Mawlana Sheikh Mehmed Adil. Translations.

Allahumma kun ma'ana wa la takun 'alayna, ya Allah. Alhamdulillah. Sot është dita jonë e fundit këtu. Insha'Allah ne udhëtojmë për hir të Allahut, nga dashuria për Profetin dhe nga dashuria për Evlijatë e Allahut. Alhamdulillah, ne kemi takuar shumë njerëz dhe shumë muridë. Insha'Allah kjo do të jetë një lidhje e fortë me Profetin (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam), me Evlijatë e Allahut dhe përmes tyre me Allahun Azza ve Xhel. Duhet të ketë një lidhje. Pa atë është e vështirë të fitosh besim ose të qëndosh i palëkundur në Iman dhe Islam. Kjo lidhje është e domosdoshme. Tarikati i lidh njerëzit me Profetin (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam) dhe nga Profeti me Allahun Azza ve Xhel. Ata që nuk mendojnë qartë, ndoshta mund të thonë se kjo nuk është mirë. Ata pretendojnë se është Shirk dhe e panevojshme. Ata thonë se nuk duhet vënë askush midis vetes dhe Allahut Azza ve Xhel. Nëse kjo do të ishte e vërtetë, atëherë pse Allahu Azza ve Xhel dërgoi profetë – 124,000 profetë? Përse i dërgoi Ai ata? Nuk do të kishte nevojë për të gjithë këta, nëse – siç pretendojnë ata – nuk do të kishte nevojë për ndërmjetës. Secili mund të bënte çfarë të donte dhe t'i lutej Allahut Azza ve Xhel drejtpërdrejt. Por pa ata, ne nuk mund të bëjmë asgjë. Kjo është një çështje e rëndësishme për muslimanët, veçanërisht për ata që luftojnë njëri-tjetrin në ditët e sotme. Ne nuk luftojmë njerëz; ne luftojmë mënyrat e gabuara të të menduarit. Kjo ka qenë gjithmonë feja dhe besimi i muslimanëve që nga koha e Profetit (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam). Kjo është ajo që ne duhet të vazhdojmë dhe pas së cilës duhet të kapemi fort. Pa këtë mbështetje, ata luajnë lojën e tyre me ne. Ata bëjnë teatër, inskenojnë filma, dhe ju mendoni se është e vërtetë. Ju ikni nga e vërteta drejt gënjeshtrës. Ju vraponi pas gjërave që nuk janë të pranueshme. Insha'Allah ju duhet të ndiqni këtë rrugë dhe t'u mësoni njerëzve, fëmijëve dhe të gjithëve që t'i tregojnë respekt Profetit. Veçanërisht Sejjidina Muhamedit (ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam). Por të gjithë profetët janë të barabartë; nuk ka dallim në mësimet e tyre. Në origjinën e tyre, ata janë të gjithë një. Nuk mund të pretendohet – siç bëjnë disa – se ky është i mirë dhe ai është i keq, ose se dikush ka bërë një gabim nga i cili ne tani duhet të vuajmë. Jo, është absurde të ngresh kundërshtime ndaj Profetit, Evlijave të Allahut ose Sahabëve. Të gjitha mendimet e tilla janë të marra, të parëndësishme dhe të pavlera. Ato shkaktojnë dëm dhe sjellin vetëm të keqen. Pra, gjëja më e rëndësishme në Tarikat është të ruhet respekti. Respektoni këdo, veçanërisht profetët, Sahabët, Ehli Bejtin, Evlijatë e Allahut dhe Ulematë. Ne duhet t'i nderojmë të gjithë ata që janë në rrugën e Allahut. Kush flet kundër kësaj, nuk ka respekt. Allahu nuk e respekton atë, dhe as ne nuk kemi respekt për njerëz të tillë. Allahu na bashkoftë me njerëz të mirë dhe na ruajtë nga njerëzit e këqij dhe qëllimet e liga. Allahu na mundësoftë që të shihemi sërish e sërish, Insha'Allah. Ne shpresojmë, siç themi çdo herë, të jemi së shpejti të bashkuar me Sejjidina Mehdiun, Insha'Allah.

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ (44:4) Layla Mubaraka – një natë vërtet e bekuar. Insha’Allah ky do të jetë një fillim i ri për Islamin, për të mirën dhe për paqen. Insha’Allah, kjo është një natë madhështore. Po, vërtet ashtu është. Insha’Allah, tani dy forca po përballen në botë: Kufri dhe Imani – mosbesimi dhe besimi. Ky është realiteti aktual. Por: “Inna kayda ash-shaytani kana da'ifa” – Vërtet, kurthi i shejtanit është i dobët. (4:76) Për momentin, Shejtani dhe ushtria e tij – e udhëhequr nga Dexhali, Antikrishti – sundojnë gjithçka në botë. Por mos kini frikë, Elhamdulilah, sepse Allahu ka thënë se Shejtani dhe ndjekësit e tij nuk kanë asnjë fuqi. I vetmi i Plotfuqishëm është Allahu, Azza ue Xhel. Ata besojnë se kanë gjithçka nën kontroll. Por në një sekondë ata do të rrëzohen. Është sikur të ndërtosh një godinë gjigante në një moçal; ajo do të shembet shpejt në vetvete. Pavarësisht se sa e fuqishme mendohet apo sa e sigurt duket: themeli ishte i keq që në fillim. Është një vend i keq, një gjë e keqe – gjithçka në lidhje me të është e prishur. Nuk ka nevojë të shkatërrohet nga jashtë; ajo kalbet nga brenda jashtë. Bëhet e kalbur, e dobët dhe pa fuqi, derisa përfundimisht shembet mbi ta. Nuk keni pse të shqetësoheni. Sigurisht, muslimanët për momentin janë të pafuqishëm dhe ndodhen nën ndikimin e Shejtanit dhe ndjekësve të tij. Kjo është gjendja aktuale e botës, por mos kini frikë. Insha’Allah: Në vetëm një sekondë, Allahu mund të ndryshojë gjithçka, ashtu siç dëshiron Ai. Kur të vijë koha – dhe insha’Allah kjo kohë është afër – Antikrishti dhe ushtria e tij do të asgjësohen. Insha’Allah, Allahu do të dërgojë një shpëtimtar për të na çliruar. Siç na është transmetuar përmes Sejidina Muhamedit, Profetit (sal-Allahu alejhi ue selem): Mehdiu (alejhi selam) do të vijë. Dhe sa i përket gjithë këtij kontrolli të supozuar: Do ta shihni, ata nuk kanë asnjë fuqi. Ata do të marrin fund pa arritur asgjë, insha’Allah. Allahu na ruajtë, që ta takojmë Sejidina el-Mehdiun (alejhi selam). Mevlana Shejh gjithmonë thotë se duhet të bëjmë dua dhe të lutemi për shfaqjen e Mehdiut (alejhi selam). Edhe pse vuajtja është e mirë për ne, pasi na sjell shpërblim te Allahu, barra për njerëzit tashmë është bërë pothuajse e padurueshme. Insha’Allah, ne dëshirojmë me zjarr që Sejidina Mehdiu të vijë dhe të shpëtojë mbarë njerëzimin.

Sonte kemi pesëmbëdhjetë Shabanin në kalendarin tonë. Kjo është ajo që na është e njohur. Kjo natë përmendet në Kuranin e Shenjtë si një natë e bekuar. Në këtë natë shkruhet për secilin se çfarë do të ndodhë në vitin e ardhshëm. Allahu, 'Azza ve Xhela, e di në Urtësinë e Tij se çfarë do të ndodhë. Ai u jep njerëzve dije, por ajo që dimë ne është asgjë – as sa një grimcë pluhuri – në krahasim me atë që di Allahu, 'Azza ve Xhela. Kjo nuk mund të krahasohet fare. Në këtë natë ne e shënojmë rastin dhe bëjmë dua, që të mbrohemi këtë vit. Së pari kërkojmë mbrojtje nga Kufri, nga veprat e këqija dhe nga ata që duan të na dëmtojnë. Ne kërkojmë që të mos i bëjmë dëm as vetes dhe as njerëzve të tjerë. Kjo është gjëja e parë për të cilën lutemi: që Allahu të mos na lërë të devijojmë në rrugë të keqe dhe që ne të mos i çojmë të tjerët në humbje. Sepse ne nuk e duam këtë; i lutemi Allahut që kurrë të mos na lejojë të bëhemi të tillë. Kjo është shumë e rëndësishme. Sa u përket gjërave të tjera, natyrisht që mund të bëni dua për çdo gjë që dëshironi – si për shembull, për një jetë të shëndetshme. Të jesh i pasur është gjithashtu mirë, pasi shumë njerëz e dëshirojnë këtë. Por nëse zotëroni pasuri, duhet të jeni të kujdesshëm që të mos dilni nga rruga dhe të mos bëni gjëra që nuk janë të lejuara. Sepse shohim se disa njerëz e humbasin mendjen nga paratë, ashtu siç disa e humbasin pa para. Prandaj: Nëse Allahu ju jep, jini mirënjohës dhe bëni kujdes se si i shpenzoni dhe ku shkoni. Kurdo që të shpenzoni diçka, duhet të jetë me qëllimin që ajo të jetë për hir të Allahut. Mos e harroni këtë; është shumë e rëndësishme. Nëse e bëni këtë, Allahu ju shpërblen për çdo cent që shpenzoni për çdo gjë. Nëse nuk e keni këtë në mendje, në të nuk do të ketë as Bereqet dhe as dobi. Dobia e vërtetë është për Ahiretin. Edhe ndërsa jetoni jetën tuaj, mbani mend se gjithçka bëhet për hir të Allahut. Ju mund të dëfreheni dhe të bëni gjithçka, por me qëllimin që të jetë për Allahun, 'Azza ve Xhela. Mos harroni ta falënderoni Allahun. Falënderojeni Allahun për atë që na ka dhënë. Ai na dha forcë për adhurim, për të ndihmuar të tjerët dhe për të ndjekur rrugën e Allahut, 'Azza ve Xhela. Por mos mendoni ashtu siç bëjnë shumë njerëz të tjerë. Kjo është shumë e rëndësishme: Nëse Allahu, 'Azza ve Xhela, nuk ju jep asgjë, ju nuk mund të bëni asgjë. Ju mund të jeni shumë të zgjuar, të keni shumë diploma, të bëni këtë e atë dhe prapëseprapë të mos zotëroni asgjë. Por nëse Allahu dëshiron, Ai ju jep, edhe nëse nuk dini të lexoni. Këtë duhet ta dini. Jo gjithçka vjen nga përpjekja juaj, por nga Allahu, 'Azza ve Xhela. Allahu, 'Azza ve Xhela, u jep disa njerëzve, kurse të tjerëve nuk u jep. Nëse zotëroni diçka, nuk duhet ta harroni Allahun, 'Azza ve Xhela, dhe duhet ta falënderoni Atë vazhdimisht. Sepse nëse e falënderoni Allahun, 'Azza ve Xhela, Ai ju jep më shumë; Allahu, 'Azza ve Xhela, e thotë këtë: ...La'in shakartum la'azidannakum... (...Nëse jeni mirënjohës, Unë me siguri do t'jua shtoj (të mirat)...) (14:7) Kjo është shumë e rëndësishme. InshaAllah, Allahu e bëftë një vit plot Bereqet. Mevlana Shehu gjithashtu thoshte se duhet t'i lutemi gjithmonë Allahut që të na dërgojë një shpëtimtar, të na dërgojë Sejidina Mehdiun (alejhi selam). Edhe nëse i keni të gjitha, ne prapë kemi nevojë për të, sepse bota ka rënë në një gjendje shumë të keqe. Gjithçka po zhytet në kaos. Nuk ka zgjidhje pa Sejidina Mehdiun (alejhi selam). Prandaj i lutemi gjithmonë Allahut, 'Azza ve Xhela, që ta dërgojë atë për t'i dhënë fund shtypjes në botë, InshaAllah, dhe për të sjellë drejtësi dhe dritë. Allahu e dërgoftë atë, InshaAllah.

Është një thënie: "Laysa ba'dal kufri dhanb." Çfarë do të thotë kjo? Do të thotë: Nëse dikush është jobesimtar – pra, nuk është në Islam –, atëherë nuk ka mëkat më të rëndë se ky. Sa u përket shkeljeve të tjera: Nëse dikush është qafir – jobesimtar –, gjithçka që ka bërë nuk është asgjë në krahasim me faktin se është jobesimtar. Ky është një parim në Islam. Sot shohim vazhdimisht në lajme: "Ata e bënë këtë, ata po bëjnë atë, këtu ndodh kjo, atje ajo." Njerëzit kanë frikë dhe pyesin: "Çfarë po ndodh aty?" Por e gjithë kjo nuk është asgjë në krahasim me të qenët kundër Allahut Azza wa Jalla. Të jesh "Qafir" do të thotë të jesh kundër Allahut Azza wa Jalla. Do të thotë të mos e njohësh Allahun dhe t'i refuzosh urdhëresat e Tij. Pra, në këtë gjendje, ky është më i madhi i të gjitha mëkateve. Kjo peshon më së rëndi. Prandaj vlen: Kur dikush bëhet musliman, Allahu e fshin tërësisht të kaluarën dhe njeriu fillon një jetë të re. Fillon një jetë e re, e lirë nga mëkati. Më pas, me kalimin e kohës... natyrisht që çdokush bën gabime, por njeriu mund të shkojë te Allahu me këto mëkate dhe Allahu fal. Allahu Azza wa Jalla thotë: "Nëse kërkoni falje, Unë ju fal." Por nëse njeriu është kundër Allahut, kjo peshon më rëndë se çdo gjë tjetër... njeriu nuk mund të kërkojë falje nëse nuk e njeh fare Allahun. Kë tjetër do t'i kërkoje falje? Këtij apo atij? Do të duhej t'u kërkoje falje miliona njerëzve një nga një. Por duke pranuar Islamin dhe duke dëshmuar besimin në Allahun Azza wa Jalla... sepse në thelb të gjithë profetët i përkisnin Islamit. Feja e Allahut për njerëzimin është Islami. Nga Ademi (alejhi selam) deri te Profeti ynë Sejjidina Muhamed (salallahu alejhi ue selem), gjithçka ishte Islam. Nuk duhet thënë: "Ky është krishterimi, ky është judaizmi, kjo është diçka tjetër." Jo, e gjitha është Islam; kjo do të thotë: feja e Allahut. Mesazhi erdhi shkallë-shkallë deri te Sejjidina Muhamed (salallahu alejhi ue selem) dhe ai e përmbushi fenë. Pas kësaj nuk ka më fe tjetër dhe asnjë profet tjetër. Allahu u dhëntë Hidayah (udhëzim) atyre njerëzve që nuk janë ende në rrugën e Allahut – të cilët e refuzojnë Allahun, e luftojnë Atë dhe qëndrojnë kundër Tij. Allahu i udhëzoftë ata, në mënyrë që të shpëtojnë nga kjo gjendje e rrezikshme, inshaAllah.

وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ وَلَا تُسۡرِفُوٓ (7:31) Allahu – ‘Azze we Xhel-le – thotë: "Hani dhe pini, por mos e teproni." Mos bëni israf (shpërdorim); merrni atë që ju mjafton, dhe jo më shumë. Pikërisht këtë e tha Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam: Kur të hani, mos u ngopni 100%. Ndoshta 80%, 70% ose 90%, por jo 100%. Sot njerëzit jo vetëm që hanë derisa të ngopen; ata hanë shumë më tepër se sa është e nevojshme. Dhe ata hanë pa edubin (etiketën) e duhur të të ngrënit. Kjo çon në sëmundje dhe përtaci; nuk është mirë as për trupin e as për mendjen. Ata thjesht duan ta mbushin stomakun. Duhet të hani aq sa të keni fuqi për ibadet (adhurim) dhe për punën tuaj; merrni vetëm atë që ju nevojitet. Por jo shumë; nëse e teproni, kjo bëhet sëmundje dhe barrë. Prandaj duhet ta ndjekim Pejgamberin ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam. Ai ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam tha: "Nahnu kavmun la ne'kulu hatta nexhu', ve idha ekelna la neshba'." (Ne jemi një popull që nuk hamë derisa të kemi uri, dhe kur hamë, nuk ngopeni.) Kur hamë, nuk e mbushim stomakun plotësisht. Ky është Suneti i Pejgamberit ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam. Është gjithashtu Sunet të fillohet me pak kripë. Dhe të hahet ulur, jo në këmbë. Jo, kjo nuk përputhet me Sunetin e Pejgamberit ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam. Kur pini apo hani, duhet të uleni. Kjo është shumë e rëndësishme. Shumica e njerëzve sot bëjnë pikërisht të kundërtën... Shejtani i shtyn ata të veprojnë kundër asaj që ka thënë Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam. Me "Fast Food" (ushqim të shpejtë), ju hani në këmbë. Ju pini në këmbë. Nganjëherë shoh edhe në maratona apo ngjarje që u jepet ujë ndërsa vrapojnë. Kjo është shumë keq, shumë e dëmshme. Sidomos kur jeni të lodhur, ecni apo vraponi, duhet të uleni për pak çaste – ndoshta një, dy minuta – para se të pini ujë. Mos pini duke vrapuar. Të pish dhe të hash në këmbë? Kush ngrihet në këmbë për të ngrënë? Vetëm kafshët, sepse ato nuk mund të hanë ulur. Ato hanë dhe pijnë në këmbë, sepse nuk mund të ulen. Por edhe ato nuk hanë ndërsa ecin; kur hanë, ato ndalojnë. Kur pijnë, ato ndalojnë për të pirë. Njerëzit përvetësojnë çdo zakon të keq. Është bërë zakon të hahet në këmbë. Vetëm pak njerëz hanë ulur, fillojnë me kripë dhe nisin me 'Bismil-lahir Rrahmanir Rrahim' dhe një dua. Kur të mbaroni, duhet të bëni dua dhe pastaj të vazhdoni me punën tuaj, studimet tuaja apo çfarëdo që duhet të bëni. Gjithashtu, kur agjëroni, duhet të hani syfyrin. Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam tha se në syfyr ka begati dhe shëndet. Për iftar duhet ta çelni agjërimin me një hurmë, ose nëse nuk ka hurma, atëherë me ujë. Ky është Sunet, Elhamdulilah. Për gjithë ditën, gjatë gjithë 12 muajve, Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam na ka treguar se si të jetojmë dhe të ndjekim rrugën e tij. Ndjekja e rrugës së Pejgamberit ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam sjell, së pari, bekim dhe së dyti, shëndet dhe lumturi. E gjithë e mira qëndron në rrugën e tij. Allahu na mbajtë në rrugën e tij dhe larg nga këto mësime moderne të Shejtanit dhe ushtrisë së tij. Ne duhet të ruhemi prej tyre. Ata duan vetëm të keqen, sëmundjen, pikëllimin dhe mjerimin; kjo është ajo që duan. Por Pejgamberi ṣallá Llāhu ‘alayhi wa-sallam do të na ruajë nga kjo, Elhamdulilah, InshaAllah.

Sot, elhamdulilah, është e premte. Është një dhuratë e Allahut për Profetin, salallahu alejhi ue selem, dhe Umetin e tij. Profeti, salallahu alejhi ue selem, e vlerësoi Xhumanë dhe njoftoi se Allahu Azze ue Xhel e ka zgjedhur këtë ditë, më të mirën e të gjitha ditëve, veçanërisht për Umetin e Muhamedit, salallahu alejhi ue selem. E premtja është e veçantë, dhe çdo natë e së premtes është një natë e bekuar. Që nga fillimi – pra nga Akshami i mbrëmjes së mëparshme deri të shtunën – në këtë ditë gjithçka ka vlerë më të lartë. Në këtë ditë Allahu krijoi botën, dhe po ashtu Dita e Gjykimit do të ndodhë në këtë ditë. Kjo ditë ka rëndësi të madhe për muslimanët, sepse në këtë natë Allahu i lejon shpirtrat e muslimanëve të vdekur të vizitojnë familjet e tyre. Prandaj, edhe ju duhet t'u dërgoni atyre një dhuratë. Megjithatë, kjo dhuratë ndryshon nga zakonet e grupeve të caktuara, të cilët janë jobesimtarë ose jomuslimanë. Ata nuk kërkojnë bereqetin e Xhumasë; përkundrazi, disa vendosin ushqim ose alkool te varret e familjeve të tyre dhe besojnë se kjo u bën dobi. Kjo është rruga e jomuslimanëve. Për muslimanët, vepra më e vlefshme – siç e përmendi Profeti, salallahu alejhi ue selem – është të vizitojnë varret e prindërve, nëse është e mundur, dhe të recitojnë aty Suren Jasin. Kjo është dhurata më e bukur për ta. Sigurisht, ju mund të jepni edhe sadaka në emër të tyre. Ju mund t'i ndihmoni të tjerët me qëllimin që shpërblimi t'i arrijë ata. Profeti, salallahu alejhi ue selem, gjithashtu tha: Kurdo që të bëni një vepër të mirë – si namazi ose agjërimi – duhet t'ua kushtoni prindërve dhe të dashurve tuaj. Allahu Azze ue Xhel do t'u japë atyre të njëjtin shpërblim, pa u pakësuar aspak shpërblimi juaj. Kjo është një mirësi nga Allahu. Ju nuk do të humbni asgjë me këtë. Përkundrazi, ju do të fitoni. Babai dhe nëna juaj do të jenë të lumtur dhe do të marrin bekime. E gjithë kjo u arrin atyre. Sapo të vdesin, mundësia e tyre për të mbledhur shpërblime përfundon – siç tha Profeti, salallahu alejhi ue selem – përveçse përmes këtyre veprave të mira që vijnë nga familja ose të tjerët. Sigurisht, këtu bën pjesë edhe sadakaja rrjedhëse (Sadaqa Jariyah) dhe dija e dobishme që i ndihmon njerëzit. Jo dija që i prish ose i dëmton njerëzit. Allahu vë në dispozicion gjithçka për të mirën e njerëzimit. Allahu Azze ue Xhel i thërret ata të shpëtojnë veten. Por ata kthejnë shpinën. Ju e dini se njerëzit zakonisht ikin nga zjarri, por këta njerëz vrapojnë drejt tij. Zjarri nuk është çështje e lehtë; djegia është dhimbja më e keqe për cilindo. Edhe një lëndim fizik nuk krahasohet me dhimbjen e zjarrit. Për këtë arsye, Allahu Azze ue Xhel na urdhëron të mbrohemi nga Xhehenemi, të qëndrojmë larg zjarrit. Hyni në Xhenet. Allahu është i mëshirshëm dhe Ai i hap rrugë secilit, në mënyrë që të hyjnë në Xhenet, Insha'Allah. Allahu u dhëntë udhëzim të gjithëve. Dhe Allahu na ruajtë nga e keqja, Insha'Allah.

Pranimi i një ftese është në përputhje me Sunetin e Profetit sallAllahu alejhi ue selam. Elhamdulilah, sa herë që na ftojnë – qoftë këtu apo në ndonjë vend tjetër – për të takuar djemtë dhe vëllezërit tanë, për të përmendur Allahun, për të dërguar Salavate mbi Profetin sallAllahu alejhi ue selam dhe për t'u mbledhur për hir të Allahut. Ky është një nga udhëzimet e Profetit sallAllahu alejhi ue selam. Dhe Allahu na afron me njëri-tjetrin, në mënyrë që të ndiejmë më shumë dashuri, më shumë respekt dhe më shumë lumturi për njëri-tjetrin. Kështu, këto vende janë vende të begata. Sepse ata falen këtu prej shumë vitesh, agjërojnë, japin Sadaka dhe mësojnë fëmijët e të rriturit që të lexojnë Kuranin dhe të dëgjojnë Hadithet e Profetit sallAllahu alejhi ue selam. Pra, është një vend që është i pranuar tek Allahu. Veçanërisht në vende si këto, që nuk janë vende islame; megjithatë Allahu Azza ue Xhel-la na e ka mundësuar ta bëjmë këtë këtu. Në kohët e kaluara, asnjë musliman nuk mund ta praktikonte Islamin në një vend jo-musliman. Por tani, SubhanAllah, Allahu i ka hapur dyert për këtë. Por edhe pse është e hapur, shumë njerëz – ose shumë qenie – nuk janë të lumtur me këtë vend. Sepse këtu, në vendet jo-muslimane, shpesh as nuk përmendet emri i Allahut, as nuk kryhet namazi ashtu siç e ka urdhëruar Allahu; prandaj Shejtani është i pakënaqur me këtë. Por për atë që Shejtani është i pakënaqur, për atë ne duhet të jemi të lumtur. Për çdo gjë që e gëzon Shejtanin, ne nuk gëzohemi. Ne nuk pajtohemi me Shejtanin. Ne pajtohemi me Profetin sallAllahu alejhi ue selam. Ne e duam Profetin sallAllahu alejhi ue selam. Ne e duam Ehli Bejtin e tij dhe shokët e tij. Ne i duam Sahabët. Ne i duam Evlijatë e Allahut, të bekuarit, të dashurit e Allahut Azza ue Xhel-la, kudo që janë. Elhamdulilah, kur njerëzit këtu udhëtojnë në ndonjë vend, ata menjëherë vizitojnë Makamin e këtyre të bekuarve. Përse? Sepse Allahu i mbulon ata edhe atje me Dritën e Tij të bekuar, me Nurin e Tij. Për këtë arsye themi se një vend i tillë në këto shtete është një bekim nga Allahu Azza ue Xhel-la, i cili u sjell udhëzim, Hidajet, atyre që janë afër. Dhe gjithashtu për ne vetë, në mënyrë që të mos e harrojmë Allahun Azza ue Xhel-la dhe të mos e harrojmë Profetin sallAllahu alejhi ue selam. Pra, duhet të ndihmojmë me sa kemi mundësi, me çdo lloj mbështetjeje. Edhe nëse vetëm vini, uleni me Xhematin, përmendni Allahun dhe bëni Dhikër, kjo është një gjë e madhe për ju. Ju nuk mund ta imagjinoni dot dobinë për dikë që vjen në një vend tubimi për Allahun. Ai mund të vijë me shumë barra të rënda, por përmes këtij Mexhlisi, kësaj ndeje, ato bien prej tij, dhe Allahu i dhuron shpërblim, bekim dhe lumturi. Kjo është dobia e një Mexhlisi me Salate mbi Profetin, pasi Allahu Azza ue Xhel-la e urdhëron besimtarin të dërgojë përshëndetje dhe bekime mbi Profetin sallAllahu alejhi ue selam. Pra ne përpiqemi... Marshallah, ata janë këtu ndoshta prej më shumë se njëzet vitesh, apo edhe më gjatë, besoj. Njerëzit vijnë çdo herë: për Xhuma, për Bajram, në Ramazan; dhe në të gjitha netët e bekuara, besoj se ata mbajnë tubime. Pra, për kë punojnë ata gjatë gjithë kohës? Për Allahun Azza ue Xhel-la. Allahu Azza ue Xhel-la në Mëshirën e Tij nuk shikon imtësitë; Ai nuk kërkon gabime. Kur vini këtu, mos mendoni se do të largoheni pa u falur; Allahu do t'ju falë. Ai do të na falë sepse Ai është i kënaqur; ne jemi si fëmijë apo diçka e ngjashme. Kur një fëmijë bën diçka të gabuar, njerëzit nuk zemërohen me të. Ai është ende i vogël, shumë i vogël; ne nuk bëjmë asgjë me qëllim të keq. Prandaj nuk themi asgjë për këtë; ndonjëherë madje qeshim me atë që ka bërë, edhe nëse ka qenë e papërshtatshme. Prandaj edhe ne jemi si foshnja, si fëmijë, kur vijmë këtu. Ne bëjmë shumë gjëra gabim, por Allahu na fal, dhe Ai na jep e na shpërblen nga Mëshira e Tij me çdo të mirë. Ne jemi nevojtarë kudo në ditët e sotme, jo vetëm në një vend si ky, një vend jo-musliman. Kudo njerëzit tani janë në të njëjtën gjendje. Siç është dikush në Londër, ashtu është dikush në Bejrut, dhe ashtu është dikush në Berlin. Dikush në Kajro është njësoj si dikush në Bristol; edhe në Pakistan janë njësoj. Sepse ata i mësojnë njëri-tjetrit të veprojnë njësoj. Ata ndjekin egon e tyre dhe mendojnë se është mirë; kështu është bërë njësoj kudo në botë. Për këtë arsye na duhet udhëzim, në mënyrë që njerëzit të mund të dallojnë të mirën nga e keqja. Në ditët e sotme ata mësojnë vetëm të këqija. Edhe në vendet më të largëta ata mësojnë gjëra të këqija, që janë të papërshtatshme për njerëzit, e jo më për besimtarët. Edhe për kafshët nuk është mirë. Prandaj Allahu Azza ue Xhel-la kërkon një vend si ky, ku mblidhen besimtarët. Ai e mbulon këtë vend me Mëshirën e Tij, me Fuqinë e Tij, me shpërblim shpirtëror. Dhe ky shpërblim e mban këtë botë gjallë. Pa të, ju nuk mund të zotëroni asgjë. Sepse Profeti sallAllahu alejhi ue selam thotë për këta Evlija të Allahut: Bihim tumtarun, bihim tunsarun, bihim turzaqun. Për hir të këtyre njerëzve – ka Abdalë, Evtadë, Ahjarë, këta Evlija të Allahut – thotë Profeti sallAllahu alejhi ue selam: Për hir të tyre Allahu dërgon shi. Përmes këtyre njerëzve Ai dhuron fitore. Përmes këtyre njerëzve Allahu jep furnizim. Përmes këtyre njerëzve ndodh e gjithë kjo, prej Allahut, përmes Urtësisë së Tij. Disa njerëz nuk janë të lumtur me Evlijatë e Allahut; ata thonë: "Ata janë si ne, janë të parëndësishëm, dhe vetëm Allahu e jep këtë." Allahu Azza ue Xhel-la, dhe Profeti sallAllahu alejhi ue selam e konfirmon këtë, i ka vendosur ata aty. Njerëzit nuk kërkojnë urtësinë që fshihet pas kësaj. Ai e ka vendosur urtësinë në ruajtjen e këtij bekimi për tokën, për besimtarët. Pa ata, do të vinte vetëm mallkimi nga Allahu Azza ue Xhel-la, dhe e gjithë bota do të merrte fund, plotësisht e rrënuar. Por përmes këtyre njerëzve Allahu i bekon ata, dhe ata e përhapin këtë Mëshirë dhe Bereqet mes njerëzve. Prandaj Ai e dërgon këtë shi apo gjëra të tjera jo vetëm për besimtarët; është për të gjithë njerëzit, për kafshët, për gjithçka. Kjo është detyra e tyre; ata e bëjnë këtë punë me Vullnetin e Allahut. Allahu Azza ue Xhel-la i ka zgjedhur ata dhe i ka dërguar në Lindje dhe në Perëndim, dhe ata qëndrojnë në këtë detyrë, në këtë punë. Derisa ata natyrisht – duke qenë se nuk jetojnë përgjithmonë – duhet të vdesin. Kur ata vdesin, Allahu dërgon për secilin një pasardhës; kur njëri vdes, Allahu dërgon dikë tjetër në vendin e tij. Kjo vazhdon kështu derisa të vijnë Mehdiu alejhi selam dhe Isai alejhi selam; ata do të jenë kështu. Dhe natyrisht, kur të mbarojë koha e Mehdiut (alejhi selam) dhe Isait (alejhi selam), të gjithë besimtarët do të merren nga Dunjaja; vetëm jobesimtarët do të mbeten pas. Ne kërkojmë Bereqetin e tyre, mbështetjen e tyre për ne, për muslimanët, për besimtarët, veçanërisht për ndjekësit e Tarikatit. Ata janë më afër tyre se njerëzit e tjerë; ndjekësit e Tarikatit janë shumë afër Profetit (sallAllahu alejhi ue selam) dhe Allahut Azza ue Xhel-la. Prandaj ndoshta pyesni: "A nuk mund të jemi edhe ne ashtu?" Nëse ju pëlqen kjo rrugë, ejani në këtë rrugë; askush nuk ju pengon të hyni në këtë shteg. Askush nuk është ziliqar ndaj jush; askush nuk ju refuzon. Ejani, ecni në këtë rrugë, bëhuni të dashur të Allahut dhe jini të lumtur; jini fitimtarë. Përndryshe, mos u dëshpëroni dhe mos u zemëroni për gjëra që nuk mund t'i ndryshoni. Dje, Elhamdulilah, patëm Dhikrin Hatme Hauaxhegan në Xhaminë e Peckham-it. Para kësaj vizituam një Murid, një nxënës të vjetër të Mevlana Shehut – shumë të moshuar. Dhe ai vuan nga një sëmundje e rëndë. Dhe Marshallah, unë pyeta: "Si je?" "Elhamdulilah", tha ai, "jam shumë, shumë i lumtur që po të shoh." Unë thashë: "Doja të të vizitoja javën e kaluar, por ne..." Ai tha: "Nuk ka problem. Çfarë dëshiron Allahu, ajo ndodh; nuk ka asnjë problem fare." "Mos e shiko si problem. Si je ti? Edhe unë jam mirë." Ai ka dështim të veshkave dhe nuk mund të ecë më mirë. Por fytyra e tij ishte Marshallah si e një luani, pa frikë nga asgjë që i kishte ndodhur. Ai thjesht ishte dorëzuar plotësisht, dhe gjatë gjithë kohës kujtonte Mevlanën. Ai thoshte: "Mevlana tha këtë, ai bëri atë, ne shkuam kështu me të, ne erdhëm kështu." Ai nuk e përmendi as sëmundjen e tij, as vuajtjen, dhimbjet apo ndonjë gjë tjetër. Ai thjesht i dorëzohet plotësisht Allahut Azza ue Xhel-la. Nëse dikush mund ta bëjë këtë, ai do të jetë shumë i qetë, shumë i lumtur. Asgjë nuk e prek atë. Në ditët e sotme njerëzit vrapojnë te mjeku për një imtësi, vrapojnë në spital, bëjnë rezonanca magnetike, rreze X, analiza gjaku, gjithçka. Pastaj thonë: "Oh, Elhamdulilah, nuk kemi asgjë." Ishte vetëm imagjinata se "ne jemi në gjendje të keqe". Dhe në fakt ata nuk kanë asgjë. Por ky njeri ka çdo sëmundje, por atij nuk i bëhet vonë. Ai tha: "Ky është vullneti i Allahut, dhe Ai e dëshiron këtë, dhe kjo do të ndodhë, prandaj nuk është problem për mua." Në ditët e sotme njerëzit ankohen për gjëra shumë të vogla. Kur ju ankoheni... Allahu Azze ue Xhel nuk i do ata që ankohen. Sepse Ai thotë: "Robi Im flet kundër Meje; ai ankohet." "Unë u dhashë atyre gjithë këtë Ni'meh, gjithë këto dhunti, e prapëseprapë robi Im ankohet." Kështu që Allahu Azze ue Xhel nuk është i kënaqur me këtë. Pra, çfarëdo që të keni, mos u ankoni. Thjesht kërkojini Allahut Azze ue Xhel t'ju japë shëndet, furnizim, lumturi me familjen tuaj dhe një jetë të mirë. Dhe më e rëndësishmja është t'ju japë besim të fortë, Iman. Besimi i fortë është gjëja më e rëndësishme në këtë jetë. Pa besim nuk ka dobi. Ndoshta një karrige është më e mirë se ju, nëse nuk keni besim. Allahu na dhëntë këtë besim dhe na bëftë të lumtur me Allahun Azze ue Xhel, me këdo, me Profetin, me vëllezërit tanë besimtarë dhe Muminë, me familjen dhe fëmijët, Insha'Allah. Ata janë njerëz shumë të rëndësishëm; jini të mirë me këta njerëz, Insha'Allah. Allahu ju shpërbleftë, Insha'Allah, ju mbroftë gjithmonë dhe ju bëftë që t'u shërbeni besimtarëve, Muminëve. Gjithashtu edhe për jobesimtarët, Insha'Allah, Allahu i dërgoftë ata tek ju për të shqiptuar Shehadetin dhe për të qenë në rrugën e Allahut Azze ue Xhel, për të qenë në shtëpinë e Allahut Azze ue Xhel, në Xhenetin Firdeus, Insha'Allah.

Në këtë muaj të bekuar të Shabanit, ne, insha'Allah, pas tre apo katër ditësh do të shënojmë 15 Shabanin – natën e mesit të muajit. Është një natë tejet e bekuar. Është ashtu siç thotë Allahu Azze ve Xhel në Kuranin e Shenjtë: "Fiha yufraqu kullu amrin hakim" (44:4) Në këtë natë vendoset çdo çështje e urtë për vitin e ardhshëm – çfarë do të ndodhë, kush do të lindë, kush do të vdesë, kush do të jetë i sëmurë apo i pasur, kush do të martohet e kush jo – të gjitha këto shkruhen në këtë natë. Prandaj ajo është shumë e rëndësishme; është një nga netët më të rëndësishme në fenë islame dhe në kalendar. Ajo ka vlerë të madhe, dhe Mevlana si dhe Shejhat (Mashajikhët) gjithmonë i kanë kushtuar vëmendje të madhe kësaj nate. Ajo fillon me namazin e Akshamit (Magribit). Pas Akshamit ne lexojmë tri herë suren Ja-Sin. Para çdo leximi bëni një nijet: për Rizk (furnizim), për jetë të gjatë në Islam dhe për shëndet... Pas kësaj bëjmë një lutje (Dua). Më vonë gjatë natës, pas namazit të Jacisë (Ishasë), mund të falni namazin e Tesbihut (Salat al-Tasbih). Pastaj mund të faleni deri në Sabah (Fexhr); mund të falni njëqind rekatë nafile (namaze vullnetare). Zakonisht, duhet të lexohet gjithsej një mijë herë "Kul Huvallahu Ehad..." (Surja El-Ihlas). Por Mevlana Shejh na e ka lehtësuar këtë. Në rekatin e parë lexoni El-Ihlas dy herë, dhe në rekatin e dytë e lexoni një herë. Disa mund të mbarojnë për një orë, disa për një orë e gjysmë ose dy orë. Mund ta bëni me qetësi. Nuk është natë e shkurtër vere; netët këtu janë të gjata. Mund të faleni, pastaj të bëni një pushim për t'u çlodhur, dhe më pas të vazhdoni të faleni. Do të jetë mirë për ju – një shpërblim për tërë vitin – dhe një kohë për t'i kërkuar Allahut atë që dëshironi. Më e rëndësishmja është të jeni të qëndrueshëm në Islam – që ju, familja juaj dhe të gjithë muslimanët të jeni dhe të ndiqni rrugën e Profetit (salallahu alejhi ue selem). Qëndroni larg shprehive të këqija, shokëve të këqij dhe njerëzve të këqij – mbani distancë prej tyre. Edhe kjo është shumë e rëndësishme. Është më e rëndësishme se paratë, më e rëndësishme se ari, më e rëndësishme se gjithçka tjetër: të mbeteni të sigurt dhe shpirtërisht të pastër. Sepse kjo "papastërti" sot është kudo; kudo që të shkoni, e gjeni atë. Ajo ndikon tek ju në çdo gjë – në shëndetin tuaj, familjen tuaj, miqtë tuaj – gjithçka preket. Prandaj është thelbësore t'i kërkoni Allahut Azze ve Xhel mbrojtje nga shejtani dhe ushtria e tij. Ata tanimë kanë një ushtri gjigante; ushtria e shejtanit numëron miliarda. Jo vetëm një apo dy, jo një apo dy milionë – janë miliarda. Ka shumë pak njerëz të mirë. Nëse do të kishim një miliard njerëz të mirë, do të ishte madhështore, por nuk është ashtu. Pothuajse të gjithë ndjekin shejtanin dhe atë që thotë ai. Edhe kur thonë: "Ne nuk e ndjekim atë", realiteti tregon shpejt se ata prapëseprapë ndjekin shejtanin dhe rrugën e tij. Për këtë arsye, kërkesa më e rëndësishme në duanë tuaj në këtë natë është për Iman (besim) të fortë – për ne, për familjet tona, fëmijët, vëllezërit, motrat dhe të gjithë. Kjo është vërtet dhurata më e mirë që mund t'u bëni atyre. Sepse Profeti (salallahu alejhi ue selem) ka thënë se lutja që pranohet më së shpejti është ajo që bën për mikun ose vëllain tënd pa e ditur ai – kur i kërkon Allahut më të mirën për të dhe që të jeni të bashkuar në Xhenet (Parajsë). Kjo sjell shpërblim të madh nga Allahu, dhe gjithashtu Profeti (salallahu alejhi ue selem) e do këtë. Pa dijeninë e tyre: Nëse miku yt është në vështirësi, ka ndonjë problem shëndetësor ose telashe me autoritetet apo njerëzit, lutju Allahut Azze ve Xhel të krijojë një rrugëdalje dhe ta zgjidhë problemin. Problemet tërheqin probleme; e mira tërheq të mirën, insha'Allah. Pra, kjo është shumë e rëndësishme për këtë natë. Përveç kësaj, duhet agjëruar në ditën e 15-të të Shabanit. Profeti (salallahu alejhi ue selem) agjëronte tri ditë çdo muaj gjatë hënës së plotë – ato quhen "ditët e bardha", sepse hëna i ndriçon netët. Profeti (salallahu alejhi ue selem) e kishte zakon t'i agjëronte këto tri ditë çdo muaj. Sigurisht, ne nuk agjërojmë çdo herë, por në raste si ky duhet të agjërojmë. Ka shumë hadithe për këtë natë dhe këtë ditë dhe se si Allahu jep Bereqet (bekim) dhe shpërblime të panumërta. Ai jep nga bujaria e Tij. Elhamdulilah, njerëzit që ndjekin Tarikatin janë të bekuar; ata janë fatlumët. Sepse ata e kapin çdo të mirë dhe e vendosin në thesarët e tyre. Ka shumë lloje njerëzish që nuk e ndjekin Tarikatin. Ka muslimanë të zakonshëm; shumë prej tyre ndoshta nuk falen apo agjërojnë rregullisht, por megjithatë janë muslimanë. Pastaj ka muslimanë që falen dhe agjërojnë, por nuk dinë asgjë për rëndësinë e këtyre netëve apo ditëve të bekuara. Për ta është si një ditë e zakonshme; ata i falin pesë namazet e tyre. Kur vjen Ramazani, ata agjërojnë, por pas tij nuk bëjnë asgjë shtesë. Ky nuk është ndonjë problem i madh. Por e keqja më e madhe janë ata njerëz që i pengojnë të tjerët të bëjnë vepra të mira. Kur të shohin duke u falur, pyesin: "Pse falesh kështu? Pse falesh kaq shumë?" Kjo është e papranueshme. Nganjëherë kjo vjen nga padituria; ata madje pretendojnë se kjo është Shirk ose Bidat, dhe argumentojnë kështu e ashtu. Ata i pengojnë njerëzit e tyre, dhe shumë shpirtra të pafat i ndjekin ata dhe nuk falin as Sunet, as Nafile, e as nuk agjërojnë para ose pas Ramazanit. Për ta asgjë nuk është e shenjtë: asnjë natë, asnjë ditë, asnjë burrë apo grua e shenjtë, as Sahabët e as Tabiinët. Shumë prej tyre thonë madje gjëra për Profetin (salallahu alejhi ue selem) që ne nuk mund t'i themi këtu; nuk është e hijshme t'i përsërisim fjalët e tyre. Këta janë njerëz për t'u mëshiruar. Por Elhamdulilah, ne kemi fatin të ndjekim rrugën e Profetit (salallahu alejhi ue selem) deri më sot dhe të bëjmë aq sa mundemi. I lutemi Allahut Azze ve Xhel për pranim. Ne bëjmë më të mirën tonë – ne nuk mund të arrijmë gjithçka që ka bërë Profeti (salallahu alejhi ue selem). Por qëllimi ynë është të ndjekim shembullin e tij. "Innemal a'malu bin-nijjat." Profeti tha se veprat vlerësohen sipas qëllimeve, dhe Allahu Azze ve Xhel konfirmon se qëllimi është vendimtar. Me qëllimin tonë të pastër, Elhamdulilah, insha'Allah do të marrim shpërblimin sikur të kemi ndjekur të gjithë Sunetin e Profetit (salallahu alejhi ue selem). Allahu ua dhuroftë edhe njerëzve të tjerë këtë fat, që të mund të ndjekin këtë rrugë. Ne themi gjithmonë: Dyert tona janë të hapura për këdo. "Ejani tek Allahu, i cili thërret për në Darus-Selam." Allahu i thërret njerëzit për në Xhenet, në Vendbanimin e Paqes. Allahu Azze ve Xhel thërret drejt lumturisë, drejt çdo të mire. Profeti (salallahu alejhi ue selem) thërret, dhe ne ndjekim këtë thirrje dhe ftojmë gjithashtu ata që janë larg kësaj rruge: Ejani tek Allahu, ejani tek Profeti, ejani në Parajsë. Ju do të jeni në Parajsë, në Xhenet – qysh këtu në Dunja, insha'Allah. Kjo Parajsë është në zemrën tuaj; ashtu si Sejidina Ibrahimi ishte në mes të zjarrit, dhe megjithatë për të ishte një Parajsë. Kështu mund të jetë edhe për ne të gjithë. Kështu që ne i thërrasim njerëzit: Mos qëndroni larg kësaj dere. Dera është e hapur; mos jeni të pamend duke qëndruar jashtë. Ekziston një fjalë e urtë: Kur Allahu Azze ve Xhel jep, mos hezito. Mos u përmbaju. Kur çezma rrjedh, mbushni enët tuaja. Mos prisni dhe mos thoni: "Do ta mbush më vonë", sepse ndoshta nuk rrjedh gjithmonë. Kur rrjedh, shkoni shpejt, kërkoni dhe merrni. Kur e shihni se çezma e mëshirës është e hapur, mos jeni dembelë dhe të thoni: "Mund ta marr më vonë." Nuk e di nëse do të jesh ende këtu më vonë, apo nëse çezma do të rrjedhë ende. Kjo vlen edhe për të gjitha gjërat e kësaj bote (Dunja). E përmend këtë sepse njerëzit ndonjëherë pyesin për Rizk (furnizim). E kam parë këtë të shkruar te një nga vëllezërit tanë, i cili ishte argjendar dhe tregtonte ar. Ai kishte varur një tabelë të vogël. Në të shkruhej: "1. Nuk ka kredi; unë nuk jap me kredi." Dhe pika e dytë thoshte: "Kur çezma është e hapur, mbushe enën tënde; mos e mbyll." Lëre hapur; mos thuaj "Po e mbyll dhe do ta hap prapë më vonë." Vazhdoni përpara. Kam dëgjuar shumë njerëz ndër vite të thonë: "Punët më ecnin mirë, por u lodha dhe doja të pushoja, ndaj mbylla gjithçka." Më vonë u përpoqën të fillonin sërish, por nuk patën kurrë më sukses. Pra, kur hapen dyert, vazhdoni. Për Rizk, për dije, për jetën – kur gjërat ecin mirë, mos thoni "ndoshta kjo, ndoshta ajo, më duhet të pushoj." "Nuk duhet të punoj tepër" – jo. Kur Allahu hap për ju, mos e mbyllni derën e furnizimit të Tij. Mund të pendoheni më vonë. Vazhdoni gjithçka me qëndrueshmëri; kjo është mirë. Qëndrueshmëria është çelësi; mos ndaloni, mos prisni. Mevlana Shejh e kishte zakon të thoshte: "Rruga jonë do të thotë përpjekje; kush lodhet, kush dorëzohet, nuk është pjesë e jona." Mos u lodhni, mos ndaloni, mos u velni. Allahu na dhëntë Himma (aspiratë të lartë) dhe Kuvvet (fuqi) për të qenë si ai, Insha'Allah. Mashallah, deri në ditën e tij të fundit ai kishte Himma dhe nuk lëshoi pe. Madje edhe tani, Mashallah, ai dërgon Barakanë e tij te njerëzit dhe i udhëzon ata në ëndërr ose përmes frymëzimit drejt Tarikatit. Ai ende na jep, Alhamdulillah, përmes bekimit të tij. Allahu ju bekoftë dhe e bekoftë këtë muaj, Insha'Allah. Allahu na mundësoftë të vazhdojmë pa u lodhur, Insha'Allah.

Rexhepi ka kaluar dhe jemi në Shaban; tashmë po i afrohemi mesit të Shabanit. Është një muaj i bekuar, muaji i Profetit, salallahu alejhi ue selem. Elhamdulilah, është një mirësi (ni'meh) e madhe të bësh atë me të cilën Allahu është i kënaqur. Ai na e ka dhuruar të gjithëve këtë mirësi, që të mblidhemi për hir të dashurisë së Tij, për dashurinë ndaj Profetit (salallahu alejhi ue selem) dhe për dashurinë ndaj Evlijave të Allahut. Është shumë e rëndësishme të dhuroni dashuri dhe të sillni gëzim në zemrat e njerëzve. Mos përhapni urrejtje dhe mos ushqeni mendime të këqija. Është një mirësi e madhe nga Allahu, një ni'meh – më e madhja nga të gjitha –, të jesh nën urdhrin e Tij dhe jo jashtë tij. Nëse ndiqni urdhrin e Tij, jeni të sigurt. Nëse nuk jeni nën urdhrin e Tij, jeni të pabindur dhe gjithmonë do të hasni probleme dhe telashe. Asgjë nuk do t'ju shkojë mbarë. Ndoshta mendoni t'i ndiqni njerëzit që thonë: "Ejani, ne do t'ju japim gjithçka; lëreni këtë rrugë." Shumë njerëz vrapojnë pas dynjasë dhe heqin dorë nga ajo që kanë praktikuar deri më tani. Por kjo nuk u sjell asgjë, vetëm mjerim – pikërisht e kundërta e asaj që prisnin. Dhe nëse disa largohen... Allahu na ruajtë... shpresojmë që ata të kthehen. Nëse nuk kthehen, vërtet që puna e tyre është keq. Ne gjithmonë themi: "Allahumme thabitna 'ala el-hakk" (O Allah, na forco në të vërtetën). Allahu na mbajttë në këtë rrugë dhe mos na lëntë të devijojmë prej saj. Kjo është shumë e rëndësishme; duhet të jemi vigjilentë, sepse shejtani i vihet pas kujtdo që bën mirë. Ai nuk lodhet, nuk heq dorë dhe kjo vazhdon deri në fund të jetës. Për këtë arsye, tubimet si ky – apo kudo që jeni me myridë të tjerë – janë të domosdoshme. Edhe nëse është vetëm një herë në javë, ose çdo dy apo tri javë, duhet të paktën të bëheni bashkë me njerëz të mirë. Që... Allahu ju bekoftë, InshaAllah. Ai ju ruajtë nga devijimi prej kësaj rruge. Allahu na shpëtoftë.

„O ju që keni besuar! Nëse ndonjë i pandërgjegjshëm ju sjell ndonjë lajm, ju shqyrtojeni mirë, ashtu që të mos e godisni ndonjë popull pa e ditur realitetin, e pastaj të pendoheni për atë që keni bërë.“ (49:6) Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, thotë: Kur një person i pabesueshëm – dikush të cilit nuk mund t'i besohet – vjen tek ju, bëni kujdes. Shkoni deri në fund të çështjes; verifikoni nëse ajo që ai ka thënë është e vërtetë apo jo. Mos i merrni fjalët e tij si të mirqena, për të sulmuar më pas njerëz të tjerë. Përndryshe do të pendoheni më vonë. Pse? Sepse këta njerëz janë të pafajshëm; ata nuk kanë asgjë të bëjnë me atë që ka pretenduar ky burrë. Pasojat do të jenë shumë të këqija për ju më pas. Do të ndiheni tmerrësisht keq, sepse keni vepruar me nxitim dhe pa u menduar – pa verifikuar nëse lajmi ishte fare i vërtetë. Prandaj duhet të siguroheni për gjithçka. Kur dëgjoni diçka, kërkohet kujdes. Duhet të hulumtoni dhe të shikoni nëse çështja qëndron. Vetëm atëherë duhet të vendosni se çfarë të bëni. Kjo vlen për të gjitha fushat e jetës. Shpesh vijnë njerëz dhe thonë: „Ishim te mjeku dhe ai tha se duhet ta bëjmë këtë operacion.“ Unë u them atyre çdo herë: Sigurohuni; merrni mendimin e një mjeku tjetër. Jo vetëm një; pyesni dy ose tre. Nëse të gjithë thonë të njëjtën gjë, atëherë nuk keni zgjidhje tjetër. Atëherë duhet të jeni të durueshëm dhe të bëni atë që thonë ata. Por mos veproni me nxitim bazuar në një mendim të vetëm, sepse më pas nuk ka më kthim prapa. Do të pendoheni dhe do të thoni: „O, sikur të mos e kisha bërë këtë!“ „Sikur të kisha pyetur të tjerë!“ Kjo vlen për gjithçka. Ndoshta njihni njerëz të mirë, por një armik ju tregon diçka të keqe për ta. Ju zemëroheni dhe ndoshta shkoni dhe filloni sherr me ta. Më vonë, kur e vërteta të dalë në shesh, do t'ju vijë shumë keq. Do të turpëroheni; do të ndiheni shumë keq. Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Lartësuari, është Krijuesi ynë. Ai na udhëzon dhe na urdhëron që gjithmonë të bëjmë të mirën. T'i bindemi Atij dhe të qëndrojmë larg çdo të keqeje. Mos e vini veten në një pozitë ku t'ju fajësojnë për shkak të veprave tuaja. Pa nxitim. Mos u ngutni. Al-ajalah min ash-shaytan; nxitimi vjen nga Shejtani. Ju duhet të nxitoheni vetëm për vepra të mira. Për gjëra të këqija duhet t'i jepni kohë vetes; prisni. Prisni një ditë, dhjetë ditë, një muaj, dhjetë muaj – nuk ka problem. Kjo është më mirë sesa ta gjeni veten në një pozitë të vështirë, ku pendoheni dhe turpëroheni para njerëzve dhe para vetes. Allahu na ruajtë që të mos ndjekim njerëz të këqij ose ata me qëllime të liga. Mos na sjelltë Ai në një gjendje ku Allahu është i pakënaqur me ne, Profeti është i pakënaqur me ne dhe njerëzit janë të pakënaqur. Allahu na ruajtë nga ky përfundim i keq, inshaAllah.