Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

یک کلمهٔ مبارک وجود دارد. من دقیقاً مطمئن نیستم که آیا این حدیث است یا سخن صالحین. التأني السلامة وفي العجلة الندامة عمل سنجیده به سلامتی می‌انجامد. این به انسان کمک می‌کند تا اعمال نیک انجام دهد: آهسته و با دقت عمل کردن. وفي العجلة الندامة کسی که با عجله عمل می‌کند، در پایان پشیمان می‌شود. این ناگزیر به پشیمانی ختم می‌شود: وقتی که بدون تفکر از کاری به کار دیگر می‌پرد و بی‌برنامه عمل می‌کند. در نهایت، چنین عمل عجولانه‌ای حتماً منجر به پشیمانی می‌شود. وقتی کسی بسرعت و بدون تفکر اعلام می‌کند: «من این و آن را انجام خواهم داد.» دقیقاً چنین تصمیمات عجولانه‌ای بعدها به پشیمانی می‌انجامد. اما چه زمانی عجله مناسب است؟ در کارهای نیک. اعمال نیک را باید با عجله انجام دهی. اما امور دنیوی نیاز به تفکر عمیق دارند. باید به‌خوبی بیندیشی که چگونه و چه کاری انجام خواهی داد. اما در اعمال نیک، عجله لازم است. پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌فرماید: اگر انسان گناهی مرتکب شود، باید فوراً پس از آن عمل نیکی انجام دهد تا گناه محو شود. باید بلافاصله پس از آن کار نیکی انجام داد تا گناه زدوده شود. این عجله باید در امور آخرت باشد. عجلوا بالصلاة قبل الفوت، عجلوا بالتوبة قبل الموت به نماز بشتابید قبل از آنکه وقت آن بگذرد. اگر زمان بگذرد، برکت این نماز را نخواهید یافت. به توبه نیز بشتابید قبل از آنکه مرگ فرا رسد. پس از مرگ، توبه سودی ندارد. باید این را بدانیم. عجله در امور آخرت خوب است. اما در امور دنیوی خوب نیست. بنابراین، امور دنیوی را با تأمل، آهسته و با برنامه انجام دهید. اما برای آخرت، فوراً و بدون اتلاف وقت. این امور را به بعدها موکول نکنید. باشد که الله ما را یاری دهد. بیایید اعمال نیک را به سرعت انجام دهیم، ان‌شاءالله.

وَلَيَنصُرَنَّ ٱللَّهُ مَن يَنصُرُهُ (22:40) الله می‌فرماید: هر که با الله باشد، پیروز خواهد شد. پیروزی از آنِ او خواهد بود، ان‌شاءالله. با الله باشید، آنگاه با وجود تمام سختی‌ها پیروز خواهید شد. هر کس با شیطان باشد، هرگز نمی‌تواند پیروز شود. حتی اگر پیروز به نظر برسد، او بازنده است. زیرا اگر کسی بر ضد الله عمل کند و فکر کند که در این دنیا چیزی به دست آورده است، در آخرت هیچ به دست نخواهد آورد و باخته است. او راه خود را به سوی جهنم هموار کرده است. این است شکست واقعی. نه پیروزی یا شکست در این دنیا مهم است، بلکه آخرت اهمیت دارد. با الله باشید تا همیشه پیروز باشید، ان‌شاءالله. بیایید نفس خود را شکست دهیم. بیایید شیطان را شکست دهیم، ان‌شاءالله. این زمان، زمانی بسیار دشوار است. همه بدی‌ها به صورت خوب ظاهر می‌شوند. اکنون انجام این کارها بسیار آسان است. قبلاً انجام بدی سخت بود. افرادی که بدی می‌کردند نادر بودند. اکنون در همه جا است. الله راهی برای آن‌ها باز کرده است، اکنون زمانشان است. این آزمونی برای مسلمانان است. نگویید: «آن‌ها این کار را کردند، بگذارید ما هم انجام دهیم، آسان است، اتفاقی نمی‌افتد.» آن‌ها در آخرت بازخواست خواهند شد. آنگاه خواهید دید چه کسی پیروز است و چه کسی باخته است. باشد که الله ما را از پیروزمندان قرار دهد، از کسانی که با الله هستند. بگذارید همیشه در کنار الله باشیم، ان‌شاءالله. آنگاه ما همیشه پیروزیم، ان‌شاءالله. مردم نباید با سخنان این افراد بیهوده فریب بخورند و در برابر الله بایستند. اگر چنین کنند، بسیار فریب خواهند خورد. باشد که آن‌ها با الله باشند، ان‌شاءالله. باشد که الله ما را از راه خود منحرف نکند و ما را پایدار نگه دارد، ان‌شاءالله.

پیامبر ما (صلوات الله علیه) اعلام کرده است که مهدی ظاهر خواهد شد تا آشفتگی‌های آخرالزمان را پایان دهد. سخنان او حقیقت است. هر آنچه او پیش‌بینی کرده بود، به وقوع پیوسته است. او همه رویدادها را تا روز قیامت پیشگویی کرده است. در این میان، مهدی مهم‌ترین پیشگویی است. وقتی از مهدی صحبت می‌شود، بسیاری از مردم می‌پرسند: «چگونه او را بشناسیم؟» به همین دلیل، هر روز کسی ظهور می‌کند و ادعا می‌کند: «من مهدی هستم، از من پیروی کنید.» اکثر مردم البته این را جدی نمی‌گیرند. زیرا مهدی حقیقی به دنبال مردم نخواهد رفت و از آنها درخواست پیروی نخواهد کرد. هنگامی که مهدی ظهور کند، او را خواهند شناخت. او تکبیر سر خواهد داد. سپس همه مؤمنان حقیقی از او پیروی خواهند کرد. کسی که امروز ادعا می‌کند که او مهدی است، از نظر ذهنی گیج است. یا دیوانه است، یا جن‌زده یا احمق. نه چیز دیگر. برخی مردم حتی به آنها ایمان می‌آورند. آنها کورکورانه از آنها پیروی می‌کنند. آنها بیهوده به دنبال آنها می‌روند. هر چه که موعظه می‌کنند، چه با شریعت سازگار باشد یا نه، این مسأله دیگری است. پیروانشان از خودشان هم احمق‌ترند. به شکل دیگری نمی‌توان آن را توصیف کرد. اگر مهدی می‌بایست هر فردی را شخصاً ملاقات کند، میلیون‌ها سال طول می‌کشید تا همه مردم را متحد کند و نظم را تغییر دهد. این‌گونه نخواهد شد. چگونه مهدی را خواهیم شناخت؟ هنگامی که او تکبیر سر دهد، او را از غرب تا شرق، از شمال تا جنوب خواهند شناخت. هر مؤمن حقیقی آن را خواهد دانست، آن را خواهد شنید و از او پیروی خواهد کرد. در میان مهدی‌های خودخوانده، دیوانگان بی‌ضرر و دیوانگان خطرناک وجود دارند. آنها از مردم سوءاستفاده می‌کنند و بر اساس خواسته‌های خود عمل می‌کنند - نیت‌های واقعی‌شان را تنها الله می‌داند. بنابراین ما باید هوشیار باشیم. برخی حتی شیوخ خود را به عنوان مهدی معرفی می‌کنند. برخی شیخ ناظم را هم به عنوان مهدی معرفی کرده‌اند. افرادی احمق وجود داشتند. آنها می‌گفتند: «شیخ ناظم مهدی است.» دیگران حتی ادعا می‌کردند که آنها عیسی هستند. شیخ ناظم می‌گفت: «ما فقط خادم هستیم.» «ما خادمان مهدی هستیم، نه خود مهدی.» شیخ ناظم آن را مستقیم روشن کرد. به همین ترتیب، امروز هم هیچ شیخی مهدی نیست. مهدی شخص دیگری است. هنگامی که زمان فرا رسد، همه او را خواهند دید. او ظلم در جهان را به عدالت تبدیل خواهد کرد. او بدی را به نیکی تبدیل خواهد کرد، اگر الله بخواهد. باشد که الله ما را با او همراه کند. الحمدلله شیخ ما راه را به ما نشان داده است. در مورد کسانی که ادعا می‌کنند «من مهدی هستم»: «مهدی» به معنای لغوی «هدایت‌شده به راه راست» است. یعنی از دید کلمه، هر کس که مردم را به راه راست هدایت کند، تا حدی مهدی است. اما مهدی حقیقی که پیامبر ما (صلوات الله علیه) اعلام کرده است، هنوز ظاهر نشده است. اگر الله بخواهد، ما او را تجربه خواهیم کرد. باشد که همه ما این روزهای مبارک را با هم تجربه کنیم، اگر الله بخواهد.

يُرِيۡدُ اللّٰهُ اَنۡ يُّخَفِّفَ عَنۡكُمۡ​ۚ وَخُلِقَ الۡاِنۡسَانُ ضَعِيۡفًا (4:28) الله، بلندمرتبه، می‌فرماید که او می‌خواهد بار انسان‌ها را آسان کند. انسان از طبیعت خود ضعیف آفریده شده است. الله، بلندمرتبه، توضیح می‌دهد که او انسان را از طبیعتش ضعیف آفریده است. بنابراین نباید برای او سختی‌هایی وجود داشته باشد. الله می‌گوید که نباید برای انسان سختی ایجاد شود، اما کسانی که از امیال خود پیروی می‌کنند، زندگی را برای خود دشوار می‌سازند. کسی که از امیال خود پیروی می‌کند، مشکلات و فساد بیشتری ایجاد می‌کند. اما الله، بلندمرتبه، تنها خیر را می‌خواهد. از آنجا که انسان ضعیف است، احکام الهی وجود دارد که باید آن‌ها را رعایت کند تا بر این ضعف غلبه کند. اگر او از این دستورات پیروی نکند، به بیراهه می‌رود. در آنجا غم، سختی‌ها و فساد در انتظار اوست. کسانی که از امیال و نفس خود پیروی می‌کنند، به افراد بد می‌پیوندند و از راه الله روی‌گردان می‌شوند، زندگی خود را دشوار می‌کنند. انسان نه تنها ضعیف است، بلکه با چنین رفتاری خود را نیز نابود می‌کند. الله، بلندمرتبه، تنها بهترین را برای انسان می‌خواهد. او برای انسان‌ها هیچ بدی نمی‌خواهد. این شیطان است که بدی را می‌خواهد. الله به انسان ارادهٔ آزاد بخشیده است؛ کسی که نفس خود را مهار کند، نجات می‌یابد. کسی که نتواند نفس خود را مهار کند، توسط آن کشیده می‌شود. پایان او ناگوار خواهد بود. زندگی‌اش نابود خواهد شد. انسان می‌تواند تنها در راه الله بر ضعف خود غلبه کند. اما اگر از نفس خود پیروی کند، این ضعف تشدید شده و حتی فاجعه‌بارتر می‌شود. باشد که الله همهٔ ما را از این بدی حفظ کند. امیدواریم در راه الله بمانیم، ان‌شاءالله. باشد که الله به ما آسانی عطا کند، ان‌شاءالله.

پیامبر (صلوات و سلام بر او باد) می‌فرماید: تفاءلوا بالخير تجدوه «امیدوار باشید، و خوبی به شما خواهد رسید.» یعنی، مهم نیست چه کاری انجام می‌دهید، به کجا می‌روید یا به چه فعالیتی می‌پردازید - فرض کنید که نتیجه خوب خواهد بود. پیامبر (صلوات و سلام بر او باد) به ما اطمینان می‌دهد که دقیقاً همین‌طور خواهد شد. این نه تنها برای خودتان بهتر است، بلکه الله قادر متعال نیز امیدواری شما را پاداش خواهد داد. یک بیمار باید به خود بگوید: «من دوباره سلامتی خود را به دست خواهم آورد.» یک جویای کار باید فکر کند: «من شغلی پیدا خواهم کرد.» کسی که راهی می‌شود، باید مطمئن باشد: «همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت.» باید به خود بگوییم: «ما با امنیت خواهیم رفت و بازخواهیم گشت.» به طور کلی، باید فرض کنیم که همه چیز به خوبی پایان خواهد یافت. اگر از همان ابتدا فکر کنید «این به هیچ‌وجه جواب نمی‌دهد، موفق نمی‌شود»، در این صورت خودتان امیدتان را از بین می‌برید. به همین ترتیب، بیماری که می‌گوید «من هرگز بهبود نخواهم یافت»، به خودش آسیب می‌زند. اگر به جای آن بگوید «ان‌شاءالله، من سلامتی خود را به دست خواهم آورد، الله به من شفا خواهد داد»، در آن صورت با کمک الله بهبود خواهد یافت. این حتی قوی‌تر از دارو عمل می‌کند. نگرش مثبت و ایمان قوی تأثیری قوی‌تر از داروها دارند. این مؤثرتر از هر چیز دیگری است. بنابراین، سخنان پیامبر راهنمایی برای مردم است و خوبی را به ما نشان می‌دهد. پس همیشه مثبت فکر کنید. «تلاش‌های ما به ثمر خواهد نشست، اوضاع فقط بهتر می‌شود.» «ان‌شاءالله، ما به الله توکل می‌کنیم.» «همه چیز خوب خواهد شد، حتی بهتر» - این باید طرز فکر شما باشد. افرادی هستند که به آن‌ها «زبان بد» نسبت داده می‌شود: آن‌ها کسانی هستند که همه چیز را بد می‌گویند و فقط بدبختی را پیش‌بینی می‌کنند. این خوب نیست و به هیچ‌کس کمکی نمی‌کند - برعکس، فقط آسیب می‌رساند. باشد که الله ما را از آن حفظ کند. افکار مثبت کلید هستند. باشد که الله به ما خیر عطا کند و امور ما را به بهترین صورت هدایت کند، ان‌شاءالله. باشد که همه چیز حتی بهتر و زیباتر شود، ان‌شاءالله.

فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ (59:2) الله عزیز و جلیل می‌فرماید: «ای کسانی که می‌بینید، عبرت بگیرید.» زندگی در دنیا برای این است که در هر لحظه عبرت بگیریم. همه چیز حکمتی دارد، تجلی‌ای الهی. انسان‌هایی که می‌توانند ببینند، این را درک می‌کنند، عبرت می‌گیرند و از آن بهره‌مند می‌شوند. نابینایان چیزی نمی‌دانند. ناآگاه می‌آیند و ناآگاه می‌روند. نمی‌توانند از چیزی بهره‌مند شوند یا استفاده کنند. انسانی که عبرت می‌گیرد، از همه چیز بهره می‌برد. عبرت گرفتن فرمانی از جانب الله عزیز و جلیل است. الله عزیز و جلیل زندگی دنیوی را نیافریده است تا ما مانند علف زندگی کنیم و از بین برویم، بلکه برای این است که به عنوان سودی برای آخرت ما باشد. بنابراین، عبرت گرفتن یک فرمان است. عبرت بگیرید، از همه چیز عبرت بگیرید. می‌توانی از زندگی خودت عبرت بگیری. می‌توانی از اعمال دیگران نیز عبرت بگیری. عبرت گرفتن از دیده‌ها به معنای: اندیشیدن درباره حکمت آن است. حتی اگر چیزی را نفهمی - صرف فکر کردن به آن و این فکر که «الله عزیز و جلیل حکمت‌های خود را در آن دارد» خود مفید است. در این لحظه به یاد الله عزیز و جلیل می‌افتی. در آفرینش الله چیزهای آموزنده بسیاری وجود دارد. در گذشته، آینده و حال چیزهای زیادی وجود دارد که می‌توان از آن‌ها عبرت گرفت. أَنَّمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ عَبَثٗا (23:115) «ما شما را بیهوده نیافریده‌ایم»، می‌فرماید الله عزیز و جلیل. بنابراین، تمام زندگی - هم زندگی خودت و هم زندگی دیگران - برای این است که عبرت بگیریم، نیکو باشیم و از بدی دوری کنیم، ان‌شاءالله. باشد که الله به ما کمک کند. باشد که الله به ما کمک کند تا این حکمت‌ها را درک کنیم، ان‌شاءالله.

اللَّه تعالی می‌فرماید: اِنَّكَ لَا تَهۡدِىۡ مَنۡ اَحۡبَبۡتَ وَلٰـكِنَّ اللّٰهَ يَهۡدِىۡ مَنۡ يَّشَآءُ (28:56) «تو نمی‌توانی کسی را که دوست داری هدایت کنی، بلکه اللَّه هر که را بخواهد هدایت می‌کند.» اللَّه هدایت را به هر که بخواهد می‌بخشد. پیامبر (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) می‌فرماید: «هدایت یک نفر بهتر از تمام دنیا و آنچه در آن است.» بنابراین، هدایت کردن یک انسان در راه اللَّه پاداش بزرگی است. اگر این نعمت به کسی داده شود، نباید به دنبال چیز دیگری باشد. هم در زمان شیخ و هم اکنون، افراد بسیاری، شکر اللَّه، این راه را پیموده‌اند. هزاران، ده‌ها هزار نفر به راه هدایت، راه پیامبر، راه اهل سنت و جماعت و طریقت نقشبندی رفته‌اند. اما گاهی ما برخی از آنان را دیگر نمی‌بینیم. درهای ما به روی همه باز است. ما کسی را نخریده‌ایم، فقط به این دلیل که هدایت شده‌اند. هر کس می‌تواند هر وقت که بخواهد بیاید و برود. هیچ‌کس به دیگری متعهد نیست. این مسئله‌ای قلبی است. اگر اللَّه کسی را به واسطه‌ی تو هدایت کرده است، باید برایت کافی باشد. نیازی نیست که به دنبال مزایای دیگر باشی. این هدیه‌ای بزرگ از جانب اللَّه متعال به توست. این نعمت بزرگی است که اگر کسی به واسطه‌ی تو هدایت شود و در این مسیر بماند. متأسفانه برخی هستند که شکایت می‌کنند و می‌گویند: «این افراد به واسطه‌ی من به طریقت آمدند و شیخ را از طریق من شناختند»، و سپس گله می‌کنند که به‌ویژه زنان دیگر به آن‌ها خدمت نمی‌کنند: «اکنون دیگر به من خدمت نمی‌کنند، دیگر مرا احترام نمی‌کنند.» بله، مردم می‌توانند به شما احترام بگذارند و شما را گرامی بدارند، اما شما کسی را نخریده‌اید. اللَّه هر انسانی را آزاد آفریده است. هیچ‌کس بنده یا برده‌ی دیگری نیست. اگر از دل باشد، برای رضای اللَّه خدمت می‌کند. هر کس باید این حقیقت را بداند، به‌ویژه پیروان طریقت. زیرا طریقت جوهر شریعت است. حدود شریعت بسیار نازک است. شریعت مانند شمشیری تیز است؛ باید احتیاط کرد. در حالی که کار نیک انجام می‌دهید، به خود آسیب نرسانید تا دچار بدی نشوید. وقتی این افراد را در راه راست می‌بینید، اللَّه را شکر کنید و او را ستایش کنید. شکر اللَّه، در حالی که میلیون‌ها انسان در گمراهی هستند و نه اللَّه را می‌شناسند و نه پیامبر را، نه دین و نه ایمان، نه اخلاق و نه چیز دیگر دارند. درست نیست که ناراحت شوید فقط به این دلیل که فردی مبارک با شما نیست، در حالی که همان راه را می‌پیماید. برای این شخص مشکلی ایجاد نکنید. برای او ناراحتی ایجاد نکنید! این بسیار مهم است. درها همیشه برای کسانی که وارد راه می‌شوند باز است. هزاران، ده‌ها هزار نفر نزد شیخ ناظم افندی آمدند. ما همه‌ی آن‌ها را نمی‌بینیم، فقط بخش کوچکی را. اگر اکثر آن‌ها از دل ادامه دهند، ما خوشحالیم؛ اگر نه، اللَّه هم به آن‌ها هدایت بدهد. اللَّه کسی را از راه راست منحرف نکند. پس از اینکه کسی را به راه راست هدایت کردید، باید از اللَّه تشکر کنید. اجازه ندهید افکار دیگر وارد قلبتان شود. به جای آنچه که ممکن است از او بگیرید، اللَّه چیزهای بزرگتر و بهتری به شما خواهد بخشید. این‌ها چیزهایی است که باید به آن‌ها توجه کرد. به‌ویژه برای پیروان طریقت. متأسفانه پیروان طریقت در همه جا می‌گویند: «آن یکی این‌گونه بود، آن یکی آن‌گونه بود.» طریقت ما باز است. درهای ما باز است. هر که بخواهد نزد ما بیاید، خوش آمد می‌گوید. هر که بخواهد به جای دیگری برود، تا زمانی که در راه راست باشد، در راه اللَّه و پیامبر، برود. دلیلی برای اندوه نیست. به هر کجا که دلش متمایل است، به آنجا می‌رود. هر کاری که می‌کند. مهم این است که راه را ترک نکند. این مهم‌ترین چیز است. اللَّه همه‌ی ما را در این راه ثابت قدم کند. ما را به دنبال نفس خود نگذراند، ان‌شاءاللَّه. اللَّه متعال راه خود را به ما نشان دهد. ما را از گمراهی حفظ کند، ان‌شاءاللَّه.

وَلَا يَخَافُوۡنَ لَوۡمَةَ لَاۤـئِمٍ (5:54) الله متعال در قرآن کریم می‌فرماید که برای مؤمنی که با الله است، نظر دیگران اهمیتی ندارد. آنچه دیگران می‌گویند، برای کسی که در راه الله است، مهم نیست. تنها مهم این است که در راه الله باشیم. آنها نگران این نیستند که "آیا این شخص مرا دوست خواهد داشت یا آن شخص نه". تنها نگرانی آنها این است که الله آنها را بپذیرد و از آنها راضی باشد. این تمام هدف، انگیزه و افکار آنهاست. باشد که الله ما را بپذیرد. نباید نگران این باشیم که آیا کسی لباس ما، قرائت ما یا راه رفتن ما را دوست دارد یا نه. کسی که با الله است، به هیچ کس جز او فکر نمی‌کند. تنها چیزی که باید در نظر گرفت این است که آنچه می‌خوریم، می‌نوشیم و می‌پوشیم مطابق با اراده الله باشد. در اسلام هیچ قانونی وجود ندارد که بگوید باید نگران باشیم که آیا این مرد یا آن زن چیزی را دوست دارد. در اسلام باید مرتب و تمیز لباس بپوشی. باید لباس خود را تمیز نگه داری و از ناپاکی پرهیز کنی. پس از آن ساده است - غذای تو نیز باید پاک باشد. نباید هیچ ناپاکی و آلودگی وجود داشته باشد. آن افرادی که اسلام و مسلمانان را دوست ندارند، هم لباس‌های کثیف و هم غذاهای ناپاک دارند. به عنوان مثال، الکل ناپاک است. اگر الکل لباس تو را لمس کند، باید آن را بشویی تا تمیز شود. باید لباس خود را بشویی تا ناپاکی از بین برود. همین امر در مورد غذا نیز صدق می‌کند. اکنون این غیرمسلمانان نامعقول عصبانی می‌شوند: "افرادی هستند که سگ می‌خورند. چگونه می‌توان گوشت سگ خورد؟" "تو خوک می‌خوری، که از آن هم ناپاک‌تر است." این چه منطقی است، هیچ منطقی در آن نیست. انسانی که به الله ایمان ندارد، منطقی ندارد. هیچ چیز در او درست و مرتب نیست. اگر سعی کنی آنها را راضی کنی، تو را به میمون تبدیل می‌کنند. اگر بر اساس هوس آنها عمل کنی، هر نوع تمسخری را تجربه خواهی کرد، آنها به تو می‌خندند. سپس تو بیشتر به مسخره گرفته می‌شوی. انسانی که در راه الله است، با این که همان‌طور که الله می‌خواهد باشد، به بزرگترین سود می‌رسد. تمام امور او خوب خواهد بود. او در راه الله خواهد رفت. اگر دائماً نگاه کنی که به چه کسی خوشایند هستی و به چه کسی نه، الله به تو نگاه مهربانانه نخواهد کرد و از تو راضی نخواهد بود. باشد که رضایت الله بر همه ما باشد. هیچ فایده‌ای ندارد که دائماً فکر کنی: "او این را گفت، او آن را گفت." برعکس، اگر افرادی هستند که ما را دوست ندارند، یعنی اسلام را دوست ندارند، و ما کاری را انجام می‌دهیم که آنها دوست ندارند، از این بابت خوشحالیم. اگر با اعمال نیک پیروز شویم که آنها دوست ندارند، پس بگذار آنها دوست نداشته باشند. ما کار خوب را انجام می‌دهیم زیرا خوب است. اگر آنها آن را دوست دارند، خوب است، اگر نه، مهم نیست.

الله متعال در قرآن کریم به ما می‌فرماید. وَمَنۡ اَحۡسَنُ دِيۡنًا مِّمَّنۡ اَسۡلَمَ وَجۡهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحۡسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبۡرٰهِيۡمَ حَنِيۡفًا​ (4:125) بهترین مردم کسانی هستند که از دین ابراهیم پیروی می‌کنند و به جامعه ابراهیم - جامعه اسلام - می‌پیوندند. دین او اسلام است. هر کس این راه را دنبال کند، نزد الله از بهترین مردم است. وظیفه هر انسانی این است که در نظر الله، انسان خوبی باشد. زیرا هرچه داریم از الله است و ما مدیون او هستیم. ما همه متعلق به الله هستیم. ما دارایی او هستیم. او پروردگار ماست. الله متعال است. او به ما روزی می‌دهد، به ما سلامتی عطا می‌کند و - مهم‌تر از همه - ایمانمان را. ما باید شکرگزار او باشیم و از راه او پیروی کنیم. اوست که نجات می‌دهد، می‌بخشد و می‌گیرد. او الله متعال است. بنابراین الله می‌فرماید: "مبارک است کسی که از این راه پیروی کند." این است انسان حقیقی نیکو. الله متعال راه درست را به ما نشان می‌دهد. او می‌فرماید: "این است راه راست که باید از آن پیروی کنید." هیچ راه بهتری از این نیست. به راه‌های دیگر منحرف نشوید. از دیگران پیروی نکنید. از کسانی که از راه منحرف شده‌اند پیروی نکنید - که نابود خواهید شد. هر کس ادعا کند "ما تو را نجات دادیم، ما به تو کمک کردیم" و در همان حال تو را از راه راست منحرف کند، نه به تو سودی می‌رساند و نه به خود. بنابراین درست است که در راه الله بمانیم. از "تصمیم زندگی" سخن می‌گویند. این است تصمیم واقعی زندگی. در این راه استوار بمانید و در آن به آخرت بروید. این است بهترین، زیباترین و عاقلانه‌ترین تصمیم. الله متعال می‌فرماید: وَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبۡرٰهِيۡمَ خَلِيۡلًا (4:125) او ابراهیم را به عنوان دوست خود برگزید. ابراهیم از پیامبرانی با اراده خاص بود، پیامبران بزرگ. ۱۲۴٬۰۰۰ پیامبر وجود داشتند. در میان آنها پیامبرانی با رتبه مخصوص هستند - اولوالعزم. آنها بالاترین مراتب را دارند. ابراهیم همچنین به عنوان جد پیامبر ما محسوب می‌شود. البته نبوت پیامبر ما در جایگاه اول است و به عنوان آخرین پیامبر، اسلام را برای بشریت تا روز قیامت کامل کرد. اسلام دین سختی نیست. پیامبر ما (صلوات الله علیه) می‌فرماید: "خود را به زحمت نیندازید، الله آنچه را که توان انجامش را دارید می‌پذیرد." حتی اگر بیشتر انجام دهید، نگویید که کافیست! بنابراین پیامبر ما می‌فرماید: "خود را به زحمت نیندازید." خود را بیش از حد بار نکنید. فرامین را به اندازه توانایی خود انجام دهید. البته وظایف را نادیده نگیرید. آنها را نادیده نگیرید. نماز، روزه و وظایف دیگر را ترک نکنید، اما مجبور نیستید بیش از حد خود را وادار کنید. زیرا گاهی افرادی را می‌بینیم که از راه‌های بد بازمی‌گردند، از راه‌هایی که الله دوست ندارد. می‌گویند: "من این و آن را انجام خواهم داد" و با شوق آغاز می‌کنند. سپس بیش از حد برای خود تعیین می‌کنند. نمی‌توانند ادامه دهند. بنابراین اعمال کوچک اما مداوم نزد الله محبوب‌تر است. ترجیحاً کم، اما پایدار، بدون وقفه. بنابراین اسلام دین آسانی است، نه سخت. هر کس بگوید سخت است، دروغ می‌گوید. باشد که الله ما را محفوظ بدارد.