Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

پیامبر ما، درود و رحمت خدا بر او باد، می‌فرماید: همه چیز در دست قدرت خداوند، بلندمرتبه و توانا، است. او قلب‌ها را آن‌گونه که می‌خواهد تغییر می‌دهد و می‌گرداند. ان شاءالله خداوند آنها را به سوی نیکی برگرداند. قلب‌های این مردم در دنیا غرق شده است. آنها همه خوبی‌ها را فراموش کرده‌اند. آنها فقط برای دنیا زندگی می‌کنند. این وضعیت قلب‌های آنها در حال حاضر است. بعداً همه چیز می‌تواند تغییر کند. همه چیز همان‌طور که خداوند می‌خواهد رخ می‌دهد. اما اکنون وضعیت این زمان این‌گونه است. او هر زمان که بخواهد آن را تغییر می‌دهد. کفر و بی‌دینی همه جا حکمفرماست. اما هیچ چیز نمی‌تواند در برابر اراده خداوند، بلندمرتبه و توانا، مقاومت کند. حیله‌های شیطان بی‌اثر می‌مانند. اگر خداوند، بلندمرتبه و توانا، هدایت کند، هیچ کس نمی‌تواند آن را متوقف کند. به همین دلیل مسلمانان نباید احساس ناامیدی کنند. همه چیز در دست خداوند، بلندمرتبه و توانا، است. همه چیز زمان و موقعیت خاص خود را دارد. وقتی زمان فرا برسد، خداوند، بلندمرتبه و توانا، اراده خود را محقق می‌سازد. هر زمان حکمت خاص خود را دارد. بنابراین انسان باید از خداوند اطاعت کند و از خداوند بخواهد که به اطرافیانش، فرزندانش، خانواده‌اش، اقوامش و همنوعانش هدایت دهد. خداوند، بلندمرتبه و توانا، مالک همه چیز است. هر کس با خداوند باشد، نجات می‌یابد. هر کس بر ضد خداوند، بلندمرتبه و توانا، باشد، نابود خواهد شد. خداوند ما را حفظ کند. ان شاءالله ما با خدا باشیم. خداوند در این جمعه مبارک، قلب‌هایشان را به سوی ایمان هدایت کند. خداوند به این افرادی که در راه بد هستند هدایت دهد. و خداوند قلب‌های ما را استوار کند. ان شاءالله ما در ایمان باشیم.

الله، قادر متعال می‌فرماید: سپاسگزاری مخصوص الله، بلند مرتبه و توانا است. اگر سپاسگزاری مخصوص الله باشد، پس وقتی مردم کارهای نیک خود را به رخ هم می‌کشند، چه معنایی دارد؟ یعنی اینکه کار خوبی انجام می‌دهید و سپس از آن استفاده می‌کنید تا مدام آن را به یاد دیگران بیاورید: "من این کار را برای تو انجام دادم." "من به تو لطف کردم" گفتن. پس از انجام یک کار نیک، شیطان به مردم زمزمه می‌کند که همواره از کارهای نیک خود یاد کنند تا ارزش آنها را از بین ببرند. وقتی کار خوبی انجام می‌دهید، از الله به خاطر آن تشکر کنید و بگویید: «الله این امکان را فراهم کرد.» «ما قادر به انجام این کار بودیم.» خودنمایی کردن و فخر فروختن به فقرا و نیازمندان با گفتن: «من این را به تو دادم، من آن را به تو دادم» کار نیک شما را از بین می‌برد. پاداشی برای آن دریافت نخواهید کرد. بنابراین این دنیا یک امتحان است. مهم نیست چقدر کار خوب انجام می‌دهید، اجازه ندهید نفس شما غالب شود و مغرور نباشید. "من دادم، من انجامش دادم." دهنده الله است. کسی که امکان بخشیدن را فراهم می‌کند، الله، قادر متعال است. نه تو. این چیزی است که باید به آن توجه کرد. یک مسلمان، یک صوفی، باید به ویژه به آن توجه کند. یک صوفی باید در این زمینه به ویژه وظیفه‌شناس باشد. او نباید به کسی آسیب برساند، و اگر چیزی می‌بخشد، پس بخشیده و نباید آن شخص را شرمنده کند. اگر داده شد، پس داده شده است. در گذشته مردم آداب خوبی داشتند. در استانبول و سایر مناطق اسلامی حتی سنگ‌های صدقه وجود داشت. صدقات در آنجا گذاشته می‌شد. معلوم نبود چه کسی آنها را گذاشته و چه کسی آنها را برداشته است. این فوق‌العاده بود. آداب خوبی حاکم بود. مردم از آنچه الله به آنها داده بود، می‌بخشیدند و سپاسگزار بودند. الله این صفات نیک را به مردم بازگرداند تا مایه برکت و رفاه برای آنها و تمام کشور شود. برکتی برای همه. زیرا بدون فضیلت، برکت باقی نمی‌ماند و بدون برکت، رفاهی وجود نخواهد داشت. الله ما را از آن محفوظ بدارد. الله به مردم، فقرا و نیازمندان کمک کند، ان شاءالله.

خَيْرُ النَّاسِ أَنْفَعُهُمْ لِلنَّاسِ سَيِّدُ الْقَوْمِ خَادِمُهُمْ

ما در مکان شخصیت‌های مبارک هستیم. آن‌ها جوانانی هستند که در قرآن ذکر شده‌اند و از سوی الله متعال ستایش شده‌اند. إِنَّهُمۡ فِتۡيَةٌ ءَامَنُواْ بِرَبِّهِمۡ وَزِدۡنَٰهُمۡ هُدٗى (18:13) الله متعال به این مؤمنان چنان وقار، شرف و شهرتی بخشید که تا روز قیامت به عنوان یادآوری، تعلیم و نصیحت برای مردم خواهند بود. آن‌ها بهترین، بلکه مجلل‌ترین زندگی زمان خود را داشتند و با این حال از همه این‌ها چشم پوشیدند. آن‌ها به سوی الله متعال گریختند. الله متعال می‌فرماید، وقتی مشکلاتی پیش می‌آید، به سوی الله بگریزید. مردم جان خود را به خطر می‌اندازند و حتی در تلاش برای آمدن به اروپا و آمریکا می‌میرند. این چیزی نیست که الله به ما دستور داده است. الله متعال نمی‌گوید به اروپا، آمریکا یا کانادا بروید. الله متعال می‌فرماید، به سوی من بگریزید. باشد که الله کسانی را که اکنون به آنجا می‌روند محافظت کند. این مقدسین از همه چیز گذشتند و برای نجات ایمانشان گریختند. اما مردم ما به خاطر زندگی دنیوی می‌گریزند و می‌گویند: «بگذارید به آنجا برویم.» الله متعال مقدس‌ترین و پربارترین مکان‌ها را به مسلمانان سپرده است. این مکان‌های مبارک اینجا نزد ما هستند. الله متعال بزرگ‌ترین نعمت‌ها را به مسلمانان بخشیده، ارزشمندترین را به آنان داده است. ارزشمندترین چیست؟ ایمان. او ایمان را به آنان عطا کرده است. و علاوه بر آن، باشکوه‌ترین مکان‌های دنیا را به آنان داده است. اما کسی که این نعمت را قدردان نباشد، مجازات می‌شود. اساساً موضوع همین است. این درس آن است، نیازی به چیز بیشتری نیست. باشد که مردم این مبارکین را الگوی خود قرار دهند. آن‌ها از همه چیز برای الله گذشتند و الله همه چیز را به آنان بخشید. باشد که الله به همه ما ایمانی به قوت ایمان آن‌ها عطا کند.

يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ (5:17) الله چیزهای بی‌شماری آفریده است. او خالق همه چیز است. او انسان را آفرید. او جن‌ها و فرشتگان را آفرید. او کوچک‌ترین مخلوقات را آفرید. شکر الله که در این سفر به این درگاه رسیدیم. محیط اینجا یکی از مکان‌های زیبایی است که الله آفریده است. بی‌شمار انسان از اینجا عبور کرده‌اند. الله، قادر مطلق و عالی، همه این‌ها را آفریده است. بسیاری از اقوام از اینجا گذر کرده‌اند. برخی به الله ایمان داشتند، برخی نه؛ برخی در کفر ماندند، برخی در ایمان پایدار ماندند. همه آن‌ها از اینجا عبور کرده‌اند. الله به این مکان هوای خوب و خاک حاصلخیز بخشیده است. به همین دلیل بسیاری از مردم برای این مکان جنگیده‌اند. آن‌ها با یکدیگر جنگ کرده‌اند. اما چه اتفاقی افتاد؟ مکان باقی ماند. آن‌ها از بین رفتند. زمین تنها به الله تعلق دارد. انسان‌ها و دیگر مخلوقات می‌آیند و فقط از اینجا می‌گذرند. این دنیا جای ماندن نیست. قبل از ما میلیون‌ها و میلیاردها انسان از اینجا عبور کرده‌اند. هیچ‌کدام از آن‌ها نماندند. آن‌ها به خاک تبدیل شدند و از بین رفتند. مهم‌ترین چیز این است که به آخرت توجه کنیم. هر چقدر هم این دنیا زیبا و خوب باشد، برای هیچ‌کس باقی نمانده است. بنابراین باید به الله روی آوریم، زیرا محبت و نزدیکی او واقعاً زیباست؛ در این دنیا زیباست و در آخرت زیباتر. در آخرت همه چیز پایدار است. بعد از آن دیگر تغییری در مکان نیست. در بهشت بودن، این است که واقعاً مهم است. بزرگ‌ترین ضرر و بدترین شر این است که گمان کنیم در این دنیا چیزی به دست آورده‌ایم، اما سپس از بهشت محروم شویم. کسی که از نفس خود پیروی می‌کند، به خود آسیب می‌زند. شکر الله! اینجا انسان می‌تواند درس بگیرد. در هر قدم کارهای انسان‌های گذشته، راه‌هایشان، پولشان، گنج‌هایشان را می‌بینی. اینجا جویندگان گنج هستند که به دنبال ثروت‌های پنهان می‌گردند. همه چیز را جستجو می‌کنند. گاهی چیزی پیدا می‌کنند، گاهی نه. حتی کسانی که فکر می‌کردند می‌توانند چیزی با خود ببرند، در نهایت مجبور شدند آن را برای دیگران بگذارند. و کسانی که چیزی پیدا می‌کنند، نباید گمان کنند که برایشان باقی می‌ماند. آن هم به دیگران خواهد رسید. تنها اعمال نیک پایدار هستند، کارهای صالح. صلاح یعنی در راه الله بودن؛ با الله بودن. باشد که الله به مردم فهم و بصیرت بدهد تا بیندیشند و درس بگیرند. آن‌ها بناهای قدیمی، قلعه‌ها و تئاترها را بازدید می‌کنند. در واقع مردم آن زمان سلیقه بهتری نسبت به مردم امروز داشتند. افکار و طرح‌هایشان در معماری کاملاً متفاوت بود. چیزهای زیادی ساختند، اما نتوانستند چیزی با خود ببرند - همه چیز را پشت سر گذاشتند. بنابراین بگذارید ما هم در این دنیا خوب باشیم. یک مسلمان باید سلیقه خوبی داشته باشد. او باید خوب و زیبا را بشناسد. او نباید کار بدی انجام دهد. بناهای زشت بتنی نسازد. او باید چیزهای زیباتری بسازد. این مورد پسند الله است. پیامبر ما می‌فرماید: "آن را به خوبی انجام دهید." مردم همه چیز را به دلخواه خود انجام می‌دهند. اگر توبه نکنند، در نهایت پشیمان خواهند شد. باشد که الله به همه ما ایمان عطا کند. ایمان راستین. می‌بینیم که بیشتر مردم در امور دنیوی غرق شده‌اند. آن‌ها از راه نیاکان خود پیروی نمی‌کنند. آن‌ها برای نیاکانشان در آخرت برکت نمی‌فرستند، همان‌طور که آن‌ها می‌خواستند. ما دعا می‌کنیم که الله آن‌ها را هدایت کند. باشد که مردم از پیروی امیال خود دست بردارند.

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الۡقُوَّةِ الۡمَتِيۡنُ (51:58) الله متعال روزی‌دهندهٔ حقیقی است. تنها اوست که به همهٔ مخلوقات روزی می‌دهد. مردم این را فراموش کرده‌اند. آن‌ها معاش خود را از دیگران طلب می‌کنند. دستی که می‌دهد، دست دیگر آن را بازپس می‌گیرد. مردم در یک دور باطل گرفتار شده‌اند. من پول بیشتری می‌خواهم؛ طرف مقابل مذاکره می‌کند و در نهایت افزایش کوچکی می‌دهد. سپس شغال‌ها و گرگ‌ها این پول را می‌بینند. آن‌ها می‌گویند: «بیایید این پول را تصاحب کنیم» و دو برابر آنچه به تو داده شده بود را از تو می‌گیرند. سپس همان چرخه دوباره شروع می‌شود: «به من پول بده، این پول کافی نیست.» حتی با بی‌میلی دوباره پول داده می‌شود، اما باز هم این شغال‌ها، روباه‌ها و دزدها دو برابر آن را پس می‌گیرند. در نتیجه، در وضعیت بدتری قرار می‌گیری. وضعیت هرچه بیشتر ناامیدکننده می‌شود. بنابراین، باید به الله دعا کنیم. باید از الله درخواست کنیم. اگر از مردم درخواست کنی، از یک طرف به تو می‌دهند و از طرف دیگر دو برابر آن را می‌گیرند. فکر می‌کنی که برنده شده‌ای و خوشحال می‌شوی. سپس ناگهان می‌بینی که هیچ‌چیز باقی نمانده و وضعیتت بدتر شده است. چهار پنج سال پیش، مردم لبنان علیه فساد اعتراض کردند. میلیون‌ها نفر به خیابان‌ها آمدند و علیه بانک‌ها تظاهرات کردند. نتیجه این بود که بانک‌ها به سادگی پرداخت پول را متوقف کردند و ادعا کردند که دیگر پولی ندارند. قبل از آن حداقل سه شاهی دریافت می‌کردند. حالا آن‌ها در بدترین وضعیت ممکن هستند. پس همیشه از الله بخواهید که این گرانی را پایان دهد. این الله است که فقر را پایان می‌دهد و روزی می‌دهد. اگر از مردم درخواست کنی، از یک طرف می‌گیری و از طرف دیگر آن را از دست می‌دهی. می‌آید و دوباره چندین بار وصول می‌شود. در یک دور باطل گرفتار شده‌ای. راه دیگری وجود ندارد. مردم باید کمی باهوش‌تر شوند. انسان دانا کسی است که به الله ایمان دارد. عاقل کسی است که به سوی الله روی می‌آورد و از او درخواست می‌کند، زیرا او روزی‌دهنده است. بیایید از او بخواهیم: الله به ما روزی دهد و ما را از هیچ‌کس وابسته نکند. خداوندا، ما را بازیچهٔ این افراد قرار نده. خداوندا، ما را محافظت کن. کسی که ایمان دارد، الله به او روزی و برکت می‌دهد. برکت مهم است. دزدها، بی‌شرم‌ها، شغال‌ها و روباه‌ها نمی‌توانند برکت را از تو بگیرند. آن‌ها شاید بتوانند دارایی‌ات را بگیرند، اما اگر برکتی باشد و برکت از الله درخواست شده باشد، هرگز نمی‌توانند آن را بگیرند. خداوندا، به مردم کمک کن. خداوندا، به همهٔ ما فهم و حکمت عطا کن، ان‌شاءالله.

وَفَوۡقَ كُلِّ ذِی عِلۡمٍ عَلِیمࣱ (12:76) الله متعال می‌فرماید: بالای هر دانایی، دانایی بالاتری است. علم بی‌نهایت است. بنابراین، اگر کسی ادعا کند «من همه چیز را می‌دانم، همه علوم را می‌شناسم»، او در اشتباه است. علم الله متعال بی‌نهایت است. دانش الله هیچ حد و مرزی ندارد. بزرگ‌ترین علم را الله متعال به پیامبر ما داده است. دانش انسان‌ها در مقایسه با دانش او حتی نقطه‌ای در اقیانوس هم نیست. مردم با علم خود فخر می‌کنند و می‌گویند: «ما این را انجام داده‌ایم، این‌قدر آموخته‌ایم، این‌قدر علم داریم.» در حالی که در مقایسه با دانش پیامبر ما (صلوات الله علیه) حتی نقطه‌ای در اقیانوس نیست. چنین عظیم است دانش پیامبر ما. و حتی دانش او نیز در مقایسه با علم الله حتی نقطه‌ای در اقیانوس نیست. هیچ چیز با عظمت و بزرگی الله قابل مقایسه نیست. بنابراین، وقتی انسان‌ها ادعا می‌کنند «ما علم داریم»، در واقع آنها علم ندارند، بلکه نادانی دارند. گویی کافی نبود که بگویند «ما می‌دانیم»، آنها چیزی به نام هوش مصنوعی هم اختراع کرده‌اند. با آن نیز فخر می‌کنند. همه این‌ها هیچ معنایی ندارد. آنها فقط می‌توانند این کار را انجام دهند، زیرا الله اجازه داده است. بدون اجازه او نمی‌توانستند هیچ کاری انجام دهند. بنابراین، دانایان حقیقی از الله می‌ترسند. إِنَّمَا يَخۡشَى ٱللَّهَ مِنۡ عِبَادِهِ ٱلۡعُلَمَـٰٓؤُ (35:28) از میان بندگان الله، علما که دانایان حقیقی هستند، بیشترین ترس را از او دارند. کسانی که ایمان ندارند، دانش واقعی ندارند. دانش آن‌ها علم نیست، بلکه نادانی است. نادان یعنی بی‌دانش. باشد که الله ما را از آن حفظ کند. باشد که الله به ما علم حقیقی عطا فرماید، ان‌شاءالله. و همچنین به انسان‌ها نیز آن را عطا فرماید. این است آنچه مفید است. باشد که الله ما را از علم بی‌فایده حفظ کند.

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ (2:156) هر یک از ما زمان تعیین‌شده توسط الله را زندگی می‌کند و سپس به اصل خود بازمی‌گردد. ما به فرمان الله به این دنیا آمده‌ایم. و به سوی الله، قادر مطلق، بازخواهیم گشت. امشب، شوهرخواهر ما، شیخ هشام قبانی، ما را ترک کرد. نزدیک به شصت سال با هم در این راه بودیم. باشد که الله بر او رحمت آورد و جایگاهی در بهشت به او عطا کند. به واسطه هدایت شیخ ناظم و لطف الله، او به این مقامات معنوی رسید. وقتی اولین بار آمد، هنوز دانشجو بود. شیخ ناظم او را نزد شیخ عبدالله داغستانی برد. او همراه با برادرش آمد. برادرش شیخ عدنان چند سال پیش از او درگذشت. آن دو با هم بودند. آنها لباس‌های دنیوی خود را کنار گذاشتند و جامه و عمامه راه معنوی را برگزیدند. به واسطه برکت‌های شیخ ناظم، به این مقامات بلند رسیدند. شکر الله! این مقامات معنوی با مقامات دنیوی قابل مقایسه نیستند. مقامات دنیوی زودگذر هستند. آنها همچنین برادران و خواهران بزرگتر داشتند. آنها مقامات دنیوی داشتند. امروز دیگر هیچ‌کس از آنها سخن نمی‌گوید. زیرا آنها راه دیگری را برگزیدند. راه به سوی الله با راه دنیوی متفاوت است. باشد که الله به این فرد مبارک رحمت آورد. باشد که مقام او در آخرت بلند باشد، ان‌شاءالله. ما به همه تسلیت می‌گوییم. پس از وفات مولانا شیخ ناظم، وضعیت سلامتی او به تدریج تغییر کرد، او بیمار بود. باشد که الله خواهرمان حاجیه نزیهه را که با فداکاری از او مراقبت کرد، برکت دهد. او از او پرستاری می‌کرد. همیشه در کنار او بود. خدمت او فراموش نخواهد شد. همچنین به واسطه خدمت او بود که توانست به این مقامات معنوی برسد. همه چیز به دلایل بالاتر رخ می‌دهد. هر که با شیخ‌ها پیوند دارد، همیشه در سوی پیروزی است. شیخ‌ها فقط به آخرت علاقه‌مندند. نه به این دنیا. خوشا به حال کسی که آخرت را به دست می‌آورد! هیچ چیز گرانبهاتر از آن نیست. امروز روز جشن اوست. کسی که این‌گونه به آخرت می‌رود، روزش روز جشن است. همان‌گونه که مولانا گفت: این عرس است، جشن عروسی. پیوستن به محبوب، به الله، یک جشن است. باشد که الله به همه ما ایمانی استوار عطا کند. ما را از راه راست منحرف نکند. باشد که الله ما را در راه خود نگه دارد. این مهم‌ترین چیز است. باشد که الله ما را از حرص دنیوی حفظ کند. این دنیا باید در خدمت آخرت باشد. نه اینکه خود هدف باشد. دارایی دنیوی تا زمانی که در راه الله به کار رود، مشکلی ندارد. باید به مسلمانان قدرت بدهد و به سود نیازمندان باشد. با دارایی دنیوی باید به نیازمندان کمک کنیم، ان‌شاءالله. امید که بتوانیم در این امر کمک کنیم. به تدریج، تقدیر الله محقق می‌شود. این چیزی است که در انتظار هر یک از ماست. با این، زمان ما نیز نزدیک‌تر می‌شود. وقتی یکی می‌رود، نفر بعدی جایگزین می‌شود. باشد که الله ما را در راه راست نگه دارد. باشد که خدمت ما تنها برای رضای الله باشد. نه برای اهداف دنیوی، ان‌شاءالله. الله بر او رحمت آورد. تسلیت من به خواهرم و همه فرزندان او. باشد که الله به آنها زندگی طولانی و مبارک عطا کند. باشد که آنها راه پدرشان را دنبال کنند. باشد که از راه منحرف نشوند، ان‌شاءالله. باشد که همه آنها راه شیخ‌ها را دنبال کنند، ان‌شاءالله. و توفیق از جانب الله است. فاتحه برای روح او.

ما در روزهایی هستیم که پیامبر ما، صلی الله علیه و آله و سلم، دربارهٔ آن‌ها سخن گفته است. ما در زمان‌هایی همچون تاریکی شب زندگی می‌کنیم، زمان‌هایی که در آن روشن نیست چه چیزی درست و چه چیزی نادرست است، زمان‌هایی که ظلم به اوج خود رسیده است. پس از این زمان، ان‌شاءالله، روزهایی خواهند آمد که الله، بلندمرتبه و بزرگ، وعده داده است. تمام این بدی‌ها جارو شده و پاک خواهند شد. همه جا روشن خواهد شد، سرشار از نور. همه چیز در نور اسلام خواهد درخشید. در غیر این صورت، جهان هرگز بهبود نخواهد یافت. دنیا مانند کیسه‌ای سوراخ‌دار شده است. اگر یک طرف را ببندید، از طرف دیگر چکه می‌کند. اگر سعی کنید طرف دیگر را ببندید، سوراخ جدیدی باز می‌شود. این‌ها روزهای سختی هستند، اما برای مؤمنان آسان؛ زیرا پس از آن‌ها روزهایی خواهند آمد که پیامبر ما، صلی الله علیه و آله و سلم، دربارهٔ آن‌ها سخن گفته است، روزهایی که الله، بلندمرتبه و بزرگ، وعده داده است. آن روزها زمان‌هایی هستند که اسلام به تمام جهان نور، عدالت و زیبایی خواهد آورد، ان‌شاءالله. پس از تاریکی، نور می‌آید. بی‌تردید چنین است. الله، بلندمرتبه و بزرگ، می‌فرماید: «پس از سختی، آسانی می‌آید.» بنابراین دنیا مؤمن را نگران نمی‌کند. زیرا او اعتماد خود را به الله، بلندمرتبه و بزرگ، گذاشته و از راه پیامبر ما، صلی الله علیه و آله و سلم، پیروی می‌کند. او می‌داند که این دنیا جای آرامش نیست. اما کسی که ایمان ندارد، سردرگم است و نمی‌داند چه باید بکند. او مستأصل، بی‌قرار و اندوهگین است و مدام با خود می‌اندیشد: «چگونه باید این کار را انجام دهم؟ چه باید بکنم؟» بنابراین ایمان برای انسان بزرگ‌ترین نعمت و بالاترین خیر است. او هم در این دنیا آرامش می‌یابد و هم در آخرت بهره‌مند می‌شود. باشد که الله ایمان ما را تقویت کند تا آنچه رخ می‌دهد، ذره‌ای بر ما تأثیر نگذارد، ان‌شاءالله.

وَٱفۡعَلُواْ ٱلۡخَيۡرَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ (22:77) الله متعال می‌فرماید: .کار نیک انجام دهید تا امور شما به خوبی پیش برود .تا عاقبت شما نیکو باشد .تا همه چیز برای شما خوب شود .پس، نیکی کردن یعنی چه؟ .نیکوکاری یعنی تمام رفتارهایی را که پیامبر ما، درود و سلام بر او باد، به ما نشان داده است، عمل کنیم؛ این همان نیکی است .اعمال سنت چیستند؟ .هر آنچه پیامبر ما، درود و سلام بر او باد، انجام داده است، سنت است .بنابراین، اعمال سنت به چه معناست؟ .سنت، برکتی برای تمام بشریت است، برای همه سودمند است .بزرگ‌ترین سود برای کسی است که آن را عمل می‌کند .الله می‌فرماید: «بدی نکنید، بلکه نیکی کنید» .هر روز ما باید برای ۳۶۵ عضو در بدن خود صدقه بدهیم .وقتی صحابه پرسیدند: «چگونه این همه صدقه بدهیم؟» پیامبر (درود و سلام بر او باد) فرمود: «هر کار نیکی به عنوان صدقه محسوب می‌شود» .برداشتن چیز مضر از راه، یک کار نیک است .سلام کردن به برادرتان یک کار نیک است، ثواب دارد و به عنوان صدقه محسوب می‌شود .پیامبر (درود و سلام بر او باد) فرمود: «هر کار نیکی که می‌توانید تصور کنید، صدقه است» .صدقه، نعمتی است که الله متعال به مؤمنان عطا کرده است .برای هر صدقه، ده پاداش داده می‌شود .با این پاداش‌ها، در آخرت قصرهایی در بهشت و انواع زیبایی‌ها به دست می‌آید .در آخرت پول اهمیتی ندارد .شما باید پول خود را اینجا خرج کنید تا در آخرت پاداش آن را دریافت کنید .حتی کسی که پول ندارد، می‌تواند با اعمال نیک و کمک به دیگران، به بنده‌ای مقبول از سوی الله تبدیل شود .بنابراین، هرکس می‌تواند فلاح را به دست آورد .فلاح توصیف‌کننده حالتی از بالاترین تحقق و سعادت واقعی است که انسان می‌تواند به آن دست یابد .این افتخارآمیزترین و والاترین مقامی است که به یک انسان عطا می‌شود .کسی که به این مرتبه برسد، به بنده‌ای محبوب و محترم نزد الله تبدیل می‌شود .باشد که الله به همه‌ی ما توفیق نیکی کردن را عطا کند .باشد که او به ما اجازه ندهد بدی کنیم، ان‌شاءالله .انسان‌ها نفس خود را دارند و از نفس خود پیروی می‌کنند .همین امر می‌تواند آن‌ها را به انجام بدی‌ها وسوسه کند .بنابراین، باشد که الله ما را محافظت کند .بیایید ظالم نباشیم؛ بهتر است مظلوم باشیم، اما نه ظالم، ان‌شاءالله