السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2026-04-05

Dergah, Akbaba, İstanbul
إِنَّ ٱللَّهَ يُدَٰفِعُ عَنِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْۗ (22:38) الله از کسانی که ایمان آورده‌اند دفاع و محافظت می‌کند. این وعده حقیقی او، کلام اوست. مؤمنان، صاحبان حقیقی ایمان، تحت حمایت و پناه الله قرار دارند. آن‌ها به هر حال هیچ مشغله‌ای جز یاد الله و عبادت او ندارند. مهم نیست دیگران سعی در انجام چه کاری داشته باشند، الله از آن‌ها محافظت می‌کند. آن‌ها تحت پناه الله هستند، آن‌ها با الله هستند. بنابراین، کسی که با الله است، همواره به رستگاری دست یافته است. او همیشه پیروز و موفق است. او صاحب همه نیکی‌هاست. اما کسی که با الله نیست، به انواع سختی‌ها، چه بزرگ و چه کوچک، گرفتار می‌شود. بنابراین، بودن در راه الله یک نعمت بزرگ و فضیلتی عظیم است. زیرا الله هر که را بخواهد هدایت می‌کند و از هر که نخواهد، آن را دریغ می‌دارد. امروزه، مردم به خاطر کارهای بدی که انجام می‌دهند به خود می‌بالند. آن‌ها فکر می‌کنند در حال انجام کار خوبی هستند. در حالی که آنچه انجام می‌دهند تنها به خودشان آسیب می‌رساند. البته این کار به دیگران نیز آسیب می‌رساند. وقتی به دیگران آسیب می‌رسانند، بار این گناه نیز بر دوش آن‌ها سنگینی می‌کند. در نهایت آن‌ها به هر حال مجازات خود را خواهند دید. به همین دلیل، کسی که با الله است همیشه در خوبی، زیبایی و نیکی کامل قرار دارد. از این رو، انسان نباید اجازه دهد که قلبش به سمت بدی متمایل شود. زیرا شیطان بدی را برای انسان‌ها خوب جلوه می‌دهد و خوبی را بد. الله از ما محافظت کند. او ما را از تله‌ها و شر شیطان محافظت کند. الله ما را از پناه خود و از این ایمان جدا نسازد. او به ایمان ما قدرت ببخشد. ما در آخرالزمان قرار داریم؛ هزاران چیز در قلب انسان شک ایجاد می‌کند و افکار نادرست را به ذهن او می‌آورد. بنابراین هرگز نباید از راه راست منحرف شد. به محض اینکه این راه را یافتید، محکم به آن بچسبید. الله می‌فرماید: وَٱعۡتَصِمُواْ بِحَبۡلِ ٱللَّهِ جَمِيعٗا وَلَا تَفَرَّقُواْۚ (3:103) الله می‌فرماید: «همگی به ریسمان و راه الله چنگ زنید و پراکنده نشوید.» الله از ما محافظت کند، ان‌شاءالله که همیشه در این راه استوار بمانیم.

2026-04-04

Dergah, Akbaba, İstanbul
فَعَّالٞ لِّمَا يُرِيدُ (85:16) الله، عزوجل، کسی است که هرچه بخواهد انجام می‌دهد و هرچه اراده کند محقق می‌سازد. همان‌طور که شاعر گفت: «بگذار ببینیم پروردگار چه می‌کند؛ هر کاری کند، نیکو می‌کند.» او می‌گوید: «فقط تماشا کنید.» وضعیت کنونی دقیقاً همین‌طور است. مردم می‌گویند: «دنیا رو به پایان است»، اما همه چیز با تقدیر الله، با فرمان الله اتفاق می‌افتد. نه تو و نه ما نمی‌توانیم کاری از پیش ببریم؛ این در دست هیچ‌کس نیست. او هرچه می‌خواهد انجام می‌دهد. گفته می‌شود «فعال»، به این معنا که الله، عزوجل، کسی است که اراده‌اش را کاملاً عملی می‌کند و همه چیز را دقیقاً همان‌طور که می‌خواهد انجام می‌دهد. با اراده‌ی او نمی‌توان مخالفت کرد؛ هیچ چیز نمی‌تواند سد راه اراده‌ی او شود. به همین دلیل، مسلمان در تسلیم کامل قرار دارد. تو باید خود را تسلیم الله، عزوجل، کنی. هیچ دلیلی وجود ندارد که بیش از حد در این باره فکر کنی: «من چه باید بکنم؟»؛ در نهایت همان چیزی رخ می‌دهد که الله، عزوجل، می‌گوید. بنابراین با او باشید. بیایید با الله، عزوجل، باشیم تا او به ما رحم کند و به ما نیکی عطا فرماید. هیچ دلیلی برای نگرانی یا ترس وجود ندارد. او ارحم الراحمین است؛ مهربان‌ترین مهربانان. هیچ‌کس مهربان‌تر از او نیست. حتی اگر بشریت همه چیز را در دست داشت، باز هم رحمت، اراده‌ی خود الله، عزوجل، است. این یکی از صفات زیبای الله، عزوجل، جل جلاله است. صفت او رحمت است. به همین دلیل مسلمان همه چیز را به الله سپرده است. اراده‌ی او با اذن الله برای مسلمان سودمند است. اما برای غیرمسلمان، این خشم و عذاب است. الله ما را از آن حفظ کند. ان‌شاءالله بیایید در زندگی‌مان آرام باشیم. برای کسی که خود را تسلیم می‌کند، همه چیز با آسودگی می‌آید و می‌رود. برای کسی که تسلیم نمی‌شود، عذاب، رنج و ناراحتی مداوم وجود دارد. الله ما را محافظت کند. الله همه‌ی ما را محافظت کند، ان‌شاءالله.

2026-04-03

Dergah, Akbaba, İstanbul
إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُحۡسِنِينَ (2:195) الله صاحب احسان است. او کسانی را که نیکی می‌کنند دوست دارد؛ نیکی کردن یعنی بخشش بدون قید و شرط. ما نیز می‌خواهیم که الله با ما با احسان رفتار کند. در دعاهایمان به او می‌گوییم: «احسان خود را به ما عطا فرما.» دو نوع رفتار وجود دارد: احسان و امتحان. پیامبر ما (ص) فرمودند: «طالب امتحان نباشید»، زیرا آنها سخت هستند. هر کسی نمی‌تواند آن را تحمل کند، هر کسی نمی‌تواند از پس آن برآید. انسانی که خود را بیش از حد توان ارزیابی می‌کند و با گفتن «من از پس آن برمی‌آیم» طالب امتحان می‌شود، مرتکب اشتباه می‌شود. این کار را فقط اولیای بسیار بزرگ می‌توانند انجام دهند. آن‌ها این کار را می‌کنند تا امت بتواند آن را تحمل کند و بار را از دوش امت بردارند. آن‌ها نیز در واقع طالب امتحان نیستند، اما وقتی پیش می‌آید، می‌گویند «خوش آمدید». اما یک انسان معمولی باید همیشه بگوید: «با ما با احسان خود رفتار کن.» ما باید در دعاهایمان از الله احسان او را طلب کنیم. «پروردگارا، ما را امتحان نکن!» «ما نمی‌توانیم امتحان را تحمل کنیم، این در توان ما نیست.» «با ما با امتحان رفتار نکن، بلکه با احسان خود رفتار کن.» احسان آسان و پربرکت است؛ الله نیز کسانی را که نیکی می‌کنند دوست دارد. به همین دلیل ما همواره احسان او را طلب می‌کنیم تا از بندگان محبوب او باشیم. احسان به معنای هر نوع آسایش، زیبایی، برکت و شفا است. هر خیری در احسان نهفته است. در عوض باید او را شکرگزاری کنید. وقتی او به ما احسان می‌کند، ما الله را شکر خواهیم کرد. اما در مورد امتحانات... پناه بر الله، امیدواریم که امتحان نشویم. برای امتحان نیز باید ستایش (حمد) کرد. سپاس (شکر) برای احسان است، و ستایش (حمد) برای امتحان. بنابراین، الله با همه ما با احسان خود رفتار کند. امیدواریم او ما را امتحان نکند. امتحانات زیادی وجود دارد، بیشتر از آنچه بتوان تصور کرد. ان‌شاءالله که امتحان نخواهیم شد. الله ما را حفظ کند. ما حتی نمی‌خواهیم انواع امتحانات را نام ببریم تا در ذهن انسان نمانند. ما همیشه احسان طلب می‌کنیم؛ ان‌شاءالله الله به ما، به همه ما، از احسان خود عطا فرماید.

2026-04-02

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن تَقُولَ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا (72:5) در قرآن مجید، الله درباره موضوع جن‌ها چنین می‌فرماید: هنگامی که آنها قرآن را از پیامبر ما، که درود و سلام الله بر او باد، شنیدند، دریافتند که هم انسان‌ها و هم جن‌ها می‌توانند چیزهایی را به میل خود جعل کنند و دروغ‌هایی را به نام الله، قادر متعال و بلندمرتبه، منتشر کنند، با گفتن این‌که: «این کار را بکنید، آن کار را بکنید.» اما راه الله کاملاً مستقیم است. بنابراین، هر کس به نام الله دروغ بسازد و چیزهایی را ادعا کند که الله نه گفته و نه خواسته است، خشم و عذاب الله را برای خود به ارمغان می‌آورد. به همین دلیل، انسان باید در چنین مواردی بسیار مراقب باشد. متأسفانه انسان‌های زیادی هستند که آخرت خود را به این دنیا می‌فروشند. برخی خود را به عنوان عالم جا می‌زنند، هر چه دلشان می‌خواهد می‌گویند و هر کاری که می‌خواهند انجام می‌دهند، تنها برای منافع شخصی خودشان. اگر او بافته‌های خود را به عنوان «این فرمان الله است» به مردم بفروشد، خودش مجازات می‌شود و همچنین باعث می‌شود مردمی که توسط او گمراه شده‌اند نیز مجازات شوند. علاوه بر این، گناه و مجازات تک‌تک انسان‌هایی که او گمراه کرده است نیز به پای او نوشته می‌شود. همان بار سنگین بر دوش او نیز گذاشته خواهد شد. هر چه انسان‌های بیشتری را از راه راست منحرف کند، عذاب بیشتری را متحمل خواهد شد. این دنیا فانی است. انسانی که زندگی ابدی، یعنی آخرت خود را به خاطر این دنیا می‌فروشد، نادان است و از عقل خود استفاده نمی‌کند. زیرا این زندگی کوتاه است و به سرعت می‌گذرد. ارزشمندتر دانستن این دنیا نسبت به زندگی ابدی، به هیچ وجه عاقلانه نیست. این وضعیت، البته، هم حماقت است و هم کفر. ایمان آوردن – ایمان به غیب و به آخرت – برای هر مؤمن و مسلمانی یک واجب (فرض) است. ایمان به آن واجب است. کسی که به آن ایمان دارد، هوشیار است. او آخرت خود را برای این دنیا نمی‌فروشد. دنیا در یک چشم به هم زدن می‌گذرد. حتی اگر یک انسان هزار سال عمر کند، این طول عمر در نهایت به پایان می‌رسد. اما آخرت بی‌پایان است؛ ابدیت یعنی بی‌نهایت. در آنجا دیگر مرگی وجود ندارد. الله همه ما را حفظ کند. الله ما را از شر انسان‌هایی که به نام الله دروغ می‌سازند و چیزهایی را که الله، قادر متعال و بلندمرتبه، نگفته است، به عنوان «این‌طور و آن‌طور است» جلوه می‌دهند، در امان نگه دارد. الله ما را نیز از افتادن در چنین خطاهایی حفظ کند. اگر ما دانسته یا ندانسته حرف اشتباهی زده‌ایم، باید توبه کنیم. زیرا حتی پیامبر ما، که درود و سلام الله بر او باد، فرمود: «حتی من هم توبه می‌کنم و روزی هفتاد بار استغفرالله (از الله طلب آمرزش می‌کنم) می‌گویم.» ما نیز همواره توبه می‌کنیم و برای تمام خطاهایی که دانسته یا ندانسته مرتکب شده‌ایم، طلب آمرزش می‌کنیم. ان‌شاءالله، الله همه ما را ببخشد.

2026-04-01

Dergah, Akbaba, İstanbul
الله انسان را کامل آفرید. همان‌طور که الله می‌فرماید، او انسان را در «احسن تقویم»، در زیباترین شکل آفرید. از آنجا که الله همه‌چیز را کامل آفریده است، اگر انسان در راه او و بر اساس دستوراتش زندگی کند، از هر نظر در آرامش زندگی خواهد کرد. انسان‌های امروزی نگرانی‌های بی‌مورد زیادی دارند. آن‌ها می‌گویند: «چه اتفاقی افتاده است، بگذار بررسی کنم، با کوچک‌ترین چیزی به پزشک مراجعه می‌کنم.» پزشکان هم می‌گویند: «شما باید مراقب خود باشید، باید معاینه شوید.» در واقع این کار اصلاً ضروری نیست. اگر انسان عاقلانه و همان‌طور که الله دستور داده است زندگی می‌کرد، بدنِ بی‌نقص خودش را ترمیم می‌کرد. اما البته انسان‌های امروزی و وضعیت کنونی متفاوت هستند. هم از طریق خوردن و آشامیدن، هم با پرخوری و مصرف غذاهای به اصطلاح «سالم» اما در واقع ناسالم، تعادل بدن به هم می‌ریزد. اگر علاوه بر این‌ها به پزشک هم مراجعه کنید و مقدار زیادی دارو و غیره مصرف کنید، وضعیت بدتر هم می‌شود. بنابراین بهترین کار این است که زندگی آگاهانه‌ای داشته باشید. هم از لحاظ معنوی و هم از لحاظ مادی. از لحاظ مادی باید مراقب باشید که چه چیزی دریافت می‌کنید، چه چیزی دفع می‌کنید، چه می‌خورید و چه می‌نوشید، و بر همان اساس عمل کنید. البته اراده الله بالاتر از همه‌چیز است. این‌ها برای انسان تنها اسباب هستند؛ بیماری یک سبب است، سلامتی یک سبب است. هیچ‌یک از چیزهایی که تجربه می‌کنید نزد الله بیهوده نیست. اما همان‌طور که گفته شد، نیازی نیست که مدام با نگرانی‌های بی‌مورد خود را عذاب دهید. البته که مراقب خود خواهید بود؛ اگر درد یا ناراحتی داشته باشید، به پزشک مراجعه خواهید کرد. اما وقتی مشکلی ندارید، دلیلی ندارد که بی‌مورد نگران شوید، خود را عذاب دهید و خود را دیوانه کنید. الله سلامتی و تندرستی عطا کرده است؛ باید بر اساس آن عمل کنید. امروزه – الله از دولت ما راضی باشد – بیمارستان‌ها و معاینات رایگان شده‌اند. و به همین دلیل مردم می‌گویند: «بیایید برویم و یک چکاپ انجام دهیم.» وقتی این کار را می‌کنند، شروع به فکر و خیال می‌کنند و روحیه‌شان خراب می‌شود؛ و وقتی روحیه‌شان پایین می‌آید، سلامتی‌شان هم بدتر می‌شود. حالا اگر این افراد یک پزشک ببینند، فوراً شروع به پرسیدن می‌کنند: «آیا من مشکلی دارم؟ آیا این را دارم، آیا آن را دارم؟» ما – الله به او آرامش دهد – برادری از آغری داریم؛ او مدام به پزشک مراجعه می‌کند، ام‌آر‌آی و آزمایش انجام می‌دهد. او مرتباً برای ما پیام می‌فرستد و می‌پرسد: «نکند سرطان دارم، نکند دیوانه شده‌ام، آیا هنوز عقلم سر جایش است؟» ما می‌گوییم: «تو هیچ مشکلی نداری دوست من، تو مثل شیر قوی هستی.» اما هیچ ماهی نمی‌گذرد که او این ترس‌ها را نداشته باشد. این فقط یک مثال بود، الله به او آرامش دهد؛ ان‌شاءالله الله به همه شما سلامتی و تندرستی عطا کند. همان‌طور که گفته شد، تا زمانی که درد یا ناراحتی شدیدی ندارید، نیازی نیست که مدام به پزشک مراجعه کنید. بر الله توکل کن، غذایت را با بسم‌الله شروع کن، حلال بخور؛ با اجازه الله در آرامش خواهید بود، ان‌شاءالله. ان‌شاءالله الله به همه شما سلامتی و آرامش عطا کند.

2026-03-31

Bedevi Tekkesi, Beylerbeyi, İstanbul
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ليس في البقر العوامل صدقة، ولكن في كل ثلاثين تبيع، وفي كل أربعين مسنة۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «به گاوهای کاری زکاتی تعلق نمی‌گیرد»۔ یعنی در گذشته، گاوها گاری‌ها را می‌کشیدند یا مزارع را شخم می‌زدند۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند که برای این‌ها پرداخت زکات لازم نیست۔ اما صرف‌نظر از این، برای هر سی گاو یک «تبیع»، یعنی یک گوساله یک‌ساله، و برای هر چهل گاو یک «مسنه»، یعنی یک گاو نر یا ماده دوساله، به عنوان زکات داده می‌شود۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ليس في الخضراوات زكاة۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «به سبزیجات زکاتی تعلق نمی‌گیرد»۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ليس في العبد صدقة إلا صدقة الفطر۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «برای بردگان زکاتی تعلق نمی‌گیرد، به جز زکات فطر»۔ زیرا برای اینکه زکات واجب (فرض) شود، شرط این است که شخص آزاد باشد۔ برای آن‌ها تنها زکات فطر (فطریه) پرداخت می‌شود۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ليس في مال زكاة حتى يحول عليه الحول۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «به اموالی که یک سال کامل از روی آن‌ها نگذشته باشد، زکاتی تعلق نمی‌گیرد»۔ فرض کنید یک سال از روی اموال گذشته است، و در این مدت شما پول اضافی دریافت کرده‌اید۔ شما می‌توانید این مبلغ را به اموال اصلی اضافه کرده و زکات کل مبلغ را پرداخت کنید۔ با این حال، به اموالی که هنوز یک سال از روی آن‌ها نگذشته است، زکاتی تعلق نمی‌گیرد۔ برای پرداخت زکات، باید صبر کرد تا یک سال از روی اموال بگذرد۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ليس فيما دون خمسة أوسق من التمر صدقة، وليس فيما دون خمس ذود من الإبل صدقة، وليس فيما دون خمس أواق من الورق صدقة۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «برای کمتر از پنج وسق، یعنی پنج بار شتر خرما، زکاتی تعلق نمی‌گیرد»۔ یعنی مقدار خرما باید حداقل پنج بار شتر باشد؛ اگر کمتر باشد، زکاتی ندارد۔ به همین ترتیب، برای کمتر از پنج شتر نیز زکاتی وجود ندارد۔ شخصی که پنج شتر دارد، زکات تعیین‌شده برای آن را پرداخت خواهد کرد۔ به کمتر از پنج اوقیه نقره نیز زکاتی تعلق نمی‌گیرد۔ مقیاسی که اوقیه نامیده می‌شود حدود دویست گرم است؛ اگر مقدار کمتر از این باشد، زکات ساقط می‌شود۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ليس في مال المستفيد زكاة حتى يحول عليه الحول۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «به کالاهای تجاری زکاتی تعلق نمی‌گیرد، مگر اینکه یک سال کامل از روی آن‌ها بگذرد»۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: من استفاد مالاً فلا زكاة عليه حتى يحول عليه الحول۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «به اموال تازه به دست آمده زکاتی تعلق نمی‌گیرد، مگر اینکه یک سال از روی آن‌ها بگذرد»۔ همان‌طور که گفته شد، اگر شخصی اموال مشمول زکات دیگری داشته باشد، می‌تواند زکات اموال تازه به دست آمده را همراه با آن‌ها پرداخت کند۔ اما اگر اموال مشمول زکات دیگری نداشته باشد، باید ابتدا یک سال از روی این اموال بگذرد تا زکات واجب شود۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: لا زكاة في مال حتى يحول عليه الحول۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «به اموالی که یک سال از روی آن‌ها نگذشته باشد، زکاتی تعلق نمی‌گیرد»۔ زکات یک عبادت مهم است۔ انسان باید مراقب باشد تا مرتکب گناه نشود، اما نیازی هم نیست پیش از آنکه واجب شود، آن را پرداخت کند۔ اما همان‌طور که گفته شد، اگر فرد اموال دیگری داشته باشد، می‌تواند همه را با هم محاسبه کند و همان‌طور که معمول است، زکات را به صورت یک‌جا از رمضانی تا رمضان دیگر پرداخت کند۔ زیرا از رمضانی تا رمضان دیگر دقیقاً یک سال کامل گذشته است۔ این محاسبه باید بر اساس تقویم اسلامی (هجری قمری) انجام شود۔ اگر بر اساس تقویم میلادی محاسبه کنید، روزهایی را از دست می‌دهید۔ به همین دلیل بهتر است زکات را از رمضانی تا رمضان دیگر بپردازید؛ این‌گونه پاداش آن بیشتر است و پرداخت زکات را نیز فراموش نمی‌کنید۔ علاوه بر این، می‌توان مبلغ زکات را در ماه رمضان کنار گذاشت و بعداً به دلخواه توزیع کرد، مشروط بر اینکه برای نیازهای شخصی استفاده نشود؛ هیچ ایرادی در این کار وجود ندارد۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: لا زكاة في حجر۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «به یاقوت، زمرد، مروارید یا سنگ‌های قیمتی مشابه زکاتی تعلق نمی‌گیرد»۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: أدوا صاعاً من طعام في الفطر۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «زکات فطر را به مقدار یک صاع از مواد غذایی اساسی بپردازید»۔ بنابراین این یک معیار مشخص از غذا است۔ این معیار برای همه، چه فقیر و چه غنی، اعمال می‌شود؛ هر کس باید زکات فطر (فطریه) را بر اساس امکانات خود پرداخت کند۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: إن شهر رمضان معلق بين السماء والأرض لا يرفع إلا بزكاة الفطر۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «بدون شک روزه ماه رمضان میان آسمان و زمین معلق می‌ماند»۔ یعنی پاداش نمازها، روزه‌ها، نمازهای تراویح و سایر عبادات ما در حالت تعلیق باقی می‌ماند۔ این عبادات تنها با پرداخت زکات فطر به سوی الله بالا می‌روند؛ وقتی فطریه داده شود، عبادات به مقصد خود می‌رسند۔ این در واقع کلیدی برای پذیرش عبادات است، بنابراین پرداخت فطریه کاملاً ضروری است۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: زكاة الفطر على الحاضر والبادي۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) در جای دیگر می‌فرمایند: «زکات فطر بر همه واجب است، چه شهرنشین، چه روستانشین و چه مسافر۔» یعنی چه مقیم باشید و چه در سفر، باید فطریه خود را بپردازید۔ این زکات باید برای همه، چه بزرگ و چه کوچک، داده شود؛ حتی اگر کسی برده‌ای داشته باشد، باید فطریه آن‌ها را نیز بپردازد۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ليس في الخيل والرقيق زكاة إلا زكاة الفطر في الرقيق۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «به جز زکات فطر برای برده، به اسب سواری و برده یک شخص زکاتی تعلق نمی‌گیرد»۔ یعنی برای اسب سواری نیازی به پرداخت زکات نیست؛ و برای برده تنها زکات فطر پرداخت می‌شود۔ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: زكاة الفطر فرض على كل مسلم حراً وعبداً، ذكراً وأنثى من المسلمين، صاعاً من تمر أو صاعاً من شعير۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند: «زکات فطر بر هر مسلمان واجب (فرض) است، به مقدار یک صاع خرما یا جو، صرف‌نظر از اینکه آزاد باشد یا برده، مرد باشد یا زن»۔ بنابراین باید برای هر فرد در خانه، چه بزرگ و چه کوچک، چه کودک و چه بزرگسال، فطریه داده شود۔ این مبلغ بر اساس ارزش روز خرما یا جو محاسبه می‌شود و باید به همان نسبت پرداخت گردد۔ برای اینکه عبادات پذیرفته شوند، این فطریه باید پیش از نماز عید (عید فطر) پرداخت شود۔ باشد که الله بپذیرد۔

2026-03-31

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ (2:82) الله، عز و جل، در این آیه مبارک می‌فرماید: کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام می‌دهند، اهل بهشت هستند. آنها برای تمام ابدیت جاودانه در آنجا خواهند ماند. این یک رستگاری بزرگ است. اما انسان‌ها این را فراموش می‌کنند و تنها برای این دنیا کار می‌کنند. آنها ایمان نمی‌آورند و فقط در پی دنیا هستند. اما اصل این است: ایمان آوردن، انجام کارهای شایسته، به جا آوردن اعمال خوب و زیبا و نیکی کردن. اسلام نیکی است، دستورات الله نیکی است. در اسلام هیچ بدی وجود ندارد. بدی از سوی شیطان است. و پیروانش او را در این کار یاری می‌کنند. در مقابل، کسانی که بدی می‌کنند در جهنم خواهند بود. برای این امر مجازات و پاداشی وجود دارد. کسی که در راه راست است، به الله ایمان دارد، از دستورات او پیروی می‌کند و به انسان‌ها و همه چیز نیکی می‌کند، برای همیشه در بهشت خواهد ماند. بهشت مکانی است که هر کسی نمی‌تواند وارد آن شود. اما اگر بخواهند، هر کسی به راحتی می‌تواند وارد آن شود. کسی که از نفس خود پیروی نمی‌کند، بر نفس خود غلبه می‌کند، از شیطان پیروی نمی‌کند و از الله اطاعت می‌کند، برای تمام ابدیت در بهشت می‌ماند. بهشت اصلاً شبیه این دنیا نیست. مجالس بهشتی وجود دارد که پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، از آنها سخن گفته است. مکانِ کنار قبر مبارک ایشان جزو مجالس بهشتی و از باغ‌های بهشت در این دنیاست. اینها نمونه‌ای بسیار زیبا از آخرت هستند. هر کس از آنجا عبور کند یا در آنجا توقف نماید، آرامش می‌یابد و حال و هوای بسیار زیبای بهشت را تجربه می‌کند. به همین دلیل نیکی، دوباره نیکی به بار می‌آورد. انسان نباید به چیزی جز نیکی فکر کند. انسانی که به بدی فکر می‌کند، خود را عذاب می‌دهد و به خودش آسیب می‌رساند. الله ما را از آن حفظ کند. ان‌شاءالله که همیشه در نیکی بمانیم.

2026-03-30

Dergah, Akbaba, İstanbul
ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمۡوَٰلَهُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ لَا يُتۡبِعُونَ مَآ أَنفَقُواْ مَنّٗا وَلَآ أَذٗى (2:262) الله می‌فرماید: مؤمنانی که به خاطر الله انفاق می‌کنند و پس از آن منت نمی‌گذارند، انسان‌های پسندیده‌ای هستند. اگر برای رضای الله انفاق شده باشد، کار پسندیده‌ای است. بنابراین هیچ دلیلی برای خراب کردن آن وجود ندارد. چگونه خراب می‌شود؟ وقتی می‌گویی: «من دادم، من این کار را کردم، من آن را دادم»، البته پاداش هنوز وجود دارد، اما دیگر آن‌قدر خوب و آن‌قدر زیاد نیست. اگر بدون منت ببخشی و با خوشحالی بگویی: «الله آن را به ما عطا کرده است»، پاداش تو چندین برابر بیشتر از زمانی است که با منت می‌بخشی. صدقات پنهانی و مانند آن بسیار پسندیده‌تر هستند. گاهی می‌توان برای تشویق دیگران آشکارا انفاق کرد، اما این چندان مهم نیست؛ مهم‌ترین چیز این است که منت نگذاری. در گذشته روی تابلوها نوشته می‌شد «المنة لله» - منت از آن الله است. بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ (49:17) الله بر شما منت می‌نهد. أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ (49:17) از آنجا که او شما را به ایمان هدایت کرده است، منت از آن الله است. پسندیده نیست که کسی غیر از الله منت بگذارد؛ این کار زیبایی نیست و عمل خوبی به شمار نمی‌آید. منت گذاشتن بر کسی باعث می‌شود که مردم به یکدیگر نگاه بدی داشته باشند یا آن‌ها را به دشمن تبدیل می‌کند. این منت مختص الله است. ما باید شکرگزار او باشیم، زیرا او این چیزها را به ما عطا کرده است. ما نباید خود را مدیون انسان‌ها بدانیم، بلکه باید مدیون الله باشیم؛ منت از آن اوست. ما شکرگزار او هستیم، زیرا الله این چیزهای زیبا را به ما عطا کرده است؛ برای همه چیز، چه برای خودمان، چه برای دیگران، برای همه چیز شکرگزار الله هستیم. از آنجا که الله آن را به ما داده است، هیچ‌کس از اینکه مدیون الله باشد ناراحت نمی‌شود. اما وقتی انسان‌ها با یکدیگر چنین می‌کنند... برخی از صفات یا ویژگی‌ها، صفات الله هستند. برخی از آن‌ها به انسان‌ها نیز داده می‌شود؛ مانند سخاوت، زیبایی و چیزهایی از این قبیل. از صفات الله در انسان نیز یافت می‌شود. اما صفات خاصی وجود دارند؛ کبر، تکبر مختص الله است. عظمت (کبریا)؛ صاحب کبریا الله است. تو نباید متکبر باشی؛ اگر باشی، این کار تو را خوار خواهد کرد. منت از آن الله است. اگر منت بگذاری، اعمالت پذیرفته نمی‌شوند، کار سخت می‌شود. بنابراین شکر الله، ما شکرگزار الله هستیم. الله به ما توفیق دهد که هرگونه نیکی و هرگونه عمل صالحی را انجام دهیم؛ ان‌شاءالله که بر هیچ‌کس منت نگذاریم.

2026-03-29

Dergah, Akbaba, İstanbul
شکر الله، ما از سفرمان بازگشتیم. ان‌شاءالله که این یک سفر بابرکت برای کسب رضای الله بود. همان‌طور که حدیث شریف می‌فرماید: کسی که برای الله دوست بدارد، برای الله نسبت به بدی‌ها بغض بورزد، برای الله ببخشد و برای الله منع کند - اگر همه چیز برای الله انجام شود، انسان دارای ایمان حقیقی است. باشد که همه چیز برای رضای الله انجام شود. اگر سفر ما، نشستن ما، و رفت و آمد ما همواره برای رضای الله باشد، در آن صورت رضای او را به دست می‌آوریم. این مهم‌ترین چیز در این زندگی است. همان‌طور که در زندگی می‌بینیم، انسان‌ها با یکدیگر دشمنی می‌ورزند و همه چیز را از یکدیگر دریغ می‌دارند. این اصلاً چیز زیبایی نیست. زیرا چرا این‌گونه است؟ آن‌ها رضای الله را فراموش کرده‌اند. آن‌ها کاملاً در این دنیا غرق شده‌اند. آنچه را که دوست دارند، فقط به خاطر نفس خود دوست دارند. حتی نفرت و آنچه را که دوست ندارند نیز، فقط به خاطر نفس خود می‌پرورانند. آن‌ها چیزی را که الله دوست دارد، دوست ندارند، بلکه چیزی را دوست دارند که او دوست ندارد. به همین دلیل هیچ‌کس واقعاً به آرامش درونی نمی‌رسد. آن‌ها خودخواهانه رفتار می‌کنند و فقط فکر می‌کنند: «چه بر سر من خواهد آمد؟ چه چیزی برای من باقی می‌ماند؟» با این کار، خود را عذاب می‌دهند و نه برای دیگران و نه حتی برای خانواده‌ی خود آرامشی باقی نمی‌گذارند. اما انسانی که در پی رضای الله است – الله از او راضی خواهد بود و زندگی‌اش به خوبی پیش خواهد رفت. او همه چیز را همان‌طور که پیش می‌آید می‌پذیرد. او می‌داند هر آنچه رخ می‌دهد، از جانب الله، قادر و متعال است. به همین دلیل نه به کسی توهین می‌کند و نه با دیگری دعوا می‌کند. زندگی به هر حال مانند برق و باد می‌گذرد. رمضان گذشت، عید گذشت. تنها در یکی دو ماه آینده، حج در پیش است. سال جدید، سال هجری، نیز به زودی فرا می‌رسد. زمان به سادگی می‌گذرد. بنابراین ما باید این زندگی را به شکلی زیبا زندگی کنیم. بیایید زندگی را همان‌گونه که الله، قادر و متعال، از ما می‌خواهد زندگی کنیم. بیایید همان‌طور که الله برای ما مقرر کرده است، زندگی کنیم. انسان‌های نادان می‌گویند: «ما فقط یک بار زندگی می‌کنیم، پس بیایید خوش بگذرانیم.» اما این لذت هیچ سودی برای آن‌ها به همراه ندارد. بدون رضای الله، هیچ لذت واقعی، هیچ آرامش درونی و هیچ خوشبختی حقیقی وجود ندارد. تنها کسی که با الله باشد، واقعاً خوشبخت می‌شود. در غیر این صورت، فقط بیشتر و بیشتر فرو می‌روید. اما کسی که در پی رضای الله باشد، با اذن الله همواره بالاتر خواهد رفت. این تنها چیزی است که اهمیت دارد. بنابراین، ان‌شاءالله که الله به همه‌ی ما توفیق کسب رضایتش را عطا فرماید. ان‌شاءالله که الله روزها، ماه‌ها و هر ساعت از زندگی ما را پربرکت گرداند. بابرکت بودن به معنای دست یافتن به رضای الله است. باشد که الله از شما راضی باشد.

2026-03-27

Lefke
پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، راه را به ما نشان می‌دهد. او می‌فرماید: «کسی که برای الله دوست بدارد، برای الله دشمن بدارد، برای الله ببخشد و برای الله ازدواج کند، دارای ایمان واقعی است.» این دقیقاً به چه معناست؟ الله تمام این زیبایی‌ها را به ما داده است. تو باید این زیبایی را دوست بداری، تو باید خوبی را دوست بداری. از این‌ها نباید روی بگردانی. وقتی ایمان کامل باشد، تمام نگرانی‌های انسان از بین می‌رود. یک انسان مؤمن هیچ نگرانی‌ای نمی‌شناسد؛ بلکه امور دنیوی برای او اهمیتی ندارد. هیچ چیز نمی‌تواند آرامش او را برهم بزند. به همین دلیل تو باید برای الله دوست بداری. چرا کسی را دوست داری؟ زیرا او برای الله تلاش می‌کند و الله را دوست دارد. دقیقاً به همین دلیل است که ما نیز او را دوست داریم. از چنین شخصی فقط نیکی سر می‌زند، هیچ بدی از او ناشی نمی‌شود. تو باید بتوانی برای الله نیز دشمن بداری. امروزه مردم از انسان‌گرایی صحبت می‌کنند؛ اینکه باید همه انسان‌ها را دوست داشت. انسان می‌تواند دوست بدارد، بله، اما کسی را که الله را دوست ندارد، نمی‌توان دوست داشت. زیرا از او فقط آسیب می‌رسد. او به تو آسیب خواهد رساند، همان‌طور که پیش از این به خودش آسیب رسانده است. بنابراین «برای الله دشمن داشتن» به معنای فاصله گرفتن است. به او محبتی نشان ندادن، با او هم‌نشین نشدن، به او گوش نسپردن و به او زیاد نزدیک نشدن – این دقیقاً همان چیزی است که منظور است. تو باید برای الله ببخشی و برای الله بگیری. اگر دادن و گرفتن تو فقط برای خشنودی الله باشد، این برای تو سود واقعی به همراه خواهد داشت. این بدان معناست که اگر هر دادوستدی برای الله انجام شود، عدالت حفظ می‌گردد. حق هیچ‌کس ضایع نمی‌شود. تو حق هر کس را به او می‌دهی، آن را حلال می‌گردانی، و این کار نیز برای خشنودی الله انجام می‌شود. تو برای الله ازدواج می‌کنی. بنابراین وقتی پیمان ازدواج می‌بندی، این کار را به روشی پاک و حلال انجام می‌دهی. کسی که دقیقاً بر این اساس زندگی می‌کند، دارای ایمان واقعی است – دقیقاً همان‌طور که پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، آن را توصیف کرده است. یک مؤمن واقعی می‌داند که همه‌چیز از جانب الله است و تمام توکل خود را بر او قرار می‌دهد. تنها از این طریق انسان به آرامش درونی دست می‌یابد. در غیر این صورت، او دائماً گرفتار نگرانی‌ها خواهد بود: چه اتفاقی خواهد افتاد؟ چه چیزی از ما باقی خواهد ماند؟ در حالی که فقط الله می‌داند آینده چه خواهد آورد. به وظایف خودت بپرداز و با استقامت در راه راست بمان. به نیکی دادن و گرفتن، به نیکی دوست داشتن و رد کردن – این دقیقاً وظیفه توست. درباره هیچ چیز دیگری نیازی نیست ذهن خود را درگیر کنی. الله که تو را آفریده است، روزی‌ات را تأمین می‌کند. او تمام نیازهای تو را برآورده می‌سازد و دقیقاً می‌داند که چه چیزی، چه زمانی باید رخ دهد. بنابراین کسی که به الله پناه می‌برد و توکل می‌کند، دارای ایمان واقعی است. انسانی که به الله ایمان دارد، بر او توکل می‌کند و همواره کار نیک انجام می‌دهد – او یک مؤمن واقعی است. همان‌طور که گفته شد: یک مؤمن، بهترین و در عین حال آرام‌ترین انسان است. هیچ ترسی او را آزار نمی‌دهد. حتی اگر دنیا به پایان برسد، کسی را که ایمان خالص دارد، آشفته نمی‌کند. زیرا او می‌داند: این تقدیر الله است. او به سادگی با خود می‌گوید: «الله این‌گونه خواسته و این‌گونه مقرر کرده است»، و آن را به مسئله بزرگی تبدیل نمی‌کند. این دقیقاً همان چیزی است که یک مؤمن واقعی را متمایز می‌کند. کسی که برای الله دوست می‌دارد و در تمام کارهایش به دنبال خشنودی الله است، به آرامش درونی دست می‌یابد. باشد که الله به همه ما چنین ایمانی عطا کند، ان‌شاءالله. زیرا امروزه هر کسی خیلی راحت تحت تأثیر قرار می‌گیرد. همه‌جا پر از انسان‌های بی‌اعتقاد، بی‌دین و بی‌اخلاق است. آن‌ها روی دیگران تأثیر می‌گذارند و باعث می‌شوند که مردم الله متعال را فراموش کنند. آن‌ها چنان ترس و وحشتی در مردم ایجاد می‌کنند که شاید تصور شود این ترس فایده‌ای در بر دارد. از الله بترس، همین به تنهایی کافی است. باشد که الله به همه ما یاری رساند، ان‌شاءالله. باشد که او به ما ایمان خالص عطا کند تا این نگرانی‌ها سرانجام از ما دور شوند، ان‌شاءالله.