Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ (3:9) آنچه الله متعال وعده داده است، قطعاً محقق خواهد شد. به همین دلیل نباید در آن کمترین تردیدی وجود داشته باشد، او می‌فرماید. هر آنچه الله متعهد شده و وعده داده است، ناگزیر به وقوع خواهد پیوست. بنابراین انسان‌ها باید هوشیار باشند. او به آن‌ها هشدار می‌دهد تا کسانی که از راه منحرف شده‌اند، بازگردند. به همین منظور، او پیامبران را فرستاده است. و پس از آن‌ها صحابه، علما و اولیاء الله – همه آن‌ها آمدند تا انسان‌ها را نجات دهند. از آنجا که بسیاری از انسان‌ها در راه اشتباه بودند، او پیامبران، اولیاء الله و علما را فرستاد تا به آن‌ها یاری رسانند و نجاتشان دهند. تا در راه الله قدم بگذارند و از آن روی نگردانند. زیرا تنها در آن نجات حقیقی نهفته است. بهشتی که الله متعال وعده داده است وجود دارد – و جهنم نیز وجود دارد. الله متعال ما را به بهشت خویش دعوت می‌کند. او می‌فرماید: «بفرمایید، به بهشت وارد شوید. به زیباترین شکل خوش آمدید.» این راه بسیار زیباست. از بدی‌ها دوری کنید، خود را نابود نسازید و خود را به هلاکت نیندازید. الله متعال می‌فرماید: «خود را نجات دهید»، زیرا وعده او حق است. در مقابل، شیطان و یاورانش با تمام توان تلاش می‌کنند تا انسان‌ها را به ورطه نابودی بکشانند. آن‌ها وسوسه می‌کنند: «این تنها راه است. هیچ چیزی جز این دنیا وجود ندارد. تو بر اثر تصادف به وجود آمده‌ای، هیچ خالق و هیچ پایانی وجود ندارد.» این‌گونه آن‌ها انسان‌ها را گمراه می‌کنند. در حالی که وجود داشتن بدون یک خالق کاملاً غیرممکن است. و این خالق، الله متعال است. او دانای مطلق است. آنچه بود، آنچه هست و آنچه خواهد بود – همه این‌ها در دانش الله گنجانده شده است. و او انسان‌ها را دعوت می‌کند تا دقیقاً همین راه را بپیمایند – راه الله. وعده او حق است، بنابراین حتماً هوشیار باشید. راه راست، راه نیک را دنبال کنید. از راه بد دوری کنید، از مسیر خطر بپرهیزید. بهشت در انتظار شماست. زیرا آنچه الله متعال به ما وعده داده است، بهشت است. او ندا می‌دهد: «به بهشت وارد شوید!» باشد که الله هرگز ما را از این راه منحرف نسازد. بیایید همیشه در این راه استوار بمانیم. و ان‌شاءالله اجازه ندهیم حرف‌های دیگران ما را گمراه کند.

إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ (15:9) الله متعال می‌فرماید: «ما قرآن کریم، دین و احکام آن را نازل کردیم.» و قطعاً ما نگهبان آن‌ها خواهیم بود. ما حافظ آن‌ها هستیم. کلام الله بلندمرتبه حقیقت مطلق است. هیچ‌کس نمی‌تواند آن را تغییر دهد، هیچ‌کس نمی‌تواند آن را محو کند. اما این هم مهلت مقرر خود را دارد. از آخرین نشانه‌های روز قیامت این است که قرآن کریم از زمین برداشته می‌شود. بر روی زمین باقی نخواهد ماند. حتی از حافظه حافظان نیز پاک می‌شود، هیچ چیز از آن در خاطرشان نخواهد ماند. این امر در آخرالزمان، اندکی پیش از روز قیامت رخ می‌دهد. تا آن زمان هیچ‌کس نمی‌تواند قرآن یا دین را تغییر دهد، مهم نیست چقدر تلاش کنند. با این حال، امروزه انسان‌های نابخرد بسیاری وجود دارند. بسیاری از شیطان پیروی می‌کنند، تسلیم وسوسه‌های او می‌شوند و خود را دشمن الله، پیامبر و اسلام می‌سازند. شیطان به هر حال از همان ابتدا دشمن ماست، از روزی که الله آدم (علیه‌السلام) را آفرید. و در کنار او دشمنان بی‌شمار دیگری نیز ایستاده‌اند. آن‌ها بی‌وقفه تلاش می‌کنند و می‌گویند: «بیایید این دین را نابود کنیم.» شیاطین انسان‌نمای بسیاری وجود دارند که تلاش می‌کنند راه پیامبر ما (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را از بین ببرند. بسیاری طغیان می‌کنند و می‌خواهند دین را تغییر دهند، با این ادعا که: «دین دیگر با زمانه سازگار نیست؛ این آیه برای امروز مناسب نیست، آن یکی هم همین‌طور.» همه آن‌ها جزو زیان‌کاران هستند. آن‌ها هرگز موفق نخواهند شد. همان‌طور که پیش‌تر گفته شد، در آخرالزمان، الله قرآن را از زمین برمی‌دارد و روز قیامت بر کافران فرا خواهد رسید. اما تا آن زمان فرا برسد، هر قدر هم که تلاش کنند و فساد به پا کنند – هرگز موفق نخواهند شد. الله از این دین محافظت می‌کند. این دین تنها متعلق به اوست؛ این دینِ الله است. هیچ انسان عاقلی هرگز با الله دشمنی نمی‌ورزد. انسان به هر حال فاقد هرگونه قدرتی برای این کار است. در برابر الله (عزوجل)، انسان حتی قدرت یک مورچه را هم ندارد. حتی قدرت یک کک را هم ندارد. الحمدلله که دین تحت محافظت کامل او قرار دارد. هیچ‌کس نمی‌تواند به آن گزندی برساند. اگر انسان‌هایی وجود دارند که از شیطان پیروی می‌کنند و گویی عقل خود را از دست داده‌اند، باشد که الله آن‌ها را هدایت کند و به خود بیاورد. باشد که تسلیم حقیقت شوند. باشد که از این طرز تفکر پشیمان شوند و طلب آمرزش کنند، تا الله آن‌ها را مورد رحمت قرار دهد. باشد که او آن‌ها را از این امر در امان بدارد. متأسفانه انسان‌های نادان بسیاری وجود دارند که فریب شیطان را می‌خورند. و کسانی هستند که آن‌ها را به این مسیر گمراهی می‌کشانند. باشد که الله آنچه سزاوارش هستند به آن‌ها بدهد - بیش از این نمی‌توانیم در این باره بگوییم. الله ما را از شر آن‌ها در امان بدارد. هیچ شری بزرگ‌تر از بازی کردن با ایمان مردم و گمراه کردن آن‌ها نیست. این دقیقاً کار شیطان است. انسان‌هایی هستند که تنها به خاطر طمعِ سودِ دنیوی از او پیروی می‌کنند. باشد که الله آن‌ها را نیز هدایت کند، یا آنچه سزاوارش هستند به آن‌ها بدهد. چیز دیگری نمی‌توانیم بگوییم. ان‌شاءالله که الله مسلمانان و ایمان ما را حفظ کند.

پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: اگر انسان به نفس خود - که هر کسی آن را در درون خود دارد - میدان بدهد، هرگز سیر نمی‌شود. نفس کاملاً سیری‌ناپذیر است. هر چه بیشتر به آن بدهید، بیشتر می‌خواهد. بی‌دلیل نیست که می‌گویند: «نفس، گستاخ و پررو است» و واقعاً هم همین‌طور است. نفس انسان آن‌قدر حد و مرز نمی‌شناسد که اگر به آن فرصت داده شود، درست مانند نفس فرعون می‌شود. فرعون نیز نفس خود را می‌پرستید و در نهایت حتی قوم خود را مجبور کرد که نفس او - یعنی خودش - را بپرستند. نفس انسان هیچ حد و مرزی نمی‌شناسد؛ اگر تمام موانع را از سر راه آن بردارید، می‌تواند بسیار پیشروی کند. به همین دلیل، از همان ابتدا و زمانی که هنوز کوچک است، نباید اصلاً به آن فرصت داد. انسان نباید تا حد امکان فوراً تسلیم خواسته‌های خود شود؛ حتی در امور ضروری و دنیوی نیز باید صبر پیشه کرد، زیرا نفس عجول و بی‌تاب است. به‌ویژه امروزه، انسان‌ها چیزی به نام «جامعه مصرف‌گرا» به وجود آورده‌اند. در همه جا، چه خوب و چه بد، همه‌چیز با اصرار به انسان‌ها تحمیل می‌شود، با این تقاضای مداوم که: «این را بخر، آن را بخر!» و نفس در تلاش است تا آنجا که ممکن است از این چیزها به دست آورد. علاوه بر چیزهای ملموس و مادی، آن‌ها بدون اینکه جلب توجه کنند، چیزهای نامرئی را نیز در ذهن انسان‌ها می‌کارند. با جملاتی مانند «این کار را بکن، آن کار را بکن»، کارهای بد را خوب جلوه می‌دهند، تا جایی که انسان در نهایت بدی را خوب می‌پندارد و چیزهایی را که الله واقعاً به شدت حرام کرده است، عادی می‌داند. دقیقاً به همین دلیل است که اصلاً نباید به نفس چنین فرصتی داد. انسان باید نفس خود را مهار کند. انسان نباید خود را برده نفس خویش کند، بلکه باید بر آن غلبه کرده و خودش دست بالا را داشته باشد. اما اگر نفس دست بالا را بگیرد، تمام تلاش‌های تو بیهوده بوده است. در آن صورت پایان کار مانند فرعون خواهد بود و انسان در نهایت زندگی کاملاً بیهوده‌ای داشته است. الله ما را از این امر حفظ کند. ان‌شاءالله که ما زندگی خود را تباه نخواهیم کرد. الله ما را حفظ کند؛ ان‌شاءالله که از شر نفس خود، شیطان و هر شر دیگری در امان بمانیم. الله یاور امت محمد باشد. به هر حال ما در آخرالزمان زندگی می‌کنیم، دورانی که همه تسلیم فرمان‌های نفس خود شده‌اند. «بفرمایید، امروز چه کاری می‌توانیم برای شما انجام دهیم؟ اطاعت، بسیار خب، این کار را انجام می‌دهیم.» «بیا این کار نیک را انجام دهیم.» – «نه، ولش کن.» – «خیلی خب، پس انجام نمی‌دهیم.» «بیا این کار بد را انجام دهیم.» – «حتماً.» – «بیا این گناه را مرتکب شویم.» – «آن را هم انجام می‌دهیم.» امت آخرالزمان با گفتن «بسیار خب» به هر آنچه نفس می‌خواهد، شب و روز تسلیم فرمان‌های نفس خود شده است؛ هر چه طلب کند، می‌گویند: «ما در خدمتیم، آن را انجام می‌دهیم.» الله به ما یاری رساند. الله به همه ما یاری رساند و نجات‌دهنده‌ای برایمان بفرستد. ان‌شاءالله که الله همه ما، تمام امت محمد را، از این شرور رها سازد.

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ (2:222) الله توبه‌کنندگان و کسانی را که خود را پاکیزه می‌کنند دوست دارد. دقیقاً به همین دلیل است که مقام توبه‌کنندگان بسیار بالاست، تا الله گناهکاران را ببخشد. زیرا پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «هر فرزند آدمی خطا می‌کند، و حتی خطاهای بسیاری مرتکب می‌شود.» این بدان معناست که انسان موجودی است که اغلب اشتباه می‌کند و گناه مرتکب می‌شود. پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «الله کسانی را که توبه می‌کنند، دوست دارد.» انسان‌ها از صبح تا شب، چه دانسته و چه ندانسته، اشتباه می‌کنند و مرتکب گناه می‌شوند. این بدان معناست که انسان به ندرت حتی یک ساعت را کاملاً بدون گناه سپری می‌کند. بنابراین، توبه این گناهان را پاک می‌کند و هیچ اثری از آن‌ها باقی نمی‌گذارد. تا زمانی که شخص حقوق دیگران را پایمال نکند، الله مسلماً گناهان و اشتباهاتی را که مرتکب شده می‌بخشد. به همین دلیل پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «من نیز روزی هفتاد بار 'استغفرالله' می‌گویم.» حتی زمانی که صحابه گفتند: «شما که هیچ گناهی ندارید. پیامبران معصوم هستند و گناهی مرتکب نمی‌شوند»، پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) پاسخ دادند: «آیا نباید بنده‌ای شکرگزار باشم؟» پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) زندگی خود را این‌گونه سپری کردند و عمل نمودند تا برای ما الگو و درسی باشند. از این رو، توبه و طلب آمرزش این بار گناه را از انسان برمی‌دارد و برای او آرامش به ارمغان می‌آورد. بیایید صبح، ظهر و شب توبه کنیم؛ بسیار مهم است که در هر زمان توبه کنیم و طلب آمرزش نماییم. به همین دلیل، در نمازهای پنج‌گانه روزانه، پس از نماز فرض، سه بار «استغفرالله» گفته می‌شود. از این طریق، این بار از دوش ما برداشته می‌شود و ما با اذن الله بی‌دغدغه به راه خود ادامه می‌دهیم. فرشتگان حتی صبر می‌کنند و گناه را فوراً ثبت نمی‌کنند. اگر شخص پیش از ثبت آن توبه کند، آن گناه با اذن الله پاک می‌شود. گناهان یک بار هستند، آن‌ها تاریکی‌اند؛ آن‌ها از هر لحاظ به انسان آسیب می‌رسانند. بنابراین الله با آیه «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ» به ما می‌فرماید که او کسانی را که توبه می‌کنند و خود را پاک می‌سازند، دوست دارد. پاکیزگی شامل پاکسازی ظاهری بدن، مانند وضو و غسل، و همچنین پاکسازی درونی و معنوی می‌شود. در نتیجه، از طریق توبه دقیقاً همین پاکسازی معنوی صورت می‌گیرد. به این ترتیب، ما از گناهانی که مرتکب شده‌ایم پاک می‌شویم. بدین گونه ما در زمره افرادی قرار می‌گیریم که الله آن‌ها را دوست دارد؛ در زمره بندگان محبوب او. اینکه الله بنده‌ای را دوست بدارد، بزرگ‌ترین نعمت است. شکر الله را که ما را به این راه هدایت کرده است. ان‌شاءالله که الله این نعمت را تداوم بخشد و هدایت را نصیب دیگران نیز بگرداند. باشد که الله همه ما را از شر شیطان محفوظ بدارد.

معجزات پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، بی‌شمارند. هر آنچه که ایشان گفتند و انجام دادند، برای ما سنت است. کسی که ایشان را الگو قرار دهد و از ایشان پیروی کند، به بنده‌ای تبدیل می‌شود که بالاترین پاداش را نزد الله به دست می‌آورد. از این طریق، مقام معنوی انسان بالا می‌رود. احترام گذاشتن به پیامبرمان، صلی الله علیه و سلم، بر هر شخصی واجب است. هرچه بیشتر به پیامبرمان احترام بگذارید، بیشتر به دست خواهید آورد. گاهی اوقات انسان از خود می‌پرسد: «پیامبر ما و اصحاب ایشان چگونه زندگی می‌کردند؟» دقیقاً به همین دلیل کتاب‌ها نوشته می‌شوند: زندگی و ویژگی‌های پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، تحت عنوان «شمائل شریف» نوشته و روایت شده است. در این باره، اخیراً حدیث شریفی شنیده‌ایم. این حدیث از رویدادی بسیار عظیم خبر می‌دهد. پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، سخن گفتند و اصحاب کرام این‌گونه روایت می‌کنند: آن‌ها می‌گویند: «ما نماز صبح را ادا کردیم.» سپس پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، بر منبر رفتند. ایشان تا ظهر به سخنرانی پرداختند. آن‌ها روایت می‌کنند: «ایشان سخنان بسیار زیبایی فرمودند.» آن‌ها در ادامه می‌گویند: «هنگامی که ظهر شد، پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، از منبر پایین آمدند.» ایشان امامت نماز ظهر را بر عهده گرفتند، سپس دوباره بر منبر رفتند و تا عصر سخن گفتند. به همان شکل، بار دیگر سخنان بسیار زیبایی از زبان مبارکشان جاری شد. در وقت عصر، ایشان دوباره پایین آمدند و امامت نماز را بر عهده گرفتند. سپس بار دیگر بر منبر رفتند و تا غروب به سخن گفتن ادامه دادند. پس از امامت نماز مغرب، ایشان به همان روال تا نماز عشا به سخن گفتن ادامه دادند. وقتی انسان این را می‌شنود، متوجه می‌شود که یک انسان معمولی اصلاً قادر به انجام چنین کاری نیست. آنجا، در حضور مبارک پیامبرمان، صلی الله علیه و سلم... در این سخنرانی، پیامبر ما همه چیز را تا کوچک‌ترین جزئیات توضیح دادند – از آغاز تا پایان جهان و هر آنچه که در آخرت وجود دارد. اصحاب کرام گفتند: «هر کس که می‌توانست آن را حفظ کند، حفظ کرد، و هر کس که آن را فهمید، در خاطر نگه داشت.» البته الله تنها بخش‌های ضروری برای انسان‌ها را در حافظه اصحاب باقی گذاشت. بقیه را ایشان بیان کردند تا حاضران بشنوند و شاهد این معجزه باشند. طی تمام این ساعت‌ها، طبیعتاً نه چیزی خورده شد و نه نوشیده شد. تنها به این دلیل که در حضور مبارک پیامبرمان، صلی الله علیه و سلم، بودند، اصحاب به هیچ وجه به خوردن یا نوشیدن فکر نکردند. هنگامی که اصحاب در آن زمان در حضور پیامبرمان، صلی الله علیه و سلم، می‌ماندند، به هیچ چیز دیگری نیاز نداشتند. زیرا این گردهمایی کاملاً معنوی بود. تمامی نیازهای دنیوی بدن تنها از طریق همین معنویت برآورده می‌شد. همان‌طور که قبلاً ذکر شد، معجزات پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، واقعاً بی‌شمارند. و این نیز یکی از آن معجزات بود. احساس بسیار زیبای حضور در مجلس پیامبرمان، صلی الله علیه و سلم، بسیار ارزشمندتر از خوردن، نوشیدن و هر چیز دیگری بود. در عین حال، نبوت به معنای خبر دادن از آینده نیز هست. پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، در آنجا همه چیز را با جزئیات توضیح دادند – از آن روز به بعد تا بهشت و جهنم. اگر همه این‌ها در آن لحظه نوشته می‌شد، امروز همه چیز کاملاً آشکار می‌بود. اما الله، عز و جل، آنچه را که می‌خواهد ما بدانیم به ما می‌آموزد، و آنچه را که می‌خواهد پنهان بماند از یاد ما می‌برد. ستایش مخصوص الله است. هر آنچه که پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، به ما گفته‌اند، برای نفع و برکت ماست. تمام سخنان، احادیث و اعمال ایشان سنت است. امروزه گاهی افرادی پیدا می‌شوند که خود را بسیار باهوش می‌پندارند. آن‌ها ادعا می‌کنند: «نه، سنت این‌گونه یا آن‌گونه است. برخی چیزها سنت است و برخی دیگر نیست.» در حالی که بدون استثنا، هر آنچه پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، گفته‌اند و انجام داده‌اند، سنت است. چقدر خوشبخت است کسی که این را عملی می‌کند! زیرا کسی که در آخرالزمان به سنت عمل کند، پاداش صد شهید را دریافت می‌کند. اما شیطان نمی‌خواهد که شما این پاداش را به دست آورید. به همین دلیل، او در دل انسان‌ها شک و شبهه می‌اندازد و باعث می‌شود بگویند: «این سنت است و آن سنت نیست.» هر آنچه پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، انجام دادند، سنت است. الگو قرار دادن ایشان، دستاوردی بسیار بزرگ است. الله به ما نیز عطا فرماید که این راه را بپیماییم. ان‌شاءالله نیت قطعی ما این است که سنت ایشان را با تمام توان عملی کنیم.

الله متعال در قرآن کریم می‌فرماید: هنگامی که کسانی که به الله ایمان نیاورده‌اند وارد جهنم می‌شوند، به درگاه الله متعال شکایت کرده و می‌گویند: «این افراد ما را از راه راست منحرف کردند.» آن‌ها خواهند گفت: «آن‌ها را برای آنچه ما در اینجا رنج می‌بریم، دوچندان عذاب کن.» آخرین کسانی که وارد می‌شوند، درباره پیشینیان خود خواهند گفت - زیرا آن‌ها راه غلط را به ایشان نشان دادند، گمراه‌شان کردند و بدین ترتیب باعث ورود آن‌ها به جهنم شدند: «عذاب آن‌ها را بیشتر کن، این مجازات وحشتناک جهنم را برایشان دوچندان کن.» در پاسخ، اولین گروه به آن‌ها خواهند گفت: «ای کاش اصلاً از ما پیروی نمی‌کردید!» «پس شما هم عذاب بکشید! الله به شما عقل و بینش داده بود – اصلاً چرا از ما پیروی کردید؟» «بارها به شما هشدار داده شد. الله متعال پیامبرانی فرستاد؛ علما و شیوخ به همه شما راه راست را نشان دادند، اما با این حال شما از ما پیروی کردید.» آن‌ها خواهند گفت: «حالا اینجا ایستاده‌اید و ما را مقصر می‌دانید، اما در حقیقت مقصر خودتان هستید.» الله متعال هر دو گروه را مخاطب قرار داده و می‌فرماید: «اکنون عذابی را که سزاوارش هستید، بچشید.» «هنگامی که در دنیا بودید، با کسانی که می‌خواستند راه راست را به شما نشان دهند، بدرفتاری کردید. شما به آن‌ها احترام نگذاشتید و راهشان را دنبال نکردید.» او خواهد فرمود: «اکنون همه شما، چه اولین‌ها و چه آخرین‌ها، در این وضعیت وحشتناک بمانید.» به همین دلیل، ما انسان‌ها باید در همین دنیا هر هشدار و اندرزی را جدی بگیریم. انسان باید هم در امور دنیوی و هم در امور اخروی همواره هوشیار و محتاط باشد. امروزه ترفندهای جدیدی پیدا شده است؛ در گذشته چک‌های ضمانتی بود. وقتی کسی چکی صادر می‌کرد، در واقع با آن تعهدی می‌داد. شکر الله که امروزه چک‌ها به این شکل دیگر وجود ندارند. بانک‌ها دیگر آن‌ها را صادر نمی‌کنند. در عوض، آن‌ها کارت‌هایی پخش می‌کنند و بدین ترتیب مردم را برده خود می‌سازند. اما این موضوع دیگری است. بدتر از آن این است: بانک به شما شماره حسابی می‌دهد و شما اجازه می‌دهید آشنایانتان از این حساب استفاده کنند، زیرا فکر می‌کنید: «اوه، او یک دوست است.» اما دقیقاً همین کار می‌تواند زندگی شما را ویران کند. چه بسیار افرادی که به همین دلیل نزد ما می‌آیند و از درد خود شکایت می‌کنند: «این مرد از حساب من استفاده کرد و با این کار مرا به زندان انداخت.» در این مورد باید واقعاً بسیار مراقب بود. انسان باید در برابر هر آنچه بانک‌ها ارائه می‌دهند بسیار محتاط باشد. سیستم بانکی در بسیاری از مواقع خودبه‌خود انسان‌ها را ویران می‌کند؛ بنابراین هوشیار باشید و خانواده و فرزندان خود را نیز به فلاکت نیاندازید. این سیستم‌ها نیز در نهایت بازی شیطان هستند. آن‌ها برای آسان‌تر کردن زندگی ما ساخته نشده‌اند، بلکه برای کنترل کردن ما و کشاندن ما به بدبختی ایجاد شده‌اند. بنابراین اشتباهاتی مرتکب نشوید که بعداً از آن‌ها پشیمان شوید. اگر در این دنیا اشتباهی بکنید، شاید سر از زندان درآورید و خانه و زندگی خود را از دست بدهید؛ اما تا زمانی که ایمانتان قوی است، هنوز هم می‌توانید الله را شکر کنید. اما اگر در رابطه با آخرت فریب بخورید، دیگر هیچ راه جبرانی وجود ندارد، و این بسیار خطرناک است. بنابراین از آن‌ها پیروی نکنید. به هر قیمتی از پیروی از شیاطین و راه‌های باطل آن‌ها خودداری کنید. آن‌ها با پنهان کردن آن تحت عنوان «راحتی»، شما را به دام‌های مختلفی می‌کشانند. و شما فریب آن را می‌خورید و خود را کاملاً تسلیم آن‌ها می‌کنید. از این طریق، شما نه تنها خود را در این دنیا ویران می‌کنید، بلکه در آخرت نیز نابود می‌شوید. در این دنیا هنوز هم می‌توان بسیاری از چیزها را جبران کرد. حتی اگر همه چیز را از دست بدهید، تا زمانی که ایمان خود را حفظ کنید، همچنان الله را شکر خواهید کرد. اما در آخرت هیچ فرصت دوباره‌ای وجود ندارد. شیطان همه چیز را برای شما زیبا جلوه می‌دهد، و شما کورکورانه به دنبال او می‌دوید. اما ناگهان متوجه می‌شوید که در مکان تاریکی گرفتار شده‌اید که دیگر راه بازگشتی از آن نیست. الله ما را از آن محفوظ بدارد. الله به همه انسان‌ها عقل، بینش و دوراندیشی عطا فرماید. پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: «یک ساعت تفکر عمیق، ارزشمندتر از هفتاد سال عبادت مستحب است.» اگر حتی فقط یک ساعت صادقانه درباره الله متعال تفکر کنید و او را بهتر بشناسید، این برای شما بزرگ‌ترین سود است. این بدان معنا نیز هست: عجله در کارها از جانب شیطان است. هنگامی که کاری در پیش است، کورکورانه وارد آن نشوید، بلکه به طور کامل تحقیق کنید. شما باید از خود بپرسید: «من اراده خود را به این شخص سپرده‌ام و از او پیروی می‌کنم، اما او در واقع مرا به کجا خواهد برد؟» «آیا او مرا به مسلخ می‌برد یا به چراگاه سبز؟ او چه نقشه‌ای برای من دارد؟» درباره این موضوع باید واقعاً خوب فکر کرد. الله ما را حفظ کند. ما در دوران بسیار خطرناکی زندگی می‌کنیم. انسان باید همیشه به کسانی که در راه الله هستند پایبند باشد. نباید از راه راست منحرف شد و باید در امور خود همواره با دیگران مشورت کرد. الله یار و یاور همه ما باشد.

پیامبر ما، که درود و سلام الله بر او باد، می‌فرماید: «الکل مادر همه بدی‌هاست». هر چیز بدی از آنجا آغاز می‌شود. الله متعال در قرآن کریم به ما دستور می‌دهد که اکیداً از آن دوری کنیم. آسیبی که ایجاد می‌کند از هر چیز دیگری فراتر است، زیرا هر چیزی که عقل انسان را زایل کند، گناه است. نه تنها الکل، بلکه هر چیزی که عقل را تیره و تار کند، ماده مست‌کننده محسوب می‌شود. به همین دلیل بعضی از مردم گاهی اوقات می‌گویند: «کمی حشیش یا علف کشیدن که ضرری ندارد». اما این دقیقاً همان چیز است، زیرا آن هم عقل را زایل می‌کند. آن چیزی جز ضرر و زیان به همراه ندارد. الله متعال انسان را به وسیله عقل بر تمام مخلوقات دیگر برتری داده است. انسان باید از این عقل نیز استفاده کند. الله آن را به ما نداده است تا آن را بی‌حس و خاموش کنیم. عقل گوهری گران‌بها و زیور انسان است. بدون عقل هیچ تفاوتی بین ما و حیوانات وجود نخواهد داشت. آن‌ها فقط دو چیز را می‌شناسند: خوردن و نوشیدن. چیز دیگری نمی‌فهمند. آنچه می‌خورند، نیازشان را برآورده می‌کند. اما در مقابل، انسان دارای مسئولیت و وظایفی است. الله متعال این وظایف را بر او واجب کرده است، دقیقاً به این دلیل که او دارای عقل است. اگر عقل از بین برود، این وظایف نیز از دوش انسان برداشته می‌شود. این بدان معناست که: برای کسی که عقل خود را از دست داده، در بیمارستان روانی بستری شده است یا دیگر نمی‌داند چه می‌کند، این وظایف لغو می‌شوند. "Idha akhadha ma wahab, asqata ma awjab." الله عقل را به عنوان یک موهبت به ما عطا کرده است. اگر این عقل از بین برود و انسان دیگر نتواند از آن استفاده کند، وظایف دینی او نیز ساقط می‌شود. انسانی که بدون تقصیر خود عقلش را از دست می‌دهد و دیگر در هوشیاری کامل نیست، نه به نماز موظف است، نه به روزه، نه به حج و نه به پرداخت زکات. دیگر هیچ حکم دینی برای او وجود ندارد. اما کسی که عمداً عقل خود را با الکل یا مواد مخدر بی‌حس کند، به خاطر آن مجازات خواهد شد - و آن هم با مجازاتی بسیار سخت. الله ما را حفظ کند! چنین انسانی دیگر اصلاً نمی‌داند چه می‌کند. امروزه گاهی قوانین مضحکی وجود دارد: مجازات را با این توجیه که مجرم مست بوده و کنترلی بر اعمال خود نداشته است، کاهش می‌دهند. در حالی که مجازات در واقع باید بسیار سخت‌تر باشد. کسی که خود را مست می‌کند و به اطرافیانش آسیب می‌رساند، معمولاً باید دو برابر مجازات شود. اما مردم قانون الله را رد می‌کنند و ترجیح می‌دهند از قوانین خود پیروی کنند. با این حال، این قوانین هیچ‌کس را از انجام کارهای بد باز نمی‌دارند. به همین دلیل، الله ما را حفظ کند. الله ما را از همه این بدی‌ها دور نگه دارد. پیامبر (که درود و سلام بر او باد) در حدیثی شریف به هفت گروه اشاره می‌کند که در رابطه با الکل نفرین شده‌اند - حتی کسانی که مواد اولیه آن را می‌کارند و برداشت می‌کنند. در مورد سایر مواد مخدر نیز وضعیت به همین شکل است. همچنین کسانی که چنین مواد مست‌کننده‌ای را کشت می‌کنند یا با آن‌ها تجارت می‌کنند نیز نفرین شده‌اند. بنابراین، هیچ توجیهی برای این مواد وجود ندارد؛ مصرف آن‌ها هرگز مجاز نبوده و نیست. الله ما را در پناه خود نگه دارد! وضعیت جهان وحشتناک شده است. کودکان، خانواده‌ها - کل جامعه از شر این مواد رنج می‌برند. وقتی عقل از کار می‌افتد، انسان درگیر انواع و اقسام پلیدی‌ها می‌شود. علاوه بر این، این چیزها به سرعت اعتیادآور هستند. انسان وابسته می‌شود و دیگر نمی‌تواند با نیروی خود از آن رهایی یابد. ان‌شاءالله انسان اصلاً نباید آن را شروع کند. الله همه ما را - چه کودک و چه خانواده، چه بزرگ و چه کوچک - از این مصیبت حفظ کند. الله ما را محافظت کند، زیرا این مواد مست‌کننده مادر همه بدی‌ها هستند. ان‌شاءالله الله ما را از مادر و پدر همه بدی‌ها حفظ کند.

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: صدقة ذي الرحم على ذي الرحم صدقة وصلة۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: صدقه به یک خویشاوند، هم صدقه است و هم صله رحم. این بدان معناست که: صله رحم مهم‌ترین چیز برای برکت است. به همین دلیل، پاداش صدقه به خویشاوندان چند برابر می‌شود. به این ترتیب، انسان هم پاداش صدقه و هم پاداش صله رحم را دریافت می‌کند. از این طریق پاداش دوچندان نصیب انسان می‌شود. اگر زمانی نتوانستید به دیدار کسی بروید و به جای آن صدقه‌ای بفرستید، این نه تنها یک انفاق به شمار می‌رود، بلکه گویی به دیدار او نیز رفته‌اید. بدین ترتیب پیوندهای خانوادگی از هم نمی‌گسلد. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: الصدقة على المسكين صدقة، وهي على ذي الرحم اثنتان: صدقة وصلة۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: صدقه دادن به یک نیازمند - یعنی یک فقیر - تنها به عنوان یک صدقه به شمار می‌رود. بنابراین انسان در ازای آن پاداش انفاق را دریافت می‌کند. اما اگر به یک خویشاوند صدقه بدهید، این دو برابر به حساب می‌آید: یکی به عنوان انفاق و دیگری به عنوان صله رحم. اگر آن را فقط به یک فقیر بدهید، یک صدقه محسوب می‌شود. اما اگر آن را به یک خویشاوند فقیر بدهید، پاداش هر دو - صدقه و صله رحم - را دریافت می‌کنید. صله رحم از یک صدقه معمولی مهم‌تر است. این کار برکت به همراه دارد و راهی است به سوی ایمان و همچنین به سوی هر کار خیری. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: كل معروف صدقة، وما أنفق المسلم من نفقة على نفسه وأهله كتب له بها صدقة، وما وقى به المرء المسلم عرضه كتب له به صدقة، وكل نفقة أنفقها المسلم فعلى الله خلفها، والله ضامن إلا نفقة في بنيان أو معصية۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: هر کار نیکی یک صدقه است. این بدان معناست که هر کار نیکی که انجام می‌دهید، صدقه محسوب می‌شود. کمک به کسی، برداشتن سنگی از سر راه یا یاری رساندن به مردم - همه این‌ها صدقه به شمار می‌رود. لزومی ندارد حتماً با پول انجام شود. تا زمانی که با نیت صدقه انجام گیرد، همه چیز صدقه محسوب می‌شود. وقتی یک مسلمان هزینه‌های خود و خانواده‌اش را تأمین می‌کند، این برای او به عنوان صدقه در نظر گرفته می‌شود. این بدان معناست که مخارج برای خود و خانواده نیز صدقه به شمار می‌رود. همچنین پولی که شخص برای حفظ آبروی خود خرج می‌کند، یک صدقه است. بنابراین اگر کسی پولی خرج کند تا آبرو و حیثیت خود را حفظ نماید، آن نیز صدقه محسوب می‌شود. پاداش صدقه‌ای که یک مسلمان می‌دهد، بر عهده الله است. بنابراین، خود الله پاداش این صدقه داده شده را عطا می‌فرماید. همه مخارج تحت حفاظت الله هستند - به استثنای مواردی که برای ساخت بناها یا برای گناهان انجام می‌شوند. ساخت یک ساختمان یک نیاز اساسی است، بنابراین مستقیماً به عنوان صدقه به شمار نمی‌رود. پولی که در راه گناه خرج شود نیز صدقه محسوب نمی‌شود. اگر کسی پولی خرج کند تا گناهی مرتکب شود، بدی کند یا کار حرامی را تأمین مالی کند، این صدقه نیست. با این حال، هر هزینه مشروع دیگری یک صدقه است. و این‌ها تحت ضمانت الله متعال قرار دارند. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ما أعطى الرجل امرأته فهو صدقة۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: هر هزینه‌ای که شخص برای همسرش انجام می‌دهد، یک صدقه است. بنابراین مخارج برای خانه‌تان بیهوده نیستند؛ آن‌ها به عنوان صدقه محسوب می‌شوند. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ما أنفق الرجل في بيته وأهله وولده وخدمه فهو له صدقة۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: آنچه یک شخص برای خانه، خانواده، فرزندان و خدمتکارانش خرج می‌کند، برای او به ترتیب یک صدقه است. بنابراین برای یک مسلمان هیچ‌یک از هزینه‌هایش از بین نمی‌رود. الله متعال برای تمام این‌ها اجر و پاداش عطا خواهد فرمود. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ما على أحدكم إذا أراد أن يتصدق بصدقة تطوعاً أن يجعلها عن والديه إذا كانا مسلمين، فيكون لوالديه أجرها وله مثل أجورهما من غير أن ينتقص من أجورهما شيئاً۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: اگر کسی از شما می‌خواهد صدقه مستحبی در راه الله بدهد و والدینش مسلمان هستند، باید آن را به نام ایشان بدهد. اگر آن‌ها از دنیا رفته‌اند، باید آن را به عنوان صدقه آن‌ها بدهد. پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) به ما توصیه می‌کنند که در هر صدقه‌ای، همیشه والدین را نیز در نیت خود شریک کنیم. به این ترتیب، پاداش صدقه به والدین می‌رسد و در عین حال خود شخص نیز همان پاداش را دریافت می‌کند، بدون اینکه حتی ذره‌ای از پاداش والدین کم شود. بنابراین اگر فرد با این نیت انفاق کند، آن‌ها همان پاداش را دریافت می‌کنند. و از پاداش خود او نیز چیزی کسر نخواهد شد. بنابراین این قاعده را همیشه به خاطر داشته باشید. اگر انسان تمام کارهای نیک، نمازها و عبادات خود را به والدین و نیاکان خود نیز اهدا کند، پاداش به همه آن‌ها می‌رسد. همان پاداش و برکت به طور کامل برای تو نیز ثبت می‌شود. چیزی از تو کسر نخواهد شد. بنابراین پاداش تقسیم نمی‌شود تا کمتر شود و از پاداش خود تو نیز چیزی کسر نخواهد شد. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: نفقة الرجل على أهله صدقة۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: مخارج یک شخص برای خانواده‌اش یک صدقه است. این بدان معناست که تمام هزینه‌های خوراک، پوشاک، هزینه‌های ازدواج - خلاصه کل نفقه خانواده - یک صدقه است. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: خذي من ماله بالمعروف ما يكفيك ويكفي بنيك۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) روزی به یک زن صحابی (صحابیة) فرمودند: «از مال شوهرت به طور شایسته به اندازه‌ای بردار که برای تو و فرزندانت کافی باشد.» پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) بنابراین به این زن صحابی اجازه دادند تا از اموال همسرش آنچه را که برای تأمین نیازهایشان لازم بود بردارد. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: إذا أنفقت المرأة من بيت زوجها غير مفسدة كان لها أجرها بما أنفقت، ولزوجها أجره بما كسب، وللخازن مثل ذلك، لا ينتقص بعضهم من أجر بعض شيئاً۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: اگر زنی از خانه شوهرش بدون اینکه اسراف‌کار باشد انفاق کند، پاداش این انفاق به او تعلق می‌گیرد. بنابراین اگر زنی بدون اسراف برای نیازهای خانه، امور خیریه یا فرزندانش هزینه کند، پاداش بزرگی در ازای آن دریافت می‌نماید. همان پاداش برای شوهرش نیز ثبت می‌شود. اینکه شوهر این پاداش را دریافت می‌کند به این دلیل است که او این ثروت را از راه حلال به دست آورده است. از آنجا که مرد این دارایی را به دست آورده است، او نیز همان پاداش را هنگامی که زن آن را خرج می‌کند دریافت می‌نماید. هم‌زمان برای خزانه‌داری که از دارایی‌ها به درستی محافظت می‌کند نیز پاداش مشابهی وجود دارد. این بدان معناست که اگر پولی به کسی سپرده شده باشد و او آن را در راه امور خیریه خرج کند، برای او نیز پاداش ثبت خواهد شد. پاداشی که هر یک از آن‌ها دریافت می‌کنند، پاداش دیگران را به هیچ وجه کاهش نمی‌دهد. این بدان معناست که هر یک از آن‌ها برای این انفاق پاداش کامل و کاسته‌نشده‌ای دریافت می‌کنند. پاداش هرگز تقسیم یا کم نمی‌شود؛ الله این پاداش را به هر یک از آن‌ها به صورت جداگانه و به طور کامل عطا می‌فرماید. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: إذا أنفقت المرأة من بيت زوجها عن غير أمره فلها نصف أجره۔ پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) فرمودند: اگر زنی از خانه شوهرش بدون دستور یا اجازه او انفاق کند، نیمی از پاداشِ به دست آمده به او تعلق می‌گیرد. بنابراین حتی اگر شوهرش اجازه صریحی ندهد یا چیزی در مورد آن نداند، زن برای این انفاق نیمی از پاداش را دریافت می‌کند؛ کار نیک او از بین نمی‌رود. صدق رسول الله فيما قال، أو كما قال۔

پیامبر ما - که درود و سلام بر او باد - فرمودند: یک مؤمن نه آسیبی می‌رساند، نه اجازه می‌دهد به او آسیبی برسد، و نه کسی را آزار می‌دهد. نیکی کردن در ذات و فطرت مؤمن است. بدی کردن با شخصیت یک مؤمن سازگار نیست. یک مسلمان همواره به انجام کارهای نیک سفارش شده است. او از بدی دوری می‌کند و به هیچ‌کس آسیب نمی‌رساند. چه انسان، چه حیوان، چه درخت یا هر چیز دیگری - او به هیچ چیز و هیچ‌کس آسیبی نمی‌رساند. او آرزو دارد که در هر چیزی اراده الله محقق شود. این همان چیزی است که یک مؤمن واقعی را متمایز می‌کند. کسی که ایمان ندارد، از روی حسادت، کینه یا دشمنی به بدی کردن گرایش دارد و قصد آن را نیز می‌کند. به همین دلیل الله حدودی را تعیین کرده است. هر کس از این حدود تجاوز کند، خشم الله را برمی‌انگیزد. کسی که خشم الله را برانگیزد، به انسانی تبدیل می‌شود که الله او را دوست ندارد. تنها هدف ما در طریقت، این مسیر معنوی، این است که به انسانی تبدیل شویم که الله و پیامبرش - که درود و سلام بر او باد - او را دوست داشته باشند. و همان‌طور که گفته شد، این امر با نیکی کردنِ همیشگی و آسیب نرساندن به هیچ‌کس به دست می‌آید. این نیز نوعی عبادت محسوب می‌شود. تا زمانی که هر عمل و هر حرکت یک مؤمن در راستای جلب رضایت الله باشد، به عنوان عبادت به شمار می‌رود و پاداش داده می‌شود. برای هر قدم و هر نفس او پاداشی ثبت می‌شود. بنابراین، الله هرگز ما را از نیکی بازندارد. برخی از مردم از نیکی روی گردانده و در عوض به بدی پرداخته‌اند. الله ما را از چنین انسان‌هایی محفوظ بدارد. ان‌شاءالله که از نفس خود پیروی نکنیم و از حدود تجاوز ننماییم. الله امت محمدی را حفظ کند.

با انسان‌های راستگو همنشین شوید. انسان‌های راستگو در زمانه امروز بسیار کمیاب شده‌اند. راستگو بودن به معنای دروغ نگفتن و فریب ندادن دیگران است. با چنین انسان‌هایی همنشین شوید تا الله شما را دوست بدارد و برکاتش را بر شما نازل کند. اگرچه الله به انسان‌ها عقل و قدرت تفکر داده است، اما بیشتر آنها از عقل خود استفاده نمی‌کنند. آنها برای امور دنیوی هر کاری می‌کنند. به گمان اینکه سود دنیوی به دست می‌آورند، به هر حماقت قابل تصوری دست می‌زنند. با این حال، آنها در این میان مطلقاً هیچ چیزی به دست نمی‌آورند. سود واقعی در این است که در جمع راستگویان باشید. این‌گونه هم برای دنیا و هم برای آخرت سود می‌برید. کسی که با الله باشد، هرگز بازنده نمی‌شود. این همان چیزی است که می‌خواهیم منتقل کنیم. الله خشنودی خود را عطا فرماید - این راه مشایخ معنوی ماست. این راه، که تا پیامبر ما - درود و سلام بر او باد - بازمی‌گردد، با اذن الله راه راستگویان است. به همین دلیل، عضویت در یک طریقت، راهی به سوی سعادت است. سعادت واقعی در این است که به طریقت تعلق داشته باشید و از مشایخ پیروی کنید. زیرا این راه بدون وقفه تا پیامبر ما - درود و سلام بر او باد - بازمی‌گردد. اما در مورد یک جماعت (گروه) معمولی، اوضاع متفاوت است. یک جماعت فقط تا نقطه خاصی می‌رسد؛ آنچه پس از آن می‌آید، نامعلوم است. به همین دلیل، طریقت راهی امن و قابل اعتماد است. چهل و یک طریقت بر حق وجود دارد. چهل مورد از آنها به سیدنا علی بازمی‌گردد. اما طریقت ما از سرورمان سیدنا ابوبکر سرچشمه می‌گیرد، ولی در عین حال به سیدنا علی نیز می‌رسد. به این ترتیب، طریقت ما نیز با ایشان مرتبط است. همه آنها راه‌هایی فوق‌العاده هستند، اما طریقتی که هیچ‌کس نمی‌تواند کوچک‌ترین ایراد یا نقصی در آن پیدا کند، طریقت نقشبندیه است. ستایش از آن الله است، این لطف بزرگی است. کسی که به این لطف دست یابد، محبت الله و خشنودی پیامبر ما - درود و سلام بر او باد - را به دست می‌آورد. این تلاش ماست، هم برای دنیا و هم برای آخرت. "Ilahi ente maksudi we ridake matlubi." به این معناست: یا الله، تو مقصود من هستی، و خشنودی تو تنها خواسته من است. الله آن را به همه ما عطا فرماید و ما را در این راه ثابت‌قدم بدارد. ان‌شاءالله که این امر برای دیگران نیز به عنوان راهنما عمل کند. ان‌شاءالله که آنها نیز این زیبایی را تجربه کنند. انسان‌ها نباید به دنبال امور دنیوی باشند و خود را با چیزهای بی‌فایده مشغول کنند. همان‌طور که گفته شد: کسی که در راه راست باشد، پیروز می‌شود. کسانی که فکر می‌کنند با پیروی از شیطان می‌توانند پیروز شوند، هرگز موفق نخواهند شد. الله ما را از آن حفظ کند. او همه ما را ثابت‌قدم بدارد. الله از شما خشنود باشد. ماشاءالله، مراد افندی هم اینجاست. ان‌شاءالله که خدمت او پایدار باشد. او خستگی‌ناپذیر از مهمانان پذیرایی می‌کند و به هر کسی که می‌آید و می‌رود خدمت می‌کند. الله از او خشنود باشد. ماشاءالله، همه شاگردان و نوادگان شیخ بزرگوار شرف‌الدین همیشه به ما محبت زیادی نشان داده‌اند. ما نیز آنها را بسیار دوست داریم. الله به آنها عمری طولانی عطا کند. ان‌شاءالله که او به آنها آرامش و سلامتی عطا فرماید.