Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

Allahu na ruajtë të gjithëve nga fitnet e kohës së fundit. Fitne do të thotë që shejtani sulmon nga të gjitha anët për të vjedhur besimin e njerëzve, për t'ua marrë atë dhe për t'i lënë ata të pafé. Sepse armiku më i madh i njeriut është shejtani. Shejtani dëshiron ta mbajë njeriun larg çdo mëshire të Allahut. Ai dëshiron t'i marrë atij besimin, në mënyrë që njeriu të rebelohet kundër Allahut dhe të mos e njohë Atë. Për të forcuar besimin e vërtetë, njeriu duhet të ndjekë rrugën e Profetit tonë, paqja dhe bekimet qofshin mbi të. Kushdo që mbetet në rrugën e treguar prej tij – rrugën e shokëve të Profetit, dijetarëve, miqve të Allahut dhe medhhebeve – në dashtë Allahu, do ta shpëtojë besimin e tij. Përndryshe ai do të vdesë pa besim, Allahu na ruajtë nga kjo. Fitnia, për të cilën po flasim tani, dhe pjesa më e keqe e saj, janë ata që shfaqen nën titullin "dijetarë". Gjatë 100 deri 150 viteve të fundit po shfaqen njerëz që thonë: "Islami është i vjetruar, le ta rinovojmë; le ta reformojmë fenë, le të bëjmë këtë apo atë." Ata nuk bëjnë reforma, por fusin drejtpërdrejt idetë e armiqve të Islamit në botën islame. Në këtë mënyrë, ata u vjedhin njerëzve besimin dhe i lënë në mosbesim. Prandaj duhet treguar shumë kujdes. Besimi i Ehli Sunetit uel Xhematit, rruga e Profetit tonë (salallahu alejhi ue selem), medhhebet dhe tarikati janë të rëndësishme. Që një musliman të mund të ruajë besimin e tij, shkolla juridike dhe rruga shpirtërore janë të një rëndësie të madhe. Nëse këto mungojnë, njeriu devijon nga rruga dhe humbet. Ai humbet dhe nuk e di më se çfarë është e drejtë dhe çfarë është e gabuar. Ai beson se po bën mirë, por në fund do të pësojë një zhgënjim të hidhur. Atij nuk i mbetet as besimi, as Islami, dhe asgjë tjetër. Ai humbet thesarin e tij më të madh, më të rëndësishëm dhe më të vlefshëm. Dhe pse ndodh kjo? Profeti ynë i quan këta njerëz "Ulema-i Su", që do të thotë "dijetarë të këqij, dijetarë të së keqes". Këta janë dijetarë që i devijojnë njerëzit. Ata studiojnë dy rreshta në emër të Islamit dhe në fund mbeten vetë pa besim. Ata përfundojnë si të pafé dhe i devijojnë edhe të tjerët. Njerëzit e gjorë, të cilët nxënë dije me mendimin "le të jemi fetarë, t'i ftojmë njerëzit në besim dhe të forcojmë besimin tonë", e humbasin më pas gjithçka që quhet besim për shkak të këtyre të ashtuquajturve dijetarë dhe bien në mosbesim; Allahu na ruajtë. Kësaj duhet t'i kushtohet shumë vëmendje. Nuk duhet të bëhet kurrë asnjë kompromis në lidhje me tarikatin, sheriatin dhe medhhebet. Kurrsesi mos dëgjoni ata që thonë: "Këto gjëra janë të panevojshme." Pavarësisht se cilës bashkësi i përkasin, sa libra kanë shkruar apo sa lexues mund të kenë; qëndroni larg tyre. Qëndroni larg atyre dijetarëve që nuk pranojnë medhhebet dhe tarikatet. Në të kaluarën e afërt, në kohën e Sulltan Abdulhamidit të Dytë, të gjithë ata dijetarë apo poetë që e kundërshtuan atë nuk kishin as vlerën më të vogël. Sepse ata u përpoqën të bënin reforma kundër tarikatit dhe fesë, u bënë vegla të shejtanit dhe bashkëpunuan me aleatët e shejtanit. Mos besoni kurrë se ata janë në rrugën e vërtetë. Se sa shumë e kanë dëmtuar Islamin, e di Allahu, e dinë dijetarët e vërtetë dhe njerëzit e vetëdijshëm. Edhe kur dijetarët e vërtetë ngrenë zërin kundër kësaj, ata menjëherë ua shtypin zërin. Allahu na ruajtë nga çdo e keqe dhe nga të këqijtë. Rreziku më i madh dhe mëkati më i madh rëndojnë mbi supet e njerëzve të tillë. Ata që i devijojnë njerëzit mbajnë një faj shumë të madh. Për shkak të tyre, në periudhën e vonë të Perandorisë Osmane dhe më pas, miliona muslimanë u shkatërruan jo vetëm shpirtërisht, por edhe fizikisht; njerëzit u dëbuan nga atdheu i tyre. Pavarësisht nga i gjithë ky shkatërrim material dhe shpirtëror, njerëzit ende nuk zgjohen; mjerisht, ka shumë që i ndjekin ata. Allahu na dhëntë të gjithëve arsye dhe vigjilencë, insha'Allah.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ (2:82) "Ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, do të mbeten përgjithmonë në Xhenet", thotë Allahu Azze ue Xhel. Ky është premtimi i vërtetë i Allahut. Prandaj tani ka njerëz që pyesin: "Çfarë duhet të bëjmë?"; ata pyesin: "Si është puna, a kemi ecur përpara apo jo?" Kjo nuk është detyra. Detyra është kjo: Ti duhet të besosh dhe të përmbushësh detyrimin tënd. Cila është detyra e një myslimani? Të falë namazin, të agjërojë, të japë zekatin, të shkojë mirë me njerëzit dhe të jetë një rob i mirë i Allahut. Kjo është detyra. Kështu që këtu nuk ka gjëra të tilla si: "Sa larg kam arritur, sa larg kam rënë prapa?" Nëse i bën këto gjëra, je në rrugën e duhur; nuk ka asnjë arsye për të pyetur. Nëse pyet veten: "A kam ecur përpara apo kam rënë prapa?"; sapo heq dorë nga këto gjëra, ke rënë prapa. Por nëse vazhdon t'i bësh ato, ti je, falë Allahut, në rrugën e duhur; ke treguar qëndrueshmëri dhe po ecën përpara në këtë rrugë, pa u lodhur dhe pa u bezdisur. Shejh Baba e kishte zakon të thoshte: "Kushdo që lodhet dhe bezdiset, nuk është prej nesh." Ka shumë që thonë: "Kur do të mbarojë ky namaz, ky adhurim?" Allahu na ruajtë. Bëftë Ai adhurimin tonë të vazhdueshëm dhe le të zgjasë deri në frymën tonë të fundit. Prandaj, disa njerëz nganjëherë nisen në rrugë me entuziazëm të madh dhe thonë: "Do të bëj këtë, do të bëj atë." Bëj vetëm aq sa mundesh, por vazhdoje atë. Këto adhurime duhet të jenë po aq normale dhe të vazhdueshme sa ngrënia dhe pirja. Pra, ashtu si një njeri nuk pyet shumë: "Çfarë kam ngrënë, çfarë kam pirë?", edhe adhurimi duhet të jetë në të njëjtën mënyrë. Për këtë nuk duhet të shqetësohesh aspak. Në ditët e sotme njerëzit janë dembelë, nganjëherë janë të pakujdesshëm; pikërisht atëherë ata bien prapa. Por personi që vazhdon në të njëjtin nivel pa bërë lëshime, është ai që fiton dhe e meriton Xhenetin. Inshallah të gjithë do ta meritojnë; por kush dëshiron më shumë, do t'i duhet të mbetet i qëndrueshëm. Kjo është ajo që është e rëndësishme. Nëse mbetesh i qëndrueshëm, falë Allahut, rritet edhe grada jote. Mos e pyet veten: "A jam ngritur apo jo?"; ti e njeh veten tënde më së miri. Allahu na dhëntë të gjithëve qëndrueshmëri. Allahu na ruajtë nga dembelizmi. Kjo është sëmundja e njerëzve, sëmundja e njerëzve të kësaj kohe të fundit. Ata duan të arrijnë gjithçka, pa bërë asgjë për të. Duan të fitojnë, pa punuar. Kjo do të thotë se dembelizmi është një tipar i keq i kësaj epoke. Të bezdisesh do të thotë të mendosh: "Çfarë të bëj, si mund ta argëtoj egon time, me çfarë të merrem, që të mos mërzitem?" Pikërisht kjo është një sëmundje. Allahu na ruajtë nga kjo. Le të jemi falënderues për gjendjen tonë; qoftë ajo e vazhdueshme inshallah. Qoftë e vazhdueshme ecja jonë në rrugën e Allahut Azze ue Xhel dhe në rrugën e Profetit tonë, salallahu alejhi ue selem. Allahu na bëftë të qëndrueshëm, inshallah.

Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, thotë në Kuranin famëlartë: "Në disa gjëra që ju nuk i pëlqeni, ka të mirë, dhe në disa gjëra që ju i pëlqeni, ka të keqe." Pra, mos mendoni se kjo e keqe është plotësisht e keqe. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, krijon një të mirë edhe në të. Nga ajo që ti e sheh si të keqe, lind e mira. Epo, gjendja e botës është gjithsesi e qartë. Në çdo gjë ka një të mirë. Për myslimanin, për atë që ndjek Islamin, është e mirë. Pa lejen e Allahut nuk ndodh asnjë e keqe. Çdo gjë shkruhet në librat tanë të veprave. Si shpërblim për këtë, në dashtë Allahu, Ai do të na dhurojë ne dhe atyre mirësi në botën tjetër. Prandaj, shumica e gjërave, siç shfaqen në këtë botë, në të vërtetë nuk janë ashtu siç duken. Nuk janë aspak ashtu siç duken. Shejtani i mashtron njerëzit. E keqja është gjithsesi e keqe, por në këtë botë ka shumë gjëra që e bëjnë të keqen të duket e mirë. Ka shejtanë, madje edhe shejtanë njerëzorë, që janë edhe më të këqij se vetë shejtani. Ata marrin çdo lloj forme. Ata mund të mashtrojnë çdo lloj njeriu. Domethënë, Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, e bën gjendjen e botës një mjet sprove, për të testuar njerëzit. Prandaj, çdo gjë që ndodh ne do ta shohim si caktimin e Allahut. Le të shohim se cili do të jetë fundi; siç thuhet: "Çfarëdo që bën Allahu, Ai e bën në mënyrë të bukur." Për këtë arsye, disa njerëz bien në rebelim kundër caktimit të Allahut. Allahu na ruajtë, ata rebelohen me ose pa vetëdije. Ata thonë: "Si mund të ndodhë kjo?" Allahu na ruajtë! "Si mund ta lejojë këtë Allahu, i Plotfuqishmi?" Pse të mos e lejojë Ai? Pa lejen e Tij gjithsesi nuk ndodh asgjë. Këta njerëz duhet të pendohen dhe të kërkojnë falje përballë asaj që shohin. Çfarëdo që ndodh, Allahu e di. Allahu na ruajtë, a dëshiron t'i mësosh diçka Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Lartësuarit? Pendohu dhe kërko falje. Pendohu dhe kërko falje. Disa nuk mjaftohen me atë që thjesht ta mendojnë në zemër; ka shumë budallenj dhe të paditur që e thonë hapur. Ata thonë: "Ne po rebelohemi." Kundër kujt dëshiron të rebelohesh? A ke ndonjë vend për të ikur nga urdhri dhe prania e Allahut? Mendon se do të shpëtohesh duke u rebeluar? Allahu na ruajtë. Pendohuni dhe kërkoni falje. Allahu bën më të bukurën në gjithçka. Mos u trishtoni, mos u shqetësoni. Mos i dëgjoni as ata njerëz që flasin vetëm fjalë të kota. Shikoni të vërtetën. E vërteta është ajo që dëshiron Allahu. Ai që bën gjithçka është Allahu, dhe Ai i bën të gjitha në mënyrën më të bukur. Ajo që bën Ai nuk duhet vënë në pikëpyetje. Ai nuk mund të merret në llogari. Ky mëngjes është një mëngjes i së premtes (xhumaje). Le të pendohemi të gjithë dhe të kërkojmë falje. Çfarëdo që ka kaluar nëpër zemrat tona... Profeti ynë (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) thotë: "Mos u rebeloni." Çdo gjë ka një urtësi. Për ata që ndjekin Islamin, fundi i të gjitha gjërave do të jetë i mirë. Prandaj, Allahu na mbrojtë. Nga e keqja e egos sonë dhe e shejtanëve... Na mbrojtë Ai nga e keqja e shejtanëve njerëzorë. Allahu na mbrojtë nga e keqja e atyre që e bëjnë të keqen të duket e mirë dhe na shtyjnë në mëkat.

وَلَا تَرۡكَنُوٓاْ إِلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ ٱلنَّارُ (11:113) Mos qëndroni me zullumqarët, mos anoni nga ata. Njeriun që anon nga ata, do ta prekë zjarri. Edhe ai do të pësojë dëm. Qëndroni gjithmonë me njerëz të mirë, mbani veten larg nga zullumqarët. Zullumqarët nuk mendojnë për askënd tjetër përveç vetes së tyre. E vetmja gjë që duan është të bëjnë padrejtësi, asgjë tjetër. Bota është e mbushur me zullum. Askund nuk ka mbetur asnjë gjurmë drejtësie. Disa njerëz thonë: "Në Evropë ka drejtësi." Kjo është gënjeshtra më e madhe. Ata tregojnë vetëm atë që duan të tregojnë dhe krijojnë përshtypjen e drejtësisë. Por në realitet, fytyra e tyre e vërtetë është krejt ndryshe. Prandaj, mos kërkoni drejtësi në këtë botë. Nuk ka asgjë tjetër përveç zullumit. Prandaj është e nevojshme të kërkojmë strehim tek Allahu. Le të mos bëjmë padrejtësi, le të mos shtypim askënd, insha'Allah. Kjo është gjëja më e rëndësishme. Në këtë botë duhet të jemi shumë të kujdesshëm ndaj zullumqarëve. Mos u merrni shumë me atë se kush çfarë bën, pse e bën, apo kush ka të drejtë e kush ka gabim. Allahu, i Lartësuari dhe i Plotfuqishmi, i jep secilit dënimin dhe shpërblimin e tij. Prandaj ruaje veten tënde. Mos u përziej në punët e të tjerëve. Përndryshe do të bëhesh bashkëfajtor në zullumin e tyre. Dhe atëherë zjarri i Xhehenemit do të të prekë edhe ty. Do të të bëjë dëm edhe ty. Prandaj ruaje veten. Mos jep komente për asgjë. Allahu do të jetë me ty. Përndryshe, mos anoni nga ata dhe mos thoni: "Kjo është kështu, ajo është ashtu"; sepse nuk ka mbetur më asgjë e tillë si njerëzillëku. Fatkeqësisht. Zullumi ka pushtuar gjithçka. Allahu na ruajtë. Ne nuk pranojmë asnjë padrejtësi. Ne nuk jemi as me zullumqarët. Allahu mos na largoftë nga rruga e Tij. Allahu na ruajtë. Për zullumin thuhet: "Az-Zulmu zulumat" (Padrejtësia është errësirë). Zullumi është errësirë. Ajo errëson si zemrën, ashtu edhe jetën e njeriut. Prandaj, Allahu na ruajtë nga zullumi, insha'Allah. Ai i dërgoftë Umetit Mehdiun Alajhisselam, i cili do t'i japë fund kësaj padrejtësie. Sepse ndryshe kjo nuk do të ketë fund.

أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا ۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ (9:49) Kush bie në fitne, bëhet i denjë për Xhehenemin. Ajo që ne e quajmë fitne, është diçka që u bën dëm njerëzve. Fitneja vjen nga shejtani. Shejtani nuk u jep paqe njerëzve, ai dëshiron t'i çojë të gjithë në Xhehenem. Dhe kjo rrugë drejt Xhehenemit kalon përmes fitnes. Rruga e fitnes të çon në Xhehenem. Fitneja është diçka e dëmshme. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, e ka mallkuar atë; dhe gjithashtu Profeti ynë (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) e mallkon atë që nxit fitne. Prandaj njeriu duhet të jetë i kujdesshëm. Disa besojnë se po bëjnë mirë, por ndërkohë nxisin fitne. Nëpërmjet kësaj fitneje ata u bëjnë dëm njerëzve dhe në radhë të parë vetvetes. Kjo fitne është shfaqur vazhdimisht që nga koha e Ademit (paqja qoftë mbi të), por edhe në kohën e Profetit tonë (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) ka pasur fitne të mëdha. Këto fitne u kanë bërë dëm atyre që i kanë shkaktuar. Ata që janë të ekspozuar ndaj fitnes, ndoshta pësojnë dëm në këtë botë, por shpërblimi i tyre në botën tjetër është i madh. Prandaj njeriu nuk duhet të bjerë në fitne. Njeriu duhet të jetë vigjilent. Shejtani të josh në kurth. Shejtani dhe ndjekësit e tij të fusin në kurth për të të marrë të gjitha veprat e mira dhe meritat e tua. Dhe ai të ngarkon shtesë me shumë mëkate, në mënyrë që të përfundosh me siguri në Xhehenem. Allahu na ruajtë nga kjo. Ne jetojmë në kohën e fundit. Profeti ynë (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) thotë për fitnet e kohës së fundit se ato janë "si një natë e errët". Prandaj nuk ka nevojë ta vrasësh mendjen së tepërmi për ngjarjet. Ajo që Allahu e cakton, do të ndodhë. Të pëlqen apo jo, ajo që duhet të ndodhë, do të ndodhë; ti thjesht duhet të presësh. Nëse Allahu dërgon një shpëtimtar, ai do të të shpëtojë në atë kohë. Ti nuk mund ta shpëtosh vetveten. Nëse dëshiron të shpëtosh, thjesht mos bjer në fitne. Mos u ngatërro me askënd, mos iu nënshtro verbërisht askujt! Nëse qëndron larg ndjekësve të shejtanit, do të gjesh shpëtim. Prandaj, shehu ynë i nderuar thoshte: Kur shpërthejnë fitne të mëdha, mos dil nga shtëpia dhe mos dëgjo askënd. Allahu na ruajtë. Nga fitnet e shejtanit dhe fitnet e kohës së fundit, Allahu na ruajtë të gjithëve. Ai na dhëntë të gjithëve vigjilencë, inshaAllah.

Pejgamberi ynë, salAllahu alejhi ue selem, thotë: "Kur Allahu dëshiron ta bëjë dikë të bëjë diçka, pra diçka anormale, Ai ia merr mendjen dhe e lë atë të bëjë atë që Ai ka paracaktuar." "Më pas njeriu çuditet dhe pyet: 'Si e bëra këtë? Si e bëra këtë gabim, këtë veprim?'", thotë Pejgamberi ynë, salAllahu alejhi ue selem. Gjithçka ndodh natyrisht sipas vullnetit të Allahut, por në jetë ka gjëra që shkojnë normalisht dhe gjëra që nuk janë normale. Nëse një njeri është në rrugën e duhur dhe befas bën gjëra që nuk janë aspak të mira, gjëra që as nuk mund të imagjinohen, atëherë ky gjithashtu është një manifestim i Allahut. Kjo gjendje vlen për të gjithë; qoftë i vogël apo i madh, president apo kryeministër... Kushdo qoftë, vullneti i Allahut është veprues. Meqenëse kjo botë nuk është Xheneti, natyrisht që do të ketë dështime, të mira dhe të këqija. Këto gjëra duhet të ndodhin në mënyrë të pashmangshme, në mënyrë që të manifestohet vullneti hyjnor dhe të përparojë procesi deri në Ditën e Gjykimit. I fundit nga emrat dhe atributet e Allahut që ne recitojmë është "Es-Sabur". Kjo do të thotë "Më i Durueshmi". Aktualisht po e përjetojmë manifestimin e këtij emri. Nëse këto ngjarje do të kishin ndodhur në kohën e popujve të mëparshëm, Allahu do t'u kishte dërguar atyre një ndëshkim dhe do t'i kishte rrafshuar të gjithë me tokën. Por tani, për shkak të manifestimit të këtij emri të fundit, Allahu është i durueshëm; sepse gjithçka ka kohën e vet. Gjithçka ndodh me vullnetin e Tij. Prandaj, Allahu na mbroftë. Allahu mos na lëntë të bëjmë veprime të papërshtatshme. Ai mos na lëntë të bëjmë diçka për të cilën do të pendohemi, inshaAllah. Qofshim të qëndrueshëm në vepra të mira, inshaAllah. Ai na mbajtë larg veprave të këqija. Allahu na bëftë të qëndrueshëm në rrugën e së vërtetës me vullnetin e Tij. Sepse bota është kalimtare dhe fundi i botës ka ardhur. Allahu i mbroftë myslimanët dhe i dërgoftë Islamit një shpëtimtar. Gjendja e botës është siç e shihni; fundi i botës tashmë ka arritur. InshaAllah, Mehdiu alejhi selam do të shfaqet dhe do të na shpëtojë të gjithëve. I gjithë njerëzimi, jo vetëm myslimanët, do të shpëtohet, me lejen e Allahut, kur të shfaqet Mehdiu alejhi selam. Allahu e dërgoftë atë së shpejti, inshaAllah.

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: زكاة الفطر طهرة للصائم من اللغو والرفث وطعمة للمساكين، من أداها قبل الصلاة فهي زكاة مقبولة ومن أداها بعد الصلاة فهي صدقة من الصدقات۔ Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, thotë: Sadakaja e fitrit, pra ajo që ne e quajmë fitër ose zekati i fitrit, shërben për t'i pastruar agjëruesit nga fjalët e panevojshme dhe të shëmtuara si dhe nga mëkatet, dhe për t'u siguruar ushqim të varfërve. Njeriu agjëron në Ramazan. Kur agjëron, ai duhet të ruhet nga fjalët e këqija dhe veprat e këqija. Nëse megjithatë bie në to, zekati i fitrit shërben për t'i pastruar këto mëkate. Në të njëjtën kohë, ajo është një furnizim me ushqim për të varfrit. Kush e jep atë para namazit të Bajramit, për të ajo është një zekat fitri i pranuar. Nëse e jep atë pas namazit të Bajramit, ajo vlen vetëm si një sadaka e zakonshme. Pra, nëse jepet deri para namazit të Bajramit, ajo pranohet si Zekat al-Fitr, pra fitër. Nëse jepet pas faljes së namazit, ajo nuk vlen si fitër, por si një sadaka e zakonshme. Sepse shpërblimi për fitrin është shumë më i madh dhe është më i mirëpritur tek Allahu. Kush nuk e jep atë në kohë, jo vetëm që nuk ka shlyer detyrimin e tij të fitrit dhe ngarkon veten me gjynah, por gjithashtu privohet nga ky shpërblim i madh. Për këtë arsye, shumica e njerëzve e japin fitrin e tyre para namazit të Bajramit, ende brenda muajit të Ramazanit. Dhe kjo është gjithashtu e duhura. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: زكاة الفطر على كل حر وعبد، ذكر وأنثى، صغير وكبير، فقير وغني، صاعا من تمر أو نصف صاع من قمح۔ Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, thotë: Sadakaja e fitrit është e detyrueshme për çdokënd – qoftë i lirë, skllav, burrë, grua, fëmijë, foshnjë, i varfër ose i pasur – në masën e një Sa' hurma arabie ose një gjysmë Sa' grurë. Natyrisht, kushdo që dëshiron, mund të japë edhe më shumë. Një i varfër duhet të japë në përputhje me mundësitë e tij. Ndërsa një i pasur mund të japë edhe më shumë se kjo shumë e caktuar. Ky nuk është problem. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: شهر رمضان معلق بين السماء والأرض لا يرفع إلى الله إلا بزكاة الفطر۔ Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, thotë: Agjërimi në muajin e Ramazanit mbetet i varur mes qiellit dhe tokës. Vetëm kur jepet sadakaja e fitrit, ai ngrihet tek Allahu. Kjo do të thotë se, nëse nuk jepet fitri, agjërimi nuk pranohet plotësisht. Njeriu duhet patjetër ta japë fitrin e tij. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: صدقة الفطر صاع تمر أو صاع شعير عن كل رأس، أو صاع بر بين اثنين، صغيرا أو كبير، حر أو عبد، ذكر أو أنثى، غني أو فقير۔ أما غنيكم فيزكيه الله تعالى، وأما فقيركم فيرد الله عليه أكثر مما أعطى۔ Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, thotë: Sadakaja e fitrit për çdokënd – qoftë i vogël, i madh, fëmijë, i rritur, i lirë, skllav, burrë ose grua – është një Sa' me hurma arabie, elb ose grurë. Sa' është një njësi matëse e vjetër. Meqenëse kjo njësi matëse nuk përdoret më sot, Dijaneti ose myftinjtë i udhëzojnë njerëzit se sa duhet të jepet. Një person i varfër mund të japë, në përputhje me gjendjen e tij financiare, edhe më pak se shuma e caktuar. Ndërsa një person i pasur mund të japë më shumë. Të pasurit mes jush, Allahu do t'i pastrojë nga mëkatet e tyre përmes fitrit. Sa u përket të varfërve tuaj, Allahu do t'u kthejë atyre shumë më tepër nga sa kanë dhënë. Kjo do të thotë që nuk duhet të thuhet: "Unë jam i varfër, nuk mund të jap asgjë." Edhe i varfri duhet të japë, në mënyrë që Allahu t'i dhurojë mbrapsht, me lejen e Allahut, shumë më tepër nga sa ka dhënë. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: صدقة الفطر على كل إنسان مدان من دقيق أو قمح، ومن الشعير صاع، ومن التمر والزبيب أو تمر صاع صاع۔ Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, thotë: Sadakaja e fitrit korrespondon me sasinë prej dy Mudd miell ose grurë. Sot, natyrisht, mund të jetë e vështirë që kjo të jepet në formën e ushqimeve. Këtu pothuajse nuk bëhet, por siç dëgjojmë, në disa vende arabe si Meka ose Medina, u jepet njerëzve miell ose grurë. Por çfarë do të bëjë nevojtari me të? Ai duhet ta marrë atë dhe ta shesë përsëri për një të dhjetën e çmimit. Kjo nuk është e nevojshme. Mund t'u jepet të varfërve drejtpërdrejt kundërvlera e këtyre ushqimeve në para. Edhe kjo është e lejuar; nuk duhet të jepet domosdoshmërisht në formën e ushqimeve. Nga elbi, rrush i thatë ose hurma arabie, është përkatësisht një Sa', që është e detyrueshme për çdo individ. Kjo do të thotë se për një familje nuk jepet vetëm një herë; për çdo anëtar të familjes fitri duhet të jepet veçmas. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: صدقة الفطر صاع من تمر أو صاع من شعير أو مدان من حنطة عن كل صغير وكبير حر وعبد۔ Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, thotë: Zekati i fitrit duhet të jepet për çdokënd – qoftë i vogël, i madh, i lirë, skllav, fëmijë, foshnjë, grua, burrë, i moshuar ose i ri. Ajo u caktua në një Sa' hurma arabie ose elb. Masa e quajtur Sa' ndoshta korrespondon me rreth një kilogram. Nga gruri, ndërkaq, duhen dhënë dy Mudd. Dikur natyrisht nuk kishte kilogramë, llogaritej sipas këtyre masave. Sot jepet kundërvlera përkatëse dhe Allahu e pranon atë. Megjithatë, kjo duhet të jepet para namazit të Bajramit. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: صدقة الفطر على كل صغير وكبير، ذكر وأنثى، يهودي أو نصراني، حر أو مملوك، نصف صاع من بر أو صاع من تمر أو صاع من شعير۔ Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, thotë: Sadakaja e fitrit është e detyrueshme si një gjysmë Sa' grurë ose një Sa' me hurma arabie ose elb për çdokënd – qoftë i vogël, i madh, burrë, grua, hebre, i krishterë, i lirë ose skllav. Kjo do të thotë se, nëse një musliman ka një skllav hebre ose të krishterë, për të është e detyrueshme të japë fitër edhe në emër të tyre. Njeriu duhet ta japë fitrin edhe në vend të tyre. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: الفطرة على كل مسلم۔ Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, thotë: Zekati i fitrit është i detyrueshëm për çdo musliman. Kjo do të thotë se, një person duhet të japë fitrin si për veten e tij ashtu edhe për njerëzit që janë nën kujdesin e tij.

Mevlana Shejh Nazimi e kishte zakon të thoshte se njeriu duhet ta kuptojë vlerën e kohës së tij për sa kohë që është gjallë. Për një njeri që shtrihet prej njëmijë vitesh në varr, do të ishte më mirë të mund të thoshte qoftë edhe vetëm një herë "La ilahe illallah Muhammad Rasulullah". Prandaj njeriu duhet ta kuptojë vlerën e kësaj kohe, ndërkohë që jeton në këtë botë. Ai duhet t'i bëjë përgatitjet e tij në përputhje me këtë. Njeriu duhet të bëjë çdo gjë që ka në dorë, të lexojë sa më shumë dua për ahiretin e tij dhe të bëjë sa më shumë vepra të mira që të mundet. Sepse në ahiret, në varr, nuk ka më asgjë që mund të bëhet. I bën dobi vetëm nëse lë pas një fëmijë të mirë që lutet për të pas tij; por më e mira, megjithatë, është që njeriu ta kuptojë vlerën e jetës së tij sa është gjallë dhe të mos e çojë atë dëm. Sepse njerëzit merren me tepër shumë angazhime të panevojshme dhe gjëra të kota. Më parë ata rrinin nëpër kafene, shkonin këtej e andej. Tani nuk shkojnë as në kafene; nga mëngjesi në mbrëmje, nga mbrëmja në mëngjes e shpërdorojnë kohën e tyre pa dalë nga shtëpia, duke shikuar këtë apo atë. Ashtu siç shpërdorojnë kohën e tyre, ata ndonjëherë bëjnë edhe mëkate. Ata shikojnë gjithashtu gjëra të këqija. Ata shikojnë gjëra që ua mjegullojnë mendjen. Prandaj ne nuk duhet ta shpërdorojmë kohën tonë të vlefshme me gjëra të tilla të panevojshme. Ata që e bëjnë këtë besojnë se thjesht po kalojnë kohën. Ndërkohë, ky kalim kohe është "Lahw" (shpërqendrim). Në një ajet fisnik të Kuranit thuhet: "Innamal-hayatud-dunya la'ibun wa lahw". (47:36) Kjo do të thotë: "Jeta e kësaj bote nuk është asgjë tjetër veçse lojë dhe dëfrim." Njeriu nuk duhet t'i bëjë këto gjëra të pakuptimta. Njeriu duhet të bëjë vetëm atë që është e dobishme; nuk ka pse të bëjë gjëra të panevojshme. Këto gjëra të panevojshme nuk ju sjellin asnjë jetë të re dhe asnjë dobi tjetër. Për këtë duhet pasur kujdes. Jeta është e vlefshme, koha jonë është e vlefshme. Shpërdorimi i kohës sonë me gjëra të pakuptimta është një humbje e madhe. Nuk është e arsyeshme të lësh mënjanë xhevahire të vlefshme dhe të merresh me plehra të panevojshme. Allahu na dhëntë të gjithëve një jetë të bekuar. Le të punojmë për ahiretin, insha'Allah. Allahu qoftë ndihmësi ynë. Ai na mbajttë larg nga kurthet e shejtanit. Allahu e ndihmoftë Ummetin.

إِنَّ ٱللَّهَ يُدَٰفِعُ عَنِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْۗ (22:38) Allahu i mbron dhe i ruan ata që besojnë. Ky është premtimi i Tij i vërtetë, fjala e Tij. Besimtarët, zotëruesit e vërtetë të besimit, janë nën mbrojtjen dhe kujdesin e Allahut. Ata gjithsesi nuk kanë angazhim tjetër përveç përmendjes së Allahut dhe adhurimit të Tij. Pavarësisht se çfarë përpiqet të bëjë dikush, Allahu i mbron ata. Ata janë nën kujdesin e Allahut, ata janë me Allahun. Prandaj, ai që është me Allahun, e ka arritur gjithmonë shpëtimin. Ai është gjithmonë fitimtar dhe triumfues. Ai është poseduesi i çdo të mire. Ndërsa kush nuk është me Allahun, atë e godasin të gjitha llojet e vështirësive, qofshin të mëdha apo të vogla. Prandaj është një bekim dhe virtyt i madh të jesh në rrugën e Allahut. Sepse Allahu i jep udhëzim atij që dëshiron, dhe kujt nuk dëshiron, ia mohon atë. Në ditët e sotme, njerëzit mburren me të keqen që bëjnë. Ata besojnë se po bëjnë diçka të mirë. Ndërkohë, ajo që bëjnë i dëmton vetëm ata vetë. Natyrisht, kjo i dëmton edhe të tjerët. Kur ata i dëmtojnë të tjerët, ky mëkat rëndon gjithashtu mbi ta. Në fund, ata gjithsesi do ta marrin ndëshkimin e tyre. Prandaj, ai që është me Allahun gjendet gjithmonë në të mirë, në të bukur dhe në mirësi të përsosur. Për këtë arsye, njeriu nuk duhet ta lërë zemrën e tij të anojë drejt së keqes. Sepse shejtani ua bën të keqen të duket e mirë për njerëzit, dhe të mirën të keqe. Allahu na mbroftë. Na mbroftë Ai nga kurthet dhe e keqja e shejtanit. Allahu mos na ndaftë nga kujdesi i Tij dhe nga ky besim. Ai i dhëntë forcë besimit tonë. Ne gjendemi në kohën e fundit; një mijë gjëra zgjojnë dyshime në zemrën e njeriut dhe sjellin gjëra të pavërteta në mendjen e tij. Prandaj nuk duhet devijuar kurrë nga rruga e vërtetë. Sapo ta keni gjetur rrugën, mbajuni fort pas saj. Allahu thotë: وَٱعۡتَصِمُواْ بِحَبۡلِ ٱللَّهِ جَمِيعٗا وَلَا تَفَرَّقُواْۚ (3:103) Allahu thotë: "Kapuni të gjithë fort pas litarit dhe rrugës së Allahut dhe mos u përçani." Allahu na mbroftë, insha'Allah do të mbetemi gjithmonë të palëkundur në këtë rrugë.

فَعَّالٞ لِّمَا يُرِيدُ (85:16) Allahu, Azze ue Xhel-le, është Ai që bën atë që do dhe realizon atë që dëshiron. Siç ka thënë poeti: "Të shohim se çfarë bën Allahu; çfarëdo që bën, e bën mirë." Ai thotë: "Thjesht shikoni." Situata aktuale është pikërisht kështu. Njerëzit thonë: "Bota po merr fund", por gjithçka ndodh me caktimin e Allahut, me urdhrin e Allahut. As ti e as ne nuk mund të bëjmë asgjë; nuk është në dorën e askujt. Ai bën atë që do. Quhet "Fa'al", që do të thotë se Allahu, Azze ue Xhel-le, është Ai që e zbaton vullnetin e Tij në mënyrë absolute dhe realizon gjithçka pikërisht ashtu siç do Ai. Vullnetit të Tij nuk mund t'i kundërvihesh; asgjë nuk mund t'i dalë përpara vullnetit të Tij. Prandaj myslimani gjendet në nënshtrim të plotë. Ti duhet t'i nënshtrohesh Allahut, Azze ue Xhel-le. Nuk ka arsye të mendosh shumë për këtë: "Çfarë duhet të bëj?"; në fund të fundit, ndodh ajo që thotë Allahu, Azze ue Xhel-le. Prandaj jini me Të. Le të jemi me Allahun, Azze ue Xhel-le, në mënyrë që Ai të tregojë mëshirë për ne dhe të na dhurojë të mira. Nuk ka arsye për shqetësim apo frikë. Ai është Erhamur-Rrahimin; më i Mëshirshmi i të mëshirshmëve. Nuk ka askënd që është më i mëshirshëm se Ai. Edhe nëse njerëzimi do të mbante gjithçka në duart e veta, mëshira është vetë vullneti i Allahut, Azze ue Xhel-le. Ajo është një nga cilësitë e bukura të Allahut, Azze ue Xhel-le, Xhel-le Xhelaluhu. Cilësia e Tij është mëshira. Prandaj myslimani i ka dorëzuar gjithçka Allahut. Vullneti i Tij, me lejen e Allahut, është në dobi të myslimanit. Për jomyslimanin, megjithatë, është zemërim dhe ndëshkim. Allahu na ruajtë nga kjo. Inshallah le të jemi të qetë në jetën tonë. Për atë që nënshtrohet, gjithçka vjen dhe shkon me lehtësi. Për atë që nuk nënshtrohet, ka mundim, vuajtje dhe parehati të vazhdueshme. Allahu na mbrojtë. Allahu na mbrojtë të gjithëve, inshallah.