Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُومُوا لِلّٰهِ قَانِت۪ينَ (2:238) خداوند، بلندمرتبه و قادر مطلق، فرمان می‌دهد: نمازها را به‌جا آورید. آن‌ها را حفظ کنید. همه نمازهای واجب خود را اقامه کنید. به‌ویژه نماز میانه بسیار مهم است. دربارهٔ نماز میانه، «صلوة الوسطی»، اختلاف نظر وجود دارد. بحث می‌شود که آیا منظور نماز فجر است یا نماز عصر. اما با احتمال زیاد منظور نماز فجر است. نماز فجر باارزش‌ترینِ همهٔ نمازهاست. زیرا برخاستن در صبح زود و به‌جا آوردن این نماز در پایان شب برای بسیاری از مؤمنان دشوار است. از آنجا که نمازهای شب به‌ویژه پرفضیلت هستند، این نماز در پایان شب نیز جایگاه والایی دارد. هر عملی برترین صورت خود را دارد. در میان نمازهای واجب، نماز فجر برترین است. پیامبر ما، درود و سلام خدا بر او باد، می‌فرماید: «هرکس نماز عشاء را به‌جا آورد و برای نماز فجر برخیزد، برای او محسوب می‌شود، گویی تمام شب را در نماز گذرانده است.» اگر روز خود را با نماز فجر آغاز کنید و همهٔ اعمالتان را با نیت رضای خداوند انجام دهید، همهٔ این‌ها برای شما به‌عنوان عبادت محسوب می‌شود. بدین‌سان ما هدف آفرینش خود را محقق می‌سازیم. خداوند ما را آفرید تا او را عبادت کنیم. به این ترتیب از فرمان او پیروی می‌کنیم. بدین وسیله هر نعمتی به انسان عطا می‌شود. برای کسانی که نمی‌توانند نماز فجر را در زمان مقرر به‌جا آورند: امکان دارد آن را بعد از طلوع آفتاب تا زمان ظهر همراه با سنت قضا کنند. البته به ارزش نمازی که به‌موقع ادا شده نمی‌رسد، اما خداوند آن را می‌پذیرد. بنابراین روز با نشانهٔ عبادت آغاز می‌شود. خداوند عبادات ما را قبول فرماید.

ما شکرگزار الله هستیم که او به ما پیامبر را بخشیده است‌. هر چقدر هم که پیامبر را تکریم و دوست بداریم، هرگز کافی نیست‌. ستایش پیامبر برای ما فایده دارد‌. ابتدا الله او را ستایش کرد و سپس به ما دستور داد که ما نیز چنین کنیم‌. بالاترین و زیباترین صفات در پیامبر یافت می‌شود‌. نه در میان جن، نه انسان‌ها و نه فرشتگان کسی با مقام بالاتر یا صفات بهتر وجود ندارد‌. او در بالاترین جایگاه قرار دارد‌. مقام او آن‌قدر بالاست که الله او را در معراج به حضور الهی خود پذیرفت و با او سخن گفت - مرحله‌ای که هیچ‌کس دیگر نمی‌توانست به آن برسد‌. به خاطر او، الله به بشریت نعمت‌های فراوانی بخشیده است‌. این نعمت‌های الله نشانه‌ای از تکریم پیامبر است‌. برخی از آن‌ها آشکار است‌. پیامبر فرمود: "زمین برای من پاک گردیده است‌." در میان پیامبران پیشین چنین نبود که زمین پاک محسوب شود‌. آن‌ها حتماً باید مکانی پاک ایجاد می‌کردند‌. برای نماز خواندن نیاز به خانه‌ی عبادت یا مکان مشخصی برای نماز بود‌. به احترام پیامبر، تیمم با خاک به عنوان جایگزینی برای وضو در صورت عدم وجود آب محسوب می‌شود‌. می‌توان در هر مکانی نماز خواند، تا زمانی که محل نماز از نجاست شرعی پاک باشد‌. چه در خیابان، چه در مزرعه، چه در ساختمان، کلیسا یا کنیسه‌. هر جا که باشد، تا زمانی که از نجاست شرعی پاک باشد، می‌توان نماز خواند‌. در نهایت، به امت پیامبر چیزهای زیادی داده شده یا امکان‌پذیر شده که امت‌های پیشین نداشتند‌. یکی از آن‌ها مربوط به روزه است‌. روزه در شریعت الهی که عیسی بر اساس آن عمل می‌کرد وجود داشت‌. قوانین الهی در طول زمان تفاوت‌های جزئی پیدا کردند، اما دین یکی ماند: اسلام‌. همه‌ی پیامبران اسلام را اعلام کردند‌. قانون‌گذاری از پیامبری به پیامبر دیگر به‌روزرسانی شد‌. "به‌راستی دین نزد الله اسلام است‌." (3:19) دین الله فقط یکی است: اسلام‌. همه‌ی پیامبران به آن تعلق داشتند‌. هیچ چیز دیگری‌. آدم، موسی، نوح - همه‌ی آن‌ها از اسلام پیروی کردند‌. قوانین الهی از پیامبری به پیامبر دیگر به‌روزرسانی شد، اما همه‌ی پیامبران اسلام را زندگی کردند‌. برخی چیزها ممنوع شد، برخی دیگر مجاز شد‌. برخی موارد اضافه شد، برخی دیگر حذف شد‌. این‌گونه ادامه یافت تا به پیامبر ما رسید‌. در شریعت الهی پیشین نیز روزه وجود داشت‌. در آن زمان، آن‌ها شش ماه روزه می‌گرفتند‌. افطار فقط یک بار در روز بود‌. هنگام غروب خورشید افطار می‌کردند‌. پس از آن، 24 ساعت چیزی نمی‌خوردند‌. شکر خدا که یک ماه روزه بر ما واجب شده است و ما می‌توانیم از شب تا اذان صبح غذا بخوریم‌. مثال‌های زیادی از این دست وجود دارد‌. الله به خاطر پیامبر به ما تسهیلاتی داده است‌. دین ما به خاطر پیامبر آسان است‌. مهم این است که مردم این دین را زندگی کنند‌. این بسیار ساده است‌. برخی می‌گویند که سخت است و قابل انجام نیست‌. آن‌ها دروغ می‌گویند‌. مردم در زندگی روزمره‌ی خود حداقل ده برابر بیشتر از زمان عبادت را با چیزها و فعالیت‌های دیگر می‌گذرانند‌. این مشکلی نیست، اما وقتی نوبت به عبادت می‌رسد، بهانه‌هایی مثل "نمی‌توانم، خیلی سخت است" پیدا می‌کنند‌. اما اگر کسی وظایف دینی خود را انجام ندهد، انواع مشکلات به وجود می‌آید‌. بدون عبادت، بدون ارتباط با الله، با شیطان مرتبط می‌شود‌. و با شیطان، البته انواع مشکلات می‌آید‌. بنابراین بزرگ‌ترین افتخار این است که با پیامبر مرتبط باشیم‌. اگر الله به کسی این را عطا کرده باشد، باید شکرگزار باشد‌. ارتباط با پیامبر، انسان را به یک انسان خوب تبدیل می‌کند‌. برای تو همه چیز خوب خواهد شد‌. رابطه‌ی تو با همنوعانت خوب خواهد بود‌. با خانواده‌ات خوب کنار می‌آیی‌. با محیط خود خوب خواهد بود‌. تو به یک بنده‌ی محبوب الله تبدیل می‌شوی‌. شیطان این را اصلاً نمی‌خواهد‌. او مسلمانان را پیوسته با توهمات فریب می‌دهد‌. او می‌گوید: "پیامبر هم مثل ما یک انسان بود‌." "تفاوت در چیست؟ او هم مثل همه‌ی ما یک انسان بود‌." البته او یک انسان بود، یکی از ما‌. انسانی خلق‌شده توسط الله از نسل آدم‌. اما در مورد ذات و روحش، پیامبر می‌گوید: "من به عنوان آخرین پیامبر به این دنیا فرستاده شدم، اما به عنوان نخستین همه‌ی پیامبران خلق شدم‌." از نظر فیزیکی، پیامبر به عنوان آخرین پیامبر به این دنیا آمد‌. اما الله پیامبر را در آغاز به عنوان اولین همه‌ی پیامبران خلق کرد‌. نخستین چیزی که الله خلق کرد، نور پیامبر بود‌. بنابراین روی عرش، کرسی، همه‌جا نوشته شده است: "خدایی جز الله نیست و محمد پیامبر اوست‌." کسانی که پیامبر را به عنوان یک انسان معمولی می‌بینند، دارای فهم محدودی هستند‌. حتی از نظر فیزیکی، پیامبر شبیه ما نبود‌. او زیباترین همه‌ی انسان‌ها بود‌. او هرگز خیلی بلند یا خیلی کوتاه به نظر نمی‌رسید، حتی در کنار کسی که به نظر می‌رسید بلندتر باشد‌. صفات و ظاهر او مانند انسان‌های عادی نبود‌. حتی از لحاظ ظاهری، او در سن شصت سالگی مانند یک سی‌ساله به نظر می‌رسید‌. در موی سر و ریشش تنها 6-7 موی سفید وجود داشت‌. او قدرت داشت که وحی، قرآن بزرگوار و بار انسانیت را تحمل کند‌. الله به او قدرت داد‌. هیچ‌کس نمی‌توانست پیامبر را شکست دهد‌. در مکه، یک بار یک کافر او را به چالش کشید‌. او یک کشتی‌گیر بود‌. هیچ‌کس نمی‌توانست این مرد را شکست دهد‌. او گفت: "خوب، اگر مرا شکست دهی، من مسلمان می‌شوم‌." "اگر من برنده شوم، تو از کارت دست می‌کشی‌"، او به پیامبر گفت‌. آن‌ها شروع به کشتی کردند و پیامبر او را با یک حرکت فوراً به زمین انداخت‌. مرد تعجب کرد و پرسید: "چه اتفاقی افتاد؟" "من بی‌توجه بودم‌." "بیا از نو شروع کنیم‌." آن‌ها دوباره کشتی گرفتند‌. باز هم پیامبر او را به زمین انداخت‌. "حالا مسلمان شو‌"، سپس پیامبر گفت‌. "نه، تو با من سحر کردی، هیچ‌کس نمی‌تواند مرا شکست دهد‌"، آن کافر امتناع کرد‌. پیامبر یک انسان عادی نبود‌. جبرئیل دستور گرفت که پیامبر را وزن کند‌. او یک نفر را روی ترازو گذاشت، پیامبر سنگین‌تر بود‌. او نفر دوم را اضافه کرد، باز هم پیامبر سنگین‌تر بود‌. حتی اگر 10 یا 1000 نفر را قرار دهند، پیامبر سنگین‌تر خواهد بود‌. حتی اگر همه‌ی مردم را قرار دهند، او سنگین‌تر خواهد بود‌. گاهی پیامبر هنگام راه رفتن روی سنگ، ردپایی باقی می‌گذاشت‌. این ردپاهای مقدس پیامبر امروز هم می‌توانند شهادت داده شوند‌. هنگامی که او روی شن راه می‌رفت، اثری به جا نمی‌گذاشت‌. صفات پیامبر بی‌شمار است‌. او سایه نداشت، زیرا از نور تشکیل شده بود‌. متأسفانه جوانانی هستند که توسط شیطان فریب خورده‌اند و پیامبر را تکریم نمی‌کنند‌. دیروز در این‌باره صحبت می‌کردند‌. اینترنت هم بزرگ‌ترین سلاح و هم بزرگ‌ترین دام شیطان است‌. این مهم‌ترین ابزار شیطان است‌. گاهی اوقات نیز مفید است‌. نه خیلی اوقات، اما چه کنیم، باید با آن کنار بیاییم‌. شیطان جوانان را فریب می‌دهد‌. آن‌ها می‌گویند: "پیامبر یک انسان مثل ما بود‌." "او مرد و رفت، زیاده‌روی نکنید‌"، می‌گویند‌. این‌گونه حرف می‌زنند و دشمن کسانی می‌شوند که او را تکریم می‌کنند‌. آن‌ها فکر می‌کنند که اعمالشان معنی دارد‌. در ترکی می‌گویند، "به پای خود شلیک کردن‌." اینجا آن‌ها نه به پا، بلکه مستقیماً به قلب خود شلیک می‌کنند‌. این‌گونه به نابودی می‌روند‌. آن‌ها الگوی بدی برای دیگران هستند‌. به جای این‌که به راه راست بیایند، مردم را از آن دور می‌کنند‌. جوانان ایمان خود را از دست می‌دهند‌. خدا آن‌ها را حفظ کند‌. اسلام اولین مرحله است‌. ایمان واقعی، ایمان، باید تازه به دست آید‌. مسلمانان زیادی وجود دارند، اما تعداد کمی ایمان واقعی دارند‌. وقتی شهادتین را بگویی، مسلمان می‌شوی‌. اما ایمان چیز دیگری است‌. ایمان شرایطی دارد و از جمله آن اعتقاد به غیب است، یعنی باور به همه‌ی آنچه پیامبر گفته است‌. کلمات پیامبر واضح است‌. اما آن‌ها به پیامبر توجهی نمی‌کنند و می‌گویند: "او مرد و رفت‌." در حالی که پیامبر زنده است، او در قبر خود به زندگی ادامه می‌دهد‌. زیرا حدیثی وجود دارد: "هر کس به من سلام کند، من سلام را به او می‌رسانم و پاسخ می‌دهم‌." آن‌ها به این باور ندارند‌. آن‌ها می‌گویند: "او مرد، رفت، نمی‌تواند کاری انجام دهد‌." برای ما سخت است حتی تکرار کنیم آنچه آن‌ها می‌گویند‌. ما حتی یک هزارم آنچه آن‌ها می‌گویند را نمی‌گوییم‌. ما فقط ملایم‌ترین را ذکر می‌کنیم‌. آنچه دیگر می‌گویند را نمی‌توانیم مستقیماً بازگو کنیم‌. آن‌ها از ایمان واقعی منحرف شده‌اند‌. این حتی می‌تواند منجر به خروج آن‌ها از اسلام شود‌. هر چه بیشتر ما پیامبر را ذکر کنیم، بیشتر با او مرتبط هستیم‌. برخی می‌گویند: "می‌خواهم پیامبر را ببینم، به من کمک کن‌." مسئله دیدن در خواب نیست، مسئله ایمان است‌. وقتی به او سلام می‌فرستی، در هر حال با او در تماس هستی‌. هر بار که به او سلام می‌کنی، او به تو پاسخ می‌دهد‌. این یک نعمت بزرگ است‌. شیطان مردم را فریب می‌دهد تا این فضیلت را از دست بدهند و صلوات را نخوانند‌. وقتی تجمعاتی مثل این برگزار می‌شود، مردم می‌آیند، اما در جماعت‌هایی که توسط شیطان فریب خورده‌اند، صد برابر بیشتر جمع می‌شوند‌. بیشتر آن‌ها لایق آن نیستند‌. چون زمان آخر است، فساد و بدی زیاد است‌. آن‌ها شبیه مسلمانان به نظر می‌رسند، اما در عین حال کسانی هستند که بیشترین ضرر را به مسلمانان می‌رسانند‌. تجمعاتی مثل این مانند واحه‌ای در بیابان است‌. تشنگان می‌آیند و از آن بهره‌مند می‌شوند‌. کسانی که دنبال سراب می‌روند، به نابودی می‌روند‌. بیایید، اینجا یک واحه با آب است! بیایید، خود را نجات دهید، از این آب بنوشید‌. "نه، ما نمی‌آییم، ببین، آنجا دریاها جاری است و چشمه‌ها فوران می‌کنند‌." اما آنچه آن‌ها می‌بینند، فقط یک سراب است‌. آن‌ها به آنجا می‌روند و از تشنگی خود را نابود می‌کنند‌. آن‌ها فکر می‌کنند آنچه می‌بینند چیز ویژه‌ای است، اما فقط یک توهم است‌. خداوند ما را از کسانی قرار دهد که حقیقت را می‌بینند‌. ما از راه راست منحرف نشویم‌.

به دستور شیخ ناظم، بیایید بعد از نماز صبح چند کلمه سخن بگوییم، چون اینجا یک درگاه است، ان‌شاءالله برای همه ما سودمند خواهد بود. امروزه مردم سراسر جهان سنت پیامبر ما و چیزهایی که برای بشریت مفید است را نادیده می‌گیرند. همه واضح‌ترین چیز را انجام می‌دهند، بدون اینکه حتی متوجه آن شوند. آن‌ها هیچ ایده‌ای ندارند که این مضر است. برای آن‌ها کاملاً طبیعی است. آن‌ها ایستاده می‌خورند و می‌نوشند، گویی که این طبیعی‌ترین چیز دنیاست. این نه مطابق سنت است و نه برای انسان مفید. برعکس، زیان دارد. باید نشسته بنوشی، نشسته بخوری. اگر حداقل به عنوان سنت پیامبر ما آن را انجام دهی، نه تنها برکت صد شهید را به دست می‌آوری، بلکه برای سلامتی‌ات نیز مفید است. چه جوان و چه پیر، همه همین کار را می‌کنند. با بطری در دست، در حال راه رفتن می‌نوشند. حتی اگر لیوان هم داشته باشند، در حال دویدن می‌نوشند. تنها چیزی که باید ایستاده نوشیده شود، زمزم است. زمزم ایستاده نوشیده می‌شود. و دوم، پس از وضو، یک جرعه آب را ایستاده، رو به قبله و با بسم‌الله بنوشند. غیر از این، همه چیز در حالت نشسته خورده و نوشیده می‌شود. هر جا که نگاه کنی، در رستوران، در کافه، همه جا مردم ایستاده می‌خورند و می‌نوشند. مردم فکر می‌کنند: «مهم نیست». آن‌ها باور دارند که فرقی ندارد ایستاده یا نشسته غذا بخورند. می‌گویند: «هیچ فرقی نمی‌کند». اما این درست نیست، اصلاً یکسان نیست. برای یک مسلمان، کلام پیامبر ما مهم است و پیروی از دستورات او اهمیت زیادی دارد. خداوند به خاطر این کار پاداش فراوانی می‌دهد و در عین حال سلامتی مردم را حفظ می‌کند. خداوند راضی باشد.

مبارک! این ماه مبارک باشد! در این ماه مبارک که ما جشن میلاد پیامبر را برگزار می‌کنیم، ماه مولد النبی، باید هر روز به‌خصوص به یاد پیامبر، صلح و درود بر او، باشیم و تولد او را گرامی بداریم. بیایید تولد پیامبر را جشن بگیریم. مهم‌ترین چیز برای ما این است که فرمان الله را پیروی کنیم. و فرمان الله این است که پیامبر، صلح و درود بر او، را ستایش کنیم. در هر فرصتی باید به یاد پیامبر باشیم و او را ستایش کنیم. زیرا در قرآن، الله دستور می‌دهد: قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ (3:31) «اگر الله را دوست دارید، پس از من پیروی کنید.» «الله شما را دوست خواهد داشت.» هرچه بیشتر از پیامبر پیروی کنید، به مرتبه بالاتری می‌رسید. شما بر دیگر انسان‌ها برتری خواهید یافت. این رضایت الله است که شما را بالا ببرد. انسان‌ها در آفرینش خود برابرند - آن‌ها انسان هستند. الله همه انسان‌ها را برابر آفریده است. آن‌ها از طریق عشق به پیامبر از دیگران متمایز می‌شوند. ما می‌بینیم که بلندمرتبه‌ترین انسان‌ها پس از پیامبر، کسانی هستند که به او نزدیک‌ترند و از او پیروی می‌کنند. آن‌ها تلاش می‌کنند تا به‌طور کامل به او تأسّی کنند. چه کسی به پیامبر نزدیک‌تر بود؟ سیدنا ابوبکر همیشه در کنار پیامبر بود. او به وفادارانه‌ترین شکل از او پیروی می‌کرد. پس از او، دیگر اصحاب می‌آیند. بین آن‌ها تفاوت‌هایی وجود دارد، اما هرکس بیشتر از اعمال پیامبر پیروی کرد، به مرتبه بالاتری رسید. پیامبر گفت: «اصحاب من مانند ستاره‌ها هستند، از هر کدام که پیروی کنید، هدایت خواهید شد.» آن‌ها با دقت بسیار به آنچه پیامبر گفت و انجام داد، توجه می‌کردند و با اشتیاق به او تأسّی می‌کردند. بهترین زمان برای مسلمانان، زمان پیامبر و اصحابش بود. پس از آن‌ها، دوستان خدا و علما نیز به آنچه پیامبر انجام می‌داد، توجه می‌کنند. آنچه او انجام داد، ما آن را سنت، روش پیامبر می‌نامیم. کسانی که با پیامبر زندگی می‌کردند و شاهد اعمال او بودند، آن را به مردم پس از خود آموزش دادند. علما آنچه را که پیامبر گفت، ثبت کردند و به این ترتیب این سنت به ما منتقل شده است. سنت مانند فرض نیست. یک فرض واجب است، باید آن را انجام دهید، نمی‌توانید از آن فرار کنید. اگر آن را ترک کنید، می‌توانید بعداً آن را قضا کنید. اما در مورد سنت، نمی‌توانید آن را قضا کنید. و اگر یک واجب را ترک کنید و بعداً آن را قضا کنید، نمی‌توانید به پاداش کامل که الله می‌دهد، برسید. اگر آن را در زمان مقرر انجام دهید، مانند نماز پنج‌گانه، اما در وقت مقرر نخوانید و بعداً قضا کنید، نمی‌توانید به رضایت کامل الله برای آن دست یابید. اگر یک روز در رمضان روزه نگیرید که واجب است، حتی اگر تمام شب را تا پایان عمرتان روزه بگیرید، نمی‌توانید به پاداش آن برسید. وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ (24:15) الله چیز باارزشی به شما داده است. او نیازی به روزه یا نماز شما ندارد. اما اگر با آن بی‌اعتنایی کنید و آن را انجام ندهید، در حالی که او آن را به شما داده است، پس او از شما راضی نیست. بنابراین علما و دوستان خدا از سنت پیامبر و آنچه او به ما نشان داد، پیروی کردند. سنت‌های زیادی وجود دارد که بسیاری از مردم آن‌ها را فراموش کرده‌اند، اما هنوز در کتاب‌ها موجود است. البته ما نمی‌توانیم همه آن‌ها را به‌طور صد درصد انجام دهیم، زیرا ما انسان‌های عادی هستیم. اما بسیاری از آن‌ها ساده است و تا حد ممکن می‌توانیم آن‌ها را در زندگی خود بگنجانیم. کارهایی که انجام می‌دهیم، باید با نیت پیروی و تأسّی از پیامبر باشد. الله ما را به خاطر آن پاداش می‌دهد. با این نیت خوب و عشق به پیامبر، شیوخ طریقت‌های صوفیه در این مسیر قدم می‌زنند و سعی می‌کنند همان را به پیروان خود بیاموزند. مهم نیست چه بر سرشان می‌آید، آن‌ها با آن در صلح و راضی هستند، حتی اگر بسیار دشوار باشد. یک بار شاه نقشبند بهاءالدین بخاری، بنیانگذار طریقت نقشبندی، هنگامی که در سفر حج بود، گفت که الله پسرش را به نزد خود خواهد برد. وقتی به بخارا بازگشت، به او گفتند که پسر بزرگش فوت کرده است. وقتی این را شنید، چگونه واکنش نشان داد؟ آدم‌های معمولی بسیار ناراحت می‌شدند، از سخت‌ترین چیزها در زندگی است که پسر خود را از دست بدهید. چه اتفاقی افتاد؟ او بسیار خوشحال بود. چرا خوشحال بود؟ گفت: «الحمدلله، پیامبر هم پسرش را از دست داد، پسر من هم فوت کرده است، من به‌طور کامل از پیامبر پیروی می‌کنم.» این عشق و نگرش دوستان خدا و شیوخ است که ما از آن‌ها در قبال پیامبر پیروی می‌کنیم. و او گفت: «من هیچ سنتی از پیامبر را ترک نکرده‌ام، من همه چیز را مانند پیامبر انجام می‌دهم.» همه شیوخ و نیز سلاطین نیز همین‌طور هستند، به‌ویژه سلاطین عثمانی. هنگامی که مسجد بزرگ معروف در بورسا تکمیل شد، سلطان اعلام کرد که به یک امام نیاز دارد تا نماز افتتاحیه را اقامه کند. اما او یک شرط برای آن داشت. او گفت که کسی را می‌خواهد که هیچ نماز سنتی از نماز عصر را ترک نکرده باشد. از آنجا که نماز سنتی عصر به عنوان مؤکده محسوب نمی‌شود، برخی آن را ترک می‌کنند. اما در آن زمان، توسط همه خوانده می‌شد، حتی اگر شاید همیشه منظم نبوده باشد. هیچ‌کس اعلام آمادگی نکرد. سلطان گفت: «من پیش‌نماز خواهم شد. من هرگز یک سنت را ترک نکرده‌ام.» و همه سلاطین خود را خادم پیامبر می‌دیدند. آن‌ها خود را حاکم جهان نمی‌دیدند، آن‌ها فقط خادم برای پیامبر و امت او بودند. بنابراین سلاطین افرادی هستند که بیش از همه توسط شیاطین تهمت زده می‌شوند. شیاطین از سلاطین نفرت دارند، زیرا آن‌ها به مردم راه راست، نیکی و عدالت را نشان می‌دهند - همه چیزهایی که برای شیاطین ناخوشایند است. آن‌ها بزرگ‌ترین فداکاری‌ها را در زندگی خود انجام دادند تا کار نیک انجام دهند و از روی عشق به پیامبر به مردم خدمت کنند. در مقابل، آن‌ها به چیزهای بد متهم می‌شوند. الله شاهد است، عدالت روشن خواهد شد. مهم‌ترین چیز این است که آن‌ها همه چیز را به خاطر پیامبر انجام دادند، تا رضایت الله، قادر متعال و برتر، را به دست آورند. آن‌ها از نفس خود پیروی نمی‌کردند، وگرنه همه‌چیز به‌طور کامل متفاوت می‌شد. بنابراین ما باید این شخصیت‌های بزرگ را الگوی خود قرار دهیم - چگونه خدمت کردند، چگونه در همه چیز برجسته بودند. مردم امروز فکر می‌کنند که آن‌ها باهوش‌ترند، آن‌ها بیشتر از این‌ها فهم دارند. اما این افراد صد، هزار بار باهوش‌تر از این‌ها بودند. بنابراین الله این قدرت را به آن‌ها داد تا راه پیامبر را حفظ کنند. آن‌ها مدافعان پیامبر و اسلام بودند. آن‌ها عدالت را برای مسلمانان و غیرمسلمانان به طور یکسان اجرا می‌کردند، بدون تفاوت. این فرمان پیامبر است. پیامبر گفت که اگر کسی به یک غیرمسلمان در یک کشور مسلمان که به قوانین کشور پایبند است، آسیب برساند، مجازات او دو برابر است، در مقایسه با زمانی که به یک مسلمان آسیب رسانده شده است. همه این سلاطین این فرمان را بسیار دقیق پیروی می‌کردند. بنابراین هیچ‌کس جز سلاطین و خلفای اسلام به اندازه آن‌ها عادل نبوده است. ما از الله برای این نعمت در این مسیر تشکر می‌کنیم - مسیر این شخصیت‌های بزرگ، هم سلاطین این جهان و هم سلاطین قلب‌ها. هر سلطان عثمانی یک شیخ داشت؛ او تحت هدایت شیخ بود و از او پیروی می‌کرد. با سلطان در رأس، یک قدرت ویژه حکم‌فرما بود. وقتی آن‌ها سلطان را حذف کردند، همه‌چیز تمام شد. الله، برای کل جهان یک سلطان بفرست تا عدالت را برقرار کند.

ما در ماه تولد پیامبر ﷺ، یعنی ماه ربیع‌الاول قرار داریم. این ماه در اسلام به‌عنوان ماهی بسیار مبارک شناخته می‌شود. هر کس پیامبر ﷺ را دوست بدارد، احترام کند و ستایش نماید، فرمان خدا را انجام داده و خدا ﷻ او را به‌خاطر آن دوست دارد. بدون توجه به اصل و نسب، رنگ پوست یا زبان: هر کس پیامبر ﷺ را ستایش کند، خدا ﷻ او را دوست دارد. ارادهٔ خدا ﷻ در علم او قرار دارد. ما فقط می‌توانیم شاکر باشیم که جزو کسانی هستیم که پیامبر ﷺ را ستایش می‌کنند. الحمدلله، ماشاءالله، اینجا یک مسجد وجود دارد. خدا ﷻ بوسنیایی‌ها را برکت دهد. او آن‌ها را برگزیده تا در این منطقه مسلمان باشند. او ﷻ آن‌ها را انتخاب کرده، این ارادهٔ اوست. افرادی دیگر اینجا هستند که برگزیده نشده‌اند. آن‌ها خدا را ستایش نمی‌کنند، به او ایمان ندارند، ایمان ندارند. این برای آن‌ها خوب نیست. بنابراین هر کس که از نعمت ایمان برخوردار شده، باید روزانه از خدا ﷻ تشکر کند. «شکراً لله، شکراً لله» را باید همواره تکرار کرد. همان‌طور که پیامبر ﷺ فرمودند: برای یک مسلمان، یک مؤمن، هیچ چیز بدون پاداش یا دلیل رخ نمی‌دهد. در بسیاری از مکان‌ها، حتی در کشور خودمان، مردم همه چیز را فراموش کرده‌اند، اسلام را فراموش کرده‌اند، هر گونه ارتباط با اسلام را از دست داده‌اند. خدا ﷻ دلیلی می‌فرستد، الحمدلله، و آن‌ها دوباره به اسلام بازمی‌گردند. این‌گونه در همه جا است. هر چه رخ دهد، غمگین نباشید. آن اتفاق افتاده و گذشته است، دلیلی برای اندوه نیست. اگر در راه درست هستید، باید خوشحال باشید و از خدا ﷻ تشکر کنید. ما در زمان‌های سختی زندگی می‌کنیم، اما این ارادهٔ خدا ﷻ است. هر کس چنین سختی‌هایی را پشت سر بگذارد و در عین حال به خدا ﷻ ایمان داشته باشد و پیامبر ﷺ، خلفای او، چهار خلیفه، خانواده و یارانش را دوست بدارد، او در راه درست است. آن‌ها باید از خدا ﷻ شکرگزار باشند. همان‌طور که پیامبر ﷺ فرمودند: یک مؤمن باید چیزی را که من دوست دارم، دوست داشته باشد. اگر من چیزی را دوست ندارم، او نیز نباید آن را دوست داشته باشد یا مجذوب آن شود. این معیار ماست، ترازویی برای مؤمنان حقیقی و کسانی که واقعاً از طریقت پیروی می‌کنند. شما با افرادی برخورد می‌کنید که فکر می‌کردید مؤمنان واقعی هستند، اما آن‌ها از یاران راضی نیستند. آن‌ها با خلفای پیامبر ﷺ موافق نیستند. و بعضی افراد خانوادهٔ پیامبر ﷺ را نیز دوست ندارند. آن‌ها به پیامبر ﷺ احترام نمی‌گذارند، او را به‌عنوان یک انسان عادی می‌بینند. این افراد جزو مؤمنان واقعی نیستند و در مسیر نادرستی هستند. شاید آن‌ها را ببینید و فکر کنید که برای اسلام همه کار می‌کنند، اما این به هیچ وجه درست نیست. پیامبر ﷺ این افراد را توصیف کرده است. پیامبر فرمودند، این افراد قرآن را از حفظ می‌دانند، حدیث‌ها را از حفظ می‌دانند، اما تلاوت آن‌ها از گلویشان فراتر نمی‌رود. آن در دهان، روی زبان باقی می‌ماند. و آن‌ها از اسلام، از ایمان خارج می‌شوند، به‌سرعتی که یک تیر از کمان خارج می‌شود. زیرا اسلام نیازمند ایمان است، ایمان کامل. و ایمان حقیقی را فقط در اهل سنت و جماعت و به‌ویژه در پیروان طریقت می‌توان یافت. بنابراین ما به مردم هشدار می‌دهیم، زیرا این روزها زمان‌های خطرناکی هستند. شاید بعضی فکر کنند که حق با آن‌هاست و می‌توانند کاری انجام دهند، اما آن‌ها به خودشان آسیب می‌رسانند، بدون اینکه هیچ نفع یا پاداشی از خدا ﷻ دریافت کنند. آن‌ها به خود و دیگران آسیب می‌رسانند. بدون هیچ نفعی. آن‌ها کارها را فقط برای منافع خودشان انجام می‌دهند و حتی برای آن حاضرند همه چیز را نابود کنند. اگر در منفعت آن‌ها باشد، به هر کاری آماده‌اند. زیرا یک مؤمن، یک مسلمان، مهربان است. این صفت خدا ﷻ است، الرحمن، الرحیم، و پیامبر صلی‌الله علیه و سلم نیز رؤوفٌ بالمؤمنین، رؤوفٌ رحیم است. ما، الحمدلله، از خدا ﷻ تشکر می‌کنیم که ما را به راه خود هدایت کرده است. ما تنها به‌واسطهٔ معجزهٔ خدا ﷻ به اینجا آمده‌ایم، و ان‌شاءالله، این معجزه می‌تواند ادامه یابد، ما می‌توانیم تا روز قیامت در این راه بمانیم. باشد که خدا ﷻ ما را در این راه نگه دارد و به اسلام کمک کند، سیدنا مهدی، علیه‌السلام، را برای ما بفرستد، ان‌شاءالله. باشد که او تمام دنیا را به سوی اسلام خالص هدایت کند، ان‌شاءالله. با اسلام ترس وجود نخواهد داشت، ظلم وجود نخواهد داشت، افسردگی، هیچ‌کدام. همهٔ خوبی‌ها با اسلام خواهد آمد. برکت، رحمت، خوشبختی، همه چیز، ان‌شاءالله.

پیامبر، صلوات الله علیه، می‌فرماید: هدایت کردن یک انسان به راه راست برای تو از تمام دنیا بهتر است. اکثر مردم اکنون فقط به دنیا فکر می‌کنند و به دنبال آن می‌دوند. آنها آخرت را فراموش کرده‌اند. برخی حتی به آن اعتقادی ندارند. اگر یکی از این انسان‌ها را به راه راست هدایت کنی و وسیله‌ای برای راهنمایی او شوی، الله به تو پاداش بزرگی می‌دهد. این انسان به واسطه تو به راه الله آمده است. پاداشی که الله به تو برای آن خواهد داد، بسیار بزرگ است. تصور کن چقدر برای یک جای کوچک در این دنیای بزرگ خوشحال می‌شدی. اکنون چیزی به دست آورده‌ای که از این دنیا بهتر است. الله متعال این را به تو وعده داده و به تو خواهد داد. زیرا تو یک انسان را هدایت کرده، راه راست را به او نشان داده و او را به مسیر انداخته‌ای. بنابراین کسی که این کار را می‌کند، باید راضی باشد. او نباید به چیز دیگری فکر کند. این انسان یک یا پنج بار در روز نماز می‌خواند، چه ناقص و چه کامل انجام دهد. به هر حال، او راهی را آغاز کرده و در این مسیر می‌رود. او در راه الله حرکت می‌کند. باشد که الله به او صلح و آرامش عطا کند. باید از این موضوع خوشحال باشی. تا زمانی که او از راه راست منحرف نشود، باید از الله سپاسگزار باشی. این انسان به واسطه ما به راه الله آمده است، الله این را برای ما ممکن ساخته است. اینکه او این مسیر را به واسطه ما آغاز کرده، نعمتی از سوی الله متعال بر ماست. برای آن باید شکرگزار باشیم. به چیز دیگری فکر نکن. فکر نکن که از آن نفع دنیوی ببری. از سرت بیرون کن که از آن سود دنیوی ببری، فقط به خاطر اینکه کسی به واسطه تو به راه راست می‌رود. این موضوع را کمی خراب می‌کند. همچنان پاداشی وجود خواهد داشت، اما بسیار پایین‌تر از درجه عملی است که فقط برای الله انجام می‌شود. بنابراین باید به بهترین شکل ممکن با مهربانی و محبت به مردم راه راست را نشان دهیم. و به کسانی که راه درست را آغاز کرده‌اند کمک کنیم در مسیر بمانند. اگر آنها را از راه منحرف کنی و آنچه را که الله به تو داده به خاطر تو از دست برود، آن را از دست داده‌ای. در آن صورت این فایده بزرگ، این منفعت بزرگ را از دست داده‌ای. بنابراین بگذار به سوی تو بیایند و تو باش که به آنان راه را نشان می‌دهی. تو باش دروازه‌ای که از آن وارد می‌شوند. در این راه هیچ نیت پنهانی نداشته باش. تو این راه را به آنها نشان داده‌ای، آنها آن را پیموده‌اند. آنها باید در این مسیر بمانند. آنها باید در راه الله ادامه دهند. باشد که راه الله راه تو باشد. باشد که الله کمک کند. این انسان‌ها نیازهایی دارند. شیطان اصلاً دوست ندارد که این افراد در راه راست باشند. او سعی می‌کند با تمام وسایل آنها را از راه منحرف کند. او همچنین سعی می‌کند انسان نیکوکار را از اعمال خوبش محروم کند. از شیطان پیروی نکنید. از الله متعال تشکر کنید که این نعمت به شما عطا شده است. برای هر شخصی که به واسطه تو راه را پیدا می‌کند، خواه یک، دو، پنج یا ده نفر، الله به تو اجر و پاداش می‌دهد. باشد که الله آن را به همه شما عطا کند. باشد که توفیق یابید راه هدایت را به مردم نشان دهید.

بسم الله الرحمن الرحيم اِنَّ اللّٰہ علیٰ کل شی ءٍ قدیر (35:1) قدرت الله، بلندمرتبه و باشکوه، بی‌نهایت، بی‌کران و نامحدود است. بنابراین، در برابر قدرت او، عقل انسانی ناتوان است. برخی انسان‌ها می‌پرسند: «چرا این چنین است، چگونه این اتفاق می‌افتد، چرا این همه بی‌عدالتی در جهان وجود دارد؟ چرا الله، بلندمرتبه و باشکوه، کاری در این مورد انجام نمی‌دهد، چرا به آن‌ها کمک نمی‌کند؟» او الله است، بلندمرتبه و باشکوه؛ همه چیز به اراده و قدرت او رخ می‌دهد. یک مؤمن، یک مسلمان، به این ایمان دارد. به‌عنوان مؤمنان، وظیفه ماست که همه چیز را از جانب الله بپذیریم و به بزرگی و عظمت الله، قادر مطلق، ایمان داشته باشیم. اگر این کار را انجام دهیم، آرامش می‌یابیم. تو حتی نمی‌توانی امور خودت را سامان‌دهی کنی، چگونه جرأت می‌کنی در امور الله دخالت کنی؟ بسیاری از مردم از روی نادانی و جهل عمل می‌کنند. آن‌ها از روی ناآگاهی عمل می‌کنند و خود را باهوش می‌پندارند. میلیون‌ها و میلیاردها انسان گذشته‌اند، مؤمنان گذشته‌اند، مسلمانان گذشته‌اند. آیا تو تنها فرد باهوشی هستی که جرأت می‌کنی قضاوت کنی؟ بنابراین انسان باید حد و مرز خود را بشناسد. شناخت حد و مرز خود، فضیلتی بزرگ و مهربانی عظیم است. کسی که حد و مرز خود را نمی‌شناسد، در زندگی اغلب با سختی‌ها مواجه می‌شود. کسانی که حد و مرز خود را نمی‌شناسند، در جای خود قرار داده می‌شوند. البته الله، بلندمرتبه و باشکوه، قادر است انسان را در جای خود بنشاند. در این مورد هیچ شکی نیست. انسان دچار شک و تردید می‌شود. تا زمانی که این تردیدها در درون بماند، مشکلی نیست. اما کسی که به بیرون می‌رود و به مردم می‌گوید «این چنین است، آن چنان است»، اگر توبه نکند، الله، بلندمرتبه، حد و مرز او را نشان خواهد داد. او از اعمال خود به‌شدت پشیمان خواهد شد. بنابراین، عظمت الله، بلندمرتبه و باشکوه، بی‌نهایت، بی‌کران و نامحدود است. دهان خود را باز نکن تا بپرسی «چرا این چنین رخ داده است، چرا آن چنین شده است». وسوسه‌های درونی را برای خود نگه‌دار. این وسوسه‌ها در هر کسی وجود دارد. باشد که الله ما را از آن حفظ کند. اما اگر به بیرون درز کند، انسان برای آن بازخواست می‌شود و اگر توبه نکند، مجازات خواهد شد. باشد که الله ما را از آن حفظ کند. باشد که الله همه ما را از وسوسه‌ها و تجاوز از حد و مرزهایمان حفظ کند.

إذا ابتليت بمعاصي فاستتر

الله، قادر مطلق و متعال، همه چیز را به انسان داده است. او به انسان توانایی عمل و ارادهٔ آزاد داده است. ارادهٔ ما توسط علم الله خلق شده است. اما آنچه ما به عنوان عقل می‌شناسیم، در مقایسه با اراده و حکمت الله هیچ است. بنابراین ما باید خود را با ارادهٔ الله هماهنگ کنیم - راه دیگری وجود ندارد. بسیاری از مردم خود را باهوش می‌دانند و همه چیز را زیر سؤال می‌برند: «چطور ممکن است؟ این چه معنایی دارد؟ چرا این اتفاق می‌افتد؟» نیازی نیست دربارهٔ چنین چیزهایی فکر و خیال کنید. الله، قادر مطلق و متعال، تو را آفریده است. او تو را در این دنیا قرار داده است. به کارهای خودت بپرداز. خودت را با امور غیرضروری مشغول نکن. به چیزهای ممنوعه نگاه نکن. بزرگ‌ترین ممنوعیت این است که با ارادهٔ الله، قادر مطلق و متعال، مخالفت کنی. مدام نپرس «چرا؟» یا «چگونه؟». اما بیشتر مردم دقیقاً همین کار را می‌کنند. الله هر چه را بخواهد انجام می‌دهد و هر چه را نخواهد انجام نمی‌دهد. او نیازی ندارد به تو حساب پس بدهد. به کارهای خودت بپرداز. الله با رحمتش با تو رفتار می‌کند. اگر در امور غیرضروری دخالت کنی، بازنده خواهی بود، زیان خواهی دید. هر آنچه الله، قادر مطلق و متعال، به انسان داده است، برای مسلمان مفید است. این دنیا مکان آزمون است. نمی‌توانی هر لحظه را مانند بهشت زندگی کنی. حتی اگر ثروت فراوانی داشته باشی، مانند بهشت نیست. چنین چیزی در این دنیا وجود ندارد. یقیناً نگرانی‌های زیادی وجود خواهد داشت. نگرانی‌ها و سختی‌ها به وضعیت دنیا تعلق دارند. وقتی الله این سختی‌ها را بر ما تحمیل می‌کند، در واقع به سود مؤمن است. آن‌ها مقام او را بالا می‌برند. آن‌ها اعمال نیک او را می‌افزایند. برای کافر، این یک عذاب است. این هشداری است تا به راه راست بازگردد. هر که گوش فرا دهد، بهره‌مند می‌شود. هر که گوش ندهد، بیهوده زیسته است. او زمان و زندگی‌اش را هدر داده است، او باخته است. فرقی نمی‌کند چقدر رنج می‌بری، چقدر بیماری را پشت سر می‌گذاری، وقتی آن‌ها می‌گذرند، به نظر انسان می‌رسد که هرگز رخ نداده‌اند. اما اگر ایمانش را حفظ کند، برای رنج‌هایش چندین برابر پاداش خواهد گرفت. الله، قادر مطلق و متعال، آن را جبران خواهد کرد. وضعیت کنونی جهان بسیار دشوار است. مردم نمی‌دانند چه باید بکنند. آنچه باید بکنند، روشن است. باید به الله، قادر مطلق و متعال، پناه ببرند. لا ملجأ ولا منجى من الله إلا إليه هیچ پناهگاهی جز نزد الله نیست. هیچ راه دیگری جز الله وجود ندارد. هیچ جایی برای فرار نیست. راه‌حل این سختی‌ها، الله است. برخی افراد نادان چنین چیزهایی می‌نویسند: «ما راه‌حل هستیم». کسی که می‌نویسد «ما راه‌حل هستیم»، حتی برای خودش هم راه‌حلی ندارد. تنها راه‌حل، الله است. به سوی الله بازگردید. الله، قادر مطلق و متعال، به شما کمک خواهد کرد. همهٔ خیر را نزد او خواهید یافت. کسی که از الله فرار کند، هرگز خوبی نخواهد یافت و آرامش نخواهد داشت. خداوند یاری‌گر ما باشد. خداوند به همهٔ ما سعادت در این دنیا و آخرت عطا فرماید.