السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2026-06-17

Dergah, Akbaba, İstanbul
احادیث پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) که دیروز خواندیم، واقعاً بسیار زیبا هستند. هر کلام پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) گنجی بی‌نهایت ارزشمند است. هر کس از او اطاعت کند، راه او، نصایح او و سخنان زیبای او را دنبال کند، در دنیا و آخرت سعادتمند خواهد شد و به رستگاری حقیقی دست خواهد یافت. این راه شگفت‌انگیز از هرگونه بدی پاک است - این راه پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) است. به این ترتیب پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) دیروز فرمودند: «با صدقه دادن، مال کاهش نمی‌یابد.» پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) حتی بر این امر قسم یاد کردند. کسی که ادعا کند مالش با صدقه دادن کمتر شده است، دروغ می‌گوید. صدقه مال را افزایش می‌دهد، بلا و مصیبت را دور می‌کند و به هر خیری و همچنین به رضایت الله منجر می‌شود. این واقعاً سخن بسیار زیبایی از پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) است که دیروز خواندیم. از آنجایی که پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) بر آن قسم یاد کرده‌اند، مطلقاً هیچ شکی در آن نیست. هیچ‌کس نباید فکر کند که مالش با این کار کم می‌شود. صدقه از انسان محافظت می‌کند، به رضایت الله می‌انجامد و باعث می‌شود تا سخن پیامبرمان را در عمل پیاده کنیم. دوم اینکه: حتی اگر حق با شما باشد و کسی به شما ظلم کند – اگر او را ببخشید، نزد الله گرامی می‌شوید، اعتبار کسب می‌کنید و به انسانی محترم تبدیل می‌شوید. اما اگر وارد دعوا یا بحثی داغ شوید، این فضیلت از بین می‌رود. این نکته بسیار مهمی است. برای ما انسان‌ها آسان نیست که نفس خود را مهار کنیم. با وجود اینکه حق با شماست، به خاطر الله از آن چشم‌پوشی کنید... مردم اغلب می‌گویند: «نمی‌توان این را تحمل کرد.» اما اگر آن را به خاطر الله رها کنید، او شما را نزد خود گرامی داشته و مقامتان را بالا می‌برد. این نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. و سوم اینکه: درخواست پول از دیگران یا گدایی کردن... پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) می‌فرمایند که این اصلاً خوب نیست. ایشان می‌فرمایند که این کار به فقر منجر می‌شود. گدایی نکنید. اگر الله بخواهد چیزی به شما بدهد، این کار را می‌کند. اما اگر بروید و مدام درخواست کنید: «به من بدهید، این و آن را انجام دهید»، آنگاه دچار فقر خواهید شد. الله ما را از آن در امان بدارد. این سه نصیحت، سخنان شگفت‌انگیز پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) هستند. آن‌ها برای انسان در طول زندگی، کلید نیکی، زیبایی، خوشبختی و آرامش درونی هستند. هم در دنیا و هم در آخرت. ان‌شاءالله، الله ما را از کسانی قرار دهد که این راه را دنبال می‌کنند. ان‌شاءالله، او به ما توفیق دهد که این سخنان زیبا را بپذیریم و بر اساس آن‌ها عمل کنیم، بدون اینکه تسلیم نفس خود شویم.

2026-06-16

Bedevi Tekkesi, Beylerbeyi, İstanbul
ثَلَاثٌ أُقْسِمُ عَلَيْهِنَّ: مَا نَقَصَ مَالٌ قَطُّ مِنْ صَدَقَةٍ فَتَصَدَّقُوا، وَلَا عَفَا رَجُلٌ عَنْ مَظْلَمَةٍ ظُلِمَهَا إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ تَعَالَى بِهَا عِزًّا فَاعْفُوا يَزِدْكُمُ اللَّهُ عِزًّا، وَلَا فَتَحَ رَجُلٌ عَلَى نَفْسِهِ بَابَ مَسْأَلَةٍ يَسْأَلُ النَّاسَ إِلَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ بَابَ فَقْرٍ۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «سه چیز است که بر حقانیت آن‌ها سوگند یاد می‌کنم.» پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، در اینجا بر حقانیت سه چیز سوگند یاد می‌کنند. اول: هیچ ثروتی هرگز با دادن صدقه کاهش نیافته است. به این معنی که: هر کس ادعا کند: «من صدقه دادم و به همین دلیل پولم کمتر شد»، دروغ می‌گوید. زیرا پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، صادق هستند؛ ایشان فقط حقیقت را می‌گویند و از ما می‌خواهند که صدقه بدهیم. «اگر بنده‌ای از ظلمی که به او شده است بگذرد، الله قطعاً بر عزت او خواهد افزود.» این بدان معناست: اگر به شما ظلمی شد، اما شما آن را ببخشید و کار را به الله بسپارید، الله بر عزت شما خواهد افزود. ببخشید تا الله شما را عزیز گرداند. به این معنی که: اگر ببخشید، به عظمت و عزت واقعی دست می‌یابید. اگر نبخشید، بار این ظلم بر دوش ظالم باقی می‌ماند. «هر کس درِ گدایی را به روی خود بگشاید، الله ناگزیر درِ فقر را به روی او خواهد گشود.» این بدان معناست: گدایی کردن و درخواست پول از دیگران، تنها به فقیرتر شدن انسان منجر می‌شود. ثَلَاثَةٌ أَعْلَمُ أَنَّهُنَّ حَقٌّ: مَا عَفَا امْرُؤٌ عَنْ مَظْلَمَةٍ إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ تَعَالَى بِهَا عِزًّا، وَمَا فَتَحَ رَجُلٌ عَلَى نَفْسِهِ بَابَ مَسْأَلَةٍ يَبْتَغِي بِهَا كَثْرَةً إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ تَعَالَى بِهَا فَقْرًا، وَمَا فَتَحَ رَجُلٌ عَلَى نَفْسِهِ بَابَ صَدَقَةٍ يَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ تَعَالَى إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ كَثْرَةً۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «من به یقین می‌دانم که این سه چیز حقیقت دارند.» «اول: اگر کسی از ظلمی که به او شده است بگذرد، الله قطعاً در عوض به او عزت بیشتری عطا خواهد کرد.» به این معنی که: اگر به کسی ظلم شود در حالی که حق با اوست، اما او آن را به دل نگیرد و ببخشد، بدون شک مقامش بالاتر می‌رود و مورد تکریم قرار می‌گیرد. «اگر کسی درِ گدایی را تنها برای افزایش ثروت خود بگشاید، در نتیجه الله قطعاً بر فقر او خواهد افزود.» به این معنی که: اگر کسی واقعاً پول کافی داشته باشد، اما با این حال از دیگران گدایی کند تا بیشتر جمع کند، این کار ناگزیر به فقر منجر می‌شود. «اما اگر کسی درِ صدقه را برای کسب خشنودی الله بگشاید، الله قطعاً بر ثروتش خواهد افزود.» این بدان معناست: اگر انسان خالصانه صدقه بدهد، ثروتش نه تنها کمتر نمی‌شود، بلکه حتی افزایش نیز می‌یابد. به همین دلیل است که صدقه از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. انسان باید حتماً هر روز صدقه بدهد؛ برای خیر و منفعت خودش، برای کسب خشنودی الله و برای افزایش پاداش خود. صدقه کلید تمام نیکی‌هاست. ثَلَاثَةُ نَفَرٍ كَانَ لِأَحَدِهِمْ عَشَرَةُ دَنَانِيرَ فَتَصَدَّقَ مِنْهَا بِدِينَارٍ، وَكَانَ لِلْآخَرِ عَشَرَةُ أَوَاقٍ فَتَصَدَّقَ مِنْهَا بِأُوقِيَّةٍ، وَالْآخَرُ كَانَ لَهُ مِائَةُ أُوقِيَّةٍ فَتَصَدَّقَ مِنْهَا بِعَشْرِ أَوَاقٍ فِي الْأَجْرِ سَوَاءٌ، كُلٌّ تَصَدَّقَ بِعُشْرِ مَالِهِ۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «سه نفر بودند. یکی از آن‌ها ده دینار داشت.» ده دینار؛ که می‌توانست طلا یا چیز دیگری باشد، اما در مجموع ده دینار داشت. «یک دینار از آن را به عنوان صدقه داد.» به این معنی که: کل ثروت این مرد ده دینار بود و او یکی از آن‌ها را انفاق کرد. در واقع او یک دهم از دارایی خود را بخشید. «دومین نفر ده اوقیه داشت و یک اوقیه از آن را انفاق کرد.» واحد اندازه‌گیری اوقیه، معادل وزنی حدود دویست گرم است. بنابراین پنج اوقیه برابر با یک کیلوگرم می‌شود. این شخص نیز یک دهم از ثروت خود را انفاق کرد. «سومین نفر در این گروه، صد اوقیه داشت و ده اوقیه از آن را انفاق کرد.» بنابراین، هر سه نفر هر کدام یک دهم از کل ثروت خود را انفاق کرده‌اند. «از آنجا که هر یک از آن‌ها یک دهم ثروت خود را انفاق کرده است، پاداش آن‌ها با هم برابر است.» به این معنی که: حتی اگر یکی از نظر مقداری بیشتر و دیگری کمتر داده باشد، همه پاداش یکسانی دریافت کردند، زیرا هر کدام دقیقاً یک دهم از دارایی خود را انفاق کردند. خَيْرُ النَّاسِ مُؤْمِنٌ فَقِيرٌ يُعْطِي جُهْدَهُ۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «بهترین صدقه آن است که یک مؤمن فقیر در حد توانش بدهد.» این بدان معناست: با وجود اینکه او فقیر است، در چارچوب امکانات ناچیز خود صدقه می‌دهد. این بهترین شکل انفاق است. از آنجا که این فرد فقیر بی‌وقفه تلاش می‌کند تا آنچه را برایش ممکن است ببخشد، صدقه او ارزشمندترین صدقه‌هاست. خَيْرُ أَبْوَابِ الْبِرِّ الصَّدَقَةُ۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «بهترینِ همه درهای نیکی، صدقه است.» انسان می‌تواند کارهای نیک زیادی انجام دهد، اما پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، در اینجا به وضوح بیان می‌کنند که صدقه بهترینِ همه آن‌هاست. خَيْرُكُنَّ أَطْوَلُكُنَّ يَدًا۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «بهترینِ شما زنی است که دستانش بلندتر باشد؛ یعنی کسی که بیشترین صدقه را می‌دهد.» با واژه «خیرکنّ»، پیامبر ما در اینجا مستقیماً زنان را خطاب قرار دادند. اگرچه این خطاب مستقیماً متوجه زنان بود، اما این پیام طبیعتاً برای همه صدق می‌کند. «داشتن دستانی بلند» در اینجا استعاره‌ای از سخاوت و فراوانی در دادن صدقه است. سَبَقَ دِرْهَمٌ مِائَةَ أَلْفِ دِرْهَمٍ۔ رَجُلٌ لَهُ دِرْهَمَانِ أَخَذَ أَحَدَهُمَا فَتَصَدَّقَ بِهِ، وَرَجُلٌ لَهُ مَالٌ كَثِيرٌ فَأَخَذَ مِنْ عُرْضِهِ مِائَةَ أَلْفٍ فَتَصَدَّقَ بِهَا۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «یک درهمِ تنها می‌تواند از صدهزار درهم پیشی بگیرد.» منظور پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، این است که کسی که تنها یک درهم صدقه می‌دهد، می‌تواند پاداش بسیار بزرگ‌تری نسبت به کسی که صدهزار درهم می‌بخشد، دریافت کند. «زیرا یکی از آن‌ها تنها دو درهم داشت و یک درهمِ آن را صدقه داد.» در نتیجه او نیمی از کل ثروت خود را بخشید. «اما دیگری بسیار ثروتمند بود. او صدهزار درهم از ثروتش برداشت و آن را صدقه داد.» او اگرچه صدهزار درهم داد، اما پس از آن هنوز میلیون‌ها برایش باقی مانده بود. دقیقاً به همین دلیل است که شخصی که آن یک درهم را داد، پاداش بسیار بزرگ‌تری از کسی دریافت می‌کند که صدهزار درهم داده است. صَدَقَةُ السِّرِّ تُطْفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «صدقه‌ای که در پنهان داده شود، خشم پروردگار را فرو می‌نشاند.» این بدان معناست: بسیار بهتر است که صدقه را پنهانی، دور از هرگونه خودنمایی و بدون شرمنده کردن نیازمندان بدهیم. صَدَقَةُ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ تَزِيدُ فِي الْعُمْرِ، وَتَمْنَعُ مِيتَةَ السُّوءِ، وَيُذْهِبُ اللَّهُ تَعَالَى بِهَا الْفَخْرَ وَالْكِبْرَ۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «صدقه دادنِ یک مسلمان، عمر او را طولانی می‌کند...» «...و او را از مرگی بد محفوظ می‌دارد.» هر دوی این‌ها بشارت‌های بسیار زیبایی هستند. بنابراین صدقه عمر را طولانی می‌کند و انسان را از یک پایان ناگوار محافظت می‌نماید. مرگ‌های وحشتناکی وجود دارند؛ الله همه ما را از آن‌ها حفظ کند. «علاوه بر این - و این از اهمیت بیشتری برخوردار است - الله به واسطه صدقه، تفاخر و تکبر را از قلب شخص بیرون می‌کشد.» در نتیجه، این شخص از غرور و تکبر رهایی می‌یابد. این‌ها صفات ناپسندی هستند که الله به هیچ وجه آن‌ها را دوست ندارد. اما با دادن صدقه، الله این ویژگی‌های اخلاقی را از ما دور نگه می‌دارد. الصَّدَقَةُ تَسُدُّ سَبْعِينَ بَابًا مِنَ السُّوءِ۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «صدقه هفتاد درِ بدی را می‌بندد.» این بدان معناست: صدقه درهای مصیبت، اندوه و شر را می‌بندد و مؤمن را در برابر آن‌ها محافظت می‌کند. الصَّدَقَةُ تَمْنَعُ مِيتَةَ السُّوءِ۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، همچنین فرمودند: «صدقه از مرگ بد جلوگیری می‌کند.» ان‌شاءالله که الله همه ما را از چنین پایان ناگواری محفوظ بدارد. الصَّدَقَةُ تَمْنَعُ سَبْعِينَ بَابًا مِنْ أَنْوَاعِ الْبَلَاءِ أَهْوَنُهَا الْجُذَامُ وَالْبَرَصُ۔ پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «صدقه مانع از هفتاد درِ بلا می‌شود، که کمترینِ آن‌ها جذام و بیماری پیسی است.» بنابراین فواید صدقه بسیار عظیم است، اما متأسفانه مردم اغلب توجه بسیار کمی به آن دارند. در حالی که آن‌ها پول خود را به راحتی صرف چیزهای غیرضروری می‌کنند، هنگام انفاق اغلب هر سکه‌ای را چند بار سبک و سنگین می‌کنند و می‌پرسند: «چرا این را دادم؟ این چه سودی برای من دارد؟» الله ما را از این حالت حفظ کند. ان‌شاءالله او ما را در زمره کسانی قرار دهد که با میل و اشتیاق و به فراوانی صدقه می‌دهند.

2026-06-16

Dergah, Akbaba, İstanbul
امیدوارم روز اول محرم ان‌شاءالله مبارک و پر از برکت باشد. ما دعا می‌کنیم که امسال ان‌شاءالله سال ظهور باشد، همان ظهوری که پیامبر ما بشارت آن را به ما داده است. روز قیامت نزدیک است. مردم در غفلت زندگی می‌کنند و اصلاً درباره روز قیامت صحبت نمی‌کنند. آن‌ها فکر می‌کنند که هنوز بسیار دور است. در حالی که نزدیک است؛ روزها و سال‌ها مانند برق و باد می‌گذرند. آخرت نزدیک‌تر می‌شود. البته برای هر کس، روز قیامت خودش در لحظه‌ای آغاز می‌شود که چشمانش را می‌بندد؛ زیرا وقتی انسان دوباره آن‌ها را باز می‌کند، خود را در روز قیامت می‌یابد. بنابراین این بسیار مهم است؛ کسی که قدر زمان را می‌داند، خود را برای آخرت آماده می‌کند. امروز روز اول ماه است، اول محرم. اگر ان‌شاءالله زنده باشیم، تا سال آینده در چنین زمانی، یک سال دیگر مانند یک چشم بر هم زدن گذشته است. سال گذشته در حج بودیم، و اکنون یک فصل زیارت دیگر نیز گذشت؛ روزها واقعاً مانند برق و باد می‌گذرند. تا زمانی که انسان در راه الله باشد، هر لحظه‌ای که می‌گذرد ارزشمند است؛ می‌گویند که به توشه‌ای برای آخرت تبدیل می‌شود. سفر به سوی آخرت طولانی است. به همین دلیل این سال‌ها و روزها نباید بیهوده بگذرند، بلکه باید همواره در راه الله سپری شوند. باید به یاد الله بود؛ زیرا به یاد الله بودن به معنای آن است که همیشه از او آگاه باشیم. بر زبان آوردن نام الله البته یک ذکر است، اما ذکر واقعی در این است که او را به یاد آوریم و همواره در قلب خود نگه داریم. برای اینکه روزها، ساعت‌ها و ثانیه‌ها بیهوده نگذرند، باید بی‌وقفه به یاد الله باشی تا آخرتت تضمین شود. برای به دست آوردن شفاعت پیامبرمان - درود و سلام بر او باد - باید حتماً این موضوع را در نظر داشت. هر دقیقه، هر ثانیه باید آگاه باشیم: «الله با ماست، الله ما را می‌بیند، الله شاهد اعمال ماست.» روزهای انسانی که بر این اساس عمل می‌کند، بیهوده نمی‌گذرد. می‌گویند: «سال چقدر زود گذشت»؛ بله، گذشت، اما پربار بود؛ هدر نرفت و پر از گناه نبود. البته انسان مرتکب گناه می‌شود، هر انسانی گناهانی دارد. اما اگر انسان توبه کند و آمرزش بخواهد، این‌ها نیز با اذن الله پاک می‌شوند. امیدوارم الله سال ما را مبارک گرداند. ان‌شاءالله سالی پربرکت خواهد بود، دقیقاً همان سالی که به آن امیدواریم. امیدوارم ان‌شاءالله سالی باشد که در آن اسلام به پیروزی برسد و مهدی و عیسی - درود بر آن‌ها باد - ظهور کنند، دقیقاً همان‌طور که پیامبر ما بشارت داد. این بزرگ‌ترین آرزوی ماست. اگر بتوانیم این را تجربه کنیم، ان‌شاءالله تحقق وعده الله را نیز خواهیم دید. زیرا در وضعیت کنونی جهان، هیچ نجاتی در چشم‌انداز نیست؛ جهان روز به روز بیشتر غرق می‌شود. اما وقتی مهدی - درود بر او باد - ظهور کند، ان‌شاءالله این وضعیت دوباره به سمت خوبی تغییر خواهد کرد. در غیر این صورت، اوضاع به هیچ وجه بهتر نخواهد شد. امیدوارم الله ما را حفظ کند، و امیدوارم سال جدید ما ان‌شاءالله مبارک و پر از برکت باشد.

2026-06-15

Dergah, Akbaba, İstanbul
امروز، شکر الله، آخرین روز سال اسلامی بر اساس تقویم هجری است. با اذان مغرب، ما وارد سال جدید می‌شویم. تقویم اسلامی کاملاً متفاوت از تقویم رایج عمل می‌کند. تمام اعمال عبادی بر اساس آن تنظیم می‌شوند. بنابراین، ان‌شاءالله که سال جدید پربرکت باشد و خیر زیادی به همراه بیاورد. باشد که الله برای جهان اسلام رهبری بفرستد و به تمام جهان صلح و آرامش عطا کند. در غیر این صورت هیچ صلح واقعی یافت نمی‌شود. این‌ها روزهای پربرکتی هستند، زیرا ما در ماه محرم قرار داریم. همان‌طور که گفته شد، سال جدید از عصر امروز آغاز می‌شود. به آن سال هجری می‌گویند، زیرا به مهاجرت – هجرت – پیامبرمان (صلی الله علیه و سلم) بازمی‌گردد. الله به این رویداد جایگاه بسیار ویژه‌ای بخشیده است. هر روز برکت خاص خود و اهمیت ویژه‌اش را دارد. پیش از آنکه روزه در ماه رمضان واجب شود، روزه گرفتن در ماه محرم واجب بود. در آن زمان مردم از روز اول تا دهم این ماه روزه می‌گرفتند. امروزه نیز کسانی که در این ایام روزه می‌گیرند، پاداش بزرگی دریافت می‌کنند. آن‌ها از نعمات الله متعال بهره‌مند خواهند شد. با این حال، مهم‌ترین چیز این است که در روزهای نهم و دهم یا دهم و یازدهم روزه گرفته شود؛ هر کس باید تا جایی که در توان دارد روزه بگیرد. در این میان، روز عاشورا را نباید تحت هیچ شرایطی از دست داد. باید از این روزهای پربرکت استفاده کرد و آن‌ها را به یکدیگر یادآوری نمود. در سال نو میلادی مردم به یکدیگر تبریک می‌گویند و در میان تمام هیاهوها از خود می‌پرسند: «چه کار کنیم، چگونه جشن بگیریم؟» اما در مقابل، سال نو اسلامی اغلب فراموش می‌شود و به ندرت مورد توجه قرار می‌گیرد. با این حال، شکر الله که روز عاشورا وجود دارد، که بیشتر مسلمانان حداقل آن را به یاد می‌آورند. زیرا این یک روز بسیار مهم است. این‌ها روزهایی هستند که پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) برای آن‌ها ارزش زیادی قائل بود و به ما نیز توصیه می‌کرد. برای متمایز شدن از یهودیان، پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) توصیه کرد که نه فقط یک روز، بلکه دو روز روزه بگیریم. بنابراین، یا در روزهای نهم و دهم و یا در دهم و یازدهم. ان‌شاءالله که الله این ایام را پربرکت گرداند و رحمت خود را به ما عطا کند. ان‌شاءالله که خیر بسیاری به همراه بیاورد و برای تمام بشریت صلح و نجات به ارمغان بیاورد. ما در دورانی زندگی می‌کنیم که ظهور مهدی (علیه السلام) روز به روز نزدیک‌تر می‌شود. ان‌شاءالله که الله به زودی جهانی به ما عطا کند که در آن حکومت او، اسلام و صلح واقعی حکم‌فرما باشد. باشد که الله ما را مبارک گرداند و این برکات را همواره نصیب ما سازد.

2026-06-14

Dergah, Akbaba, İstanbul
الله به کسانی از امت پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) که کاری را از روی فراموشی، اشتباه یا تحت اجبار انجام داده‌اند، بخشیده است. در مورد امت‌های پیشین این‌گونه نبود. این موهبت ویژه‌ای است که به پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) عطا شده است. این افتخار بزرگی است که بخشی از امت پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) باشیم. الله این لطف را به پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) و از طریق او به امتش عطا فرموده است. زیرا پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) حتی در هنگام تولدش فرمود «امت من» و در روز قیامت نیز با کلمات «امت من» برای آن‌ها شفاعت خواهد کرد. او از الله برای امتش طلب آمرزش خواهد کرد. تعلق داشتن به امت او افتخار بسیار بزرگی است. کسی که قدر این را بداند، از رستگاران است. و کسی که قدر آن را نداند، از زیانکاران است. کسی که به دنبال چیزهای دیگر می‌رود و از کسانی پیروی می‌کند که فقط برای این دنیا زندگی می‌کنند، هیچ سودی از آن نخواهد برد، بلکه تنها دچار خسران خواهد شد. آن‌ها در همین دنیا نیز با سختی‌هایی روبرو خواهند شد. و در آخرت، رنج و گرفتاری آن‌ها بسیار بیشتر خواهد بود. به خاطر اینکه اجازه داریم از امت پیامبرمان باشیم، هر روز با ادای نماز شکر، الله را برای این نعمت سپاس می‌گوییم. اگر چیزی را فراموش کنی، برایت گناهی نوشته نمی‌شود. همچنین برای کارهایی که انسان به انجام آن‌ها مجبور می‌شود، هیچ تقصیری بر گردن او نیست. زیرا هم در گذشته و هم امروز، انسان‌ها اغلب به کارهایی مجبور شده‌اند که با دین سازگار نیستند. این امر تا حدی امروز نیز رخ می‌دهد؛ تا زمانی که انسان‌ها وجود دارند، چنین چیزهایی همیشه وجود خواهد داشت. ظالم ممکن است گمان کند که با آزار دیگران و مجبور کردن آن‌ها به انجام کارهایی، چیزی به دست می‌آورد، اما الله فرد مظلوم را می‌بخشد. هرچند امروز این مسئله کمتر آشکار است، اما به ویژه پس از دوران عثمانی، کارهای ناگواری در همه جا به مردم تحمیل می‌شد. الله این اعمال اجباری را بخشیده است. زیرا آن‌ها از روی اراده و اختیار انجام نشده‌اند. اما کسی که چنین کارهایی را داوطلبانه انجام دهد، طبیعتاً باید پاسخگوی آن‌ها باشد. افرادی که با تهدیدهایی مانند «اگر این کار را نکنی، تو را می‌کشم، می‌زنم، مجروح می‌کنم یا به زندان می‌اندازم» مجبور به انجام کاری شده‌اند، به دلیل این شرایط اضطراری بخشیده می‌شوند. الله ما را از همه بدی‌ها و شرور حفظ کند. شکر بی‌کران الله را که به ما اجازه داده شد تا از امت پیامبرمان (صلی الله علیه و سلم) باشیم. ان‌شاءالله که ما از کسانی باشیم که قدر و ارزش این امت را می‌دانند. الله همه ما را ببخشد. الله شفاعت او را نصیب ما بگرداند. بدون شفاعت او ما گمراه می‌شدیم؛ عبادات ما هیچ ارزشی نداشت و اعمال ما هیچ سودی نمی‌بخشید. بنابراین، بزرگترین آرزوی ما این است که ان‌شاءالله به شفاعت پیامبرمان (صلی الله علیه و سلم) دست یابیم. و این شفاعت، با اذن الله، تنها به کسی داده می‌شود که آن را طلب کند. اگر با خود بگویی: «عبادت خودم کافی است» و از او طلب شفاعت نکنی، مرتکب اشتباه بزرگی می‌شوی. الله ما را از این امر حفظ کند، زیرا در غیر این صورت وضعیت تو در آخرت بسیار دشوار خواهد بود. الله همه ما را در پناه خود نگه دارد. الله از همه شما راضی باشد.

2026-06-13

Dergah, Akbaba, İstanbul
به لطف الله، سال جدید هجری ما به‌زودی آغاز می‌شود. برای ما این دقیقاً همان سال نو واقعی است. تقویم اسلامی ما بر اساس تقویم هجری تنظیم می‌شود. تمام عبادات ما نیز بر اساس آن تنظیم می‌شود. به همین دلیل، این روزها بسیار پربرکت هستند. حتی پیش از آنکه روزه در رمضان واجب شود، در ماه محرم روزه گرفته می‌شد. روزه گرفتن از روز اول تا دهم محرم بسیار پربرکت است. اما البته نمی‌توان در محرم روزه گرفت و به جای آن روزه رمضان را ترک کرد. زیرا روزه ماه رمضان فرض (واجب) است. در مقابل، روزه گرفتن در محرم یک سنت است. روزهای نهم و دهم محرم روزهایی هستند که پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) صراحتاً فرمودند که در آن‌ها روزه خواهند گرفت. آغاز دقیق محرم - چه دوشنبه باشد چه سه‌شنبه - هنوز به طور دقیق مشخص نشده است. معمولاً برای این کار، البته به هلال ماه نگاه می‌کنند. اما امروزه دیگر کسی ماه را رصد نمی‌کند. دیگر هیچ‌کس نمی‌داند ماه از کجا طلوع و کجا غروب می‌کند. بنابراین ما بر اساس آنچه مسئولین (اولی‌الامر) تعیین می‌کنند، عمل می‌کنیم. و عبادات خود را بر همان اساس انجام می‌دهیم. اما مهم‌ترین چیز این است که به این روزهای معنوی احترام لازم را بگذاریم. در عوض، مردم به چیزهای دیگر و کاملاً غیرضروری اهمیت می‌دهند. در سال نوی میلادی، آن‌ها این و آن را برنامه‌ریزی می‌کنند و به این ترتیب به زمانی که در واقع بی‌اهمیت است، ارزش مصنوعی می‌بخشند. در آن شب، آن‌ها مرتکب هر گناه قابل تصوری می‌شوند. در مقابل، ما باید سال نوی واقعی خودمان، یعنی سال نوی هجری، را با دعاها و نماز زنده نگه داریم. ما باید از این روزهای خوب، زیبا و پربرکت استفاده کنیم و بهترین بهره را از آن‌ها ببریم. ما نباید بگذاریم این روزها به فراموشی سپرده شوند. ما باید به هر چیزی که ما را به یاد آخرت، الله و پیامبرمان (صلی الله علیه و سلم) می‌اندازد، ارج نهیم و احترام بگذاریم. تقویم هجری، البته نماد هجرت پیامبر ماست. هجرت از مکه به مدینه منوره یکی از بزرگ‌ترین نقاط عطف در تاریخ اسلام است. پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) وطن و مکانی را که دوست داشت - حتی اگر برایش بسیار سخت بود - ترک کرد و تنها به خاطر رضای الله هجرت نمود. و به لطف الله، دقیقاً همین رویداد مبدأ سال نوی اسلامی شد. این آغاز تاریخ اسلام را رقم می‌زند. از آن زمان، تقویم ما بر این اساس پیش می‌رود و اعمال ما بر آن استوار است. باشد که الله این روزها را پربرکت گرداند. باشد که او، ان‌شاءالله، به ما توفیق دهد تا سال‌های زیبای بسیار دیگری را تجربه کنیم. باشد که شکوه اسلام دوباره بدرخشد. همان‌طور که پیامبر ما (صلی الله علیه و سلم) مکه را ترک کرد و به روی جهان گشوده شد، اسلام نیز، ان‌شاءالله، دوباره به روی جهان گشوده خواهد شد. این روزها قطعاً فرا خواهند رسید. عظمت اسلام، ان‌شاءالله، باز خواهد گشت. باشد که الله به همه ما توفیق دهد، ان‌شاءالله، تا به‌زودی این روزها را ببینیم.

2026-06-12

Dergah, Akbaba, İstanbul
طریقت نقشبندیه، الحمدلله، راهی است که انسان‌های نیک را گرد هم می‌آورد تا منش و شخصیت انسان‌ها را هرچه بیشتر تزکیه کند. این راهی است که الله متعال آن را دوست دارد، و این راه پیامبر ماست. این راه جوهر واقعی شریعت است. این راه هیچ‌گونه سازشی را در شریعت نمی‌پذیرد؛ این یک مسیر معنوی، یک طریقت است. کسی که در این راه قدم برمی‌دارد و برکات آن را تجربه می‌کند، ان‌شاءالله از بندگان محبوب الله خواهد بود. بنابراین، اساتید معنوی از زمان پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، این راه را پیموده‌اند تا به مردم خدمت کنند و خشنودی الله را به دست آورند. الله درجاتشان را متعالی گرداند. فیض و مدد معنوی آن‌ها همواره با ما باشد. مدد آن‌ها همچنان ادامه دارد... بدون آن، جهان پابرجا نخواهد ماند. پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «به خاطر این انسان‌های مبارک است که باران و برکت نصیب شما می‌شود، و از طریق آن‌هاست که به پیروزی دست می‌یابید.» همه خیرها تنها به برکت وجود آن‌ها اتفاق می‌افتد. زیرا باطن آن‌ها اخلاصِ محض است. اخلاص به هیچ منفعت شخصی وابسته نیست. هیچ‌گونه چشم‌داشت یا پاداشی انتظار ندارد. دعای روزانه آن‌ها این است: «إلهی أنت مقصودی و رضاک مطلوبی.» «ای الله، تو هدف من هستی. و آنچه ما می‌جوییم، خشنودی توست.» نه هیچ چیز دیگر. دقیقاً همین کار برای بسیاری از مردم دشوار است: انجام دادن کاری تنها و تنها برای خشنودی الله. آن‌ها بیشتر اوقات از روی منفعت‌طلبی شخصی عمل می‌کنند. بنابراین، بدون مدد این اساتید، مردم نمی‌توانستند راه نجاتی بیابند. اینکه پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، پیوسته «امتی» می‌گویند و از الله طلب شفاعت می‌کنند، لطف و رحمت عظیمی برای این امت است. بدون یاری و شفاعت ایشان، وضعیت ما دشوار است. متأسفانه برخی از افراد خود گمراهند و با تلاش فراوان می‌کوشند تا دیگران را نیز گمراه کرده و از راه منحرف سازند. آن‌ها دقیقاً نقطه مقابل اولیاءالله هستند. در آن‌ها هیچ اخلاص، خیر و زیبایی وجود ندارد. راه آن‌ها راه حقی نیست. تنها راه حق، ان‌شاءالله راه کسانی است که از رد پای پیامبر ما پیروی می‌کنند. کسی که از او پیروی کند، به سعادت واقعی دست می‌یابد. پایان عمرشان پربرکت، زندگی‌شان زیبا، و رفتارشان با مردم سرشار از نیکی است. آن‌ها سرشار از برکت هستند و آن را به تمام محیط اطراف خود پرتو می‌افکنند. از طریق این برکت، ان‌شاءالله مدد معنوی آن‌ها به سایر مردم نیز می‌رسد، الحمدلله. الله ما را از راه راست منحرف نگرداند. و ان‌شاءالله که این امر باعث هدایت سایر مردم نیز بشود. مهم‌ترین چیز، اخلاص است. مخلص بودن تنها به خاطر خشنودی الله، بالاترین مقام است. شریک قائل شدن برای الله متعال، شرک نامیده می‌شود. اما اگر اخلاص وجود نداشته باشد؛ اگر عبادت خالص نباشد، دقیقاً همان تبدیل به شرک می‌شود. اگر انسان در دل اهداف منفعت‌طلبانه‌ای داشته باشد یا بخواهد به دیگران آسیب برساند؛ و اگر این را با اخلاص درآمیزد، دقیقاً این همان شرک است. الله ما را از آن حفظ کند. ان‌شاءالله الله همه ما را در این راه ثابت‌قدم بدارد. ان‌شاءالله که هدایت نصیب همه انسان‌ها گردد.

2026-06-11

Dergah, Akbaba, İstanbul
پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، فرمودند: «هرگاه از باغ‌های بهشت گذر کردید، وارد شوید و از نعمت‌های آن‌ها بهره‌مند شوید.» وقتی صحابه پرسیدند: «این‌ها چه نوع باغ‌های بهشتی هستند؟ چگونه ممکن است در روی زمین باغ‌های بهشتی وجود داشته باشد؟»، ایشان پاسخ دادند: «آن‌ها حلقه‌های علم هستند. کسی که به مکانی می‌رود که در آن علم آموخته می‌شود، گویی وارد باغی از باغ‌های بهشت شده است.» با این حال، باید دقت کرد که علم حقیقی و درست را در کجا می‌توان یافت. چیزهای زیادی وجود دارند که شبیه علم به نظر می‌رسند، اما هیچ ارتباطی با آن ندارند و صرفاً ساخته‌ی ذهن خود افراد هستند. آن‌ها می‌گویند: «ما از قرآن آموزش می‌دهیم.» اما قرآن کریم را هرگز نمی‌توان بدون سنت و احادیث درک کرد. احادیث پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، قرآن را تفسیر می‌کنند. آن‌ها احکام آن را نشان می‌دهند و حلال و حرام را روشن می‌سازند. در این راستا، مهم‌ترین چیز برای یک مؤمن، پیروی از راه پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، است. الگوبرداری از ایشان و عمل به سنتشان به بهترین شکل ممکن، برای هر مؤمن، مسلمان و پیرو طریقت ضروری است. هر کس باید تا جایی که در توان دارد تلاش کند. و آنچه را که انسان از عهده‌اش برنمی‌آید، الله می‌بخشد. تا زمانی که موضوع در مورد یک واجب (فرض) نباشد، ترک سنت یا سایر نمازهای مستحب، نه گناهی در پی دارد و نه مجازاتی. اما اگر واجبی ترک شود، مجازاتی به دنبال خواهد داشت و باید حتماً قضا شود. با این وجود، انجام سنت و همچنین عبادات مستحب و توصیه شده، ثواب بسیار زیادی دارد. این‌ها دقیقاً همان باغ‌های زمینی بهشت هستند که پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، درباره‌شان فرمودند: «از نعمت‌های آن‌ها بهره‌مند شوید.» هرچه بیشتر از آن بهره ببری، بیاموزی و استقامت بورزی، سهم تو از این غذای معنوی بیشتر خواهد بود. این امر به انسان هم قدرت درونی و هم قدرت جسمانی می‌بخشد. هنگامی که معنویت رشد می‌کند، جسم نیز قوی‌تر می‌شود که این امر در دنیا و آخرت به نفع انسان خواهد بود. الله حلقه‌های علم پربرکتی نصیب ما بگرداند. زیرا کسانی که از این راه – یعنی راه پیامبر ما – پیروی می‌کنند، با نام اهل سنت و جماعت شناخته می‌شوند. تمام افراد دیگر، یعنی کسانی که راه پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، را نمی‌پذیرند، جزو اهل سنت و جماعت محسوب نمی‌شوند. حتی اگر خود را چنین بنامند، در حقیقت هیچ ارتباطی با آن ندارند. تنها راه درست، راه پیامبر ما، صلی الله علیه و سلم، است. پیروی از این راه، به رستگاری منجر می‌شود. الله همه‌ی ما را در این راه ثابت‌قدم بدارد، ان‌شاءالله.

2026-06-10

Dergah, Akbaba, İstanbul
شکر الله که امسال هم سال زیبایی بود. چگونه می‌تواند زیبا باشد؟ آخر مردم می‌گویند که زیبا نبود. هرچه الله به ما می‌دهد، زیباست. آنچه الله بخواهد رخ می‌دهد. انسان باید چیزها را همان‌گونه که پیش می‌آیند بپذیرد و خوبی‌هایشان را ببیند. تو باید جنبه‌های مثبت را ببینی. تمرکزِ تنها بر بدی‌ها، هیچ سودی برایت ندارد. هر کاری که الله انجام می‌دهد خیر است. بنابراین نباید شکایت کرد. به جای شکایت کردن، باید خود را با شرایط وفق داد و همه‌چیز را همان‌طور که هست پذیرفت... این برای انسان بسیار سودمند است، به‌ویژه برای مسلمانان و مؤمنان. حتی کسی که مؤمن یا مسلمان نیست نیز، اگر چیزها را همان‌گونه که هستند بپذیرد، به آرامش درونی دست می‌یابد. در غیر این صورت، او وقت خود را در درگیری مداوم با خود و دیگران می‌گذراند و با همه نامهربان است. آن‌گاه دیگران نیز او را طرد می‌کنند و دیگر نه آرامشی باقی می‌ماند و نه زیبایی. بدین ترتیب، با اذن الله این سال پربرکت را نیز پشت سر گذاشتیم، شکر الله. عده‌ای به حج سفر کردند؛ این نعمت نصیب آن‌ها شد. حجشان مبارک باشد و الله آن را بپذیرد. روزهای عید نیز به پایان رسیدند. ان‌شاءالله که برای همه ما پر از برکت بوده‌اند. الله به ما برکت دهد و نگذارد از این راه منحرف شویم. الله ما را نیز از حکمت خود بهره‌مند سازد. انسان حکیم با آن، تمام خوبی‌های زندگی را به دست آورده است. در مقابل، انسانِ بدون حکمت، به‌راستی بداقبال است. او همیشه به جای خوبی، انتظار بدی دارد؛ یا بهتر است بگوییم: او هر اتفاقی که می‌افتد را بد می‌پندارد. او خوبی را بدی می‌پندارد و نمی‌تواند هیچ‌چیز را همان‌گونه که هست بپذیرد. ان‌شاءالله که الله ما را در زمره این افراد قرار ندهد. الله به همه ما آرامش عطا فرماید.

2026-06-08

Lefke
وَأَنفِقُوا مِن مَّا رَزَقْنَاكُم (63:10) الله، عز و جل، می‌فرماید: «از آنچه به شما روزی داده‌ایم، انفاق کنید.» الله، عز و جل، این را فرمان می‌دهد تا هم به نفع خودتان و هم به نفع دیگران باشد. از آنجا که در حال حاضر دائماً با چنین موقعیت‌هایی مواجه هستیم، برادران و خواهران می‌پرسند: «آیا باید در خانه آذوقه ذخیره کنیم؟ چه مقدار باید داشته باشیم و چه باید بکنیم؟» مولانا شیخ ناظم همیشه می‌فرمود: «حتماً در خانه آذوقه داشته باشید.» الله ما را حفظ کند، اما هیچ‌کس نمی‌داند چه چیزی در پیش است. بنابراین همیشه باید برای چهل روز یا دو ماه در خانه آذوقه ذخیره داشت. در این رابطه شاید برخی بگویند: «اما مواد غذایی بالاخره فاسد می‌شوند.» دقیقاً به همین دلیل باید آن‌ها را به‌موقع به فقرا و نیازمندان بدهید. از این طریق، از یک سو خودتان را تأمین می‌کنید و از سوی دیگر نیازمندان بسیاری هستند که دقیقاً منتظر همان چیزی هستند که شما می‌توانید از آن چشم‌پوشی کنید. افراد بسیاری هستند که به آن وابسته‌اند. بنابراین این کار از هر نظر عملی زیبا و معقول است. به این سخنان مبارک مولانا شیخ ناظم پایبند باشید و از آذوقه خود محافظت کنید. در گذشته، مردم در روستا آرد، نمک و روغن خود را سالی یک بار می‌خریدند. به محض اینکه محصولاتشان را می‌فروختند، این اقلام را تهیه می‌کردند و برای تمام سال کفایت می‌کرد. مانند امروز، مردم هر روز به خرید نمی‌رفتند. امروز روی محصولات تاریخ انقضا چاپ می‌شود؛ به محض فرا رسیدن این تاریخ، همه چیز مستقیماً در سطل زباله می‌افتد. این، به بیان ساده، کاملاً بی‌معنی است. حتی روی نمک هم تاریخ انقضا چاپ می‌کنند. در حالی که نمک حتی در هزار سال هم فاسد نمی‌شود. در مورد عسل هم دقیقاً همین‌طور است. روی برخی چیزها تاریخ‌هایی چاپ می‌کنند که تنها و به طور غیرضروری به اسراف مواد غذایی منجر می‌شود. پس مواد را پیش از انقضای آن‌ها اهدا کنید. زیرا امروزه فقرا – ماشاءالله – اغلب بیشتر از ثروتمندان به تاریخ‌ها دقت می‌کنند. آن‌ها بدون اینکه خم به ابرو بیاورند آن را دور می‌اندازند و دیگر استفاده نمی‌کنند. در حالی که می‌توان از این مواد بدون هیچ مشکلی همچنان استفاده کرد. حتی اگر یک یا دو سال هم گذشته باشد، این محصولات معمولاً هیچ مشکلی ندارند. تنها در مورد تعداد اندکی از مواد غذایی واقعاً جای نگرانی است. چیزهای بسیار کمی هستند که پس از پایان مهلتشان واقعاً فاسد شوند. اما امروز ما در یک جامعه‌ی مصرف‌گرایِ مبتنی بر دور ریختن زندگی می‌کنیم – این اسرافِ محض است. می‌گویند: «هر چه بیشتر مصرف کنید و دور بیندازید، اقتصاد بیشتر رونق می‌گیرد.» آن‌ها یک چرخه‌ی دائمی از خریدن و دور انداختن ایجاد کرده‌اند. اما در جایی که پای اسراف در میان باشد، هیچ چیز خوبی نمی‌تواند پدید آید. اسراف هرگز خوب نیست. برکت از بین می‌رود و رزق و روزی مردم و کل کشور کاهش می‌یابد. تورم امروز و تمام بحران‌هایی که با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنیم، نتیجه‌ی مستقیم این اسراف است. اگر مردم تنها آنچه را که واقعاً نیاز دارند می‌خریدند و اسراف نمی‌کردند، وضع کل کشور خوب می‌شد. در آن صورت، نه نیازی وجود داشت و نه فقری. این صحبت‌های همیشگی درباره‌ی «رونق بخشیدن به اقتصاد» تنها ساخته و پرداخته‌ی غرب است. در واقع این فقط به این معناست: «مدام بخر، مصرف کن و دور بینداز.» به همین دلیل قیمت‌ها کاملاً از کنترل خارج شده‌اند؛ خرید همه‌چیز غیرممکن شده است. برای هیچ‌کس دیگر پولی باقی نمانده است. به الله قسم، دیگر کسی نمی‌داند که مردم اصلاً چگونه باید چرخ زندگی‌شان را بچرخانند. اما با اذن الله، راه‌حلی در پیش است. این وضعیت تنها با ظهور مهدی (علیه‌السلام) دوباره رو به بهبودی خواهد رفت. زیرا متأسفانه آن‌ها نه تنها اقتصاد، بلکه همه‌چیزِ دیگر را نیز کاملاً نابود کرده‌اند. همه‌جا هرج‌ومرج حاکم است. دست به هر چه بزنید، در دستانتان از هم می‌پاشد. آن‌ها می‌گویند که اوضاع بهتر خواهد شد، اما نه بهبودیِ واقعی وجود دارد و نه کسی که اصلاً قادر به اصلاح آن باشد. بنابراین، همان‌طور که در ابتدا اشاره کردم: در راه الله خیرات و انفاق کنید. هیچ‌کس نمی‌داند در این دنیا چه اتفاقی در پیش است. بنابراین، همیشه برای یک یا دو ماه آذوقه ذخیره کنید. سپس هنگامی که تاریخ انقضا نزدیک شد، آن را به نیازمندان بدهید تا آن‌ها نیز از آن بهره‌مند شوند. به این ترتیب شما پاداش بزرگی به دست می‌آورید و روزیِ آن‌ها از طریق دستان شما به آن‌ها می‌رسد. الله روزی‌دهنده (الرزاق) است؛ با این حال او تو را واسطه‌ی خود قرار می‌دهد، تا زمانی که نعمت‌هایش به مردم می‌رسد، تو نیز در پاداش آن شریک باشی. این لطف و رحمتی بی‌اندازه بزرگ از جانب الله، عز و جل، است. هنگامی که نیازِ دیگری را برطرف می‌کنی، این در حقیقت برکت و لطفی بزرگ از جانب الله برای خودِ توست. همان‌طور که در یک حدیث شریف نیز آمده است: «دستِ دهنده بهتر از دستِ گیرنده است.» ان‌شاءالله ما همیشه از کسانی باشیم که می‌بخشند. الله برکات ما را مستدام بدارد. او خدمت ما را پایدار بدارد. ان‌شاءالله نیکی، لطف و سخاوتِ مولانا شیخ ناظم بر همه‌ی ما و در همه‌جا گسترده شود.