Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

خودتان و فرزندانتان یک محنت هستند (۸:۲۸) الله، بلندمرتبه، می‌گوید: «دارایی‌های شما و فرزندانتان برای شما آزمایشی هستند.» این آزمایش در این است که اموال را به درستی استفاده کنید و فرزندان را به گونه‌ای تربیت کنید که هم در نظر الله پذیرفتنی و هم برای شما مفید باشند. این همچنین به خود شما نیز سود می‌رساند. مردم بچه‌هایشان را بسیار دوست دارند، اما عشق و تربیت طبیعتاً دو چیز متفاوت هستند. برخی از والدین همه آنچه فرزندشان انجام می‌دهد را توجیه یا تحمل می‌کنند، بدون چیزی گفتن. اما کودکان به تربیت نیاز دارند، زیرا هر انسانی خودی دارد. به هر نحوی که فرزند خود را تربیت کنید، در همان راه رشد می‌کند، و به همان شیوه تبدیل به انسانی خوب می‌شود. اگر شما به فرزندتان نپردازید، کس دیگری به جای شما او را تربیت خواهد کرد، و سپس او بد تربیت خواهد شد. چگونه باید فرزندانمان را تربیت کنیم؟ باید با عشق به الله، بلندمرتبه، و به پیامبرمان آنان را تربیت کنیم، تا آن‌ها فرمان‌های ایشان را اجرا کنند. پیامبر ما، صلوات الله علیه، گفت: «بعد از هفت سالگی بچه‌ها را به نماز بیاموزید.» وقتی خانواده‌ای وقتی که کودک یک یا دو ساله است نماز می‌خوانند، کودک به طور طبیعی سعی می‌کند آن‌ها را تقلید کند و مثالی از آن‌ها بردارد. تا هفت سالگی گناهان کودک در نزد الله شمارش نمی‌شوند، زیرا آن‌ها به بلوغ لازم نرسیده‌اند. آن‌ها بدون گناه هستند، کودکان بی‌گناه هستند. باید به تدریج دین را به آن‌ها نزدیک کنیم. با هفت سالگی به او خواهید گفت: «نماز بخوان.» از ده سالگی با دقت بیشتری به این موضوع توجه کنید که بچه نماز بخواند. اکنون در ماه مبارک رمضان هستیم. همین مسئله برای روزه‌داری نیز صدق می‌کند. وقتی شما روزه می‌گیرید، کودکان اغلب می‌گویند: «ما هم می‌خواهیم روزه بگیریم.» قبلاً شاید آن‌ها نصف روز روزه می‌گرفتند. گاهی اوقات نیز تنها هر دو روز یک بار روزه می‌گرفتند. باید آن‌ها را به این کار تشویق کنید. باید روزه‌داری را به آن‌ها لذت‌بخش کنید. امروزه مردم به کودک می‌گویند: «بچه نازنین من، بچه خندان من.» «نباید هرگز گرسنه شود، باید فوراً غذا به او بدهیم، نوشیدنی به او بدهیم و هر چه بخواهد برایش فراهم کنیم. چگونه امر می‌فرمایید، ‌آقای کوچک. خادم شما آماده است تا به شما خدمت کند.» به این ترتیب او را تربیت می‌کنید. بعداً، وقتی بزرگ شد، مردم تعجب می‌کنند. حتی بعد از بلوغ، با 14-15 سالگی، بسیاری از والدین نمی‌توانند وادار به دلشان بنشینند تا فرزندانشان روزه بگیرند، به این بهانه که: «او هنوز کوچک است، بعداً روزه می‌گیرد.» در حالیکه کسی که بعد از رسیدن به بلوغ آگاهانه روزه‌اش را ‌بشکند، گناهی سنگین مرتکب می‌شود. ترک روزه و نماز به گناهان بزرگ محسوب می‌شود. به گناهان کوچک نه، بلکه به گناهان بزرگ. این وظیفه دینی را نمی‌توان با هیچ چیز دیگری جایگزین کرد. شما فکر می‌کنید به فرزندتان، دخترتان رحم می‌کنید. اما این رحم نیست، شما به او بی‌عدالتی می‌کنید. شما او را از مزایای خداوندی فراوان محروم می‌سازید. شما این برکت را از او دریغ می‌کنید. امروز یک امتحان است. کودک نباید روزه بگیرد، وگرنه نمی‌تواند وظایف تحصیلی خود را به خوبی انجام دهد. اما تا معلمی می‌بیند که این فایده واقعی ندارد. حتی اگر چیزی بیاموزد، عمیقتری ارزشی نخواهد داشت. اگر چیزی نیاموزد، به همان شکل است. برعکس، الله به کودکانی که در راه الله هستند، کمک می‌کند و روزه می‌گیرند و نماز می‌خوانند. الله حتماً به طرزی بیشتر به آن‌ها یاری می‌رساند. به همین خاطر، بسیاری از مردم امروزه نمی‌دانند چگونه تربیت صحیحی را ارائه دهند. خانواده‌ها تربیت کودکان را فراموش کرده‌اند. آن‌ها دستگاه، گوشی را دست کودک می‌دهند و می‌گویند: «با این بیاموز.» کودک با خود می‌گوید: «چه یادگیری‌‌ای؟» در همه جا محتوای نگران‌کننده وجود دارد، شیطان‌ در هر جایی در کمین است. حین یادگیری، به یکباره چیزهای ناشایست ظاهر می‌شوند و ذهن کودک را گیج می‌کنند. این به کلی ذهن او را آشفته می‌کند و ارزش‌های اخلاقی او را زایل می‌سازد. ما برای دین زندگی می‌کنیم. ما باید همچنین به کودکانمان اجازه دهیم تا برای دین زندگی کنند. این تعلیم باید بر مبانی اسلامی مبتنی باشد. بدون مجبور کردن یا تحت فشار قرار دادن، اما در بعضی از نکات باید هم قاطعانه باشد. ماه رمضان مبارک است. کودکان را به روزه داشتن تشویق کنید. و کسانی که می‌خواهند روزه داشته باشند را بازدارید. هیچ کس را از روزه داشتن باز ندارید، کسی که می‌خواهد روزه باشد. مهم‌ترین مسئله این است: پس از رسیدن به بلوغ، اگر روزه شکسته شود، کفاره لازم است. نه تنها دوباره‌گیری، بلکه کفاره و بعد باید روزهای از دست رفته را جبران کرد. چنانکه باید روزهای از دست رفته روزه‌ها جبران شوند. این بسیار مهم است. الله زندگی به ما داده تا به او خدمت کنیم. نباید این را به هدر دهیم. باشد که الله به مردم عقل بدهد تا آماده باشند برای یادگیری. یادگیری عیب نیست. انسان یک عمر یاد می‌گیرد. دانش پایان ندارد. یادگیری پایان ندارد. هر روز می‌توان انسان چیزی جدید بیاموزد. بنابراین توجه کنید. ماه رمضان تازه آغاز شده است. کودکان باید از آن لذت ببرند. در این فصل روزه خیلی طولانی نیست. آن‌ها باید هر چه که بتوانند انجام دهند. باشد که الله رتبه آنها را افزایش دهد - مادرم روزه‌داری ما را وقتی کوچک بودیم خرید. مردم قبلاً آداب و رسوم زیبایی داشتند. «برای هر روز من روزه‌ات را می‌خرم»، گفت و به ما مقداری پول داد. کودکان را با هدایای متفاوت و پاداش‌ها انگیزه دهید. حتی افطار و سحر برای کودکان لذتی شگفت‌انگیز و تجربه‌ای ویژه است. با برکت رمضان امیدواریم نسل‌های خوبی پرورش یابند. متأسفانه، الله ما را حفظ کند، ما شنیده‌ایم که در بسیاری از کودکان کمترین ایمانی باقی نمانده، بسیاری از دین بازمی‌گردند. اما هر چه که به صداقت برای الله انجام شود، الله قطعاً آن را حفظ خواهد کرد. الله ما را از شر شیاطین، اشرار و گمراهان حفظ کند، انشاءالله. در همه جا پر از باور نادرست است. و آن‌ها باور نادرست را چیزی زیبا جلوه می‌دهند. الله ما را از آن محافظت کند. الله ما را از شرارت شیطان حفظ کند.

وَلَا عَلَى ٱلۡمَرِيضِ حَرَجٞ (24:61) الله، قدرتمند و والا، به بیماران اجازه می‌دهد. این اجازه برای چیست؟ یک بیمار می‌تواند نماز خود را نشسته بخواند. اگر شخصی بیمار است و نمی‌تواند روزه بگیرد، برای این هم اجازه‌ای وجود دارد. برای روزه‌ای که رعایت نشده است، می‌تواند فدیه‌ای به جای آن انجام دهد. امروزه بسیاری از مردم از بیماری‌های مختلف رنج می‌برند. روزه به بعضی بیماران در واقع می‌تواند کمک کند. صوموا تصحوا وترزقوا پیامبر ما صلی‌الله علیه و آله و سلم می‌گوید: «روزه بگیرید تا سالم شوید.» اما بیماری‌هایی وجود دارد که برای آنها روزه واقعاً مناسب نیست. زیرا اگر این افراد روزه بگیرند، ممکن است بدنشان آسیب بیشتری ببیند. برای این افراد اجازه‌ای وجود دارد. حقیقتاً روزه گرفتن شکل زیبایی از عبادت است که شخصی که آن را انجام می‌دهد، بسیار ناراحت می‌شود اگر بگوید: «نمی‌توانستم روزه بگیرم.» بنابراین، بهتر است که روزه نگیرید اگر مجبور شوید. یعنی اگر بدن در حالتی قرار بگیرد که ممکن است آسیب ببیند، نباید روزه بگیریم. اما برخی بیماری‌ها وجود دارد... پزشکان گاهی بر اساس نظرات خود می‌گویند: «نباید روزه بگیرید.» اگر به بدن آسیب نمی‌رساند، روزه گرفتن حتی می‌تواند با اجازه الله برای بیماران مفید باشد. اما همان‌طور که گفته شد، شرایطی وجود دارد که وضعیت سلامتی بعضی افراد، مانند کسانی که بیماری‌های کلیوی دارند، که اعضایشان به ناچار فقط به صورت محدود کار می‌کند، نیازمند مراقبت ویژه است. اگر بدون آب بمانند، وضعیت آنها به شدت وخیم خواهد شد. در این حالت، اجازه‌ای وجود دارد. برخی افراد دیابت دارند، برخی در مراحل بسیار پیشرفته. برای بعضی، روزه گرفتن می‌تواند واقعاً مفید باشد. بنابراین باید آن را متناسب با وضعیت بدنی خود ارزیابی کرد. اگر می‌توانی روزه بگیری، باید روزه بگیری. اگر نمی‌توانی، برای این موضوع نیز اجازه‌ای وجود دارد. اما اگر الله، قدرتمند و والا، به تو بدنی سالم و تندرست داده است، بخاطر مشکلات کوچک تسلیم نشو. روزه‌ات را نشکن. برخی سرماخوردگی، آنفولانزا می‌گیرند... و روزه‌شان را می‌شکنند. نیازی نیست که بخاطر چنین مسائلی روزه‌ات را بشکنی. اما همان‌طور که گفته شد، اگر شرایط جدی ایجاد شود، شما مجاز هستید. الله این شکل زیبا از عبادت را برای نفع مادی و معنوی مردم داده است. هم برای بدن ما و هم برای روح ما مفید است. الله، قدرتمند و والا، کسی است که ما را آفریده است. او کسی است که ما را بهتر از خودمان می‌شناسد، اوست الله، قدرتمند و والا. بنابراین ممکن است الله به ما همه زندگی‌ای پر برکت همراه با روزه تا پایان زندگی‌مان، انشالله. ممکن است او توانایی برای انجام این شکل زیبا از عبادت را از ما نگیرد. ممکن است او ما را مجبور نکند که آن را رها کنیم. همان‌طور که گفته شد، فقط اگر بیمار شویم و سلامتی‌مان به خطر بیفتد، ممکن است دست برداریم. بنابراین ممکن است الله به ما هم سلامت و رفاه اعطا کند و هم امکان ادامه این شکل زیبا از عبادت تا پایان زندگی‌مان، انشالله. همچنین دیگر شکل‌های عبادت، ان شاء الله.

ماه رمضان ماهی است که در آن قرآن برای هدایت مردم و نشانه‌های روشن هدایت و فرقان نازل شده است. (2:185) در قرآن مقدس، الله تعالی ماه رمضان را ستایش می‌کند. ماهی که در آن قرآن نازل شده و پرسرت است. این ماه، ماه هدایت است. این ماه، ماه برکت برای مسلمانان و برای همه انسان‌هاست. الله تعالی می‌فرماید: "این ماه، ماه هدایت است." پیامبر ما رمضان را ماهی "مبارک" می‌نامد. کارهای نیک، نیکوکاری و عبادات که در این ماه انجام می‌شود، صد تا هفتصد و حتی شاید هشتصد برابر بیشتر پاداش می‌گیرد. الله تعالی بدون اینکه کسی بداند، آنقدر که می‌خواهد می‌دهد، اما حداقل صد برابر بیشتر از ماه‌های دیگر. او از ماه‌های دیگر باارزش‌تر است. به همین دلیل می‌توان زکات را در هر زمانی پرداخت کرد، اما اگر آن را در رمضان بدهی، پاداش بیشتری می‌گیری و یادت نمی‌رود که کی آن را پرداخت کرده‌ای. می‌توان در هر زمانی از سال زکات داد، اما از آنجا که این ماه به ویژه برکت دارد، محاسبه درهم نمی‌ریزد. نیازی نیست که فکر کنی: "آیا در این یا آن ماه داده‌ام؟"، بلکه فقط از رمضان تا رمضان می‌دهی. با پرداخت زکات، مال کاهش نمی‌یابد. بلکه از طریق زکات، مال افزایش می‌یابد. فکر نکن: "چیزی ناحق می‌گیرم و از آن سود می‌برم" - از این نفعی نخواهی برد. زیرا دیگر برای تو حق ندارد. بعد از گذشت یک سال، هرکس که نصاب را دارد، یعنی دارای ثروت کافی است، باید زکات پرداخت کند. کسی که نمی‌پردازد، حق دیگران را ضایع می‌کند. تصور کنیم مثلاً درختی را که به درختی قدرتمند رشد می‌کند. فرض کنیم می‌گوییم: "بیایید این درخت را هرس نکنیم." او را رشد می‌دهیم به امید: "باید میوه‌های بسیاری بدهد." اما اگر آن را هرس نکنید، میوه‌ها کوچک خواهند ماند. یا کیفیت آن‌ها پایین خواهد بود. اگر آن را هرس کنید، شاید تنها نیمی از درخت بزرگ باقی بماند. اما میوه‌هایی که آن‌وقت می‌دهد، زیباتر و بهتر خواهند بود. آن‌ها راحت‌تر برداشت می‌شوند. در واقع حتی میوه‌های بیشتری می‌دهد. انسان فکر می‌کند: "اگر درخت را هرس کنم، زیادی از دست می‌دهم." در حالی که با هرس نکردن، کمتر به دست می‌آوری. به خاطر تیغ‌ها نمی‌توانی به تاج درخت دسترسی پیدا کنی. نمی‌توانی از درخت به درستی استفاده کنی. زکات هم به همین شکل عمل می‌کند. مال را افزایش می‌دهد و آن را برکت می‌دهد. زیرا رضایت الله و پیامبر ما را کسب می‌کنی. و به فقرا و نیازمندان آنچه حق آنان است می‌دهی. به همین دلیل باید درک کرد که انسان باید نفس خود را غلبه کند. نباید اجازه دهد که نفس او را تسخیر کند. نباید فریب نفس را بخورد. نباید به وسوسه‌های شیطان بیفتد. شیطان و نفس می‌گویند: "تو اینقدر پول را خواهی داد. چگونه می‌خواهی آن را پس بگیری؟" فکر بازپس‌گیری را فراموش کن. "تو ضرر می‌کنی،" زمزمه می‌کند. "خیلی ضرر بزرگی وقت می‌بینی." "اینقدر هزار لیرا می‌دهی" که برای انسان به نظر مقدار بسیار زیادی است. با این حال الله تعالی آن را به تو داده است که از آن ببخشی و برکت ببری. اگر ندهی، الله آن را از تو می‌گیرد یا مال تو را در جای دیگر کم می‌کند. الله ما را از این حفظ کند. اگر ندهی، مال تو نه تنها بیشتر نمی‌شود، بلکه حتی کمتر می‌شود. سپس ضرر از جای دیگری می‌آید. آن وقت ده برابر هزینه بر می‌داری. الله ما را از این حفظ کند. مردم به آن توجه نمی‌کنند. وقتی در سختی می‌افتند، در مضیقه هستند، بدون تردید پول خرج می‌کنند. اما وقتی حالشان خوب است و بحث حکم الله می‌شود، آن را به تأخیر می‌اندازند: "حالا می‌دهم، بعداً می‌دهم"، و زمان می‌گذرد. با این عذر می‌گویند: "آن را فراموش کرده‌ایم." باید به این توجه کرد. در این رمضان هرکس روزه می‌گیرد. هرکس نماز می‌خواند. البته خیلی‌ها هستند که نماز نمی‌خوانند و روزه نمی‌گیرند، ولی مسئله این نیست. مسئله اینجاست: حتی در بین کسانی که روزه می‌گیرند، خیلی‌ها سختشان است که زکات بدهند. علما، امامان، شیوخ، حاجیان، حجاج... حتی برای آن‌ها هم اغلب سخت است. نمی‌توان گفت صد درصد آن‌ها زکات می‌پردازند. برای دادن باید نفس خود را غلبه کرد. الله به ما توانایی بدهد، ان‌شاء‌الله همه با هم بدهیم. ان‌شاء‌الله تحت تاثیر نفس خود قرار نگیریم.

امروز جمعه مبارک است. آن به عنوان شب مبارک اول ماه رمضان محسوب می‌شود. فردا به عنوان اولین روز رمضان اعلام شده است. در واقع باید هلال ماه دیده شود تا شروع رمضان تعیین شود، اما امروزه مردم به سختی می‌دانند که آن در کجا طلوع و غروب می‌کند. بنابراین این ماه مبارک از امشب آغاز می‌شود، مطابق با اعلامیه دولت، که با پیروی از مقام مربوطه، ان‌شاءالله. نماز تراویح امشب برگزار خواهد شد و فردا اولین روز است. رمضان ماه بسیار مهمی است، هدیه‌ای که از طرف الله تعالی، خالق بزرگ، به ما داده شده است. این ماه باید با روزه، نماز، زکات و خیرخواهی سپری شود، زیرا در روزهای عادی الله برای صدقه یا کارهای خوب، ۱۰ پاداش برای شما می‌نویسد. در رمضان این تعداد به ۱۰۰، حتی بیشتر از ۱۰۰، تا ۸۰۰ یا بیشتر افزایش می‌یابد. سخاوت الله، تعالی نامحدود است، نیکی او بی‌پایان است. قابل مقایسه با مردم زمان ما نیست. اصلاً قابل مقایسه نیست, به الله پناه می‌برم. توبه می‌کنم و از الله طلب بخشش می‌کنم. بنابراین تا جایی که می‌توانید کارهای خوب انجام دهید. زکات را می‌توان در هر زمانی از سال پرداخت کرد، هر وقت که بخواهید، اما اگر آن را در رمضان بدهید، به جای ۱۰ پاداش معمولی، ۷۰۰ یا ۸۰۰ پاداش می‌گیرید. پس برکت بیشتری دریافت خواهید کرد. و زمان‌بندی را از دست نخواهید داد. وگرنه قطعاً گیج‌کننده خواهد بود. به همین دلیل است که پرداخت زکات از یک رمضان به رمضان دیگر فضیلت بیشتری دارد و الله تعالی پاداش‌های بزرگی به شما خواهد داد. همین امر در مورد نماز نیز صدق می‌کند. امروزه برخی سبک‌های جدیدی برای نماز تراویح ارائه می‌دهند. آنها سعی می‌کنند راه‌هایی بیابند تا نماز را کوتاه کنند و از نماز فرار کنند. در حالی که مؤمنان به درستی نماز خواندن عادت کرده‌اند. حالا، از آنجا که در کعبه و مدینه نماز را کوتاه کرده‌اند، برخی می‌گویند: "این یک فرصت خوب است" و فتواهایی صادر می‌کنند که به نفع آنهاست تا با کمتر از ۲۰ رکعت نماز تراویح بخوانند. با این حال، باید از این فرصت مبارک استفاده کرد. هر جا که خیری باشد، باید برکات الله را بپذیریم، زیرا رمضان ماه برکات، پاداش‌ها و زیبایی درونی است. آن را هدر ندهید و بی‌هدف سپری نکنید. همان‌طور که گفته شد، هر چقدر خیرخواهی، کارهای خوب و عبادت انجام دهید، آنها را در کتاب اعمال خود در آخرت خواهید یافت. شما خواهید گفت، تمام ستایش برای الله است، ما این اعمال صالح را انجام داده‌ایم. ما در این راه‌های گمراه‌کننده نیفتادیم و نه از کسانی پیروی کردیم که سعی داشتند مردم را از اعمال عبادت بازدارند. شما در آخرت از الله تعالی به خاطر آن تشکر خواهید کرد. ان‌شاءالله الله آن را برکت دهد و از آن بهره ببرید. ان‌شاءالله الله آن را به یک وسیله هدایت تبدیل کند. ان‌شاءالله آن کمکی برای اسلام و هدایت برای مسلمانان باشد.

در حقیقت دین نزد الله اسلام است. (۳:۱۹) بگو اگر الله را دوست دارید، از من پیروی کنید تا الله شما را دوست بدارد و گناهان شما را بیامرزد. (۳:۳۱) دین، اسلام است. دینی که الله، بزرگ و شکوهمند، برای مردم فرستاده، اسلام است. پیروی از این دین با اطاعت از راه پیامبر ما، صلوات الله علیه، تحقق می‌یابد. پیروی از راه پیامبر ما، صلوات الله علیه، به معنای اطاعت از دستورات الله است. انحراف از این راه نافرمانی از الله و مقابله با الله است. بنابراین، الله را حمد می‌گوییم. یک مسلمان از راه پیامبر ما، صلوات الله علیه، پیروی می‌کند. چگونه او را پیروی می‌کند؟ او تمام عبادات - نماز، روزه، صدقه، حج - را همانطور که پیامبر ما، صلوات الله علیه، نشان داده، انجام می‌دهد. چگونه این کار صورت می‌گیرد؟ همانطور که اصحاب آن را آموزش داده‌اند، و پس از آن‌ها امامان وجود دارند. امامان مذهب، شیخ‌ها، علما، و البته طریقت‌ها. پیروی از راه آن‌ها برای ما واجب است. کسی که این کار را نکند، از راه منحرف و گمراه به نظر خود می‌شود. زیرا ۱۲۴۰۰۰ اصحاب وجود داشتند. هر یک از آن‌ها را می‌توانید پیروی کنید، اما راه‌های آن‌ها به طور کامل منتقل نشده‌اند. زیرا بعد از مرگ هر یک، آن راه بسته شد، و راه‌های باز شناخته شده‌اند. ما باید از راهی که توسط مذهب به ما نشان داده شده، پیروی کنیم. ترک مذهب انسان را در سردرگمی می‌برد. این از راه راست منحرف می‌کند. کِی مذاهب به پایان می‌رسند؟ هنگامی که مجتهد مطلق، مهدی، صلوات الله علیه، بیاید، او مذاهب و طریقت‌ها را متحد خواهد کرد. زیرا او وارث محمد، صلوات الله علیه، است؛ او شخصی است که پیامبر ما، صلوات الله علیه، پیشگویی و وعده کرده است. به جز این، در زمان ما این ممکن نیست. پیش از او نمی‌توان این نظم‌ها را رفع کرد. زیرا مردم فقط سردرگم می‌شدند. همه چیز به هم ریخته می‌شود. این امکان‌پذیر نیست. به همین دلیل این راه باز است، باید همانطور که آموزش داده شده، عمل کرد. برخی مردم با نیت خوب می‌گویند: "ما به همه پیروی خواهیم کرد"، اما این باعث مشکلات می‌شود. سختی برای پیروی کامل از یکی وجود دارد، چگونه می‌خواهید همه را بشناسید و پیروی کنید؟ به همین دلیل راه طریقت ما باز و روشن است. این مطابق با شریعت است، خارج از شریعت چیزی وجود ندارد. اگر بلند شوید و بگویید: "من نماز را رهبری می‌کنم" و سپس هرج و مرج ایجاد کنید، این نماز پذیرفته نمی‌شود. هیچ چیز پذیرفته نمی‌شود. اگر از قوانین اساسی پیروی نکنید. به همین دلیل مردم در طریقت از شریعت پیروی می‌کنند و احکام شریعت را تا حد ممکن رعایت می‌کنند. برای آنچه نمی‌توانند یا جایی که اشتباه می‌کنند، بگوید: "الله ببخشاید، اما ما این راه را ادامه می‌دهیم" و این قصد را داشته باشید. نگویید: "هیچ طریقت و مذهب نیست." از آن‌ها ضرری نمی‌آید. آن‌ها فقط سود می‌آورند. ضرر از نبودن مذهب، ترک مذهب، عدم شناسایی مذهب می‌آید؛ این به انسان ضرر می‌رساند. به اسلام هرگز ضرری نمی‌رسد. اگر کسی ضرر ببیند، کسی است که از اسلام پیروی نمی‌کند، بلکه به سلیقه و نفس خود عمل می‌کند. امروزه بسیاری افراد بروز می‌کنند و اینجا و آنجا صحبت می‌کنند. مردم کاملاً گیج می‌شوند. به همین دلیل باید مراقب باشید و از شیخ‌های واقعی، علما و استادان بیاموزید و از گفته های آن‌ها پیروی کنید. آن‌ها، الحمد لله، انسان‌هایی هستند که از شریعت و طریقت پیروی می‌کنند. الله ما را گمراه نکند. ما در زمان پایان زندگی می‌کنیم. فتنه‌های زیادی وجود دارد، الله همه ما را محافظت کند.

پیامبر ما، صلح بر او باد، می‌فرماید که یکی از کارهایی که از سوی الله، متعال و با شکوه، بسیار محبوب است، خوشحال کردن قلب یک مؤمن است: ایجاد سرور در قلب مؤمن خوشحال کردن قلب یک مؤمن، شاد کردن آن، خوشحال کردن مؤمن: این یکی از اعمال نیکی است که الله، متعال و با شکوه، بسیار دوست دارد. سپاس الله، ما هم آنچه در توانمان است انجام می‌دهیم، انشاءالله. این سفر حدود سه هفته طول کشید. سپاس الله، این طور پیش رفت که الله خواست، انشاءالله. زیرا آنها خوشحال شدند و قلب‌هایشان سبک‌تر شد. بارهای این دنیا فقط زمانی سبک‌تر می‌شوند که با انسان‌های خوب و در جوامع زیبا باشید. اما اگر در دنیا غرق شوید، بیشتر در تاریکی فرو می‌روید، قلب تاریک می‌شود و نگرانی‌ها افزایش می‌یابد. برای رهایی از نگرانی‌ها، باید آن چه الله، متعال و با شکوه، فرمان داده و دوست دارد، انجام دهید. خوشحال و شاد کردن قلب یک مؤمن به نفع همه است. الله را از این کار راضی می‌کند. این کار به قلب خودت نیز آرامش می‌بخشد. نیکی به خودتان نیز می‌بخشد. وضعیت دنیا مشخص است، آشکار است. آنچه الله، متعال و با شکوه، به انسان‌ها می‌گوید و فرمان می‌دهد، به سود آنهاست. اگر آنها از این دستورات پیروی نکنند، نه تنها سودی نخواهند برد و بیهوده زندگی کرده‌اند، بلکه با نگرانی زندگی خواهند کرد. در آخرت نگرانی‌های بیشتری خواهند داشت. مبادا الله ما را از آن محافظت کند. همانطور که الله، متعال و با شکوه، فرموده، اکنون رمضان نیز نزدیک می‌شود و در این ماه مبارک انسان آرامش می‌یابد. رمضان ماه آرامش است. الله آن را به جامعه محمدی بخشیده است. این ماه جامعه محمدی است. این ماه جامعه پیامبر ماست. در این ماه آرامش حاصل خواهد شد، انشاءالله. تا حد امکان باید آرامش بیاوریم، یعنی باید شادی بیاوریم. برای خوشحال کردن یک مؤمن، لزوماً نیازی به دادن پول یا انجام اموال نیست؛ می‌توانید با کلمات محبت‌آمیز خوشحال کنید، می‌توانید با توجه به رفاه او شادی بیاورید. بنابراین روش‌های بی‌شماری برای شاد کردن یک انسان وجود دارد. مبادا الله کمک کند که قلب‌های ما نیز سبک‌تر شود، به این صورت که یکدیگر را زخمی نکنیم بلکه به یکدیگر زیبایی و نیکی ببخشیم. مبادا قلب‌های مؤمنان نیز آرامش یابند، انشاءالله. مبادا همه‌چیز بر وفق مراد الله صورت گیرد، انشاءالله.

إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ (سوره 2: آیه 173) ان‌شاءالله، امیدواریم که الله ما را ببخشد. ما از الله سپاسگزاریم. او بخشنده است. این یکی از بزرگترین نعمت‌ها برای همه ماست و باید برای آن شکرگزار باشیم. مهم نیست چقدر مردم کار غلط انجام می‌دهند یا چه تعداد گناه می‌کنند، الله می‌بخشد. این اهمیت زیادی دارد. اگر او نبخشد، وضعیت ما بسیار دشوار خواهد بود. اما الله، بلندمرتبه و باشکوه، کار را برای ما آسان کرده است. «توبه کنید»، می‌گوید. «من توبه شما را می‌پذیرم»، می‌گوید الله، بلندمرتبه. دنیا همیشه پر از گناهان مردم بوده است. و اگر گناه پاک نشود، بزرگترین نجاست است. و الله، بلندمرتبه، از رحمت خود هر چه می‌کنید را می‌بخشد. اما شما باید درخواست بخشش کنید. إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ الله، بلندمرتبه، اینگونه می‌گوید. (سوره 39، آیه 53) قبلاً هم در دنیا گناه بود، اما امروزه به طور قابل توجهی بیشتر شده است. گناه و بدی همه‌جا گسترش یافته است. برای اینکه حال مردم خوب باشد، الله، بلندمرتبه، می‌بخشد. اگر او نبخشد، دنیا غیرقابل زندگی خواهد بود. الله، بلندمرتبه، حتی یک قطره آب هم نمی‌دهد. این مهم است و به خود انسان هم خدمت می‌کند. وقتی از گناهان پاک می‌شویم، این بار از بین می‌رود و احساس آزادی می‌کنیم. هر چه بیشتر گناه کنید، بار سنگین‌تر می‌شود. تاریکی و بدی زیادی به سراغ فرد می‌آید. انسان به آرامش نمی‌رسد. با گناهان نمی‌توان آرامش درونی پیدا کرد. فرد مضطرب‌تر، ناآرام‌تر و ناراضی‌تر می‌شود. بنابراین نباید این فرصت فوق‌العاده‌ای که الله به ما داده است را از دست بدهیم. با توبه و درخواست مداوم برای بخشش، الله همه گناهان ما را، چه آگاهانه و چه ناآگاهانه، پاک می‌کند. امیدواریم که الله همه ما را ببخشد. ماه رمضان در پیش است، ان‌شاءالله برکت داشته باشد. ان‌شاءالله برکت داشته باشد. این ماه توبه و بخشش است. ان‌شاءالله برکت برای همه ما باشد.

الحمد لله، الله عز و جل به ما فرصت داده است تا اینجا دوباره جمع شویم. الحمد لله، ما روزهای برکت یافته‌ای را در این ماه خاص شعبان تجربه کرده‌ایم، و تنها به خاطر الله عز و جل اینجا گرد هم آمده‌ایم. الله عز و جل از گردهمایی ما خوشحال است. این است جنبه اساسی در زندگی یک مسلمان، معنای واقعی وجود ما. این گردهمایی برای دیدن جاذبه‌های دیدنی یا ارضای خواسته‌های نفس شما نیست. نه، الحمد لله، بسیاری از مردم، مؤمنین، مسلمانان، مؤمنین اینجا آمده‌اند، تنها به خاطر الله عز و جل. باشد که الله عز و جل آنها را برکت دهد و ایمانشان را تقویت کند، ان‌شاءالله. باشد که او به آنها خوشبختی واقعی اعطا کند که از نزدیکی به الله عز و جل، پیامبر صلی الله علیه و سلم، اولیاءالله و مشایخ ناشی می‌شود. این است سعادت واقعی. ان‌شاءالله، باشد که الله عز و جل عبادت شما، تلاش‌هایتان، هر آنچه به خاطر او انجام داده‌اید و نیت‌هایتان را بپذیرد. ما هیچ نیستیم، ما تنها به عنوان نماینده مولانا شیخ ناظم اینجا هستیم. او یک بار این را در طول سفری از قبرس به لندن ذکر کرد. من در آن زمان آنجا بودم، احتمالاً حدود ۴۰ سال پیش. او مرا به عنوان "قائم مقام" خواند، کسی که به جای او ایستاده است. بنابراین ما هیچ چیزی در مقایسه با مولانا شیخ نیستیم؛ مشایخ ما را اینجا فرستاده‌اند تا به شما شادی ببخشیم. ان‌شاءالله، باشد که الله عز و جل آنها را برکت دهد، همت و حضورشان را تا با ما بمانند. این ارتباط از اهمیت زیادی برخوردار است. الحمد لله، ما از شما راضی هستیم زیرا مشایخ از شما راضی هستند. و ان‌شاءالله، اگر الله عز و جل اجازه دهد، ما بارها و بارها باز خواهیم گشت. با این حال امیدواریم، الحمد لله، که سیدنا مهدی در همین سال ظهور کند. اگر این اتفاق بیفتد، برکت و نعمت بیشتری برای همه ما خواهد داشت. این نیت ما و بزرگترین امید ماست، ان‌شاءالله. زیرا ممکن است این سال نیز حج اکبر باشد، همانطور که مولانا شیخ می‌گفت، که به احتمال زیاد سیدنا مهدی در سال حج اکبر ظهور می‌کند. گرچه او ممکن است در هر سال ظاهر شود، در این سال احتمال بیشتری برای آمدن سیدنا مهدی، علیه السلام، وجود دارد. بنابراین امیدواریم، ان‌شاءالله، سال آینده در همراهی او برگردیم، نه با هواپیما یا وسایل حمل‌ونقل دیگر. ان‌شاءالله، زیرا جهان در ناامیدی فرورفته است. هیچ امیدی در فناوری، قدرت یا امور دنیوی دنیا نیست. این چیزها برای بشر خوشبختی نمی‌آورند، بلکه باعث مصیبت، غم و آسیب می‌شوند. بزرگترین برکتی که به تمام جهان خوشبختی خواهد آورد آمدن سیدنا مهدی، علیه السلام، است. ان‌شاءالله، ما از الله عز و جل درخواست می‌کنیم، به سوی او دعا می‌کنیم و دعایمان را به او می‌فرستیم تا مهدی را به زودی بفرستد. الحمد لله، باشد که الله عز و جل شما را به منبع هدایت برای همه مردم تبدیل کند.

پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، به ما آموخت: «آنچه را که من دوست دارم، باید شما نیز دوست داشته باشید و آنچه را که من نمی‌پسندم، شما هم نباید بپسندید.» پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، این را فرمود. او بیان کرد که نماز (صلاه) برایش اهمیت بسیاری داشت. این در تمام زندگیش آشکار بود. همانطور که می‌دانیم: إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتۡ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ كِتَٰبٗا مَّوۡقُوتٗا (4:103) برای مؤمنین (مؤمنین)، نماز در زمان‌های مشخص شده واجب است. نمازهای واجب (فرض) هر کدام زمان‌های معین دارند. برای نمازهای داوطلبانه (نوافل)، می‌توان در هر زمانی نماز خواند، جز در هنگام طلوع و غروب خورشید. در مذهب (مذهب) و راه (طریقت) ما، به طور منظم نمازی نفل و سنت قبل از هر یک از نمازهای روزانه - فجر، ظهر، عصر، مغرب و عشاء - می‌خوانیم. این عملی است که همه بر آن توافق دارند. متاسفانه امروزه بسیاری از مردم هم نمازهای سنت و هم نفل را ترک می‌کنند. آنها از انجام نماز شب و سایر عبادات اضافی دست کشیده‌اند. اللہ، والابر و بی‌همتا، این فرصت‌های عبادت اضافی را به امت پیامبر ارزانی فرمود، اما مردم از آن غفلت می‌کنند. امروزه مردم تمایل دارند تنها به سرعت نمازهای فرض و سنت را بخوانند و سپس سریعا بروند. این رفتار می‌تواند در نهایت منجر به ترک حتی نمازهای فرض شود. اگر فردی شروع به غفلت از چیزهای کوچک کند، عاقبت امور مهم را نیز نادیده خواهد گرفت. الحمدلله، رمضان هفته آینده، تنها در پنج یا شش روز آغاز می‌شود. یک سنت بسیار مهمی که پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، معرفی کرد: نماز تراویح، که شامل ۲۰ رکعت نماز است و بین نماز عشاء و نماز وتر برگزار می‌شود. پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، یک یا دو بار نماز تراویح را به صورت جماعت برگزار نمود، اما معمولا آن را در خانه مبارک خود انجام می‌داد. او تصمیم گرفت که آن را به فرضیت تبدیل نکند، تا امت خود را بیش از حد کلافه نکند. پس از وفات او، مردم به این سنت زیبا ادامه دادند. گاهی بیش از ۳۰ رکعت نماز می‌خواندند، گاهی ۲۸ رکعت. در نهایت تمرین بر ۲۰ رکعت استقرار یافت که برای صدها سال استاندارد باقی مانده است. این سنت تا قرن گذشته بدون تغییر باقی ماند، وقتی که مردم شروع به کاهش تعداد رکعت‌ها کردند. در حالی که امام هنوز ۲۰ رکعت را رهبری می‌کند، در کشورهای عربی، وقتی که من در سوریه یا لبنان بودم، امامان را دیدم که ۲۰ رکعت می‌خواندند. اما بسیاری از مردم بعد از ۸ رکعت می‌رفتند. آنها نماز وتر را پایان داده و می‌رفتند. کسانی که می‌خواستند تمام ۲۰ رکعت را به پایان برسانند، نزد امام می‌ماندند. اما اکنون می‌شنوم که آنها رسما آن را به تنها ۸ رکعت به جای ۲۰ رکعت سنتی کاهش داده‌اند. با اینکه از لحاظ فنی غلط نیست، چون که داوطلبانه است، می‌توان هر تعداد رکعتی که خواست برای تراویح خواند. مشکل اصلی این است که مردم شروع به فکر می‌کنند که ۸ رکعت واقعی سنت تراویح است. در نهایت ممکن است این تمرین نیز اهمیت خود را از دست بدهد. به یاد داشته باشید، در طول رمضان پاداش هر عمل نیک بین ۱۰۰ تا ۷۰۰ بار افزایش می‌یابد. با کاهش نمازها، این مردم از این برکات و پاداش‌های فراوان محروم می‌شوند، اما به نظر می‌رسد که نگران نیستند. این تنها کسانی را که از قبل در عبادت محافظه‌کار هستند، تشویق به دوری بیشتر از اللہ می‌کند، با پرهیز از نمازهای نفل. ʿabdī yataqarrabu ilayya bin-nawāfili اللہ، والابر و بی‌همتا، به ما می‌گوید: «بندگان من با انجام اعمال نفل و سنت به من نزدیک می‌شوند.» هر چه بیشتر این عبادات را انجام دهید، به اللہ، والابر و بی‌همتا نزدیک‌تر می‌شوید. شیطان (شیطان) تلاش دارد تا مردم را متقاعد کند که عبادات خود (عباده) را کاهش دهند و به جای آن بر لذات دنیوی تمرکز کنند. ای اللہ، همه ما را به راه راست هدایت کن. راه (طریقت) در این مورد بسیار مهم است، ان شاء اللہ. آن به وظیفه مهم خدمت به هم مسلمانان و هم تمام بشر کمک می‌کند. طریقت نقش حیاتی در نشان دادن راه صحیح، تشویق به عبادت بیشتر، نزدیک کردن مردم به اللہ، والابر و بی‌همتا و محافظت از آنها در برابر شیطان ایفا می‌کند. ای اللہ، به ما کمک کن و این مردم را به راه پیامبر، درود و رحمت اللہ بر او باد، بازگردان. ای کاش آنها آنچه که می‌توانند را انجام دهند، ان شاء اللہ. وقتی که نمازها به صورت جماعت (جماعت) برگزار می‌شوند، انجام آنها بسیار آسان‌تر است. برخی می‌یابند که نگهداری این نمازها به تنهایی در خانه سخت است. اما در جو خاص رمضان، با تکبیر و صلوات پس از هر ۲ یا ۴ رکعت، همه از عبادات جماعتی لذت می‌برند. حتی کودکان از شرکت در صلوات و تکبیر لذت می‌برند. آن یک جو بسیار خوب است. اما برخی می‌خواهند این جو را به پایان برسانند. ای اللہ، ما را از شر آنها محافظت کن، ان شاء اللہ.

آموخت به انسان آنچه را که نمی‌دانست (۹۶:۵) الله، بلندمرتبه و قادر مطلق، تمامی دانش را به بشریت بخشید. او به آنها آنچه را که نمی‌دانستند، آموخت. او به آنها آنچه را که بی‌خبر بودند، آشکار کرد. این دانش از الله، بلندمرتبه و قادر مطلق، می‌آید. از زمان آدم، علیه‌السلام، تمام دانش از الله می‌آید. الله، بلندمرتبه و قادر مطلق، تمامی دانش را به پیامبر آدم، علیه‌السلام، عطا کرد. فرشتگان از انسان‌ها در شگفت بودند و پیش‌بینی می‌کردند که به یکدیگر ضرر می‌رسانند و کارهای بد می‌کنند. آن‌ها از خود پرسیدند چرا الله، بلندمرتبه و قادر مطلق، این مخلوق را آفریده است. سپس الله به آدم، علیه‌السلام، دستور داد که دانشش را به فرشتگان نشان دهد. و او درباره همه چیز صحبت کرد. الله به آدم نام‌های همه چیز را آموخت (۲:۳۱)- یعنی به او دانش همه چیز را داد. وقتی فرشتگان این را شنیدند، گفتند: "سبحانک، تو بزرگوار هستی ای الله، بزرگ‌ترین." "ما اشتباه کردیم که این را مورد شک قرار دادیم." بنابراین، الله از طریق آدم، علیه‌السلام، تمام دانش بنیادی را به بشریت منتقل کرد. و از آن به تدریج تا به زمان ما رسیده است. حتی در آن زمان آدم همه این دانش را داشت. امروزه انسان‌ها به فن‌آوری خود افتخار می‌کنند و نام‌های خیالی به آن می‌دهند. اما آدم، علیه‌السلام، از قبل تمامی این دانش را داشت که به مرور زمان در میان انسان‌ها آشکار شده است. بنابراین، نگذارید این دستاوردهای ناچیز شما را فریب دهد - اینکه بتوانید از فواصل دور ارتباط برقرار کنید، پرواز کنید یا زیر زمین سفر کنید. به این چیزها تعجب نکنید. بلکه بگویید "سبحان‌الله" زیرا این‌ها هدایایی هستند که الله به بشریت بخشیده است و به زمان معین خود ظهور می‌یابند. نه چندان دور، تنها پنجاه سال پیش، جهان کاملاً متفاوت از امروز بود. کامپیوتری روزی اتاقی به اندازه این مسجد را پر می‌کرد، اما امروز می‌توانید تمام این دانش را در دست خود نگه دارید. همه این‌ها از الله می‌آید. آنچه امروزه تأثیرگذار به نظر می‌رسد، بی‌معنی خواهد شد وقتی مهدی، علیه‌السلام، ظاهر شود و با دانش و فناوری دیگر جایگزین شود. الله اکبر است. او به همه انسان‌ها یاد می‌دهد - چه به او باور داشته باشند و چه نه، چه بی‌دین باشند و چه مؤمن، فرقی نمی‌کند. تمام دانش از جانب او می‌آید، چه توسط کسانی که او را می‌شناسند و چه کسانی که او را نمی‌شناسند. برخی گمان می‌کنند که خودشان این چیزها را کشف کرده‌اند، اما تمام دانش از الله است. امیدواریم که او به ما دانش بدهد که او را بشناسیم، زیرا که این مهم‌ترین است، إن شاء الله.