Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

Ne duhet t'i jemi gjithmonë falënderues Allahut. Ai që ndjek rrugën që do Allahu, duhet të jetë i mbushur me falënderim të vazhdueshëm. Sepse Allahu e udhëzon atë që Ai do, dhe e lë në humbje atë që Ai do. Veprimet e Tij nuk mund të vihen në dyshim, urtësia e Tij është e pafundme. Askush tjetër nuk mund të japë atë që Ai na dhuron. Prandaj, një njeri që ndjek këtë rrugë duhet të jetë thellësisht falënderues. Për më tepër, dhuntitë e Tij ruhen përmes falënderimit; dhe pikërisht kjo është dhurata më e madhe. لَئِن شَكَرۡتُمۡ لَأَزِيدَنَّكُمۡۖ (14:7) Përmes falënderimit, dhuntitë mbeten të përhershme. Dhuntia e besimit, e tarikatit dhe e sheriatit... të qenit në këtë rrugë është një bekim i madh i Allahut, Aze ue Xhel, për ne. Nëpërmjet këtij bekimi arrihet lumturia e përjetshme në Ahiret dhe, inshallah, njeriu mund ta shijojë këtë mirësi dhe bukuri qysh në këtë botë. Pasi Allahu, Aze ue Xhel, t'ua ketë dhënë njerëzve këtë shije një herë, asgjë tjetër nuk u duket më tërheqëse. Ata i urrejnë mëkatet dhe çdo lloj të keqeje. Edhe nëse ndonjëherë pengohen, ata nuk mbeten në atë gjendje, por duan të çlirohen shpejt prej saj. Shumica e njerëzve të kohës së sotme – Allahu na ruajtë – megjithatë, mësohen me gjërat e këqija. Dhe sapo të mësohesh me to, bëhet e vështirë të heqësh dorë. Kjo, nga ana tjetër, buron nga mungesa e besimit. Njeriu mashtron veten duke menduar se gjen kënaqësi të vërtetë në to. Por kjo nuk është aspak e vërtetë; përkundrazi, është njësoj si me ujin e detit. Kush pi ujë deti nga etja, bëhet edhe më i etur dhe kërkon gjithmonë e më shumë. Në fund, kjo e shkatërron njeriun. Nuk sjell absolutisht asnjë dobi dhe nuk çon në asgjë të mirë. Prandaj, Allahu na ruajtë nga kjo. Le të jemi falënderues për të gjitha këto dhunti. Allahu na e ruajtë këtë bekim përgjithmonë, inshallah. Dhe Ai ua dhuroftë këtë edhe atyre që nuk e kanë ende, inshallah. Allahu na ruajtë të gjithëve nga egoja jonë dhe ajo e të tjerëve, inshallah.

Ne po i afrohemi fundit të muajit Sheval, inshaAllah. Muajt Dhul-Kade, Dhul-Hixhe dhe Muharrem; këta tre muaj janë muaj Haram. Dhul-Kade, Dhul-Hixhe, Muharrem. Në këta tre muaj Allahu, Aze ue Xhel, thotë shprehimisht: "Mos bëni luftë." "Por kundër atyre që ju shpallin luftë, natyrisht që mund të luftoni", thotë Allahu, Aze ue Xhel. Urtësia pas këtyre muajve është që njerëzit të mund të udhëtojnë të sigurt për tre muaj për shkak të Haxhit. Kjo do të thotë se në kohët e vjetra, kur nuk kishte aeroplanë apo makina, ata udhëtonin me deve ose në këmbë për të shkuar në Haxh dhe për t'u kthyer. Që ata të jenë të sigurt, Allahu, Aze ue Xhel, me urtësinë e Tij, i ka bërë këta muaj të shenjtë që nga kohërat e lashta. Bekimi i tyre është gjithashtu shumë më i madh dhe më i bollshëm. Tani, në Tarikatin tonë ekziston halveti. Halveti kryhet për dyzet ditë. Të kryesh halvetin pa u larguar nga vendi, duke qëndruar ulur në një vend, është, falë Allahut, diçka që çdo njeri në një Tarikat duhet ta bëjë një herë në jetë. Më vonë, Shejh Baba më në fund e lehtësoi këtë për ne, sepse në kohët e sotme mungon fuqia për ta përballuar këtë halvet. Prandaj ai e ka lehtësuar atë. Ky është atëherë një halvet i pjesshëm. Nga i pari i Dhul-Kades deri në të dhjetin e Dhul-Hixhes. Njeriu e bën nijetin në kohën e Saharit, pra para namazit të sabahut, deri në kohën e Ishrakut (pas lindjes së diellit). Ose ndërmjet namazit të pasdites (Asr) dhe namazit të mbrëmjes (Maghrib), ose ndërmjet mbrëmjes dhe natës (Isha). Nëse njeriu e bën nijetin për halvet nga pasditja deri në natë, kjo gjithashtu llogaritet si halvet. Mënyra tjetër, për t'u tërhequr posaçërisht për dyzet ditë pa u larguar nga vendi, pothuajse nuk është më e mundur në ditët e sotme. Për këtë kërkohet një leje e veçantë. Tani, këtë halvet të pjesshëm mund ta kryejë kushdo, është shumë më i lehtë. Për më tepër, Tarikati ka përgjegjësi dhe detyrime të caktuara. Në këtë mënyrë, njeriu e përmbush këtë përgjegjësi dhe merr shpërblimin për të. Përmes adhurimit në muajt e bekuar, njeriu arrin më shumë bekim dhe shpërblim. Gjërat e kësaj bote sigurisht... Njeriu nuk duhet të merret shumë me botën; në gjithçka shfaqet vullneti i Allahut, Aze ue Xhel. Këtu ne nuk mund të ndërhyjmë. Detyra jonë është të vazhdojmë sa më mirë që të mundemi, në rrugën e Tij, në rrugën e Profetit tonë, salallahu alejhi ue selem, në rrugën e urdhëruar. Allahu na ndihmoftë. Çështjet e kësaj bote mos na shpërqendrofshin, inshaAllah. Barra e kësaj bote qoftë e lehtë. Allahu, Aze ue Xhel, mos na sprovoftë. Allahu, Aze ue Xhel, na dhëntë furnizimin tonë, çdo lloj shëndeti, mirëqenieje dhe besimi, pa na bërë të kalojmë nëpër sprova. Jetën tonë e kalofshim në rrugën e Tij, inshaAllah. Allahu na dhëntë një jetë të bekuar. Ai e dërgoftë Sahibin, Mehdiun alejhiselam. I përjetofshim edhe këto ditë, inshaAllah.

وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ (7:180) "Kushdo që i përmend emrat e Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Lartësuarit," thotë Profeti ynë, "dhe i mëson ata përmendësh, do të hyjë në Xhenet." Këta emra të bekuar janë cilësitë e Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Lartësuarit. Disa janë të rezervuar vetëm për Të. Të tjerë, nga ana tjetër, mund të përdoren edhe për njerëzit. Emra të caktuar janë ekskluzivisht të rezervuar për Të, askush përveç Tij nuk lejohet t'i përdorë. Prandaj Profeti (sallAllahu alejhi ue selem) thotë: "Kushdo që i numëron këta emra, do të hyjë në Xhenet." Kush mund t'i mësojë përmendësh, le t'i mësojë përmendësh. Kush nuk mund t'i mësojë përmendësh, gjithsesi mund t'i lexojë ata. Prandaj kjo është një mirësi që Allahu u ka dhuruar robërve të Tij. Emrat e Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Lartësuarit, natyrisht janë të pakufishëm dhe të pafundmë. Çdo profeti iu shpallën emra të ndryshëm. Profetit tonë (sallAllahu alejhi ue selem) iu shpallën 99 emra... Njëri prej tyre është Ism al-Azam, emri më i madh. Ky është sekreti i Tij. Lutja e njeriut që e arrin këtë sekret, me siguri do të pranohet. Kjo, natyrisht, i jepet vetëm atij që i lejon Allahu; nuk i mundësohet kujtdo. Dhe ai që e zotëron atë mbetet i fshehur; nuk e di çdokush se kush e ka Ism al-Azam-in. Prandaj quhet "emri më i madh", pra "Azam"; emri më i madh, Ism al-Azam, është i fshehur. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, bekimin dhe veçantinë e tij ua ka dhuruar vetëm pak njerëzve. Këta njerëz, natyrisht, nuk veprojnë kurrë kundër kënaqësisë së Allahut. Kjo do të thotë se njeriu që mbart Ism al-Azam-in është gjithashtu i denjë për të. Natyrisht, në të kaluarën ka pasur edhe nga ata që e kanë keqpërdorur atë. Ai tërhoqi mbi vete zemërimin e Allahut në këtë botë dhe do të vuajë edhe më shumë në botën tjetër. Si në historinë e famshme të bijve të Izraelit, ku shejtani devijoi një burrë. Ai i shërbente një mbreti jobesimtar. Pas kësaj, Allahu e lëshoi mallkimin dhe zemërimin e Tij mbi të në këtë botë. Ndonëse u pendua, pendimi i tij nuk i bëri më asnjë dobi. Allahu na ruajtë nga çdo e keqe. Ai i gdhendtë këta emra në zemrat tona dhe na dhuroftë ato cilësi që u takojnë njerëzve, inshallah. Për nder të emrave të tjerë, bekimi i Allahut qoftë mbi ne. Bekimi i atyre emrave, të cilët janë të rezervuar vetëm për Të, qoftë mbi të gjithë ne, inshallah.

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم بسم الله الرحمن الرحيم والصلاة والسلام على رسول محمد سيد الاولين والاخرين مدد يا رسول الله مدد يا سادات اصحاب رسول الله مدد يا مشايخنا قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ان الله حرم علي الصدقة صدقة على اهل بيتي Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha: "Allahu ka ndaluar sadakanë (lëmoshën) për mua dhe për anëtarët e shtëpisë sime, pra për Ehli Bejtin tim." Kjo do të thotë, për Profetin tonë nuk lejohej sadakaja. Për këtë arsye, Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) nuk pranonte sadaka. Ai pranonte dhurata, por sadaka nuk pranonte. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ان صدقة لا تنبغي لآل محمد انما هي اوساخ الناس Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha gjithashtu: "Nuk i ka hije familjes së Muhamedit të marrë nga zeqati." "Sepse këto janë papastërtitë e pasurisë së njerëzve." Kjo do të thotë se zeqati dhe sadakaja nuk janë të lejuara për Ehli Bejtin e Profetit tonë. Vetëm dhuratat janë të lejuara. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ان صدقة لا تحل لنا وان مولى القوم منهم Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha sërish: "Pasuria e zeqatit nuk na është e lejuar." "I liruari i një populli llogaritet si pjesë e tyre." "Edhe ti llogaritesh me ne, o Ebu Rafi!" Meqenëse ai në atë kohë gjendej pranë Ehli Bejtit, në krah të Profetit tonë, për pasojë nuk ishte e lejuar as për të. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم انا آل محمد لا تحل لنا الصدقة Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha: "Për ne, familjen e Muhamedit, nuk është e lejuar sadakaja." قال رسول الله صلى الله عليه وسلم كخ كخ ارم بها اما شعرت انا لا نأكل الصدقة Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha: "Kih, kih." "Kjo është e papastër, hidhe tutje", tha Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam). "A nuk e di se ne nuk hamë sadaka?" Me gjasë, Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) i tha dikujt nga familja e tij: "Mos e merr." Ai tha: "Hidhe tutje, ne nuk hamë sadaka." قال رسول الله صلى الله عليه وسلم اتق الله يا ابا الوليد لا تأتي يوم القيامة ببعير تحمله وله رغاء او بقرة لها خوار او شاة لها نواحا نواحون Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha: "Kije frikë Allahun, o Ebu'l-Uelid, dhe mos e shpërdoro pasurinë e zeqatit!" "Mos merr asgjë prej saj padrejtësisht, në mënyrë që në Ditën e Gjykimit të mos dalësh para Allahut me këtë deve duke gërhitur, me lopë duke pëllitur ose dele duke blegërirë rreth qafës sate." Pra, Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) u tërheq vërejtjen mbledhësve të zeqatit ose atyre që e mbajnë zeqatin të bëjnë kujdes, në mënyrë që në Ditën e Gjykimit të mos paraqiten me gjërat e marra padrejtësisht rreth qafës, të shoqëruar nga britmat e deveve dhe lopëve. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ارضوا مصدقيكم Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha: "Kënaqni mbledhësit e zeqatit." Kjo do të thotë se edhe mbledhësi i zeqatit ka të drejtë në një pjesë të zeqatit, edhe nëse jo shumë. Ai ka të drejtë në zeqat, prandaj urdhëron: "Kënaqeni atë." قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ان رجالا يتخوضون في مال الله بغير حق فلهم النار يوم القيامة Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha: "Disa njerëz disponojnë padrejtësisht pasurinë që Allahu e ka caktuar për të mirën e myslimanëve, ndonëse nuk kanë asnjë të drejtë mbi të." Kjo do të thotë: "Disa persona të cilëve u janë besuar këto të mira dhe që mund t'i disponojnë, i përdorin ato për interesat e tyre", thotë Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam). "Për ta do të ketë Zjarr në Ditën e Gjykimit." Kjo do të thotë: Për ata që zeqatin, sadakanë apo atë që është dhënë për hir të Allahut nuk e çojnë në vendin e duhur, por e marrin për vete, ka Zjarr në Ditën e Gjykimit; Allahu na ruajt nga kjo. ان الله تعالى لم يرض بحكم نبي ولا غيره في الصدقات حتى حكم فيها هو فجزأها ثمانية اجزاء Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha: "Për sa i përket shpërndarjes së zeqatit, Allahu i Lartësuar nuk ishte i kënaqur as me gjykimin e profetëve, as me atë të të tjerëve." Kjo do të thotë, Allahu (Azze ue Xhel) nuk ua la shpërndarjen as profetëve. "Ai e ka dhënë vetë gjykimin mbi të dhe i ka ndarë ata (përfituesit) në tetë grupe." Kjo do të thotë se Allahu (Azze ue Xhel) e ka ndarë vetë zeqatin në tetë kategori, në mënyrë që askush të mos thotë: "Profeti ka vepruar padrejtësisht." Kush mund të marrë zeqat është e përcaktuar qartë aty. الخازن المسلم الامين الذي يعطي ما امر به كاملا موفرا طيبة في نفسه فيدفعه الى الذي امر له به احد المتصدقين Profeti ynë (sallallahu alejhi ue selam) tha: "Myslimani është një arkëtar i besueshëm." Kjo do të thotë, nëse një mysliman ishte arkëtar, ai ishte i besueshëm. "Nëse ai e dorëzon sadakanë e urdhëruar me vullnet të lirë, pa të meta dhe të plotë, atëherë merr të njëjtin shpërblim si personi që e ka dhuruar sadakanë." Kjo do të thotë, nëse ky mysliman i çon sadakatë që i janë besuar në destinacionin e tyre, ai merr të njëjtin shpërblim si ai që e dha fillimisht sadakanë.

وَقُلِ ٱعۡمَلُواْ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ (9:105) Allahu Azze ue Xhel sheh gjithçka që bëni. Ai do ta shohë; çfarëdo që të bëni. Allahu Azze ue Xhel, të gjithë, madje edhe profetët dhe njerëzit do ta shohin. Veprat tuaja kanë pasoja si në ahiret ashtu edhe në këtë botë. Ne jemi gjithmonë nën fuqinë e Allahut Azze ue Xhel. Nuk ka absolutisht asgjë që Ai nuk e di. Njerëzit janë të paditur. Në çfarë kuptimi të paditur? Një njeri që nuk e njeh Krijuesin e tij, është i paditur. Kush nuk e njeh madhështinë, fuqinë dhe cilësitë e Allahut Azze ue Xhel, është i paditur. Ai mendon me vete: "Unë bëra diçka, askush nuk e vuri re, askush nuk e di." Allahu Azze ue Xhel është i dijshëm për gjithçka. Është Ai që na ka krijuar, që na sheh dhe që na bën të bëjmë çdo lëvizje. Prandaj njeriu duhet të jetë i kujdesshëm. Një njeri që tregon kujdes për këtë, është një njeri i mençur. Një njeri i mençur është ai që mendon për pasojat e veprimeve të tij. Një njeri që nuk e bën këtë dhe nuk mendon për ahiretin e tij, është i marrë. Njeriu duhet të përpiqet dhe të mundohet vazhdimisht, në mënyrë që fundi i tij të jetë i mirë. Përndryshe, nëse ai bën vetëm atë që i kërkon egoja, do të humbasë gjithçka. Mbi këtë duhet të mendojmë. Motoja e rrugës sonë është: Allahu Hadiri, Allahu Naziri, Allahu Shahidi. Allahu është me mua, Allahu sheh atë që bëj, Allahu Azze ue Xhel është dëshmitari i veprave tona. Kjo është ajo që do të thotë përkujtim i vazhdueshëm, dhikër; do të thotë të kujtosh Allahun, të jesh me Allahun. InshaAllah, Allahu nuk do ta lërë kurrë këtë të largohet nga zemrat tona. Të jesh me Të në çdo moment, është gjëja më e bukur. Të kujtosh Allahun... Atëherë gjithçka që bën do të bëhet e mirë. Natyrisht, njeriu nuk mund ta bëjë këtë në çdo minutë. Por për aq sa ka mundësi, nuk duhet ta largojë Atë nga mendimet e tij. Ne duhet të mendojmë: "Allahu na sheh; nuk duhet të bëj asgjë të keqe. Nëse bëjmë të mira, Allahu do të jetë i kënaqur me ne", dhe të veprojmë në përputhje me këtë. Pikërisht kjo është jeta e bukur. Kjo është jeta e mirë. Kjo është jeta më e dobishme. Pa këtë, ajo është e mangët. Nëse nuk e kujton kurrë Atë, kjo të çon në shkatërrim. Allahu na ruajtë. Allahu mos e largoftë kurrë Atë nga kujtesa jonë, zemra jonë dhe mendja jonë, inshaAllah.

Allahu na ruajtë të gjithëve nga fitnet e kohës së fundit. Fitne do të thotë që shejtani sulmon nga të gjitha anët për të vjedhur besimin e njerëzve, për t'ua marrë atë dhe për t'i lënë ata të pafé. Sepse armiku më i madh i njeriut është shejtani. Shejtani dëshiron ta mbajë njeriun larg çdo mëshire të Allahut. Ai dëshiron t'i marrë atij besimin, në mënyrë që njeriu të rebelohet kundër Allahut dhe të mos e njohë Atë. Për të forcuar besimin e vërtetë, njeriu duhet të ndjekë rrugën e Profetit tonë, paqja dhe bekimet qofshin mbi të. Kushdo që mbetet në rrugën e treguar prej tij – rrugën e shokëve të Profetit, dijetarëve, miqve të Allahut dhe medhhebeve – në dashtë Allahu, do ta shpëtojë besimin e tij. Përndryshe ai do të vdesë pa besim, Allahu na ruajtë nga kjo. Fitnia, për të cilën po flasim tani, dhe pjesa më e keqe e saj, janë ata që shfaqen nën titullin "dijetarë". Gjatë 100 deri 150 viteve të fundit po shfaqen njerëz që thonë: "Islami është i vjetruar, le ta rinovojmë; le ta reformojmë fenë, le të bëjmë këtë apo atë." Ata nuk bëjnë reforma, por fusin drejtpërdrejt idetë e armiqve të Islamit në botën islame. Në këtë mënyrë, ata u vjedhin njerëzve besimin dhe i lënë në mosbesim. Prandaj duhet treguar shumë kujdes. Besimi i Ehli Sunetit uel Xhematit, rruga e Profetit tonë (salallahu alejhi ue selem), medhhebet dhe tarikati janë të rëndësishme. Që një musliman të mund të ruajë besimin e tij, shkolla juridike dhe rruga shpirtërore janë të një rëndësie të madhe. Nëse këto mungojnë, njeriu devijon nga rruga dhe humbet. Ai humbet dhe nuk e di më se çfarë është e drejtë dhe çfarë është e gabuar. Ai beson se po bën mirë, por në fund do të pësojë një zhgënjim të hidhur. Atij nuk i mbetet as besimi, as Islami, dhe asgjë tjetër. Ai humbet thesarin e tij më të madh, më të rëndësishëm dhe më të vlefshëm. Dhe pse ndodh kjo? Profeti ynë i quan këta njerëz "Ulema-i Su", që do të thotë "dijetarë të këqij, dijetarë të së keqes". Këta janë dijetarë që i devijojnë njerëzit. Ata studiojnë dy rreshta në emër të Islamit dhe në fund mbeten vetë pa besim. Ata përfundojnë si të pafé dhe i devijojnë edhe të tjerët. Njerëzit e gjorë, të cilët nxënë dije me mendimin "le të jemi fetarë, t'i ftojmë njerëzit në besim dhe të forcojmë besimin tonë", e humbasin më pas gjithçka që quhet besim për shkak të këtyre të ashtuquajturve dijetarë dhe bien në mosbesim; Allahu na ruajtë. Kësaj duhet t'i kushtohet shumë vëmendje. Nuk duhet të bëhet kurrë asnjë kompromis në lidhje me tarikatin, sheriatin dhe medhhebet. Kurrsesi mos dëgjoni ata që thonë: "Këto gjëra janë të panevojshme." Pavarësisht se cilës bashkësi i përkasin, sa libra kanë shkruar apo sa lexues mund të kenë; qëndroni larg tyre. Qëndroni larg atyre dijetarëve që nuk pranojnë medhhebet dhe tarikatet. Në të kaluarën e afërt, në kohën e Sulltan Abdulhamidit të Dytë, të gjithë ata dijetarë apo poetë që e kundërshtuan atë nuk kishin as vlerën më të vogël. Sepse ata u përpoqën të bënin reforma kundër tarikatit dhe fesë, u bënë vegla të shejtanit dhe bashkëpunuan me aleatët e shejtanit. Mos besoni kurrë se ata janë në rrugën e vërtetë. Se sa shumë e kanë dëmtuar Islamin, e di Allahu, e dinë dijetarët e vërtetë dhe njerëzit e vetëdijshëm. Edhe kur dijetarët e vërtetë ngrenë zërin kundër kësaj, ata menjëherë ua shtypin zërin. Allahu na ruajtë nga çdo e keqe dhe nga të këqijtë. Rreziku më i madh dhe mëkati më i madh rëndojnë mbi supet e njerëzve të tillë. Ata që i devijojnë njerëzit mbajnë një faj shumë të madh. Për shkak të tyre, në periudhën e vonë të Perandorisë Osmane dhe më pas, miliona muslimanë u shkatërruan jo vetëm shpirtërisht, por edhe fizikisht; njerëzit u dëbuan nga atdheu i tyre. Pavarësisht nga i gjithë ky shkatërrim material dhe shpirtëror, njerëzit ende nuk zgjohen; mjerisht, ka shumë që i ndjekin ata. Allahu na dhëntë të gjithëve arsye dhe vigjilencë, insha'Allah.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ (2:82) "Ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, do të mbeten përgjithmonë në Xhenet", thotë Allahu Azze ue Xhel. Ky është premtimi i vërtetë i Allahut. Prandaj tani ka njerëz që pyesin: "Çfarë duhet të bëjmë?"; ata pyesin: "Si është puna, a kemi ecur përpara apo jo?" Kjo nuk është detyra. Detyra është kjo: Ti duhet të besosh dhe të përmbushësh detyrimin tënd. Cila është detyra e një myslimani? Të falë namazin, të agjërojë, të japë zekatin, të shkojë mirë me njerëzit dhe të jetë një rob i mirë i Allahut. Kjo është detyra. Kështu që këtu nuk ka gjëra të tilla si: "Sa larg kam arritur, sa larg kam rënë prapa?" Nëse i bën këto gjëra, je në rrugën e duhur; nuk ka asnjë arsye për të pyetur. Nëse pyet veten: "A kam ecur përpara apo kam rënë prapa?"; sapo heq dorë nga këto gjëra, ke rënë prapa. Por nëse vazhdon t'i bësh ato, ti je, falë Allahut, në rrugën e duhur; ke treguar qëndrueshmëri dhe po ecën përpara në këtë rrugë, pa u lodhur dhe pa u bezdisur. Shejh Baba e kishte zakon të thoshte: "Kushdo që lodhet dhe bezdiset, nuk është prej nesh." Ka shumë që thonë: "Kur do të mbarojë ky namaz, ky adhurim?" Allahu na ruajtë. Bëftë Ai adhurimin tonë të vazhdueshëm dhe le të zgjasë deri në frymën tonë të fundit. Prandaj, disa njerëz nganjëherë nisen në rrugë me entuziazëm të madh dhe thonë: "Do të bëj këtë, do të bëj atë." Bëj vetëm aq sa mundesh, por vazhdoje atë. Këto adhurime duhet të jenë po aq normale dhe të vazhdueshme sa ngrënia dhe pirja. Pra, ashtu si një njeri nuk pyet shumë: "Çfarë kam ngrënë, çfarë kam pirë?", edhe adhurimi duhet të jetë në të njëjtën mënyrë. Për këtë nuk duhet të shqetësohesh aspak. Në ditët e sotme njerëzit janë dembelë, nganjëherë janë të pakujdesshëm; pikërisht atëherë ata bien prapa. Por personi që vazhdon në të njëjtin nivel pa bërë lëshime, është ai që fiton dhe e meriton Xhenetin. Inshallah të gjithë do ta meritojnë; por kush dëshiron më shumë, do t'i duhet të mbetet i qëndrueshëm. Kjo është ajo që është e rëndësishme. Nëse mbetesh i qëndrueshëm, falë Allahut, rritet edhe grada jote. Mos e pyet veten: "A jam ngritur apo jo?"; ti e njeh veten tënde më së miri. Allahu na dhëntë të gjithëve qëndrueshmëri. Allahu na ruajtë nga dembelizmi. Kjo është sëmundja e njerëzve, sëmundja e njerëzve të kësaj kohe të fundit. Ata duan të arrijnë gjithçka, pa bërë asgjë për të. Duan të fitojnë, pa punuar. Kjo do të thotë se dembelizmi është një tipar i keq i kësaj epoke. Të bezdisesh do të thotë të mendosh: "Çfarë të bëj, si mund ta argëtoj egon time, me çfarë të merrem, që të mos mërzitem?" Pikërisht kjo është një sëmundje. Allahu na ruajtë nga kjo. Le të jemi falënderues për gjendjen tonë; qoftë ajo e vazhdueshme inshallah. Qoftë e vazhdueshme ecja jonë në rrugën e Allahut Azze ue Xhel dhe në rrugën e Profetit tonë, salallahu alejhi ue selem. Allahu na bëftë të qëndrueshëm, inshallah.

Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, thotë në Kuranin famëlartë: "Në disa gjëra që ju nuk i pëlqeni, ka të mirë, dhe në disa gjëra që ju i pëlqeni, ka të keqe." Pra, mos mendoni se kjo e keqe është plotësisht e keqe. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, krijon një të mirë edhe në të. Nga ajo që ti e sheh si të keqe, lind e mira. Epo, gjendja e botës është gjithsesi e qartë. Në çdo gjë ka një të mirë. Për myslimanin, për atë që ndjek Islamin, është e mirë. Pa lejen e Allahut nuk ndodh asnjë e keqe. Çdo gjë shkruhet në librat tanë të veprave. Si shpërblim për këtë, në dashtë Allahu, Ai do të na dhurojë ne dhe atyre mirësi në botën tjetër. Prandaj, shumica e gjërave, siç shfaqen në këtë botë, në të vërtetë nuk janë ashtu siç duken. Nuk janë aspak ashtu siç duken. Shejtani i mashtron njerëzit. E keqja është gjithsesi e keqe, por në këtë botë ka shumë gjëra që e bëjnë të keqen të duket e mirë. Ka shejtanë, madje edhe shejtanë njerëzorë, që janë edhe më të këqij se vetë shejtani. Ata marrin çdo lloj forme. Ata mund të mashtrojnë çdo lloj njeriu. Domethënë, Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, e bën gjendjen e botës një mjet sprove, për të testuar njerëzit. Prandaj, çdo gjë që ndodh ne do ta shohim si caktimin e Allahut. Le të shohim se cili do të jetë fundi; siç thuhet: "Çfarëdo që bën Allahu, Ai e bën në mënyrë të bukur." Për këtë arsye, disa njerëz bien në rebelim kundër caktimit të Allahut. Allahu na ruajtë, ata rebelohen me ose pa vetëdije. Ata thonë: "Si mund të ndodhë kjo?" Allahu na ruajtë! "Si mund ta lejojë këtë Allahu, i Plotfuqishmi?" Pse të mos e lejojë Ai? Pa lejen e Tij gjithsesi nuk ndodh asgjë. Këta njerëz duhet të pendohen dhe të kërkojnë falje përballë asaj që shohin. Çfarëdo që ndodh, Allahu e di. Allahu na ruajtë, a dëshiron t'i mësosh diçka Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Lartësuarit? Pendohu dhe kërko falje. Pendohu dhe kërko falje. Disa nuk mjaftohen me atë që thjesht ta mendojnë në zemër; ka shumë budallenj dhe të paditur që e thonë hapur. Ata thonë: "Ne po rebelohemi." Kundër kujt dëshiron të rebelohesh? A ke ndonjë vend për të ikur nga urdhri dhe prania e Allahut? Mendon se do të shpëtohesh duke u rebeluar? Allahu na ruajtë. Pendohuni dhe kërkoni falje. Allahu bën më të bukurën në gjithçka. Mos u trishtoni, mos u shqetësoni. Mos i dëgjoni as ata njerëz që flasin vetëm fjalë të kota. Shikoni të vërtetën. E vërteta është ajo që dëshiron Allahu. Ai që bën gjithçka është Allahu, dhe Ai i bën të gjitha në mënyrën më të bukur. Ajo që bën Ai nuk duhet vënë në pikëpyetje. Ai nuk mund të merret në llogari. Ky mëngjes është një mëngjes i së premtes (xhumaje). Le të pendohemi të gjithë dhe të kërkojmë falje. Çfarëdo që ka kaluar nëpër zemrat tona... Profeti ynë (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) thotë: "Mos u rebeloni." Çdo gjë ka një urtësi. Për ata që ndjekin Islamin, fundi i të gjitha gjërave do të jetë i mirë. Prandaj, Allahu na mbrojtë. Nga e keqja e egos sonë dhe e shejtanëve... Na mbrojtë Ai nga e keqja e shejtanëve njerëzorë. Allahu na mbrojtë nga e keqja e atyre që e bëjnë të keqen të duket e mirë dhe na shtyjnë në mëkat.

وَلَا تَرۡكَنُوٓاْ إِلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ ٱلنَّارُ (11:113) Mos qëndroni me zullumqarët, mos anoni nga ata. Njeriun që anon nga ata, do ta prekë zjarri. Edhe ai do të pësojë dëm. Qëndroni gjithmonë me njerëz të mirë, mbani veten larg nga zullumqarët. Zullumqarët nuk mendojnë për askënd tjetër përveç vetes së tyre. E vetmja gjë që duan është të bëjnë padrejtësi, asgjë tjetër. Bota është e mbushur me zullum. Askund nuk ka mbetur asnjë gjurmë drejtësie. Disa njerëz thonë: "Në Evropë ka drejtësi." Kjo është gënjeshtra më e madhe. Ata tregojnë vetëm atë që duan të tregojnë dhe krijojnë përshtypjen e drejtësisë. Por në realitet, fytyra e tyre e vërtetë është krejt ndryshe. Prandaj, mos kërkoni drejtësi në këtë botë. Nuk ka asgjë tjetër përveç zullumit. Prandaj është e nevojshme të kërkojmë strehim tek Allahu. Le të mos bëjmë padrejtësi, le të mos shtypim askënd, insha'Allah. Kjo është gjëja më e rëndësishme. Në këtë botë duhet të jemi shumë të kujdesshëm ndaj zullumqarëve. Mos u merrni shumë me atë se kush çfarë bën, pse e bën, apo kush ka të drejtë e kush ka gabim. Allahu, i Lartësuari dhe i Plotfuqishmi, i jep secilit dënimin dhe shpërblimin e tij. Prandaj ruaje veten tënde. Mos u përziej në punët e të tjerëve. Përndryshe do të bëhesh bashkëfajtor në zullumin e tyre. Dhe atëherë zjarri i Xhehenemit do të të prekë edhe ty. Do të të bëjë dëm edhe ty. Prandaj ruaje veten. Mos jep komente për asgjë. Allahu do të jetë me ty. Përndryshe, mos anoni nga ata dhe mos thoni: "Kjo është kështu, ajo është ashtu"; sepse nuk ka mbetur më asgjë e tillë si njerëzillëku. Fatkeqësisht. Zullumi ka pushtuar gjithçka. Allahu na ruajtë. Ne nuk pranojmë asnjë padrejtësi. Ne nuk jemi as me zullumqarët. Allahu mos na largoftë nga rruga e Tij. Allahu na ruajtë. Për zullumin thuhet: "Az-Zulmu zulumat" (Padrejtësia është errësirë). Zullumi është errësirë. Ajo errëson si zemrën, ashtu edhe jetën e njeriut. Prandaj, Allahu na ruajtë nga zullumi, insha'Allah. Ai i dërgoftë Umetit Mehdiun Alajhisselam, i cili do t'i japë fund kësaj padrejtësie. Sepse ndryshe kjo nuk do të ketë fund.

أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا ۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ (9:49) Kush bie në fitne, bëhet i denjë për Xhehenemin. Ajo që ne e quajmë fitne, është diçka që u bën dëm njerëzve. Fitneja vjen nga shejtani. Shejtani nuk u jep paqe njerëzve, ai dëshiron t'i çojë të gjithë në Xhehenem. Dhe kjo rrugë drejt Xhehenemit kalon përmes fitnes. Rruga e fitnes të çon në Xhehenem. Fitneja është diçka e dëmshme. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, e ka mallkuar atë; dhe gjithashtu Profeti ynë (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) e mallkon atë që nxit fitne. Prandaj njeriu duhet të jetë i kujdesshëm. Disa besojnë se po bëjnë mirë, por ndërkohë nxisin fitne. Nëpërmjet kësaj fitneje ata u bëjnë dëm njerëzve dhe në radhë të parë vetvetes. Kjo fitne është shfaqur vazhdimisht që nga koha e Ademit (paqja qoftë mbi të), por edhe në kohën e Profetit tonë (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) ka pasur fitne të mëdha. Këto fitne u kanë bërë dëm atyre që i kanë shkaktuar. Ata që janë të ekspozuar ndaj fitnes, ndoshta pësojnë dëm në këtë botë, por shpërblimi i tyre në botën tjetër është i madh. Prandaj njeriu nuk duhet të bjerë në fitne. Njeriu duhet të jetë vigjilent. Shejtani të josh në kurth. Shejtani dhe ndjekësit e tij të fusin në kurth për të të marrë të gjitha veprat e mira dhe meritat e tua. Dhe ai të ngarkon shtesë me shumë mëkate, në mënyrë që të përfundosh me siguri në Xhehenem. Allahu na ruajtë nga kjo. Ne jetojmë në kohën e fundit. Profeti ynë (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) thotë për fitnet e kohës së fundit se ato janë "si një natë e errët". Prandaj nuk ka nevojë ta vrasësh mendjen së tepërmi për ngjarjet. Ajo që Allahu e cakton, do të ndodhë. Të pëlqen apo jo, ajo që duhet të ndodhë, do të ndodhë; ti thjesht duhet të presësh. Nëse Allahu dërgon një shpëtimtar, ai do të të shpëtojë në atë kohë. Ti nuk mund ta shpëtosh vetveten. Nëse dëshiron të shpëtosh, thjesht mos bjer në fitne. Mos u ngatërro me askënd, mos iu nënshtro verbërisht askujt! Nëse qëndron larg ndjekësve të shejtanit, do të gjesh shpëtim. Prandaj, shehu ynë i nderuar thoshte: Kur shpërthejnë fitne të mëdha, mos dil nga shtëpia dhe mos dëgjo askënd. Allahu na ruajtë. Nga fitnet e shejtanit dhe fitnet e kohës së fundit, Allahu na ruajtë të gjithëve. Ai na dhëntë të gjithëve vigjilencë, inshaAllah.