبار، می توان از فضایل ماه رجب نیز بهره مند شد. برای ماه رجب دعاهای مخصوصی وجود دارد. از جمله: 'سبحان الحی القیوم'، 'سبحان الله الاحد الصمد' و 'سبحان الرئوف' که به صورت ده روز یکبار تغییر می کنند. دستورالعمل های دقیق برای انجام این ذکر و ذکرهای دیگر به صورت کتبی موجود است. این حالا در پیش است. الله شما را برکت دهد. ان شاءالله، این سه ماه پربرکت باشد. ان شاءالله، به خیر و صلاح منجر شود. ایمان ما تقویت شود. ان شاءالله، برای مسلمانان هدایت و محافظت از شر شیطان باشد. ان شاءالله، محافظت از شرور و وسوسه های آخرالزمان باشد. به این نیت که ان شاءالله، به مهدی، درود خدا بر او باد، برسیم. الله شما را برکت دهد. ان شاءالله، روزهای بهتری بیایند. روزهای امتحان به پایان برسد. ان شاءالله، با مهدی، درود خدا بر او باد، روزهای خوبی بیایند. الله آن را برای همه ما میسر کند.

لا دائم الا الله. هیچ چیز جز الله پایدار نیست. الله، قادر مطلق، تنها کسی است که ابدی است. همه چیز می گذرد. همه چیز پایانی دارد. خوب و بد می گذرند. کسی که با الله، قادر مطلق، باشد، پیروز می شود. دیگری شکست می خورد. الله همه چیز را آفریده تا انسان ها از آن درس بگیرند. انسان می تواند از همه چیز درس بگیرد. اما انسان کاری را انجام می دهد که نفسش می خواهد و فقط به آن نگاه می کند. او اصلا به فکر درس گرفتن نیست. زندگی از کنارش می گذرد. انگار کار خوبی انجام می دهد، از سال نو خوشحال می شود و برای خود برنامه ریزی می کند. به جای انجام کار خوب، کار بد می کند. به چه کسی بدی می کند؟ انسان به خودش بدی می کند. بزرگترین دشمن انسان خودش است، یعنی نفسش. بنابراین باید با الله، ابدی، همراه بود. دوباره یک سال به پایان می رسد. فردا آخرین روز است. اینکه فردا آخرین روز است چه معنایی دارد؟ انسان باید حسابرسی کند. آیا امسال کار خوب انجام داده ایم یا بد؟ کجا اشتباه کردیم، کجا کار خوب انجام دادیم؟ باید در این مورد فکر کرد و از الله، قادر مطلق، برای اشتباهات خود طلب بخشش کرد. اگر کار خوبی انجام داده اید، باید آن را بیشتر ادامه دهید. خوبی چیزی است که ماندگار است. بدی ماندگار نیست. هر اتفاقی ممکن است برای هر انسانی در این دنیا رخ دهد. کسانی که دیگران را شکنجه داده، سرکوب کرده و به آنها بدی کرده اند، این ظالمان که از زمان قابیل، فراعنه و نمرودها وجود داشته اند، اکنون کجا هستند؟ آنها از بین رفته اند. چه چیزی باقی مانده است؟ ظلم آنها باقی مانده است. اعمال آنها به حسابشان گذاشته می شود. حتی کسانی که کار خوب کرده اند، اگرچه از بین رفته اند، با اذن الله پاداش خود را خواهند یافت. انسان فکر می کند که تا ابد در این دنیا زندگی می کند. اما اینطور نیست. خود را بر این اساس تنظیم کن و بر همین اساس حسابرسی کن. در پایان هر سال حسابرسی انجام می شود. در تجارت حسابرسی می کنیم: سود ما چه بود، زیان ما چه بود؟ تجارت واقعی تجارت برای آخرت است. بیایید برای آن حسابرسی کنیم، ان شاء الله. الله ما را در انجام کارهای خوب یاری کند. و الله گناهان ما را ببخشد، ان شاء الله.

قُلۡ هَلۡ نُنَبِّئُكُم بِٱلۡأَخۡسَرِينَ أَعۡمَٰلًا (18:103) ٱلَّذِينَ ضَلَّ سَعۡيُهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَهُمۡ يَحۡسَبُونَ أَنَّهُمۡ يُحۡسِنُونَ صُنۡعًا (18:104) الله، قادر و با شکوه، توضیح می دهد که چه کسانی بزرگترین بازنده ها در میان مردم هستند: آنها کاری انجام می دهند، فکر می کنند خیلی خوب انجام داده اند، و به خود می بالند، خوشحال می شوند. آنها فکر می کنند: «ما کارهای بسیار خوبی انجام داده ایم.» اما در واقع، آنها به هیچ چیز دست نیافته اند. کاری که آنها انجام می دهند به خودشان آسیب می رساند، به دیگران آسیب می رساند، چیزهای بی فایده ای هستند، آنها گناه می کنند. آنها آن را یک مزیت می دانند، فکر می کنند که برای خودشان فایده ای به دست آورده اند. آنها فخر می فروشند، خوشحال می شوند و می گویند: «ما این کار را انجام دادیم.» اما کارهای آنها گناه است، به مردم آسیب می رساند و مهمتر از همه به خودشان. همیشه اینطور بوده است، اما اکنون که سال نو نزدیک است، همه هیجان زده هستند. «چگونه باید سال نو را جشن بگیریم، چه کار کنیم؟» آنها خانه های خود و همه چیز اطراف آن را تزیین می کنند. آنها فکر می کنند که این برای آنها فایده ای خواهد داشت. در این شب، آنها عمیق تر در گناه فرو می روند. آنها فکر می کنند: «اگر اینگونه سال نو را شروع کنیم، خوب خواهد شد.» آنها افکار همه مردم را آشفته می کنند. آنها دیگران را وسوسه می کنند که همان کار را انجام دهند. کاری که آنها انجام می دهند هیچ فایده ای ندارد. در آخرت از آنها حسابرسی می شود. مگر اینکه توبه کنند. اگر توبه کنند، الله یقیناً بخشنده است. هر کاری که انجام دهی، در توبه باز است. الله، قادر و با شکوه، می فرماید: «توبه کنید، تا من شما را وارد بهشت کنم.» «از جهنم دوری کنید و به بهشت ​​بیایید»، اینگونه الله می فرماید. الله مردم را به بهشت ​​دعوت می کند. اما شیطان آنها را به جهنم دعوت می کند. اما مردم از بهشت ​​روی برمی گردانند و دعوت شیطان را به جهنم دنبال می کنند. تا زمانی که در توبه بسته نشده است فرصتی وجود دارد. در توبه تا آخرین نفس باز می ماند. بعد از مرگ دیگر فرصتی برای توبه وجود ندارد. قبل از مرگ توبه کن. برای گناهان خود طلب بخشش کن. الله، قادر و با شکوه، بخشنده است. خداوند همه ما را ببخشد. خوبی را به عنوان خوبی و بدی را به عنوان بدی بشناسیم و از بدی دوری کنیم. اگر کار بدی انجام داده ایم، باید شرمنده شویم و توبه کنیم. ان شاءالله از الله طلب بخشش کنیم. انسان اشتباه می کند و طلب بخشش می کند. شاید او گمراه شده و نتوانسته بین خوب و بد تشخیص دهد. اراده الله جاری است، همه چیز تحت فرمان اوست. باید از الله بخواهیم که ما را گمراه نکند. ان شاءالله از بدکاران نباشیم.