Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

تمام ستایش‌ها مخصوص الله است که ما را در این دین شگفت‌انگیز آفرید. سپاس بی‌پایان او را سزاست، زیرا تنها به اراده اوست که ما در این حال قرار داریم. این‌ها احوالات فوق‌العاده‌ای هستند؛ باید قدر آن‌ها را دانست. امروز اولین پنجشنبه ماه رجب است؛ امشب شبی مبارک است، شب لیلة الرغائب. در شب لیلة الرغائب دعاها مستجاب می‌شوند. البته دعاها همیشه شنیده می‌شوند، اما این روز مقام ویژه‌ای دارد. این شب چنین ویژگی خاصی دارد؛ شبی است که الله آن را دوست دارد. شبی است که توسط پیامبر ما (درود بر او باد) گرامی داشته شده است. رجب از ماههای مبارک است؛ پاداش اعمال نیک در آن بزرگتر از سایر ماه‌هاست. به همین دلیل در این شب شکرگزاری کرده و به درگاه الله دعا می‌کنند و روز را روزه می‌گیرند. ان‌شاءالله انسان شب را با ذکر و دعا سپری می‌کند. هر کس نماز قضایی دارد، آن‌ها را به جا می‌آورد. انسان نماز خود را پیش از خواب می‌خواند و بعداً برای نماز تهجد برمی‌خیزد. پیامبر ما (درود و سلام الله بر او باد) می‌فرماید: «در این صورت مانند آن است که تمام شب را به عبادت گذرانده باشد.» برخی نیز این شب‌ها را کاملاً بیدار می‌مانند. اما حتی اگر بخوابد، به این پاداش دست می‌یابد و چنان محسوب می‌شود که شب را با یاد الله زنده نگه داشته است. بنابراین، این شب‌ها نشانه‌ای از سخاوت الله و لطف او به ماست. لطف او همیشگی است، اما در چنین مناسبت‌هایی الله، آن قدرتمند و بلندمرتبه، می‌خواهد بیشتر عطا کند. او عطا کردن را دوست دارد، او نیکی کردن را دوست دارد. طبیعت انسان متفاوت است، اما شیوه الله سخاوت است. «کرم» به معنای سخاوت است. یعنی جستجوی فرصتی برای عطا کردنِ دوباره، برای بخشیدنِ بیشتر؛ اراده الله چنین است. پس می‌فرماید: «از من بخواهید» و هرگز درنگ نکنید. نگویید «ما زیاد درخواست کرده‌ایم»؛ بخواهید، مدام بخواهید، با اصرار بخواهید، این فرموده الله است. اما الله، آن قدرتمند و بلندمرتبه، در فضل و کرم خود می‌فرماید: «از من بخواهید.» «بخواهید تا عطا کنم؛ گنجینه‌های من هرگز خالی نمی‌شوند.» مَا عِندَكُمۡ يَنفَدُ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ بَاقٖۗ (16:96) آنچه نزد شماست فانی می‌شود، تمام دارایی‌های دنیوی به پایان می‌رسد؛ اما آنچه نزد الله است جاودانه است و هرگز تمام نمی‌شود. تمام ستایش‌ها مخصوص الله است. پس این شب، شبی مبارک است، الله آن را پربرکت گرداند. الله از گنجینه‌های بی‌پایانش به ما ایمان عطا فرماید. تا به کسی محتاج نباشیم، ان‌شاءالله او به ما سعادت دنیا و آخرت را ارزانی دارد.

وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ (3:185) الله متعال می‌فرماید: «زندگی دنیا گذراست و دوامی ندارد.» پیش از ما میلیون‌ها، بلکه میلیاردها انسان آمدند و رفتند. اما هر چیزی پایانی دارد. همان‌طور که زندگی انسان به پایان می‌رسد، دنیا نیز عمر محدودی دارد. همان‌گونه که پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند، بشریت پس از آخرین پیامبر به روز قیامت بسیار نزدیک شده است. بیش از ۱۴۰۰ سال است که پیامبر ما این سخن را فرمودند. ما اکنون به پایان خط رسیده‌ایم، اما مردم بیش از پیش در دنیا غرق می‌شوند. آن‌ها اصلاً از این موضوع آگاه نیستند؛ نمی‌دانند چه اتفاقی در حال رخ دادن است یا چقدر زمان باقی مانده است. اما فرمان الله فرا خواهد رسید. همه چیز پایانی دارد، این دنیا نیز به پایان خواهد رسید. ما در آخرالزمان زندگی می‌کنیم، در پایان روزگار. همه چیز وارونه شده است. انسان دیگر به سختی می‌داند که واقعاً چه می‌گذرد. وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٖ مُّعۡرِضُونَ (21:1) مردم در غفلت کامل زندگی می‌کنند. آن‌ها بی‌خبرند و خود را در زندگی دنیا گم کرده‌اند. در حالی که تمام این‌ها به پایان خواهد رسید. حتی اگر پایان جهان هنوز فرا نرسیده باشد، اما پایان عمر انسان قطعاً فرا می‌رسد. همان‌طور که پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «مرگ هر انسان، قیامت اوست.» اما در حقیقت، اکنون پایان دنیا نیز نزدیک است. پس باید بیدار شوید. شما در این دنیا زندگی می‌کنید؛ بسیار خوب، این اشکالی ندارد. زندگی خود را بکنید، اما در عین حال دستورات الله متعال را انجام دهید. الله متعال را فراموش نکنید؛ آخرت را از یاد نبرید. چرا که این همان چیزی است که به شما سود می‌رساند. این دنیا فانی است، و تنها بازی و سرگرمی است. مانند یک سراب؛ ظاهر می‌شود و دوباره ناپدید می‌گردد. پس فریب نخورید و دل به دنیا نبندید. به آخرت ایمان داشته باشید و به آنچه فانی است تکیه نکنید. این دنیا می‌گذرد؛ پیش از ما میلیاردها انسان آمدند و رفتند. کسانی هم که پس از ما می‌آیند، خواهند رفت. زمان زیادی باقی نمانده است. انسان باید قدر زمان خود را بداند و در راه الله قدم بردارد. همان‌طور که گفته شد: الله متعال همه چیز را زیبا آفریده و نعمت‌هایی بخشیده است؛ شما مجازید از آن‌ها استفاده کنید. اما مهم‌ترین نکته این است که از آن‌ها استفاده کنید بدون اینکه الله متعال را فراموش کنید. زندگی را زیبا بسازید؛ بخورید، بیاشامید، سفر کنید، اما الله متعال را فراموش نکنید. دستورات الله متعال را اجرا کنید. زیرا اگر چنین نکنید، هر چقدر هم که زیبا به نظر برسد، همه چیز بیهوده است. سود واقعی، خشنودی الله متعال است. ان‌شاءالله که الله از ما راضی باشد. ان‌شاءالله که خشنودی او را به دست آوریم.

در یک آیه شریفه قرآن آمده است که الله متعال می‌خواهد ما را از تاریکی‌ها به سوی نور هدایت کند. الله متعال همواره برای انسان‌ها خیر و نیکی می‌خواهد. او به آن‌ها اختیار نیز بخشیده است. حکمت آن را تنها او می‌داند، اما الله خواهان خیر و صلاح انسان‌هاست. در مقابل، شیطان می‌خواهد کسانی را که در نور قرار دارند، به سوی ظلمات، تاریکی و شر بکشاند. انسان دقیقاً میان این دو راه قرار دارد؛ یا در تاریکی است و یا در نور. غیر از این دو، راه سومی وجود ندارد. به همین دلیل، پیروی از دستورات الله، انسان را به سوی رستگاری هدایت می‌کند. نور به معنای رستگاری، روشنایی، زیبایی، شفافیت و نیکی است؛ خلاصه کلام: هر نوع خیر و برکت. در مقابل، تاریکی به معنای هرگونه سختی، شر و اندوه است. هر چیز ناشناخته‌ای در تاریکی نهفته است. به همین خاطر، شب‌هنگام اغلب برای انسان دشوارتر است. اما آنچه این تاریکی را روشن می‌سازد، عبادت و به‌ویژه عبادت‌های شبانه است. از این رو، عباداتی که در شب انجام می‌شوند، بسیار ارزشمندتر از عبادات روزانه هستند. چرا که این عبادت، تاریکی را به نور مبدل می‌سازد. تاریکی رخت برمی‌بندد و گشایش و روشنایی وجود انسان را فرا می‌گیرد. الله متعال زیبایی را می‌پسندد و راه را به شما نشان می‌دهد تا به این زیبایی دست یابید. راه پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) چنین راهی است: روشن است، نور است، نورٌ علی نور. الله می‌فرماید: «نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» (او نور آسمان‌ها و زمین است) (۲۴:۳۵)؛ الله همان نور است. او زیبایی مطلق است، الحمدلله. ما باید برای خیر و صلاح خودمان، این راه را در پیش بگیریم. این هدیه‌ای از جانب الله به ماست؛ نباید آن را رد کرد. الله ما را حفظ کند. الله همه شما را از ظلمات، تاریکی و شر محفوظ بدارد، ان‌شاءالله.

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: صَلَاةُ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى، فَإِذَا خِفْتَ الصُّبْحَ فَأَوْتِرْ بِوَاحِدَةٍ، فَإِنَّ اللَّهَ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «نماز شب دو رکعت دو رکعت خوانده می‌شود. نمازهای نافله نیز به صورت دو رکعتی انجام می‌شوند.» «هر کس بترسد که وقت نماز صبح فرا رسد، باید در پایان یک رکعت (وتر) بخواند. همانا الله وتر (یگانه) است و فرد (وتر) را دوست دارد.» قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: صَلَاةُ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى، وَالْوِتْرُ رَكْعَةٌ فِي آخِرِ اللَّيْلِ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) در ادامه فرمودند: «نماز شب دو رکعت دو رکعت است. نماز وتر آن یک رکعت در آخر شب است.» همان‌طور که ذکر شد: این یک رکعت مربوط به شافعی‌ها است؛ آن‌ها می‌توانند یک رکعت بخوانند. اما حنفی‌ها باید سه رکعت متصل به هم بخوانند. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الْوِتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «نماز وتر حق است.» بنابراین واجب (ضروری) است. «هر کس آن را به جا نیاورد، از ما نیست.» پس نباید با این تصور که تنها یک عمل مستحبی (نافله) است، آن را ترک کرد؛ بلکه واجب است. انجام آن بر همگان لازم است. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً غَيْرَ وَاحِدٍ، لَا يَحْفَظُهَا أَحَدٌ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَهُوَ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «همانا الله نود و نه نام دارد – یکی کمتر از صد.» «هر کس آن‌ها را حفظ (و درک) کند، قطعاً وارد بهشت خواهد شد. الله یگانه (وتر) است و عدد فرد را دوست دارد.» این بدان معناست: هر کس نود و نه نام را حفظ کند، به بهشت می‌رود. کسی که نمی‌تواند آن‌ها را حفظ کند، با خواندن این نام‌ها برکت می‌یابد. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً غَيْرَ وَاحِدٍ، إِنَّهُ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ، وَمَا مِنْ عَبْدٍ يَدْعُو بِهَا إِلَّا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ. «همانا الله نود و نه نام دارد، یکی کمتر از صد.» نام‌های الله بسیارند، اما نود و نه نام وجود دارد که به طور خاص بر پیامبر ما و امت ایشان آشکار شده است. «الله یگانه است و فرد (وتر) را دوست دارد.» الله دوست دارد که در تعداد نام‌هایش نیز فرد (وتر) باشد. این نود و نه نام، همان‌هایی هستند که الله به پیامبر ما خبر داده است. «هر بنده‌ای که الله را با این نام‌ها بخواند، بهشت بر او واجب می‌شود.» همان‌طور که گفته شد: خوب است که آن‌ها را حفظ کنید. اگر نه، آن‌ها را بخوانید و به برکت و حرمت این نام‌ها، ان‌شاءالله از اهل بهشت خواهید بود. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الْوِتْرُ رَكْعَةٌ فِي آخِرِ اللَّيْلِ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «نماز وتر یک رکعت در آخر شب است.» این بدان معناست که نماز وتر باید آخرین نمازی باشد که خوانده می‌شود. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا وِتْرَانِ فِي لَيْلَةٍ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) در ادامه فرمودند: «دو نماز وتر در یک شب وجود ندارد.» این بدان معناست که اگر نماز وتر را بعد از نماز عشاء خوانده‌اید، پیش از نماز صبح یا هنگام تهجد دوباره خوانده نمی‌شود؛ بلکه یک بار است. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: زَادَنِي رَبِّي صَلَاةً وَهِيَ الْوِتْرُ، وَوَقْتُهَا مَا بَيْنَ الْعِشَاءِ إِلَى طُلُوعِ الْفَجْرِ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «پروردگارم نمازی دیگر به پنج نماز روزانه‌ام افزود.» «آن نماز وتر است. وقت آن بین نماز عشاء تا نماز صبح است.» قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الَّذِي لَا يَنَامُ حَتَّى يُوتِرَ حَازِمٌ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «کسی که تا نماز وتر را نخوانده، نخوابد، فردی دوراندیش و محکم است.» منظور ایشان این است: «کسی که آن را پیش از خواب به جا می‌آورد – از ترس اینکه مبادا فراموش کند یا خواب بماند – کار خود را محکم کاری کرده است.» قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَا صَلَاةَ لَهُ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «هر کس نماز وتر را به جا نیاورد، نمازش کامل نیست.» این بدان معناست که نمازها بدون وتر، از نظر معنوی ناقص و ناتمام هستند. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ نَامَ عَنْ وِتْرِهِ أَوْ نَسِيَهُ فَلْيُصَلِّهِ إِذَا ذَكَرَهُ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «هر کس نماز وتر را خواب بماند یا فراموش کند، باید هرگاه بیدار شد یا به یادش آمد، آن را بخواند.» بنابراین واجب است که به محض یادآوری، نماز را قضا کند. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: اسْتَعِينُوا بِطَعَامِ السَّحَرِ عَلَى صِيَامِ النَّهَارِ، وَبِالْقَيْلُولَةِ عَلَى قِيَامِ اللَّيْلِ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «از غذای سحری برای روزه گرفتن در روز کمک بگیرید؛ زیرا سحری روز را بر روزه‌دار آسان می‌کند.» «و از خواب نیمروزی (قیلوله) برای بیدار شدن جهت عبادت شبانه کمک بگیرید.» این بدان معناست که اندکی خواب بین ظهر و عصر، بیدار شدن در شب برای نماز را آسان‌تر می‌کند. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَقِلُّوا الْخُرُوجَ بَعْدَ هَدْأَةِ الرِّجْلِ، فَإِنَّ لِلَّهِ تَعَالَى دَوَابَّ يَبُثُّهُنَّ فِي الْأَرْضِ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «وقتی مردم در شب آرام گرفتند، بیرون رفتن را کم کنید.» مردم دوست دارند شب‌ها بیرون بروند و گردش کنند، اما پیامبر ما توصیه می‌فرمایند: «آن را کاهش دهید.» «زیرا الله متعال مخلوقات بسیاری دارد که در این ساعت در زمین می‌پراکند.» موجودات مرئی و نامرئی وجود دارند. بیرون رفتن زیاد در این زمان توصیه نمی‌شود؛ بهتر است در خانه بمانید. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِيَّاكُمْ وَالسَّمَرَ بَعْدَ هَدْأَةِ الرِّجْلِ، فَإِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ مَا يَأْتِي اللَّهُ مِنْ خَلْقِهِ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) در ادامه فرمودند: «از شب‌نشینی (و گفتگو) در بیرون، پس از آنکه آرامش حکم‌فرما شد، بپرهیزید.» منظور این است که نباید غرق در گفتگو در بیرون پرسه زد. «زیرا شما نمی‌دانید که الله چه مخلوقاتی از خود را بیرون می‌آورد.» مخلوقات الله بسیارند؛ ممکن است انسان مورد آزار قرار گیرد یا آسیب ببیند – الله ما را حفظ کند. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: قِيلُوا فَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَا تَقِيلُ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) در ادامه فرمودند: «خواب نیمروزی (قیلوله) داشته باشید، چرا که شیاطین خواب قیلوله ندارند.» شیاطین در این زمان استراحت نمی‌کنند، پس شما باید با آن‌ها تفاوت داشته باشید. خواب نیمروزی هم سنت پیامبر ماست و هم استراحتی برای انسان، که شیاطین از آن بیزارند. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَرَضَ بَيْتَ شِعْرٍ بَعْدَ الْعِشَاءِ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى يُصْبِحَ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «هر کس بعد از نماز عشاء شعر (سخن بیهوده) بخواند، نمازش در آن شب تا صبح پذیرفته نمی‌شود.» پیامبر ما با این سخنان توصیه می‌کنند که از کارهای بیهوده در آخر شب پرهیز شود. شاید کسی بگوید: «ما مسلمانیم، هر کاری می‌توانیم بکنیم»، اما باید به برخی امور توجه داشت. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: خَفِّفُوا بُطُونَكُمْ وَظُهُورَكُمْ لِقِيَامِ الصَّلَاةِ. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «شکم‌ها و پشت‌هایتان را سبک نگه دارید تا بتوانید برای نماز برخیزید.» این بدان معناست که شکم خود را بیش از حد پر نکنید. هر کس شکم را زیاد پر کند، خواب بر او غلبه می‌کند و بیدار شدن برای عبادت شبانه دشوار می‌شود. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: نَهَى عَنِ النَّوْمِ قَبْلَ الْعِشَاءِ وَالْحَدِيثِ بَعْدَهَا. پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) از خوابیدن قبل از نماز عشاء و صحبت کردن (غیر ضروری) بعد از آن نهی فرمودند. بنابراین دلیلی وجود ندارد که بین نماز مغرب و عشاء بخوابیم؛ حتی خوابیدن بعد از نماز عصر نیز خوب نیست. این چیزی است که پیامبر ما آموختند. علاوه بر این، ایشان نمی‌خواستند که شب با سخنان بیهوده سپری شود و از این کار نهی کردند. البته این ظرافت (و دقت) مطابق با مقام والای صحابه است؛ ان‌شاءالله الله ما را ببخشد.

اوست که شما را سیر می‌دهد (۱۰:۲۲) و او بر هر چیزی تواناست (۶۷:۱) الله شما را آن‌گونه که می‌خواهد، هدایت و راهنمایی می‌کند. هر آنچه انجام می‌دهید، به اراده او صورت می‌گیرد. اراده الله، آن قدرتمند و بلندمرتبه، بر همه ما حاکم است. مؤمن باید بداند که در هر چیزی برای او خیری نهفته است. او باید الله را شکر گوید که در مسیر اسلام قرار دارد. بنابراین الله، آن قدرتمند و بلندمرتبه را هزاران، بلکه میلیون‌ها بار شکر سزاست. زیرا او ما را به راه‌های دیگر نکشانده است. ان‌شاءالله که او ما را در این راه استوار بدارد. ان‌شاءالله که تا آخرین نفس در این راه باقی بمانیم. چرا که او انسان‌های دیگر را به راه‌های دیگر هدایت کرده است. هم اهل سعادت وجود دارند و هم اهل شقاوت. سعادتمندان کسانی هستند که الله آن‌ها را به راه خود هدایت کرده است. اهل شقاوت کسانی هستند که راه مخالف را می‌پویند. دیروز، شکر خدا، از مکانی بازدید کردیم. آنجا مکانی بود که رویدادهای مهمی در آن رخ داده بود و به واسطه آن‌ها سعادتمندان به شقاوت دچار شدند. پس از آن واقعه، آن‌ها در آنجا به دشمنان راه الله تبدیل شدند. آن‌ها از راه شیطان پیروی کردند. چه اتفاقی افتاده بود؟ آن‌ها راه حضرت عیسی را ترک کردند و گمراه شدند. ما در آن مکانی بودیم که آن‌ها مقام نبوت را از حضرت عیسی نفی کردند و او را خدا خواندند. این رویدادی بود که ۱۷۰۰ سال پیش رخ داد. آن مکان دقیقاً همان‌جا بود. آن‌ها کسانی را که در راه حق بودند از آنجا راندند. آن‌ها را کشتند. آن‌ها را وادار به سکوت کردند. انجیل‌های آنان را سوزاندند. هر آنچه را که متعلق به آنان بود و تمام دانششان را ناپدید کردند. تلاش کردند نابودش کنند، اما حقیقت پایدار است؛ حقیقت از بین نمی‌رود. بنابراین باید الله را شکر کنیم تا الله ما را از راه راست منحرف نگرداند. چرا که شیطان آرام نمی‌گیرد. همان‌طور که آنان را از راه به در برد و به بت‌پرستی واداشت، مردم اینجا را نیز گمراه می‌کند و آنان را به پرستش شیطان می‌کشاند. او آنان را به بندگی هوای نفسشان وامی‌دارد. الله ما را از شر محفوظ بدارد. یقیناً این تقدیر الله است، اما کسی که در راه راست قرار دارد باید سپاسگزار باشد. ان‌شاءالله که او راه را ترک نکند. الله همه ما را از این راه جدا نگرداند. راه حقیقی راهی است که الله، آن قدرتمند و بلندمرتبه، به ما ارزانی داشته است. نعمت‌ها با شکرگزاری تداوم می‌یابند. این بزرگترین نعمت است و باید همواره برای آن شکرگزاری کرد. سپاس الله را برای نعمت ایمان، ان‌شاءالله. باشد که این ماه‌های مبارک نیز پربرکت باشند. باشد که ایمان ما به حرمت آن‌ها قوی‌تر گردد. بدین معنا که برای انسان تنها اسلام کافی نیست؛ بلکه به ایمان نیاز است. همراه با اسلام، ایمان ضروری است. ایمان چیست؟ ایمان باور به غیب است. اکنون گروهی هستند که همه را گمراه می‌کنند. آن‌ها به غیب باور ندارند. «این وجود ندارد، این ممکن نیست...» در حالی که می‌گویند: «او مرده است، او سودی نمی‌رساند»... آن‌ها «این» و «آن» می‌گویند اما متوجه نیستند که خودشان از راه منحرف شده‌اند و دیگران را نیز گمراه می‌کنند. الله ما را از شر حفظ کند. ان‌شاءالله که الله به ایمان ما قوت بخشد.

الحمدلله، سه ماه مقدس ما مبارک باد. دیشب آغاز شدند؛ ان‌شاءالله که نیک و پربرکت باشند. این ماه‌ها از ماه‌های بزرگ و بسیار زیبا هستند. این‌ها ماه‌های فوق‌العاده‌ای هستند که الله آن‌ها را به‌طور خاص برگزیده است. ماه رجب جزو ماه‌های حرام است. در این ماه‌ها جنگی صورت نمی‌گرفت. یعنی حمله ممنوع بود؛ فقط دفاع مجاز بود، وگرنه جایز نبود. اما وضعیت امروز... چگونه است؟ چه مردم بپذیرند و چه نپذیرند... آن‌ها طبق میل خود عمل می‌کنند. اما مهم این است که این ماه‌های زیبا برای مردم، به‌ویژه برای مسلمانان، برکتی بزرگ هستند؛ آن‌ها هدیه‌ای از جانب الله هستند. اعمال نیکی که در این ماه‌ها انجام می‌شوند، چندین برابر پاداش داده می‌شوند. جایی که معمولاً ده‌برابر است، در این ماه‌ها صدبرابر، هفتصدبرابر می‌شود... الله درباره رمضان می‌فرماید: «روزه متعلق به من است و من پاداش آن را می‌دهم.» «پاداش آن از جانب من است.» سخاوت و لطف الله بی‌نظیر است. همه چیز در دست اوست. هرطور بخواهد می‌دهد و هرطور بخواهد می‌گیرد. ان‌شاءالله الله به ما عطا کند، ان‌شاءالله به ما خیر عنایت فرماید. الله می‌دهد، اما برخی انسان‌ها... شیطان خسیس است. او دوست ندارد ببخشد. آنچه می‌دهد فقط بدی است، نه چیز دیگر. در مقابل، الله نیکی می‌دهد، هر نوع زیبایی را ارزانی می‌دارد و به مردم می‌فرماید: «بگیرید.» کسی که می‌گیرد، می‌گیرد، الحمدلله. اما انسان‌هایی که گرفتار وسوسه‌های شیطان می‌شوند، حسادت می‌ورزند و آن را نمی‌پذیرند. آن‌ها می‌گویند: «چنین چیزی وجود ندارد.» می‌گویند: «این‌طور نمی‌شود.» ای انسان، الله می‌دهد، تو چرا در کار الله دخالت می‌کنی؟ آیا چیزی از دست می‌دهی؟ آیا از جیب خودت می‌پردازی؟ «نه، نمی‌شود، این‌طور نیست، این کار را نکنید، آن کار را نکنید، زیاد نماز نخوانید، زیاد تسبیح نگویید...» فوراً می‌گویند: «نماز سنت هم نخوانید، سنت لازم نیست، نمازهای مستحبیِ زیاد غیرضروری است»، و بدین ترتیب مردم را از خیر و بهره‌مندی باز می‌دارند. الله خزانه‌های خود را پیش روی ما گسترده و می‌فرماید: «بهره بگیرید.» هر چقدر که می‌خواهید... پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) می‌فرماید: «هرگاه به باغ‌های بهشت رسیدید، پس: فارتعوا» منظور پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) از «فارتعوا» این است: «بگیرید، فراوان بگیرید، از آن بهره‌مند شوید.» این مکان کجاست؟ حلقه‌های ذکر، مکان‌های عبادت یا سجاده‌های نماز در خانه خودتان است. از آنجا هر چقدر می‌توانید توشه برگیرید؛ سود و منفعت اینجاست. زیرا وقتی چشمانت را به روی آخرت ببندی... اگر چیزی آماده نکرده باشی، دفتر بسته می‌شود. بنابراین در این دنیا از تمام درهای خیری که الله گشوده است، فراوان بهره بگیرید. الحمدلله که الله این ماه‌ها را به ما هدیه داد. و امروز روز اول است، ان‌شاءالله. طبق تقویم این کشور این‌گونه است؛ در جاهای دیگر ممکن است متفاوت باشد. به همین دلیل، این روزهای مبارک روزهای کسب سود معنوی هستند. روزهای رحمت هستند، روزهای زیبایی. بیایید از آن فراوان بهره‌مند شویم. حداقل باید تسبیحات مخصوص این روزها را خواند. هر کس بخواهد، روزه می‌گیرد. هر کس بخواهد تمام ماه را روزه می‌گیرد، هر کس بخواهد چند روز، یا روزهای پنجشنبه و دوشنبه را. همگی هدیه‌ای از جانب الله است. بیایید آن‌ها را بپذیریم، ان‌شاءالله. ان‌شاءالله جهان اسلام سال آینده در وضعیت زیباتر و بهتری باشد. امیدواریم تمام دنیا اسلام را بپذیرد. ان‌شاءالله مهدی علیه‌السلام ظهور کرده باشد. الله او را زودتر برساند، زیرا وضعیت این دنیا بسیار بد است. الله ما را از شر حفظ کند. شیاطین هم آرام نمی‌گیرند و پیروانشان نیز استراحت ندارند. آن‌ها به مردم آسیب می‌رسانند، به کودکان صدمه می‌زنند و با ایمان آن‌ها بازی می‌کنند. ایمان مهم است. ایمان باید جدایی‌ناپذیر با اسلام همراه باشد. و ایمان، محبت به پیامبر ما، راه او و طریقت است. طریقت یعنی راه؛ راهی است که به پیامبر ما منتهی می‌شود. وگرنه با عمل خشک و بدون ایمان، انسان فوراً درهم می‌شکند. شیطان او را زمین می‌زند. او را به کارهای بد و راه‌های انحرافی می‌کشاند. او را وادار به انجام بدی می‌کند. الله ما را محفوظ بدارد. ما در زمانی بسیار خطرناک زندگی می‌کنیم. در این زمان ایمان ضروری است، ما باید ایمانمان را تقویت کنیم. ان‌شاءالله الله ایمان ما را محکم گرداند. امروز به برکت این روز، برادران ختم‌هایی را به پایان رساندند؛ ۵۰۰ ختم. آن‌ها انواع ذکرها را انجام دادند: ختم قرآن، صلوات، تسبیحات، تهلیل، سوره‌های مختلف... الله قبول فرماید. ابتدا نثار روح پیامبرمان، خاندانش، یارانش، تمام انبیا، اولیا، پاکان، شیوخ و تمام گذشتگان... همچنین نیت‌های خیر کسانی که خوانده‌اند، برآورده شود. ان‌شاءالله مایه تقویت ایمان باشد. ان‌شاءالله مایه هدایت باشد. ان‌شاءالله هدایتی برای فرزندان و همچنین برای ما باشد. ان‌شاءالله در ایمان ثابت‌قدم بمانیم. الله ما را گمراه نکند. الله ما را محتاج هیچ‌کس نکند. الله به ما رزق پربرکت و فراوان عطا فرماید. الله سعادت دنیا و آخرت را نصیب ما گرداند.

«پس خجسته باد الله که بهترین آفرینندگان است» (23:14) الله، آن متعال و والامقام، همه چیز را بسیار زیبا آفریده است. نام او گرامی است؛ به همین دلیل ما او را با «تبارک» ستایش می‌کنیم. هیچ چیز والاتر از او نیست. زیباترینِ همه چیز را او، الله متعال و والامقام، آفریده است. اما انسان ناراضی است و می‌خواهد آن را تغییر دهد. اگر آن را تغییر دهد، بهتر نمی‌شود؛ حتی اگر زیبا به نظر برسد، بعداً به انسان آسیب می‌رساند. در دوران امروز، یعنی آخرالزمان، مردم فکر می‌کنند: «ما می‌توانیم آن را بهتر انجام دهیم، ما همه چیز را زیباتر می‌کنیم.» اما در حالی که ادعا می‌کنند «من آن را بهتر می‌کنم»، تنها آن را بدتر می‌کنند. سپس می‌خواهند به حالت اولیه بازگردند، اما این دیگر ممکن نیست. وقتی چیزی را خراب کردی، دیگر نمی‌توانی درستش کنی؛ آنچه را که الله آفریده است، نمی‌توانی تقلید کنی. بنابراین نباید بیش از حد در آن دست‌کاری کرد. انسان باید به آنچه الله به او داده راضی باشد، شکرگزار باشد و زندگی‌اش را بکند. نیازی نیست خود را درگیر چیزهای زائد کنیم، فقط برای اینکه «زیباتر باشیم». البته ضرورت‌های خاصی وجود دارد؛ این‌ها را می‌توان برطرف کرد. ممکن است مداخلاتی وجود داشته باشد که از نظر سلامتی ضروری است، اما انجام آن صرفاً از روی خودپسندی درست نیست. «و آفرینش الله را دگرگون می‌کنند» (4:119) «آن‌ها آنچه را که الله آفریده است، تغییر می‌دهند.» این کار با چیزهای کوچک شروع می‌شود، اما اکنون مداخلات بزرگ نیز به آن اضافه شده است. الله ما را حفظ کند؛ در این آخرالزمان مردان سعی می‌کنند شبیه زنان شوند و زنان شبیه مردان. گذشته از این، آن‌ها سعی می‌کنند صورت و چشمان خود را تغییر دهند، خود را بزرگ‌تر یا کوچک‌تر کنند. آن‌ها این کار را می‌کنند، اما آسیب آن بعداً دامن خودشان را می‌گیرد. بنابراین انسان باید به آنچه الله آفریده است، راضی و شکرگزار باشد. مگر عمر انسان چقدر است؟ تو تا ابد زنده نخواهی ماند. پنجاه سال، صد سال... هر چقدر هم که عمر کنی، همه تو را همان‌طور که هستی می‌شناسند و می‌پذیرند. پس چرا سعی می‌کنی خودت را تغییر دهی؟ این‌ها کارهایی کاملاً غیرضروری هستند. اگر می‌خواهی چیزی را تغییر دهی، نفست را تغییر بده، انسان بهتری باش. از نفست پیروی نکن، نفست باید از تو اطاعت کند. الله این شکل و ظاهر را برای ما مقدر کرده است. ای نفس، به آن راضی باش. خودت را، باطنت را اصلاح کن. عمل جراحی را روی نفست انجام بده. صفات بد خود را بیرون بکش و دور بینداز. اگر جسمی را که الله آفریده دوست نداری، در واقع این تو هستی که باید تغییر کنی تا الله از تو راضی باشد. وگرنه ظاهر بیرونی اهمیتی ندارد. مهم شکل نیست، بلکه ذات انسان و انسانیت اوست که اهمیت دارد. اگر انسانیتت خوب نیست، آن را تغییر بده. اگر از تقدیر الله ناراضی هستی، این حالت را تغییر بده و از او راضی باش. بابت آنچه الله به تو داده است شکرگزار باش، قانع باش. این همان چیزی است که اهمیت دارد. ظاهر مهم نیست. بدن در نهایت به خاک تبدیل می‌شود و چیزی از آن باقی نمی‌ماند. اما ذات تو، روح تو جاودانه می‌ماند؛ تو حقیقتاً فایده‌ی نفس تزکیه‌شده را خواهی دید. امیدوارم الله به انسان‌ها توفیق دهد تا از عقل خود همان‌گونه که به آن‌ها دانش داده است استفاده کنند تا به آرامش برسند. وگرنه انسان‌ها روی آرامش را نمی‌بینند و به هیچ‌چیز راضی نمی‌شوند. آن‌ها هرگز قانع نمی‌شوند. الله به انسان‌ها کمک کند. الله آن‌ها را از شر شیطان و نفس حفظ فرماید.

این ماه مبارکِ الله نزدیک می‌شود. اگرچه همه ماه‌ها متعلق به الله هستند، اما او این ماه را به طور خاص برگزیده است، چنان‌که گفته می‌شود: «رجب ماه الله است، شعبان ماه پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) و رمضان ماه امت است.» این‌ها ماه‌هایی بسیار پربرکت هستند. ما باید آماده شویم، آن‌ها را فراموش نکنیم و همواره نسبت به آن‌ها آگاه باشیم. اکنون سال نو نزدیک می‌شود و دیده می‌شود که همه جا تزئین شده است. گویی که چیز بسیار بزرگی است... وقتی سال نو می‌آید، مگر چه چیزی تغییر می‌کند؟ متأسفانه مردم زحمت زیادی را صرف چنین چیزهای بیهوده‌ای می‌کنند. آن‌ها به چیزهای غیرضروری که کوچک‌ترین سودی برای آن‌ها و آخرتشان ندارد، اهمیت زیادی می‌دهند. اما به آنچه واقعاً مهم است، اصلاً فکر نمی‌کنند. به همین دلیل ما دائماً یادآوری می‌کنیم: این ماه‌ها پربرکت هستند. در گذشته حتی گناهکاران نیز به احترام این ماه‌ها دست از گناهان خود می‌کشیدند. حتی شراب‌خواران در این سه ماه لب به حرام نمی‌زدند. آن‌ها می‌گفتند: «این ماه‌ها مقدس هستند» و به آن‌ها احترام می‌گذاشتند. اما امروزه برخی که خود را مسلمان معرفی می‌کنند، با سخنانی مانند: «نیازی به این سه ماه نیست، این کار غیرضروری است»، ذهن مردم را آشفته می‌کنند. در حالی که این‌ها مسائل بسیار مهمی هستند. صرف‌نظر از کسانی که آن را بی‌اهمیت می‌دانند، ما باید از هر فرصتی استفاده کنیم؛ ما نباید این درهای زیبای معنوی را که الله به روی ما گشوده است، و این ضیافت‌های معنوی را فراموش کنیم. بیایید از آن‌ها بهره ببریم و به آن‌ها احترام و تعظیم کنیم. بیایید الله را شکر کنیم که ما را مسلمان آفریده است. او زیبایی‌های اسلام را به ما هدیه داده است؛ بیایید از آن بهره‌مند شویم. دیگر تزئینات و جشن‌های دنیوی بیهوده هستند. تقلید از دیگران نیز کار خوبی نیست. الله زیباترین چیز را به تو داده است؛ چرا می‌خواهی شبیه دیگران باشی؟ بگذار آن‌ها شبیه تو باشند. شباهت جستن به دیگران، به ویژه به کافران، هیچ خیری ندارد. هر کاری که آن‌ها انجام می‌دهند تنها ظاهر است، فقط یک پوسته بیرونی. تمام مکان‌ها، ساختمان‌ها و حتی عبادتگاه‌هایشان از بیرون آراسته شده‌اند، اما وقتی وارد می‌شوید... در مورد کاخ‌هایشان نیز همین‌طور است. اگر به کاخ‌های پادشاهانشان نگاه کنید، از بیرون بسیار زیبا به نظر می‌رسند. اما وقتی وارد می‌شوید، تنها دلتنگی و پوچی حاکم است. در آنجا آن آرامش و زیبایی را که در اسلام وجود دارد، نمی‌یابید. زیبایی حقیقی در اسلام است؛ بنابراین آرامش، زیبایی و خوبی را در جای دیگری جستجو نکن. الله همه این‌ها را از پیش به تو داده است. ان‌شاءالله که الله نعمت‌هایش را افزون گرداند و به مسلمانان آگاهی عنایت فرماید.

الحمدلله، سه ماه مبارک نزدیک می‌شوند. یک سال کامل از آن زمان گذشته است. روزها می‌گذرند، سال‌ها سپری می‌شوند و عمر به پایان نزدیک می‌شود. بنابراین، ما باید از این اوقات معنوی بهره ببریم. این همان توشه‌ای است که انسان برای آخرت به آن نیاز دارد. اهل طریقت – یعنی کسانی که پیرو راه پیامبر ما هستند – ارزش این زمان را می‌دانند و از آن بهره می‌برند. اما کسانی که این نعمت نصیبشان نشده است، قدر آن را نمی‌دانند. آن‌ها نمی‌توانند از هیچ چیزی بهره‌ای ببرند. همان‌طور که گفته شد: شیطان همیشه می‌خواهد به مؤمن آسیب برساند، نه اینکه سودی برساند. هر جا که خیری باشد، او آن را بد جلوه می‌دهد. او طوری رفتار می‌کند که انگار دارد نصیحت می‌کند و مدام وسوسه می‌کند: «از این کار دوری کنید، فایده‌ای ندارد. اگر این کار را بکنید، از راه به در می‌شوید، شرک می‌ورزید؛ این سنت نیست.» در حالی که الله، عز و جل، فرموده است: «سال دوازده ماه دارد که چهار ماه از آن حرام (مقدس) است.» اولین آن‌ها رجب است. رجب ماه مبارکی است. شعبان ماهی است که پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) در آن بیش از همه روزه می‌گرفتند و عبادت می‌کردند. و رمضان که به هر حال چیزی کاملاً ویژه است؛ در برکت آن هیچ شکی نیست. بنابراین، بزرگداشت این سه ماه و پرداختنِ بیشتر به عبادت بسیار پرفضیلت است؛ نباید این فرصت را از دست داد. در این ماه‌ها روزه گرفته می‌شود. کسی که روزه کفاره دو ماهه بر گردن دارد، باید دو روز قبل از شروع رجب آن را آغاز کند تا شصت و یک روز را کامل کند. زیرا ممکن است یکی از ماه‌ها، یا رجب یا شعبان، بیست و نه روزه باشد. به همین دلیل باید دو روز قبل از رجب شروع کرد. کسی که روزه نمی‌گیرد یا روزه را باطل می‌کند، باید یک بار در عمرش کفاره بدهد. فرقی نمی‌کند یک روز روزه نگرفته باشد یا صد روز: همین یک کفاره برای تمام خطاها کافی است. بعد از کفاره باید تلاش کرد تا روزهای قضا شده را به جا آورد. بدین ترتیب، کفاره در مقطعی از سال به پایان می‌رسد. سپس شروع به گرفتن روزه‌های قضای واجب می‌کند. این کار اولویت دارد؛ زیرا همان‌طور که گفته شد، پاداش در این سه ماه بسیار بزرگ‌تر و افزون‌تر است. احادیث زیادی در این باره وجود دارد، اما پیروان شیطانِ بسیاری هم هستند که آن‌ها را انکار می‌کنند. به حرف آن‌ها گوش ندهید. الحمدلله، راه طریقت زیباترین مسیر را به ما نشان می‌دهد. طریقت راهی است که به پیامبر ما ختم می‌شود. این بدان معناست که سنت و اعمال ایشان را، ان‌شاءالله، عملی کنیم. این شامل ریاضت (تمرین معنوی) و خلوت‌نشینی نیز می‌شود. در گذشته برای دراویش یک چله‌نشینی چهل‌روزه وجود داشت. اما در زمانه امروز، خلوت کامل خواسته نمی‌شود، زیرا بسیار دشوار است و تحمل آن تقریباً ناممکن می‌باشد. این کار ممکن است منجر به مشکلات دیگری شود. بنابراین برای این چهل روز، خلوت نسبی در نظر گرفته شده است: یک ساعت قبل از نماز صبح بیدار شدن، تا طلوع خورشید نماز خواندن، قرآن خواندن و ذکر گفتن. هر کس نماز قضا دارد، آن‌ها را پیش از نماز صبح به جا می‌آورد. البته تمام نمازهای شب (تهجد) را نیز به جا می‌آورد. این کار را تا زمان اشراق ادامه می‌دهند. هر کس روزه باشد، روزه می‌گیرد و هر کس روزه نباشد، صبحانه می‌خورد. می‌توان این خلوت نسبی را بین نماز عصر و مغرب، یا بین نماز مغرب و عشاء نیز انجام داد. این کار به نیت ریاضت و خلوت انجام می‌شود و الله آن را می‌پذیرد. خلوتی که یک درویش باید یک بار در عمرش انجام دهد، با این کار ادا می‌شود. اگر در اینجا انجام ندهد، آن درویش مجبور خواهد بود آن را در قبر انجام دهد. اما انجام آن در اینجا بسیار پرفضیلت‌تر و دلپذیرتر است. ان‌شاءالله، الله این روزها و ماه‌ها را مبارک گرداند و ما را از کسانی قرار دهد که قدر آن‌ها را می‌دانند. ما باید شکرگزار الله باشیم و برای این نعمت از او سپاسگزاری کنیم. ان‌شاءالله، الله نعمت‌هایش را به صورت پایدار به ما ارزانی دارد.

«و هر که جهاد (و تلاش) کند، تنها برای خود جهاد کرده است.» (سوره عنکبوت، آیه ۶) جهاد (مبارزه) واقعی، علیه نفس ما (اِگو) است. زیرا انسان نمی‌تواند به تنهایی جهاد را انجام دهد. به همین دلیل پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) هنگامی که از جنگ، یعنی جهاد بازگشتند، فرمودند: «ما از جهاد اصغر به جهاد اکبر بازگشتیم.» منظور پیامبر ما (صلی الله علیه و آله و سلم) از این سخنان این بود که جنگ با دشمن آسان‌تر از جنگ با نفس خویش است. انسان نباید به سادگی تسلیم هر آنچه نفسش می‌خواهد شود. او باید در برابر آن مقاومت کند. دلایل زیادی برای این کار وجود دارد. دلایل بسیاری وجود دارد که چرا انسان باید با نفس خود مخالفت کند، علیه آن بجنگد و با «منِ» خود پیکار کند. یکی از آن‌ها این است: زیرا آن بد است و هیچ سودی ندارد... شیخ بزرگ، شیخ عبدالله داغستانی (قدس الله سره) می‌فرمودند: «آن از فضولات شیطان ساخته شده است.» منظور تنباکو است؛ سیگار و هر چیز دیگری که وجود دارد؛ هر چیزی که از آن ساخته می‌شود. این گیاهی است که حتی کوچکترین فایده‌ای ندارد. آن چیزی جز ضرر نیست. با ایجاد انواع بیماری‌ها و آزار اطرافیان، انسان هم به خود و هم به دیگران آسیب می‌رساند. بدین معنا که چیزی است که به اطرافیان نیز آسیب وارد می‌کند. الله ما را حفظ کند؛ هر کس به آن معتاد شود، برده‌اش می‌شود. رهایی از آن بسیار دشوار است. تنها عده کمی موفق به ترک آن می‌شوند. اما در مورد تربیت نفس... جهاد دستوری از جانب الله و نشانه مؤمن است؛ این وظیفه‌ای در اسلام است. از آنجا که اکنون طبیعتاً نمی‌توانیم جهاد بیرونی را به تنهایی انجام دهیم، باید این مبارزه را علیه خودمان، حداقل علیه نفسمان، انجام دهیم. ما باید تلاش کنیم تا از این رذیلت رهایی یابیم. بیایید خود را از آن آزاد کنیم. هیچ چیز مفیدی در آن وجود ندارد؛ هیچ انسانی ادعا نمی‌کند که فایده‌ای دارد. حتی در جایی که کاشته می‌شود، این گیاه خاک را نابود می‌کند. سال‌ها باید بگذرد تا خاک بهبود یابد و بتواند چیز دیگری بار آورد. در گذشته این گیاه کثیف در هزاران، صدها هزار هکتار زمین کشت می‌شد. سپس آن را برداشت می‌کردند، انبار می‌کردند و پول کشاورزان را می‌پرداختند. چند سال بعد آن را به دریا می‌ریختند چون غیرقابل استفاده بود. خوشبختانه آن‌ها دست از این کار برداشتند. در عوض، حداقل گیاهان مفیدتری کاشته شد که به انسان خدمت می‌کنند. این مشکل – الحمدلله – برطرف شده است. همانطور که گفته شد، از هر نظر مضر است؛ حتی کشت آن هم ضرر است... حیف پولی که صرف گازوئیل، ابزارآلات، انبارها و تمام این مخارج می‌شود. این همه زمین هدر می‌رود، فقط برای اینکه یک گیاه مضر کاشته شود. خوشبختانه ما از شر آن خلاص شدیم. امیدواریم که مردم نیز از این بلا رهایی یابند. اما عجیب آنکه شیطان هرگز خسته نمی‌شود، او هیچ وقفه‌ای نمی‌کند. دیده می‌شود که کودکان و نوجوانان شروع به سیگار کشیدن می‌کنند؛ به محض اینکه سیگاری روشن می‌کنند، ژستی می‌گیرند که انگار دنیا را نجات داده‌اند. حتی در توالت هم سیگار می‌کشند. مکان مورد علاقه سیگاری‌ها توالت است. در میان این بوهای بد، دود احتمالاً آن‌ها را می‌پوشاند، زیرا خودش کثیف‌تر است. به همین دلیل آن‌ها در آنجا راضی‌ترین هستند. الله ما را حفظ کند. حتی اگر در برخی افراد به نظر برسد که آسیبی به آن‌ها نمی‌رساند، اما بر اکثرشان اثر می‌گذارد. یقیناً به نود و نه درصد آسیب می‌رساند. آن یک درصدی که آسیب نمی‌بیند، ممکن است وجود داشته باشد. برای مثال، سال‌ها پیش در مسجدی در قبرس وضو می‌گرفتیم. آنجا پیرمردی بود که سیگار می‌کشید. مرحوم احمد سلمان افندی ما – که خودش قبلاً زیاد سیگار می‌کشید و سپس ترک کرده بود – او به آن مرد گفت: «عمو جان، این را نکش، مضر است. اگر سیگار نکشی، عمر طولانی خواهی داشت.» او از مرد پرسید: «چند سال داری؟» گفت: «من نود و پنج سال دارم.» «از کی سیگار می‌کشی؟» گفت: «از کودکی سیگار می‌کشم.» برای برخی اتفاقی نمی‌افتد، اما برای اکثر مردم مضر است؛ و باعث آزار اطرافیان می‌شود. این بوی بد روی فرد می‌نشیند و همه جا پخش می‌شود. مردم سعی می‌کنند از آن‌ها دوری کنند. وقتی نزدیک شما می‌آیند، بوی موتورخانه قدیمی می‌دهند. بنابراین ضررها و بدی‌هایش بی‌شمار است. الله آن‌ها را نجات دهد. الله مردم را از افتادن به این وضعیت بد حفظ کند. الله کمک کند و ما را نجات دهد. بسیاری از مردم نزد ما می‌آیند و می‌گویند: «برای ما دعا کنید تا از شر این بلا خلاص شویم.» ما دعا خواهیم کرد، ان‌شاءالله. الله ما را از این دام شیطان رهایی بخشد.