السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2026-02-24

Dergah, Akbaba, İstanbul
Falënderimi i takon Allahut që na ka krijuar si muslimanë. Nëpërmjet këtij bekimi që Ai na ka dhënë, ne kemi fituar çdo të mirë. Bujaria e Allahut të Lartësuar është e pakufishme. Si një dhuratë tjetër, Ai na ka bërë obligim adhurime për të cilat ka kohë të caktuara. Adhurimi në këtë muaj të Ramazanit përbëhet natyrisht nga agjërimi dhe namazi i teravive. Të lexosh Kuranin plotësisht dhe të japësh Zekat është gjithmonë mirë, por në këtë muaj shpërblimi për to është akoma më i madh. Thuhet se shpërblimi është shtatëqind fish, madje edhe shumë më tepër se kaq. Allahu i Lartësuar thotë: "Ky muaj më përket Mua dhe askush nuk mund të vërë në dyshim atë që Unë bëj." Përmes urtësisë së Allahut, ky Ramazan është një muaj i bekuar. "Shpërblimi për çdo vepër të mirë dhe çdo adhurim mbetet vetëm tek Unë." Allahu i Lartësuar thotë: "Ai është madje shumë më tepër se shtatëqind fish." Bujaria e Tij është e pakufishme dhe ne jemi nevojtarë. Ne jemi të varur nga bujaria e Tij. Pavarësisht sa shumë na jep Ai, ne lutemi, inshallah, për akoma më shumë. Mos e pakësoftë Ai, por e shtoftë, inshallah; na i forcoftë veprat tona të mira dhe besimin tonë. Është Allahu Ai që jep. Prandaj nuk ka asnjë arsye për t'u përmbajtur. Disa njerëz hezitojnë, por ju mos hezitoni. Kërkoni nga Allahu i Lartësuar. Thoni: "O Allah, më jep." Në këtë muaj, le të përpiqemi të bëjmë sa më shumë mirësi dhe të ndihmojmë sa më shumë të mundemi. Ky është një muaj i bekuar. Allahu qoftë i kënaqur me të gjithë ju. Agjërimi gjatë ditës, namazi gjatë natës, teravitë – madje edhe iftari sjellin shpërblim të madh tek Allahu. Edhe syfyri sjell shpërblim. Kështu që, Allahu na jep çdo mundësi të mundshme dhe thotë: "Mblidhni shpërblime, merrni pjesën tuaj." "Unë ju jap, prandaj merreni." Allahu thotë: "Ju jeni nevojtarë; prandaj më kërkoni Mua dhe merrni." Allahu na bëftë të qëndrueshëm dhe na forcoftë besimin. Ky muaj i bekuar qoftë plot mirësi dhe begati, inshallah. Qoftë i dobishëm edhe për njerëzit rreth nesh. Atyre që kanë devijuar nga rruga, Ai u mundësoftë kthimin në rrugën e drejtë. Inshallah, e shijofshin edhe ata këtë bukuri.

2026-02-23

Dergah, Akbaba, İstanbul
قُلۡ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحۡيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ (6:162) لَا شَرِيكَ لَهُۥۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرۡتُ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ (6:163) Kuptimin e gjithë jetës sonë e tregon pikërisht ky ajet. Në fakt, e tregojnë të gjitha ajetet: Jeta jonë dhe vdekja jonë janë për kënaqësinë e Allahut. Njeriu duhet ta drejtojë jetën e tij në përputhje me këtë. Sepse njeriu nuk u krijua për këtë botë. Allahu dëshiron që njerëzit t'i shërbejnë Atij si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër, për hir të kënaqësisë së Tij. Shumica e njerëzve janë të hutuar dhe përpiqen me mendimin: "Pse u krijova, pse jam në këtë botë? Duhet të arrij diçka për të shpëtuar jetën time." Ndërkohë, e vetmja gjë që do ta shpëtojë me të vërtetë njeriun është të qenit në rrugën e Allahut. Kjo do të thotë të jetosh ashtu siç dëshiron Allahu. Dhe çfarë është ajo që dëshiron Allahu? Të kryesh adhurimet e detyrueshme – namazin, agjërimin, zeqatin dhe haxhin. Si do ta bësh këtë? Do ta bësh çdo ditë. Deri kur? Deri në vdekjen tënde. Pas vdekjes, në botën tjetër, gjithsesi nuk ka më namaz, as agjërim, as zeqat apo adhurime të tjera. Këto adhurime do t'i kryesh për sa kohë që je në këtë botë. Por si duhet të kryhen këto adhurime? Duhet t'i bësh ato një rutinë të rregullt. Do ta falësh namazin tënd pesë herë në ditë. Në ditët e sotme, disa njerëz, me besimin se po i afrojnë njerëzit me fenë, japin këshilla që në fakt i largojnë ata prej saj. Ata thonë: "Duhet ta falësh namazin tënd me përulësi të plotë, hushú, nuk duhet ta kthesh atë thjesht në një rutinë." Por si mund të jetë e mundur kjo, pa e bërë atë një zakon të vazhdueshëm? Sigurisht që do të kthehet në një refleks automatik. Do të falesh pesë herë në ditë; natyrisht që do ta bësh rutinë, në mënyrë që të mos e humbasësh namazin. Në mënyrë që të të rëndojë dhe të të bëjë të shqetësuar nëse e humbet, dhe të gjesh sërish paqe vetëm kur ta falësh atë namaz. Kjo do të thotë që nuk duhet të devijosh nga rruga e drejtë. Mësohu me këtë rregull dhe fali pesë namazet ditore çdo ditë. Vazhdo të falesh gjatë gjithë jetës tënde. E njëjta gjë vlen edhe për agjërimin. Është një thënie shumë e bukur e Sejjidina Aliut (kerremAllahu vexhheh): "Kalimatu haqqin urida bihal-batil." Kjo do të thotë se shprehja në vetvete është e vërtetë, por përmes saj synohet një qëllim i gabuar. Mos u mashtro nga kjo. Ata thonë: "Nuk falet njeriu me nxitim dhe pakujdesi, kështu namazi nuk është i vlefshëm." Ata u bëjnë presion njerëzve duke thënë: "Nëse pesë namazet nuk falen me përulësi të thellë, hushú, ato nuk do të pranohen." Sikur të ishe ti ai që kërkon llogari për namazin! Allahu, i Lartësuari dhe i Plotfuqishmi, thotë: "Mos e vështirësoni, faleni namazin tuaj." Ai thotë: "Falni pesë namazet tuaja të detyrueshme, jepni zeqatin tuaj dhe agjëroni." Kohët e adhurimeve janë të përcaktuara; nuk ka asnjë arsye për t'i shtrënguar kaq shumë njerëzit. Profeti ynë, paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të, u tha sahabëve në kohën e tij: "Nëse nuk e bëni njëqind për qind atë që është urdhëruar, adhurimet tuaja nuk do të pranohen." Profeti ynë (sallAllahu alejhi ue selem) tha se adhurimet duhet të përmbushen pa të meta, njëqind për qind. Por ai gjithashtu tha: "Nëse njerëzit e kohës së fundit bëjnë qoftë edhe një për qind të asaj që është urdhëruar, adhurimet e tyre do të pranohen." Në ditët e sotme ka shumë imamë, haxhilerë e të ngjashëm, të cilët besojnë se po bëjnë mirë, por nuk e dinë se çfarë po thonë apo po bëjnë, dhe kështu i largojnë njerëzit nga feja. Ata rrinë në xhami, vëzhgojnë se si falen njerëzit dhe i kritikojnë. Pas kësaj, personi e duron këtë një ose dy herë, por më pas ai ndalon së ardhuri në xhami dhe herën e tretë as nuk falet më në shtëpi. Me këtë lloj ndërhyrjeje, ata shkaktojnë një dëm të madh! Fale ti namazin tënd, Allahu do ta pranojë atë. Njerëzit tashmë kanë më shumë se ç'duhet për të luftuar me vesveset dhe dyshimet. Përmes kritikave të tilla, ata vetëm sa e bëjnë situatën e tyre edhe më të keqe. Allahu i pranoftë adhurimet e të gjithë neve. Mos kini frikë; për sa kohë që e falim namazin dhe qëllimi ynë është kënaqësia e Allahut, inshaAllah, siç përmendet në ajet, jeta jonë, vdekja jonë dhe të gjitha veprat tona do të jenë për kënaqësinë e Allahut.

2026-02-22

Dergah, Akbaba, İstanbul
Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, tha me këtë kuptim: "Më e mira në të gjitha gjërat është rruga e mesme." Me këtë, Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, nënkuptonte se është më mirë të mos biem në ekstrem në asnjë gjë. "Të zgjedhësh rrugën e mesme në të gjitha gjërat, është gjëja më e mirë", kështu tha Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të. "Mos i lëshoni frerët as shumë të lirë, e as mos i tërhiqni shumë të shtrënguar", tha ai. Kjo vlen për çdo fushë të jetës: qoftë në adhurim, në marrëdhëniet me njerëzit e tjerë, me familjen apo me fëmijët – kjo është mënyra më e mirë për t'u sjellë. Në ditët e sotme, njerëzit shpesh janë ose shumë të rreptë, ose shumë tolerues. E tillë është natyra njerëzore: sa më shumë liri t'i japësh dikujt, aq më shumë kërkon ai – kjo nuk ka fund. Pra, që të mund të vlerësohet vlera e gjërave, duhet të ketë kufij. Megjithatë, kjo nuk duhet të bëhet me ashpërsi, por në një mënyrë të butë dhe të kujdesshme. Këtë mënyrë sjelljeje njeriu duhet ta mësojë. Në ditët e sotme kjo quhet "diplomaci". Si funksionon kjo? Njeriu e arrin qëllimin e tij krejtësisht pa detyrim: personi tjetër bën atë që ti dëshiron, por beson se po e bën me nismën e tij. Në të vërtetë, ti vetëm i ke përcjellë personit në mënyrë delikate se si duhet të sillet, ose ke krijuar kushtet e duhura. Pikërisht kështu duhet të jetë edhe në familje, mes vëllezërve e motrave dhe në marrëdhëniet me njerëzit e tjerë. Nëse vazhdimisht u qaseni të tjerëve me ashpërsi, askush nuk do t'ju pranojë. Edhe nëse në momentin e parë ata heshtin, në mundësinë tjetër do të dalin kundër jush dhe i gjithë mundi juaj do të jetë i kotë. Prandaj, marrëdhëniet me familjen tuaj dhe me fëmijët janë jashtëzakonisht të rëndësishme. Shpesh vëllezërit vijnë tek unë dhe ankohen: "Djali ose vajza ime është tani 14 ose 15 vjeç dhe është jashtëzakonisht rebel dhe kokëfortë." Kjo është urtësia e Allahut: në këtë moshë ata hyjnë në pubertet dhe trupi i tyre ndryshon. Ata po kalojnë tranzicionin nga fëmijëria në rini. Në të kaluarën, në moshën 15-vjeçare ata tashmë ishin burra dhe gra të rritur dhe mbanin familje – sot nuk është më kështu. Por nga ana fizike, ata vazhdojnë të kalojnë të njëjtin zhvillim. Me urtësinë e Allahut, me arritjen e pubertetit njeriu kalon një ndryshim të jashtëzakonshëm. Prandaj, në këtë fazë duhet të veprojmë me shumë kujdes. Disa prindër e shikojnë fëmijën e tyre dhe kapen nga paniku: "Çfarë ka ndodhur? A është i pushtuar? A i ka hyrë ndonjë xhin fëmijës?" Në fakt, nuk ka ndodhur absolutisht asgjë e jashtëzakonshme; thjesht po ndryshon trupi, ashtu siç e ka paracaktuar Allahu në Urtësinë e Tij. Ata e lënë fëmijërinë pas dhe bëhen gra e burra të rinj. Njeriu duhet ta shoqërojë mirë këtë proces dhe të sillet siç duhet me ta. Këtë e mëson dalëngadalë. Nuk duhet të jeni as shumë të rreptë, e as t'i lini plotësisht në dorë të vetes. Ju duhet t'i drejtoni ata me shumë takt dhe t'i ndihmoni që ta kalojnë mirë këtë fazë. Allahu u dhëntë atyre një jetë të gjatë dhe të bekuar. Sepse fëmijët tanë janë gjëja më e rëndësishme; ata janë thesari më i vyer për njerëzimin dhe për Islamin. Nuk duhet të lejojmë që ata të shkojnë dëm. Allahu na ruajtë nga kjo. Profeti ynë, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, ishte gjithmonë i mëshirshëm. Dhe po ashtu, shokët e tij ishin plot mëshirë. Ai na ka mësuar të jemi të mëshirshëm dhe si të sillemi me njerëzit e tjerë – këtë duhet ta marrim për zemër edhe ne. Allahu na ndihmoftë dhe i mbrojtë fëmijët tanë. Ai i ruajtë fëmijët e të gjithë myslimanëve dhe u dhëntë udhëzim edhe të gjithë njerëzve të tjerë, inshaAllah.

2026-02-21

Dergah, Akbaba, İstanbul
شَهۡرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلۡقُرۡءَانُ هُدٗى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَٰتٖ مِّنَ ٱلۡهُدَىٰ وَٱلۡفُرۡقَانِۚ (2:185) Muaji i bekuar i Ramazanit është një muaj që Allahu e do. Vlera e tij është me të vërtetë e madhe; shpërblimi për adhurimet e kryera është i pamasë te Allahu. Vërtet i pamasë. Prandaj, njeriu duhet të bëjë mirësi dhe të kryejë adhurime sa më shumë që të mundet. Dhe edhe nëse nuk jeni në gjendje ta bëni këtë, të paktën duhet të keni këtë nijet: "Synoj ta kaloj të gjithë Ramazanin në atë mënyrë që e kënaq Allahun, Azze ue Xhel." Gabimet tona janë të shumta. Le të bëjmë atë që është në fuqinë tonë, dhe Allahu na shpërbleftë sipas nijetit tonë. Sepse kjo është gjëja më e rëndësishme. Disa njerëz kryejnë shumë adhurime, disa të tjerë më pak. Gjëja më e rëndësishme në këtë është të fitohet kënaqësia e Allahut, Azze ue Xhel. Nëse në çdo gjë që bën e ke nijetin të fitosh kënaqësinë e Allahut, falë këtij nijeti do të shpërblehesh plotësisht prej Tij - edhe nëse vepra jote ishte e vogël. Allahu, Azze ue Xhel, është Ekremul-Ekremin, Më Bujari i të bujarëve; Ai i fal gabimet e vogla. Megjithatë, ka disa pika të cilave njeriu duhet t'u kushtojë patjetër vëmendje. Ka njerëz që i ngatërrojnë të tjerët me pyetje si: "Kur duhet të fillojë agjërimi dhe kur duhet të çelet ai?" Madje kemi dëgjuar edhe për njerëz që pretendojnë: "Lejohet të hahet derisa të lindë dielli." Ata shkaktojnë konfuzion me deklarata si: "Koha e imsakut është në këtë apo atë kohë." Prandaj, duhet pasur kujdes për këtë çështje. Pas hyrjes së kohës së imsakut, absolutisht nuk guxon të hahet asgjë më shumë. Ata pretendojnë se mund të hahet deri në lindjen e diellit, dhe madje shtiren si dijetarë. Por ata nuk janë të tillë; ata janë të paditur. Nuk ka absolutisht asnjë arsye për ta rrezikuar apo për ta shkatërruar agjërimin e një muaji të tërë Ramazani për shkak të pesë ose dhjetë minutave. Urdhri i Allahut, Azze ue Xhel, është i qartë: Ne duhet t'i përmbahemi rrugës dhe kufijve që Ai ka caktuar. Kjo është pika vendimtare. Mangësitë në adhurimet e tjera mund të kompensohen përmes nijetit të saktë, por me këto kohë njeriu duhet të jetë shumë i saktë. Koha e syfyrit, pra Imsaku, normalisht zgjat deri në ezan. Pas kësaj nuk guxon të hahet më. Megjithatë, për të qenë të sigurt, është më mirë të ndaloni së ngrëni dhe së piri 5 deri në 15 minuta para ezanit. Kështu e mbron agjërimin tënd dhe sigurohesh plotësisht. Në të kaluarën kishte të ashtuquajtur "Muvakitë", të cilët caktonin kohët. Një muvakit është dikush që llogarit dhe vendos saktë kohët e namazit. Ata llogaritnin kur mbaronte syfyri dhe kur hynte imsaku. Imsak domethënë që nga ai moment duhet ndërprerë ngrënia dhe pirja. Të gjitha kohët e namazit – qoftë për sabahun, drekën apo ikindinë – llogariteshin nga muvakitët. Sot ky profesion pothuajse nuk ekziston më, por në vend të tij tani kemi kalendarët tanë. Kohët bazohen në të. Sigurisht që do të ishte më mirë të kishim një muvakit të vërtetë, por meqenëse kjo nuk është më e zakonshme në ditët e sotme, inshallah do të orientohemi nga kalendari. Por siç e thashë: Kush dëshiron të ketë ndërgjegjen e qetë, për siguri duhet ta bëjë nijetin për agjërim 5 deri në 10 minuta më parë dhe të mos hajë më asgjë. Nuk humbet asgjë nëse, për hir të Allahut, e ndërpret ngrënien pesë minuta më herët. Njeriu duhet vërtet t'i kushtojë vëmendje kësaj. Përndryshe, vlen ajo që tashmë u tha: Për sa kohë që dikush u përmbahet kohëve, adhurimet e kryera do të pranohen. Ato do të pranohen si adhurime të vlefshme, dhe ti do të fitosh kënaqësinë e Allahut. Allahu ka caktuar një afat dhe një kohë të caktuar për çdo gjë. Ka një kohë për Ramazanin dhe një kohë për festën; po ashtu ka një kohë për namazin e sabahut dhe atë të drekës. Namazi i sabahut, për shembull, nuk mund të falet para se të ketë hyrë koha e tij. E njëjta gjë vlen edhe për namazin e drekës: Nuk mund ta falësh para kohës së caktuar për të. Për namazin e ikindisë (Asr) është pak më fleksibile. Këtu kemi kohët e Asr-i Euel dhe Asr-i Thani, kështu që mund të falet pak më herët ose më vonë. Koha e namazit të akshamit, nga ana tjetër, është rreptësisht e caktuar; edhe atë nuk mund ta falësh para kohe. Për namazin e jacisë korniza kohore është sërish pak më e gjerë. Mund të falet më herët ose më vonë, për sa kohë që mbetet brenda intervalit të caktuar kohor. Megjithatë, si rregull i përgjithshëm, njeriu duhet t'u përmbahet saktësisht kohëve të namazit dhe të ketë kujdes për to. Por veçanërisht e rëndësishme është që të kihet shumë kujdes me kohët e iftarit dhe të syfyrit. Allahu e pranoftë. Allahu i pranoftë adhurimet tona. Nëse ka njerëz që nga mosdija kanë rënë pre e deklaratave të tilla të gabuara, ata duhet të kërkojnë falje. Allahu i faltë, inshallah.

2026-02-20

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَقِهِمُ ٱلسَّيِّـَٔاتِۚ وَمَن تَقِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ يَوۡمَئِذٖ فَقَدۡ رَحِمۡتَهُ (40:9) Të bësh mirë dhe të qëndrosh larg së keqes është një detyrë për çdo besimtar dhe për pasuesit e Tarikatit. Të qëndrosh larg mëkateve dhe çdo lloj të keqeje shpërblehet – dhe është diçka që Allahu e do. Mëshira e Allahut atëherë i jepet njeriut. Në Kuranin Fisnik, Allahu thotë: "Dhe na ruaj nga e keqja." Dhe atij që ruhet nga e keqja, Ai i tregon mëshirën e Tij. Kjo mëshirë është gjëja më e vlefshme për njeriun. Ajo është pafundësisht e çmuar, por njerëzit nuk dinë ta vlerësojnë. Ata e kanë humbur plotësisht nga sytë atë që është e vlefshme, atë që është e mirë dhe atë që është e keqe. Në kohët e sotme, ata e konsiderojnë të keqen të mirë dhe të mirën të keqe. Dikur njerëzit të paktën mund ta dallonin disi të keqen. Por sot ndodh pikërisht e kundërta: Ata urdhërojnë të keqen... ...dhe ndalojnë të mirën. Ndërkohë, Islami na mëson: Urdhëroni të mirën, ndaloni të keqen dhe paralajmërojini njerëzit. Përkundrazi, njeriu duhet të thotë: "Kjo është diçka e keqe, mos e bëni, lëreni." Megjithatë, në kohën tonë gjithçka është kthyer në të kundërtën. E gjithë e keqja që ndodh sot nuk përputhet as me humanizmin, as me fenë, as me asgjë tjetër. Prandaj duhet të jemi jashtëzakonisht të kujdesshëm. Edhe nëse nuk mund të bësh shumë mirë, të paktën qëndro larg së keqes dhe mos shkakto dëm. Edhe nëse nuk mund t'i përmbushësh plotësisht urdhërimet e Allahut, të paktën duhet t'i përmbahesh urdhrit të Tij dhe të shmangësh të keqen. Njeriu duhet të jetë gjithmonë i vetëdijshëm: "Kjo nuk është një vepër e mirë." Nëse njeriu qëndron larg së keqes në këtë mënyrë, atij do t'i dhurohet mëshira e Allahut. Pas kësaj, ai fillon të bëjë mirë, dhe të gjitha dyert drejt së mirës hapen. Allahu na ruajtë të gjithëve. Bëfshim një jetë në mirësi dhe qëndrofshim larg nga e keqja. Allahu i udhëzoftë edhe njerëzit që bëjnë të keqen. Ai u tregoftë edhe atyre rrugën drejt së mirës, inshaAllah.

2026-02-19

Dergah, Akbaba, İstanbul
Qoftë Ramazani i bekuar dhe plot begati, in sha Allah. Në fillim të Ramazanit pati sërish pak paqartësi te njerëzit. Disa e kanë nisur Ramazanin një ditë më herët. Për ne sot, në dashtë Allahu, është dita e parë. Ne nuk deshëm ta zgjasim temën dje pa nevojë. Sepse gjithsecili e fillon Ramazanin sipas vendit ku ndodhet. Edhe prishja e agjërimit dhe festa duhet të bëhen sipas kësaj. Ne këtu veprojmë sipas vendit ku banojmë; në këtë nuk ka asgjë të keqe. Për këtë ka dispozita fetare. Profeti ynë, paqja dhe bekimi qofshin mbi të, ka thënë: "Agjëroni kur ta shihni hënën e re dhe mos agjëroni kur nuk e shihni atë." Çfarë do të thotë kjo? Nëse është vranët dhe hëna nuk duket, muaji Shaban duhet të plotësohet me 30 ditë. Kjo është dispozita fetare: Muaji plotësohet me 30 ditë. Por, kush ndodhet në një shtet tjetër, agjëron sipas rregullave të atjeshme. Kjo do të thotë se duhet të agjërohet së bashku me komunitetin. Nuk është e drejtë të agjërohet apo të prishet agjërimi kokë më vete. Allahu na ruajt – përndryshe njeriu ngarkon veten me mëkat. Meqenëse agjërimi i Ramazanit është obligim, në rast të prishjes së qëllimshme, ai duhet zëvendësuar ose shlyer. Prandaj duhet vepruar sipas vendit ku ndodhesh. Dje nuk hymë në detaje rreth kësaj për të mos krijuar pështjellim, që askush të mos thotë: "Ti nuk ke agjëruar, prandaj as ne nuk agjërojmë." Varësisht nga shteti, hëna mund të shihet më herët ose më vonë; këtë e dinë ekspertët dhe dijetarët. Ne i përmbahemi fjalës sonë. Që agjërimi të jetë i vlefshëm: Veproni sipas rregullave të vendit ku jetoni dhe kryeni agjërimin dhe festën në përputhje me to. Është absolutisht e palejueshme të prishet agjërimi një ditë më herët dhe të festohet, ndërkohë që të tjerët ende agjërojnë. Ju patjetër duhet t'i bashkoheni komunitetit dhe dispozitave të shtetit ku ndodheni. Allahu e bekoftë dhe qoftë për mirë.

2026-02-18

Dergah, Akbaba, İstanbul
Falënderimi i takon Allahut! Iraku: Bagdati, Qerbelaja, Nexhefi... Na u mundësua t'i vizitojmë të gjitha. Allahu qoftë i kënaqur me evlijatë atje. U lartësofshin gradat e tyre dhe ndihma e tyre qoftë me ne. Këta janë të mëdhenjtë e Islamit, personalitetet e mëdha të Umetit. Ata kanë thirrur dhe ftuar miliona njerëz në rrugën e drejtë; ata u kanë shërbyer atyre. Shërbimi i tyre vazhdon, ndihma e tyre vazhdon. Tek ata nuk ka „të vdekur dhe të harruar“. Kur ata ndërrojnë jetë, bëhen më të fortë; forca e tyre shpirtërore shtohet. Sepse ata tani nuk kanë më asnjë lidhje me këtë botë. Detyra e tyre, për t'i përgatitur njerëzit në këtë botë për Ahiretin, vazhdon dhe nuk mbaron. Librat e veprave të tyre janë të hapur. Siç ka thënë Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam): Për sa kohë që ka dikush që lutet për ty pas teje ose përfiton nga dija jote, libri i veprave të tua mbetet i hapur. Prandaj librat e tyre janë të hapur, dhe ata janë bujarë. Ata luten që edhe të tjerët ta gjejnë rrugën e drejtë dhe ofrojnë ndihmën e tyre. Shiu i mëshirës mbi tyrbet dhe vendet e tyre të bekuara nuk pushon kurrë dhe nuk shteron. Kush shkon atje, shkon për hir të Allahut. Ata kërkojnë nga Allahu mëshirë, falje dhe mirësi. Dhe Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi, nuk i kthen ata mbrapsht duarbosh. Këto vende nuk vizitohen për këtë botë, por për Ahiretin, për të pasuruar jetën e përjetshme. Atje mund të kërkohet gjithçka. Falënderimi i takon Allahut, ishte një udhëtim i mrekullueshëm. Ishte një udhëtim i ndërmarrë vetëm për hir të Allahut. Falënderimi i takon Allahut, shkuam dhe u kthyem shëndoshë e mirë. Jemi kthyer me mëshirë. Me dhuratat e Allahut... Me mirësinë e Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Madhërishmit, dhe për hir të nderit të tyre, shpresojmë se nuk kemi dalë duarbosh. Kjo e forcoftë besimin tonë dhe inshaAllah e forcoftë edhe besimin e të tjerëve. Këta të bekuar... Që nga koha e Profetit tonë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam), dhe më vonë Ehli Bejti, dijetarët dhe evlijatë e mëdhenj – ata kanë qenë të shumtë atje. Meqenëse këto janë vendet e Kalifatit dhe qytetet e Islamit, njerëzit vinin nga çdo anë për të kërkuar ndihmë, dije dhe njohuri. Ky vend është i mbushur me dijen e tyre të bekuar, rrezatimin e tyre shpirtëror dhe bekimin e tyre. Dhe kështu vazhdon gjithmonë, falënderimi i takon Allahut. Pamja e jashtme nuk është e rëndësishme; të rëndësishme janë personalitetet që pushojnë atje. Ndihma e tyre përfshin gjithë botën. InshaAllah kjo nuk bëhet për qëllime të kësaj bote, por për hir të Allahut. Allahu e bëftë shkak për mirësi. Ndihma e tyre na arritë gjithmonë, inshaAllah.

2026-02-12

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَلَا تَقۡرَبُواْ ٱلۡفَوَٰحِشَ (6:151) "Qëndroni sa më larg të jetë e mundur nga mëkatet," thotë Allahu. Mos u afrohuni atyre. Sepse nëse thua: "Unë mund ta shpëtoj veten", mund të infektohesh. Këtë, Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi, ua ka bërë njerëzve detyrim dhe sprovë. Kush qëndron larg tyre, llogaritet ndër robërit e dashur të Allahut. Kush përfshihet në mëkate dhe nuk kërkon falje, zhytet gjithnjë e më thellë; ajo bëhet shprehi, nga e cila nuk mund të heqë dorë më. Meqenëse tani jemi në kohën e fundit, këto të këqija janë shtuar shumë. Është bërë vërtet keq. Më parë, kjo ndodhte shpesh te jomuslimanët. Çdo lloj e keqe gjendej te ata. Sot është kështu në mbarë botën, qoftë musliman apo jomusliman: Njerëzit i shohin mëkatet si diçka normale dhe thjesht i bëjnë ato. Dhe duke bërë këtë, ata shkatërrohen. Është si puna e një njeriu në moçal, i cili nuk mund ta shpëtojë vetveten. Prandaj duhet të ikësh dhe të mos i afrohesh fare moçalit. Nëse bie brenda ose të zhytet këmba, nxirre atë menjëherë. Pendohu dhe kërko falje. Atëherë Allahu do të falë. Por nëse e bën edhe më keq – sa më shumë përfshihesh, aq më thellë zhytesh. Në fund do të jetë e vështirë të shpëtosh. Edhe nëse njeriu mëkaton vazhdimisht... Njeriu është mëkatar... Allahu e ka krijuar njeriun që ai të mëkatojë dhe Ai ta falë atë. Por njerëzit, të cilëve nuk u shkon mendja të kërkojnë falje, dhe që nuk shpresojnë në falje, por vazhdojnë, e shkatërrojnë veten. Ahireti i tyre është i rrënuar; ata mbesin përgjithmonë në një vend të keq, në Xhehenem. Allahu na ruajtë. Pendimi dhe kërkimi i faljes janë një mirësi e madhe për ne; një nga mirësitë më të mëdha që ka dhënë Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi. Pendimi dhe falja... Dera e pendimit mbetet e hapur derisa dielli të lindë nga perëndimi. Mëshira e Tij është e vazhdueshme. Prandaj Allahu na faltë. Allahu na ruajtë nga mëkatet dhe na mbajtë larg tyre. Le të na dhurojë Ai mëshirën e Tij. Në Kuranin e lavdishëm thuhet: وَقِهِمُ ٱلسَّيِّـَٔاتِۚ وَمَن تَقِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ يَوۡمَئِذٖ فَقَدۡ رَحِمۡتَهُ (40:9) Ai na mbroftë nga mëkatet. Kush ruhet nga këto mëkate, fiton mëshirë – mëshirën e Allahut. Atë mëshirë, e cila e mban njeriun larg mëkateve. Edhe nëse njeriu mëkaton, ai pendohet dhe Allahu fal. Allahu na radhitë ndër njerëzit që u falen mëkatet, inshallah.

2026-02-11

Dergah, Akbaba, İstanbul
وَتَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡبِرِّ وَٱلتَّقۡوَىٰۖ وَلَا تَعَاوَنُواْ عَلَى ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡعُدۡوَٰنِۚ (5:2) "Ndihmoni njëri-tjetrin në mirësi", thotë Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi. "Por mos e mbështesni njëri-tjetrin në mëkate." "Në asnjë mënyrë mos e ndihmoni njëri-tjetrin në këtë", thotë Ai. Çfarë do të thotë kjo? Disa njerëz vijnë tek unë dhe thonë: "Të lutem bëj një lutje; vëllai, djali, burri ynë..." ...ata kanë rënë pre e bixhozit." Ai i luan paratë e tij në bixhoz. Cili është ilaçi për këtë? Për varësinë nga bixhozi pothuajse nuk ka ilaç. Fatkeqësisht. Allahu mos sprovoftë askënd me këtë. Nëse të kaplon njëherë, vështirë se ka shpëtim. Por i vetmi "ilaç" është: Mos i jepni para. Ju thoni: "Por ai qan dhe vajton." Ai e kërkon me ngulm. Nuk duhet t'ia jepni. Çfarëdo që të bëjë, nuk duhet t'i jepni ato para. Sepse përndryshe ju ndihmoni në kryerjen e një mëkati (Harami). Ai e shpërdoron pasurinë tuaj dhe ju ia mundësoni mëkatin. Ky është një gabim i rëndë. Ata e kanë shkatërruar botën islame me këtë bixhoz. Shfaqet kudo. Në shtëpi, jashtë... Djalli është bërë shumë dinak në këto kohë të fundit. Prandaj ilaçi është, siç e thashë: Mos i jepni para. Sepse nëse jep para, bëhesh bashkëfajtor në këtë mëkat. Ti bëhesh bashkëpunëtor, ti e ndihmon atë të mëkatojë. Dhe pas kësaj, ti i ndot paratë e tua të pastra. Paraja e pisët qarkullon kudo. Nga njëri tek tjetri; gjithçka bëhet haram, gjithçka bëhet e keqe. Kjo është një pikë e rëndësishme. Nganjëherë njeriu ndjen mëshirë. Mos ndjeni mëshirë! Nuk duhet të kesh mëshirë të gabuar për mëkatarin, e cila e lejon atë të vazhdojë të mëkatojë. Nuk sjell asnjë dobi të tregosh mëshirë dhe kështu ta zhytësh atë edhe më thellë. Për këtë duhet pasur kujdes. Vetëm me lutje nuk mbaron puna. Kjo është një sëmundje e tillë – Allahu na ruajtë –, ajo është më e keqe se çdo gjë tjetër. Njeriu mund të pendohet për çdo gjë, por kur preket njëherë nga kjo... Ajo shkatërron pasurinë, shtëpinë dhe vatrën; asgjë nuk mbetet. Prandaj duhet të jeni të kujdesshëm. Siç thashë, është më e rrezikshme se çdo gjë tjetër. Kështu që kini kujdes: Mos i ndihmoni ata që bëjnë gjëra të tilla. Sa i përket çështjes së lutjes... Një lutje mund të ndihmojë ndoshta në një rast në një miliard, por zakonisht bixhozi është i pashërueshëm. Megjithatë, zgjidhja gjendet në Kuran: وَلَا تُؤۡتُواْ ٱلسُّفَهَآءَ أَمۡوَٰلَكُمُ (4:5) "Mos ua jepni pasurinë tuaj të pamendve (atyre që nuk kuptojnë)." Këta janë të pamendët. Me "të pamend" nënkuptohet se nuk mund t'u zesh besë. Nuk mund të garantohet për asgjë që bëjnë ata. Prandaj: Mos e kundërshtoni urdhrin e Allahut. Bindjuni urdhrit të Allahut. Ndihmoni në parandalimin e mëkateve, inshaAllah. Allahu i shpëtoftë ata. Allahu mos sprovoftë askënd me këtë.

2026-02-10

Bedevi Tekkesi, Beylerbeyi, İstanbul
خُذِ الْحَبَّ مِنَ الْحَبِّ، وَالشَّاةَ مِنَ الْغَنَمِ، وَالْبَعِيرَ مِنَ الْإِبِلِ، وَالْبَقَرَةَ مِنَ الْبَقَرِ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Kur ta mbledhësh zekatin, merr drithë nga drithi, dele nga delet, deve nga devetë dhe lopë nga lopët." Me këtë ne hyjmë në temën e zekatit. الرِّكَازُ الَّذِي يَنْبُتُ فِي الْأَرْضِ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Rikazi është ajo që nxjerr toka." Pra, nëse bëhet fjalë për një thesar apo diçka të gjetur, gjetësi duhet të japë një të pestën e saj si zekat. Për shembull, nëse gjen 100 lira, ai duhet të paguajë 20 lira si zekat. Ai nuk mund ta mbajë të gjithën e të thotë: "Unë e gjeta këtë thesar, më përket vetëm mua, unë do ta shes atë." Këtu zekati është më i lartë se zakonisht. Ndërsa zekati normal është 2.5 për qind, këtu duhet të jepet 20 për qind. الرِّكَازُ الذَّهَبُ وَالْفِضَّةُ الَّتِي خَلَقَهَا اللَّهُ فِي الْأَرْضِ يَوْمَ خُلِقَتْ Më tej, Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) shpjegon: Rikazi përfshin thesaret, gjetjet apo edhe pasuritë nëntokësore nga minierat. Sepse bëhet fjalë për ar dhe argjend, të cilat Allahu i mban të fshehura në të që nga dita e krijimit të tokës. Njësoj është edhe me minierat; pas nxjerrjes duhet të jepet 20 për qind si zekat. الزَّكَاةُ فِي هَذِهِ الْأَرْبَعِ: الْحِنْطَةِ، وَالشَّعِيرِ، وَالزَّبِيبِ، وَالتَّمْرِ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Për katër gjëra duhet të paguhet zekat: gruri, elbi, rrushi i thatë dhe hurmat." الْعَجْمَاءُ جُبَارٌ، وَالْبِئْرُ جُبَارٌ، وَالْمَعْدِنُ جُبَارٌ، وَفِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ Ajo që u lexua ka të bëjë me kapitullin e zekatit. Ne dëgjojmë, Allahu e pranoftë. Meqenëse çdo gjë ka rregullat e veta, duhet të pyesim dijetarët për ta dhënë zekatin saktë. Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Lëndimi nga një kafshë nuk sjell përgjegjësi ligjore." "Kush bie në një pus, nuk ka të drejtë dëmshpërblimi." "Kush bie në një bosht miniere, nuk ka të drejtë dëmshpërblimi." Kjo do të thotë: Nëse ndodh një aksident në këto raste, nuk konsiderohet përgjegjësi; nuk duhet paguar dëmshpërblim për dhimbjen. "Te Rikazi, pra te thesaret dhe gjetjet, duhet të jepet një e pesta si zekat." Siç u përmend, norma këtu është një e pesta. فِي الْإِبِلِ صَدَقَتُهَا، وَفِي الْغَنَمِ صَدَقَتُهَا، وَفِي الْبَقَرِ صَدَقَتُهَا، وَفِي الْبُرِّ صَدَقَتُهُ. وَمَنْ رَفَعَ دَنَانِيرًا أَوْ دَرَاهِمَ... فَهُوَ كَنْزٌ يُكْوَى بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Për devetë ka zekat." Kush posedon deve, duhet të japë zekat sipas numrit të tyre. "Edhe për delet ka zekat." "Për lopët ka zekat." "Për grurin ka zekat." Po ashtu, duhet të paguhet zekat për dinarët dhe monedhat e argjendta. Kush posedon pasuri, nuk paguan zekat për të dhe nuk e shpenzon atë në rrugën e Allahut, Ditën e Kiametit do të damkoset me këto të mira. Zekati është një borxh; kështu i ndodh atij që nuk e shlyen borxhin e tij. Ditën e Kiametit, ai do të damkoset në zjarr me arin që ka grumbulluar në këtë botë. Ari dhe argjendi që ai mbajti pa paguar zekatin, nuk do t'i bëjnë dobi, por do ta dëmtojnë atë. فِي الْخَيْلِ السَّائِمَةِ فِي كُلِّ فَرَسٍ دِينَارٌ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Për çdo kalë që kullot (Saime) duhet të jepet një dinar ari si zekat." Kjo do të thotë: Për çdo kalë që ai nuk e ushqen në stallë, por që kullot i lirë, ai duhet të japë një monedhë ari. فِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë përsëri: "Te Rikazi, pra te thesaret dhe gjetjet, zekati është një e pesta." Me këtë ai e konfirmoi sërish: Pjesa është një e pesta. فِي الرِّكَازِ الْعُشْرُ Në një transmetim tjetër, Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Te Rikazi (në raste të caktuara) zbatohet e dhjeta (Ushur)." فِي الْعَسَلِ فِي كُلِّ عَشَرَةِ أَزْقُقٍ زِقٌّ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Për mjaltin, për çdo dhjetë kacekë duhet të jepet një kacek si zekat." Kjo do të thotë se edhe te mjalti norma i përgjigjet një të dhjetës (Ushur). فِي اللَّبَنِ صَدَقَةٌ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) përmend se edhe për qumështin ka zekat. فِي ثَلَاثِينَ مِنَ الْبَقَرِ تَبِيعٌ أَوْ تَبِيعَةٌ، وَفِي الْأَرْبَعِينَ مُسِنَّةٌ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Nga 30 lopë jepet si zekat një Tabi' ose Tabi'a (një viç njëvjeçar)." "Dhe nga çdo 40 lopë jepet një Musinna (një lopë dyvjeçare)." فِيمَا سَقَتِ السَّمَاءُ وَالْأَنْهَارُ وَالْعُيُونُ أَوْ كَانَ عَثَرِيًّا الْعُشْرُ، وَفِيمَا سُقِيَ بِالسَّوَانِي أَوِ النَّضْحِ نِصْفُ الْعُشْرِ Profeti ynë (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) thotë: "Nga toka bujqësore që ujitet natyrshëm nga shiu, lumenjtë ose burimet, duhet të jepet e dhjeta (Ushur) si zekat." Kjo do të thotë: Aty ku nuk ka kosto për ujin, jepet një e dhjeta. "Nga ajo që ujitet me kova ose kafshë (me mundim), jepet gjysma e të dhjetës." Meqenëse këtu merren parasysh kostot dhe mundi, norma e zekatit nuk është një e dhjeta, por gjysma e saj. Allahu na mundësoftë që të kryejmë haxhin dhe zekatin tonë ashtu siç duhet. Le të mos grumbullojmë borxhe, por të japim me bujari. Allahu e pranoftë dhe na ruajtë nga e keqja e egos sonë. Egoja është e pangopur; të mos jemi koprracë dhe të mos e shtyjmë për në botën tjetër, inshallah. Duhet dhënë me bollëk. Sa më shumë të jepni, aq më mirë. Meqenëse zekati është detyrim (Fard), shpërblimi i tij peshon më rëndë se ai i veprave vullnetare (Nafila).