Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

پیامبر، درود خدا بر او باد، می‌فرماید: الصدقة ترد البلاء وتزيد العمر أو كما قال صدقه دادن از اهمیت بالایی برخوردار است. انسان سیصد و شصت مفصل دارد. از جمله مفاصل بدن می‌توان به استخوان‌ها، انگشتان، پاها، گردن و سایر اندام‌ها اشاره کرد. پیامبر، درود خدا بر او باد، به ما می‌آموزد که برای هر یک از این مفاصل باید صدقه بدهیم. یاران پرسیدند: «اگر توانایی دادن صدقه را نداشته باشیم، چه کنیم؟» اگر کثیفی، زباله، موانع یا سنگ‌ها را از سر راه بردارید، این هم صدقه محسوب می‌شود. این بدان معناست که صدقه لزوماً نباید به صورت پول داده شود - هر کار نیکی به عنوان صدقه محسوب می‌شود. ما باید روزانه صدقه بدهیم، زیرا برای هر مفصل، سپاسگزار الله هستیم. همینطور باید باشد. پیامبر، درود خدا بر او باد، می‌فرماید: «صدقه بدهید.» حتی اگر فقط نصف خرما باشد. در آن زمان فقر حاکم بود. پیامبر، درود خدا بر او باد، می‌آموزد: حتی اگر نصف آن را برای خود نگه دارید و نصف دیگر را به عنوان صدقه بدهید، این شما را از آتش جهنم حفظ می‌کند. این از اهمیت بالایی برخوردار است. مردم از دادن صدقه خودداری می‌کنند. نفسشان در برابر آن مقاومت می‌کند. آنها صدقه را بار سنگینی می‌دانند. به خصوص ثروتمندان روز به روز حریص‌تر می‌شوند. آنها فقط به خودشان آسیب می‌رسانند. حتی یک صدقه کوچک انسان را از بلای بزرگ حفظ می‌کند. پیامبر، درود خدا بر او باد، می‌آموزد: صدقه از بلا محافظت می‌کند و عمر طولانی‌تری می‌بخشد. بنابراین این برای مردم بسیار مهم است. این نصیحت زیبای پیامبر ماست، درود خدا بر او باد. صدقه برای انسان الزامی نیست، اما مهم است. برخی می‌گویند: «چرا باید صدقه بدهم، من که زکات می‌دهم؟» اینکه آنها واقعاً زکات می‌دهند یا نه، جای بحث دارد. آنها اصلاً نمی‌خواهند صدقه بدهند. اما برای سایر چیزهای غیرضروری، مبالغ هنگفتی خرج می‌کنند. برای صدقه حتی یک هزارم آن را هم نمی‌دهند. صدقه از اهمیت بالایی برخوردار است. صدقه از بدبختی و بلا جلوگیری می‌کند. مردم از طریق صدقه محافظت می‌شوند. اگر مردم سود آن را می‌دانستند، روزانه نیمی از دارایی خود را به عنوان صدقه می‌دادند. آنقدر مهم است. این نصیحت پیامبر، درود خدا بر او باد، به امت خود است. بخیل نباشید. بخل ناپسند است. الله انسان بخیل را دوست ندارد، بلکه انسان بخشنده را دوست دارد. یک گناهکار بخشنده نزد الله محبوب‌تر از یک فرد پرهیزکار بخیل است. بنابراین از این غافل نشوید - این به نفع خودتان است. برخی می‌گویند: «من هر هفته صدقه می‌دهم.» نه، اینطور کار نمی‌کند. پیامبر می‌آموزد: هر روز صدقه خاص خود را می‌طلبد. پیامبر، درود خدا بر او باد، می‌فرماید: با هر طلوع خورشید، صدقه جدیدی واجب می‌شود. «آیا باید هر روز صبح به دنبال نیازمندان بگردم؟» یک صندوق صدقه بگذارید و صدقه خود را در آن قرار دهید. بعداً می‌توانید صدقه را به هر کسی که می‌خواهید بدهید. نیازی به عجله نیست. اگر صدقه را در این صندوق بگذارید، به عنوان داده شده محسوب می‌شود. البته در صورت لزوم می‌توانید پول خرد را تعویض کنید. برخی فکر می‌کنند وقتی پول در صندوق صدقه قرار گرفت، دیگر نباید به آن دست بزنند. اما این درست نیست - شما می‌توانید هر زمان که بخواهید آن را تغییر دهید یا مبلغ داخل صندوق را گرد کنید. می‌توانید صدقه را به این روش بدهید - این کاملاً اشکالی ندارد. مهم این است: صدقه وجود داشته باشد. این به نفع شماست. امروزه همه بیمه می‌کنند. بدون تردید برای آن پول می‌پردازند. صدقه، بیمه روزانه شماست. بهترین بیمه این است: صدقه. البته این بیمه روزانه باید هر روز با صدقه جدیدی تمدید شود. الله ما را به انجام این کار توانا بدارد. صدقه به خود شما بیشتر از نیازمند فایده می‌رساند. هر صدقه‌ای که در آنجا می‌گذارید، به نفع خود شماست. الله ما را از بدبختی و بلا حفظ کند. ما در آخرالزمان زندگی می‌کنیم، هیچکس نمی‌داند چه چیزی در انتظارش است. زمان و نوع اتفاقی که برای فرد رخ می‌دهد، نامشخص است. پس صدقه خود را بدهید و با آرامش به راه خود بروید. به خاطر الله امروز این صدقه را دادم. صدقه روزانه بدهید - برای فقرا و نیازمندان، برای محافظت و رفاه عزیزانمان، فرزندان و خانواده‌هایمان. الله شما را در برابر آن محافظت خواهد کرد. اگر از روی احترام به پیامبر و با اعتماد به سخنان مبارکش این کار را انجام دهید، ان شاءالله می‌توانید در این روز امیدوار باشید. الله همه ما را حفظ کند.

این جز افسانه‌های پیشینیان نیست (8:31) آنها می گویند: "اینها فقط داستانهای قدیمی هستند". قرآن کریم گزارش می دهد که مردم همواره گفته های پیامبران را به عنوان "داستان های قدیمی" رد می کردند. مولانا شیخ ناظم فقط می توانست به رفتار، گفتار و نوشته های این افراد بخندد... برای او همه اینها فقط مضحک بود. آنها خود را "معاصر" می نامند، اما مولانا شیخ ناظم ما با تمسخر آنها را "چای خور" می نامید. این روش او برای مسخره کردن آنها بود. "چای خورها" - آنها فقط مزخرف سرو می کنند. آنها با "معاصر" بودن منظورشان این است که مدرن هستند. قرار است مدرن و پیشرفته به نظر برسد. این چیز جدیدی نیست. این همیشه بوده است. کافران با همه پیامبران مخالفت کردند: "اینها فقط داستانهای قدیمی هستند، همه چیز مال دیروز است!" کاری که پیامبران انجام می دادند برای آنها خار در چشم بود. الله همه انسانها را برابر آفریده است. شیطان از دویست سال پیش این فکر را در جهان اسلام می کارد: "شما عقب مانده هستید، طرز فکرتان مال دیروز است - فقط ببینید که چگونه کافران از شما پیشی گرفته اند." گویا فقط به این دلیل که مدرن هستند. "دین خود را دور بیندازید، به ویژه آداب و رسوم قدیمی را"، موعظه می کنند. "دین را نو کنید." "مدرن باشید، نوآور باشید!" "دیگر گذشته را نپذیرید." "فقط ببینید اروپایی ها چگونه زندگی می کنند!" به محض اینکه از اروپا صحبت می شد، تحسین برای کافران حد و مرزی نداشت. هر کاری که آنها انجام می دادند، برای مردم بسیار زیبا به نظر می رسید. مردم تا به امروز به همین منوال ادامه داده اند. سرانجام آنها فهمیدند که هیچ تفاوتی وجود ندارد. با این وجود، مردم همچنان به آنجا می روند، زیرا می خواهند در دنیای فکری آنها باشند و به خاطر پول. در حالی که این الله است، قادر مطلق و بلند مرتبه، که انسان را آفریده است. و هر کجا که باشد - روزی او قطعی است. هیچ کس بهتر از دیگری نیست. نیازی به اطاعت از کسی نیست. و از طریق این اطاعت، آنها کرامت خود را از دست داده اند، شخصیت خود را از دست داده اند. آنها شرافت خود را از دست داده اند. آنها شکافته و پراکنده شده اند. اکنون آنها بازیچه هستند. مدرن بودن هنر نیست. اگر عقل نداشته باشی مدرن بودن چه فایده ای دارد؟ حتی هزار بار مدرن بودن هم فایده ای ندارد. فایده ای ندارد، فقط ضرر دارد. به نام مدرنیته شما را غارت کرده اند، شما را تا آخرین پیراهن لخت کرده اند، سرزمین هایتان را گرفته اند، کشته اند و قتل عام کرده اند. و شما هنوز هم به نام مدرنیته دنبال آنها می دوید. مردم عادی یک چیز هستند - اما خطر واقعی از جانب کسانی است که خود را عالم و دین شناس نشان می دهند، در حالی که به مشایخ نگاه تحقیرآمیز دارند و با اهانت با آنها رفتار می کنند. "آنها عقب مانده و مال دیروز هستند." "آنها مانند ما روشن فکر نیستند." "به خاورشناسان در اروپا نگاه کنید، چقدر زیبا صحبت می کنند." "چه ایده های شگفت انگیزی دارند." ایده های آنها فقط با هدف دور کردن مردم از ایمان و اسلام است. آنها دشمنان پیامبر ما (درود خدا بر او) و همه یاران او هستند، هیچ چیز دیگری نیستند. اینها به اصطلاح مدرنیست ها هستند. حتی خطرناک تر از تحسین سبک زندگی اروپایی. زیرا آنها مستقیماً قصد دارند جامعه را فاسد کنند و در این راه تلاش می کنند. هیچ چیز دیگری نیست. آنها چیزی برای ارائه ندارند. هر کس از آنها پیروی کند، یا احمق است یا خائن. غیر از این نیست. یکی از این دو. سومی وجود ندارد. بنابراین هوشیار باشید. راه ما، راهی که مشایخ به ما نشان می دهند، راه درست است. از آن منحرف نشوید. به آن پایبند باشید تا آنها نتوانند شما را مانند عروسک خیمه شب بازی دستکاری کنند. الله ما را از شر آنها حفظ کند.

الله، بلند مرتبه، در قرآن کریم در بسیاری از جاها می فرماید "أَفَلَا تَعْقِلُونَ". آیا تعقل نمی کنید؟" الله می پرسد. آیا از عقل خود استفاده نمی کنید؟ "به عقل بیایید"، الله می فرماید. الله، بلند مرتبه، به انسان عقل داده است تا بتواند خوب را از بد تشخیص دهد؛ تا بتواند مفید را از بی فایده تشخیص دهد. او به او عقل داده است تا بتواند مضر را از بی ضرر تشخیص دهد. حیوانات عقل ندارند، اما الله به آنها غریزه داده است تا از چیزهای بد دوری کنند. وقتی چیزی خطرناک می بینند، فرار می کنند. الله به آنها مغزی داده است که برای مراقبت از خودشان کافی باشد. آنها با آن کنار می آیند. اما انسان متفاوت است؛ او باید بتواند خوب و بد را تشخیص دهد. زیرا وقتی حیوانی می میرد، در روز قیامت به خاک تبدیل می شود. هیچ راهی برای رفتن به بهشت یا جهنم ندارد. فقط حشرات و حیوانات معدودی وجود دارند. اینها به بهشت خواهند رفت. بقیه در روز قیامت باید پاسخگو باشند، اگر به دیگران آسیب رسانده باشند. اگر حیوانی حیوان دیگری را زده باشد، آن حیوان در روز قیامت آن را برمی گرداند. اگر گاز گرفته باشد، همان کار را خواهد کرد. بعد از آن آنها نیز به خاک تبدیل می شوند. اما انسان متفاوت است. انسان عواقب اعمال زمینی خود را در آخرت تا ابد تحمل خواهد کرد. به همین دلیل است که کافران آرزو می کنند: "ای کاش من هم خاک شده بودم!" آنها خواهند گفت: "ای کاش، من هم مانند این مجازات می شدم و به خاک تبدیل می شدم." اما این امکان پذیر نیست. چرا؟ زیرا الله به او عقل داده است تا با این عقل بداند چه اتفاقی می افتد، خطرات را تشخیص دهد و از آنها دوری کند. تا خوبی را تشخیص دهد و نمازهای خود را به جا آورد. نمازها سنگین هستند. او به او عقل داده است تا کار کند و امرار معاش کند. همه چیز آسان نیست. حتی کسانی که برای دنیا کار می کنند باید تلاش کنند. آنها برای به دست آوردن پول تلاش می کنند. برای آخرت هم باید همینطور باشد. این حکمت الله است، الله هر چه بخواهد می کند. اکنون، در سردترین روزهای زمستان، وقتی هوا آفتابی است، افراد بی خرد می گویند: "اوه، چه زیبا!" "چه روز آفتابی!" "ما یخ نزدیم، مشکلی نداشتیم"، می گویند. "تاریک نبود." "باران بر ما نبارید." "در گل و لای گیر نکردیم." "اوه، چه خوب! ما زمستان را پشت سر گذاشتیم." اما در تابستان چه خواهد شد، وقتی خشکسالی باشد؟ انسان های عاقل در زمستان به الله دعا می کنند: "ای الله، باران بفرست، بگذار گل و لای شود، بگذار برف ببارد، بگذار هوا سرد شود تا بذر ما رشد کند. همه چیز به آب بستگی دارد. الله همه چیز را از آب آفریده است. بدون آب هیچ چیز وجود ندارد. عاقلان این روز آفتابی را حکمت الله می بینند و آن را می پذیرند، آنها مانند دیگران نمی گویند: "چه خوب است!" "اوه! چه روز زیبایی." "هوا آفتابی است." "ببینید، ما در حال قدم زدن هستیم"، بسیاری از مردم اینطور صحبت می کنند. بسیاری از مردم برای آخرت نیز طوری زندگی می کنند که انگار در یک روز آفتابی قدم می زنند. نماز نمی خوانند، کارهای خوب نمی کنند، کارهای خیرخواهانه نمی کنند، عبادت نمی کنند؛ آنها طبق هوس خود زندگی می کنند. اما کسانی که فقط به دنبال لذت زندگی می کنند، باید بدانند که بعد از زمستان تابستان می آید، خشکسالی. آنها آبی پیدا نخواهند کرد. راه حلی پیدا نخواهند کرد. سپس شروع به دست و پا زدن می کنند و می پرسند: "چه کار کنیم؟" آخرت سخت تر است. تو در این دنیا هیچ کاری برای آخرت انجام نداده ای. تو در رفاه و آسایش زندگی کرده ای، فقط به دنبال لذت زندگی کرده ای، جشن گرفته ای، خورده ای و نوشیده ای، چه می دانم چه کارهای دیگری انجام داده ای. سپس در آخرت باید عواقب آن را تحمل کنی. همه چیز نظم و راه خود را دارد. پس باید برای آن تلاش کنی: در این دنیا باید نمازهایت را به جا آوری. میوه آن را در آخرت خواهی چید. به همین دلیل است که الله، بلند مرتبه، می فرماید: "از عقل خود استفاده کنید." خوب را بشناسید، بد را بشناسید. این به چه معناست؟ کارهایی که در زمان مناسب انجام شوند، پر برکت هستند. الله، بلند مرتبه، به ما عقل داده است، زیرا پس از گذشت زمان، فرصت دومی به دست نمی آید. الله به همه ما توفیق دهد که از عقل خود استفاده کنیم و همچنین به کسانی که عقل دارند اما از آن استفاده نمی کنند. در دنیا به ندرت انسان عاقلی وجود دارد. بده، بده، بده. اگر بدهی، چه می شود؟ هیچ چیز. هر چه بیشتر بدهی، بیشتر از طرف دیگر می گیرند. تو چیزی می خواهی، از طرف دیگر ناپدید می شود. الله مهدی علیه السلام را بفرستد. مهدی علیه السلام بیاید و همه چیز را مرتب کند. مردم کاملاً از کنترل خارج شده اند. آنها دیگر حتی ارزش پول را نمی دانند. آنها ارزش کالاها را نیز نمی دانند. آنها نه ارزش سلامتی را می دانند و نه زندگی را. آنها ارزش نعمت های الله را نمی دانند. الله ما را از کسانی قرار دهد که ارزش ها را قدر می نهند، ان شاءالله. الله از ما محافظت کند. ان شاءالله باران پر برکت بفرستد. روزهای آفتابی برای تابستان بمانند. اکنون باید باران ببارد، طوفان شود و برف ببارد، ان شاءالله. الله برکت خود را عطا کند، ان شاءالله.

النظافة من الایمان اسلام بر پاکیزگی استوار است. پاکیزگی بنیان اسلام است. بدون پاکیزگی هیچ عبادتی پذیرفته نمی شود. به همین دلیل، اولین فصل در کتاب های فقه، کتاب الطهارة است. یعنی این بخش به پاکیزگی آیینی می پردازد - دقیقا موضوع همین است. بخش اول توضیح می دهد که آب خالص چیست، چگونه پاکیزگی خود را حفظ می کند و چه انواع مختلفی از آب وجود دارد. همه چیز از آب به وجود آمده است و آب برای پاکیزگی ضروری است. بدون آب ممکن نیست. در مواقع اضطراری، پاکسازی خشک (تیمم) انجام می شود. اگرچه این یک مورد خاص است، اما در نهایت برای اینکه خود و لباس های خود را به درستی تمیز کنید به آب نیاز دارید. این پاکیزگی بیرونی است. پاکیزگی درونی به همان اندازه مهم است. درون نیز باید پاک باشد. چگونه می توان به پاکیزگی درونی دست یافت؟ از طریق اخلاص و پیروی از راه پیامبر. راه پیامبر واضح و روشن است. کسانی هستند که راه پیامبر را نشان می دهند. شریعت و طریقت وجود دارد. باید از آنها پیروی کرد تا یک زندگی پاک در راه پیامبر داشت. بعد از پاکیزگی بیرونی، پاکیزگی درونی می آید. اگر به پاکیزگی توجه نشود، مانند این است که آلودگی وارد آب شود - همانطور که وضو با آب ناپاک باطل است، به همین ترتیب چیزهای دیگری هم می توانند قلب شما را آلوده کنند. از طریق این آلودگی، ایمان شما ممکن است از بین برود. الله ما را از آن حفظ کند. از زمان پیامبر، یاوران شیطان اغلب سعی کرده اند دین را فاسد کنند. هر بار چیز جدیدی را مطرح می کنند. اما به لطف الله، امامان مذاهب و بزرگان طریقت، مردم را از این امور پاک می کنند. آنها مردم را از این گمراهی ها پاک نگه می دارند. و در نتیجه مردم به این چیزها توجهی نمی کنند. اما متاسفانه شیاطین اخیراً سردرگمی بیشتری ایجاد می کنند. چیزی به شما می گویند، همه چیز خوب و زیبا به نظر می رسد. اما در نهایت زهر را در آن مخلوط کرده و درون شما را آلوده می کنند. اعمال شما بیهوده می شود. چنین اعمالی برای شما برکتی به همراه ندارد، برعکس - فقط آسیب می رساند. بنابراین برای اینکه آخرت مبارک باشد، حتما باید از راه پیامبر پیروی کرد. تا آخرت کامل باشد. اکنون مدرن شده است که می گویند: "نیازی به مذهب نیست، نیازی به طریقت نیست." در حالی که این چیزها از ابتدا ضروری بوده اند. طریقت، مذهب و شریعت یکی هستند، چیز دیگری نیستند. برخی از مردم به سادگی این را درک نمی کنند. به همین دلیل فریب می خورند. وقتی فریب می خورند، اعمالشان فایده چندانی ندارد. اسلام است، همه چیز خوب به نظر می رسد، اما گناهان نیز به وجود می آیند. چگونه گناهان به وجود می آیند؟ آنها نسبت به برخی از یاران پیامبر و خانواده پیامبر کینه می ورزند. آنها می گویند: "آنها مثل ما هستند، هیچ مقام خاصی ندارند." فریبکاران آنها حتی ظریف تر عمل می کنند - آنها بسیار محتاطانه شک و شبهه می پراکنند و به تدریج ایمان مردم را تضعیف می کنند. همه ایمان ندارند. اسلام وجود دارد، اما مرحله ایمان بالاتر است. اسلام مرحله مسلمان است، وجود دارد، اما افرادی که ایمان واقعی دارند، مؤمنین، رتبه بالاتری دارند، آنها بندگان محبوب الله هستند. الله ما را حفظ کند. ان شاء الله، الله همه ما را از بدی، شر و ناپاکی حفظ کند.

و در نیکوکاری و پرهیزگاری یکدیگر را یاری کنید؛ و در گناه و تعدی دست‌یار هم نشوید. (۵:۲) این فرمان مبارک الله متعال است: در انجام کارهای نیک به یکدیگر کمک کنید. کار نیک انجام دهید. نیکوکار باشید. هیچ کار بدی انجام ندهید. خصمانه رفتار نکنید. به یکدیگر کمک کنید. این دستور الله در اسلام برای زندگی خوب انسان‌ها است. کار نیک انجام دهید. یاری‌رسان باشید. اگر نمی‌توانی کار نیک انجام دهی، دست‌کم کار بد انجام نده. اگر مردم از این پیروی می‌کردند، هم در این دنیا و هم در آخرت مانند بهشت زندگی می‌کردند. اما شیطان مردم را رها نمی‌کند. او می‌گوید: "کار نیک انجام ندهید." "چرا به این مردم خوبی می‌کنی؟" "چه سودی برایت دارد؟ چه چیزی از آن به دست می‌آوری؟" "آیا از انجام کار نیک سودی می‌بری؟" شیطان می‌گوید: "نه". این چه معنایی دارد که سودی ندارد؟ البته که سود دارد! اما شیطان خوبی را نمی‌بیند و آن را نشان هم نمی‌دهد. او خوبی را به عنوان زیان نشان می‌دهد. او بدی را خوب و مفید جلوه می‌دهد. او باور دارد که چیزی که از طریق فریب یا ستم به دست آمده، سود است. در حالی که سود نیست، بلکه مستقیماً زیان برای خود فرد است. پیش از همه، انسان به خودش آسیب می‌رساند. هر چه بیشتر بدی انجام دهید، بیشتر به خودتان آسیب می‌رسانید. هر چه بیشتر انسان کار نیک انجام دهد، بیشتر به خودش نیکی می‌کند. الله متعال هر کار نیکی را تا ریزترین جزئیات پاداش می‌دهد و رتبه او را بالا می‌برد. هر کس کار بدی انجام دهد، هر کار بد تا کوچکترین جزئیات به خودش باز می‌گردد. خداوند ما را از آن مصون بدارد. خداوند به ما هوشیاری عطا کند. الله متعال به انسان عقل داده است تا تفکر کند. اگر تفکر می‌کرد، به هیچ کس آسیب نمی‌رساند. قطعاً می‌خواست کار نیک انجام دهد. اما مردم از عقل خود استفاده نمی‌کنند. آنها عقل خود را کنار گذاشته‌اند. آنها هر چه شیطان بگوید، انجام می‌دهند. خداوند ما را از شر او حفظ کند. ان شاءالله به خیر و صلاح بینجامد.

پیامبر ما، درود و سلام بر او باد، می فرماید: المُؤمِنُ يَألَفُ وَيُؤْلَفُ مؤمن کسی است که با او به خوبی می توان کنار آمد و او نیز با دیگران به خوبی کنار می آید. این یک مسلمان نمونه است. مسلمان کسی است که به دیگران آسیب نمی رساند و با آنها در صلح زندگی می کند. نافرمانی در اسلام جایی ندارد. آسیب رساندن به مردم جایز نیست. صفت الله، پروردگار توانا و بلندمرتبه، رحمت است. صفات مؤمن باید مطابق با صفات الله، پروردگار توانا و بلندمرتبه باشد. او باید مهربان، بخشنده و یاری کننده مردم باشد. این اسلام واقعی است. اسلام آن چیزی نیست که بد جلوه داده می شود. منافقان و غیرمسلمانان هستند که چنین کارهایی می کنند. بی رحم هایی که رحم نمی شناسند، منافق هستند. از یک طرف، مهربان به نظر می رسند. از طرف دیگر، بی رحمانه هر نوع بدی را به مردم وارد می کنند. بنابراین، یک مسلمان نباید شبیه آنها باشد. الگوهای یک مسلمان، پیامبر، درود و سلام بر او باد، یارانش، علما و دوستان خدا هستند. باید از راه آنها پیروی کرد و به آنها اقتدا نمود تا برای مردم سودمند باشد. اگر به بی ایمانان و بی رحمان شبیه باشیم، چه سودی دارد؟ هیچ. مهمترین چیز، پیامبر ما، درود و سلام بر او باد، است، اوست که راه را به ما نشان می دهد. او بهترین انسان است. در میان همه مخلوقات، پیامبر ما، درود و سلام بر او باد، گرامی ترین است. ما باید از او پیروی کنیم و مانند او شویم. تا جایی که می توانیم. بنابراین، ما باید با مردم با خوبی زندگی کنیم. با خانواده، فرزندان، با همه باید رفتار خوبی داشت و با خوبی زندگی کرد. این دستور پیامبر ماست، دستور زیبایی است. به جای اینکه تمام وقت در نافرمانی زندگی کنیم، اینگونه در صلح و زیبایی زندگی می کنیم. روابط خوبی با مردم برقرار کنید. اینگونه زندگی خودتان نیز پربار خواهد شد. این است اسلام. اسلام جز خوبی و زیبایی به چیز دیگری فرمان نمی دهد. خداوند ما را به دنباله روی از نفس خود وا نگذارد. ان شاءالله، در راه اسلام و پیامبرمان گام برداریم. ان شاءالله، تا ابد اینگونه باشد.

و خورشید به‌سوى قرارگاه خود روان است. این است تقدیر خداوند توانا و دانا. و برای ماه نیز منزلگاه‌هایی مقدّر کردیم تا سرانجام مانند شاخۀ خشکیدۀ خرما برگردد. الله، قادر متعال و بلندمرتبه، با ما، با انسان‌ها و جن‌ها، با همه کسانی که عقل دارند، سخن می‌گوید. اغلب می‌گویند، بسیاری از مردم مانند علف زندگی می‌کنند، بله، در واقع افرادی هستند که اینگونه بی‌فکر زندگی می‌کنند. "از کجا آمده‌ای، به کجا می‌روی؟" - این سؤالات اصلاً برای آنها مهم نیست، برایشان اهمیتی ندارد. از کجا آمده‌ایم؟ برخی از مردم این را می‌پرسند. "از کجا آمده‌ایم، به کجا می‌رویم؟" ما از جانب الله، قادر متعال و بلندمرتبه آمده‌ایم. به سوی او بازمی‌گردیم. از او به سوی او. "از حی به سوی هو"، همانطور که می‌گویند. مردم گاهی اوقات این را اشتباه متوجه می‌شوند، فکر می‌کنند به معنای "از هیچ به هیچ" است. انگار که منظورشان این است که "از هیچ آمده، به هیچ رفته". اما اینطور نیست. حی، الله، قادر متعال و بلندمرتبه است. و هو نیز اوست. از او به سوی او. هیچ مقصد دیگری وجود ندارد. کل جهان از او آمده و به سوی او بازمی‌گردد. در قرآن کریم آمده است که آنها "شتاب می‌کنند". همه - ماه، ستارگان، خورشید - همه آنها در یک جهت حرکت می‌کنند. الله به انسان‌ها علوم خاصی داده است. زمین با سرعت هزاران کیلومتر در ساعت حرکت می‌کند. همراه با خورشید صدها هزار کیلومتر، همراه با کهکشان حتی میلیون‌ها کیلومتر در ساعت. همه چیز به کجا حرکت می‌کند؟ از کجا آمده است، به کجا می‌رود؟ مردم این سؤالات را می‌پرسند. از قدرت الله می‌آید و به قدرت او بازمی‌گردد. بی‌وقفه به جلو حرکت می‌کند. ضرب‌المثل‌های قدیمی و خردمندانه نیز وجود دارد. می‌گویند: "ما همه در یک قایق نشسته‌ایم و به سوی روز قیامت می‌رویم." روز قیامت یعنی در پیشگاه الله، قادر متعال و بلندمرتبه، حاضر شدن، ان شاء الله. مردم باید برای آن آماده شوند. آنها باید بدانند که بی معنی نیست، صرفاً یک "رفت و آمد" ساده نیست. این "حی" و "هو" است. نه "رفت و آمد"، بلکه "حی" و "هو". از او آمده‌ایم، به سوی او بازمی‌گردیم. بنابراین نباید زندگی خود را هدر دهند، نباید روزهایشان را تلف کنند. نباید نه به دیگران آسیب برسانند و نه به خود یا خانواده‌شان. آنها باید برای همه اینها پاسخگو باشند. ایمان مهم است. ایمان زیباترین چیز است، و اگر الله، قادر متعال و بلندمرتبه، آن را به ما هدیه داده است، باید میلیون‌ها بار از او سپاسگزار باشیم. انسان حیوان نیست. اما گاهی یک حیوان در سطح بالاتری از برخی انسان‌ها قرار دارد، زیرا الله، قادر متعال و بلندمرتبه را می‌شناسد و او را تسبیح می‌کند. همه چیز الله، قادر متعال و بلندمرتبه را تسبیح می‌کند. همه چیز در برابر عظمت او سر خم می‌کند. این جهان به سوی الله حرکت می‌کند. همه چیز پایانی دارد. این پایان در نزد الله، قادر متعال و بلندمرتبه خواهد بود. ان شاء الله، خداوند به همه ما ایمان و درک عطا فرماید.

پس الله هر كه را بخواهد گمراه مى‌كند و هر كه را بخواهد هدايت مى‌كند (۱۴:۴) الله متعال هر کس را که بخواهد هدایت می کند. به برخی آن را عطا نمی کند. به هر کس که نخواهد، هدایت نمی دهد. رحمت، بخشندگی و حکمت الله متعال بی انتها است. اسرار او بی پایان است. و از دانش جز اندكى به شما داده نشده است (۱۷:۸۵) الله متعال می فرماید: "به شما جز اندکی از علم داده نشده است." دانش اقیانوس های بی پایان است. انسان ها دو یا سه کار انجام می دهند و فکر می کنند که دانا و عاقل ترین هستند. اینطور نیست. دانش الله متعال بی حد و حصر است. به همین دلیل، هدایت مهمترین چیز است. در حالی که الله متعال برای بندگان هدایت شده خود ارزش قائل است، برای کسانی که متکبر هستند، الله را به رسمیت نمی شناسند و دین را رد می کنند، هیچ ارزشی قائل نیست. هر کس که باشد، حتی اگر تمام دنیا در دستش باشد، ارزشش به یک پنی هم نمی رسد. بنابراین، انسانی که الله به او هدایت داده است، نعمت بزرگی را به دست آورده است. این هدیه بزرگ و زیبای الله است. هدایت، هدیه الله به انسان ها است. برای انسان های هدایت شده، هیچ چیز بزرگتر از این نمی تواند باشد. حکمت الله ژرف و دست نیافتنی است. آثار الله دست نیافتنی است. برخی از مردم با تکبر صحبت می کنند. سردرگم ها یک چیز هستند، یک فرد سردرگم هر چه می خواهد می گوید. اما کسانی که خود را دانا می دانند و به مردم می گویند "اینطور است و آنطور است"... هر کس که در امور الله دخالت کند و خودسرانه درباره الله قضاوت کند، هیچ سودی نمی برد. چنین کسی ضرر می رساند، نه سود. الله ما را از آن حفظ کند. مهم این است که انسان هدایت شده، برای رحمت و بخشندگی و مهربانی الله شکرگزار باشد. این مهم ترین چیز است. باید شکرگزار الله بود. الله ما را در این راه استوار بدارد.

به راستی که الله به مردم ستم نمی‌کند (۱۰:۴۴) هر کس کار شایسته کند به سود خود اوست و هر کس بدی کند به زیان خود اوست (۴۱:۴۶) الله، بلندمرتبه و با شکوه، به هیچ کس ستم روا نمی دارد. الله پناه دهد. ستم از صفات الله، بلندمرتبه و با شکوه، نیست. صفات الله نیکی، رحمت، صبر و سایر صفات نیکو است. ستم و سایر صفات بد، الله پناه دهد، شایسته الله، بلندمرتبه و با شکوه، نیست. کتاب های دینی ما به وضوح بیان می کنند که چه صفاتی شایسته الله است و چه صفاتی نیست. ستم صفتی از شیطان است. این صفت کسانی است که از او پیروی می کنند. بزرگترین ستم، ستمی است که انسان به خود روا می دارد، نه چیز دیگر. الله به انسان نعمت بخشیده و او را آفریده تا او را عبادت کند. اما آنها از این کار دست می کشند و به خود خدمت می کنند، خود را می پرستند. به جای عبادت الله، نفس خود را می پرستند. از این طریق ستم می کنند، به خود ستم روا می دارند. الله، بلندمرتبه و با شکوه، نیازی به هیچ کس و هیچ چیز ندارد. زیرا او خالق است. او خالق این جهان است. ما در این جهان حتی به اندازه یک ذره غبار هم نیستیم. و او به ما عزت بخشیده است، "به راستی که ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم" (۱۷:۷۰)، اینگونه الله در قرآن کریم می فرماید. "ما انسان را گرامی داشتیم، او را بالا بردیم و بلندمرتبه ساختیم." در حالی که خود زمین در این جهان تنها به اندازه یک ذره غبار است. در حقیقت، در ملکوت الله حتی به اندازه یک ذره غبار هم نیست. الله چقدر به ما عزت بخشیده، چقدر ما را بالا برده است. اما ما این را نادیده می گیریم. انگار که الله به عبادت ما نیاز دارد. و هنگامی که مردم نماز می خوانند یا کارهای دیگری انجام می دهند، از این کار خوششان می آید و فکر می کنند کار بزرگی انجام داده اند. الله به تو عزت بخشیده و عزت تو در این است که عبادت خود را انجام دهی. اما بدان: چه نفست خوشش بیاید چه نه، عبادتی که انجام می دهی، برای نفع خودت انجام می دهی. سودش برای کسی جز خودت نیست، الله به آن نیازی ندارد. الله پناه دهد! همه چیز در دست اوست. الله این عزت را به تو بخشیده است. هر کس این کار را انجام ندهد، به خود ستم کرده است. بزرگترین ستمگر کسی است که به خود ستم می کند. و متاسفانه بیشتر مردم این کار را می کنند. آنها با عجله قضاوت می کنند. آنها به خود حق می دهند که قضاوت کنند، "این اینطور است، آن آنطور است." می گویند: "ما باهوش هستیم، ما همه چیز را می دانیم." تو کیستی که خود را اینقدر مهم می پنداری؟ حتی زمین در این جهان مانند یک ذره غبار هم نیست. تو چه هستی؟ کسی که به الله روی می آورد، بالا برده می شود. کسی که از او روی برمی گرداند، خوار می شود. اینها آیاتی هستند که الله نازل کرده است. هنگامی که انسان ستم می کند، به خود ستم می کند. الله ما را از این امر حفظ کند. الله به انسان هدایت عطا فرماید. افرادی که خود را باهوش می پندارند، تا زمانی که عقلشان در راه الله نباشد، هیچ هوش واقعی ندارند. الله ما را حفظ کند.

ای کاش برای زندگیم [کار خیری] پیش می‌فرستادم. (۸۹:۲۴) انسان اغلب از کارهایی که انجام نداده پشیمان می شود و می گوید: "ای کاش این کار را می کردم." دو چیز هست که انسان از آنها پشیمان می شود. هر انسانی که دلبسته دنیاست، چه مسلمان، چه مومن و چه بی ایمان، می گوید: "ای کاش این کار را می کردم، آنوقت الان در موقعیت بهتری بودم." "ای کاش پنج سال پیش این زمین را خریده بودیم، اینقدر سود می کردیم." "ای کاش در بورس سرمایه گذاری کرده بودیم، اینقدر سود می بردیم." حالا این چیزی به نام ارز دیجیتال هست، و پشیمان هستند: "ای کاش سرمایه گذاری کرده بودیم، آنوقت اینقدر سود می بردیم." این نوع پشیمانی هیچ فایده ای ندارد. چون قسمت تو نبوده است. حالا عقلت سر جایش آمده، آن موقع فکرهای دیگری داشتی. انسان باید این را بفهمد. حتی اگر در همان لحظه به تو می گفتند: "این کار را بکن، آن کار را بکن"، انجام نمی دادی. بعدا گفتن "ای کاش این کار را می کردیم یا آن کار را می کردیم" یک پشیمانی بی فایده است. هیچ فایده ای ندارد. پشیمانی مفید این است: "ای کاش اینقدر به امور دنیوی وابسته نبودیم، ای کاش بیشتر نماز می خواندیم، ای کاش نمازها را ترک نمی کردیم، ای کاش روزه را سبک نمی شمردیم." اگر از اینکه از دستورات الله پیروی نکردی یا کار بدی انجام دادی پشیمان شوی، الله متعال تو را می بخشد. اگر طلب مغفرت کنی، الله می بخشد. این واقعا فایده دارد. اگر از امور دنیوی پشیمان شوی و بگویی "این کار را نکردیم، آن کار را نکردیم"، فقط تو را بیشتر ناراحت و ناامید می کند. فقط آه می کشی: "آخ!" "ای کاش آن کار را می کردیم. ببین این شخص چقدر درآمد داشته، به چه چیزهایی رسیده است." هر چقدر هم که پشیمان شوی، این فرصت دیگر برنمی گردد. آنچه که می شود تغییر داد، اعمال بد است - از آنها پشیمان شو و اگر به دیگران ظلم کردی طلب بخشش کن. اگر به کسی ظلم نکردی، از الله طلب بخشش کن. اگر از گناهانت پشیمان شوی، آن وقت فایده دارد. آنها پاک می شوند. به جای آنها کارهای نیک ثبت می شود. این رحمتی و نعمتی از سوی الله متعال برای مردم است، و انسان عاقل به آن توجه می کند. او به خاطر امور دنیوی غصه نمی خورد. برای کارهایی که انجام نشده، آدم فقط می گوید: "تمام شد رفت." همانطور که عموی مرحوممان احمد می گفت: "بازار بور تمام شد، خر را به نیغده بران." این بازار تمام شد، برو جای دیگر. اگر می توانی جای دیگر کسب کن، اما برای آخرت همیشه فرصت هست. برای این باید پشیمان شوی، از الله طلب بخشش کن، و او خواهد بخشید. الله همه ما را ببخشد، ان شاءالله.