Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

وَقُلِ ٱعۡمَلُواْ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ (9:105) Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi, shpjegon se Ai sheh çdo gjë që bëni në këtë botë. Veprat tuaja do të shfaqen para Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Madhërishmit. A keni bërë mirë? Allahu e sheh të mirën dhe do t'ju shpërblejë përkatësisht për të. Sidoqoftë, kushdo që bën keq dhe nuk pendohet, atë me siguri e pret një dënim. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi, thotë për aktivitetet e kësaj bote: "Jeta e kësaj bote është vetëm lojë dhe dëfrim." Prandaj, veprimet tona duhet të jenë gjithmonë në rrugën e Allahut. Ne nuk duhet të merremi aq shumë me gjëra të padobishme. I gjithë mundi, paratë e shpenzuara... Nëse të gjitha këto shkojnë në gjëra të panevojshme, nuk sjellin asgjë. Personit vetë nuk i bën asnjë dobi. Disa gjëra, pas të cilave njerëzit vrapojnë, mund të jenë shumë të këqija. Të tjera ndoshta nuk janë aq të këqija, por janë thjesht humbje kohe dhe mundi. Subhanallah... kur po vinim nga aeroporti para dy ditësh, pamë një turmë të madhe njerëzish. Pyetëm se çfarë po ndodhte. Me sa duket ishte një futbollist dhe njerëzit kishin ardhur për ta pritur atë. Ah, me çfarë zelli që vijnë! Një zell të tillë askush nuk e tregon për adhurim. Ajo drejt së cilës ata po vërshojnë... drejt së cilës njerëzit po turren me një zell të tillë... Natyrisht, njeriu shkon në Haxh, vjen në ligjërata, dëgjon shejhun dhe dijetarët – por një zell të tillë unë nuk kam parë kurrë. Të lodhesh kaq shumë për këtë dynja, për një gjë kaq të panevojshme... Sikur të kishim qoftë edhe një të qindtën e këtij zelli, do të ishim të gjithë evlija, do të fluturonim në ajër. Vërtet, Subhanallah... Shejtani i nxit njerëzit në atë masë... Nëse mendon pak: Çfarë kuptimi ka kjo? Njeriu nuk ka asnjë përfitim nga kjo. Ka vetëm humbës... Të paktën e çon dëm kohën tënde, e çon dëm mundin tënd. Sikur ky angazhim të ishte në rrugën e Allahut, nuk do të ishte humbje. Prandaj duhet të jemi të vëmendshëm. Ata ulen para pajisjeve të tyre dhe flasin me njerëz... Se për çfarë flasin me orë të tëra – unë nuk e kuptoj. Ata nuk flenë deri në agim. Njerëzit duhet të reflektojnë. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi, i sheh veprat tona dhe do të na kërkojë llogari për to. Në fund, njeriu gjithsesi pendohet dhe thotë: "Kam humbur kaq shumë kohë kot." Sikur ta kisha përmendur Allahun në vend të kësaj, kjo do të më kishte mbetur si fitim. Çfarë fitimi ke në anën tjetër? Asgjë përveç humbjes. Prandaj duhet të jemi të vëmendshëm. Veprimi ynë duhet të jetë për kënaqësinë e Allahut; duhet të jetë ajo që Allahu dëshiron. Të paktën mos e harroni Allahun. Pavarësisht se ku shkon njeriu – edhe në vende të tilla nuk duhet ta harrojë Allahun. Ai duhet të thotë: "Allahu na faltë." Ai duhet t'i përgjërohet Allahut: "Ne nuk jemi të kënaqur me gjendjen tonë, bëje gjendjen tonë më të mirë", inshaAllah. Allahu mos na bëftë të merremi me gjëra të padobishme. Le të jenë vepra që na bëjnë dobi. Allahu na ndihmoftë. Njerëzit sot nuk mendojnë për asgjë tjetër përveç dëfrimit dhe argëtimit. Allahu na përmirësoftë të gjithëve.

„Dhe kapuni të gjithë së bashku për litarin e Allahut dhe mos u përçani.“ (3:103) Allahu Azze ue Xhel-le thotë: „Kapuni të gjithë së bashku për litarin e Allahut dhe mos u përçani.“ Ky është urdhri i Allahut Azze ue Xhel-le. Veçanërisht njerëzit e Tarikatit duhet ta marrin këtë për zemër; sepse Tarikati është zemra e Sheriatit, thelbi i Sheriatit. Por në ditët e sotme, disa njerëz të Tarikatit janë të përçarë dhe e armiqësojnë njëri-tjetrin. Ndërsa ata nuk duhet të qëndrojnë kundër njëri-tjetrit, por kundër mosbesimit (Kufrit), për të fituar kënaqësinë e Allahut. Nëse ata mbjellin përçarje, ata kundërshtojnë urdhrin e Allahut Azze ue Xhel-le. Prandaj, ngjarjet e fundit nuk ndodhin me pëlqimin e Allahut, por nën regjinë e shejtanit. Shejtani gëzohet për këtë. Por ndërsa kjo gjendje gëzon shejtanin, ajo pikëllon Profetin tonë dhe Evliatë. Profeti ynë salallahu alejhi ue selem thotë: „Besimtari është pasqyra e besimtarit.“ Pra, nëse ti flet keq për të ose i vihesh kundër, kjo do të thotë se ti je njësoj dhe nuk dallon prej tij. Një besimtar duhet t'i mbulojë gabimet. Nuk është as e drejtë dhe as e hijshme të sulmosh një komunitet tjetër vetëm për të fituar vetë ndjekës, nëse nuk ka asnjë arsye legjitime. Kjo nuk i përket as Edepit të Tarikatit dhe as nuk përputhet me karakterin e tij. Duhet ta dish se çfarë flet dhe t'i peshosh fjalët e tua; të folurit e tepërt është i panevojshëm. Duhet të bësh atë të mirë që është e nevojshme për unitet dhe bashkim, për t'iu kundërvënë shejtanit. Kjo është ajo për të cilën kemi më së shumti nevojë në këto ditë. Le të mos e gëzojmë shejtanin, le të qëndrojmë larg tij dhe të mos i nënshtrohemi urdhrit të tij. Po ndodhin gjëra të trishtueshme. Ndërsa uniteti është ajo që Allahu Azze ue Xhel-le dhe Profeti ynë duan. Prandaj, nuk na ka hije ta ndjekim shejtanin; këtë nuk e miratojmë kurrë. Duhet të keni kujdes me fjalët tuaja. Vetëm duke veshur xhybe dhe çallmë ose duke mbajtur mjekër, njeriu nuk bëhet ende Dijetar (Alim). Një dijetar zotëron urtësi; kush nuk zotëron urtësi, nuk i vlen askujt. Prandaj bëni kujdes dhe vërini veshin asaj që thoni. Nuk funksionon duke thënë thjesht: „Unë jam i mirë, ti je i keq.“ Allahu Azze ue Xhel-le i ka dhënë secilit një cilësi të veçantë. Siç ka thënë Shejh Efendiu: Një njeri, një musliman, duhet të ndjekë atë nga i anon zemra. Mos mendo se fiton zemra vetëm duke folur dhe duke ushtruar detyrim. Zemrat janë në dorën e Allahut. Aty ku anon zemra e një njeriu, atje le të shkojë ai; mos u mundo me ngulm ta tërheqësh nga vetja. Allahu ia tregoftë secilit rrugën e drejtë. Sapo dikush ndjek rrugën, nuk ka rëndësi. Cilindo Tarikat që të ndjekë njeriu, të gjitha janë rruga e Allahut, rruga e Profetit tonë salallahu alejhi ue selem. Mos u grindni, mos punoni kundër njëri-tjetrit dhe mos u merrni me të tjerët. Allahu na ruajtë. Kjo është një këshillë; inshaAllah nuk do të na duhet t'i dëgjojmë më lajme të tilla.

Allahumma kun ma'ana wa la takun 'alayna, ya Allah. Alhamdulillah. Sot është dita jonë e fundit këtu. Insha'Allah ne udhëtojmë për hir të Allahut, nga dashuria për Profetin dhe nga dashuria për Evlijatë e Allahut. Alhamdulillah, ne kemi takuar shumë njerëz dhe shumë muridë. Insha'Allah kjo do të jetë një lidhje e fortë me Profetin (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam), me Evlijatë e Allahut dhe përmes tyre me Allahun Azza ve Xhel. Duhet të ketë një lidhje. Pa atë është e vështirë të fitosh besim ose të qëndosh i palëkundur në Iman dhe Islam. Kjo lidhje është e domosdoshme. Tarikati i lidh njerëzit me Profetin (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) dhe nga Profeti me Allahun Azza ve Xhel. Ata që nuk mendojnë qartë, ndoshta mund të thonë se kjo nuk është mirë. Ata pretendojnë se është Shirk dhe e panevojshme. Ata thonë se nuk duhet vënë askush midis vetes dhe Allahut Azza ve Xhel. Nëse kjo do të ishte e vërtetë, atëherë pse Allahu Azza ve Xhel dërgoi profetë – 124,000 profetë? Përse i dërgoi Ai ata? Nuk do të kishte nevojë për të gjithë këta, nëse – siç pretendojnë ata – nuk do të kishte nevojë për ndërmjetës. Secili mund të bënte çfarë të donte dhe t'i lutej Allahut Azza ve Xhel drejtpërdrejt. Por pa ata, ne nuk mund të bëjmë asgjë. Kjo është një çështje e rëndësishme për muslimanët, veçanërisht për ata që luftojnë njëri-tjetrin në ditët e sotme. Ne nuk luftojmë njerëz; ne luftojmë mënyrat e gabuara të të menduarit. Kjo ka qenë gjithmonë feja dhe besimi i muslimanëve që nga koha e Profetit (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam). Kjo është ajo që ne duhet të vazhdojmë dhe pas së cilës duhet të kapemi fort. Pa këtë mbështetje, ata luajnë lojën e tyre me ne. Ata bëjnë teatër, inskenojnë filma, dhe ju mendoni se është e vërtetë. Ju ikni nga e vërteta drejt gënjeshtrës. Ju vraponi pas gjërave që nuk janë të pranueshme. Insha'Allah ju duhet të ndiqni këtë rrugë dhe t'u mësoni njerëzve, fëmijëve dhe të gjithëve që t'i tregojnë respekt Profetit. Veçanërisht Sejjidina Muhamedit (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam). Por të gjithë profetët janë të barabartë; nuk ka dallim në mësimet e tyre. Në origjinën e tyre, ata janë të gjithë një. Nuk mund të pretendohet – siç bëjnë disa – se ky është i mirë dhe ai është i keq, ose se dikush ka bërë një gabim nga i cili ne tani duhet të vuajmë. Jo, është absurde të ngresh kundërshtime ndaj Profetit, Evlijave të Allahut ose Sahabëve. Të gjitha mendimet e tilla janë të marra, të parëndësishme dhe të pavlera. Ato shkaktojnë dëm dhe sjellin vetëm të keqen. Pra, gjëja më e rëndësishme në Tarikat është të ruhet respekti. Respektoni këdo, veçanërisht profetët, Sahabët, Ehli Bejtin, Evlijatë e Allahut dhe Ulematë. Ne duhet t'i nderojmë të gjithë ata që janë në rrugën e Allahut. Kush flet kundër kësaj, nuk ka respekt. Allahu nuk e respekton atë, dhe as ne nuk kemi respekt për njerëz të tillë. Allahu na bashkoftë me njerëz të mirë dhe na ruajtë nga njerëzit e këqij dhe qëllimet e liga. Allahu na mundësoftë që të shihemi sërish e sërish, Insha'Allah. Ne shpresojmë, siç themi çdo herë, të jemi së shpejti të bashkuar me Sejjidina Mehdiun, Insha'Allah.

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ (44:4) Layla Mubaraka – një natë vërtet e bekuar. Insha’Allah ky do të jetë një fillim i ri për Islamin, për të mirën dhe për paqen. Insha’Allah, kjo është një natë madhështore. Po, vërtet ashtu është. Insha’Allah, tani dy forca po përballen në botë: Kufri dhe Imani – mosbesimi dhe besimi. Ky është realiteti aktual. Por: “Inna kayda ash-shaytani kana da'ifa” – Vërtet, kurthi i shejtanit është i dobët. (4:76) Për momentin, Shejtani dhe ushtria e tij – e udhëhequr nga Dexhali, Antikrishti – sundojnë gjithçka në botë. Por mos kini frikë, Elhamdulilah, sepse Allahu ka thënë se Shejtani dhe ndjekësit e tij nuk kanë asnjë fuqi. I vetmi i Plotfuqishëm është Allahu, Azza ue Xhel. Ata besojnë se kanë gjithçka nën kontroll. Por në një sekondë ata do të rrëzohen. Është sikur të ndërtosh një godinë gjigante në një moçal; ajo do të shembet shpejt në vetvete. Pavarësisht se sa e fuqishme mendohet apo sa e sigurt duket: themeli ishte i keq që në fillim. Është një vend i keq, një gjë e keqe – gjithçka në lidhje me të është e prishur. Nuk ka nevojë të shkatërrohet nga jashtë; ajo kalbet nga brenda jashtë. Bëhet e kalbur, e dobët dhe pa fuqi, derisa përfundimisht shembet mbi ta. Nuk keni pse të shqetësoheni. Sigurisht, muslimanët për momentin janë të pafuqishëm dhe ndodhen nën ndikimin e Shejtanit dhe ndjekësve të tij. Kjo është gjendja aktuale e botës, por mos kini frikë. Insha’Allah: Në vetëm një sekondë, Allahu mund të ndryshojë gjithçka, ashtu siç dëshiron Ai. Kur të vijë koha – dhe insha’Allah kjo kohë është afër – Antikrishti dhe ushtria e tij do të asgjësohen. Insha’Allah, Allahu do të dërgojë një shpëtimtar për të na çliruar. Siç na është transmetuar përmes Sejidina Muhamedit, Profetit (sal-Allahu alejhi ue selem): Mehdiu (alejhi selam) do të vijë. Dhe sa i përket gjithë këtij kontrolli të supozuar: Do ta shihni, ata nuk kanë asnjë fuqi. Ata do të marrin fund pa arritur asgjë, insha’Allah. Allahu na ruajtë, që ta takojmë Sejidina el-Mehdiun (alejhi selam). Mevlana Shejh gjithmonë thotë se duhet të bëjmë dua dhe të lutemi për shfaqjen e Mehdiut (alejhi selam). Edhe pse vuajtja është e mirë për ne, pasi na sjell shpërblim te Allahu, barra për njerëzit tashmë është bërë pothuajse e padurueshme. Insha’Allah, ne dëshirojmë me zjarr që Sejidina Mehdiu të vijë dhe të shpëtojë mbarë njerëzimin.

Sonte kemi pesëmbëdhjetë Shabanin në kalendarin tonë. Kjo është ajo që na është e njohur. Kjo natë përmendet në Kuranin e Shenjtë si një natë e bekuar. Në këtë natë shkruhet për secilin se çfarë do të ndodhë në vitin e ardhshëm. Allahu, 'Azza ve Xhela, e di në Urtësinë e Tij se çfarë do të ndodhë. Ai u jep njerëzve dije, por ajo që dimë ne është asgjë – as sa një grimcë pluhuri – në krahasim me atë që di Allahu, 'Azza ve Xhela. Kjo nuk mund të krahasohet fare. Në këtë natë ne e shënojmë rastin dhe bëjmë dua, që të mbrohemi këtë vit. Së pari kërkojmë mbrojtje nga Kufri, nga veprat e këqija dhe nga ata që duan të na dëmtojnë. Ne kërkojmë që të mos i bëjmë dëm as vetes dhe as njerëzve të tjerë. Kjo është gjëja e parë për të cilën lutemi: që Allahu të mos na lërë të devijojmë në rrugë të keqe dhe që ne të mos i çojmë të tjerët në humbje. Sepse ne nuk e duam këtë; i lutemi Allahut që kurrë të mos na lejojë të bëhemi të tillë. Kjo është shumë e rëndësishme. Sa u përket gjërave të tjera, natyrisht që mund të bëni dua për çdo gjë që dëshironi – si për shembull, për një jetë të shëndetshme. Të jesh i pasur është gjithashtu mirë, pasi shumë njerëz e dëshirojnë këtë. Por nëse zotëroni pasuri, duhet të jeni të kujdesshëm që të mos dilni nga rruga dhe të mos bëni gjëra që nuk janë të lejuara. Sepse shohim se disa njerëz e humbasin mendjen nga paratë, ashtu siç disa e humbasin pa para. Prandaj: Nëse Allahu ju jep, jini mirënjohës dhe bëni kujdes se si i shpenzoni dhe ku shkoni. Kurdo që të shpenzoni diçka, duhet të jetë me qëllimin që ajo të jetë për hir të Allahut. Mos e harroni këtë; është shumë e rëndësishme. Nëse e bëni këtë, Allahu ju shpërblen për çdo cent që shpenzoni për çdo gjë. Nëse nuk e keni këtë në mendje, në të nuk do të ketë as Bereqet dhe as dobi. Dobia e vërtetë është për Ahiretin. Edhe ndërsa jetoni jetën tuaj, mbani mend se gjithçka bëhet për hir të Allahut. Ju mund të dëfreheni dhe të bëni gjithçka, por me qëllimin që të jetë për Allahun, 'Azza ve Xhela. Mos harroni ta falënderoni Allahun. Falënderojeni Allahun për atë që na ka dhënë. Ai na dha forcë për adhurim, për të ndihmuar të tjerët dhe për të ndjekur rrugën e Allahut, 'Azza ve Xhela. Por mos mendoni ashtu siç bëjnë shumë njerëz të tjerë. Kjo është shumë e rëndësishme: Nëse Allahu, 'Azza ve Xhela, nuk ju jep asgjë, ju nuk mund të bëni asgjë. Ju mund të jeni shumë të zgjuar, të keni shumë diploma, të bëni këtë e atë dhe prapëseprapë të mos zotëroni asgjë. Por nëse Allahu dëshiron, Ai ju jep, edhe nëse nuk dini të lexoni. Këtë duhet ta dini. Jo gjithçka vjen nga përpjekja juaj, por nga Allahu, 'Azza ve Xhela. Allahu, 'Azza ve Xhela, u jep disa njerëzve, kurse të tjerëve nuk u jep. Nëse zotëroni diçka, nuk duhet ta harroni Allahun, 'Azza ve Xhela, dhe duhet ta falënderoni Atë vazhdimisht. Sepse nëse e falënderoni Allahun, 'Azza ve Xhela, Ai ju jep më shumë; Allahu, 'Azza ve Xhela, e thotë këtë: ...La'in shakartum la'azidannakum... (...Nëse jeni mirënjohës, Unë me siguri do t'jua shtoj (të mirat)...) (14:7) Kjo është shumë e rëndësishme. InshaAllah, Allahu e bëftë një vit plot Bereqet. Mevlana Shehu gjithashtu thoshte se duhet t'i lutemi gjithmonë Allahut që të na dërgojë një shpëtimtar, të na dërgojë Sejidina Mehdiun (alejhi selam). Edhe nëse i keni të gjitha, ne prapë kemi nevojë për të, sepse bota ka rënë në një gjendje shumë të keqe. Gjithçka po zhytet në kaos. Nuk ka zgjidhje pa Sejidina Mehdiun (alejhi selam). Prandaj i lutemi gjithmonë Allahut, 'Azza ve Xhela, që ta dërgojë atë për t'i dhënë fund shtypjes në botë, InshaAllah, dhe për të sjellë drejtësi dhe dritë. Allahu e dërgoftë atë, InshaAllah.

Është një thënie: "Laysa ba'dal kufri dhanb." Çfarë do të thotë kjo? Do të thotë: Nëse dikush është jobesimtar – pra, nuk është në Islam –, atëherë nuk ka mëkat më të rëndë se ky. Sa u përket shkeljeve të tjera: Nëse dikush është qafir – jobesimtar –, gjithçka që ka bërë nuk është asgjë në krahasim me faktin se është jobesimtar. Ky është një parim në Islam. Sot shohim vazhdimisht në lajme: "Ata e bënë këtë, ata po bëjnë atë, këtu ndodh kjo, atje ajo." Njerëzit kanë frikë dhe pyesin: "Çfarë po ndodh aty?" Por e gjithë kjo nuk është asgjë në krahasim me të qenët kundër Allahut Azza wa Jalla. Të jesh "Qafir" do të thotë të jesh kundër Allahut Azza wa Jalla. Do të thotë të mos e njohësh Allahun dhe t'i refuzosh urdhëresat e Tij. Pra, në këtë gjendje, ky është më i madhi i të gjitha mëkateve. Kjo peshon më së rëndi. Prandaj vlen: Kur dikush bëhet musliman, Allahu e fshin tërësisht të kaluarën dhe njeriu fillon një jetë të re. Fillon një jetë e re, e lirë nga mëkati. Më pas, me kalimin e kohës... natyrisht që çdokush bën gabime, por njeriu mund të shkojë te Allahu me këto mëkate dhe Allahu fal. Allahu Azza wa Jalla thotë: "Nëse kërkoni falje, Unë ju fal." Por nëse njeriu është kundër Allahut, kjo peshon më rëndë se çdo gjë tjetër... njeriu nuk mund të kërkojë falje nëse nuk e njeh fare Allahun. Kë tjetër do t'i kërkoje falje? Këtij apo atij? Do të duhej t'u kërkoje falje miliona njerëzve një nga një. Por duke pranuar Islamin dhe duke dëshmuar besimin në Allahun Azza wa Jalla... sepse në thelb të gjithë profetët i përkisnin Islamit. Feja e Allahut për njerëzimin është Islami. Nga Ademi (alejhi selam) deri te Profeti ynë Sejjidina Muhamed (salallahu alejhi ue selem), gjithçka ishte Islam. Nuk duhet thënë: "Ky është krishterimi, ky është judaizmi, kjo është diçka tjetër." Jo, e gjitha është Islam; kjo do të thotë: feja e Allahut. Mesazhi erdhi shkallë-shkallë deri te Sejjidina Muhamed (salallahu alejhi ue selem) dhe ai e përmbushi fenë. Pas kësaj nuk ka më fe tjetër dhe asnjë profet tjetër. Allahu u dhëntë Hidayah (udhëzim) atyre njerëzve që nuk janë ende në rrugën e Allahut – të cilët e refuzojnë Allahun, e luftojnë Atë dhe qëndrojnë kundër Tij. Allahu i udhëzoftë ata, në mënyrë që të shpëtojnë nga kjo gjendje e rrezikshme, inshaAllah.

وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ وَلَا تُسۡرِفُوٓ (7:31) Allahu – ‘Azze we Xhel-le – thotë: "Hani dhe pini, por mos e teproni." Mos bëni israf (shpërdorim); merrni atë që ju mjafton, dhe jo më shumë. Pikërisht këtë e tha Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam: Kur të hani, mos u ngopni 100%. Ndoshta 80%, 70% ose 90%, por jo 100%. Sot njerëzit jo vetëm që hanë derisa të ngopen; ata hanë shumë më tepër se sa është e nevojshme. Dhe ata hanë pa edubin (etiketën) e duhur të të ngrënit. Kjo çon në sëmundje dhe përtaci; nuk është mirë as për trupin e as për mendjen. Ata thjesht duan ta mbushin stomakun. Duhet të hani aq sa të keni fuqi për ibadet (adhurim) dhe për punën tuaj; merrni vetëm atë që ju nevojitet. Por jo shumë; nëse e teproni, kjo bëhet sëmundje dhe barrë. Prandaj duhet ta ndjekim Pejgamberin ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam. Ai ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam tha: "Nahnu kavmun la ne'kulu hatta nexhu', ve idha ekelna la neshba'." (Ne jemi një popull që nuk hamë derisa të kemi uri, dhe kur hamë, nuk ngopeni.) Kur hamë, nuk e mbushim stomakun plotësisht. Ky është Suneti i Pejgamberit ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam. Është gjithashtu Sunet të fillohet me pak kripë. Dhe të hahet ulur, jo në këmbë. Jo, kjo nuk përputhet me Sunetin e Pejgamberit ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam. Kur pini apo hani, duhet të uleni. Kjo është shumë e rëndësishme. Shumica e njerëzve sot bëjnë pikërisht të kundërtën... Shejtani i shtyn ata të veprojnë kundër asaj që ka thënë Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam. Me "Fast Food" (ushqim të shpejtë), ju hani në këmbë. Ju pini në këmbë. Nganjëherë shoh edhe në maratona apo ngjarje që u jepet ujë ndërsa vrapojnë. Kjo është shumë keq, shumë e dëmshme. Sidomos kur jeni të lodhur, ecni apo vraponi, duhet të uleni për pak çaste – ndoshta një, dy minuta – para se të pini ujë. Mos pini duke vrapuar. Të pish dhe të hash në këmbë? Kush ngrihet në këmbë për të ngrënë? Vetëm kafshët, sepse ato nuk mund të hanë ulur. Ato hanë dhe pijnë në këmbë, sepse nuk mund të ulen. Por edhe ato nuk hanë ndërsa ecin; kur hanë, ato ndalojnë. Kur pijnë, ato ndalojnë për të pirë. Njerëzit përvetësojnë çdo zakon të keq. Është bërë zakon të hahet në këmbë. Vetëm pak njerëz hanë ulur, fillojnë me kripë dhe nisin me 'Bismil-lahir Rrahmanir Rrahim' dhe një dua. Kur të mbaroni, duhet të bëni dua dhe pastaj të vazhdoni me punën tuaj, studimet tuaja apo çfarëdo që duhet të bëni. Gjithashtu, kur agjëroni, duhet të hani syfyrin. Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam tha se në syfyr ka begati dhe shëndet. Për iftar duhet ta çelni agjërimin me një hurmë, ose nëse nuk ka hurma, atëherë me ujë. Ky është Sunet, Elhamdulilah. Për gjithë ditën, gjatë gjithë 12 muajve, Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam na ka treguar se si të jetojmë dhe të ndjekim rrugën e tij. Ndjekja e rrugës së Pejgamberit ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam sjell, së pari, bekim dhe së dyti, shëndet dhe lumturi. E gjithë e mira qëndron në rrugën e tij. Allahu na mbajtë në rrugën e tij dhe larg nga këto mësime moderne të Shejtanit dhe ushtrisë së tij. Ne duhet të ruhemi prej tyre. Ata duan vetëm të keqen, sëmundjen, pikëllimin dhe mjerimin; kjo është ajo që duan. Por Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam do të na ruajë nga kjo, Elhamdulilah, InshaAllah.

Pranimi i një ftese është në përputhje me Sunetin e Profetit sallAllahu alejhi ue selam. Elhamdulilah, sa herë që na ftojnë – qoftë këtu apo në ndonjë vend tjetër – për të takuar djemtë dhe vëllezërit tanë, për të përmendur Allahun, për të dërguar Salavate mbi Profetin sallAllahu alejhi ue selam dhe për t'u mbledhur për hir të Allahut. Ky është një nga udhëzimet e Profetit sallAllahu alejhi ue selam. Dhe Allahu na afron me njëri-tjetrin, në mënyrë që të ndiejmë më shumë dashuri, më shumë respekt dhe më shumë lumturi për njëri-tjetrin. Kështu, këto vende janë vende të begata. Sepse ata falen këtu prej shumë vitesh, agjërojnë, japin Sadaka dhe mësojnë fëmijët e të rriturit që të lexojnë Kuranin dhe të dëgjojnë Hadithet e Profetit sallAllahu alejhi ue selam. Pra, është një vend që është i pranuar tek Allahu. Veçanërisht në vende si këto, që nuk janë vende islame; megjithatë Allahu Azza ue Xhel-la na e ka mundësuar ta bëjmë këtë këtu. Në kohët e kaluara, asnjë musliman nuk mund ta praktikonte Islamin në një vend jo-musliman. Por tani, SubhanAllah, Allahu i ka hapur dyert për këtë. Por edhe pse është e hapur, shumë njerëz – ose shumë qenie – nuk janë të lumtur me këtë vend. Sepse këtu, në vendet jo-muslimane, shpesh as nuk përmendet emri i Allahut, as nuk kryhet namazi ashtu siç e ka urdhëruar Allahu; prandaj Shejtani është i pakënaqur me këtë. Por për atë që Shejtani është i pakënaqur, për atë ne duhet të jemi të lumtur. Për çdo gjë që e gëzon Shejtanin, ne nuk gëzohemi. Ne nuk pajtohemi me Shejtanin. Ne pajtohemi me Profetin sallAllahu alejhi ue selam. Ne e duam Profetin sallAllahu alejhi ue selam. Ne e duam Ehli Bejtin e tij dhe shokët e tij. Ne i duam Sahabët. Ne i duam Evlijatë e Allahut, të bekuarit, të dashurit e Allahut Azza ue Xhel-la, kudo që janë. Elhamdulilah, kur njerëzit këtu udhëtojnë në ndonjë vend, ata menjëherë vizitojnë Makamin e këtyre të bekuarve. Përse? Sepse Allahu i mbulon ata edhe atje me Dritën e Tij të bekuar, me Nurin e Tij. Për këtë arsye themi se një vend i tillë në këto shtete është një bekim nga Allahu Azza ue Xhel-la, i cili u sjell udhëzim, Hidajet, atyre që janë afër. Dhe gjithashtu për ne vetë, në mënyrë që të mos e harrojmë Allahun Azza ue Xhel-la dhe të mos e harrojmë Profetin sallAllahu alejhi ue selam. Pra, duhet të ndihmojmë me sa kemi mundësi, me çdo lloj mbështetjeje. Edhe nëse vetëm vini, uleni me Xhematin, përmendni Allahun dhe bëni Dhikër, kjo është një gjë e madhe për ju. Ju nuk mund ta imagjinoni dot dobinë për dikë që vjen në një vend tubimi për Allahun. Ai mund të vijë me shumë barra të rënda, por përmes këtij Mexhlisi, kësaj ndeje, ato bien prej tij, dhe Allahu i dhuron shpërblim, bekim dhe lumturi. Kjo është dobia e një Mexhlisi me Salate mbi Profetin, pasi Allahu Azza ue Xhel-la e urdhëron besimtarin të dërgojë përshëndetje dhe bekime mbi Profetin sallAllahu alejhi ue selam. Pra ne përpiqemi... Marshallah, ata janë këtu ndoshta prej më shumë se njëzet vitesh, apo edhe më gjatë, besoj. Njerëzit vijnë çdo herë: për Xhuma, për Bajram, në Ramazan; dhe në të gjitha netët e bekuara, besoj se ata mbajnë tubime. Pra, për kë punojnë ata gjatë gjithë kohës? Për Allahun Azza ue Xhel-la. Allahu Azza ue Xhel-la në Mëshirën e Tij nuk shikon imtësitë; Ai nuk kërkon gabime. Kur vini këtu, mos mendoni se do të largoheni pa u falur; Allahu do t'ju falë. Ai do të na falë sepse Ai është i kënaqur; ne jemi si fëmijë apo diçka e ngjashme. Kur një fëmijë bën diçka të gabuar, njerëzit nuk zemërohen me të. Ai është ende i vogël, shumë i vogël; ne nuk bëjmë asgjë me qëllim të keq. Prandaj nuk themi asgjë për këtë; ndonjëherë madje qeshim me atë që ka bërë, edhe nëse ka qenë e papërshtatshme. Prandaj edhe ne jemi si foshnja, si fëmijë, kur vijmë këtu. Ne bëjmë shumë gjëra gabim, por Allahu na fal, dhe Ai na jep e na shpërblen nga Mëshira e Tij me çdo të mirë. Ne jemi nevojtarë kudo në ditët e sotme, jo vetëm në një vend si ky, një vend jo-musliman. Kudo njerëzit tani janë në të njëjtën gjendje. Siç është dikush në Londër, ashtu është dikush në Bejrut, dhe ashtu është dikush në Berlin. Dikush në Kajro është njësoj si dikush në Bristol; edhe në Pakistan janë njësoj. Sepse ata i mësojnë njëri-tjetrit të veprojnë njësoj. Ata ndjekin egon e tyre dhe mendojnë se është mirë; kështu është bërë njësoj kudo në botë. Për këtë arsye na duhet udhëzim, në mënyrë që njerëzit të mund të dallojnë të mirën nga e keqja. Në ditët e sotme ata mësojnë vetëm të këqija. Edhe në vendet më të largëta ata mësojnë gjëra të këqija, që janë të papërshtatshme për njerëzit, e jo më për besimtarët. Edhe për kafshët nuk është mirë. Prandaj Allahu Azza ue Xhel-la kërkon një vend si ky, ku mblidhen besimtarët. Ai e mbulon këtë vend me Mëshirën e Tij, me Fuqinë e Tij, me shpërblim shpirtëror. Dhe ky shpërblim e mban këtë botë gjallë. Pa të, ju nuk mund të zotëroni asgjë. Sepse Profeti sallAllahu alejhi ue selam thotë për këta Evlija të Allahut: Bihim tumtarun, bihim tunsarun, bihim turzaqun. Për hir të këtyre njerëzve – ka Abdalë, Evtadë, Ahjarë, këta Evlija të Allahut – thotë Profeti sallAllahu alejhi ue selam: Për hir të tyre Allahu dërgon shi. Përmes këtyre njerëzve Ai dhuron fitore. Përmes këtyre njerëzve Allahu jep furnizim. Përmes këtyre njerëzve ndodh e gjithë kjo, prej Allahut, përmes Urtësisë së Tij. Disa njerëz nuk janë të lumtur me Evlijatë e Allahut; ata thonë: "Ata janë si ne, janë të parëndësishëm, dhe vetëm Allahu e jep këtë." Allahu Azza ue Xhel-la, dhe Profeti sallAllahu alejhi ue selam e konfirmon këtë, i ka vendosur ata aty. Njerëzit nuk kërkojnë urtësinë që fshihet pas kësaj. Ai e ka vendosur urtësinë në ruajtjen e këtij bekimi për tokën, për besimtarët. Pa ata, do të vinte vetëm mallkimi nga Allahu Azza ue Xhel-la, dhe e gjithë bota do të merrte fund, plotësisht e rrënuar. Por përmes këtyre njerëzve Allahu i bekon ata, dhe ata e përhapin këtë Mëshirë dhe Bereqet mes njerëzve. Prandaj Ai e dërgon këtë shi apo gjëra të tjera jo vetëm për besimtarët; është për të gjithë njerëzit, për kafshët, për gjithçka. Kjo është detyra e tyre; ata e bëjnë këtë punë me Vullnetin e Allahut. Allahu Azza ue Xhel-la i ka zgjedhur ata dhe i ka dërguar në Lindje dhe në Perëndim, dhe ata qëndrojnë në këtë detyrë, në këtë punë. Derisa ata natyrisht – duke qenë se nuk jetojnë përgjithmonë – duhet të vdesin. Kur ata vdesin, Allahu dërgon për secilin një pasardhës; kur njëri vdes, Allahu dërgon dikë tjetër në vendin e tij. Kjo vazhdon kështu derisa të vijnë Mehdiu alejhi selam dhe Isai alejhi selam; ata do të jenë kështu. Dhe natyrisht, kur të mbarojë koha e Mehdiut (alejhi selam) dhe Isait (alejhi selam), të gjithë besimtarët do të merren nga Dunjaja; vetëm jobesimtarët do të mbeten pas. Ne kërkojmë Bereqetin e tyre, mbështetjen e tyre për ne, për muslimanët, për besimtarët, veçanërisht për ndjekësit e Tarikatit. Ata janë më afër tyre se njerëzit e tjerë; ndjekësit e Tarikatit janë shumë afër Profetit (sallAllahu alejhi ue selam) dhe Allahut Azza ue Xhel-la. Prandaj ndoshta pyesni: "A nuk mund të jemi edhe ne ashtu?" Nëse ju pëlqen kjo rrugë, ejani në këtë rrugë; askush nuk ju pengon të hyni në këtë shteg. Askush nuk është ziliqar ndaj jush; askush nuk ju refuzon. Ejani, ecni në këtë rrugë, bëhuni të dashur të Allahut dhe jini të lumtur; jini fitimtarë. Përndryshe, mos u dëshpëroni dhe mos u zemëroni për gjëra që nuk mund t'i ndryshoni. Dje, Elhamdulilah, patëm Dhikrin Hatme Hauaxhegan në Xhaminë e Peckham-it. Para kësaj vizituam një Murid, një nxënës të vjetër të Mevlana Shehut – shumë të moshuar. Dhe ai vuan nga një sëmundje e rëndë. Dhe Marshallah, unë pyeta: "Si je?" "Elhamdulilah", tha ai, "jam shumë, shumë i lumtur që po të shoh." Unë thashë: "Doja të të vizitoja javën e kaluar, por ne..." Ai tha: "Nuk ka problem. Çfarë dëshiron Allahu, ajo ndodh; nuk ka asnjë problem fare." "Mos e shiko si problem. Si je ti? Edhe unë jam mirë." Ai ka dështim të veshkave dhe nuk mund të ecë më mirë. Por fytyra e tij ishte Marshallah si e një luani, pa frikë nga asgjë që i kishte ndodhur. Ai thjesht ishte dorëzuar plotësisht, dhe gjatë gjithë kohës kujtonte Mevlanën. Ai thoshte: "Mevlana tha këtë, ai bëri atë, ne shkuam kështu me të, ne erdhëm kështu." Ai nuk e përmendi as sëmundjen e tij, as vuajtjen, dhimbjet apo ndonjë gjë tjetër. Ai thjesht i dorëzohet plotësisht Allahut Azza ue Xhel-la. Nëse dikush mund ta bëjë këtë, ai do të jetë shumë i qetë, shumë i lumtur. Asgjë nuk e prek atë. Në ditët e sotme njerëzit vrapojnë te mjeku për një imtësi, vrapojnë në spital, bëjnë rezonanca magnetike, rreze X, analiza gjaku, gjithçka. Pastaj thonë: "Oh, Elhamdulilah, nuk kemi asgjë." Ishte vetëm imagjinata se "ne jemi në gjendje të keqe". Dhe në fakt ata nuk kanë asgjë. Por ky njeri ka çdo sëmundje, por atij nuk i bëhet vonë. Ai tha: "Ky është vullneti i Allahut, dhe Ai e dëshiron këtë, dhe kjo do të ndodhë, prandaj nuk është problem për mua." Në ditët e sotme njerëzit ankohen për gjëra shumë të vogla. Kur ju ankoheni... Allahu Azze ue Xhel nuk i do ata që ankohen. Sepse Ai thotë: "Robi Im flet kundër Meje; ai ankohet." "Unë u dhashë atyre gjithë këtë Ni'meh, gjithë këto dhunti, e prapëseprapë robi Im ankohet." Kështu që Allahu Azze ue Xhel nuk është i kënaqur me këtë. Pra, çfarëdo që të keni, mos u ankoni. Thjesht kërkojini Allahut Azze ue Xhel t'ju japë shëndet, furnizim, lumturi me familjen tuaj dhe një jetë të mirë. Dhe më e rëndësishmja është t'ju japë besim të fortë, Iman. Besimi i fortë është gjëja më e rëndësishme në këtë jetë. Pa besim nuk ka dobi. Ndoshta një karrige është më e mirë se ju, nëse nuk keni besim. Allahu na dhëntë këtë besim dhe na bëftë të lumtur me Allahun Azze ue Xhel, me këdo, me Profetin, me vëllezërit tanë besimtarë dhe Muminë, me familjen dhe fëmijët, Insha'Allah. Ata janë njerëz shumë të rëndësishëm; jini të mirë me këta njerëz, Insha'Allah. Allahu ju shpërbleftë, Insha'Allah, ju mbroftë gjithmonë dhe ju bëftë që t'u shërbeni besimtarëve, Muminëve. Gjithashtu edhe për jobesimtarët, Insha'Allah, Allahu i dërgoftë ata tek ju për të shqiptuar Shehadetin dhe për të qenë në rrugën e Allahut Azze ue Xhel, për të qenë në shtëpinë e Allahut Azze ue Xhel, në Xhenetin Firdeus, Insha'Allah.

Sot, elhamdulilah, është e premte. Është një dhuratë e Allahut për Profetin, salallahu alejhi ue selem, dhe Umetin e tij. Profeti, salallahu alejhi ue selem, e vlerësoi Xhumanë dhe njoftoi se Allahu Azze ue Xhel e ka zgjedhur këtë ditë, më të mirën e të gjitha ditëve, veçanërisht për Umetin e Muhamedit, salallahu alejhi ue selem. E premtja është e veçantë, dhe çdo natë e së premtes është një natë e bekuar. Që nga fillimi – pra nga Akshami i mbrëmjes së mëparshme deri të shtunën – në këtë ditë gjithçka ka vlerë më të lartë. Në këtë ditë Allahu krijoi botën, dhe po ashtu Dita e Gjykimit do të ndodhë në këtë ditë. Kjo ditë ka rëndësi të madhe për muslimanët, sepse në këtë natë Allahu i lejon shpirtrat e muslimanëve të vdekur të vizitojnë familjet e tyre. Prandaj, edhe ju duhet t'u dërgoni atyre një dhuratë. Megjithatë, kjo dhuratë ndryshon nga zakonet e grupeve të caktuara, të cilët janë jobesimtarë ose jomuslimanë. Ata nuk kërkojnë bereqetin e Xhumasë; përkundrazi, disa vendosin ushqim ose alkool te varret e familjeve të tyre dhe besojnë se kjo u bën dobi. Kjo është rruga e jomuslimanëve. Për muslimanët, vepra më e vlefshme – siç e përmendi Profeti, salallahu alejhi ue selem – është të vizitojnë varret e prindërve, nëse është e mundur, dhe të recitojnë aty Suren Jasin. Kjo është dhurata më e bukur për ta. Sigurisht, ju mund të jepni edhe sadaka në emër të tyre. Ju mund t'i ndihmoni të tjerët me qëllimin që shpërblimi t'i arrijë ata. Profeti, salallahu alejhi ue selem, gjithashtu tha: Kurdo që të bëni një vepër të mirë – si namazi ose agjërimi – duhet t'ua kushtoni prindërve dhe të dashurve tuaj. Allahu Azze ue Xhel do t'u japë atyre të njëjtin shpërblim, pa u pakësuar aspak shpërblimi juaj. Kjo është një mirësi nga Allahu. Ju nuk do të humbni asgjë me këtë. Përkundrazi, ju do të fitoni. Babai dhe nëna juaj do të jenë të lumtur dhe do të marrin bekime. E gjithë kjo u arrin atyre. Sapo të vdesin, mundësia e tyre për të mbledhur shpërblime përfundon – siç tha Profeti, salallahu alejhi ue selem – përveçse përmes këtyre veprave të mira që vijnë nga familja ose të tjerët. Sigurisht, këtu bën pjesë edhe sadakaja rrjedhëse (Sadaqa Jariyah) dhe dija e dobishme që i ndihmon njerëzit. Jo dija që i prish ose i dëmton njerëzit. Allahu vë në dispozicion gjithçka për të mirën e njerëzimit. Allahu Azze ue Xhel i thërret ata të shpëtojnë veten. Por ata kthejnë shpinën. Ju e dini se njerëzit zakonisht ikin nga zjarri, por këta njerëz vrapojnë drejt tij. Zjarri nuk është çështje e lehtë; djegia është dhimbja më e keqe për cilindo. Edhe një lëndim fizik nuk krahasohet me dhimbjen e zjarrit. Për këtë arsye, Allahu Azze ue Xhel na urdhëron të mbrohemi nga Xhehenemi, të qëndrojmë larg zjarrit. Hyni në Xhenet. Allahu është i mëshirshëm dhe Ai i hap rrugë secilit, në mënyrë që të hyjnë në Xhenet, Insha'Allah. Allahu u dhëntë udhëzim të gjithëve. Dhe Allahu na ruajtë nga e keqja, Insha'Allah.

Rexhepi ka kaluar dhe jemi në Shaban; tashmë po i afrohemi mesit të Shabanit. Është një muaj i bekuar, muaji i Profetit, salallahu alejhi ue selem. Elhamdulilah, është një mirësi (ni'meh) e madhe të bësh atë me të cilën Allahu është i kënaqur. Ai na e ka dhuruar të gjithëve këtë mirësi, që të mblidhemi për hir të dashurisë së Tij, për dashurinë ndaj Profetit (salallahu alejhi ue selem) dhe për dashurinë ndaj Evlijave të Allahut. Është shumë e rëndësishme të dhuroni dashuri dhe të sillni gëzim në zemrat e njerëzve. Mos përhapni urrejtje dhe mos ushqeni mendime të këqija. Është një mirësi e madhe nga Allahu, një ni'meh – më e madhja nga të gjitha –, të jesh nën urdhrin e Tij dhe jo jashtë tij. Nëse ndiqni urdhrin e Tij, jeni të sigurt. Nëse nuk jeni nën urdhrin e Tij, jeni të pabindur dhe gjithmonë do të hasni probleme dhe telashe. Asgjë nuk do t'ju shkojë mbarë. Ndoshta mendoni t'i ndiqni njerëzit që thonë: "Ejani, ne do t'ju japim gjithçka; lëreni këtë rrugë." Shumë njerëz vrapojnë pas dynjasë dhe heqin dorë nga ajo që kanë praktikuar deri më tani. Por kjo nuk u sjell asgjë, vetëm mjerim – pikërisht e kundërta e asaj që prisnin. Dhe nëse disa largohen... Allahu na ruajtë... shpresojmë që ata të kthehen. Nëse nuk kthehen, vërtet që puna e tyre është keq. Ne gjithmonë themi: "Allahumme thabitna 'ala el-hakk" (O Allah, na forco në të vërtetën). Allahu na mbajttë në këtë rrugë dhe mos na lëntë të devijojmë prej saj. Kjo është shumë e rëndësishme; duhet të jemi vigjilentë, sepse shejtani i vihet pas kujtdo që bën mirë. Ai nuk lodhet, nuk heq dorë dhe kjo vazhdon deri në fund të jetës. Për këtë arsye, tubimet si ky – apo kudo që jeni me myridë të tjerë – janë të domosdoshme. Edhe nëse është vetëm një herë në javë, ose çdo dy apo tri javë, duhet të paktën të bëheni bashkë me njerëz të mirë. Që... Allahu ju bekoftë, InshaAllah. Ai ju ruajtë nga devijimi prej kësaj rruge. Allahu na shpëtoftë.