Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

Le të jetë për mirë, inshaAllah, le të sjellë mirësi. E mira çon gjithmonë te e mira. Dhe e keqja çon te e keqja. Prandaj, falënderimi i takon Allahut: Kjo rrugë, të cilën na e kanë treguar Mevlana Shejh Nazimi si dhe mjeshtrit, është për njerëzit, për muslimanët – shkurtimisht për të gjithë – një rrugë e së mirës. Thuhet: "Kush bën mirë, do të gjejë mirë." Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, nuk harron asgjë; edhe nëse bën mirësi vetëm sa pesha e një grimce, me siguri do ta marrësh shpërblimin tënd. Po ashtu thotë Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari: Nëse bën keq dhe nuk pendohesh, do ta gjesh dënimin tënd, qoftë ajo edhe sa një grimcë. Pikërisht këtë u kanë mësuar njerëzve Profeti ynë dhe të gjithë profetët e tjerë. Shumë mendojnë tani se kjo vlen vetëm për botën tjetër: "Nëse bëj mirë, shpërblimin e marr në botën tjetër..." Ndërsa kjo vlen përgjithësisht; pra si për këtë botë ashtu edhe për botën tjetër, jo vetëm për jetën e përtejme. Nëse ke bërë mirë në këtë botë, atëherë me siguri do ta marrësh shpërblimin për këtë mirësi. Nëse ke bërë keq, atëherë pasojat dhe dënimin për të me siguri do t'i vuash që këtu. Do të vuash këtu dhe do të vuash edhe në botën tjetër, nëse nuk pendohesh. Por nëse këtu bën një vepër të keqe, e shlyen dënimin tënd dhe pastaj vetëdijesohesh: "Ah, kam bërë padrejtësi..." ...dhe nëse thua: "Të paktën e shlyeva dënimin këtu, që të mos vuaj në botën tjetër", dhe pendohesh, kërkon falje e kthehesh tek Allahu, atëherë do të ruhesh nga dënimi në botën tjetër. Por në këtë botë, dënimi për padrejtësinë e bërë me siguri do të zbatohet. Prandaj kjo rrugë e muslimanit, rruga e besimit dhe e Islamit, është një rrugë e mrekullueshme. Njeriu i sheh pasojat të paktën këtu; sepse bota është vend sprove dhe çdo vepër ka pasojat e saj. Njeriu e vuan këtë dënim që të vijë në vete dhe të lirohet nga barra e këtij mëkati. Por nëse tregohesh kokëfortë dhe thua: "Jo, unë bëj çfarë të dua", atëherë kjo nuk do të të bëjë dobi as në këtë botë. Veprat e këqija që ke bërë, nuk të sjellin asgjë tjetër veç vuajtjes në këtë botë. Ndërsa në botën tjetër, dënimi për to do të jetë edhe më i rëndë. Allahu na ruajtë. Njerëzit duhet ta dinë këtë. Të gjithë profetët, të gjithë sahabët dhe besimtarët jetojnë për të mirën. Ata nuk e duan të keqen. Sepse ata duan atë që do Allahu dhe nuk duan atë që Allahut nuk i pëlqen. Allahu na ruajtë; nga ligësitë, mëkatet dhe të këqijat, Allahu na ruajtë.

وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرۡكَعُواْ مَعَ ٱلرَّـٰكِعِينَ (2:43) Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, urdhëron: Çfarëdo që të bëni, bëjeni për hir të Allahut, dhe mësoni. Këto janë tubime të dijes. Kur njeriu qëndron aty, ato janë vende ku pushon vështrimi mirëdashës i Allahut dhe të cilat Ai i do. Natyrisht, njeriu vjen në këto tubime për të mësuar. Pavarësisht se cili Shejh apo Hoxhë flet: Kur njerëzit dalin jashtë, ata kanë harruar shumicën e saj. Allahu, i Lartësuari, e ka krijuar njeriun harraq. Megjithatë, disave u mbetet në kujtesë. E rëndësishme është të jesh i pranishëm në këtë tubim dhe ta marrësh këtë ushqim shpirtëror. Kur njeriu e merr atë, ajo mbetet në brendësi të tij. Edhe nëse nuk e mban mend – "Çfarë ishte ajo?" ... Te fëmijët që dëgjojnë në mësim dhe e harrojnë, kjo është diçka tjetër. Por ajo që dëgjohet në këto tubime, depërton te njeriu – edhe pavetëdije – dhe ndikon në shpirtëroren e tij. Dobia është e qëndrueshme. Edhe nëse personi nuk e di, kjo sjell bekim. Ajo forcon shpirtëroren, domethënë, bota e brendshme forcohet. Përndryshe vijnë shumë dhe thonë: "E bëra, por nuk pati asnjë dobi" ose diçka të ngjashme. Jo, nëse ke kryer adhurim, pa dyshim që ka dobi. Mos prit me ngulm ta shohësh shpërblimin menjëherë. Vazhdo rrugën tënde, qëndroji asaj. Kjo rrugë është, me lejen e Allahut, e mirë për dynjanë dhe ahiretin tënd. Kjo është më e mira për jetën tënde. Pastaj njerëzit pa besim, këta të gjorë, pyesin sërish: "Përse kemi ardhur në këtë botë?" Epo, nuk ke ardhur me dëshirën tënde; Allahu të ka krijuar. Cili është qëllimi jonë? Qëllimi yt është t'i shërbesh Allahut dhe të jesh në rrugën e Tij. Bëhet fjalë për ta përvetësuar këtë shpirtërore të bukur, për ta bërë pjesë të shpirtit tënd. Pavarësisht nëse pyet: "Pse jam krijuar? Çfarë duhet të bëj këtu?" ... E thua apo jo: Allahu të ka krijuar për këtë dhe të ka sjellë në këtë botë. Pranoje situatën si diçka të mirë, në mënyrë që fundi të jetë i mirë. Që gjendja jote të bëhet e mirë, largohu nga e keqja. Çliroje veten nga këto mendime të këqija. Mos e dëgjo Shejtanin apo dyshimet e tua kur pyet: "Cili është qëllimi im?" Qëllimi yt është t'i shërbesh Allahut dhe të jesh në rrugën e Tij. Pranoje atë që të jep Allahu; mos e refuzo, por pranoje. Pranoje dhe, siç u tha, ulu në këto tubime të begata. E kupton apo jo: Ky manifestim, mëshira që Allahu zbret, depërton te ti dhe te shpirti yt. Kjo bukuri do të mbetet përgjithmonë me ty, inshaAllah. Allahu i bëftë të vazhdueshme tubimet tona, inshaAllah.

يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمۡ وَيَهۡدِيَكُمۡ (4:26) Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, thotë se Ai dëshiron t'ju udhëzojë dhe t'ju japë mirësi. Shejtani, nga ana tjetër, dëshiron të keqen; ai dëshiron t'ju shtyjë drejt veprave të këqija, kështu thotë Allahu. Kjo, natyrisht, i përket urtësisë dhe fshehtësisë së Allahut. Edhe pse ne nuk mund ta dimë urtësinë dhe fshehtësinë pas kësaj, ne duhet të dimë se njeriu mund ta sundojë egon e tij dhe të ndjekë rrugën e Allahut. Është plotësisht e mundur të ecësh në këtë rrugë pa iu bindur egos. Natyrisht, egoja rëndon shumë; ajo e do më shumë të ndaluarën dhe priret më tepër ta kryejë atë. Ndërsa në anën tjetër, në rrugën e urdhëruar nga Allahu, gjendet çdo lloj mirësie dhe bukurie. Edhe nëse çdo vit thuhet e njëjta gjë: Në përsëritje ka mijëra dobi. Përmes përsëritjes, njeriu kujton atë që ka harruar. Ne gjendemi në ditë të bekuara, në muaj të bekuar. Në anën tjetër, megjithatë, ekziston e ndaluara dhe çdo lloj ligësie. Dhe çfarë është kjo? Viti i Ri, nata e ndërrimit të viteve. Me këtë të ashtuquajtur Vit të Ri, shejtani i mashtron njerëzit dhe i bën ata të përgatiten për gjëra të padobishme. Ata thonë se duan të gëzojnë dhe të dëfrehen... Për çfarë gëzoheni në të vërtetë? Ne nuk e kuptojmë këtë! Njerëz të arsyeshëm, të rritur... Njerëz që kanë studiuar njëmijë herë më shumë se ne, akademikë, personalitete të respektuara – ata përgatiten për këto gjëra të zbrazëta. Qysh një muaj më parë thuhet: "Do të bëjmë këtë, do të bëjmë atë" dhe ata zbukurojnë shtëpitë dhe rrugët. Çfarë dobie ka kjo? Asnjë. Është vetëm dëm. Në këtë kohë bëhen gjëra që Allahu nuk i do, që Ai kurrsesi nuk i miraton dhe për të cilat Ai thotë: "Mos e bëni këtë". Prandaj, kjo nuk sjell asgjë tjetër veç errësirës dhe të keqes. Ambienti nuk mbushet me mirësi, por me ligësi. Çdo vit njerëzit në mbarë botën gëzohen sepse "po vjen viti i ri". Siç ka thënë Mevlana Shejh Nazimi: Në ditët e sotme, çdo ditë është më e keqe se e mëparshmja; dita që vjen është më e keqe se ajo që shkoi. Gjithnjë e më keq... Jo më mirë. Megjithatë, ata gëzohen dhe thonë: "Viti i ri do të jetë më i mirë, ne do të bëjmë këtë dhe atë." "Le ta nisim vitin e ri të lumtur", thonë ata... Të lumtur nuk do të jenë; në mëngjes ata zgjohen me kokën që u bucet për shkak të helmit që kanë pirë. Ata ngushëllohen me fjalët: "Mbaroi, tani fillon nga e para." Allahu na ruajtë. Le të mos bëjmë asgjë që e pakënaq Allahun. Bëni gjërat që Allahu i do dhe që Allahu dëshiron. Qoftë në natën e Vitit të Ri apo në ditë të tjera... Ata kanë shpikur festa të panumërta: Ditën e Shën Valentinit, Ditën e Lugës, Ditën e Gomarit, Ditën e Kafshëve... Qëllimi është vetëm që t'i zhvatin njerëzit dhe t'u nxjerrin paratë nga xhepi. Dhe ata qeshin me ata që marrin pjesë në to, dhe thonë: "Shikoni se çfarë bëjnë këta të marrë." Ata thonë: "Ne fitojmë shkëlqyeshëm prej kësaj, dhe këta njerëz ndjekin saktësisht rrugën që ne caktojmë." Çdo vit ata nxjerrin diçka të re, një zakon tjetër të keq. Dhe njerëzit vrapojnë pas tyre si dele. Ata thonë: "Do të ishte turp nëse nuk marrim pjesë, duhet ta bëjmë." Pra, ata i shtyjnë njerëzit t'i bëjnë këto gjëra duke u futur ndjenjën e turpit. Ata thonë: "Ne jemi njerëz modernë; nëse nuk e bëjmë, do të kritikohemi. Ne jemi njerëz të qytetëruar, jo të prapambetur." Ndërsa ata që ata i quajnë "të prapambetur", janë njëmijë herë më të mirë se ata; të paktën ata dinë se çfarë bëjnë. Allahu na ruajtë. Allahu u dhëntë njerëzve mend, nuk themi gjë tjetër për këtë. Allahu mos na ndaftë nga deti i arsyes.

Falënderimi i takon Allahut që na mundësoi ta përjetojmë këtë natë, Allahu e pranoftë. InshaAllah çdo gjë do të çojë drejt të mirës dhe do të jetë shkak për udhëzim. Ajo për të cilën këta njerëz kanë më së shumti nevojë është udhëzimi, në mënyrë që të jenë në rrugën e Allahut. Shpresojmë që ky ushqim shpirtëror të jetë përvetësuar gjatë kësaj nate. Allahu e udhëzoftë këtë Ummet, le të jetë kjo natë një shkak për këtë. Veprat e tyre inshaAllah i shërbejshin kënaqësisë së Allahut. Nëse ka pasur gabime, Allahu i faltë edhe ato. Njerëzit duhet të pendohen. Sepse ka shumë që me vetëdije ose pa vetëdije – për hir të përfitimeve të kësaj bote – dëmtojnë jo vetëm veten, por edhe të tjerët. Për egon dhe përfitimin e tij, ai i dëmton njerëzit e tjerë, dhe pastaj ngrihet dhe thërret: "Më shpëtoni!" Shpëtimi yt gjendet tashmë aty ku je. Kudo që të jetë vendi yt, aty është edhe shpëtimi yt. Vetëm Allahu mund të të ndihmojë; përveç Allahut nuk ka askënd që do të të ndihmojë. Sepse ti ke bërë keq, ke bërë gabime dhe u ke shkaktuar njerëzve lloj-lloj vuajtjesh. Të drejtat e tyre tani mund t'i falë vetëm Allahu. E shohim pra: Ata që e bëjnë këtë, tani provojnë çdo mënyrë për të fituar para. Pse? Sepse nuk ka mbetur më besim, as edukatë islame. Pas osmanëve sundon djalli. Tashmë 100 deri në 150 vjet para fundit të osmanëve shpërtheu Revolucioni Francez dhe solli fatkeqësi mbi botën. Ky Revolucion Francez e ka përfshirë të gjithë botën. Deri më sot bota është në duart e tyre, në duart e këtyre djajve. Çfarë duan ata, e paraqesin si të bardhë; çfarë duan si të zezë; dhe çfarë duan si të mirë. Prandaj e kanë shuar dhe hedhur poshtë dijen, edukatën dhe të gjitha ato vlera të bukura që mësoheshin në kohën osmane. Ata mësojnë vetëm të keqen, asgjë tjetër nuk u mësojnë. Kjo është gjendja e botës. Fatkeqësisht më duhet të them edhe këtë: Gjendja e botës nuk do të përmirësohet kurrë. Në këto rrethana nuk do të përmirësohet kurrë. Siç thoshte Mevlana Shejh Nazimi im: Nuk do të përmirësohet para se të vijë Mehdiu alejhi selam. Edhe nëse dikush thotë: "Le të shpresojmë, le të përpiqemi", është e kotë; në zemrat e njerëzve të sotëm është rrënjosur aq shumë, saqë çdo fjalë është e padobishme. Disa konsiderohen heronj, por ata që erdhën pas osmanëve nuk janë asgjë tjetër veçse tradhtarë. Ata u bëjnë dëm njerëzve, veçanërisht muslimanëve. Pse? Ai beson se po i siguron një përfitim egos së tij. Dhe pastaj bën çfarë të dojë. Siç u tha më parë: Ky rend nuk do të përmirësohet. Ne nuk e themi këtë për të përhapur dëshpërim, por që t'i lutemi Allahut që Mehdiu alejhi selam të vijë së shpejti. Që ai ta pastrojë këtë ndyrësi nga e gjithë bota. Që ai ta largojë dhe ta hedhë tutje atë ndyrësi që është brenda nesh, në egon tonë. Sepse te të gjithë ne gjendet kjo papastërti; na kanë sjellë në një gjendje të tillë – Allahu na ruajtë. Sapo njeriu arrin një pozitë, menjëherë fillon të bëjë keq. Është krijuar një situatë e tillë, Allahu na ruajtë. Allahu për hir të kësaj nate e dërgoftë së shpejti Mehdiun alejhi selam. Shihet se sa shumë sisteme të ndryshme erdhën pas osmanëve. Erdhi jobesimtari, erdhi komunisti, erdhi ateisti, dhe erdhën edhe ata që pretendonin "Unë jam musliman", por u shkaktuan dëmin më të madh muslimanëve. Kjo botë do të përmirësohet vetëm në atë mënyrë që ka paralajmëruar Profeti ynë (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të). Allahu e dërgoftë atë së shpejti, dhe inshaAllah i përjetofshim ato ditë të bukura.

Të gjitha lavdërimet i takojnë Allahut, që na krijoi në këtë fe të mrekullueshme. Falënderime të pafund i qofshin Atij, sepse vetëm me vullnetin e Tij ne ndodhemi në këtë gjendje. Këto janë gjendje të mrekullueshme; duhet ditur të çmohet vlera e tyre. Sot është e enjtja e parë e muajit Rexhep; mbrëmja e sotme është një natë e bekuar, nata e Regaibit. Në natën e Regaibit pranohen lutjet. Vërtet, lutjet dëgjohen gjithmonë, por kjo ditë ka një gradë të veçantë. Ajo ka një veçori të tillë; është një natë që Allahu e do. Është një natë që është nderuar nga Profeti ynë (paqja qoftë mbi të). Rexhepi bën pjesë në muajt e bekuar; shpërblimi për veprat e mira në të është më i madh se në muajt e tjerë. Prandaj, në këtë natë njeriu falënderon dhe i lutet Allahut, ndërsa ditën agjëron. InshaAllah, nata kalohet me dhikër dhe lutje. Kush ka namaze të humbura për të zëvendësuar, i fal ato. Njeriu e fal namazin para se të bjerë në gjumë dhe më vonë ngrihet përsëri për namazin e Tehexhudit. Profeti ynë (bekimet dhe paqja e Allahut qofshin mbi të) thotë: "Atëherë është sikur ta kishte kaluar tërë natën në adhurim." Disa i kalojnë këto net plotësisht pa gjumë. Por edhe nëse njeriu fle, e arrin këtë shpërblim dhe llogaritet sikur ta kishte gjallëruar natën në përmendje të Allahut. Prandaj, këto net janë shenjë e bujarisë së Allahut dhe e mirësisë së Tij ndaj nesh. Mirësia e Tij është gjithmonë e pranishme, por në raste të tilla Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi, dëshiron të japë edhe më shumë. Ai e do dhënien, Ai do të bëjë mirë. Natyra e njeriut është ndryshe, por cilësia e Allahut është bujaria. "Kerem" do të thotë bujari. Do të thotë: të kërkosh një mundësi për të dhënë sërish, për të dhënë edhe më shumë; kështu është vullneti i Allahut. "Më kërkoni Mua", thotë Ai pra, mos hezitoni aspak. Mos thoni "Kemi kërkuar shumë"; kërkoni, kërkoni vazhdimisht, kërkoni me këmbëngulje, kështu thotë Allahu. Por Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi, flet me mëshirën dhe bujarinë e Tij: "Më kërkoni Mua." "Kërkoni dhe Unë do të jap; thesaret e Mia nuk shterojnë kurrë." مَا عِندَكُمۡ يَنفَدُ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ بَاقٖۗ (16:96) Ajo që keni ju shteron, çdo pasuri e kësaj bote merr fund; por ajo që është tek Allahu është e përjetshme dhe nuk mbaron kurrë. Të gjitha lavdërimet i takojnë Allahut. Kjo natë është pra një natë e bekuar, Allahu e bekoftë atë. Allahu na dhuroftë besim nga thesaret e Tij të pashtershme. Që të mos jemi të varur nga askush, Ai na dhuroftë, inshaAllah, lumturi në këtë botë dhe në botën tjetër.

وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلۡغُرُورِ (3:185) Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, thotë: "Jeta e kësaj bote është kalimtare, ajo nuk është e përhershme." Para nesh kanë ardhur dhe kanë shkuar miliona, madje miliarda njerëz. Por gjithçka e ka një fund. Ashtu si jeta e njeriut merr fund, edhe bota e ka një jetëgjatësi të kufizuar. Siç ka thënë Profeti ynë (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të), që nga profeti i fundit njerëzimi i është afruar shumë Ditës së Gjykimit. Kanë kaluar tashmë më shumë se 1400 vjet qëkur Profeti ynë e tha këtë. Ne kemi mbërritur në fund, por njerëzit po zhyten gjithnjë e më thellë në këtë botë. Ata nuk janë fare të vetëdijshëm për këtë; ata nuk e dinë se çfarë po ndodh apo sa kohë ka mbetur. Por urdhri i Allahut do të mbërrijë. Gjithçka e ka një fund, edhe kjo botë do të marrë fund. Ne jetojmë në kohën e fundit, në fundin e ditëve. Gjithçka është përmbysur. Njeriu thuajse nuk e di më se çfarë po ndodh në të vërtetë. وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٖ مُّعۡرِضُونَ (21:1) Njerëzit jetojnë në shkujdesje të plotë. Ata janë të pavetëdijshëm dhe humbasin në këtë botë. Ndërkohë që e gjithë kjo do të marrë fund. Edhe nëse fundi i botës do të vononte, fundi i njeriut vjen me siguri. Siç ka thënë Profeti ynë (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të): "Vdekja e njeriut është Dita e tij e Gjykimit." Por në të vërtetë, tani edhe fundi i botës është afër. Prandaj duhet të zgjoheni. Ju jetoni në këtë botë – bukur dhe mirë, kjo është në rregull. Jetojeni jetën tuaj, por përmbushni urdhrat e Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Lartësuarit. Mos e harroni Allahun, të Plotfuqishmin dhe të Lartësuarin; mos e harroni botën tjetër. Sepse kjo është ajo që do t'ju bëjë dobi. Kjo botë është kalimtare, thjesht lojë dhe dëfrim. Si një fatamorganë – ajo shfaqet dhe zhduket sërish. Prandaj mos u mashtroni, mos bini pre e kësaj bote. Besoni në botën tjetër, mos u mbështetni te ajo që është kalimtare. Ajo do të kalojë; para nesh kanë ardhur dhe kanë shkuar miliarda njerëz. Edhe ata që vijnë pas nesh, do të shkojnë. Nuk ka mbetur më shumë kohë. Njeriu duhet ta dijë vlerën e kohës së tij dhe të jetë në rrugën e Allahut. Siç u tha: Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, ka krijuar gjithçka bukur dhe ka dhuruar mirësi; ju mund t'i shfrytëzoni ato. Megjithatë, më e rëndësishmja është t'i shfrytëzoni ato pa e harruar Allahun, të Plotfuqishmin dhe të Lartësuarin. Bëjeni të bukur; hani, pini, udhëtoni, por mos e harroni Allahun, të Plotfuqishmin dhe të Lartësuarin. Përmbushni urdhrat e Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Lartësuarit. Sepse nëse nuk e bëni këtë, gjithçka është e kotë, pavarësisht sa e bukur mund të duket. Fitimi i vërtetë është kënaqësia e Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Lartësuarit. Allahu qoftë i kënaqur me ne, inshallah. Le ta fitojmë kënaqësinë e Tij, inshallah.

Në një ajet fisnik të Kuranit thuhet se Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, dëshiron të na nxjerrë nga errësira në dritë. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, dëshiron gjithmonë të mirën për njerëzit. Ai u ka dhuruar atyre edhe vullnet të lirë. Urtësinë e Tij e di vetëm Ai, por Allahu dëshiron mirëqenien e njerëzve. Shejtani, nga ana tjetër, dëshiron t'i çojë ata që janë në dritë drejt errësirës, territ dhe të keqes. Njeriu qëndron pikërisht mes këtyre dy rrugëve; ai gjendet ose në errësirë, ose në dritë. Përveç këtyre të dyjave, nuk ka rrugë të tretë. Për këtë arsye, zbatimi i urdhrave të Allahut e çon njeriun drejt shpëtimit. Drita do të thotë shpëtim, shkëlqim, bukuri, qartësi dhe mirësi – shkurtimisht: çdo lloj bekimi. Errësira, nga ana tjetër, do të thotë çdo lloj vështirësie, e keqe dhe pikëllimi. Çdo e panjohur gjendet në errësirë. Prandaj, koha e natës është shpesh më e vështirë për njeriun. Megjithatë, ajo që e ndriçon këtë errësirë është adhurimi, veçanërisht lutjet e natës. Prandaj, adhurimet që kryhen natën janë shumë më të vlefshme se ato gjatë ditës. Sepse ky adhurim e shndërron errësirën në dritë. Errësira largohet dhe lehtësimi, si dhe ndriçimi, e mbushin njeriun. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, dëshiron të bukurën dhe ju tregon rrugën që ta arrini këtë bukuri. Rruga e Profetit tonë – paqja dhe bekimet qofshin mbi të – është një rrugë e tillë: ajo është e ndritshme, është dritë, dritë mbi dritë. Allahu thotë: "Nūru s-samāwāti wa-l-arḍ" (Ai është Drita e qiejve dhe e Tokës) (24:35); Allahu është Drita. Ai është bukuria absolute, falënderimi i takon Allahut. Për të mirën dhe dobinë tonë, ne duhet të ndjekim këtë rrugë. Kjo është një dhuratë e Allahut për ne; ajo nuk duhet refuzuar. Allahu na ruajtë. Allahu ju mbroftë të gjithëve nga errësira, terri dhe e keqja, inshaAllah.

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: صَلَاةُ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى، فَإِذَا خِفْتَ الصُّبْحَ فَأَوْتِرْ بِوَاحِدَةٍ، فَإِنَّ اللَّهَ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Namazi i natës falet në njësi nga dy rekate. Edhe namazet vullnetare kryhen nga dy." "Kush ka frikë se po hyn koha e namazit të sabahut, le të falë një rekat të vetëm (Vitër) për përmbyllje. Vërtet, Allahu është Vitër (Një) dhe E do atë që është teke." قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: صَلَاةُ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى، وَالْوِتْرُ رَكْعَةٌ فِي آخِرِ اللَّيْلِ. Më tej, Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Namazi i natës kryhet nga dy rekate. Namazi i Vitrit është rekati i vetëm në fund të natës." Siç u përmend: Ky rekat i vetëm vlen për shafiitët; ata mund të falin një rekat të vetëm. Ndërsa hanefitët duhet të falin tre rekate të lidhura. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الْوِتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Namazi i Vitrit është një detyrim (Hakk)." Pra, është Vaxhib (i domosdoshëm). "Kush nuk e kryen atë, nuk është prej nesh." Pra, nuk duhet lënë pas dore duke menduar se është vetëm një vepër vullnetare (Nafile); është Vaxhib. Kryerja e tij është detyrë për secilin. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً غَيْرَ وَاحِدٍ، لَا يَحْفَظُهَا أَحَدٌ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَهُوَ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Vërtet, Allahu ka nëntëdhjetë e nëntë emra – një më pak se njëqind." "Kush i përvetëson ata (i numëron dhe i kupton), me siguri do të hyjë në Xhenet. Allahu është Një dhe E do atë që është teke." Kjo do të thotë: Kush i mëson përmendësh nëntëdhjetë e nëntë emrat, hyn në Xhenet. Kush nuk mund t'i mësojë përmendësh, fiton begati duke i lexuar këta emra. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً غَيْرَ وَاحِدٍ، إِنَّهُ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ، وَمَا مِنْ عَبْدٍ يَدْعُو بِهَا إِلَّا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ. "Vërtet, Allahu ka nëntëdhjetë e nëntë emra, një më pak se njëqind." Emrat e Allahut janë të shumtë, por ka nëntëdhjetë e nëntë emra që i janë shpallur posaçërisht Profetit tonë dhe Umetit të tij. "Allahu është Një dhe e do atë që është teke." Allahu do që edhe në numrin e emrave të Tij të jetë tek. Këta nëntëdhjetë e nëntë emra janë ata që Allahu ia ka bërë të ditur Profetit tonë. "Çdo robi që i lutet Allahut me këta emra, me siguri do t'i garantohet Xheneti." Siç u tha: Është mirë të mësohen përmendësh. Nëse jo, ato lexohen, dhe nëpërmjet nderimit të këtyre emrave, inshallah njeriu bëhet pjesë e banorëve të Xhenetit. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الْوِتْرُ رَكْعَةٌ فِي آخِرِ اللَّيْلِ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Namazi i Vitrit është një rekat i vetëm në fund të natës." Kjo do të thotë se namazi i Vitrit duhet të jetë namazi i fundit që falet. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا وِتْرَانِ فِي لَيْلَةٍ. Më tej, Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Nuk ka dy namaze të Vitrit në një natë." Kjo do të thotë: Nëse e ke falur namazin e Vitrit pas namazit të Jacisë, ai nuk falet sërish para namazit të sabahut apo gjatë tehexhudit; ai është i papërsëritshëm. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: زَادَنِي رَبِّي صَلَاةً وَهِيَ الْوِتْرُ، وَوَقْتُهَا مَا بَيْنَ الْعِشَاءِ إِلَى طُلُوعِ الْفَجْرِ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Zoti im u ka shtuar pesë namazeve të mia ditore edhe një namaz tjetër." "Ky është namazi i Vitrit. Koha e tij është mes namazit të Jacisë dhe namazit të sabahut." قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الَّذِي لَا يَنَامُ حَتَّى يُوتِرَ حَازِمٌ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Kush nuk fle para se të ketë falur namazin e Vitrit, vepron me vendosmëri dhe siguri." Me këtë nënkupton: "Kush e fal atë para gjumit – nga shqetësimi se mos e harron apo e zë gjumi më vonë – e ka vendosur çështjen e tij në baza të sigurta." قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَا صَلَاةَ لَهُ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Kush nuk e fal namazin e Vitrit, namazi i tij nuk është i plotë." Kjo do të thotë se namazet pa Vitrin janë shpirtërisht të mangëta dhe të paplota. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ نَامَ عَنْ وِتْرِهِ أَوْ نَسِيَهُ فَلْيُصَلِّهِ إِذَا ذَكَرَهُ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Kush e zë gjumi pa falur Vitrin ose e harron atë, le ta falë sapo të zgjohet ose sapo t'i kujtohet." Pra, është detyrë që namazi të kompensohet sapo t'i kujtohet njeriut. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: اسْتَعِينُوا بِطَعَامِ السَّحَرِ عَلَى صِيَامِ النَّهَارِ، وَبِالْقَيْلُولَةِ عَلَى قِيَامِ اللَّيْلِ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Ndihmojeni veten me ushqimin e Syfyrit për agjërimin gjatë ditës; sepse Syfyri ia lehtëson ditën agjëruesit." "Dhe ndihmojeni veten me gjumin e mesditës (Kajlule) për t'u ngritur për adhurimin e natës." Kjo do të thotë: Pak gjumë mes drekës dhe pasdites e bën më të lehtë ngritjen natën për namaz. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَقِلُّوا الْخُرُوجَ بَعْدَ هَدْأَةِ الرِّجْلِ، فَإِنَّ لِلَّهِ تَعَالَى دَوَابَّ يَبُثُّهُنَّ فِي الْأَرْضِ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Pakësojeni daljen jashtë kur njerëzit të jenë qetësuar natën." Njerëzve u pëlqen të dalin dhe të shëtisin natën, por Profeti ynë këshillon: "Pakësojeni këtë." "Sepse Allahu i Lartësuar ka shumë krijesa, të cilat i shpërndan në tokë në atë orë." Ka qenie të dukshme dhe të padukshme. Nuk është e këshillueshme të dilet shumë në këtë kohë; është më mirë të qëndroni në shtëpi. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِيَّاكُمْ وَالسَّمَرَ بَعْدَ هَدْأَةِ الرِّجْلِ، فَإِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ مَا يَأْتِي اللَّهُ مِنْ خَلْقِهِ. Më tej, Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Ruhuni nga bisedat jashtë, pasi të ketë rënë qetësia." Me këtë nënkuptohet që të mos endeni jashtë të zhytur në biseda. "Sepse ju nuk e dini se cilat nga krijesat e Tij nxjerr Allahu." Krijesat e Allahut janë të shumta; dikush mund të bezdiset ose të dëmtohet – Allahu na ruajtë. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: قِيلُوا فَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَا تَقِيلُ. Më tej, Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Bëni gjumin e mesditës (Kajlule), sepse shejtanët nuk bëjnë gjumë mesdite." Shejtanët nuk pushojnë në këtë kohë, ndaj ju duhet të dalloheni prej tyre. Gjumi i mesditës është edhe Sunet i Profetit tonë, edhe një çlodhje për njeriun, gjë të cilën shejtanët e urrejnë. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَرَضَ بَيْتَ شِعْرٍ بَعْدَ الْعِشَاءِ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى يُصْبِحَ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Kush reciton poezi (fjalë të kota) pas namazit të Jacisë, atij nuk i pranohet namazi atë natë deri në mëngjes." Me këto fjalë, Profeti ynë këshillon që të lihen mënjanë gjërat e padobishme në orët e vona të mbrëmjes. Dikush mund të thotë: "Ne jemi muslimanë, mund të bëjmë çdo gjë", por për disa gjëra duhet pasur kujdes. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: خَفِّفُوا بُطُونَكُمْ وَظُهُورَكُمْ لِقِيَامِ الصَّلَاةِ. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) tha: "Mbajini barqet dhe shpinat tuaja të lehta, për t'u ngritur për namaz." Kjo do të thotë: Mos e mbushni stomakun tuaj tepër. Kë e mbush stomakun tepër, e kaplon gjumi dhe ngritja për adhurimin e natës bëhet e vështirë. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: نَهَى عَنِ النَّوْمِ قَبْلَ الْعِشَاءِ وَالْحَدِيثِ بَعْدَهَا. Profeti ynë (sall'Allahu alejhi ue selem) e ndaloi gjumin para namazit të Jacisë dhe të folurit e panevojshëm pas tij. Pra, nuk ka arsye për të fjetur mes namazit të mbrëmjes dhe atij të natës; madje është e padobishme të flesh pas namazit të Ikindisë. Këtë e mësoi Profeti ynë. Për më tepër, ai nuk donte që nata të kalohej me fjalë të kota, ndaj dhe e ndaloi këtë. Natyrisht, kjo ndjeshmëri i përgjigjet standardit të lartë të Sahabëve; Allahu na faltë, inshallah.

Ai është që jua bën të mundur udhëtimin... (10:22) Dhe Ai është i Plotfuqishëm për çdo gjë. (67:1) Allahu ju drejton dhe ju udhëzon ashtu siç do Ai. Çdo gjë që bëni, ndodh me vullnetin e Tij. Vullneti i Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Madhërishmit, qëndron mbi të gjithë ne. Besimtari duhet ta dijë se në çdo gjë ka mirësi për të. Ai duhet ta falënderojë Allahun që gjendet në rrugën e Islamit. Prandaj, Allahut, të Plotfuqishmit dhe të Madhërishmit, i takojnë mijëra, madje miliona falënderime. Sepse Ai nuk na ka udhëzuar në rrugë të tjera. Allahu na forcoftë – insha'Allah – në këtë rrugë. Qëndrofshim në këtë rrugë deri në frymën tonë të fundit, insha'Allah. Sepse Ai ka udhëzuar njerëz të tjerë në rrugë të tjera. Ekzistojnë njerëzit e lumturisë dhe njerëzit e mjerimit. Të lumturit janë ata njerëz që Allahu i ka udhëzuar në rrugën e Tij. Njerëzit e mjerimit janë ata që ndjekin rrugën e kundërt. Dje, falë Allahut, vizituam një vend. Ishte një vend ku ndodhën ngjarje të rëndësishme, përmes të cilave të lumturit u zhytën në mjerim. Pas kësaj ngjarjeje, ata aty u bënë armiq në rrugën e Allahut. Ata ndoqën rrugën e shejtanit. Çfarë kishte ndodhur? Ata e lanë rrugën e Profetit Isa dhe devijuan. Ne ishim në atë vend ku ata ia mohuan gradën e profetësisë Profetit Isa dhe e shpallën atë Zot. Kjo ishte një ngjarje që ndodhi 1700 vjet më parë. Pikërisht aty ishte ky vend. Ata i dëbuan prej andej ata që ishin në rrugën e vërtetë. Ata i vranë ata. Ata i bënë të heshtin. Ata dogjën ungjijtë e tyre. Ata zhdukën gjithçka që u përkiste atyre, të gjithë dijen e tyre. Ata u përpoqën ta shkatërronin, por e vërteta mbijeton; e vërteta nuk humbet. Prandaj duhet ta falënderojmë Allahun, në mënyrë që Allahu të mos na lërë të devijojmë nga rruga e drejtë. Sepse shejtani nuk pushon. Ashtu siç i largoi ata nga rruga dhe i bëri të adhuronin idhujt, ashtu ai i devijon njerëzit edhe këtu dhe i bën të adhurojnë shejtanin. Ai i bën ata t'u shërbejnë epsheve të veta. Allahu na ruajtë nga e keqja. Kjo është sigurisht caktimi i Allahut, por kushdo që është në rrugën e drejtë, duhet të jetë mirënjohës. Mos e lëshoftë rrugën, insha'Allah. Allahu mos na ndatë të gjithëve nga kjo rrugë. Rruga e vërtetë është rruga që Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi, na ka dhuruar. Mirësitë zgjasin përmes falënderimit. Kjo është mirësia më e madhe, për këtë duhet falënderuar vazhdimisht. Falënderimi i takon Allahut për mirësinë e besimit, insha'Allah. Qofshin të begatë edhe këta muaj të bekuar. U forcoftë besimi ynë edhe më shumë përmes nderit të tyre. Kjo do të thotë se për njeriun nuk mjafton vetëm Islami; nevojitet Imani. Së bashku me Islamin, është i domosdoshëm Imani. Çfarë është Imani? Është besimi në të fshehtën. Tani ekziston një grup që i çon të gjithë në humbje. Ata nuk besojnë në të fshehtën. "Kjo nuk ekziston, kjo nuk mund të jetë..." Ndërsa thonë: "Ai ka vdekur, ai nuk sjell asnjë dobi"... Ata thonë "këtë" dhe "atë", por nuk e vërejnë se vetë kanë dalë nga rruga dhe po i devijojnë edhe të tjerët. Allahu na ruajtë nga e keqja. Allahu i dhëntë forcë besimit tonë, insha'Allah.

Falënderimi i takon Allahut, qofshin të bekuar tre muajt tanë të shenjtë. Mbrëmë ata filluan; qofshin të mirë dhe plot begati. Këta muaj bëjnë pjesë ndër muajt e mëdhenj dhe të mrekullueshëm. Janë muaj të jashtëzakonshëm, të cilët Allahu i ka zgjedhur veçanërisht. Muaji Rexhep bën pjesë në muajt e shenjtë (Hurum). Në këta muaj nuk bëhej luftë. Kjo do të thotë se sulmet ishin të ndaluara; lejohej vetëm për vetëmbrojtje, përndryshe jo. Por gjendja e sotme... Si duket? Pavarësisht nëse njerëzit e pranojnë apo jo... Ata veprojnë sipas kokës së tyre. Por e rëndësishmja është se këta muaj të bukur janë një bekim i madh për njerëzit, veçanërisht për myslimanët; ata janë një dhuratë nga Allahu. Veprat e mira që kryhen në këta muaj shpërblehen shumëfish. Aty ku zakonisht është dhjetëfish, në këta muaj është njëqindfish, shtatëqindfish... Për Ramazanin, Allahu thotë: "Agjërimi është për Mua dhe Unë do ta shpërblej atë." "Shpërblimi për të vjen nga Unë." Bujaria dhe mirësia e Allahut janë të pashoqe. Çdo gjë është në dorën e Tij. Ai jep si të dojë dhe merr si të dojë. Allahu na dhëntë, inshallah, na dhuroftë të mira. Allahu jep, por disa njerëz... Shejtani është koprrac. Ai nuk jep me dëshirë. Ajo që ai jep është vetëm e keqe, asgjë tjetër. Allahu, përkundrazi, jep të mira, Ai dhuron çdo lloj bukurie dhe u thotë njerëzve: "Merrni." Kush merr, merr, falënderimi i takon Allahut. Por njerëzit që bien pre e vesveseve të shejtanit janë ziliqarë dhe nuk e pranojnë. Ata thonë: "Nuk ekziston diçka e tillë." Ata thonë: "Kjo nuk bëhet kështu." O njeri, Allahu po jep, pse përzihesh ti në çështjet e Allahut? A humbet gjë ti me këtë, a e paguan nga xhepi yt? "Jo, nuk bëhet, nuk është ashtu, mos e bëni këtë, mos e bëni atë, mos u falni shumë, mos bëni shumë tesbihe..." Menjëherë thonë: "Mos i falni as sunetet, suneti nuk është i nevojshëm, namazet vullnetare të tepërta janë të panevojshme", dhe kështu i pengojnë njerëzit nga e mira dhe nga fitimi. Allahu i ka hapur thesaret e Tij para nesh dhe thotë: "Shërbehuni." Sa të doni... Profeti ynë (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) thotë: "Kur të kaloni pranë kopshteve të Xhenetit, atëherë: ferta'u" Me 'ferta'u', Profeti ynë (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) nënkupton: "Merrni, merrni me bollëk, përfitoni nga to." Ku është ky vend? Janë rrathët e dhikrit, vendet e adhurimit ose vendet e faljes në shtëpinë tuaj. Merrni prej andej sa të mundeni; këtu qëndron fitimi. Sepse kur t'i mbyllësh sytë për botën tjetër... Nëse nuk ke përgatitur asgjë, libri është i mbyllur. Prandaj, merrni me bollëk në këtë botë nga të gjitha portat e mirësisë që ka hapur Allahu. Falënderimi i takon Allahut që na i dhuroi këta muaj. Dhe sot është dita e parë, inshallah. Sipas llogaritjes në këtë vend është kështu; diku tjetër mund të ndryshojë. Prandaj këto ditë të bekuara janë ditë fitimi. Janë ditë mëshire, ditë bukurie. Le të përfitojmë me bollëk prej tyre. Të paktën duhet të recitohen lavdërimet (tesbihatet) që janë të veçanta për këto ditë. Kush dëshiron, agjëron. Kush do, agjëron plotësisht, kush do disa ditë, ose të enjten dhe të hënën. Çdo gjë është një dhuratë nga Allahu. Le t'i pranojmë ato, inshallah. Bota islame qoftë vitin e ardhshëm në një gjendje më të bukur dhe më të mirë, inshallah. E gjithë bota e pranoftë Islamin. U shfaqët Mehdiu Alejhis-selam, inshallah. Allahu e dërgoftë së shpejti, sepse gjendja e kësaj bote është shumë e keqe. Allahu na ruajtë nga e keqja. As djajtë nuk pushojnë, dhe as pasuesit e tyre nuk pushojnë. Ata i dëmtojnë njerëzit, i dëmtojnë fëmijët, luajnë me besimin e tyre. Besimi (Imani) është i rëndësishëm. Besimi duhet të jetë i lidhur pazgjidhshmërisht me Islamin. Dhe besimi është dashuria për Profetin tonë, rruga e tij, Tarikati. Tarikat do të thotë rrugë; është rruga që të çon te Profeti ynë. Përndryshe, me një praktikë të thatë pa besim, njeriu thyhet menjëherë. Shejtani e rrëzon atë. Ai e shtyn drejt gjërave të këqija, drejt rrugëve të këqija. Ai e bën atë të kryejë ligësi. Allahu na ruajtë. Ne jetojmë në një kohë shumë të rrezikshme. Në këtë kohë besimi është i domosdoshëm, ne duhet ta forcojmë besimin tonë. Allahu na e forcoftë besimin, inshallah. Sot, për bereqetin e kësaj dite, vëllezërit kanë përfunduar hatme; 500 hatme. Ata kanë kryer të gjitha llojet e recitimeve: hatme të Kuranit, salavate, lavdërime, tehlil, sure të veçanta... Allahu i pranoftë. Së pari për shpirtrat e Profetit tonë, familjes së tij, shokëve të tij, të gjithë profetëve, evlijave, të pastërve, shehllarëve dhe të gjithë të vdekurve... U plotësofshin edhe qëllimet e mira të atyre që kanë lexuar. Qoftë një forcim i besimit, inshallah. Qoftë një shkak për udhëzim. Qoftë udhëzim për fëmijët dhe gjithashtu për ne, inshallah. Qëndrofshim të palëkundur në besim, inshallah. Allahu mos na lëftë të humbim rrugën. Allahu mos na bëftë të varur nga askush. Allahu na dhuroftë furnizim të bereqetshëm e të bollshëm. Allahu na dhuroftë lumturi në këtë botë dhe në botën tjetër.