Latest translations
الحمدلله، ما دوباره دور هم جمع میشویم. الله به ما زندگی بخشیده است.
زمان واقعاً سریع میگذرد.
اکنون هفت سال از زمانی که ما اینجا در هلند بودیم میگذرد.
وظیفه ماست که مردم را به ایمان دعوت کنیم، به دیدارشان برویم و آنها را به طریقت و به اسلام راهنمایی کنیم.
اما از آنجا که ما فقط انسان هستیم، نمیتوانیم بیوقفه با هم باشیم.
البته بسیاری از مردم در تعطیلات تابستانی خود از طریق استانبول سفر میکنند، توقف کوتاهی پیش ما دارند و سپس به سفر خود به روستاها یا شهرهایشان ادامه میدهند.
با این حال، این شاید تنها شامل پنج درصد از جماعت یا حتی کمتر شود.
بیشتر آنها اینجا هستند؛ نمیتوانند با ما باشند یا ما را ببینند.
بنابراین ما الله را شکر میکنیم، الحمدلله، که اکنون دوباره یکدیگر را میبینیم.
این وظیفه همه پیامبران است: سفر کردن و دعوت مردم.
ما از الگوی آنها پیروی میکنیم.
ما از نمونه آنها پیروی میکنیم و با این کار سنتی را احیا میکنیم.
الله برای این کار به ما پاداش و قدرت معنوی میبخشد.
پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: وقتی مسلمانی به دیدار برادر مسلمان خود میرود، الله برای هر قدمش به او پاداشی میدهد، گناهی از او میبخشد و او را یک درجه بالا میبرد.
و این البته در مورد بیشتر شما صدق میکند.
از آنجا که آنها آمدهاند تا به دیدار برادر دینی خود بروند و خودشان مسلمان هستند، الله به بیشتر آنها این پاداش را عطا خواهد کرد، انشاءالله.
و این نیز سنتی است که مولانا شیخ ناظم در تمام زندگی خود آن را حفظ کرد.
در تقریباً ۲۵ سال گذشته، او بارها و بارها به اروپا آمد و در اینجا سفر کرد.
از زمانی که مولانا شیخ عبدالله به او اجازه داد تا شیخ باشد، او دائماً در سفر بود.
البته هر یک از اولیاءالله و مشایخ روش خاص خود را دارند.
اما مولانا شیخ عبدالله هرگز سفر نکرد.
او بیشتر وقت خود را در دمشق گذراند.
او همچنین برای انجام خلوت و حج به مکه و مدینه سفر کرد.
اما در همان ابتدا، او وی را به قبرس فرستاد تا مردم را به طریقت دعوت کند و آنها را به راه پیامبر صلی الله علیه و سلم راهنمایی نماید.
به همین دلیل ما تلاش میکنیم، انشاءالله، از راه او پیروی کنیم و او در این امر به ما یاری میرساند.
امروز، الحمدلله، روز تولد مولانا شیخ است: ۲۱ آوریل.
در هنگام تولد او در سال ۱۹۲۲، شیخ شرفالدین داغستانی هنوز در قید حیات بود.
از طریق کرامت اولیاءالله، او به مولانا شیخ عبدالله گفت: «امروز یکی از پسران ما به این دنیا آمده است.
او خدمتگزاری بزرگ برای طریقت، شریعت و اسلام خواهد بود.
هزاران نفر از طریق او به اسلام روی خواهند آورد.»
الحمدلله. مولانا شیخ شرفالدین داغستانی حتی چهره و سرشت او را توصیف کرد، و آن هم دقیقاً در روز تولد مولانا شیخ ناظم.
ماشاءالله، مولانا شیخ تقریباً صد سال عمر کرد. با تعالیم مولانا شیخ عبدالله و تمام دانش منتقلشده - هرگز کسی وجود نداشته است که از چنین دانش و چنین مقام والایی برخوردار باشد.
گاهی اوقات با مشایخ یا افراد دیگری روبرو میشویم که ویژگیهای پنهان یا آشکاری در خود دارند، که چیزهای خاصی را میدانند یا نمیدانند.
اما در مورد مولانا شیخ، ماشاءالله، همه چیز کامل بود؛ چه در علوم، چه در شریعت و چه در طریقت.
در تمام این زمینهها او در بالاترین سطح قرار داشت.
یک «وارث محمدی حقیقی» - «یک وارث راستین محمدی.»
الحمدلله، او هرگز نگفت: «من از پذیرفتن مردم خسته شدهام.»
تا آخرین روزهایش مردم را میپذیرفت، به آنها آموزش میداد، با آنها صحبت میکرد و برایشان دعا میکرد.
هر روز میگفت: «نیت من نابودی کفر است. این نیت من، و هدف من است.»
او هر روز این را دوباره تکرار میکرد.
و این نیت والا، آموزش ارزشمندی برای ماست.
زیرا نیت تعیینکننده است، و الله ما را برای آن پاداش میدهد.
این همچنین راهنمایی برای ماست تا پاداش کسب کنیم.
زیرا گفته شده است: «نِيَّةُ الْمَرْءِ خَيْرٌ مِنْ عَمَلِهِ.»
نیت انسان از عمل او بهتر است.
او همچنین نیت داشت و از آن سخن میگفت که چهل هزار زاویه، یعنی درگاه، تأسیس کند.
زیرا یک درگاه، زاویه یا مسجد پناهگاهی برای مؤمنان است، مکانی که مردم در آن گرد هم میآیند.
همه طریقتها چنین مکانهای تجمعی دارند تا مردم با یکدیگر آشنا شوند و به مرشد خود، یعنی شیخ، گوش فرا دهند.
هدف این است که با یکدیگر مأنوس شوند و به هم نزدیکتر گردند.
و این تنها از این طریق امکانپذیر است.
زیرا پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند که مؤمنان مانند یک پیکر واحد هستند؛ اگر عضوی به درد آید، تمام پیکر با آن همدردی میکند.
از این طریق آنها متوجه میشوند که دیگران به چه چیزی نیاز دارند یا چه کاری باید انجام شود.
تمام اینها، هر آموزش نیکی، در درگاه و زاویه منتقل میشود.
و مردم در آنجا با یکدیگر آشنا میشوند.
اگر مردم با هم غریبه باشند، به کسی که به سادگی چیزی از آنها میخواهد باور نمیکنند یا از او پیروی نخواهند کرد.
اما در زاویه یا درگاه، آنها با یکدیگر آشنا هستند.
دقیقاً به همین دلیل است که آنها میتوانند به یکدیگر کمک کنند.
و در آنجا باید نیکی آموزش داده شود.
مردم میتوانند در آنجا بپرسند که چه چیزی درست و چه چیزی نادرست است.
زیرا بسیاری از افراد ادعاهایی را درباره اسلام پخش میکنند که اصلاً متعلق به اسلام نیستند. این امر باعث میشود که مردم از اسلام روی برگردانند.
بنابراین در درگاه، آنچه که واقعاً درست است آموزش داده میشود.
مهمترین مسئله برای زمان امروز البته این است: بسیاری در مورد وضعیت جهانی میپرسند - چه اتفاقی افتاده و چه اتفاقی خواهد افتاد.
کاری که باید انجام دهید این است: بیشترِ آنچه را که میبینید یا درباره رویدادها گفته میشود، باور نکنید.
شما فقط باید آرامش خود را حفظ کنید.
زیرا بسیاری از انسانهای هدایتشده توسط شیطان سعی میکنند مسلمانان را تحریک کنند. آنها میخواهند مسلمانان را وادار کنند که به خیابانها بروند، چیزها را نابود کنند، سنگ پرتاب کنند، فریاد بکشند و کارهایی از این قبیل انجام دهند.
در نهایت، همه چیز به عنوان یک بازی فریبکارانه آشکار خواهد شد، و برای این افراد پایان خوبی نخواهد داشت.
این رویکرد غیرمسلمانان است.
مولانا شیخ همواره میگفت: هر زمان که مسلمانی اندوهگین است، باید به مسجد برود.
تسبیح بگویید و دعا کنید تا الله شما را در خواستههایتان یاری کند و شما را محفوظ بدارد.
اما امروز اگر این را به آنها بگویید، عصبانی میشوند و میگویند: «شما از ما حمایت نمیکنید.»
اکنون از هر چه حمایت شود - ما در زمان شیطان قرار داریم.
الله عزوجل میفرماید: «وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ» (قرآن ۰۲:۱۹۵).
خود را با دستان خود به هلاکت نیفکنید.
بنابراین اگر شما آشوب به پا کنید، این تنها شما را به خطر میاندازد و هیچ سودی ندارد.
همه چیز تنها بر اساس اراده الله رخ میدهد.
و ما در آخرالزمان زندگی میکنیم.
هیچ سلاحی نمیتواند این رویدادها را متوقف کند - فقط سیدنا المهدی علیه السلام، انشاءالله.
زیرا همه چیز باید در هماهنگی با حکمت و هدایت الله اتفاق بیفتد.
پیامبر صلی الله علیه و سلم نیز خود را پنهان نگه داشت، تا زمانی که وقت آن برای ایشان (صلی الله علیه و سلم) فرا رسید که آشکار شوند و مردم را به ایمان دعوت کنند.
به همین دلیل، اهل طریقت دقیقاً بر اساس آنچه پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) آموزش دادهاند، عمل میکنند.
زمان کنونی، آخرالزمان و زمان فتنه است.
بنابراین ما به افراد خود، اهل طریقت، توصیه میکنیم که آرامش خود را حفظ کنند، نماز بخوانند و دعا کنند تا الله ما و تمام جهان را نجات دهد، انشاءالله.
الله میفرماید: «فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ» (قرآن ۳۰:۶۰).
الله میفرماید: استوار باش؛ وعده الله حق است.
و این «وعد»، وعده الله، بیان میدارد که تمام جهان اسلام را خواهند پذیرفت، انشاءالله.
این تنها راه امن برای بشریت است.
پیش از این همه چیز امتحان شده است، هر راه خوب و بدی.
همه آنها در این زمینه تلاش خود را کردهاند. آنها میلیونها نفر را کشتهاند، انسانها را شکنجه کرده و تحت ستم قرار دادهاند.
سیستمهای مختلف بسیاری آزمایش شدهاند، اما هیچکدام از آنها کارساز نبودهاند.
تنها راه برای نجات واقعی بشریت، اسلام است.
انشاءالله. یک فرد باایمان، یک مؤمن، باید به این امر پایبند بماند و نباید امید خود را از دست بدهد.
اگر از این موضوع آگاه باشید، آرامش درونی خواهید یافت و پاداش خواهید گرفت، زیرا صبورانه در انتظار گشایش از جانب الله هستید.
باشد که الله این روزها را به زودی فرا رساند، انشاءالله.
Share
الخير في ما اختاره الله
«خیر در چیزی است که الله برگزیده است.»
این اولین چیزی است که افراد طریقت ما پس از ادب باید بیاموزند.
هر چه پیش آید: این دقیقاً همان چیزی است که الله برای ما مقدر کرده است.
و دقیقاً همین بهترین است.
البته گفتن این حرف آسان است، اما عمل کردن به آن به هیچ وجه ساده نیست، بلکه بسیار دشوار است.
اگر این را درونی کنی، تسلیم میشوی و زندگی را برای خودت سخت نمیکنی.
این دقیقاً همان چیزی است که پیامبر صلی الله علیه و سلم به تمام جهان، بهویژه به پادشاهان و حاکمان در نامههایی که برایشان فرستاد، اعلام کرد.
پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود: «اسلم تسلم» – «تسلیم شو تا به آرامش برسی.»
اگر رئیس دولت این را بپذیرد، تمام کشورش در امنیت زندگی خواهند کرد، شاد و پربرکت خواهند بود.
به همین دلیل، آنها این اصل را تا حد امکان گسترش دادند.
پیامبر صلی الله علیه و سلم، صحابه و مؤمنان پس از آنها همواره تلاش کردند تا این پیام را به تمام جهان برسانند.
آنها این را آموزش دادند تا از مردم در برابر ظلم و افراد شرور محافظت کنند و آنان را از عاقبتی شوم در امان بدارند.
آنها تمام تلاش خود را برای نجات انسانها به کار میگیرند.
اسلام دقیقاً همین است: آنچه پیامبر صلی الله علیه و سلم به ما میآموزد.
و ما در طریقت و تصوف دقیقاً همین راه را دنبال میکنیم.
اسلام دین الله است.
و البته دین تمام پیامبران نیز هست.
تمام پیامبران به اسلام تعلق داشتند.
اگرچه امروز آنها را یهودی، مسیحی یا چیز دیگری مینامند، اما دین حقیقی اسلام است.
اسلام به معنای پذیرش چیزی است که الله میفرماید.
و آنها این را ترویج میکنند، زیرا انسانها به اندازه خوردن، نوشیدن و هوای تنفس به آن نیاز مبرم دارند.
اما بسیار مهمتر از این چیزها، پذیرش الله، تسلیم شدن در برابر او و قبول هر آن چیزی است که از جانب او میآید.
با این حال، تصویر بسیار بدی از اسلام ارائه میشود، بهویژه در اروپا – هر جا که میرویم.
آنها این تصویر را القا میکنند که اسلام دینی بسیار خشن است که به حقوق بشر احترام نمیگذارد.
اما کسانی که چنین چیزی درباره اسلام ادعا میکنند، منافق هستند.
چرا چنین چیزی ادعا میکنند؟
زیرا آنها فقط از نفس خود پیروی میکنند.
آنها فقط کاری را انجام میدهند که نفسشان میپسندد.
سپس این را با حمله به مسلمانان و اسلام پنهان میکنند.
آنها از یک پرده بزرگ به عنوان سرپوش استفاده میکنند تا جنایات، دورویی و تمامی کارهای زشت خود را پنهان کنند.
آنها همه چیز را با این پرده ضخیم از دروغ میپوشانند.
و این پرده بسیار سنگین است؛ مردم بیچاره اصلاً نمیتوانند آن را از سر خود کنار بکشند.
اما در نهایت این پرده کنار خواهد رفت. حقیقت روشن خواهد شد و همه آن را خواهند پذیرفت و از این بابت خوشحال خواهند شد، انشاءالله.
همانطور که قبلاً گفته شد: البته الله همه چیز را اداره میکند.
وقتی زمانش فرا برسد، تمام اینها ناپدید خواهند شد و همه چیز دوباره در نور خواهد درخشید.
انشاءالله ما به این باور داریم و آن را میپذیریم.
و انشاءالله دعا میکنیم که این پرده برداشته شود و انسانها به خوشبختی حقیقی دست یابند، انشاءالله.
Share
Bismillāhi r-Raḥmāni r-Raḥīm. „Wa ta‘āwanū ‘ala l-birri wa t-taqwā wa lā ta‘āwanū ‘ala l-ithmi wa l-‘udwān.“ (5:2)
طریقت ما مردم را فرا میخواند تا گرد هم آیند و به یکدیگر و همنوعان خود کمک کنند.
طریقت به معنای راهنمایی مردم برای زندگی به عنوان انسانهای واقعی است.
انسانیت به این معناست که به هیچکس آزاری نرسانیم.
مهمترین و اولین آموزه طریقت، ادب و رفتار نیکو است.
به همین دلیل، ما مردم را آموزش میدهیم تا ویژگیهای بد را کنار بگذارند و رفتار نیکو را در پیش بگیرند.
الحمدلله، الله به شما برای افتتاح امروز درگاه جدید برکت دهد. و الله به آن بانو برکت دهد – رحمة الله علیها، الله روحش را مورد رحمت قرار دهد – که این مکان را اهدا کرده است.
این یک زاویه است، یا همانطور که ما نیز آن را مینامیم: یک تکیه یا خانقاه طریقت.
اینجا مکانی است برای خدمت به مردم و تمام بشریت.
الحمدلله، الله این بانو را برای همیشه به خاطر این کار پاداش خواهد داد.
زیرا مدت زیادی مکانی مانند این نداشتید.
شما مجبور بودید دائماً از مکانی به مکان دیگر نقل مکان کنید.
اما اکنون، الحمدلله، ما یک مکان ثابت داریم.
این پیروی از دستور پیامبر، صلی الله علیه و سلم، است که مکانی برای مردم فراهم شود تا در آن هر آنچه را نیاز دارند بیابند: برای یادگیری و پیروی از راه.
البته شما در اینجا در یک کشور غیرمسلمان زندگی میکنید.
با این حال – درست مانند کشورهای مسلمان – درهای اینجا به روی همه باز است.
هر کس که بخواهد برکت و نور معنوی دریافت کند، میتواند بیاید، بپرسد و آن را بپذیرد، انشاءالله.
و ارزشمندترین برکت، برکت معنوی است.
داشتن این برکت – مؤمن بودن و داشتن ایمان واقعی – گرانبهاترین چیز در جهان است.
به همین دلیل ما به درگاه الله دعا میکنیم که او این مکان را نوری برای تمام فرانسه قرار دهد، انشاءالله.
و اینکه او همه مردم را از شیطان و پیروانش محافظت کند.
الله به شما برکت دهد.
الله هیچ چیز را فراموش نمیکند.
«Faman ya‘mal mithqāla dharratin khayran yarah. Wa man ya‘mal mithqāla dharratin sharran yarah.» (99:7-8). حتی هموزن ذرهای کوچک از خوبی نیز پاداش داده میشود.
هیچ چیز بدون پاداش نمیماند؛ مطلقاً هیچ چیز فراموش نخواهد شد.
این نعمتی از جانب الله است.
او هر چه بخواهد را عملی میسازد.
و الحمدلله این افتتاح اکنون به واقعیت پیوسته است.
الحمدلله. بسیار سپاسگزارم.
الله شما و فرزندانتان را محافظت کند و شما را مایه هدایت دیگران قرار دهد.
انشاءالله همیشه در راه راست باشید – راه پیامبر ما ﷺ، راه الله.
و امیدوارم نمونهای درخشان برای دیگران باشید.
همانطور که پیامبر، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «Aṣhābī kan-nujūm, bi-ayyihim iqtadaytum ihtadaytum.» – «اصحاب من مانند ستارگانند. از هر کدام از آنها پیروی کنید، هدایت خواهید یافت.»
انشاءالله ما از پیامبر، صلی الله علیه و سلم، الگو میگیریم.
بهترین چیز برای یک مسلمان این است که در همه امور از پیامبر، صلی الله علیه و سلم، پیروی کند – و این دقیقاً همان کاری است که ما انجام میدهیم، انشاءالله.
الله به شما برکت دهد، شما را از هر بدی حفظ کند و تنها بهترینها را به شما عطا فرماید.
انشاءالله این مکان پر از برکت و نیکی خواهد بود، و امیدوارم در سلامتی، رفاه و آرامش زندگی کنید.
و انشاءالله برای همیشه با هم متحد باشیم – در کنار مولانا شیخ و پیامبر، صلی الله علیه و سلم، در بهشت.
Share
السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
خوش آمدید.
از شما سپاسگزارم.
شما به خاطر الله آمدهاید.
الله شما را حفظ کند، انشاءالله.
این مکان مبارکی در قلب پاریس است.
این هدیهای از جانب الله برای مسلمانان و کسانی است که در آینده اسلام را میپذیرند.
من تقریباً ۳۰ سال پیش برای اولین بار به اینجا آمدم.
وقتی برای اولین بار این مسجد را دیدیم، از دیدن این ساختمان فوقالعاده که به خانهای برای الله، عزوجل، تبدیل شده بود، بینهایت خوشحال شدم.
آنها این مسجد را با پول پاک ساختند؛ در آن زمان هنوز پول نفت وجود نداشت.
الحمدلله، این منحصراً پولی کاملاً پاک و حلال بود.
به همین دلیل، قلبهای انسانهای نیک را با هم متحد میکند.
آنها شادی خود را در اینجا مییابند و الله از آنها راضی است.
بسیاری از افراد در این مکان به اسلام روی میآورند.
الله به آنها هدایت میبخشد.
آنها زندگی جدیدی را آغاز میکنند.
زندگیای سرشار از نور که از این مکان سرچشمه میگیرد.
زیرا این زیبایی قلب اسلام است – زیبایی در همه چیز.
پیامبر صلی الله علیه و سلم میفرماید: «إنَّ اللهَ جَميلٌ يحِبُّ الجَمالَ» «الله زیباست و زیبایی را دوست دارد.»
بنابراین، این یک موضوع بسیار ظریف است.
بسیاری از مردم میگویند که نباید مساجد را تزئین کرد، بلکه باید آنها را به صورت سنگهای خالی باقی گذاشت، چیزی در آنها قرار نداد و آنها را ساده نگه داشت.
این با اسلام مطابقت ندارد.
راه مسلمان، راه پیامبر صلی الله علیه و سلم، احترام گذاشتن به این مکان است.
تو خانه خودت را تزئین میکنی، آن را زیبا و راحت میسازی، اما مسجد را که خانه الله است، بدون هیچ زیبایی رها میکنی!
تصوف، طریقت، راه پیامبر صلی الله علیه و سلم است.
و در آنجا میدانند که چگونه مردم را جذب کنند، آنها را به یکدیگر نزدیک کنند، به سوی اسلام هدایت کنند و مسلمان سازند.
چیزی در آنجا وجود دارد که این افراد درک نمیکنند، اما میتواند بسیاری از مردم را ترغیب کند که اسلام را بپذیرند.
در طریقت این موضوع را درک میکنند.
میخواهم ماجرایی را تعریف کنم که با مولانا تجربه کردیم.
در سال ۲۰۰۱ ما آخرین سفر طولانی خود را با مولانا انجام دادیم.
ما تقریباً به نیمی از جهان سفر کردیم، از ازبکستان به مالزی، اندونزی، سنگاپور و از آنجا به توکیو.
یک شب در توکیو از یک محله قدیمی بازدید کردیم و به ما درباره مسجدی در آنجا گفتند که توسط ترکها ساخته شده بود.
این مسجد برای مسلمانان در نظر گرفته شده بود و آن را به تاتارها واگذار کرده بودند.
دولت ترکیه آن را به سبک عثمانی بازسازی کرد؛ بسیار زیبا بود.
آنها گفتند: «افراد زیادی به آنجا میروند.
ما شما را به آنجا میبریم تا بتوانید این مسجد زیبا را ببینید.
بسیاری از ژاپنیها از این مسجد لذت میبرند؛ آنها برای بازدید از آن میآیند.»
ما نماز عشا را در آنجا با مولانا خواندیم و پس از آن او در اطراف قدم زد تا مسجد را ببیند.
شاید هفت یا هشت ژاپنی در آنجا بودند.
آنها نیز در اطراف قدم میزدند و به همهچیز نگاه میکردند.
پس از آن پیش ما آمدند و سوالاتی پرسیدند.
آنها درباره اسلام پرسیدند و میخواستند شهادتین را ادا کنند.
بدین ترتیب، زیبایی این ساختمان این افراد را جذب کرد، برایشان هدایت به ارمغان آورد و به آنها خوشبختی ابدی بخشید.
به همین دلیل، طریقت و تصوف، قلب واقعی اسلام است.
الله به شما برکت دهد.
الحمدلله، همه ما در این مسیر قرار داریم.
انشاءالله ما نیز راهنمایی برای هدایت دیگران خواهیم بود، انشاءالله.
اهل تصوف در اینجا و همچنین در آخرت خوشبختی خود را مییابند، الحمدلله.
الله به شما برکت دهد.
الله همه شما را برای همیشه با هم متحد کند، انشاءالله.
Share
As-salamu alaykum wa rahmatullahi wa barakatuh.
خوشحالم که پس از دو سال طولانی دوباره اینجا هستم، اما اصلاً به نظرم اینقدر طولانی نمیآید.
بارها قصد داشتیم به پاریس بیاییم، اما در نهایت همیشه به جای دیگری سفر کردیم.
اینجا مکان مهمی برای جهتگیری دنیوی مردم است. البته منظور چیزهای خوب نیست؛ بیشتر اوقات فقط برای هدایت نفس انسانها به کار میرود.
امروزه آنها جهتگیری را از طریق مد تعیین میکنند و این به وضوح چندان مهم نیست.
این برای مردم تنها یک پوسته ظاهری است.
با آن میتوان دائماً خود را به چیز جدیدی تبدیل کرد.
اما تمام اینها فقط در خدمت نفس است – تا نفس خود را راضی کنند.
از آنجا که هرگز آنچه را واقعاً به دنبالش هستند نمییابند، به شدت تلاش میکنند چیزهای دیگری پیدا کنند، اما در نهایت ناکام میمانند.
آنها به سادگی چیزی را به مردم نشان میدهند و میگویند: «این ترند جدید است، شما باید این را داشته باشید»، و مردم هم به همین راحتی خوشحال میشوند.
وقتی به نفس کسی خدمت میکنید – بهویژه نفس اماره – او بسیار خوشحال میشود.
وقتی میگویید: «اوه، تو چقدر مهربانی، تو چقدر خوبی، تو خیلی باهوشی» – اوه بله، این مردم را بسیار خوشحال میکند.
داستان معروفی از مولانا وجود دارد. او بارها آن را تعریف کرده و بسیار با این دنیای مد تناسب دارد.
مولانا میگفت که این را در جوانیاش در مدرسه خوانده است.
روزی روزگاری پادشاهی بود.
این پادشاه هرگز از لباسهایش راضی نبود. فرقی نمیکرد کدام خیاط جدیدی پیش او بیاید، او هرگز از کارش راضی نمیشد.
آنها زیباترین لباسها، بهترین پارچهها و خلاصه همهچیز را میآوردند.
او هرگز راضی نمیشد. میگفت: «نه، من چیزی میخواهم که هیچکس تا به حال نداشته است.»
این وضعیت برای مدت طولانی ادامه داشت.
و وقتی دو کلاهبردار این را شنیدند، به سرعت نقشهای کشیدند.
آنها با یک کالسکه اسبدار آمدند و چیز خاصی به همراه آوردند.
آنها گفتند: «شنیدهایم که پادشاه لباسی میخواهد که هیچکس دیگری آن را نداشته باشد.»
«به همین دلیل ما دستگاه خود را آوردهایم تا یک پارچه بسیار خاص و منحصربهفرد برای پادشاه تولید کنیم.»
«البته این پارچه بسیار گران است، به همین دلیل احتمالاً فقط پادشاه میتواند هزینه آن را بپردازد.»
وقتی پادشاه این را شنید، بسیار خوشحال شد.
او آنها را به حضور طلبید و پرسید: «بیایید و به من بگویید چه قصدی دارید و این پارچه از کجا میآید.»
آنها به پادشاه گفتند: «اوه، ما استادان مسلم کار خود هستیم.
ما این پارچه را از ماه میسازیم.»
«بنابراین برای دستگاه بافندگی خود به یک اتاق بزرگ نیاز داریم و تولید آن زمان زیادی میبرد – یک سال تمام.
ما هر روز سخت کار خواهیم کرد تا آن را در یک سال آماده کنیم.»
«اما نکته خاص این است: فقط افراد باهوش میتوانند این پارچه را ببینند.»
«برای احمقها نامرئی است.»
«اما برای این کار به پول زیادی هم نیاز داریم، آن هم به صورت طلا.
هر بار که به پول نیاز داشتیم، باید برای ما طلا بفرستید.»
پادشاه هیجانزده شد. او گفت: «موافقم! شما باید فوراً هر چیزی که میخواهید را دریافت کنید.»
بنابراین آنها دست به کار شدند. هر روز وانمود میکردند که در حال بافتن پارچه هستند.
آنها حرکات را تقلید میکردند و صداهای مربوط به آن را درمیآوردند.
گاهی اوقات پادشاه سر میزد تا اوضاع را بررسی کند و آنها میگفتند: «همهچیز عالی پیش میرود.»
و پادشاه به همراهان خود میگفت: «بالاخره کسانی را پیدا کردم که کارشان را دوست دارم. آنها پارچهای میبافند که هیچکس دیگری آن را ندارد.»
پس از یک سال، آنها اعلام کردند: «ما کارمان تمام شد. ما مستقیماً آن را اندازه شما میکنیم و از آن لباسی میدوزیم.»
پس لباسهای او را درآوردند.
او را برهنه کردند تا جایی که کاملاً لخت شد.
لباسهایش را گرفتند، وانمود کردند که لباس جدید را بر تنش میکنند و به او یادآوری کردند: «فقط افراد باهوش میتوانند این پارچه را ببینند.»
پس وانمود کردند که در حال لباس پوشاندن به او هستند و فریاد زدند: «فوقالعاده به نظر میرسد!» دیگران هم گفتند: «بسیار زیباست، چه پارچه لطیفی! بینظیر به شما میآید.»
او با خود فکر کرد که محال است اعتراف کند که یک احمق است. آنها از پادشاه پرسیدند: «آیا آن را میپسندید؟ راضی هستید؟»
آنها پیشنهاد دادند: «ما باید این لباس را به مردم نشان دهیم تا همه بتوانند این پارچه منحصربهفرد را تحسین کنند.»
بنابراین پادشاه روزی را برای رژه تعیین کرد.
او سوار بر اسب خود به میان مردم رفت.
مردم هم نمیخواستند احمق به نظر برسند.
مردم با خود فکر میکردند: «ظاهراً او آن را میبیند، فقط من خیلی احمقم و آن را نمیبینم. بنابراین نباید چیزی بروز دهم.»
پس همه فریاد میزدند: «اوه، این واقعاً بینقص است!»
او با افتخار در میان جمعیت سواری میکرد.
اما در انتهای جمعیت، پسر کوچکی ایستاده بود.
او نگاه کرد، اینهمه هیاهو را درک نکرد و فریاد زد: «پادشاه که کاملاً لخت است!»
وقتی مردم این را شنیدند، از فریب خود بیدار شدند.
پادشاه خشمگین شد و فوراً دستور داد تا کلاهبرداران را بیاورند و گردن بزنند.
اما آنها مکار بودند؛ از مدتها پیش پا به فرار گذاشته بودند.
و صنعت مد دقیقاً به همین شکل کار میکند.
آنها مردم را وادار میکنند که زباله بپوشند. چیزهای بیفایده طراحی میکنند، اما مردم از آنها خوشحال میشوند.
فقط به این دلیل که از یک طراح مد معروف یا یک خانه مد مشهور آمده است.
به این ترتیب آنها مردم را فریب میدهند.
این نوع کلاهبرداری فقط باعث میشود که مردم به یکدیگر بخندند؛ این در واقع یک مشکل بیضرر است.
در مقایسه با آنچه در گذشته انجام شده و هنوز هم در حال وقوع است.
هر بار که مولانا نام فرانسه را میشنید، بسیار خشمگین میشد.
چرا؟ به خاطر انقلاب.
انقلاب فرانسه.
این انقلاب انسانیت را نابود کرد.
و این چیزی بود که مولانا اینقدر از آن ناخشنود بود.
زیرا از ابتدا تا انتها یک دروغ بود.
مدی که دربارهاش صحبت کردیم فقط یک بازی است. انسانها را نابود نمیکند؛ نهایتاً باعث میشود به یکدیگر بخندند، یا پولشان را از جیبشان بیرون میکشد.
اما بدترین چیز نابودی انسانیت است.
با تمام دروغهایشان و تمام کارهای بیرحمانهای که انجام دادند.
یکی از این دروغها مربوط به ملکه، همسر پادشاه، ماری آنتوانت بود.
ادعا میشد که مردم فرانسه شکایت کردهاند: «ما گرسنهایم، نان نداریم»، و او در پاسخ گفته بود: «پس بگذارید کیک بخورند.»
این صد درصد دروغ بود.
و حتی امروز، وقتی در فرانسه سفر میکنم، فراوانی مواد غذایی را میبینم...
گندم، گوشت و هر چیز دیگری که دل بخواهد.
و مورخان میگویند که وضعیت دهقانان فرانسوی در آن زمان دهبار بهتر از دهقانان انگلیسی بود.
میگفتند که در باستیل مردم را به قتل میرسانند، بنابراین به آنجا یورش بردند تا زندانیان را آزاد کنند. اما فقط هفت نفر آنجا بودند. انتظار میرفت که آنها فقط پوست و استخوان باشند.
اما آنها به هیچ وجه لاغر و نحیف نبودند؛ آنها به خوبی تغذیه شده بودند.
از همان روز اول، تمام این ماجرا بر ضد انسانیت بود.
دقیقاً همین بود که مولانا را بسیار ناخشنود میکرد.
متأسفانه این انقلاب در فرانسه موفقیتآمیز بود، زیرا دین و سلطنت را نابود کرد. با این کار، همهچیز در آنجا به پایان رسید.
اما این انقلاب در سراسر جهان گسترش مییابد.
بهویژه در کشورهای اسلامی.
هنوز تمام نشده است. انقلاب در سطح جهانی هنوز به پایان خود نرسیده است.
جنایات ادامه دارند؛ آنها پایانی ندارند.
این تنها با سیدنا مهدی علیه السلام به پایان خواهد رسید.
تمام این ظلمی که در جهان میبینید،
ریشه در انقلاب فرانسه دارد.
آنها تمام پادشاهان و سلاطین، و بهویژه خلیفه پیامبر صلی الله علیه و سلم را سرنگون کردند. آنها خلافت را نابود کردند.
آنها سلاطین را بیرون راندند.
بزرگترین دشمن آنها سلاطین و پادشاهان هستند.
زیرا در صورت وجود سلطان، نمیتوانند بازیهای خود را به دلخواه پیش ببرند. بدون سلطان، بدون نظام سلطنتی و بدون پادشاهان، آنها میتوانند هر کاری که میخواهند انجام دهند.
آنها از انتخابات حرف میزنند، اما در این انتخابات میتوانند هر کاری که میخواهند انجام دهند.
آنها میتوانند هر کسی را که بخواهند به قدرت برسانند،
و هر کسی را که بخواهند دوباره برکنار کنند.
همهچیز فقط یک تئاتر بزرگ است.
اما این برای همیشه نیست. این نیز با سیدنا مهدی علیه السلام به پایان خواهد رسید.
ما هیچ کاری نمیکنیم. دخالت برای ما ممنوع است، زیرا همهچیز تحت کنترل آنهاست.
به خطر انداختن مردم هیچ فایدهای ندارد. گمان نکنید قهرمانانی هستید که میتوانید در این زمینه تغییری ایجاد کنید. این وظیفه تنها مختص سیدنا مهدی، علیه السلام، است.
و انشاءالله این زمان دیگر دور نیست.
تمام اینها به پایان خواهد رسید.
الله شما و ما را حفظ و محافظت کند.
و باشد که آنقدر عمر کنیم تا دوباره روزهای خوبی را تجربه کنیم،
تا شاهد پایان کار این ستمگران باشیم.
Share
2026-04-18
Dergah, Akbaba, İstanbul
باشد که این ماه پربرکت باشد! از دیشب ما وارد ماه ذیالقعده شدهایم، امروز اولین روز آن است.
الحمدلله که با این امر، ماههای حرام آغاز شدهاند.
آنها در مجموع سه ماه هستند.
این ماهها بهویژه برای ایام پربرکت حج بسیار پرفیض هستند.
تقدیر و حکمت الله متعال بیکران است.
الحمدلله، باشد که این ماهها برای ما سرشار از برکت و رحمت باشند.
پیامبر محبوب ما (صلی الله علیه و سلم) تنها یک بار حج به جا آوردند و آن حجةالوداع ایشان بود.
در این حج، ایشان هر آنچه را که باید انجام شود به ما نشان دادند و آموختند.
راه پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) قرآن است، آن راه قرآن است.
هیچکس نمیتواند قرآن را بهتر و زیباتر از ایشان تفسیر کند.
امروز افرادی پیدا میشوند که میگویند: «ما فقط قرآن میخوانیم و تنها از آن پیروی میکنیم.»
در حالی که تو حتی محتوای یک روزنامه را به درستی نمیفهمی، اما به خودت جسارت میدهی که پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) را رد کنی.
انسانهای بسیار نادانی وجود دارند.
الله ما را از این افراد نامعقول و نادان که دیگران را گمراه میکنند، حفظ کند.
بنابراین، بزرگداشت این ماههای پربرکت به معنای گرامیداشت و دوست داشتن پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) نیز هست.
این افراد انسانهای صادق و راستینی نیستند؛ آنها فقط تلاش میکنند امت را گمراه کنند.
شکر الله که ما هر آنچه را پیامبرمان (صلی الله علیه و سلم) انجام دادهاند و هر کسی را که ایشان دوست داشتهاند، دوست داریم و گرامی میداریم.
این راه ماست.
این ایمان حقیقی است، این اسلام واقعی است.
هر که از این راه منحرف شود، گرفتار شیطان میگردد، الله ما را از آن حفظ کند.
به همین دلیل به یک راهنمای معنوی و یک مسیر روشن نیاز است؛ باید به آن پایبند بود.
الله هرگز ما را از این راه منحرف نسازد.
انشاءالله، امروز دوباره به سوی خواهران و برادران دینی خود راهی میشویم؛ برادران و خواهران ما در مناطقی که مدتهاست از آنها بازدید نکردهایم، از قبل منتظر ما هستند.
الله به آنها نیز یاری رساند، زیرا به طرز عجیبی در آنجا نیز افرادی وجود دارند که اگرچه خود را مسلمان مینامند، اما از راه راست منحرف شدهاند.
مردم آنجا به جامعهای تبدیل شدهاند که دیگر هیچ احترامی برای پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) قائل نیستند.
به هر دلیلی که باشد، به نظر میرسد شیطان در آنجا بسیار راحتتر میتواند آنها را به دام بیندازد.
مکر و حیلههای شیطان بسیارند، الله ما را از آنها در امان بدارد.
بنابراین برادران و خواهران دینی ما در آنجا باید خوشحال باشند و انشاءالله تعداد آنها همچنان افزایش خواهد یافت.
انشاءالله که آنها هرگز از راه راست منحرف نشوند و فریب هیچ یک از حیلههای شیطان را نخورند.
الله ما را محافظت کند و همواره یاریمان نماید.
انشاءالله سفر ما پربرکت باشد.
Share
2026-04-17
Dergah, Akbaba, İstanbul
سیدنا علی، که الله چهرهاش را گرامی بدارد، فرمود: رأس الحكمة مخافة الله «سرآغاز حکمت، ترس از الله است.»
این بدان معناست که آغاز هر چیزی، ترس از الله است.
سرآغاز هر نیکی و هر عمل عاقلانهای، ترس از الله، شرم از او و نافرمانی نکردن از اوست.
او میفرماید که این سرآغاز همه چیزهای خوب است.
این حکمت والاترین چیزهاست.
در اسلام و در انسانیت، حکمت به معنای عاقل بودن و به کار گرفتن عقل در راه نیکی است.
اگر این موضوع به انسانها آموزش داده نشود، انسانیت خود را از دست میدهند و از حیوانات بدتر میشوند.
شیطان باعث میشود این را فراموش کنیم، او این را نمیخواهد.
«این کار را نکنید، از الله نترسید، از مردم شرم نکنید» - این دقیقاً همان چیزی است که شیطان میآموزد.
اما الله از طریق پیامبران، ترس از الله را به ما آموخته است تا به انسانهایی با شخصیتی والا تبدیل شویم – زیرا این بالاترین خیر است.
کسی که از الله میترسد، به هیچکس آسیب یا رنجی نمیرساند و جز نیکی کاری نمیکند.
اما کسی که از الله نمیترسد – ما عواقب آن را میبینیم: چنین انسانهایی جهان را به آشوب میکشند و در همهجا ویرانی به بار میآورند.
امروزه به ما تلقین میکنند: «ترس از الله ممنوع است» یا «از الله نترسید.»
این چیزی است که آموزش داده میشود؛ این سیستم آموزشی جدید است.
بنابراین جای تعجب نیست که چرا کودکان امروز اینگونه شدهاند - دلایل آن کاملاً روشن است.
به جای آنکه ترس از الله را به آنها بیاموزند، مدام با بهانههای مختلف توجیه میکنند.
به آنها میآموزند که در برابر الله طغیان کنند و از دستورات او سرپیچی کنند - و پس از آن، هنوز هم انتظار نیکی دارند.
در آن صورت باید مدتها منتظر بمانید.
راهحل در دستان شماست - این کودکان امانتهایی در دست شما هستند.
مراقب آنچه به آنها میآموزید باشید. ترس از الله را به کودکان بیاموزید.
شما از صبح تا شب به آنها آموزش میدهید، اما در واقع چه چیزی به آنها میآموزید؟
هیچچیز جز حرفهای بیفایده و چیزهای بد.
آنها میگویند: «آنچه را که اروپا دیکته میکند انجام دهید و به الله قادر مطلق ایمان نیاورید.»
«به پیامبر ایمان نیاورید، به دوستان الله احترام نگذارید و انسانهای خوب را الگوی خود قرار ندهید.»
دقیقاً همین چیزها به آنها آموزش داده میشود.
در حالی که چیزهای شگفتانگیز بسیار زیادی وجود دارد که میتوان به آنها آموخت.
الله آنها را به عنوان امانتی در دستان شما قرار داده است. به آنها خوب آموزش دهید تا به ثمر بنشیند.
در این صورت، آنها هم برای شما، هم برای خودشان و هم برای تمام بشریت مفید خواهند بود.
این همان ترس واقعی از الله است.
الله ما را حفظ کند. او ما را به راه راست هدایت فرماید.
انشاءالله که او همه ما را هدایت کند.
Share
2026-04-16
Dergah, Akbaba, İstanbul
ما باید همیشه شکرگزار الله باشیم.
کسی که در راهی قدم برمیدارد که الله آن را دوست دارد، باید سرشار از شکرگزاری مداوم باشد. زیرا الله هر که را بخواهد هدایت میکند و هر که را بخواهد گمراه میسازد.
کارهای او قابل بازخواست نیست، حکمتش غیرقابل درک است.
هیچکس دیگری نمیتواند آنچه را او به ما میبخشد، عطا کند.
بنابراین، انسانی که در این راه قدم برمیدارد باید عمیقاً شکرگزار باشد.
علاوه بر این، نعمتهای او با شکرگزاری پایدار میمانند؛ و دقیقاً همین بزرگترین موهبت است.
لَئِن شَكَرۡتُمۡ لَأَزِيدَنَّكُمۡۖ (14:7)
با شکرگزاری، نعمتها برای همیشه ماندگار میشوند.
نعمت ایمان، طریقت و شریعت... بودن در این راه، نعمت عظیمی از جانب الله عزوجل برای ماست.
با این نعمت، انسان به سعادت ابدی در آخرت دست مییابد و، انشاءالله، در همین دنیا نیز میتواند طعم این نیکی و زیبایی را بچشد.
وقتی الله عزوجل یک بار این طعم را به انسان بچشاند، دیگر هیچ چیز برایش جذاب نخواهد بود.
آنها از گناهان و هرگونه بدی بیزار میشوند.
حتی اگر زمانی بلغزند، در آن حالت باقی نمیمانند، بلکه میخواهند به سرعت دوباره خود را از آن رها کنند.
با این حال، بیشتر مردم امروزی – الله ما را حفظ کند – به چیزهای بد عادت میکنند.
و وقتی انسان به چیزی عادت کند، رهایی دوباره از آن دشوار میشود.
این امر به نوبه خود از کمبود ایمان نشأت میگیرد. انسان خیال میکند که لذت واقعی را در آن مییابد.
در حالی که اصلاً اینطور نیست؛ بلکه بیشتر شبیه به آب دریاست.
کسی که از روی تشنگی آب دریا مینوشد، تشنهتر میشود و بیشتر و بیشتر طلب میکند.
در نهایت، این او را نابود میکند. هیچ سودی ندارد و به هیچ چیز خوبی منجر نمیشود.
بنابراین، الله ما را از آن حفظ کند.
بیایید برای همه این نعمتها شکرگزار باشیم.
انشاءالله که الله این نعمت را برای همیشه برای ما حفظ کند.
و انشاءالله آن را به کسانی که هنوز از آن بیبهرهاند نیز عطا فرماید.
انشاءالله که الله همه ما را از نفس خودمان و نفس دیگران حفظ کند.
Share
2026-04-15
Dergah, Akbaba, İstanbul
ما به پایان ماه شوال نزدیک میشویم، انشاءالله.
ماههای ذیالقعده، ذیالحجه و محرم؛ این سه ماه، ماههای حرام هستند.
ذیالقعده، ذیالحجه، محرم.
در این سه ماه، الله عزوجل صریحاً میفرماید: «جنگی به راه نیندازید.»
الله عزوجل میفرماید: «اما البته میتوانید با کسانی که به شما اعلان جنگ میدهند، بجنگید.»
حکمت این ماهها این است که مردم به خاطر حج بتوانند سه ماه در امنیت سفر کنند.
یعنی در زمانهای قدیم، زمانی که هواپیما یا ماشینی وجود نداشت، با شتر یا پیاده به حج میرفتند و برمیگشتند.
برای اینکه آنها در امنیت باشند، الله عزوجل با حکمت خویش این ماهها را از دوران باستان ماههای حرام قرار داده است.
برکت آنها نیز بسیار بزرگتر و فراوانتر است.
حال، در طریقت ما خلوت وجود دارد.
خلوت به مدت چهل روز انجام میشود.
بدون ترک کردن محل، در یک جا نشستن و خلوت کردن، الحمدلله چیزی است که هر انسانی در یک طریقت باید یک بار در زندگیاش انجام دهد.
بعدها شیخ بابا در نهایت این امر را برای ما آسان کرد، زیرا در زمانه امروز توانایی تحمل این خلوت وجود ندارد.
به همین دلیل او آن را آسان کرد.
پس این در واقع یک خلوت جزئی است.
از یکم ذیالقعده تا دهم ذیالحجه.
انسان در زمان سحر، یعنی قبل از نماز صبح تا زمان اشراق (پس از طلوع آفتاب)، نیت میکند.
یا بین نماز عصر و نماز مغرب، یا بین مغرب و عشا.
اگر فرد نیت خلوت را از عصر تا شب بکند، این نیز به عنوان خلوت محسوب میشود.
نوع دیگر، یعنی کنارهگیری خاص برای چهل روز بدون ترک محل، امروزه دیگر تقریباً غیرممکن است.
برای آن اجازه خاصی لازم است.
حال، این خلوت جزئی را هر کسی میتواند انجام دهد، بسیار سادهتر است.
علاوه بر این، طریقت مسئولیتها و وظایف مشخصی دارد.
به این ترتیب فرد این مسئولیت را به جا میآورد و پاداش آن را دریافت میکند.
از طریق عبادت در ماههای مبارک، انسان برکت و پاداش بیشتری به دست میآورد.
البته امور دنیوی... انسان نباید بیش از حد خود را درگیر دنیا کند؛ در هر چیزی اراده الله عزوجل متجلی میشود.
ما نمیتوانیم در آن دخالت کنیم.
وظیفه ما این است که تا حد توان در راه او، در راه پیامبرمان صلی الله علیه و سلم، راهی که به آن فرمان داده شده، به مسیر خود ادامه دهیم.
الله به ما یاری رساند.
انشاءالله که امور دنیوی ما را منحرف نکنند.
بار دنیا سبک باشد.
الله عزوجل ما را مورد آزمایش قرار ندهد.
الله عزوجل بدون اینکه ما را با آزمایشها بیازماید، روزی، هرگونه سلامتی، عافیت و ایمان را به ما عطا فرماید.
انشاءالله که زندگیمان را در راه او سپری کنیم.
الله به ما یک زندگی با برکت عطا فرماید.
او صاحب، مهدی علیهالسلام را بفرستد.
انشاءالله که ما نیز آن روزها را ببینیم.
Share
2026-04-14
Bedevi Tekkesi, Beylerbeyi, İstanbul
اعوذ بالله من الشيطان الرجيم بسم الله الرحمن الرحيم والصلاة والسلام على رسول محمد سيد الاولين والاخرين مدد يا رسول الله مدد يا سادات اصحاب رسول الله مدد يا مشايخنا قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ان الله حرم علي الصدقة صدقة على اهل بيتي
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «الله صدقه (خیرات) را برای من و برای اهل خانه من، یعنی اهل بیت من، حرام کرده است.»
این بدان معناست که صدقه برای پیامبر ما مجاز نبود.
به همین دلیل پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) هیچ صدقهای را نمیپذیرفتند.
ایشان هدایا را میپذیرفتند، اما صدقه را قبول نمیکردند.
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ان صدقة لا تنبغي لآل محمد انما هي اوساخ الناس
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) همچنین فرمودند: «برای خاندان محمد شایسته نیست که از زکات بگیرند.»
«زیرا اینها چرکِ اموال مردم هستند.»
این بدان معناست که زکات و صدقه برای اهل بیت پیامبر ما مجاز نیست.
فقط هدایا مجاز هستند.
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ان صدقة لا تحل لنا وان مولى القوم منهم
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) دوباره فرمودند: «اموال زکات بر ما حلال نیست.»
«آزادشدهی یک قوم، از خود آنان به شمار میآید.»
«تو نیز از ما به شمار میآیی، ای ابورافع!»
از آنجا که او در آن زمان نزد اهل بیت و در کنار پیامبر ما بود، در نتیجه برای او نیز مجاز نبود.
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم انا آل محمد لا تحل لنا الصدقة
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «بر ما، خاندان محمد، صدقه حلال نیست.»
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم كخ كخ ارم بها اما شعرت انا لا نأكل الصدقة
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «کِخ، کِخ.»
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «این کثیف است، آن را دور بینداز.»
«مگر نمیدانی که ما صدقه نمیخوریم؟»
احتمالاً پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) به یکی از اعضای خانوادهاش فرمودند: «آن را برندار.»
ایشان فرمودند: «آن را دور بینداز، ما صدقه نمیخوریم.»
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم اتق الله يا ابا الوليد لا تأتي يوم القيامة ببعير تحمله وله رغاء او بقرة لها خوار او شاة لها نواحا نواحون
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «از الله بترس، ای ابوالولید، و در اموال زکات خیانت مکن!»
«هیچ چیزی از آن را به ناحق برندار، تا در روز قیامت با این شتر نالان، گاو زاریکنان، یا گوسفند بعبعکنان بر گردنت، در پیشگاه الله حاضر نشوی.»
بنابراین پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) به جمعآوریکنندگان زکات یا کسانی که زکات را نگه میدارند هشدار میدهند که مراقب باشند تا در روز قیامت با اشیایی که به ناحق برداشتهاند بر گردنشان – همراه با سر و صدای شترها و گاوها – ظاهر نشوند.
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ارضوا مصدقيكم
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «جمعآوریکنندگان زکات را راضی کنید.»
این بدان معناست که جمعآوریکنندهی زکات نیز حقی بر بخشی از زکات دارد، هرچند نه خیلی زیاد. او حقی بر زکات دارد، بنابراین ایشان امر میفرمایند: «او را راضی کنید.»
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ان رجالا يتخوضون في مال الله بغير حق فلهم النار يوم القيامة
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «برخی از افراد به ناحق در اموالی که الله برای رفاه مسلمانان تعیین کرده است دخل و تصرف میکنند، در حالی که هیچ حقی بر آن ندارند.»
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) میفرمایند، این یعنی: «برخی از افرادی که این اموال به آنها سپرده شده و اجازه دخل و تصرف در آن را دارند، از آن برای منافع شخصی خود استفاده میکنند.»
«برای آنان در روز قیامت آتش خواهد بود.»
این بدان معناست: برای کسانی که زکات، صدقه یا آنچه را که در راه الله داده شده است به جایگاه درست آن نمیرسانند، بلکه برای خود برمیدارند، در روز قیامت آتش خواهد بود؛ الله ما را از آن حفظ کند.
ان الله تعالى لم يرض بحكم نبي ولا غيره في الصدقات حتى حكم فيها هو فجزأها ثمانية اجزاء
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «در مورد تقسیم زکات، الله متعال نه به حکم پیامبران راضی شد و نه به حکم دیگران.»
این بدان معناست که الله (عز و جل) حتی تقسیم آن را به پیامبران نیز واگذار نکرد.
«او خود در این باره حکم صادر کرد و آنان (گیرندگان) را به هشت گروه تقسیم نمود.»
این بدان معناست که الله (عز و جل) شخصاً زکات را به هشت دسته تقسیم کرده است تا کسی نتواند بگوید: «پیامبر ناعادلانه رفتار کرده است.»
اینکه چه کسی میتواند زکات دریافت کند، در آنجا به وضوح مشخص شده است.
الخازن المسلم الامين الذي يعطي ما امر به كاملا موفرا طيبة في نفسه فيدفعه الى الذي امر له به احد المتصدقين
پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «مسلمان یک خزانهدار امین است.»
این بدان معناست که اگر یک مسلمان خزانهدار بود، او قابل اعتماد بود.
«اگر او صدقهی امر شده را با میل قلبی، بدون کاستی و به طور کامل تحویل دهد، همان پاداشی را دریافت میکند که شخص صدقهدهنده دریافت کرده است.»
این بدان معناست که اگر این مسلمان صدقات سپرده شده به خود را به مقصد برساند، همان پاداشی را دریافت میکند که شخصی که در ابتدا صدقه را داده است.
Share