Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَیْءٍ إِنِّی فَاعِلٌ ذَٰلِکَ غَدًا (۱۸:۲۳) إِلَّا أَن یَشَاءَ اللَّهُ ۚ وَاذْکُرْ رَبَّکَ إِذَا نَسِیتَ (۱۸:۲۴) خداوند متعال در قرآن کریم به ما امر می‌کند که در هیچ کاری نگوییم: «این را انجام خواهم داد.» خداوند متعال به ما نصیحت، فرمان و تذکر می‌دهد که بگوییم: «من این را انجام خواهم داد، اگر خدا بخواهد.» زیرا انسان نمی‌داند در دقیقه بعد چه اتفاقی خواهد افتاد. مردم به‌سادگی وعده می‌دهند: «من این را انجام خواهم داد، من آن را انجام خواهم داد.» از این میان، به هر حال ۹۹ درصد فقط حرف‌های توخالی هستند. بنابراین، در هر چیزی که قصد داریم انجام دهیم باید بگوییم: «اگر خدا بخواهد، اگر برایم مقدور باشد، می‌خواهم این را انجام دهم.» بیشتر مردم اصلاً به این موضوع فکر نمی‌کنند. آن‌ها باور دارند که می‌توانند همه چیز را انجام دهند و به دست آورند. اغلب مردم می‌آیند و می‌گویند: «من همه چیز را به‌طور کامل انجام داده‌ام، این کار موفق می‌شود.» سپس نقطه‌ای می‌رسد که در آن موفق نمی‌شود. این بدان معناست که خداوند متعال آن را نمی‌خواهد. اگر خدا بخواهد، اتفاق می‌افتد؛ اگر نخواهد، نه؛ بنابراین نباید ناراحت بود، اما باید تلاش کرد. فقط صحبت کردن بدون تلاش هیچ حاصلی ندارد. انسان باید هم تلاش کند و همواره به خداوند متعال فکر کند و بگوید: «امیدوارم خدا اجازه دهد، امیدوارم خدا کمک کند که این وظیفه را به پایان برسانیم.» این همان ذکر است. ذکر به معنای فراموش نکردن، به یاد آوردن است. این فقط به معنای تکرار «الله، الله» نیست، بلکه در هر لحظه و در هر عمل به خدا فکر کردن است. بنابراین باید دقت کنی و پس از تلاشت از خداوند تشکر کنی، اگر موفق شد، و او را ستایش کنی، حتی اگر موفق نشد. «خداوند به ما بهتر از آن را عطا کند.» خداوند به خواست خود به ما نیکی کند، ان‌شاءالله.

الحمدلله، ما دوباره متحد شدیم. به لطف و تقدیر خداوند، این یک سفر مبارک بود. ما با بسیاری از برادران و عاشقانی در راه خدا ملاقات کردیم که خدا و پیامبر را دوست دارند. این سفر روح‌هایشان را شاداب کرد؛ و همچنین روح‌های ما را تازه کرد. الحمدلله! در نهایت اجازه یافتیم که در حضور پیامبرمان (صلی ‌الله ‌علیه ‌و آله ‌و سلم) بایستیم. چه مکان واقعاً مبارکی! در اینجا تجلیات بسیار متعالی و بزرگ الهی وجود دارد. الحمدلله، مردم به اینجا جذب می‌شوند. فرقی نمی‌کند سختی‌ها چقدر بزرگ باشند، پاداش خداوند به همان اندازه بیشتر است. وقتی به آنجا می‌روید، آزمون‌هایی خواهد بود. برای بودن در حضور پیامبرمان (صلی ‌الله ‌علیه ‌و آله ‌و سلم)، ارزش دارد این آزمون‌ها را تحمل کنیم. الحمدلله برای آن. ان‌شاءالله خداوند بازدیدهای بیشتری به ما و کسانی که هنوز آنجا نرفته‌اند عطا کند. هر آنچه در آنجا رخ دهد، اجازه حضور داشتن بزرگ‌ترین نعمت است. باید برای آن شکرگزار باشیم و خداوند را ستایش کنیم. نباید بگوییم "این چنین بود، آنچنان بود". این مهم نیست. مهم این است که دعوت شده و پذیرفته شده‌اید. سایر مسائل فرعی هستند. شما یک سفر تعطیلات معمولی نمی‌روید. این یک تعطیلات نیست، بلکه پذیرش یک پاداش بزرگ و دعوتی متعالی است. بنابراین باید با احترام وارد شوید و با احترام خارج شوید. الحمدلله در پایان پاداش را می‌بینید. دلیلی برای نگرانی نیست که "ما را اینجا قرار دادند، آنجا نه". وقتی آنجا هستید، هر مکانی باغی از بهشت است. آیا ما را به آنجا راه دادند یا نه؟ این مهم نیست. مهم این است که به حضور پیامبرمان (صلی ‌الله ‌علیه ‌و آله ‌و سلم) برسیم و از کنار قبر مبارکش عبور کنیم. پیامبر حاضر است و می‌بیند. او به شما نگاه می‌کند، شما را می‌بیند. زیرا شما درود می‌فرستید. هنگامی که درود می‌فرستید و به پیامبر سلام می‌کنید، او سلام و درود شما را پاسخ می‌دهد. پیامبر درودهای شما را در هر جای جهان می‌شنود و به شما پاسخ می‌دهد؛ اما زیارت آنجا، با نهایت تلاش و توان، بزرگ‌ترین آرزوی مؤمنان است. خداوند این زیارت را قبول کند. ان‌شاءالله آن را به کسانی که هنوز آنجا نبوده‌اند نیز عطا کند. بوییدن گل میان خارها، رسیدن به گل، ارزش هر چیز را دارد. زحمات ناچیز هستند. بعضی افراد به گل فکر نمی‌کنند، بلکه به خارها می‌اندیشند. می‌گویند: "خار بود، خیلی درد داشت". نه، هدف خارها نیستند، بلکه گل است. بودن با پیامبر (صلی ‌الله ‌علیه ‌و آله ‌و سلم) ارزش هر چیز را دارد، زیرا او ارزشمندترین است. هر کس این را درک کند، خشنودی پیامبرمان (صلی ‌الله ‌علیه ‌و آله ‌و سلم) را به دست می‌آورد. پیامبر (صلی ‌الله ‌علیه ‌و آله ‌و سلم) می‌فرماید: "باید مرا بیش از هر چیز دیگر دوست داشته باشید". "مرا فراموش نکنید و به خارها فکر نکنید". "به من فکر کنید، مرا دوست بدارید"، پیامبر ما (صلی ‌الله ‌علیه ‌و آله ‌و سلم) می‌فرماید. بزرگ‌ترین آرزوی ما این است که پیامبرمان را دوست بداریم و شفاعت او را به دست آوریم. دوست داشتن او به معنای سعادت ابدی، زیبایی ابدی است. بودن با او، در بهشت در نزدیکی او بودن، آرزوی ماست. خداوند آن را به همه ما عطا کند.

[...] دربارهٔ همسایگی: همسایه‌های خوبی باشید. در قرآن کریم آمده است: وَٱلۡجَارِ ذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ (4:36) یعنی همسایهٔ نزدیک. همسایگی بسیار مهم است. اصحاب گزارش کردند که پیامبر (صلی الله علیه و آله) آن‌قدر دربارهٔ حقوق همسایگان صحبت می‌کردند که آن‌ها فکر می‌کردند همسایگان حتی ارث می‌برند. حتی اگر آن‌ها ارث نمی‌برند، این نشان می‌دهد که چقدر مهم است. اگر شما همسایه هستید، باید همسایه‌های خوبی باشید. این صادق است، چه همسایهٔ شما مسلمان باشد یا نه. اگر همسایهٔ شما مؤمن است، باید در این مورد حتی بیشتر مراقب باشد. شما باید به آن‌ها کمک کنید و به آن‌ها توجه کنید. اگر اتفاقی می‌افتد، برای آن‌ها حاضر باشید. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمودند: ایمان کسی کامل نیست که سیر می‌خوابد در حالی که همسایه‌اش گرسنه است. پیامبر (صلی الله علیه و آله) اغلب دربارهٔ همسایگی صحبت می‌کردند. هر کجا که زندگی می‌کنید، به‌ویژه اینجا، مهم است که با همسایگان به‌خوبی کنار بیایید. مسلمان باشید یا نه، مهم نیست—همسایه‌های خوبی باشید. هم در قرآن کریم و هم در احادیث پیامبر (صلی الله علیه و آله)، بر اهمیت خوب بودن با همهٔ همسایگان، چه مسلمان و چه غیرمسلمان، تأکید شده است. هر چه از پیامبر (صلی الله علیه و آله) باشد، پربرکت است. هر کس از این تعلیم پیروی کند، خوشبخت و مبارک خواهد بود. باشد که خداوند ما را در راه پیامبر (صلی الله علیه و آله) نگه دارد و به ما بیاموزد. ممکن است این یک عبادت رسمی نباشد، اما عملی مبارک است که پاداش می‌آورد. خداوند شما را برکت دهد. ان‌شاءالله، دوباره ملاقات خواهیم کرد.

امروز جمعه است، (یوم) جُمُعه. امروز روزی مبارک برای امت است. روزی ویژه برای پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و امت او. الله در این روز به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و امت او تا روز قیامت برکات بسیاری عطا کرده است. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند که در این روز ساعتی ویژه وجود دارد که دعاها پذیرفته می‌شوند. اگر کسی آن ساعت را بیابد، الله دعاهای او را می‌پذیرد. به همین دلیل امروز، در جُمُعه، بسیاری از مردم به طور ویژه دعا می‌کنند. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند که باید به یاد داشته باشند که در طول ۲۴ ساعت از الله درخواست کنند. نگاه الله در این ساعت از جُمُعه است. هنگامی که مردم در طول روز به یاد آن هستند، الله متعال را یاد می‌کنند. بنابراین برای همه ما خوب است که تمام روز دعا و نیایش کنیم. باشد که الله دعاهای ما را بپذیرد، به ما ایمانی قوی بدهد و به ما سلامتی ببخشد تا بتوانیم نمازها و عباداتمان را به جا آوریم. باشد که او به ما سلامتی و توانگری عطا کند تا بتوانیم صدقه دهیم و به افراد بیشتری کمک کنیم.

پیامبر، صلوات الله علیه، فرمود: . «کُلُّ آتٍ قَرِيبٌ» هر چه می‌آید، نزدیک است. . اگر بگویی: «من این را در بیست یا پنجاه سال دیگر انجام خواهم داد»، در واقع آن‌قدر هم دور نیست. آن به آن اندازه‌ای که فکر می‌کنی دور نیست. . زیرا زمان به سرعت می‌آید و می‌گذرد. زندگی بسیار سریع می‌گذرد. . به همین دلیل، تنبل نباش. کارها را به تعویق نینداز. . کاری را که باید انجام دهی، سریع انجام بده. نگو: «هنوز زمان زیادی باقی است.» . «می‌تواند صبر کند. ما می‌توانیم آن را بعداً انجام دهیم.» این نگرش باعث می‌شود چیزی بسیار ارزشمند را از دست بدهی: زندگی و وقتت. . الله این زندگی را به تو داد تا پاداش‌هایی برای زندگی بعدی به‌دست آوری. نگو: «من بعداً انجام می‌دهم.» . پیامبر، صلوات الله علیه، فرمود: «هَلَکَ الْمُسَوِّفُونَ.» . «مسوّفون» به معنای کسانی است که می‌گویند «سَوْفَ» - «من انجام خواهم داد». آن‌ها بازندگان‌اند، همان‌طور که پیامبر، صلوات الله علیه، فرمود. . آن‌ها خود را نابود می‌کنند. زیرا هر بار که می‌گویی «سَوْفَ» - «من انجام خواهم داد» - نشان می‌دهد که هنوز هیچ کاری نکرده‌ای. . بنابراین، مؤمن نباید تنبل باشد. نگذار حتی یک لحظه بدون کسب چیزی مفید بگذرد. . چگونه می‌توانی این کار را انجام دهی؟ با یاد الله عزّوجلّ و پیامبر، صلوات الله علیه. . این تمام وقتت را با پاداش ارزشمند می‌کند. زمانت با برکت پر خواهد شد. . مردم باید به دنبال آن باشند. امروز، الحمدلله، ما این طرف و آن طرف سفر می‌کنیم. . ما در بسیاری از مکان‌ها با مؤمنانی ملاقات می‌کنیم که به‌ویژه برای الله و پیامبرش می‌آیند. این افراد، الحمدلله، موفق‌اند. . اما ما افراد زیادی را می‌بینیم که فقط به دنبال امور دنیوی و لذت‌های خود هستند. آن‌ها اصلاً به آخرت فکر نمی‌کنند؛ حتی به آن باور ندارند. . آن‌ها زندگی می‌کنند گویی که الله آن‌ها را فقط برای خوردن و لذت آفریده است. آن‌ها هیچ احترامی برای الله عزّوجلّ نشان نمی‌دهند. . این‌ها افراد بدبختی هستند. ممکن است ثروتمند باشند. . ممکن است همه چیز داشته باشند، اما این برای انسان‌ها کافی نیست. الله انسان را به‌عنوان برترینِ تمام مخلوقات آفرید. . اما اگر از دستورات الله پیروی نکنند، این مقام را از دست می‌دهند و به پایین‌ترین تبدیل می‌شوند. ناراحت نباش که نمی‌توانی آنچه آن‌ها انجام می‌دهند را انجام دهی: . بعضی چیزها را می‌توانی انجام دهی، برخی را نه. مهم نیست، زیرا حتی به آن‌ها فکر هم نخواهی کرد. . پس از دو روز، لذت دنیوی پایان می‌یابد. سپس بیشتر می‌خواهی. . اما شادی آخرت ابدی است. هر لحظه بهتر، شادتر و برای آخرت مفیدتر خواهد بود. . این وعده الله به مؤمنان است. و الحمدلله، برای مؤمنان آسان است که این شادی و خوشبختی را برای آخرت به‌دست آورند. . این از طریق پیروی از دستورات الله، خوب بودن با خود، خانواده و همسایگانت به‌دست می‌آید. همه این‌ها به تو کمک می‌کند تا پاداش کسب کنی و این شادی را به‌دست آوری، حتی اگر لذت دنیوی نباشد. . حتی در این دنیا - مؤمن می‌تواند از امور دنیوی مجاز لذت ببرد. تا زمانی که نماز می‌خوانند و از دستورات الله پیروی می‌کنند، هیچ محدودیتی وجود ندارد. . مؤمن می‌تواند شنا کند، غذا بخورد، پیاده‌روی کند و از مکان‌های زیبا بازدید کند. همه این‌ها خوب است، اگر ایمان در قلبشان باشد و الله عزّوجلّ را فراموش نکنند، تا زمانی که به مجاز پایبند باشند و از حرام دوری کنند. . این شادی واقعی است و الله در آخرت به تو پاداش می‌دهد. اما برای کافران هیچ شادی‌ای وجود ندارد. . آن‌ها فقط به دنبال حرام هستند: غذای حرام، نوشیدنی حرام، بازدید از مکان‌های حرام - همه حرام. هیچ گناهی بزرگ‌تر از کفر نیست، پیامبر، صلوات الله علیه، فرمود. . اگر آن‌ها مؤمن نیستند، بزرگ‌ترین گناه را مرتکب شده‌اند. زیرا بزرگ‌ترین گناه، کافر بودن است. . اگر کافر باشی، این بدترین وضعیت برای انسان است. و بهترین برای انسان این است که مؤمن باشد و به ایمانش عمل کند. . مؤمن یا مسلمان بودن خوب است، اما اگر بیشتر می‌خواهی، باید دقیق‌تر پیروی کنی و الله عزّوجلّ را فراموش نکنی. این مهم‌ترین است. . و این‌که قلبت با عشق به الله پر شود، یاد الله و پیامبر. باشد که الله قلب‌های ما را با این نور و روشنایی پر کند، ان‌شاءالله. . باشد که الله تو را برکت دهد. الحمدلله اینجا مؤمنان زیادی هستند، اما ان‌شاءالله الله شما را از شیطان و وسوسه‌ها حفظ کند. . این برای مؤمنان بسیار زیان‌بار است. آن‌ها پاداش‌هایشان را از بین می‌برند. . آن‌ها ممکن است مسلمان باشند، اما اگر از پیامبر درخواست شفاعت نکنند، از او کمک نخواهند، در آخرت برای آن‌ها بسیار دشوار خواهد بود. باشد که الله آن‌ها را هدایت کند. . باشد که الله ما را در راه آن‌ها نگه دارد ان‌شاءالله، راه اولیای الهی ان‌شاءالله.

.خداوند آن را برکت دهد .پیامبر (صلّی اللّه علیه و آله) این را فرمود .شکر خدا را که چه درک کنید یا نه، برکت خواهد آمد .خداوند به ما فهم نیکو عنایت فرماید .شکر خدا را، ما از این خوشحالیم .دوباره شکر خدا را، این هدیه‌ای از جانب اوست .مؤمن باید همواره تسلیم ارادهٔ خداوند باشد .چه او بگیرد یا بدهد، ما باید آن را بپذیریم و شاکر باشیم، زیرا همه چیز به ارادهٔ اوست .مؤمن باید خوشحال باشد زیرا خداوند او را مؤمن ساخته است .این بزرگ‌ترین لطف است .همهٔ چیزهای دیگر فرعی است .اگر کسی چنین چیز خوبی داشته باشد - یک عمر به عنوان مؤمن در راه راست بودن - این بزرگ‌ترین نعمت است .برای این باید امروز بیش از همه از خداوند سپاسگزار باشیم .شکر خدا را، ما دوباره شما را می‌بینیم .و این ما را شاد می‌کند .این شادی از جانب خدای متعال است، هنگامی که مؤمنان با دیگر مؤمنان دیدار می‌کنند .خداوند راضی است و به هر قدم پاداش می‌دهد، با هر قدم می‌بخشد و با هر قدم مرتبه را بالا می‌برد .این شادی را احساس می‌کنید وقتی به خاطر خدا با دوستان یا مؤمنان همراه هستید .شکر خدا را، همهٔ این نیت‌های خوب از جانب خدای متعال است .هر که در این راه گران‌بهای خداوند خوشحال است و نیت‌های خوب دارد، خداوند به هر دقیقه و هر ثانیهٔ او پاداش می‌دهد .خداوند شما را برکت دهد و از ما راضی باشد .خداوند ما را خوشحال کند و رضایت خویش را بر ما بگذارد

يَجۡعَلۡ صَدۡرَهُۥ ضَيِّقًا حَرَجٗا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي ٱلسَّمَآءِۚ (6:125) تمام هدایت از سوی الله است. ما در دوران آخرالزمان زندگی می‌کنیم. پیامبر (صلی الله علیه و آله) درباره این زمان‌ها سخن گفته است. این‌ها زمان‌های خطرناکی هستند. چقدر خطرناک؟ به‌خاطر جنگ یا چیز دیگری؟ نه. جنگ‌ها از زمان‌های بسیار قدیم وجود داشته‌اند. هرگز زمانی بدون جنگ نبوده است. برای مؤمن خطرناک است. خطرناک است زیرا شیطان به مردم باورهای نادرستشان را درست جلوه می‌دهد. بیش از دوازده، سیزده، چهارده قرن است که اکثریت از راه اسلام پیروی می‌کنند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌فرماید: شما باید از اکثریت، سواد اعظم پیروی کنید. اما اکثریت امروز اکثریت واقعی نیست. اکثریت واقعی همان است که از ۱۴۰۰ سال پیش وجود داشته است. تمام اسلام بر یک راه بود - راه پیامبر (صلی الله علیه و آله). تنها در پنجاه سال گذشته این امر جدید پدیدار شده که مانند آتش همه‌جا را فرا می‌گیرد و ایمان اسلامی، ایمان اهل سنت و جماعت، ایمان اکثریت مسلمانان را می‌سوزاند. و می‌گویند: «این حقیقت است. شما باید از ما پیروی کنید.» و بدبختان از آن‌ها پیروی می‌کنند. متأسفانه این افراد گمراه فکر می‌کنند حق با آن‌هاست، اما نمی‌فهمند که الله به شیطان اجازه داده است به آن‌ها آموزش دهد، زیرا آن‌ها با پیامبر (صلی الله علیه و آله) مخالفت می‌کنند و ادب ندارند. رایج‌ترین ویژگی که در این افراد می‌بینید، فقدان ادب است. این‌ها افرادی بی‌ادب هستند. آن‌ها سخت و بی‌رحم‌اند، بدون لبخند - مانند سنگ. آن‌ها سخت هستند و به مؤمنان رحم نمی‌کنند. در مقابل، مؤمنان نسبت به یکدیگر مهربان هستند. رُحَمَآءُ بَيۡنَهُمۡۖ (48:29) الله پیامبر (صلی الله علیه و آله) و کسانی را که در طول ۱۴۰۰ سال از این راه پیروی کرده‌اند، ستایش کرده است. برعکس آنچه امروز در این افراد می‌بینیم. و باید این‌گونه باشد. چرا باید این‌گونه باشد؟ زیرا در آخرالزمان باید این‌گونه باشد تا الله خلیفه پیامبر، سیدنا مهدی (علیه‌السلام) را بفرستد تا پاکسازی کند. این زمان دور نیست. او مجتهد مطلق است. این به چه معناست؟ به‌عنوان مجتهد مطلق، او به ما نشان خواهد داد که چگونه شریعت و طریقت را به‌درستی اجرا کنیم. سپس دیگر نیازی به مذاهب نخواهد بود. اما تا آن زمان، هر کس باید از یک مذهب پیروی کند؛ امروز برخی به اشتباه مذاهب را ترک می‌کنند. آن‌ها طریقت را کاملاً رد می‌کنند و اکنون گروه جدیدی هستند که نه از شریعت پیروی می‌کنند و نه از هیچ مذهبی. مذاهب وجود دارند تا راه اسلامی را برای مؤمنان آسان کنند. همه امامان: امام ابوحنیفه، شافعی، حنبلی، مالکی. این چهار مذهب، مذاهب حقیقی هستند. امروز هیچ چیز خارج از این‌ها درست نیست. اما این افراد هیچ مذهبی را قبول نمی‌کنند. آن‌ها می‌گویند: «ما می‌توانیم بدون مذهب.» این درست نیست. فقط یک نفر می‌تواند این کار را انجام دهد: سیدنا محمد المهدی (علیه‌السلام). زمانی که او بیاید، با کرامت و معجزه، همه چیز را در سراسر جهان برای مردم روشن خواهد کرد. همه چیز حل خواهد شد. همه مشکلات، اختلافات و سختی‌ها پایان خواهند یافت. اکنون جهان پر از مشکلات، هرج‌ومرج، بدبختی و بی‌عدالتی است. اما در آن زمان، با این روشنایی، همه از او پیروی خواهند کرد و خوشحال خواهند بود. کسانی که پیروی نکنند، به آخرت فرستاده خواهند شد. زیرا این وعده الله است که تمام جهان اسلام را خواهد پذیرفت. اسلام به چه معناست؟ صلح. تمام جهان در صلح خواهد بود. از زمان آدم (علیه‌السلام)، جهان فقط یک بار در صلح خواهد بود. سپس دوباره هرج‌ومرج حاکم خواهد شد. سپس روز قیامت خواهد آمد. آرماگدون، و سپس روز قیامت ظاهر خواهد شد. خوشا به حال کسانی که از راه درست پیروی می‌کنند و دنبال این افراد گمراه نمی‌روند. این افراد هیچ فهمی ندارند. کسانی که دارای حکمت و قضاوت خوب هستند، حقیقت را جستجو می‌کنند و از راه درست، راه پیامبر (صلی الله علیه و آله) پیروی می‌کنند. طریقت‌های زیادی وجود دارد؛ همه به پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌رسند و امنیت را فراهم می‌کنند. اما امروزه مردم تفکر نمی‌کنند. آن‌ها تصمیمات خوبی نمی‌گیرند. بر اساس چه چیزی تصمیم می‌گیرند؟ آن‌ها کسی را در اینترنت می‌بینند که دروغ می‌گوید یا تعالیم نادرست می‌دهد. آنچه را به‌عنوان حقیقت ادعا می‌کنند، نه در شریعت یافت می‌شود و نه در طریقت. آن‌ها درباره همه، از جمله پیامبر (صلی الله علیه و آله)، دروغ پخش می‌کنند. به هیچ کس احترام نمی‌گذارند. آن‌ها می‌گویند احترام لازم نیست. اگر به کسی احترام بگذارید، شما را متهم می‌کنند: «تو مشرک هستی. تو کافر هستی.» آن‌ها رفتار خوب را اشتباه می‌دانند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: "أَدَّبَنِي رَبِّي فَأَحْسَنَ تَأدِيبِي" «پروردگارم مرا ادب آموخت و ادبم را نیکو ساخت» پیامبر (صلی الله علیه و آله) چنین فرمود. پیامبر (صلی الله علیه و آله) به همه احترام می‌گذاشت: جوان و پیر، زنان، دختران و پسران. او به همه احترام می‌گذاشت. زیرا همه آن‌ها با امید رسیدن به الله می‌آیند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) همه این‌ها را آموخت و احترام به دیگران را نشان داد و آموزش داد. ما به غیرمسلمانان و کافران نیز احترام می‌گذاریم. زیرا الله همه آن‌ها را آفریده و آن‌ها راه‌های خود را دارند. حتی اگر ما از راه آن‌ها پیروی نکنیم، ما آن‌ها را به‌عنوان مخلوقات الله احترام می‌گذاریم. ما باید نه‌تنها به مؤمنان، بلکه به کافران نیز احترام بگذاریم. اما این افراد حتی به مؤمنان احترام نمی‌گذارند و در راه شیطان، راه دجال، راه شر بسیار پیش می‌روند. باشد که الله ما را از آن‌ها محافظت کند. ما باید مراقب باشیم که در دام آن‌ها نیفتیم. زیرا دام‌های آن‌ها با همکاری شیطان ساخته شده است. کسانی که از آن‌ها پیروی می‌کنند، ناآگاهانه از شیطان پیروی می‌کنند. پایان زندگی بسیار مهم است. وقتی به آخرت می‌روید: اگر ایمان واقعی داشته باشید، در امان خواهید بود. اگر ایمان خوبی نداشته باشید، اگر تمام عمر شلوارک پوشیده باشید، سبیل خود را تراشیده باشید و در نماز بی‌احترامی پاهای خود را باز کرده باشید - این ایمان واقعی نیست. ایمان واقعی به معنای احترام گذاشتن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) است. بدون این، هنگامی که عزرائیل بیاید، ناامید خواهید شد. همه چیز را فراموش خواهید کرد. و هنگامی که از شما سؤال شود، شیطان آنجا خواهد بود. زیرا او تمام عمر به شما آموزش داده است. و او خواهد گفت: «این را بگو. سپس چیز خوبی نگو.» این پایان وحشتناکی برای افراد بی‌ادب و بی‌احترام است. باشد که الله ما را از آن‌ها دور نگه دارد. آن‌ها هم انسان هستند. باشد که الله آن‌ها را هدایت کند. بسیاری از آن‌ها هنگامی که تفکر و تحقیق می‌کنند، به راه درست بازمی‌گردند؛ به راه شریعت و طریقت. الحمدلله بیشتر آن‌ها بازگشته‌اند و ان‌شاءالله دیگران نیز بازخواهند گشت. ما دعا می‌کنیم زیرا برای همه خیر می‌خواهیم. ما نمی‌خواهیم ببینیم کسی خود را نابود می‌کند - با پریدن از ارتفاع یا خوردن سم. آیا شما از این امر خوشحال می‌شوید؟ ما خوشحال نیستیم. دیدن چنین چیزهایی ما را بسیار غمگین می‌کند. بنابراین ما را غمگین می‌کند که ببینیم این افراد به خود و دیگران آسیب می‌رسانند. بنابراین ما برای هدایت آن‌ها نیز دعا می‌کنیم. باشد که الله ما را از شیطان و پیروانش محافظت کند.

.الحمد لله برای همه چیز الله ما را با این دیدار، این مجلس مبارک، مورد لطف قرار داده است .این واقعاً نعمتی است .الحمد لله، شما به این گردهمایی‌ها، این دیدارها عادت دارید .شاید نتوانید تصور کنید که در مکان‌های دیگر چقدر متفاوت است .راضی بودن به مجلسی برای خدا، نعمتی بزرگ از جانب اوست .این هدیه‌ای از خداوند به شماست .به‌راستی، خداوند بر همه چیز تواناست .الحمد لله، تمام کشور در این مسیر پیشرفت می‌کند - مسیر عشق به خدا، عشق به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و عشق به اولیاء الله .اولیاء الله دائماً دعا می‌کنند که امت در راه خدا و راه پیامبر (صلی الله علیه و آله) باقی بماند .الحمد لله، این عشق و این ایمان برای هر مرد مؤمن و هر زن مؤمنه ضروری است .خداوند برخی از اولیاء الله را تعیین کرده است تا منبع برکت برای زمین و انسانیت باشند .روزی یک ولی بزرگ خدا بود که در مجلس خود نشسته بود .نام او شیخ عبدالسلام بود، که به شاه اعلاء نیز معروف است .او، همان‌طور که می‌دانید، از هند آمده بود .در حین مجلس او، یکی از همراهانش که در نزدیکی نشسته بود، با شخص دیگری صحبت می‌کرد .آن شخص ادعا کرد: «در زمان ما هیچ ولی خدا وجود ندارد.» .شیخ عبدالسلام این را شنید و پرسید: «چه گفتی؟» مرد پاسخ داد: «هیچ چیز.» .شیخ گفت: «نترس، آنچه را گفتی تکرار کن.» .مرد اعتراف کرد: «گفتم در این زمان اولیاء الله وجود ندارند.» .شیخ عبدالسلام پاسخ داد: «من نمی‌توانم با این گفته موافقت کنم، زیرا هیچ چیز بدون اولیاء الله نمی‌تواند وجود داشته باشد.» .«آنها واسطه‌های تعیین‌شده توسط الله عزوجل هستند.» .«وظایف مشخصی به آن‌ها محول شده است.» .«باران، آب، همه برکات از طریق آن‌ها جاری می‌شود.» .«بدون آن‌ها نمی‌توانید این برکات را دریافت کنید.» .او توضیح داد: «آن‌ها در هر دوره‌ای وجود دارند.» .مرد سعی کرد توضیح دهد: «من شاید منظورم این بود که اولیاء اللهی مانند گذشته وجود ندارند.» .او این را به شیخی گفت که خود از بزرگ‌ترین اولیاء بود، تقریباً در مقام قطب .وقتی شیخ این را شنید، فقط به او نگاه کرد و مرید به زمین افتاد و بر روی زمین خزید .مردم او را به خانه‌اش بردند و گذاشتند آنجا استراحت کند .او در وقت نماز فجر بازگشت، توبه کرد و از شیخ طلب بخشش نمود .شیخ گفت: «نگران نباش، اما هرگز دربارهٔ اولیاء الله منفی صحبت نکن و حتی به آن‌ها بد فکر نکن.» .زیرا اولیاء الله مورد محبت خدا هستند .حدیث قدسی وجود دارد که می‌گوید: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ «هر کس با دوستی از دوستان من دشمنی ورزد، من به او اعلان جنگ کرده‌ام.» .رسالت اولیاء الله مسئولیت بزرگی است .آن‌ها بر امت نظارت می‌کنند، به‌ویژه در این زمان‌ها .الحمد لله، اینجا مردم از تعالیم پیامبر و اسلام پیروی می‌کنند، اما در مکان‌های دیگر شرایط به‌طور باورنکردنی دشوار است .بنابراین، برای کسانی که از طریقه‌ای پیروی می‌کنند، حفاظت از ایمانشان اهمیت بالایی دارد .شیطان از طریق مردم عمل می‌کند و به آن‌ها می‌گوید: «طریقت، شریعت و مذهب غیرضروری هستند. از آن‌ها پیروی نکنید.» .اما طریقت شما را از شیطان حفظ می‌کند و ایمانتان را تقویت می‌کند .بنابراین به هر کس توصیه می‌کنیم که از طریقه‌ای پیروی کند - یکی از ۴۱ طریقه‌ای که به پیامبر بازمی‌گردند .ان‌شاءالله خداوند همهٔ شما را در راه خود نگه دارد و شما را از اولیاء الله قرار دهد .به یاد داشته باشید، ولی خدا بودن فقط به معنای انجام معجزات نیست، بلکه به معنای مورد محبت خدا بودن است .خداوند مؤمنان، نیکوکاران و پرهیزگاران را دوست دارد .ولی خدا کسی است که خداوند او را دوست دارد .پیروی از طریقت دشوار نیست - ما از مردم چیزی را که توانایی‌اش را ندارند نمی‌طلبیم. به وظایف معمول مسلمانیتان ادامه دهید: نماز بخوانید، روزه بگیرید و تا حد توانتان از راه پیروی کنید .آنچه در توانتان است انجام دهید .فکر می‌کنم مردم اکنون خسته شده‌اند. از همهٔ شما سپاسگزارم. بسیار خوشحالم که در این مجلس در میان انسان‌های خوب هستم. این سومین بازدید ما از اینجاست و بسیار خرسندم، ان‌شاءالله .ان‌شاءالله خداوند شما را برکت دهد و از هر گونه آسیبی محافظت کند .ان‌شاءالله خداوند شما، خانواده‌هایتان و کشورتان را در راه راست نگه دارد و ایمانتان را تقویت کند .ان‌شاءالله، خداوند به ما دیدارهای بسیاری عطا فرماید و ما برای همیشه با هم بمانیم

وَقَلِيلٞ مِّنۡ عِبَادِيَ ٱلشَّكُورُ (34:13) الله، بلندمرتبه می‌فرماید: «تنها اندکی از بندگان من واقعاً شکرگزارند.» این است آنچه الله در قرآن کریم اعلام می‌دارد. الله، بلندمرتبه، کسانی را دوست دارد که شکرگزار او هستند. ممکن است حدیث یا گفتاری باشد که می‌گوید: «هر کس از مردم قدردانی نکند، نمی‌تواند از الله قدردانی کند.» این افراد خاص تعدادشان زیاد نیست. آن‌ها اقلیتی در میان بشریت هستند. دوستان الله اقلیت هستند، نه اکثریت. ما از الله، بلندمرتبه، تشکر می‌کنیم که ما را اینجا با افرادی صادق و شکرگزار گرد هم آورده است. در هر جای دیگر مردم شکایت می‌کنند، ناراضی هستند و از الله شکرگزاری نمی‌کنند. با وجود اینکه همه چیز دارند، باز هم نسبت به الله ناسپاس هستند. اما اینجا، شکر خدا، مردم شکرگزارند و او آن‌ها را برکت می‌دهد. در سال ۲۰۰۱ با مولانا شیخ ناظم (خدا روحش را مقدس گرداند) با قطار از میان مزارع برنج عبور می‌کردیم. مولانا شیخ ناظم مردم را که در مزارع کار می‌کردند، مشاهده می‌کرد. او به من گفت: «به این مردم نگاه کن. با اینکه فقیر هستند و تنها یک مشت برنج دارند، برای آنچه الله به آن‌ها می‌دهد شکرگزارند و راضی هستند.» مولانا شیخ از این مردم خوشحال بود و برایشان دعا کرد. چون غذا داشتند، برای آنچه الله به آن‌ها می‌داد شکرگزار بودند و از طریق کار خود روزی‌شان را کسب می‌کردند. و آن‌ها مؤمن هستند - این با ارزش‌ترین هدیه الله به بشریت است: مسلمان بودن و ایمان به الله و پیامبرش (صلّی الله علیه و آله و سلّم). هنگامی که الله، بلندمرتبه، انسانی را می‌آفریند، از قبل تعیین کرده است که چند روز زندگی خواهد کرد، چقدر خواهد خورد و نوشید. همه این‌ها شمرده شده است، و وقتی به پایان می‌رسد، زندگی پایان می‌یابد - حتی یک میلیونر هم نمی‌تواند چیزی با خود ببرد. بنابراین بزرگ‌ترین هدیه الله این است که مؤمن باشیم، مسلمان باشیم، مؤمن باشیم. این همان چیزی است که طریقت به مردم می‌آموزد. راضی بودن به آنچه الله داده است. ما خوشحال و شکرگزار الله هستیم که ما را انسان آفرید و ما را مؤمن قرار داد. به برکت الله، حتی یک چیز کوچک برای هر کسی کافی است. بدون برکت، حتی ثروتمندترین افراد هم از ثروت خود بهره‌ای نمی‌برند. به همین دلیل ما از الله، بلندمرتبه، برای برکت این سرزمین تشکر می‌کنیم. شما باید بسیار شکرگزار باشید، زیرا این مکان قرن‌هاست که منبع نور اسلامی است. مردمی که اینجا زندگی می‌کنند، برکت نیاکان خود را دریافت می‌کنند. آن‌ها زیبایی اسلام را در سراسر کشور آموزش می‌دهند. آن‌ها نور و رحمت اسلام را در این منطقه گسترش می‌دهند. از اینجا، مردم از هزاران کیلومتر دورتر می‌آیند. بنابراین می‌گویم شکر خدا - اینجا مردم مسلمانان صادقی هستند بدون نیت‌های بد. برخلاف کسانی که خود را مسلمان نشان می‌دهند در حالی که اسلام را نابود می‌کنند. شکر خدا، اینجا همه خوب هستند. شکر خدا، به سبب این صداقت، شما بسیاری از اولیای الله را دارید. نه تنها آن‌هایی که در قبور هستند، بلکه اولیای الله زنده نیز اینجا هستند. شکر خدا، این‌ها بشارت‌هایی برای شما هستند. هنگامی که مولانا شیخ ناظم برای اولین بار شیخ خود را در استانبول ملاقات کرد، جوان بود، شاید ۲۰ ساله. در آن زمان به مسلمانان ممنوع بود که ایمان خود را آشکارا عملی کنند. نه شیخی، نه طریقتی - همه چیز در ترکیه ممنوع بود. او مجبور بود مخفیانه به دیدار شیخ خود برود. زیرا بعد از امپراتوری عثمانی، این کافران خلافت را نابود کردند و هر چیزی را که به اسلام مربوط می‌شد، ممنوع کردند. زمانی که عثمانی‌ها به اینجا آمدند، نه هواپیما بود و نه کشتی، اما آن‌ها ۵۰۰ سال آمدند تا کمک کنند و اسلام را گسترش دهند. اما وقتی این کافران خلافت را لغو کردند، سر اسلام را بریدند و همه کشورهای مسلمان یتیم شدند. در آن زمان شیخ ناظم مخفیانه برای دیدار با شیخ سلیمان ارزورومی رفت و وارد درگاه او شد. اولین چیزی که او مشاهده کرد، کرامت شیخ سلیمان ارزورومی بود. مولانا به یاد می‌آورد وقتی در سن بیست سالگی وارد شد، شیخ به جمع حاضر گفت: «تو باید هر انسانی را طوری ببینی که ممکن است خضر (علیه السلام) باشد.» خضر (علیه السلام) شکل خود را تغییر می‌دهد - هرگز نمی‌دانی در چه صورتی ظاهر می‌شود، هر بار متفاوت. چون دعاهای خضر (علیه السلام) همیشه مستجاب می‌شود، مردم دائماً به دنبال او هستند. بنابراین شیخ گفت: «هر وقت کسی را می‌بینی، در نظر داشته باش که ممکن است خضر باشد.» آن کرامت در آن روز حاضر بود، اما هیچ‌کس تشخیص نداد که این جوان یکی از بزرگ‌ترین شیخ‌ها خواهد شد. آن‌ها نمی‌توانستند تصور کنند، اما شیخ از اولین دیدارشان آن را دید. و دوم اینکه او گفت: «تو باید هر شب را مانند شب قدر بدانی.» زیرا شب قدر می‌تواند در هر شبی از سال باشد، نه فقط در رمضان. اگرچه معمولاً در رمضان است، اما می‌تواند خارج از رمضان نیز باشد. تو باید هر لحظه از زندگی خود را رعایت و ارزش‌گذاری کنی، به خصوص شب‌ها. حتی دو رکعت در شب با ارزش‌تر از صد رکعت در روز است. این به مردم می‌آموزد که نیت‌های خوب و افکار مثبت نسبت به دیگران داشته باشند. باشد که الله به ما افکار خوب عطا کند، نه افکار بد درباره مردم. و ما را از شر و از مردم بد حفظ کند. باشد که الله همیشه مردم خوب را گرد هم آورد. از آمدن شما متشکرم.