السلام عليكم ورحمة الله وبركاته أعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. والصلاة والسلام على رسولنا محمد سيد الأولين والآخرين. مدد يا رسول الله، مدد يا سادتي أصحاب رسول الله، مدد يا مشايخنا، دستور مولانا الشيخ عبد الله الفايز الداغستاني، الشيخ محمد ناظم الحقاني. مدد. طريقتنا الصحبة والخير في الجمعية.

Latest translations

2026-11-11

Dergah, Akbaba, İstanbul
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبَابُ (2:166) Ditën e Ringjalljes, njerëzit do të ankohen: „Ne u shkuam pas këtyre mashtruesve, dhe ata na zhytën në këtë shkatërrim!“ Ata do të tregojnë me gisht nga ata që i çuan në të keqe: „Ata na e gatuan këtë, bëji të vuajnë dyfish më rëndë!“ Por ata thjesht do të bëjnë me dorë: „Ç'punë kemi ne me këtë? Nuk kishit pse të na vinit pas!“ Pikërisht kështu do të ndodhë. Prandaj, njeriu duhet t'i mbajë sytë hapur këtu në jetën e kësaj bote. Njeriu nuk hidhet verbërisht pas turmës në humnerë... Në fund të fundit, njeriu ka një mendje! Te delet, të gjitha hidhen pas sapo bie e para. Por neve njerëzve, Allahu na ka dhuruar arsye. Ai na ka dhënë mendje që të shohim: „Ndal, aty është një humnerë! Nëse ai atje hidhet – urdhëro, por unë kam një kokë për të menduar.“ Njeriu kthehet mbrapsht, që të mos mbytet bashkë me ta. Kush e kërkon rrugën e drejtë, ai edhe e gjen atë. Rruga e drejtë është krejtësisht e qartë; të gjitha rrugët e tjera të gabuara e shkatërrojnë njeriun. Prandaj bëni shumë kujdes se kujt i shkoni pas. Vetëm pse të gjithë pohojnë të njëjtën gjë, kjo nuk do të thotë aspak se është e vërtetë. Ekziston mendja, logjika, gjykimi dhe Shkrimi – të gjitha këto duhet të përdoren! Si në përditshmërinë e kësaj bote, ashtu edhe në besim. Në gjërat e kësaj bote e vërejmë menjëherë, por edhe në aspektin shpirtëror është po njësoj: Ka shumë gjëra që të shkatërrojnë. Jini vigjilentë! Që prej kohësh ithtarët e shejtanit nuk flenë – ata bëjnë gjithçka për t'i tërhequr njerëzit me vete në ferr. Allahu na ruajtë prej kësaj. Allahu na dhashtë të gjithëve mprehtësi dhe na udhëzoftë ta përdorim mendjen – sepse kush e përdor atë, arrin shpëtimin.

2026-11-10

Bedevi Tekkesi, Beylerbeyi, İstanbul
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ليس المسكين الذي يطوف على الناس ترده اللقمة واللقمتان والتمرة والتمرتان، ولكن المسكين الذي لا يجد غنى يغنيه، ولا يفطن له فيتصدق عليه، ولا يقوم فيسأل الناس» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „I varfri i vërtetë (miskin) nuk është ai që e përzënë njerëzit me një a dy kafshata, ose me një a dy hurma.“ Me „miskin“ këtu nënkuptohet një person vërtet i varfër dhe nevojtar. „I varfri i vërtetë është ai i cili, pavarësisht nevojës së tij, nuk i lyp askujt, gjendjen e të cilit askush nuk e vëren për t'i dhënë sadaka dhe që nuk shkon vërdallë për t'u lypur njerëzve.“ Në turqisht, fjala „miskin“ ka një ngjyrim negativ (në kuptimin i ngathët apo dembel), por këtu thjesht do të thotë një njeri i varfër e modest. Pra, ky nevojtar nuk është dikush që lyp para, hurma apo diçka tjetër dhe merr prej tyre. Bëhet fjalë për dikë që, me gjithë nevojën e tij, nuk i lyp askujt, varfërinë e të cilit askush nuk e vëren dhe që qëndron i tërhequr. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من استعف أعفه الله، ومن استغنى أغناه الله، ومن سأل الناس وله عدل خمس أواق فقد سأل إلحافا» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Kush përpiqet të përmbahet dhe të ruajë nderin, Allahu do t'i dhurojë dëlirësi dhe dinjitet.“ Kjo do të thotë: Kush dëshiron të mbetet i pastër dhe të qëndrojë larg së keqes dhe së ndaluarës, Allahu do t'i dhurojë këtë pastërti. Atëherë askush nuk mund t'i bëjë dot asgjë. „Dhe kush mjaftohet me aq sa ka e nuk lyp, Allahu e bën të pavarur.“ Pra, atë që nuk u lyp njerëzve, Allahu e bën të pasur si nga brenda, ashtu edhe nga jashtë. „Ndërsa kush u lyp njerëzve duke zotëruar pasuri në vlerën e pesë ukijeve, ai lyp në mënyrë të paturpshme dhe këmbëngulëse.“ Pra, ai që ka para e megjithatë lyp, bëhet lypës profesionist. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ما فتح رجل باب عطية بصدقة أو صلة إلا زاده الله تعالى بها كثرة، وما فتح رجل باب مسألة يريد بها كثرة إلا زاده الله تعالى بها قلة» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Nuk e hap askush derën e dhënies përmes sadakasë apo mbajtjes së lidhjeve farefisnore, pa ia shtuar Allahu pasurinë për shkak të saj.“ Pra, atij që jep sadaka dhe është pranë të afërmve të tij, Allahu ia shton pasurinë dhe i jep bereqet. „Dhe kush e hap derën e lypjes për të shtuar pasurinë e tij, Allahu vetëm sa do t'ia pakësojë atë.“ Ai e bën zakon të grumbullojë pasuri dhe u kërkon njerëzve para apo mall, edhe pse nuk ka fare nevojë për to. Atëherë Allahu vetëm sa ia pakëson pasurinë edhe më shumë, dhe çdo bereqet humbet. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ملعون من سأل بوجه الله، وملعون من سئل بوجه الله ثم منع سائله ما لم يسأل هجرا» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „I mallkuar është ai që lyp duke përmendur Fytyrën e Allahut.“ Pra, kush lyp dhe thotë: „Më jepni për hir të Allahut“, ai tërheq mallkim mbi vete. Nëse veç kërkon diçka, mos e përfshi emrin e Allahut në të. „Dhe i mallkuar është gjithashtu ai që i kërkohet diçka për hir të Allahut – e që nuk është mëkat – dhe ai e refuzon.“ Pra, nëse dikujt i kërkohet diçka e lejuar për hir të Allahut dhe ka mundësi ta japë, por e refuzon, ai është po ashtu i mallkuar. Por për diçka mëkatare as nuk lejohet të kërkohet dhe as nuk lejohet të bëhet. Kjo nuk lejohet të bëhet në asnjë mënyrë. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من استعاذ بالله فأعيذوه، ومن سألكم بوجه الله فأعطوه» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Kush kërkon mbrojtje me Allahun, jepini mbrojtje.“ Kjo do të thotë: Kush kërkon mbrojtje për hir të Allahut, mbrojeni atë me sa të keni mundësi. „Dhe kush ju kërkon për hir të Fytyrës së Allahut, jepini.“ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من استعاذكم بالله فأعيذوه، ومن سألكم بالله فأعطوه، ومن دعاكم فأجيبوه، ومن صنع إليكم معروفا فكافئوه، فإن لم تجدوا ما تكافئونه فادعوا له حتى تروا أنكم قد كافأتموه» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Kush kërkon mbrojtje tek ju me Allahun, jepini mbrojtje.“ Kjo do të thotë, nëse ndodh diçka, përpiquni ta mbroni me sa të keni mundësi. „Dhe kush ju kërkon për hir të Allahut, jepini.“ Nëse dikush kërkon për hir të Allahut, atëherë jepini diçka – qoftë edhe një gjë fare të vogël. „Pranojeni ftesën e atij që ju fton. Dhe kujtdo që ju bën mirë, shpërblejani me të mirë.“ Pra, nëse dikush ju ka bërë një dhuratë apo një nder, atëherë shpërblejeni për këtë dhe kthejani; mos e lini pa ia kthyer. Është gjë e bukur t'i kthesh dikujt një dhuratë me një dhuratë tjetër. „Por nëse nuk i keni mundësitë për këtë“ – ai ju ka bërë dhuratë, por ju nuk keni mundësi –, „atëherë lutuni për të derisa të ndieni se ia keni shpërblyer.“ Pra, bëni dua të mira për të nga thellësia e zemrës. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من أصابته فاقة فأنزلها بالناس لم تسد فاقته، ومن أنزلها بالله أوشك الله له بالغنى، إما بموت عاجل أو غنى عاجل» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Këdo që e godet një nevojë dhe ai ua parashtron atë njerëzve (dhe u lyp atyre), nevoja e tij nuk do të plotësohet.“ Ai thotë: Nëse dikush në vështirësinë e tij kërkon nga njerëzit, nevoja e tij nuk do të largohet. Ai na porosit: Mos u kërkoni njerëzve! „Ndërsa kush ia parashtron nevojën e tij Allahut, Allahu së shpejti do t'i japë mjaftueshëm – ose me një vdekje të shpejtë, ose me pasuri të shpejtë.“ Pra, nëse njeriu ia parashtron çështjen e tij Allahut, Allahu me siguri do t'ia heqë këtë barrë. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من سأل الناس أموالهم تكنزا فإنما يسأل جمر جهنم، فليستقل منه أو ليستكثر» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Kush u lyp njerëzve pasuritë e tyre për të shtuar pasurinë e tij“ – domethënë dikush që ka para, por dëshiron të grumbullojë edhe më shumë –, „ai në të vërtetë kërkon vetëm thëngjij të xhehenemit.“ Kush vepron kështu, në fund të fundit nuk kërkon gjë tjetër veçse zjarrin e xhehenemit. „Prandaj, le të marrë pak ose shumë prej tij.“ Pavarësisht se sa dëshiron nga ky zjarr: nëse u kërkon pak njerëzve, merr pak thëngjij; nëse dëshiron më shumë thëngjij, lyp më shumë. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من سأل من غير فقر فكأنما يأكل الجمر» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Kush lyp pa qenë i varfër, është sikur të hajë thëngjij të ndezur.“ Me qëllim që njerëzit të mos e bëjnë fare zakon këtë shprehi të keqe: kur ka nevojë të vërtetë, njeriu jep me kënaqësi; por të lypësh pa nevojë është një e keqe si në këtë botë, ashtu edhe në botën tjetër. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من سئل بالله فأعطى كتب له سبعون حسنة» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Kujt i kërkohet diçka në emër të Allahut dhe ai jep, atij do t'i shënohen shtatëdhjetë të mira.“ Pra, nëse dikush thotë: „Jep për hir të Allahut!“, dhe ti jep, për këtë merr shpërblim shtatëdhjetëfish. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من يتكفل لي أن لا يسأل الناس شيئا أتكفل له بالجنة» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Kush më garanton se nuk do t'u lypë asgjë njerëzve, unë i garantoj Xhenetin.“ Atij që nuk i kërkon asgjë askujt, Profeti (salAllahu alejhi ue selem) i premton Xhenetin. Të kërkosh diçka është e vështirë; insha'Allah Allahu mos e lëntë askënd të varur nga të tjerët. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «هدية الله تعالى إلى المؤمن السائل على بابه» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Dhuratë e Allahut për besimtarin është lypësi te dera e tij.“ Edhe kjo është një mirësi e Allahut: ai të kërkon ndihmë ty, kurse Allahu të ka ruajtur nga nevoja për të lypur vetë. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «لا تسأل الناس شيئا ولا سوطك، وإن سقط منك حتى تنزل فتأخذه» Ky është gjithashtu një hadith i mrekullueshëm: „Mos u kërko njerëzve asgjë.“ Pra, jo vetëm të lësh lypjen: „Edhe nëse të bie kamxhiku nga dora, zbrit dhe merre vetë.“ Pra, mos kërko nga askush të ta marrë as shkopin apo kamxhikun që të ka rënë. Të mos varesh nga askush është gjëja më e mirë. Allahu mos na bëftë kurrë të varur nga njerëzit. Prandaj, as përndryshe mos kërko nga askush të të shërbejë apo të vrapojë për ty. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «لا يسأل بوجه الله إلا الجنة» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Për hir të Fytyrës së Allahut kërkohet vetëm Xheneti.“ Pra, nuk lypen para në emër të Allahut; përkundrazi, duhet të lutemi: „O Allah, na dhuro Xhenetin për hir të kënaqësisë Tënde.“ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «إن المسألة لا تحل إلا لأحد ثلاثة: لذي دم موجع، أو لذي غرم مفظع، أو لذي فقر مدقع» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „Lypja (e parave) nuk i lejohet askujt, përveç njërit prej tre personave:“ Sepse ka përjashtime ku kërkimi është i lejuar: „E para: Dikush që mban barrën e një gjaku të rëndë (pagesës së gjakut)“ – ka ndodhur një ngjarje, është vrarë një njeri dhe tani kërkohet pagesa e dëmshpërblimit të gjakut, qoftë njëqind mijë apo një milion – për ta shlyer këtë, ai lejohet të kërkojë. Sepse po nuk e pagoi gjakun, atij i kanoset vdekja si ndëshkim. Në një rast të tillë lejohet të kërkohet ndihmë për të mbledhur paratë e gjakut. E dyta: „Ai që rëndohet nga një barrë e rëndë borxhesh; dhe e treta: Ai që jeton në varfëri të skajshme.“ Pra, ai që vuan nga borxhe marramendëse ose është aq i varfër sa nuk ka asnjë kafshatë bukë – vetëm për këto tri raste është e lejuar të kërkohet ndihmë. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ما الذي يعطي من سعة بأعظم أجرا من الذي يقبل إذا كان محتاجا» Profeti (salAllahu alejhi ue selem) thotë: „I pasuri që jep nga bollëku i tij nuk ka shpërblim më të madh se nevojtari që e pranon atë në nevojën e tij.“ Nëse një njeri nevojtar e pranon dhuratën me mirënjohje, ai merr të njëjtin shpërblim si ai që jep. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ما المعطي من سعة بأفضل من الآخذ إذا كان محتاجا» „Ai që jep nga pasuria e tij nuk është më i vlefshëm se nevojtari që e pranon dhuratën.“ Edhe kjo është një urtësi e caktuar nga Allahu: Si nevojtari në nevojën e tij, ashtu edhe ndihmuesi, marrin të dy të njëjtin shpërblim. Të vërtetën e ka thënë i Dërguari i Allahut në atë që tha, ose ashtu siç e tha.

2026-11-10

Dergah, Akbaba, İstanbul
„Dhe bëni mirë“ [el-Haxh 22:77], thotë Allahu, Fuqiploti dhe i Madhërishmi. Në Kuranin e lavdishëm ekziston urdhri: „Bëni mirë, kryeni vepra të mira.“ Për çdo besimtar, për çdo mysliman, ky është një urdhër. Kush bën mirë, fiton. Dhe kush bën keq, përjeton dënimin për veprat e veta. Prandaj duhet të përpiqemi vazhdimisht të bëjmë mirë. Ajo që ne e quajmë të mirë – qoftë edhe një gjë e vogël –, bëhet vepër e mirë në varësi të qëllimit të njeriut. Duke bërë mirë, njeriu mësohet të bëjë gjithmonë mirë. Ai largohet nga e keqja dhe nga bërja e padrejtësive. Njerëzit e kohës së sotme, për fat të keq, i shmangen bërjes së mirë. Kudo që ka diçka të keqe, egoja e tyre anon edhe më shumë drejt saj. Prandaj i shohim këto zakone të këqija: që nga alkooli, bixhozi... ...e deri te droga, fatkeqësisht. Çdo ditë vijnë ankesa si: „Djali, bashkëshorti po bën gjëra të tilla.“ E gjithë kjo është e keqe; definitivisht nuk është asgjë e mirë. Kjo padrejtësi fillimisht e dëmton vetë njeriun. Më pas dëmton rrethin e tij. Dhe më pas dëmton mbarë shoqërinë. Prandaj rrini larg së keqes. Nëse qëndron larg së keqes, ti veçse ke bërë mirë. Domethënë, edhe kjo është një vepër e mirë. Ti bën mirë dhe meriton shpërblim hyjnor. Nëse i afrohesh asaj, të dëmton, të ngarkon me mëkat dhe do të dënohesh në Ahiret. Në këtë botë, secili vuan tashmë nga veprat e veta. Allahu i udhëzoftë ata drejt përmirësimit. Allahu na bëftë të gjithëve prej atyre që bëjnë mirë, inshallah.

2026-11-09

Dergah, Akbaba, İstanbul
Falënderimi i takon Allahut, Azze ue Xhel. Allahu na i ruajttë gjithmonë mirësitë e Tij, inshaAllah. Më e madhja e të gjitha mirësive është dhuntia e besimit. Allahu ia dhuroftë gjithsecilit këtë besim. Siç u tha: Ne e falënderojmë Allahun vazhdimisht. Ky udhëtim ishte i gjatë. Falënderimi i takon Allahut, shkuam dhe u kthyem shëndoshë e mirë. Patëm mundësi t'i rishohim edhe vëllezërit atje. Kësaj radhe zgjati pak më shumë, pasi kishin kaluar dy vite pa udhëtuar askush në atë rajon. Ata kishin aq shumë nevojë për këtë takim. Atyre u kishte marrë malli për ne, ashtu si edhe neve për ta. Allahu qoftë i kënaqur me ta; u kujdesën përzemërsisht për ne. Ata na ofruan aq shumë dashuri dhe mikpritje bujare. Dhe gjithë këtë e bënë vetëm për hir të Allahut. Allahu i pranoftë veprat e të gjithë neve si shërbim të sinqertë për kënaqësinë e Tij, inshaAllah. Njeriu duhet të bëjë çdo gjë për kënaqësinë e Allahut. Për Allahun jep, për Allahun merr, për Allahun i hedh hapat... Pas çdo gjëje duhet të qëndrojë qëllimi i sinqertë për Allahun, në mënyrë që jeta në këtë botë të ketë kuptim dhe dobi. Të udhëtosh vetëm për të shëtitur... Nëse nisesh thjesht për të kaluar kohën, mbetet veçse një udhëtim i zbrazët. Por mund të udhëtosh dhe në të njëjtën kohë të jesh pranë njerëzve e t'u shërbesh atyre për hir të Allahut. Shumë njerëz nisen në udhëtime të tilla – për të kërkuar kënaqësinë e Allahut dhe për të ndihmuar të tjerët. Vizita të tilla janë të vlefshme dhe të pranuara tek Allahu. Ndërsa kush jeton vetëm për dynjanë dhe egon e tij, kalon nëpër jetë krejtësisht pa qëllim dhe kot. Nëse bëjnë edhe mëkate gjatë kësaj, do t'i godasë një dënim edhe më i hidhur. Dhe madje edhe nëse nuk bëjnë asgjë, thjesht e kanë çuar dëm jetën e tyre pa asnjë kuptim. Prandaj, bëni gjithçka për kënaqësinë e Allahut; për sa kohë që mbetet brenda kufijve të së lejuarës (hallallit), mund të bëni gjithçka. Dhe përsëri, duhet të jetojmë çdo hap, çdo minutë dhe çdo sekondë për Allahun, inshaAllah. Allahu e pranoftë. Allahu qoftë i kënaqur edhe me vëllezërit atje; ata na mikpritën aq bujarisht dhe u gëzuan nga zemra. Allahu i gëzoftë zemrat e të gjithë neve, inshaAllah.

2026-11-08

Other
Elhamdulilah, ne i përkasim tarikatit. Ka nakshibendi, kaderi, rifai dhe të tjerë. Të gjitha tarikatet në thelb janë të njëjta. Tarikati ekziston, por për këtë nevojitet edhe dija mbi Sheriatin. Pjesë e Sheriatit janë medhhebet (shkollat juridike). Pa medhheb nuk ka tarikat. Tarikati shkon gjithmonë krah për krah me një medhheb. Ka katër medhhebe: Hanefi, Shafi'i, Maliki dhe Hanbeli. Pavarësisht se cilin nga këto katër medhhebe ndiqni – ju jeni në rrugën e drejtë. Këtë duhet ta themi shumë qartë. Disa njerëz këtu mendojnë se, nëse imami nuk e shqipton bismilahin me zë të lartë („Bismil-lahi r-Rahmani r-Rahim“), kjo bie në kundërshtim me Islamin dhe Sheriatin. Prandaj duhet të jeni të informuar. Nëse shihni diçka të tillë, pyesni fillimisht: „Për çfarë bëhet fjalë këtu?“ Mos gjykoni menjëherë. Të gjykosh me nguti pa dije është një gabim i rëndë; kjo nuk ka hije. Është madje gjynah: nëse e cilësoni me nguti një veprim si joislamik dhe gjykoni pa dije, do të jepni llogari për këtë. Sepse me këtë shkaktoni fitne (trazirë) dhe mbillni padashur dyshime në zemrat e njerëzve. Ka katër medhhebe. Për secilin pyetet: „Si qëndron çështja me këtë? Çfarë bëhet në një rast të tillë? Cili është rregulli këtu? Cili është gjykimi për këtë?“ Vetëm atëherë do ta dini. Prandaj duhet të jeni të kujdesshëm. Madje edhe njerëzit tanë shpesh shqetësohen pa masë sapo shohin diçka të pazakontë. Mos e bëni këtë. Thjesht pyesni. Sepse gjysma e dijes qëndron te pyetja. Nuk ka asnjë arsye për t'u zemëruar kur nuk e dini fare prapavijën. Sepse shumë njerëz – veçanërisht ata që qëndrojnë jashtë katër medhhebeve – pretendojnë: „Nuk nevojitet asnjë medhheb.“ Dhe për tarikatin natyrisht thonë: „Kjo është bidat (risi). Ky është shirk.“ Por madje edhe për medhhebet ata thonë: „Nuk nevojitet asnjë medhheb. Mund t'i bësh të gjitha me kokën tënde.“ Kjo nuk është aspak e vërtetë. Shumë njerëz humbasin besimin e tyre dhe largohen nga Islami nëse ndjekin këtë. Prandaj mos u ngutni me gjykimin tuaj për asgjë. Më mirë pyesni më parë nëse diçka është vërtet joislamike. Vetëm atëherë njeriu e kupton: „Të gjykosh kaq me nguti nuk është e drejtë.“ Nëse kishit thjesht dyshime që rezultuan të pabaza, mund të thoni: „Elhamdulilah, heshtëm – kështu nuk na duhet të japim llogari para Allahut për fjalë të gabuara.“ Allahu na ruajtë në rrugën e Tij. Allahu na i mbushtë zemrat me iman, me nurin e besimit, inshaAllah. Allahu e bën besimtarin të shohë me atë dritë që Ai ka vendosur në zemrën e tij. InshaAllah, Allahu na bëftë të gjithëve njerëz të tillë. Kjo nuk i përket çdokujt, por ka njerëz që veprojnë kaq me nguti. Nëse shihni diçka të tillë, thjesht pranoni që nuk e dini dhe pyesni. Allahu na mbrojttë të gjithëve nga shejtani dhe ndjekësit e tij. Qofshim udhërrëfyes edhe për të tjerët, një burim udhëzimi për këtë vend të mrekullueshëm. Allahu, Azze ue Xhel, e bëri Ademin, alejhis-selam, të hidhte hapin e tij të parë në këtë tokë, në këtë ishull. Allahu ju bekoftë. Qofshim të bashkuar përgjithmonë, inshaAllah.

2026-11-07

Other
Nga Malajzia përmes Indonezisë dhe Singaporit e deri këtu në Sri Lanka – elhamdullilah, që nga dita e parë po takojmë kudo vëllezër dhe motra besimtare. Ata gëzohen që jemi këtu, dhe ne po ashtu gëzohemi po aq shumë për ta. Allahu dhuroftë bekimet dhe shpërblimin e Tij. Sepse Profeti ynë salAllahu alejhi ue selem thotë: Kur një besimtar viziton një besimtar tjetër, Allahu shpërblen çdo hap të vetëm, i fal atij një mëkat dhe e ngre çdo herë për një gradë. Elhamdullilah, pikërisht kështu po e përjetojmë. Në çdo vend ku shkojmë, takojmë pikërisht ata njerëz për të cilët Allahu e ka caktuar – ata për të cilët Ai dëshiron të mirën dhe që janë bekim edhe për ne. Kujt nuk i është caktuar ky fat, kjo e mirë, Allahu i cakton një rrugë tjetër. Sepse askush nuk mund të detyrohet të të dojë ose të ndjekë rrugën e Allahut. Allahu Azze ue Xhel thotë në Kuran, drejtuar Profetit salAllahu alejhi ue selem – dhe kjo vlen për të gjithë ne: „Innaka lā tahdī man aḥbabta walākinna Allāha yahdī man yashā’“ (28:56). Sadakallahul Adhim. Profeti salAllahu alejhi ue selem dëshironte aq shumë që familja dhe fisi i tij të pranonin Islamin, dhe ishte thellësisht i pikëlluar që ata nuk e bënë. Prandaj thotë Allahu Azze ue Xhel: Ti nuk mund të udhëzosh askënd në rrugë të drejtë. Vetëm atij që Allahu dëshiron t'i dhurojë udhëzimin, Ai ia jep atë – pavarësisht se si qëndron vetë njeriu ndaj kësaj. Në rrugën e Tij, Allahu zgjedh Vetë njerëzit që dëshiron t'i udhëzojë dhe t'i ketë pranë Vetes. Është një mirësi pafundësisht e çmuar nga Allahu Azze ue Xhel kur Ai të tregon rrugën për të qenë me njerëz të mirë – me një Murshid të drejtë dhe shokë të sinqertë. Kjo është dhurata më e bukur që Allahu mund t'i bëjë një njeriu. Prandaj na hapet zemra kur shohim kudo nëpër botë këta njerëz të sinqertë. Kudo që shkojmë, njerëzit vërshojnë drejt nesh. Jemi të lumtur dhe e falënderojmë Allahun Azze ue Xhel që bashkon kaq shumë njerëz të mirë, në mënyrë që të ndajmë së bashku bekimin e këtij kuvendi. Ky është me të vërtetë një tubim i bekuar. Allahu Azze ue Xhel i do tubime të tilla dhe Ai bën që engjëjt të hapin krahët e tyre mbrojtës nën këmbët tuaja. Sepse ju jeni këtu për të dëgjuar fjalët e Profetit salAllahu alejhi ue selem, fjalët e Allahut Azze ue Xhel dhe urtësitë e të devotshmëve (Salihinëve). Për ne të gjithë vështirë se ka diçka më të vlefshme, insha’Allah. Allahu udhëzoftë gjithnjë e më shumë njerëz në këtë rrugë. Dhe atyre që e kundërshtojnë këtë ose janë devijuar: Allahu ua haptë sytë që të gjejnë përsëri rrugën e vërtetë – rrugën që Ai dhe i Dërguari i Tij salAllahu alejhi ue selem e duan. Ky është i gjithë qëllimi ynë. Elhamdullilah, ju falënderojmë nga zemra për mikpritjen e ngrohtë. Na keni pritur me kaq shumë dashuri dhe keni dhënë gjithçka që keni pasur në dorë. Jemi vërtet jashtëzakonisht të lumtur. Ndonjëherë bëhem pak i rrëmbyer ose ngre zërin. Mos ia vini veshin, kjo është thjesht natyra ime, s'ka problem. Mos e merrni rëndë. Në zemrat tona nuk mbajmë as më të voglën mëri. Ndonjëherë njeriut thjesht i shpëton diçka, por në zemër nuk mbetet asgjë nga kjo. Brenda nesh banon vetëm dashuri, elhamdullilah: dashuri për Allahun, dashuri për Profetin salAllahu alejhi ue selem dhe dashuri për besimtarët, insha’Allah. Kjo është rruga jonë. Dhe kështu duhet të jetë për secilin prej nesh. Nëse ndonjëherë thuhet ndonjë fjalë me zemërim: dëgjojeni, lëreni të kalojë dhe mos ia merrni për keq askujt – gjithçka është në rregull, insha’Allah. Allahu ju bekoftë të gjithëve pa masë. Insha’Allah do të shihemi përsëri e përsëri. Ne vazhdojmë të shpresojmë, ashtu siç thoshte gjithmonë Mevlana Shejhu: „E kam pritur Mehdiun alejhi-s-selam. Kur shkoja të flija, mendoja: Ndoshta Mehdiu alejhi-s-selam shfaqet që në mëngjes. Nëse në mëngjes nuk ishte ende aty kur zgjohesha, shpresoja: Ndoshta vjen sonte në mbrëmje.“ Për më shumë se 60 vjet, Mevlana Shejhu priti kështu – çdo ditë me të njëjtin mall si ditën e parë. Kurse ne presim për pak kohë, dhe nëse nuk ndodh asgjë, harrohet përsëri. Por meqenëse Mevlana Shejhu nuk hoqi dorë kurrë nga kjo shpresë, tani edhe ne shpresojmë me gjithë zemër. Bota është plot me trazira dhe vështirësi. Insha’Allah, Sejidina Mehdiu alejhi-s-selam duhet të vijë së shpejti për t'i vënë të gjitha përsëri në vijë. Asnjë zgjidhje tokësore nuk mund ta shërojë vuajtjen në këtë botë; kjo bëhet vetëm përmes Mehdiut alejhi-s-selam dhe frymës së vërtetë të Islamit, insha’Allah. Allahu e shpejtoftë shfaqjen e tij dhe na mundësoftë të gjithëve të qëndrojmë në krah të tij, insha’Allah.

2026-11-06

Other
Përmes oqeanit. Më kujtohet se si Mawlana Shaykh në ditët e tij të fundit shkonte çdo herë në det dhe thërriste: „Madad Ya Sayyidina Ilyas“. Janë dy profetë – Sayyidina Al-Khidr dhe Sayyidina Ilyas –, të cilëve Allahu u dha një jetë aq të gjatë, saqë do të vdesin si njerëzit e fundit në këtë botë. Sayyidina Al-Khidr alejhis-selam është përgjegjës për tokën, dhe Sayyidina Ilyas alejhis-selam për detin, për oqeanin. Nëse dikush gjendet në vështirësi, ata e ndihmojnë. Ilyas alejhis-selam i ndihmon njerëzit në det, në oqean. Dhe Sayyidina Al-Khidr alejhis-selam ndihmon në tokë. Ata kanë një mision. Ata kanë një detyrë. Pikërisht kjo është detyra e tyre. Thjesht doja ta përcillja këtë, ta ndaja këtë suhbah të Mawlanasë me ju.

2026-11-05

Other
Njëri pas tjetrit ata e lënë dynjanë e tyre, dhe më pas të tjerët e zënë këtë vend, vendin e tij, një vend tjetër. Ata vijnë njëri pas tjetrit, si në këtë shtëpi, e cila mund të jetë 100 vjeçe, ose më pak, ose më shumë. Kaq shumë breza, shumë njerëz jetuan këtu dhe u larguan; ata nuk mund ta marrin me vete. Ata ishin këtu. E rëndësishme është të lësh vepra të mira dhe mirësi për njerëzit, gjë që i bën ata ose t'i lavdërojnë, ose t'i mallkojnë. Shumë gjëra kanë ndodhur këtu. Shumë njerëz u mallkuan. Dhe elhamduliLah, myslimanët janë lavdëruar gjithmonë, sepse ata nuk e shtypin askënd. Shtypja është e ndaluar për myslimanët. „La dharar wa la dhirar“ (as të bësh dëm, as të kthesh dëm). „La yazlim wa la yuzlam“ (mos bëj padrejtësi dhe mos lejo të të bëhet padrejtësi). Një besimtar nuk mund të shtypë askënd. Madje as te të vdekurit, nuk lejohet të gjymtohet trupi i një njeriu të vrarë në luftë. Nuk lejohet t'i bëhet asgjë atij. Nuk lejohet të pritet, të hidhet tej apo të digjet. Kjo është e ndaluar për ta. Por jobesimtarët bëjnë gjithçka. Prandaj themi: Ata që bëjnë mirë dhe lavdërohen nga njerëzit, si dhe nga Allahu Azza ve Xhel, janë myslimanët, elhamduliLah. Këtu ka madje shumë mekamë, shumë zijarete kudo në Cejlon, Sri Lankë. Ka mijëra mekamë të evlijave. Shumica prej tyre, sigurisht, nuk njihen. Por ata që njihen, Allahu i ka bërë të njohur për t'u treguar njerëzve që të vijnë dhe të marrin bereqet prej tyre. Sepse kur një veli i Allahut ndërron jetë, shpirtërorja e tij bëhet të paktën shtatë herë më e fuqishme sesa gjatë jetës së tij. Prandaj, elhamduliLah, sot kemi ndërmend të vizitojmë edhe këtë pranë aeroportit. Ata thanë se nuk e dinin se kush ishte ky, por përmes një mrekullie ai u bë i njohur, dhe i ndërtuan një varr, e njerëzit e vizitojnë. Dhe mrekullia e tij është gjithashtu se aty ka ujë të ëmbël vetëm pak metra larg detit, ku zakonisht uji i ëmbël nuk mund të gjendet pranë detit. Është e pamundur, por është një mrekulli, një keramete për evlijaullahët. Allahu e vendosi atë atje. Shumë njerëz vijnë dhe e vizitojnë për të fituar bereqet për hir të Allahut. Ky është një i dashur i Allahut, dhe prandaj ne e vizitojmë dhe e respektojmë. Sepse Allahu Azza ve Xhel thotë në një Hadith Kudsi: „Unë i dua robërit e Mi të mirë, dhe kushdo që armiqësohet me të dashurin Tim, Unë i shpall luftë.“ Tani shumë njerëz mendojnë se janë myslimanë të mirë dhe se po bëjnë mirë. Ata i akuzojnë këta njerëz se po i adhurojnë ata, se po adhurojnë varret. Jo, ne nuk i adhurojmë ata. Ne adhurojmë Allahun Azza ve Xhel. Dhe Allahu i do këta njerëz, kështu që edhe ne i duam ata. Ne i lutemi Allahut për hir të tyre, jo atyre. Megjithatë, nuk është e gabuar t'u kërkosh atyre, sepse ata i luten Allahut. Nëse i lutesh Allahut drejtpërdrejt, ajo pranohet, nuk ka asnjë problem për ty. Mos kërko përmes tyre, kërko nga Allahu. Por nëse u kërkon atyre të bëjnë dua për ty, është më mirë, sepse ata janë më të pranuar në praninë hyjnore të Allahut Azza ve Xhel. Për sa u përket evlijaullahëve, Allahu nuk i refuzon ata. Duke qenë se ne jemi mëkatarë, nuk dimë si të lutemi dhe të bëjmë dua siç duhet. Ne u kërkojmë atyre t'i luten Allahut për çdo të mirë që dëshirojmë, veçanërisht për iman të fortë, për të qenë në rrugën e Allahut dhe për të qenë përgjithmonë me Allahun Azza ve Xhel. Ky është qëllimi ynë. Fatkeqësisht, myslimanët në Sri Lankë janë njerëz të sinqertë, por kjo sëmundje shpirtërore po vjen si COVID-i, siç themi ne. Sepse kanceri është i tmerrshëm, por nuk është ngjitës. Kanceri është sigurisht një sëmundje shumë e rrezikshme, por nuk u bartet të tjerëve. Një sëmundje ngjitëse është si COVID-i ose një ftohje, apo çdo gjë që përhapet mes njerëzve. Shumë pak njerëz mund të shpëtohen. Në këtë mënyrë përhapet, sepse njerëzit mashtrohen. Njeriut i pëlqen ai që e mashtron dhe i bën dëm. Kështu thotë një fjalë e urtë turke: „Devesë i pëlqejnë gjembat.“ Atë që ha deveja, njeriu as nuk mund ta prekë; po ta prekësh, ka gjemba. Devesë i pëlqen shumë kjo. Dhe njeriut i pëlqen ai që e mashtron. Kjo është një shprehje turke. Pra, është e vërtetë. Nëse gjejnë një njeri të ndershëm, nuk i besojnë; nëse gjejnë një mashtrues, vijnë të gjithë si dhentë dhe vrapojnë pas tij. Fatkeqësisht, kjo këtu vjen nga padituria e njerëzve. Ata nuk e njohin rrugën e Allahut. Vetëm sepse dikush bërtet dhe thotë këtë e atë, ata vrapojnë pas tij: „Oh, ky qenka një dijetar i madh, bërtet kaq fort!“ Si të premten (xhuma) e kaluar, kur ishim në një xhami dhe hatibi bërtiste aq fort sa na u desh të mbyllnim veshët. Kur dikush bërtet ashtu, të shpon drejt e në tru. Ne i mbyllëm veshët që të mos dëgjonim asgjë. Këta njerëz fatkeqësisht janë kështu; ata nuk e çmojnë vlerën e atyre që janë të dashur tek Allahu. Nëse i respekton ata, Allahu është i kënaqur me ty. Allahu thotë: „Unë jam i kënaqur me ty; meqë je i mirë me atë që Unë e dua, Unë jam i kënaqur me ty.“ Sepse kur e do dikë, e do edhe këdo rreth tij, familjen e tij dhe të tjerët; i respekton dhe i do ata. Nëse nuk i respekton ata, as ti nuk do të respektohesh dhe as nuk do të duhesh nga Allahu Azza ve Xhel. Allahu do të jetë i zemëruar me ty, jo i kënaqur me ty. Kjo është ajo që ne po përpiqemi të bëjmë dhe ajo që të gjithë profetët u përpoqën t'u mësonin njerëzve: Duhet ta duash Allahun dhe të duash atë që do Allahu. „Hubbu fillah ve bugdu fillah“, që do të thotë: Të duash për hir të Allahut dhe të urresh për hir të Allahut. Nëse dikush nuk e do Profetin dhe nuk e do Allahun, ne nuk jemi të detyruar ta duam atë. Disa mund të thonë se kjo është kundër njerëzillëkut. „Njerëzillëku“ – ne nuk na intereson për këtë; ne na intereson për Allahun. Nëse ata nuk besojnë, natyrisht ne nuk e duam këtë, dhe nëse thua diçka me mllef kundër Allahut, ne nuk do të jemi të kënaqur me ty, sepse Allahu nuk është i kënaqur me ty. Allahu na ruajtë ne dhe ju, inshaAllah, nga kjo sëmundje dhe nga këta njerëz. Megjithatë, ne nuk themi asgjë kundër tyre, por vetëm i lutemi Allahut t'u japë hidajet. Meqë besimtarët këtu janë pakicë, ata duhet të qëndrojnë të bashkuar dhe të jenë gjithashtu të mirë me të tjerët. Njerëzit e tarikatit janë të mirë me këdo: me besimtarë, jobesimtarë, budistë, hindu, të krishterë dhe hebrenj; ne nuk kemi problem me asnjërin prej tyre. Ata jetojnë në paqe me ta, pa grindje, sepse nuk jemi të detyruar të detyrojmë askënd. Nuk mund ta detyrosh këdo të bëhet mysliman; nëse dëshirojnë të bëhen, mirë, mirë se vijnë. Nëse jo, nuk mund t'i detyrosh. Detyrimi është i papranueshëm, sepse nuk lejohet të veprohet sipas qejfit tënd. Nëse bën diçka të tillë, në Ahiret do të japësh llogari para Allahut Azza ve Xhel dhe do të ndëshkohesh. Allahu na ruajtë ne dhe ju, inshaAllah. ElhamduliLah, jemi të lumtur që jemi sërish këtu. Shumë nga njerëzit tanë që ishin këtu herën e kaluar, nuk janë më këtu këtë herë. Allahu i bekoftë dhe ua ngritë mekamin gjithnjë e më lart, sepse ata janë të dashur të Allahut. Ata i shërbyen Allahut Azza ve Xhel, i deshën mashajihët, i deshën evlijaullahët. Për ata që ushqejnë këtë dashuri, Profeti salAllahu alejhi ue selem thotë: „Al-mar’u ma’a man ahabb“ (Njeriu është me atë që do). Njeriu do të jetë me atë që do. Sepse Profeti salAllahu alejhi ue selem e pyeti njërin prej sahabëve që po qante: „Pse po qan?“ Ai tha: „O Profet salAllahu alejhi ue selem, në Xhenet ti do të jesh në shkallën më të lartë, dhe ne nuk mund të jemi në të njëjtën shkallë me ty; ne nuk do të të shohim në Xhenet.“ Profeti salAllahu alejhi ue selem tha: „Al-mar’u ma’a man ahabb“ (Njeriu do të jetë me atë që do). Ky është Profeti salAllahu alejhi ue selem, dhe ai është më i vërteti në fjalën e tij. Kështu që, elhamduliLah, ata që ishin me ne herën e kaluar dhe kanë ndërruar jetë, do të jenë me Mevlana Shejhun dhe me evlijatë në Xhenet, inshaAllah. Nuk ka dyshim për këtë. ElhamduliLah, kjo është gjithashtu bukuria e imanit, bukuria e tarikatit dhe e sheriatit: ajo u jep njerëzve mirësi, udhëzim të mirë dhe lajme të gëzueshme. Ajo nuk i zhyt ata në dëshpërim duke thënë: „Oh, ne të gjithë do të shkojmë në Xhehenem.“ Jo, elhamdulilah, ne nuk do të shkojmë në Xhehenem. Kush dëshiron të shkojë në Xhehenem, mund të shkojë; ne nuk duam të shkojmë në Xhehenem. Elhamdulilah, Allahu Azza ue Xhel thotë në një Hadith Kudsi: „Unë jam ashtu siç mendon robi Im për Mua.“ Prandaj ne mendojmë mirë për Të, pasi Ai thotë se është i Gjithëmëshirshmi, dhe besojmë se do të jemi në Xhenet. Kjo është shpresa jonë tek Allahu; inshaAllah nuk ka asnjë dyshim për këtë. Allahu ju bekoftë dhe na mbajttë të bashkuar, inshaAllah, si dhe u dhëntë hidajet edhe të tjerëve, inshaAllah.

2026-11-05

Other
As-salamu alaykum wa rahmatullahi wa barakatuh. A'udhu billahi min ash-shaytani ar-rajim. Bismillahi ar-Rahmani ar-Rahim. Wa as-salatu wa as-salamu ala Rasulina Muhammadin, Sayyidi al-awwalin wal-akhirin. Madad ya Rasula Allah, madad ya Sadati Ashabi Rasuli Allah, madad ya Mashayikhina, dastur Mawlana Sheikh Abdullah al-Fa'iz ad-Daghestani, Sheikh Muhammad Nazim al-Haqqani. Madad. Tariqatuna as-suhbah wa al-khayru fil-jam'iyyah. Ky është themeli. Në një hadith fisnik thuhet: „Innama al-ilmu bit-ta'allum wa innama al-hilmu bit-tahallum.“ Njeriu nuk mund të mësojë vetvetiu. Për të mësuar, nevojitet dikush që të të mësojë. Profeti – salla Allahu alayhi wa sallam – është mësuesi më i mirë për ne. Ajo që ai na mësoi është një mësim madhështor – mësimi më i mirë për të gjithë njerëzimin. Pas 1400 vitesh, ata tani kanë filluar të flasin për të drejtat e njeriut dhe të drejtat e kafshëve. Ndërkohë që Profeti – salla Allahu alayhi wa sallam – ua ka mësuar njerëzve të gjitha këto që atëherë. Koha e atëhershme ishte krejt ndryshe nga e sotmja. Njerëzit atëherë jetonin si trungje të papërpunuara druri. Dhe provoni t'i mësoni një trungu druri: „Bëje këtë, mos e bëj atë.“ Profeti – salla Allahu alayhi wa sallam – ishte mësuesi i vërtetë, elhamdulilah. Ai mësonte nga dija e Allahut. Atë që njeriu ka vërtet nevojë dhe atë që i sjell lumturi të vërtetë – pikërisht këtë mësoi Profeti, salla Allahu alayhi wa sallam. Sot ata mundohen kot sepse nuk duan të ndjekin Profetin – salla Allahu alayhi wa sallam – dhe madje mendojnë se dinë më mirë. Ata shpikën aq shumë sisteme, por asnjë prej tyre nuk funksionoi – përkundrazi, përfundoi vetëm në katastrofa. Ata sollën socializmin, kapitalizmin dhe humanizmin. E gjithë kjo është marrëzi e kulluar. Sepse atyre u mungon çdo mësim qiellor. Prandaj, e gjithë kjo sjell gjithnjë e më pak dobi. Veçanërisht në ditët e sotme, ata i bindin njerëzit se gjithsecili mund të bëjë çfarë të dojë. Dhe mjerë po të thuash diçka kundër – menjëherë të kthehen kundër. Ata u mësojnë njerëzve gjëra të këqija, asgjë të mirë. Prandaj kjo dije nuk vlen asgjë. Vetëm dija e Allahut sjell dobi të vërtetë. Shumë njerëz mësojnë vetëm për biznes, për punë ose për karrierë. Kjo sigurisht mund të mësohet, por mos e konsideroni kurrsesi si dijen e vërtetë dhe të mirë. Njeriu duhet të jetë në gjendje të dallojë të mirën nga e keqja. E mirë është ajo që na ka mësuar Profeti – salla Allahu alayhi wa sallam. Dije e keqe është ajo që ai e qortoi. Kjo është vetëm një suhbe e shkurtër, por gjithsecili duhet ta marrë parasysh, insha'Allah.

2026-11-04

Other
Elhamdulilah, e falënderojmë Allahun për këtë takim me Ehli Bejtin. Ata sjellin begati (bereqet) në çdo vend ku qëndrojnë. Dhe elhamdulilah: Edhe pse ky nuk është një vend mysliman, myslimanët lihen ta jetojnë besimin e tyre krejtësisht të papenguar këtu. Veçanërisht kjo këtu: Nekabetul Eshrafi – institucioni që regjistron Ehli Bejtin. Madje edhe në shumë vende myslimane nuk ekziston më një gjë e tillë. Ose shumë prej tyre thjesht e kanë hequr. Një shoqatë të tillë vështirë se mund ta gjesh më. E megjithatë, kjo ka një rëndësi tejet të madhe. Në shtetin e fundit të Islamit, Perandorinë Osmane, ky Nekabetul Eshraf kishte një vlerë jashtëzakonisht të lartë. Drejtuesi i tij është Nekib el-Eshrafi – kreu i Eshrafëve, pra i Ehli Bejtit. Për hir të Profetit salAllahu alejhi ue selem, nga dashuria e sinqertë për të dhe për nder të tij, ata gëzonin një reputacion krejt të veçantë në shtetin islamik. Ehli Bejti trajtohej me respektin më të thellë. Prandaj Allahu u qëndroi gjithmonë pranë. Allahu është i kënaqur me ta, dhe Profeti salAllahu alejhi ue selem është i kënaqur me ta – pikërisht sepse ata e respektojnë kaq shumë këtë për hir të Profetit salAllahu alejhi ue selem. Dhe Allahu thotë për Profetin salAllahu alejhi ue selem: „Wamā arsalnāka illā rahmatan lil-'ālamīn.“ (21:107) Allahu e dërgoi atë për shpëtimin e njerëzimit, si mëshirë të pastër për të gjitha botët. Prandaj, kushdo që zotëron dije të vërtetë dhe kuptim të thellë, e nderon çdo person që ka lidhje gjaku me Profetin salAllahu alejhi ue selem. Për këtë arsye, osmanët ishin edhe shteti i fundit i Islamit. Pas kësaj nuk pati më asnjë shtet islamik. Sot asnjë vend i vetëm nuk është më me të vërtetë i tillë. Ne kemi vënë një vijë përfundimtare dhe kemi konstatuar: Nuk ka më shtet islamik. Kjo ekzistonte vetëm atëherë, mbi njëqind vjet më parë. Që atëherë, pothuajse askush nuk e tregon më këtë respekt. Disa madje as vetë Profetin salAllahu alejhi ue selem nuk e respektojnë më. Kurse në kohën e osmanëve, pikërisht për këtë arsye ata gëzonin këtë status të veçantë. Ata kishin madje edhe gjyqësorin e tyre. Ata kishin burgun e tyre. Askush nuk ndërhynte në çështjet e Ehli Bejtit, sepse nëse ndodhte ndonjë shkelje, ata e zgjidhnin vetë mes tyre. Pra, gjykatësi i tyre rridhte nga radhët e veta. Dhe ata gjykonin vetë e bënin atë që duhej bërë. Të papërzier me njerëzit e thjeshtë; ata trajtoheshin gjithmonë veçmas. Dhe e gjitha kjo nga nderimi i thellë për Profetin salAllahu alejhi ue selem. Sepse osmanët ishin mbrojtës besnikë të Profetit salAllahu alejhi ue selem dhe të Islamit të vërtetë. Dhe çfarë është Islami i vërtetë? Të ndjekësh Profetin salAllahu alejhi ue selem, ta nderosh atë dhe po ashtu të nderosh katër kalifët e tij, shokët e tij (sahabët) dhe Ehli Bejtin. Në krye të të gjithëve sahabët dhe Ehli Bejti. Edhe mes sahabëve ka shkallë të ndryshme: në krye Eshere el-Mubeshere (të dhjetët të cilëve iu përgëzua Xheneti), të ndjekur nga shokët e Bedrit dhe të Uhudit. Të gjithë ata qëndrojnë në gradë shumë më lart se të tjerët. Dhe në shkallën më të lartë pas kësaj qëndron Ehli Bejti. Ata bartin dinjitetin më të lartë. Prandaj, në atë kohë, te çdo foshnjë e porsalindur tregohej kujdes i madh për të parë se kush rridhte vërtet nga Ehli Bejti. Ata regjistroheshin me kujdes, që linja e tyre të mos përzihej kurrë me të tjerët. Sepse shumë njerëz pretendojnë rrejshëm se i përkasin Ehli Bejtit. Ata janë të mallkuar nëse nuk kanë prova për këtë. Profeti salAllahu alejhi ue selem ka thënë: Kush pretendon padrejtësisht se rrjedh nga kjo apo ajo linjë, bën pjesë tek të mallkuarit. Për këtë arsye, ata regjistroheshin pa përjashtim dhe njiheshin me emër. Dhe sot, është në urtësinë hyjnore të Allahut që gjërat janë kështu. Kur të shfaqet Mehdiu alejhi selam, gjithçka do të bëhet e qartë: çfarë është e vërtetë dhe çfarë është e gabuar. Shumëçka që njerëzit e konsideronin të drejtë, do të dalë e gabuar. Dhe shumëçka që sot konsiderohet e vërtetë, në realitet është një gabim. Kjo vlen si për çështjet fetare, ashtu edhe për ato të përditshme. Shumëçka nga e kaluara u ka mbetur e fshehur njerëzve. Por atëherë e gjithë historia nga Sejidina Ademi alejhi selam e deri më sot do të bëhet e qartë: cilët popuj dhe profetë jetuan, kush ku qëndroi – cili profet, cilët miq të Allahut (Evliaullah). Në kohën e Mehdiut alejhi selam gjithçka do të jetë e qartë si kristali. Prandaj Mevlana Shejhu thotë: Kur të vijë Mehdiu alejhi selam, vlen vetëm ixtihadi i tij – asgjë tjetër. Ne të gjithë do ta ndjekim atë pa kushte. Atëherë askush nuk do të mund të thotë më: „Unë jam hanefi“ ose „Unë jam shafi“. Çfarëdo që të urdhërojë Mehdiu alejhi selam, ajo do të ndiqet. Edhe të gjitha tarikatet do t'i bashkohen atij. Të gjithë do të bashkohen pas një njeriu të vetëm – pas Mehdiut alejhi selam, pikërisht si atëherë në kohën e Profetit salAllahu alejhi ue selem. Sepse në kohën e Profetit salAllahu alejhi ue selem, pa përjashtim, të gjithë e ndiqnin Profetin salAllahu alejhi ue selem. Pikërisht ashtu do të jetë sërish: krejtësisht e qartë, pa asnjë pështjellim. Pa përçarje në besim: do të ketë vetëm Islamin e pastër, vetëm Mehdiun alejhi selam. Prandaj, në atë kohë, inshallah, e vërteta do të ndahet nga e pavërteta. Allahu na radhiftë në anën e të vërtetëve, inshallah. Allahu ju bekoftë. Allahu e bekoftë Ehli Bejtin këtu dhe në mbarë botën, inshallah, dhe e ruajtë atë. Ehli Bejti ka qenë gjithmonë pjesë e Ehli l-Ibtilasë (të sprovuarve): Ata kanë duruar vuajtje të rënda, me anë të të cilave grada e tyre tek Allahu ngrihej gjithnjë e më lart. Madje edhe Sejidina Hasani dhe Husejni vdiqën si dëshmorë (shehidë). Që nga ajo kohë, ata kanë duruar sprova të pandërprera. Allahu na ruajtë ne dhe ata, inshallah, në mënyrë që të mund ta arrijmë e përjetojmë kohën e Sejidina Mehdiut alejhi selam.