Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

«و به خاطر چهرهٔ نیکویش از ابرها طلب باران می‌شود.» به خاطر حرمت چهرهٔ پیامبرمان، صلی الله علیه و آله و سلم، خداوند باران می‌فرستد. این نیز یکی از معجزات پیامبر ما، صلی الله علیه و آله و سلم، است. هنگامی که او کودکی بیش نبود، خشکسالی‌ای مانند آنچه امروزه شاهد آن هستیم، رخ داد. در آن زمان، عمویش پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، را با خود برد. خداوند حفظ کند، امروزه در سراسر جهان خشکسالی است. باران نمی‌بارد؛ و اگر ببارد، تبدیل به سیل می‌شود و ویرانی بر سر مردم می‌آورد. بنابراین عمویش او را با خود برد و دعا کرد: «ای Allah، به خاطر این کودک، به ما باران عطا فرما.» پس از آن، باران فراوان بارید. هم انسان‌ها و هم حیوانات نجات یافتند. این یک رویداد مشهور است. به همین دلیل، طلب هر خیر و خوبی به خاطر او، سنت پسندیده‌ای است. کسی که به او ایمان دارد، قطعاً این برکت را دریافت خواهد کرد. او انواع شفا، برکت و فرزندان صالح دریافت می‌کند. به حرمت او درخواست کنید. زیرا وقتی برای خودمان دعا می‌کنیم، اگرچه خداوند دعاها را رد نمی‌کند، اما می‌تواند اجابت آنها را به تأخیر بیندازد. اما وقتی به خاطر حرمت پیامبر دعا می‌شود، خداوند مردم را منتظر و ناامید نمی‌گذارد. خداوند به ما یاری رساند. امروزه مردم در مشکلات زیادی زندگی می‌کنند. همچنین تعداد بسیار کمی از مردم به یاد روز مولود، ماه تولد پیامبر، هستند. به ندرت کسی آن را به یاد می‌آورد. و حتی اگر کسانی باشند که آن را به یاد آورند، دیگران ظاهر می‌شوند و سعی می‌کنند مردم را از آن بازدارند و می‌گویند: «این مجاز نیست، شما مرتکب گناه می‌شوید.» وقتی این کار را می‌کنند، مردم را از اجر، برکات و شفاعت محروم می‌کنند. ان‌شاءالله امشب برای باران تسبیح خواهیم خواند. همچنین امشب، شب مولود پیامبر ما، صلی الله علیه و آله و سلم، است و هیچ‌کس نمی‌تواند وقایع آن شب را انکار کند. حتی کسانی که شدیدترین مخالفت را با پیامبر داشتند، نمی‌توانند آنچه را که در آن شب اتفاق افتاد انکار کنند. در آن شب، آتش هزار سالهٔ مجوسی خاموش شد. کاخ کسری فرو ریخت. در آن شب اتفاقات شگفت‌انگیز زیادی رخ داد. بنابراین، متبرک بودن شب مولود، از زمان تولدش نشانه‌ای برای مردم بود. مؤمنان باید این را بدانند. کتاب‌ها و آثاری دربارهٔ مولود وجود دارد که آن را توصیف می‌کنند و از وقایع آن شب می‌گویند. آنها همچنین مردم را از خواندن این کتاب‌ها منع می‌کنند، آن را «بدعت» می‌نامند و از کسانی که این کار را می‌کنند خشمگین می‌شوند. به همین دلیل، آنها نمی‌خواهند مردم را در مورد تولد پیامبر و برکاتی که در آن وجود دارد، آگاه کنند. آنها می‌گویند: «ما مسلمان هستیم، به این نیاز نداریم.» آنها می‌گویند: «این بدعت است، این مجاز نیست. پیامبر این کار را نکرده است.» پیامبر، صلی الله علیه و آله و سلم، خود متبرک است؛ هر روزی که با او سپری می‌شد، از متبرک‌ترین روزها بود. ما در آن زمان زندگی نکرده‌ایم. به همین دلیل سعی می‌کنیم تا حد امکان کارهایی انجام دهیم که یاد او را گرامی بدارد. بنابراین ما امشب نیز، با اجازهٔ خداوند، به حرمت پیامبر، برای هر خیر و خوبی دعا می‌کنیم. برای پیروزی اسلام دعا می‌کنیم. باشد که رهبر حقیقی ظهور کند. باشد که او به این جاهلان حد و مرزشان را نشان دهد، مسلمانان را بیدار کند و بشریت را نجات دهد. برای این دعا می‌کنیم، ان‌شاءالله. خدا را شکر، در این مناسبت، جامعهٔ خود را اینجا داریم: مؤمنان، مریدان، عاشقان. این مکانی که در آن هستیم، در زمان شیخ محمد ناظم (قدس سره) ساخته شده است. در آن زمان نیز جامعه بزرگ بود؛ و اکنون، ماشاءالله، دوباره با حمایت معنوی و برکت او در حال رشد است. در این مناسبت، ان‌شاءالله امشب، افتتاح مسجد جدیدمان را انجام خواهیم داد. در آنجا دوباره تسبیح خواهیم خواند. باشد که خداوند برکت خود را بر آن نازل فرماید. باشد که این برکت، ظاهری و باطنی، نصیب ما شود، ان‌شاءالله. خداوند آن را متبرک گرداند. باشد که باران فضل و رحمت خود را به فراوانی بر ما ببارد. خداوند به گمراهان، سرگردانان و فریب‌خوردگان هدایت عنایت فرماید، ان‌شاءالله.

الحمدلله و شکر لله، هر چقدر که ما از خداوند تشکر کنیم، هر چقدر که او را ستایش کنیم، هرگز کافی نخواهد بود. سپاسگزاری ما برای اینکه به عنوان عضوی از امت پیامبرمان (صلی الله علیه و آله و سلم) آفریده شده‌ایم، باید بی‌پایان باشد. باید با هر نفس از خداوند متعال تشکر و او را ستایش کرد. سپاسگزاری ما نسبت به او بی حد و مرز است، زیرا او ما را به عنوان عضوی از این امت شگفت‌انگیز آفریده و این نعمت را به ما ارزانی داشته است. یک مؤمن باید از این امر آگاه باشد. به‌ویژه کسانی که به یک طریقت تعلق دارند، باید بدانند که بزرگترین نعمت، عضویت در امت پیامبرمان (صلی الله علیه و آله و سلم)، پیمودن راه خداوند و پیروی از بندگان محبوب اوست. اگر از مردم در مورد وضعیت کنونی جهان بپرسید، می‌گویند: «ما هرگز چیزی بدتر از این ندیده‌ایم.» شیخ ما مولانا ناظم در مورد دنیا می‌فرمود: «هر روز آینده بدتر از روز قبل خواهد بود.» یعنی از نظر دنیوی، اوضاع رو به بهبود نیست. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) در مورد این زمان فرموده‌اند: «این زمان فتنه - آزمایش و اختلاف است.» این زمان، زمان فتنه است، اما برای مؤمن بهترین زمان است. ممکن است بپرسید: «چگونه می‌تواند بهترین زمان باشد، در حالی که این همه ظلم و ستم وجود دارد، در حالی که این همه اتفاقات بد رخ می‌دهد؟» زیرا خداوند متعال چنین خواسته است. کسی در کارهای خداوند دخالت نمی‌کند. حکمت او مورد سوال قرار نمی‌گیرد. خداوند متعال مورد سوال قرار نمی‌گیرد. کسی نمی‌گوید: «چرا این کار را کردی؟» خیلی از افرادِ به ظاهر باهوش این گونه سوالات را می‌پرسند. «در آنجا این همه انسان می‌میرند، این همه ظلم می‌شود.» «چرا خداوند متعال دخالت نمی‌کند؟» این سوال، خداوند ما را حفظ کند، بزرگترین نوع کفر است. از نظر اسلامی، اینگونه است - استغفرالله! - که انگار خداوند متعال را مانند یک سلطان یا رئیس جمهور مورد بازخواست قرار می‌دهی و می‌پرسی: «چرا در برابر ظلم دخالت نمی‌کند؟» در حالی که همه چیز طبق خواست او اتفاق می‌افتد. هیچ چیز بدون اراده او اتفاق نمی‌افتد. بنابراین، همانطور که قبلاً گفتیم، یک مسلمان هرگز نباید مخالفت کند. او باید از خداوند متعال تشکر کند. او نباید در کارهای او دخالت کند. همچنین نباید قضاوت کرد: «یکی این کار را کرده است، این مجازات اوست، و دیگری آن کار را کرده است، این پاداش اوست.» تو نباید در کارهای خداوند متعال دخالت کنی. تو باید به خودت، به نفس خودت نگاه کنی. تو نباید به چیزهای دیگر بپردازی. هر چه اتفاق می‌افتد، به خواست خداوند است. ما در آخرالزمان زندگی می‌کنیم و آنچه را که تجربه می‌کنیم، نشانه‌های این زمان است. باید به این باور داشته باشی تا آرامش پیدا کنی و خداوند متعال از تو راضی باشد. البته ما با ظلم موافق نیستیم. نباید ظلمی را که اتفاق می‌افتد، تأیید کرد. اما در عین حال با خواست خداوند نیز مخالفت نمی‌کنیم. خداوند متعال هر چه بخواهد انجام می‌دهد و از هر چه بخواهد خودداری می‌کند. هیچ کس نمی‌تواند در اراده او دخالت کند. هیچ کس نمی‌تواند اراده او را تغییر دهد. بنابراین، یک مؤمن باید این را بداند. او باید برای وضعیت خود سپاسگزار باشد تا خداوند او را ثابت قدم بدارد. حتی همین فکر مذموم است، اما صرفِ یک فکر، گناهی بر انسان محسوب نمی‌شود. اگر چیزی از ذهن انسان بگذرد، وسوسه شود یا چیزی فکر کند، اما آن را به زبان نیاورد و بگوید: «کاش طور دیگری بود»، اهمیتی ندارد. این کار شیطان است، در درون باقی می‌ماند. هیچ اهمیتی ندارد. اما بلند شدن، مردم را گیج کردن و پرسیدن: «چرا این اتفاق می‌افتد؟ چرا ظلم وجود دارد؟» ... همه چیز زمان خودش را دارد. وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ (28:83) سرانجام نیک، عاقبت نهایی، از آنِ پرهیزگاران است. باید این را دانست و صبورانه منتظر ماند. هیچ چیز بی‌حساب نخواهد ماند. برای همه چیز، تا کوچکترین ذره، حسابرسی خواهد شد. فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ (99:7-8) هر کس به اندازه ذره‌ای کار نیک انجام دهد، آن را خواهد دید. و هر کس به اندازه ذره‌ای کار بد انجام دهد، آن را نیز خواهد دید. بنابراین، مؤمن باید در راه پیامبرمان بماند و قدر آن را بداند. کسی که قدر این را بداند، برنده می‌شود. کسی که این کار را نکند، زندگی‌اش مانند علفی است که می‌روید و از بین می‌رود. او زندگی خود را بدون به دست آوردن هیچ چیز با ارزشی تلف کرده است. می‌گویند «زندگی‌اش را باخته است»، این یک اصطلاح امروزی است. این عبارت کاملاً به بعضی از افراد می‌آید، به بعضی دیگر نه. کسی که واقعاً زندگی‌اش را از دست می‌دهد، کسی است که بیهوده در این دنیا زندگی می‌کند، وقتش را با بازی، تفریح و چیزهای بی‌ارزش می‌گذراند و فکر می‌کند چیزهای زیادی به دست آورده است. در حالی که در حقیقت تمام زندگی‌اش را به بازی گرفته است. خداوند ما را از این امر حفظ کند. ان‌شاءالله قدر زندگی‌مان را بدانیم.

سپاس خداوندی را که ما را در چنین مناسبت‌های زیبایی گرد هم آورده است. خداوند حضور تک تک شما را به بهترین وجه پاداش دهد. زیرا ما اینجا گرد هم آمده‌ایم تا رضایت خداوند را جلب کنیم و به خاطر عشق به پیامبرمان، که درود و رحمت خداوند بر او باد. خداوند از همه شما راضی باشد. میلاد شریف، زادروز پیامبر ماست، که درود و رحمت خداوند بر او باد. او نوری برای بشریت است. زیرا خداوند، متعال و باشکوه، بشریت را از نور پیامبر آفریده است. بنابراین، وقتی پیامبر را گرامی می‌داریم و دوستش داریم، رضایت خداوند را به دست می‌آوریم. بنابراین، این سؤال پیش می‌آید: «سودمندترین چیز برای انسان چیست؟» پول، ثروت، دارایی... همه اینها هیچ فایده واقعی ندارند. سود واقعی، بزرگترین سود برای یک مسلمان، دوست داشتن پیامبر، که درود و رحمت خداوند بر او باد، گرامی داشتن او و پیروی از راه اوست. خداوند متعال و باشکوه، همه نعمت‌ها را به افتخار پیامبر آفریده است، حتی نعمت‌هایی که نصیب غیرمسلمانان می‌شود. هر کس از این نعمت بهره‌مند شود، در حقیقت از نور پیامبر بهره می‌برد. هر چه در جهان و کیهان وجود دارد، خداوند متعال و باشکوه، به افتخار پیامبر آفریده است. دوست داشتن او برای یک مسلمان وظیفه است. کسی که عشقی به پیامبر ندارد، شیطان است. و پیروانش نیز او را دوست ندارند. و به همین ترتیب، مسلمانان را گمراه می‌کنند. شیطان با این نیرنگ که می‌گوید: «اگر پیامبر، که درود و رحمت خداوند بر او باد، را بیش از حد دوست داشته باشی، شرک می‌ورزی و برای خدا شریک قرار می‌دهی» فریب می‌دهد. کسانی که عقل ضعیفی دارند، فریب این نیرنگ را می‌خورند، دشمن مسلمانان می‌شوند و آنها را آزار می‌دهند. آنها با تمام توان سعی می‌کنند مانع این عشق شوند. این پدیده از زمان پیامبر، که درود و رحمت خداوند بر او باد، وجود داشته است. به محض اینکه فرصتی می‌بینند، ظاهر می‌شوند، آشوب ایجاد می‌کنند و مردم را از راه راست منحرف می‌کنند. آنها تمام تلاش خود را می‌کنند تا کسانی را که از پیامبر پیروی می‌کنند، از راه به در کنند. آنها وانمود می‌کنند که حق با آنهاست، اما به بدی دعوت می‌کنند. با این استدلال که «شرک ممنوع است»، عشق و احترام به پیامبر، که درود و رحمت خداوند بر او باد، را منع می‌کنند. به این ترتیب، مردم را از این رحمت محروم می‌کنند. بنابراین، شفاعت پیامبر، که درود و رحمت خداوند بر او باد، و نعمت‌هایی که خداوند به او عطا کرده است، از مردم دریغ می‌شود. آن گروهی که فریب شیطان را می‌خورند و خود را مسلمان می‌نامند، اغلب احادیث شریف را بهتر می‌دانند. اما آنها کسانی هستند که می‌خوانند، اما نمی‌فهمند. اگر می‌فهمیدند، اینگونه عمل نمی‌کردند. پیامبر، که درود و رحمت خداوند بر او باد، می‌فرماید: «هر کس بر من درود بفرستد، من درودش را پاسخ می‌دهم. و خداوند، متعال و باشکوه، ده برابر به او پاداش می‌دهد.» البته این برای شیطان خار چشم است. او نمی‌خواهد مسلمانان چنین پاداشی دریافت کنند و به خداوند، متعال و باشکوه، نزدیک شوند. او می‌خواهد همه آنها را با خود به جهنم ببرد. به همین دلیل، میلاد مناسبت بسیار زیبایی است. چقدر زیباست که در همه جا جشن گرفته می‌شود. اما متأسفانه جاهایی وجود دارد که آن را ممنوع می‌کنند و نمی‌خواهند. بنابراین، این نعمت بزرگ از آنها نیز دریغ می‌شود. آنها خود را از بزرگترین سود زندگی‌شان محروم می‌کنند. آنها ممکن است بگویند: «ما خودمان این کار را نمی‌کنیم.» اگر خودت این کار را نمی‌کنی، پس رهایش کن. اما اگر دیگران را از آن منع کنی، تو نیز مسئول هستی. خداوند ما را از شر شیطان حفظ کند. ان‌شاءالله در راه پیامبر، که درود و رحمت خداوند بر او باد، ثابت قدم بمانیم. ان‌شاءالله از بندگان محبوب او باشیم. ان‌شاءالله خداوند این ایام را مبارک گرداند.

جشن گرفتن تولد پیامبرمان و یادبود او، ان‌شاءالله، راهی برای جلب رضایت خداوند است. حال، برخی می‌گویند: «چیزی به نام مولود وجود ندارد.» آنها فقط به دنبال بهانه‌ای هستند تا احترام و عشق به پیامبرمان (صلی الله علیه و آله و سلم) را تضعیف کنند، اما به خواست خدا در این کار موفق نخواهند شد. زیرا عشق به پیامبر برای هر مسلمانی واجب است. خدا را شکر، به همین مناسبت امروز سفر خود را به قبرس آغاز می‌کنیم. گرد آمدن در آنجا برای رضای خدا با برادران و جشن گرفتن مولود، بسیار پربرکت خواهد بود. ان‌شاءالله، این مولود، سرآغاز خیر و برکت فراوان باشد. باشد که ایمان ما را تقویت کند و شفاعت پیامبرمان را نصیب ما گرداند. زیرا بدون پیامبر و عشق او، هیچ کاری برای ما میسر نخواهد شد. هر کس پیامبرمان را دوست داشته باشد، مورد محبت او نیز قرار خواهد گرفت (صلی الله علیه و آله و سلم). گفته شده است: «انسان با کسی است که دوستش دارد.» بنابراین، ان‌شاءالله، در بهشت در کنار او خواهیم بود. زیرا این یکی از سخنان پربرکت اوست. پس هر که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را دوست بدارد و گرامی بدارد، قلبش همواره مملو از آرامش است. چنین انسانی نه ترسی دارد و نه نگرانی. اما کسانی که او را دوست ندارند، همیشه بهانه‌ای می‌یابند - «این اشتباه است، آن حرام است» - تا دیگران را به جهنم آرزو کنند. و در عین حال گمان می‌کنند که خودشان به بهشت می‌روند. در حالی که بدون شفاعت پیامبرمان (صلی الله علیه و آله و سلم) رسیدن به بهشت تقریباً غیرممکن است. عشق به پیامبر است که ما را از جهنم نجات می‌دهد. خداوند این روز مبارک را گرامی بدارد و ان‌شاءالله برکات خود را بر ما نازل فرماید. ان‌شاءالله در بهشت همسایه او خواهیم بود. زیرا این ماه مبارک، ماه پیامبر است. ان‌شاءالله به برکت او، همه مشکلات و سختی‌ها پایان یابد و خداوند مهدی علیه السلام را برای ما بفرستد. خداوند آن را متبرک گرداند.

الله متعال و بلندمرتبه در سوره‌ای که تلاوت می‌کنیم می‌فرماید: وَيۡلٞ لِّلۡمُطَفِّفِينَ ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ الله متعال و بلندمرتبه به کسانی که مردم را فریب می‌دهند، در معاملات و کسب روزی خود تقلب می‌کنند، می‌فرماید: «وای بر آنها!» «ویل» نام دره‌ای در جهنم است. کسانی که مردم را فریب می‌دهند، در وزن کردن تقلب می‌کنند، کسانی که قولی می‌دهند، پول آن را می‌گیرند، اما به تعهد خود عمل نمی‌کنند، به این دره وارد می‌شوند. الله متعال و بلندمرتبه به آنها می‌گوید: «وای بر آنها!» با چنین سودهایی، آنها اهل جهنم می‌شوند. نه بهشت. حتی اگر فکر کنند در این دنیا چیزی به دست آورده‌اند، در حقیقت برای خود جهنم را فراهم کرده‌اند. زیرا آنها به حقوق همنوعان خود تجاوز می‌کنند. این یک روی سکه است. دوم، الله متعال و بلندمرتبه دستور می‌دهد: هرگاه معامله‌ای انجام می‌دهید، قرض می‌گیرید یا هر کاری می‌کنید، آن را بنویسید. این یک فرمان است، به آن عمل کنید. نگویید: «او برادر من است، دوست من است، پانزده بار به حج رفته است، پنج بار در روز نماز می‌خواند، او قابل اعتماد است.» «نیازی به نوشتن نیست، به این مرد می‌توان اعتماد کرد.» هرگز اینقدر سهل‌انگار نباشید. الله متعال و بلندمرتبه، هیچ‌کس را از این فرمان مستثنی نکرده است. او می‌فرماید: «آن را بنویسید.» الله نمی‌گوید که حتی به نزدیکانتان اعتماد نکنید، اما می‌فرماید: «آن را بنویسید.» زیرا انسان فرشته نیست. اولاً، او نفس دارد. ثانیاً، وسوسه‌های شیطان وجود دارد. و دنیا انسان را فریب می‌دهد. بنابراین، وقتی معامله‌ای می‌کنید، حتماً آن را بنویسید - همچنین برای حفظ حق طرف مقابل خود. زیرا اگر بیش از حد اعتماد کنید، ممکن است نفس طرف مقابل غلبه کند. شاید نیات او در ابتدا خوب باشد و بخواهد به قول خود عمل کند. اما بعداً نفس دخالت می‌کند. در نتیجه، نه تنها برکت معامله از بین می‌رود، بلکه مرتکب گناه نیز می‌شوید. همانطور که کسی که شما را فریب می‌دهد گناه می‌کند، شما نیز در این گناه شریک هستید، زیرا زمینه آن را فراهم کرده‌اید. حالا نگویید: «چطور ممکن است؟ پول من که از بین رفته است!» بله، چون با عدم رعایت فرمان الله، زمینه را برای آسیب رساندن و گناه کردن این شخص فراهم کرده‌اید. این یک مسئولیت سنگین است. اسلام، می‌توان گفت، تا ریزترین جزئیات مورد توجه قرار گرفته است. فقط به این فکر نکنید که: «او مرا فریب داد، پولم از بین رفت.» علاوه بر پول از دست رفته، شما در گناه مشارکت نیز سهیم هستید. با اشتباه خود، این امر را ممکن کرده‌اید. بنابراین، پیروی از این دستورات، دستورات اسلام، بسیار مهم است. بدون اینکه بگویید: «این پدر من است، برادر من است، برادر بزرگتر من است، خواهر من است، دوست من است»... چیزی به نام «چک سفید امضا» در اسلام وجود ندارد. اگر چنین چکی را امضا کرده‌اید، باید آن را پرداخت کنید. در غیر این صورت، خانه و کسب و کار شما توقیف می‌شود. با اینکه هزار بار این را موعظه می‌کنیم، مردم هنوز می‌آیند و شکایت می‌کنند: «دقیقاً همین اتفاق برای ما افتاده است.» برادر من، این را من نمی‌گویم، الله متعال و بلندمرتبه می‌گوید. ۱۵۰۰ سال پیش اینگونه بود و امروز هم همینطور است: وقتی انسان فرصتی می‌بیند، نفس او بی‌رحم است. بنابراین، احتیاط لازم است. مواظب اموالتان باشید. مواظب روزی‌تان باشید. آن‌طور که الله متعال و بلندمرتبه دستور داده است عمل کنید تا اعمالتان مبارک باشد. زیرا وقتی چنین بی‌عدالتی رخ می‌دهد، پول، به قول معروف، «نجس» می‌شود. «نجس شدن» یعنی از نظر شرعی، کثیف و آلوده می‌شود. همه چیز را آلوده می‌کند. در حالی که این پول از دستی به دست دیگر می‌رود، این آلودگی و ناپاکی گسترش می‌یابد و برکت از بین می‌رود. بنابراین هوشیار باشید تا بعداً مجبور به شکایت نشوید. اغلب مردم نزد شیخ بابا می‌آمدند و او می‌گفت: «برادر من، چرا قبل از وقوع حادثه نمی‌پرسی، بلکه زمانی که بچه در چاه افتاده است می‌پرسی؟» دقیقاً به همین دلیل باید مراقب بود. ان‌شاءالله مسلمان روزی خود را با حرام نیامیزد. خداوند ما را حفظ کند. خداوند همه را هدایت کند. و خداوند کسانی را که فکر می‌کنند چیزی به دست آورده‌اند، به بصیرت برساند، زیرا این سود نیست، بلکه گودالی در جهنم است که خودشان حفر می‌کنند. خداوند ما را از آن حفظ کند.

وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا رَحۡمَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ (۲۱:۱۰۷) باشد که برکت این ماه مقدس با ما باشد. این ماه مبارک ربیع الاول، ماه ولادت پیامبر ماست. خداوند ما را با این نعمت مفتخر کرده است. برای این بار دیگر از او سپاسگزاری می‌کنیم. دیروز افراد مبارکی به دیدار ما آمدند. آنها متعلق به یک طریقت از پاکستان، اهل سنت و جماعت هستند. آنها خدمت بسیار مهمی انجام می‌دهند. آنها به شدت علیه کسانی که به پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) احترام نمی‌گذارند، فعالیت می‌کنند. آنها چیز بسیار زیبایی گفتند که ما هرگز به آن فکر نکرده بودیم. آنها گفتند: «در این سال، در این ماه مولود، ۱۵۰۰امین سالگرد تولد پیامبر ما است.» پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) ۱۵۰۰ سال پیش با حضور خود دنیا را مفتخر کرد. نور او از ابتدای زمان وجود داشته است، اما ورود او به این دنیا با جسم مبارکش در این سال ۱۵۰۰امین سالگرد خود را سپری می‌کند. ان‌شاءالله این نشانه خوبی است که نویدبخش خوبی‌هاست. باشد که این ظلم، این شر و این بی‌عدالتی پایان یابد. زیرا خود به خود از بین نخواهند رفت. پیامبر ما به مردم، و به ویژه مسلمانان، مژده داده است که فردی از نسل او خواهد آمد. او ما را نجات خواهد داد. زیرا دنیا در ظلم، بی‌عدالتی، همه بدی‌ها و همه گناهان غرق شده است. فقط این شخص می‌تواند دنیا را از آن پاک کند. او دنیا، تمام دنیا را دوباره کاملاً پاک خواهد کرد. ان‌شاءالله اینها نشانه‌های آن هستند. این زمان نزدیک است، ان‌شاءالله. البته چقدر نزدیک است، نمی‌دانیم. اما وقتی به وضعیت امروز جهان نگاه می‌کنیم، مشخص می‌شود: هرگز چنین زمان بدی وجود نداشته است. از زمان آدم (علیه السلام) شر زیادی وجود داشته است، اما هرگز در این حد نبوده است. بله، ظلم زیاد بود، بسیاری از مردم کشته شدند، و اتفاقات بد بی‌شماری رخ داد؛ اما حداقل در آن زمان مردم هنوز به چیزی ایمان داشتند. اما مردم امروز دیگر به هیچ چیز ایمان ندارند. آنها فقط از هوس‌های خود و دستورات شیطان پیروی می‌کنند. دقیقاً به همین دلیل هرگز زمان بدتری مانند امروز وجود نداشته است. اما همانطور که همه چیز صعود خود را دارد، پس از آن نزول نیز وجود دارد. این زمانی که ما در آن زندگی می‌کنیم، اوج ظلم و شر است. و ان‌شاءالله پس از آن نزول آن آغاز خواهد شد. خداوند مهدی (علیه السلام) را برای نجات بشریت خواهد فرستاد. نه تنها مسلمانان، بلکه تمام بشریت رستگاری خواهند یافت. زیرا راه دیگری برای رستگاری آنها وجود ندارد. ان‌شاءالله خداوند به زودی او را برای نجات بشریت خواهد فرستاد.

وَقُلِ ٱعۡمَلُواْ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُ (۹:۱۰۵) همیشه کار نیک انجام دهید تا اعمالتان مبارک باشد. عبادات خود را با وجدان انجام دهید. زیرا الله، قدرتمند و متعال، و پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) اعمال شما را می‌بینند. هیچ کار نیکی، هیچ عبادتی، هیچ عملی که برای رضای خدا انجام دهید، هرگز نزد او گم نمی‌شود. انسان ممکن است فراموش کند، اما الله متعال فراموش نمی‌کند. او بدون هیچ شکی تمام اعمال شما را می‌بیند. و همچنین پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) آنها را می‌بیند. تک تک اعمال شما - درودهای شما (صلوات)، کارهای نیک شما - به الله متعال و پیامبرش عرضه می‌شود. هر کس به این شیوه عمل کند، رضایت پیامبرمان را به دست می‌آورد. و رضایت الله، قادر متعال را به دست می‌آورد. وقتی انسان به این مقام رسید، چه چیز دیگری می‌تواند آرزو کند؟ زیرا آنچه واقعاً مهم است، کسب محبت پیامبرمان است. و کسب محبت الله، قدرتمند و متعال. برای انسان هیچ سود بزرگتر، هیچ خیر بالاتر و هیچ پاداش ارزشمندتری وجود ندارد. ارزش چنین پاداشی غیرقابل تخمین است. با معیارهای دنیوی قابل اندازه‌گیری نیست. زیرا تمام دارایی‌های دنیوی که انسان دارد، دیر یا زود از دست خواهد داد. یا در طول زندگی، یا هنگام مرگ باید آنها را رها کند. اما پاداش نزد الله جاودانه است؛ باقی می‌ماند و هرگز کم نمی‌شود. در آخرت در انتظار شما خواهد بود. بنابراین پیروی از راه پیامبرمان (صلی الله علیه و آله و سلم) بسیار مهم است. کسب رضایت و محبت او برای انسان ارزشمندترین چیز است. باشد که الله گام‌های ما را در این راه استوار کند. باشد که به همه ما کمک کند تا کارهای نیک و درست انجام دهیم. و ان‌شاءالله در پیشگاه پیامبرمان از اعمال بد شرمنده نشویم.

یَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ عَلَيۡكُمۡ أَنفُسَكُمۡۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا ٱهۡتَدَيۡتُمۡۚ (۵:۱۰۵) الله متعال می‌فرماید: اگر شما هدایت یافته‌اید، کسانی که گمراه شده‌اند نمی‌توانند به شما آسیبی برسانند. بزرگترین سود شما این است که در راه خدا باشید. چه دیگران خوششان بیاید چه نیاید، آنها نمی‌توانند به شما صدمه‌ای بزنند. برای کسی که در راه خداست، همه چیز خیر و برکت است؛ هیچ بدی به او نمی‌رسد. حتی اگر تمام دنیا علیه شما باشد، شما به آنها وابسته نیستید. زیرا روزی‌رسان، خداست. و هم در این دنیا و هم در آخرت، رضایت اوست که واقعاً اهمیت دارد. البته شیطان نیز بیکار نمی‌نشیند. او کاری می‌کند که بدی در نظر انسان خوب و خوبی بد جلوه کند. به همین دلیل کسانی که از راه منحرف و گمراه شده‌اند، پیوسته سعی می‌کنند به مؤمنان آسیب برسانند و با آنها مخالفت کنند. آنها برای مؤمنان خیر و خوبی نمی‌خواهند. اما آسیب اصلی را به خودشان می‌زنند، نه به دیگران. بیشترین ضرر را کسی متحمل می‌شود که گمراه می‌شود، کافر است و گناه می‌کند. هر چه انسان بیشتر گناه کند، بیشتر به خودش آسیب می‌زند. بنابراین، تو در راه درست بمان و اجازه نده دیگران تو را گمراه کنند. حتی اگر همه دیگران از راه منحرف شوند، نمی‌توانند به تو آسیبی برسانند. ما می‌گوییم: «خداوند همه آنها را هدایت کند»، اما بزرگترین ویژگی کفر، لجاجت است. بزرگترین ویژگی کفر، لجاجت است. اگرچه حقیقت را می‌داند، اما از روی لجاجت محض آن را نمی‌پذیرد و تسلیم آن نمی‌شود. چرا؟ فقط از روی لجاجت. در مورد بت‌پرستان نیز همینطور بود. اگرچه می‌دانستند که پیامبر ما، درود و سلام خدا بر او، پیامبر حقیقی است، اما از روی لجاجت اسلام را نپذیرفتند. به همین دلیل، خداوند به آنها آنچه را که لیاقتش را داشتند، داد. زیرا راه پیامبر ما جاویدان است. این راه، راهی فوق‌العاده است. و ما باید در کنار او باشیم. خداوند همه ما را در راهش ثابت قدم بدارد، ان‌شاءالله. خداوند قبول کند.

جایگاه و عظمت پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) نزد خداوند متعال بسیار والا است. خداوند متعال این دنیا، این جهان را به خاطر او آفریده است. همه چیز از نور او آفریده شده است. ما نمی‌توانیم درک کنیم که چگونه از علم او پدید آمده، اما مسلم است که همه چیز به خاطر پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) آفریده شده است. و ما نیز در این جهان، در این دنیا قرار داده شده‌ایم. در نظر خداوند متعال، این دنیا به خودی خود هیچ ارزشی ندارد. این مکان چیزی جز محل آزمایش نیست؛ آفریده شده تا معلوم شود چه کسی در آزمایش موفق می‌شود و چه کسی نمی‌شود. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز به این زمین آمد و بر آن برکت آورد. بیت المعمور، قبله، کعبه، قبر مبارک پیامبر ما و بیت المقدس - همه اینجا هستند. بنابراین این دنیا هم مکانی مقدس است و هم فرصتی برای ما تا ارادت خود را نشان دهیم. اما کسی که در آزمایش موفق نمی‌شود، این را درک نمی‌کند. به همین دلیل دو راه برای تلاش در این دنیا وجود دارد. یکی برای رضای خدا و به خاطر عشق به پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) تلاش کردن است. و دیگری، تنها به دنبال دنیا بودن. خداوند متعال برای هر دو راه را هموار کرده است. هر کس بخواهد راه پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) را دنبال کند، خداوند این راه را برایش آسان می‌کند. و کسی که در جهت مخالف تلاش کند، راهش برای او آسان می‌شود. به همین دلیل است که مردم اغلب راه پیامبر را انتخاب نمی‌کنند، بلکه راه مخالف را انتخاب می‌کنند. اما راه نور، راه زیبایی، راه سعادت - راه پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) است. اگر انسان به دنبال سود و موفقیت واقعی باشد، آن را در راه پیامبر ما پیدا می‌کند. اما اگر به دنبال ضرر، بدی و هر چیز بی‌فایده باشد، از این راه خارج می‌شود؛ این طبیعت انسان است. هر کس از راه منحرف شود و توبه نکند، ضرر می‌کند. اما اگر بازگردد و از پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) پیروی کند، به بالاترین درجات خواهد رسید. پس هم زندگی‌اش در دنیا و هم در آخرت سعادتمند خواهد بود. کسی که با این باور گناه می‌کند که زندگی دنیوی‌اش با آن شکوفا می‌شود، سخت در اشتباه است. هرگز موفق نخواهد شد. در عوض، دائماً در سختی، نگرانی و گرفتاری زندگی خواهد کرد. به همین دلیل - و به خاطر پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) - خداوند متعال توبه انسان را می‌پذیرد، هر چقدر هم که گناه کرده باشد. به شرطی که توبه‌اش خالصانه باشد. آنگاه خداوند متعال گناهانی را که قبلاً مرتکب شده است، می‌بخشد. به خاطر نور و شرافت پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم)، خداوند همه ما را ببخشد و ما را از راه منحرف نکند، ان‌شاءالله. خداوند ما را در این راه زیبا ثابت قدم بدارد، ان‌شاءالله. خداوند روز ما را مبارک گرداند.

ما پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را دوست داریم. یک مسلمان باید پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را دوست داشته باشد. این عشق بدون شک بالاترین خیر برای یک مسلمان است. دوست داشتن پیامبر و پیروی از راه او بزرگترین هدیه برای یک مسلمان است. البته این عشق فقط با کلمات ابراز نمی‌شود. نکته اصلی پیروی از راهی است که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به ما نشان داده است و تلاش برای تقلید از اعمال او به بهترین شکل ممکن. در این کار رحمت بزرگی برای انسان نهفته است. زیرا لطف و رحمت Allah است که انسان را قادر به انجام این کار می‌کند. وقتی انسانی پیامبر را دوست دارد و به او احترام می‌گذارد، باید از Allah به خاطر هدایتش به این راه تشکر کند. این راه زیبا نصیب هر کسی نمی‌شود. ببینید، افراد زیادی وجود دارند که قرآن را حفظ کرده‌اند. آنها کل قرآن را به راحتی می‌خوانند، انگار شما فقط «قل هو الله احد» را می‌خوانید - آنقدر آن را درونی کرده‌اند. آنها احادیث و چیزهای بیشتری می‌دانند. اما اگر فاقد احترام و عشقی باشند که حتی یک فرد ساده نسبت به پیامبر دارد، تمام دانش آنها بی‌ارزش است. فضیلت این فرد ساده از عالم بیشتر است. زیرا او نفهمیده است که این دانش برای احترام به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) داده شده است. Allah این دانش ارزشمند را به خاطر او نازل کرده است. او می‌خواند، اما نمی‌فهمد. به همین دلیل عشق به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) رحمت خاصی از جانب Allah است. و دقیقاً به همین دلیل باید سپاسگزار باشیم. باید شکرگزار باشیم، زیرا با شکرگزاری این عشق افزایش می‌یابد. متأسفانه مردم اغلب از این موضوع آگاه نیستند. هر مسلمانی پیامبر را دوست دارد و به او احترام می‌گذارد. اما او باید بفهمد که این هدیه‌ای از جانب Allah است. این به هر کسی داده نمی‌شود. همانطور که گفتم: حتی اگر کسی احادیث را بداند و قرآن را حفظ باشد - اگر این دانش عشق را تقویت نکند، بی‌فایده است. زیرا با این دانش فقط به نفس خود خدمت می‌کند. مثل این است که بگوید: «من این دانش را کسب کرده‌ام، دیگر نیازی به عشق به پیامبر ندارم.» در این لحظه او همه چیز را از دست می‌دهد. چرا؟ چون شیطان هم همه چیز را می‌داند. شیطان نه تنها قرآن را می‌شناسد؛ بلکه چهار کتاب، تمام کتاب‌های آسمانی، پیامبران را می‌شناسد، اما بر اساس دانش خود عمل نمی‌کند. باشد که Allah ما را حفظ کند، اما کسی که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را دوست ندارد، دقیقاً به همین دلیل شبیه شیطان است. زیرا کسی که شیطان بیش از همه از او متنفر است، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) است. باشد که Allah از ما محافظت کند. خدا را شکر که این عشق به پیامبر را به ما عطا کرده است. ان‌شاءالله این عشق با شکرگزاری ما بیشتر خواهد شد.